Generator: verhandeling in acht delen

Generator (1): Roeimachine op stoom (21-09-2026)

Mijn favoriete fitnesstoestel in de sportschool, de roeimachine. Kracht- en duursport ultiem gecombineerd. Sportschool, waar fitness bereikt wordt door inzet van sport. Fitness en sport onlosmakelijk met elkaar verbonden. Fit worden door sport. Niet te verwarren met vit. Hoewel je soms behoorlijk kunt vitten tijdens het fitness en sporten. Tot een rood hoofd toe … van de inspanning. Maar het moet wel gezond blijven dat fitnessen en sporten. Medisch verantwoord ook. Medifit heet mijn sportschool. Een fitnesscentrum gecombineerd met fysio- en ergotherapie. Ook voor ouderen. Het genereert gezondheid en welbevinden middels sportieve training. En dat dan weer niet te schools. Alleen jammer dat de roeimachines, de fietsen en andere fitnessapparatuur niet ingezet worden als generator. Opwekken van stroom door menselijke stoom.


Generator (2): Foo Fighters’ talkbox (21-09-2026)

‘Generator’, een muzieknummer van de Foo Fighters, deed het in Europa niet zo goed. Best jammer, want de tekst is hartverwarmend. Zoals veel rocknummers van rockbands gaat het over de liefde. De geliefde die het hart motoriseert. ‘Start me up’, liefde gegenereerd middels flinke hartkloppingen.
Maar waarom loopt het nummer niet in Europa? Is het dan toch misschien die maffe talkbox die dwarsligt? Een raar instrument, een vreemde toepassing die het stemgeluid vervormt en genereert naar ietwat onduidelijk vibrerend gepruttel?
‘Show me the way’ van Peter Frampton daarentegen, staat beter in mijn muzikaal geheugen gegrift. Hij introduceerde de talkbox als een van de eerste muzikanten wereldwijd. Het zuigend slangetje als bypass van de microfoon, deed mijn muziekhart wel harder kloppen.


Generator (3): Human design (22-09-2026)

Human design, hoe hip is dat? Het is Engels en leent zich uitstekend voor onderzoek naar robotica. Ook al zo hip. De mensheid, ja dat zijn wij, wacht in spanning af welke modulen of modules gebruikt gaan worden voor de vormgeving en inhoud van de robots; die binnen nu en tien jaar (schatting) de mensheid gaat overnemen c.q. uitroeien. Het mooie is dat we er zelf de hand in hebben, in de handjes mogen knijpen, hoe we de hand aan onszelf mogen slaan, als mens. Koester het, denk mee, kies, zonder angst. Maken we van onze motorische en technische evenbeelden, generarors, manifestors, projectors of reflectors? Een combi kan natuurlijk ook. Doen we het vanuit de buik of vanuit ons hoofd? 


Generator (4): Wild is de wind (22-09-2026)

En zeker aan de Noordzee. De wind waait zelfs mossels aan het strand. Wilde mossels. En dan heb ik het nog niet gehad over de romantiek. Een van David’s mooiste nummers. Wild is the wind.

Love me, love me, love me, love me
Say you do
Let me fly away
With you
For my love is like
The wind
And wild is the wind
Wild is the wind

Maar … maak me gek. Wind is tegenwoordig ook keiharde pegels. En dan duid ik niet op ijs. Nee, keiharde moneta. Wind verkoopt. En ja, money makes the world go round. Dus schiet op met die windmolenparken. Vaart erachter. Lang leve de generators van windenergie. Pump up the volume … en redt ons land.


Generator (5): Next (23-09-2026)

Next generation komt met next generator. Een prachtige titel voor een proefschrift. Ware het niet dat het proefschrift in kwestie zwaar op de maag ligt. Het geeft ook een nare bijsmaak. Je proeft haast ook de nieren ervan. Nu maak ik waarschijnlijk de lezers nieuwsgierig. Toch gelukt. Een proefschrift wil uiteindelijk gelezen en geproefd worden. Op de proef gesteld, zowel de som als de delen. Het zijn er zeven om precies te zijn. Een magisch getal. Dat ook. Maar over magie mag absoluut niet gesproken worden in de wetenschap. Vreemd eigenlijk, want die is juist vaak magisch te noemen. De wetenschap bijvoorbeeld dat de mensheid binnen nu en tien jaar mogelijk uitsterft. Deze ramp, dit drama, gegenereerd door lepe robots.


Generator (6): Hoge tonen (23-09-2026)

Hoge tonen lieve mensen, daar heb ik een enorme hekel aan. Ik raak er vaak van aangeslagen. Uit mijn doen. En al helemaal als de toon vals is. Zoals bij mijn ome Toon. Vreselijke hoge valse tonen slaat die lieve man aan. En al helemaal op verjaardagspartijtjes. Maar ik heb er iets op gevonden. Op Ali vond ik een toongenerator. Die meet tonen. Nu kan ik ome Toon confronteren met zijn eigen gedrag. Maar dan moet het verjaardagbezoek wel meewerken. Ik lees in de gebruiksaanwijzing namelijk het volgende:
‘Het afgegeven signaal moet aan hoge eisen voldoen om betrouwbare metingen te kunnen uitvoeren, met name de brom-, ruis- en vervormingscijfers moeten zeer laag zijn.’ Als dat maar gaat lukken. Ben benieuwd.


Generator (7): Voor het geval er oorlog uitbreekt (23-09-2026)

Ik heb er lang over na moeten denken. Over het pakket te nemen maatregelen voor het geval er oorlog uitbreekt. Het roept veel vragen op. Waarom nu, waarvoor en wat? Oorlog is van alle tijden, net als angst. De eerste vraag getackeld. De tweede is wat moeilijker. Ik splijt het mogelijke antwoord in twee. Voor oorlog tussen landen. Voor oorlog door techniek (AI / robotica). Beiden kan ook natuurlijk. Vraag twee ook getackeld. Blijft wat over. Watt kan ook. Batterijen en radio maken in ieder geval deel uit van het noodpakket. En water niet te vergeten. Ik heb inmiddels mijn fiets aangesloten op een generator. Lang fietsen ik geef het toe. Maar wat moet je anders in oorlogstijd, naast (regen)water filteren?


Generator (8): Theater van de noodzaak (24-09-2026)
 

De Generator uit Leiden. Soms in last. Zeker in het nemen van voortouw. Een theater dat zich beroept op engagement. Het genereert vaak onrust en maakt de tongen los. Heerlijk, dat dit soort theater nog bestaat. Geen brave wenselijke performances. Nee, maatschappijkritisch toneel. En niet alleen voor de bühne. Maar vooral er bovenop. Op de actualiteit en op thema’s die het daglicht niet altijd verdragen. En heel belangrijk. Altijd met de gordijnen open. Zodat iedereen kan zien waar het over gaat. Het publiek wordt ook nadrukkelijk gevraagd om mee te doen. En aan ego-verheerlijking doen ze niet. Ze gaan voor solidariteit en samenwerking in het beroepenveld. Niet voor concurrentiestrijd. Andere strijd gaan ze graag aan. Open, bloot, inclusief en betrokken.

Nieuwe baan

Goed nieuws. Ik heb een nieuwe baan gevonden. Hoe is het mogelijk in Nederland? Het aanbod was al reuze, dat er plek is verbazingwekkend. Hij ligt naast de A2, vlakbij een bos. Het had wat voeten in aarde, voordat de baan beschikbaar was. Maar eindelijk is hij klaar. En ja. De eerlijkheid gebied te zeggen. Hij kwam niet zonder slag en stoot tot stand, die nieuwe baan. Niemand zat er op te wachten. Vooral de boeren en milieuorganisaties kwamen in conflict. Dit keer niet met elkaar, over elkaar, maar samen. Samen jegens de provincie. Die had namelijk toestemming gegeven voor de baan. Bezwaarschriften hielpen echter niet. Allemaal afgewezen. Maar ik ben er blij mee. Met deze nieuwe baan. Gas geven!

Handdoek: verhandeling in dertien delen

Handdoek (1): in vierkant (14-09-2026)

Nooit niet begrepen. Niet echt gesnapt. Boksen de sport. In een vierkant. Dus geen ring. Met flinke hoekpilaren. En ruwe touwen. Een beetje elastiek. Die bloed opvangen. Echoën op vloer. Zwepend zwetend kletsen. Schouder aan schouder. Het brute gevecht. Ogen die turen. Waar blijft gong. Chinees het Nederlands. De scheids preekt. Trekt logge lijven. Kreunend uit elkaar. De bel luidt. Een wankel evenwicht. Rust op stoel. Watergolven in gezicht. Spons in nek. Gebit uit bek. Een slokje drinken. Ringgirls paraderen sexy. Nummerbordenmeisjes zo lief. Het publiek joelt. Dweept met gladiatoren. Zij showen trots. Kloppen op borst. Brullen richting hemel. Einde lonkt ver. Dan de genadeklap. Tunnellicht gaat uit. Bonk op vloer. Een laatste stuiptrek. Val door knie. Handdoek in vierkant.


Handdoek (2): versus voetdoek (14-09-2026)

Een badlaken kennen we allemaal. Maar niet iedereen heeft of neemt een bad. Meestal neem je een badlaken mee naar het zwembad of naar de sauna. Waarom noemen we het dan niet gewoon zwembadlaken of saunalaken? En waarom heet een badlaken überhaupt badlaken? Zo groot is zo’n badlaken nu ook weer niet. Niet echt een laken toch? Een eenpersoonslaken is toch al gauw bijna twee meter lang en tachtig centimeter breed. Dat heb je in een zwembad of sauna niet echt nodig. Terug naar de handdoek. Waarom die naam? Is hij alleen voor je handen? Nee, toch? Is deze dan zo groot als een hand? Nee, dat is een washandje. Hoe noem je dan een handdoek voor je voeten? Voetdoek?


Handdoek (3): Onmisbaar (14-09-2026)

Onmisbaar is de handdoek, in de sportschool en bij het zwemmen aan het strand. Ik transpireer nogal snel en veel. Voortdurend eigenlijk bij inspanning. Ik hoef maar naar een toestel te kijken in de sportschool of het water en zout loopt er al uit. Heel vervelend, maar niet onoverkomelijk. Nog steeds vraag ik me af hoe dat komt. Ik heb er geen verklaring voor. Zonder handdoek en hoofdband lukt de fitness simpelweg niet.
Voor aan het strand dient de handdoek twee doelen. Ten eerste om buiten het zicht van pottenkijkers mijn onderbroek te verwisselen voor mijn zwembroek. Niet aan gedacht dit thuis al te doen natuurlijk. En ten tweede om op te liggen. Afdrogen doet de zon wel voor mij. 


Handdoek (4): Met strepen (15-09-2026)

Handdoeken met strepen, zijn mogelijk de meest bekende handdoeken die er bestaan. Je hoeft je niet eens af te vragen ‘hoe bestaat het?’, het is gewoon zo. Wat wel opvalt is dat de meeste van de gestreepte handdoeken hun strepen verticaal hebben staan. Daar is een reden voor die ik straks uitleg. Soms zijn de strepen dun en soms dik gestreept. Vaak dragen ze maar twee of drie kleuren. Bij hoge uitzondering soms maar een. Een hele dikke streep. Knalgeel bijvoorbeeld. Maar waarom nu de strepen horizontaal en niet verticaal. Het is heel simpel lieve lezer. Soms, heel soms bij het drogen van de bilnaad … Ja, u begrijpt al waar ik naartoe wil. Precies daarom. Horizontale strepen. Ter camouflage natuurlijk!


Handdoek (5): Bijdehand (15-09-2026)

Ik heb altijd een handdoek bij de hand. Bijdehand denkt u nu misschien. En ja, dat is precies wat het is. Altijd bijdehand een handdoek bij de hand. Bij de voet dat zou niet gaan. Niemand is bepaald bijdevoet. Bij het hoofd dat zou nog kunnen. Een handdoek bij het hoofd. Bijvoorbeeld als je per abuis onder een kolenwagen doorkruipt en dan je hoofd stoot aan de trekhaak. Bloeden als een rund doe je dan. Dan is een handdoek bij het hoofd wel bijdehand. Noodzakelijk zelfs. Maar wie doet dat nu? Onder een kolenwagen doorkruipen? Ik natuurlijk. Toen ik een jaar of tien was. Ja, en toen kwamen de huisartsen ook niet thuis. Ben je gek. En dat op Prinsjesdag.


Handdoek (6): Aan de haak slaan (16-09-2026)

Geen grotere frustratie dan handdoeken zonder lusje. Jawel, kapstokken met ronde haken waar handdoeken niet aan blijven hangen, maar telkens van afglijden. Herkenbaar? Mooi. Dan nu verder met het spreekwoord. Nee, niet de handdoek in de ring, aan of om de ring; maar aan de haak geslagen. En nee, niet uit woede, maar uit liefde, lust. Want onder ons gezegd, who gives a fuck als de handdoek op de grond valt, na een goede douchebeurt en afdroogpartij, voor de seks, na de zoveelste poging tot slag aan de haak? Niemand toch? Alleen maar handig als deze op de grond ligt. Mocht je daar zelf al niet liggen met je onbevangen lief. Om daarna nog eens flink van bil te gaan. 


Handdoek (7): In het klein (16-09-2026)

Handdoekjes dus. Daar moeten we het toch even over hebben. Van die halve handdoeken die onder de fonteintjes in onze kleine kamertjes hangen. Halve handdoeken die in onze nachtkastjes liggen voor het geval dat. Ja, welk geval? Geen bloedneus, dat kan ik u verzekeren. En dan niet te vergeten de halve handdoeken die meegaan in de kleine koffertjes en handbagage in het vliegveld en andere vervoersmiddelen. Want, er is geen plek voor handdoeken van normale grootte. En nu niet de halve handdoeken verwarren met zakdoeken. Die zijn veel dunner en worden meestal gebruikt voor de neus en het voorhoofd. Met een handdoek snuit u niet de neus noch veegt u het zweet van uw voorhoofd. Noem het desnoods neusdoek, hoofddoek. 


Handdoek (8): Stoelendans (16-09-2026)

Wie wel eens in een vakantiepark aan het zwembad is geweest of in de sauna komt, kent het fenomeen. De ligstoel bezet door een handdoek. Soms ook nog een plastic tas erbovenop. Met een boek erin, een flesje water en zonnecrème of badolie. Gruwelijke bron van ergernis. Asociaal. Ik krijg daar altijd baldadige gedachten bij. Maar ben gerust lieve lezer, ik hou me in. Meestal houd ik het bij een klein plasje erover. Welk plasje laat ik aan uw verbeelding over. Het zijn meestal ook de mensen die voordringen bij een bar of een popconcert. Evenzo irritant. Ik kruip daar dan altijd heel dicht tegenaan. Een soort van vies mannetje. Meestal helpt het. Ik ruik dan ook niet zo lekker.


Handdoek (9): De zwaan (17-09-2026)

Ik wil de hotelkamer met mijn zojuist ontvangen sleutelkaart openen. Het lukt niet in een keer. Geen activiteit. Ik loop rustig naar beneden naar de receptie en krijg een nieuwe kaart mee. De kaart bleek van een andere kamer te zijn. Kan gebeuren. Ik loop de kamer binnen met mijn rolkoffer die ik meteen op het koffermeubel deponeer. Vervolgens inspecteer ik de kamer en schrik me rot. Een zwaan op mijn bed. Een hele grote witte zwaan. Ik weet niet precies meer hoe snel ik uit de hotelkamer ben gevlucht. Maar zelfs de receptioniste schrok ervan toen ik me bij haar meldde. ‘Een zwaan, een hele grote zwaan op mijn bed!’ ‘Meneer, meneer … rustig maar, het is uw handdoek maar!’


Handdoek (10): Als tulband (17-09-2026)

Waar is de tijd gebleven? Van romantiek en de lach? De humor en de ontspanning? Van het zigeunermeisje met de traan en het lonken naar iedere man. Van het zonnetje in het veld … en Nikkele Nelis. Nee, de zwaarte moeten we in. Lijden is onze last, onze lust en leven geworden. De zwartgalligheid, de somberheid zegeviert. Het samen erover eens worden dat we het pertinent niet samen eens worden. Dat baart zorgen, geen voorspoed, geen mooie toekomst. Waar is de tijd gebleven? Dat we onbevangen aan het strand of zwembad een tulband maakten van onze handdoek en die op ons hoofd plaatsten. Arabiertje spelen of Sandokan, onbevangen, spelenderwijs. Naïef? Nee serieus. Kunnen we daar misschien een beetje naar terug. Namasté.


Handdoek (11): Wit of rood (17-09-2026)

En dat in meervoud. Witte handdoekjes. Witte zakdoekjes in de hand. Die allemaal op en neer wuiven. In een voetbalstadion met meer dan 50.000 toeschouwers. Die allemaal Spaans spreken. Daarmee hun onvrede uiten over de geleverde prestaties op het veld. Geen boe geroep maar zeer demonstratief wuiven. Wegwuiven. Wat een mooie manier om onvrede uit te spreken. Hoe duidelijk het statement. Beelden zeggen vaak meer dan harde geluiden. Praten, schreeuwen, het hoeft niet meer. Het zou zo ook kunnen in de politiek. Zwaaien met die zakdoeken. Rode frommelige boerenzakdoeken of strakke witte stijf gesteven. Bij ieder dossier, bij iedere begroting wordt dan wuivend gestemd. Geen gekissebis meer, geen geëmmer, gewoon wuiven. Gewoon sierlijk of met pit Wegwuiven wat niet volstaat. Zalig.


Handdoek (12): Versus theedoek (17-09-2026)

Ja krijg nou wat. Ik vraag om een handdoek en krijg een theedoek toegeworpen. Ik heb een bloedhekel aan theedoeken. Heb helemaal niets met afwassen. Daarvoor heb je immers een vaatwasser, geen vaatdoek. Ook al zoiets? Een vaatdoek doet niet de vaat. Dat doet de vaatwasser toch? Maar wat doet een vaatdoek dan wel? Ongelukjes wegpoetsen denk ik dan. Waarom heet het dan niet simpelweg ongelukjesdoek? Met een theedoek doe je niet alleen de thee poetsen. Stel dat je de koffiepot moet afdrogen. Letterlijk, laat dat alvast duidelijk zijn, dan gebruik je toch niet een theedoek, maar een koffiedoek? En dan tot slot nog een doekje. De keukendoek. NIET GEBRUIKEN IN DE WOONKAMER EN AL HELEMAAL NIET OP HET TOILET. Thanx!


Handdoek (13): Hamam (20-09-2026)

‘Ha mam, mag ik voor mijn verjaardag alsjeblieft een hamamdoek?’
‘Wat is dat lieve meid, een Ha-mam-doek? Wat grappig … Ha mam … moet ik dat voor je op een zakdoek borduren … of op een witte handdoek?’
‘Nee mam, ik bedoel een Turkse hamamdoek, een peshtemal.’
‘In het Turks, maar lieverd ik kan helemaal geen Turks. En ik ga ook niemand pesten, ben je mal?’
‘Màm, je hoeft niets te borduren, het is een soort badhanddoek. Een dunne, platgeweven katoenen doek. Van oorsprong gebruikt in traditionele Turkse badhuizen, de hamams. Heel licht en compact. Handig om mee te nemen op reis.’
‘Oh … ga je naar Turkije op vakantie dan?’
‘Nee mam, ik ga met Piet naar een Wellnesscentrum.’
‘Naar een vuilniscentrum …nee …!?’

Het zien gevangen

Onbesproken doek
vangt dichtregels
ins Grüne hinein

verloren dichter
hangt harp én lier
aan akebia en wilg

Babels gebrabbel
nederig neergezet
in ballingschap

doek verkoopt zichzelf
zwevend transparant
aan zijden draad

geen dataplagiaat
onmogelijk AI
gewoon puur echt

door oogfixatie
het zien gevangen
in natuurlijk eenvoud

Gepubliceerd op pomgedichten

Bijdrage (77) als vaste columnist op de maandag (voorzien van een foto gemaakt in de tuin)

Tafellamp: verhandeling in negen delen

Tafellamp (1): Assortiment (08-09-2026)

Hoeveel tafellampen zijn er op de wereld? Wat een vraag? Zelfs AI verbaas ik ermee. Zoals gebruikelijk bij AI krijg ik eerst een rangschikking in soort lampen en soort tafels. Oftewel het uit elkaar rafelen van de vraag. En natuurlijk een wedervraag. Een onverwachte dit keer. Of ik serieus een inventaris van alle landen van de wereld wil? Dan heb ik hem tuk. Ja, hem, AI is mannelijk. Data verzamelen en rekenen, dan zijn mannen ineens uitgekookt. Vrouwen ook, maar dan in de letterlijke betekenis van uitgekookt. Ik zeg ja en denk dat AI nu toch wel even bezig is. Echt niet. Binnen 15 seconden hoest hij van alle landen wereldwijd een volledig assortiment tafellampen op. Nu nog even kiezen.


Tafellamp (2): van IKEA (08-09-2026)

Feest vandaag. Ik mag weer naar IKEA. Op naar de gehaktballetjes in tomatensaus. Familiepas niet vergeten en hopen op een parkeerplaats dicht bij de uitgang. Het is gelukkig niet druk en we weten goed de weg. We moeten sowieso beneden zijn dus boven doen we na de break. Hard werken vandaag, want de nieuwe collectie is binnen en die is weer als vanouds uitgebreid. Wat in ieder geval op ons lijstje staat zijn vijf tafellampen. Een voor het tafeltje in de gang, een voor het dressoir in de woonkamer, een voor de keuken en een voor op de hobbykamer. En de vijfde gewoon voor de fun. Een soort reservelamp. Gelukkig is maar bij drie tafellampen een handleiding nodig … en inbussleutel. 


Tafellamp (3): In de schemer van de Efteling (08-09-2026)

Sinds jaar en dag breng ik een bezoek aan de Efteling, mijn favoriete attractiepark. Dat doe ik altijd op even jaren, oneven maanden, even dagen en de entree op een oneven uur. De volgende staat gepland op zaterdag 12 september om 11:00 uur. Sinds jaar en dag klopt niet helemaal in deze, want een goede verstaander leest hier om het andere jaar. Niet om het even dus. Of nee, eigenlijk juist wel. Het luistert namelijk heel precies. Waarom pas om 11:00 uur vraagt u zich misschien af? Dan is de ergste drukte voorbij en minder kans op files. In de schemer keer ik meestal terug, uitgezonderd de zomermaanden. Een minitafelledschemerlamp op batterijen brengt dan licht. Zonder tafel uiteraard. Handig, toch?


Tafellamp (4): Opgeruimd (09-09-2026)

De dagen beginnen te korten. Duisternis valt sneller in. Op zich niet vreemd voor begin september, maar klimaatveranderingen doen anders hopen. Hoewel? Het begint allemaal steeds vroeger, de seizoenswisseling. Soms is er nog stille hoop op een BBQ. Voor de liefhebber dan. Aan mij niet besteed. Ik ben ook geen Waterlander. Ben meer iemand van de bergen en de wandeling. Bootje varen is ook niet mijn ding. Dan valt er niets anders te doen dan op te ruimen. De zomerspullen kunnen weer de schuur in. Tafel en tuinstoelen en de bijbehorende tafellamp. U kent die lamp wel. Zo’n strakke plastic champignon, die van dat zachte weeë warme licht uitstraalt. Het neon Tl-licht uit de schuur steekt er scherp bij af. 


Tafellamp (5): Ion (09-09-2026)

Mijn tafellamp flikkert aan en uit. Wat is er aan de hand? Zit de gloeilamp los, hapert de stekker misschien? Of zit er een contactje los? Alles gecheckt … de lamp blijft knipperen. Een waar mysterie. Hij leidt toch zeker geen eigen leven, net als ik? Dat zou wat zijn. Ik sta ook wel eens aan of uit, maar dan zijn de tussenpozen wel veel langer. Over enkele minuten staan de eerste gasten voor de deur. Geen tijd om het verder te onderzoeken. Ik ren naar de zolder. Daar liggen nog lampionnen. Ook feestelijk, en hang ze boven de tafel. Oom Piet is de eerste bezoeker. Een echte techneut. Een flikkerende lamp? Alles nagekeken? Dan is het een gevalletje foute ionisatie. 


Tafellamp (6): Rising stars (10-09-2026)

Het begint al te schemeren in het huis van Ringo. Buiten waait het hard en vallen de bladeren. Zo nu en dan klinkt het geluid van walnoten die uit de boom vallen, keihard op de stoep met scherpe tikken. De kleintjes vallen het eerst. Ringo trekt de gordijnen dicht van zijn woonkamer. Hij ploft op de bank neer, drinkt een bakkie leut. Klaar voor zijn dagelijkse favoriete journaal, het NOS jeugdjournaal. Het enige journaal dat helder is en niet te zwaar op de maag ligt. Met zijn zelf ontworpen afstandsbediening zapt Ringo eerst zijn hippe Bang & Olufsen televisie uit het dressoir omhoog. Vervolgens richt hij de afstandsbediening op zijn dito hippe tafellamp Flos Snoopy. Lamp aan, televisie aan, let’s go.


Tafellamp (7): Kedeng (10-09-2026)

Kedeng … keihard loopt hij tegen de lamp. Hoe is het mogelijk? En het ergste van al, ze staat gewoon op tafel. De lamp bedoel ik dan. Niet zijn vrouw. Dat zou wat zijn? Guus die niet tegen de lamp aan loopt maar tegen zijn eigenste vrouw? Een flater zou hij dan begaan, die Guus. Maar de vraag blijft natuurlijk wel staan … hoe krijgt Guus het voor elkaar om tegen de tafellamp aan te lopen? Loopt hij dan gebukt of krom? Zocht hij iets op tafel, het licht misschien? Mogelijk op zoek naar een pen. Hij heeft een grote tafel en daar moet je dan omheen lopen. Mogelijk kreeg hij een inval voor een goede tekst. You never know bij Guus. 


Tafellamp (8): Cadeau (10-09-2026)

Het blijft maar wachten voor de regeringslieden en het corps dat er omheen hangt. De bouw, beter gezegd de verbouw, de renovatie van hun werkomgeving schiet maar niet op. Dat kan ook gezegd worden van het werk zelf. Samenwerken blijkt niet zo eenvoudig te zijn. Werk samen doen zou toch prachtig zijn? Maar nee, liever lossen ze de problemen niet op dan samen. Alleen kan ook nog. Maar daarvoor moet je ook nog met jezelf kunnen samenwerken. Wat een dilemma’s. De regeringslieden en het corps verdienen een oppepper, een hart onder de riem en heel belangrijk, veel licht en helderheid. Dus bedacht de parketwacht een lumineus cadeau. We schenken alle tafelgasten allemaal een tafellamp. Altijd handig in tijden van duisternis.


Tafellamp (9): Voor bij een stoel (10-09-2026)

Daar ben ik naar op zoek. Een tafellamp voor bij mijn oma-stoel. Eigenlijk voor bij mijn schoonmoederstoel. Maar tegen de tijd dat mijn schoonmoeder mijn schoonmoeder werd had ze reeds de leeftijd van een oma. Aldus oma-stoel. Om verder maar niet voorbij aan de stoel te gaan, die eigenlijk een tafellamp mankeert om goed te kunnen lezen. Eigenlijk een stoellamp. En nee, de oma-stoel kent geen armleuning waar eventueel een stoellamp op bevestigd zou kunnen worden. Het moet eigenlijk geen tafel- noch een stoellamp zijn. Eerder een sta-lamp, muurlamp of klein hanglampje. Het mag duidelijk zijn, ik ben er nog niet helemaal uit. Mijn oog moet er op vallen. Ik overweeg ook AI in te schakelen en serendipity. Gaat lukken.

Vliegdekschip: verhandeling in tien delen

Vliegdekschip (1): Breuk (31-08-2026)

Laten we hem eens even doormidden hakken en daarna de som der delen opnieuw schikken. In drie delen opnieuw construeren. Vlieg, dek en schip. Maar voor we dat doen, eerst iets over de oorspronkelijke vorm, vliegdekschip, het dekschip van een vlieg. Hoe groot kan dat zijn? Niet veel groter dan een vliegenmepper, denk ik dan. De vlieg verstopt zich achter het dekschip, zodra hij denkt geslagen te worden. Hij kruipt er zelfs in, als een soort van verstekeling. Zonder te steken uiteraard. Het is geen mug. Het is een schipdekvlieg, op een dekvliegschip. En het vrouwtje is mee. Na verloop van tijd heb je dan heel veel vliegen op het dek. Niet echt wenselijk. Al helemaal niet op volle zee. 


Vliegdekschip (2): Gezonken (31-08-2026)

En niet in de Straat van Hormuz maar gewoon op mijn fysieke speelbord. En erger nog, niet op volle zee maar in en op een lege zee. Hoe dat zo? Nou, gewoon omdat ik vooraf gefoeteld heb. Ik heb namelijk niet mijn volledige armada heb ingezet. Vals gespeeld dus. Twee torpedobootjagers heb ik niet ingezet. En ik maar denken, daar komt mijn opponent toch niet achter. Dat laatste klopt overigens, want ik heb het hem niet verteld. Mogelijk leest hij het nu hier bij 120W. Hij is namelijk een volger van mij. Nee, geen achtervolger, geen stalker. Gelukkig niet. Die ellende blijft mij bespaard. G3-G4-G5-G6-G7. Een toevalstreffer. Laat ik het daar op houden. En meteen ophouden. Potje Stratego dan maar?


Vliegdekschip (3): Van papier (31-08-2026)

Een, twee, drie vier, vliegdekschip, vliegdekschip, een, twee, drie, vier, vliegdekschippapier. Vliegdekschip van papier, had het eigenlijk moeten zijn; maar dan klopt het metrum niet. Voor de onnozelen, ook wel nietwetenden onder ons. Het gaat hier om een beroemde zangregel over een bekend hoedje, en ook weer niet. Tenzij je weet hoe zo’n hoed van papier eruit ziet en gevouwen dient te worden. Ik houd het dus bij vliegdekschippapier, want hoe je het ook lang of breed uitmeet. De uitdaging ligt in het maken van een papieren vliegdekschip. Een hoedje? Kom op … we kunnen toch wel beter? Maar nu eerst de vraag: hoe kom ik aan vliegdekschippapier? Een krant gaat dat niet dragen. Het moet stevig papier zijn, geen karton.


Vliegdekschip (4): Hefschroefvliegtuig (01-09-2026)

Een helikoptervliegdekschip heet bij onze zuiderburen een hefschroefvliegtuigvliegdekschip. Het is bijna net zo lang als dat je het uitspreekt. En als je het inzet bij galgje dan is de kans aanzienlijk dat je het overleeft. Helaas komt het woord alleen maar voor in het woordenboek van Vlaanderen. De Dikke Lange van Vlaanderen. Ze hebben namelijk nog nooit een vliegdekschip gehad. Laat staan een hefschroefvliegtuigvliegdekschip. Ze hebben zich sowieso haast nooit opgehouden met militair vertoon en oorlog voeren. Slechts een uitzondering staat te boek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wilden ze wel participeren. Maar helaas. De luchtmacht vloog niet uit. De piloot was namelijk ziek. Wat niet verlet laat dat de rest van het Belgische leger (on)gelukkig haar stinkende best heeft gedaan. 


Vliegdekschip (5): Tentoonstelling (02-09-2026)

Toon is blij. Hij gaat vandaag naar de vliegdekschiptentoonstelling in Tietjerksteradeel. Daar worden miniatuurexemplaren van vliegdekschepen tentoongesteld uit de hele wereld. Op schaal gepresenteerd, gemaakt van speciale materialen, zorgvuldig geselecteerd door AI. Door een exquise opdrachtstelling kwam AI met verrassende materialen. Ook de bouwtekeningen zijn gegenereerd door AI. Zo ook het idee om alle casco’s te laten vervaardigen door een digitale printer. Maar liefst vijftien vliegdekschepen worden aan Toon en zijn vader, die ook toevallig Toon heet tentoongesteld. Neef Jan is ook mee. De schepen worden als zodanig dus ook tenjangesteld. Hoe Fries kun je het hebben? Het bananenvliegdekschip uit Japan, gepresenteerd op een fruitschaal, casco gemaakt van druivensuiker, aangekleed door ijverige, willige vrijwilligers, is het pronkstuk van de expo.


Vliegdekschip (6): Peren (02-09-2026)

De Straat van Hormuz ligt er verlaten bij. De lichten zijn uit. Niemand onderweg. Alle kroegen gesloten en alle betere stuurlui zijn te bed. Het water oogt rustig en de nacht voelt als een warme deken. De kou lijkt uit de lucht. Maar niets is minder waar. Midden in de nacht begint het schipperen opnieuw. Het vliegdekschipperen. Wie mag het eerst doorvaren, oversteken, ertussenuit peren? Het luchtruim begint opnieuw te ronken. Straaljagers prikken door luchtballonnetjes heen, schieten drones aan flarden. Ze ontploffen vlak boven de waterspiegel. Matrozen schrikken wakker. Ze kunnen maar niet wennen aan de stille hete oorlog. Nog hoeveel dagen moeten ze nog dobberen en tobben? Alle spelletjes zijn onderhand gespeeld, kaarten zijn allang geschud. Patience is doodop.


Vliegdekschip (7): BROM IV (03-09-2026)

Vliegdekschip BROM IV is een bijzonder vliegdekschip in wording. Het krijgt alle toeters en bellen tot anno 2027, het casco opleverjaar. Daarna nog een jaar inrichten en dan maar hopen dat hij het doet. Het wordt gebouwd in opdracht van POTUS. Of dat bij oplevering dezelfde gaat zijn is nog maar de vraag. Mogelijk is het land dat de opdracht geeft dan failliet en wordt het vliegdekschip meteen geconfisqueerd door internationale curatoren. Maar vooralsnog wordt er sier gemaakt met deze superboot, de GOAT. Zo hadden ze het schip ook kunnen noemen. Maar dat ging de huidige POTUS te ver. Geen buitenlands vlees mag aan het vliegdekschip kleven. Nee, BROM past beter. B(est) R(aider) O(f) M(ankind) IV … na drie mislukte pogingen.


Vliegdekschip (8): USS Abraham Lincoln moe maar voldaan (03-09-2026)

Uitgeput, moegestreden en op sterven na dood, meert de USS Abraham Lincoln aan in Thailand. Niet met militaire opdracht maar ter ontspanning. Sinds november 2025 is het vliegdekschip al onderweg. En naar verluid is de bemanning maar een keer aan wal gegaan. De hygiëne aan boord is niet om over naar huis te schrijven. En toch hebben enkele bemanningsleden dat wel gedaan. Een noodkreet, en niet alleen om aandacht te vragen voor gebrek aan hygiëne. Of de hygiëne aan wal in Thailand beter zal zijn is de grote vraag. Na 10 maanden dobberen op zee, zal aan en op de Thaise wal en wallen niet zo nauw gekeken worden door de bemanning. Nood breekt wet in alle opzichten. Vliegdekschip ahoy!


Vliegdekschip (9): Vliegkampschip met cijfers (03-09-2026)

Nieuwsgierig geworden naar omvang en overige cijfers van een vliegdekschip, stuitte ik op de USS Gerald R. Ford. Een Amerikaan. Het grootste vliegdekschip ter wereld. Ook wel vliegkampschip genoemd. Dit komt uit de tijd voor de Tweede Wereldoorlog. Toen werd het woord ‘vliegkamp’ gebruikt als alternatief voor het woord vliegveld (een kamp voor vliegtuigen). Een vliegkampschip is dus een ‘vliegveld op zee’.
Kiellegging: 13 september 2009
Tewaterlating: 9 september 2013
In dienst gesteld: 22 juli 2017
Water­verplaatsing: 101.600 ton
Lengte: 337 m
Breedte vliegdek: 78 m
Waterlijn: 41 m
Diepgang: 12 m
Bemanning: 4297
Machine­vermogen: 2 drukwaterreactoren
Snelheid: >30 knopen
Bewapening:
2x RIM-162 ESSM
2x RIM-116 RAM
2x Phalanx
4x Browning M2
Vliegtuigen en helikopters: 75
Kosten: US$ 12,9 miljard


Vliegdekschip (10): Huilbeurs (05-09-2026)

U leest het goed. Dit stukje gaat over een huilbeurs van vliegdekschepen. Immers van ruilen komt huilen, en daar kun je erg beurs van worden. Zeker de wangen die zoute tranen moeten opvangen. Hoe kan een mens of een groep mensen zo dom zijn om vliegdekschepen te ruilen? Ze komen haast nooit op de markt. En als ze al op de markt komen zijn er altijd meer kapers op de kust. En u weet het met kapers, die nemen het niet zo nauw. Voor je het weet zijn ze er met je op de markt aangeboden vliegdekschip vandoor. Terug kapen heeft geen zin. Een vliegdekschip is zo vliegensvlug, dat haal je nooit meer in. Eigenlijk zouden vliegdekschepen vliegensvlugdekschepen moeten heten.

Mosselpan: verhandeling in acht delen

Mosselpan (1): Uit Scheveningen (24-08-2026)

“Zeg ken jij de mosselpan, de mosselpan, de mosselpan? Zeg ken jij de mosselpan. Hij woont in Scheveningen.” Lowlands, Pukkelpop, ze zijn helaas weer voorbij. Nou helaas, veel artiesten ken ik er niet meer van. En van eentje ken ik slechts haar naam … maar geen nummer. Sophie staat. Heel bijzonder. Het is Sophie’s aankondiging van een moshpit die er toe doet, en nog nazindert. En nee, een moshpit heeft niets met een mosselman van doen. Hooguit met de hersenpan van een witte man, een mosselpan. Mocht ‘good old’ cabaretier, musicus Hans Teeuwen geroepen hebben: “witte mannen naar achteren!”, dan was de vlam niet in de mosselpan geslagen … van de witte man. Maar door een witte vrouw geroepen … vanaf de Straat?!


Mosselpan (2): Versus mosselpot (24-08-2026)

Taalverwarring of taalvernarring? Het kan allemaal in België en Nederland. Maar de Vlamingen zijn toch wel de meesters hierin. Zowel in taal als beeld. Neem Marcel Broodthaers als voorbeeld. Naast Kamagurka uiteraard. Men neme een mosselpan of -pot zoals de Vlamingen zeggen. Bombardeer en verhef deze tot kunstwerk, en dan ook nog op zijn Frans. Nou dan hebben we dikke en vette lol. De mossel die staat voor het vrouwelijk geslacht en de pan of pot die op zijn Frans verwijst naar prostitué. Zo eenvoudig in gedachten, zo perfect in zijn uitwerking. En het is nog mooi ook. De mosselen rijzen de pan of pot uit. Letterlijk en figuurlijk. Taal- en kunstbarrières doorbroken. Klaar voor de gewone man en vrouw.


Mosselpan (3): Iek! (24-08-2026)

De natuur is overstuur. En dien ten gevolge de mens ook. Wanneer mogen we mosselen eten? Toch als de ‘r’ in de maand zit? Dus niet in de zomermaanden. Maak dat de mosselkat maar wijs. Geen paniek. Niets lekkerder dan aan zee een mosseltje eten, in juni, juli en augustus. Maar waar komen ze dan vandaan? Voordat ze in de pan gekookt of gehakt worden. In zo’n zwarte mosselpan of koekenpan. Gegrild, gefrituurd of gewoon gekookt. De slechte er natuurlijk eerst uitgehaald. Bij de baard of staart. Of als ze niet open willen gaan. Weggooien. Niet opeten dan. En zijn het nu de Zeeuwse mosselen die het lekkerst zijn? Ja, maar dan wel eerst opgekweekt in de Waddenzee. Men foefelt. 


Mosselpan (4): Demie (25-08-2026)

Kokhalzend zit Freek boven het toilet. Het wil maar niet komen, de andere helft van wat hij zo’n paar uur geleden heeft geconsumeerd. Ze had hem nog zo gewaarschuwd. Eet ze nu niet allemaal op, en zeker niet degenen die gesloten zijn. Maar tegen beter weten in; zijn vrouw wist immers alles beter, had hij toch alle mosselen naar binnen gehakt. Doodzonde om er een te laten liggen. Omgerekend, want dat had hij gedaan, kostten die maffe mosselen bijna een euro per stuk. Met een paar euro erbij had hij evengoed oesters kunnen bestellen. Een halve pan was ruimschoots voldoende geweest, had Quatro nog gezegd. Een demie pan oftewel een pan demie. Een betweter was ze, zijn lieve stagioni Quatro.


Mosselpan (5): Cake (28-08-2026)

Ze weet weer eens niet wat ze moet koken. Alles passeert haar revue. Haar terugblik om precies te zijn. Eerst worden FB en Instagram geraadpleegd. Niks ouds, niks nieuws. Dan via haar laptop de mail en een paar harde schijven. Niks nakkes nada. Dan de fysieke naslagwerken. De laatste exemplaren van de Allerhande en haar uitgebreide bibliotheek aan kookboeken. Nop. Haar eigen harde schijf maakt overuren en ze besluit zelf een gerecht te verzinnen. Een combinatie tussen zoet en zout, want daar houdt ze van. Ze trekt de koelkast open en ziet een plastic bak mosselen. Mosselpancakes! Yes, dat gaat het worden. En wat extra pancakes voor haar zoonlief. Om mee te nemen naar zijn introductiekamp in Poppel. Bon appetit!


Mosselpan (6): Fluit (28-08-2026)

Ja, dan gaat er iets niet goed, als de mosselpan fluit. Hij is over de kook. Snel lager zetten het vuur eronder, of de straling bij inductie. De deksel rammelt. Een heerlijk geluid. Want dat betekent dat de mosselen bijna klaar zijn gestoomd. De witte wijn kan alvast geschonken. IJskoud het lekkerst. Knapperig stokbrood om te dippen in de sausjes en het nat op het bord. De knoflooksaus is het eerste op. En kerrie volgt met stip op twee. Er komen langzaam al spontaan wat mosselen boven drijven. Die hoeven niet meer geplukt uit de schelp. Nog een paar mosselen plukken we met de grootste mosselschelpen uit de pan. De ovale wasknijper met de functie van Chinese stokjes. Heerlijk slurpen!


Mosselpan (7): Dora (29-08-2026)

Ze opent de grote kartonnen doos en haalt er een enorme pan uit. Knaloranje is deze. Dora slaagt een vreugdekreetje, nou zeg maar een kreet. Hier heeft ze zolang over gedroomd en gefantaseerd. Een gigantische mosselpan van onschatbare waarde. Nou ja, dat was haar droom en fantasie. Maar deze mag er ook zijn. Loeizwaar en van gietijzer. Een echte Creuset. Maar wie is de afzender? En wie heeft de kartonnen doos voor de deur gezet? Op haar vijftigste verjaardag nota bene. Kort gaat ze een rijtje af in haar hoofd. Nee, niet van die en ook niet van haar of hem. Maar wie dan wel? Ze haalt de hoge deksel van de pan … en ja hoor. De duvel komt eruit.


Mosselpan (8): Peter (30-08-2026)

De verhalen rondom het personage Peter Pan zijn discutabel lieve lezer. Ik heb er onderzoek naar gedaan via de tot mijn bijna gratis tot beschikking gestelde middelen AI en Wikipedia. De kosten zijn weliswaar miniem maar wil ik toch vernoemen. Het zoeken naar data kost gewoon geld; de gebruikte megabites van mijn telefoon en de elektriciteit van mijn laptop. Toe maar.
Maar had Peter Pan nu een rood of groen truitje aan? Hadden de oren wel de vorm van vleugeltjes of toch van mosselen, zijn favoriete eten. Men weet het eenvoudig niet. Anders had Peter misschien niet Peter Pan maar Peter Mosselpan geheten. Peter Panfluit of Peter Pannenkoek had natuurlijk ook nog gekund. Hoe dan ook, sowieso een mythische naam.

Crypto: verhandeling in acht delen

Crypto (1): Gram (17-08-2026)

Aart baalt. De koers van zijn crypto is weer gedaald. Nu komt dat wel vaker voor. Maar op dit moment komt het heel ongelegen. Hij heeft geld nodig, wit geld en weet even geen raad hoe om te gaan met de schommelingen van de laatste tijd. Wanneer is het moment suprême? En hoe lang kan het nog wachten? De behoefte wordt steeds groter om in te wisselen. Het crypto verzamelen is een vervelende verslaving en niet de enige van Aart. Zo is Aart ook verslaafd aan een andere drug. En van die drug loopt de koers juist flink omhoog. Het zwart komt al langzaam voor Aart’s ogen. Hoe komt hij zo snel mogelijk aan zijn gram? Wanneer haalt hij het?


Crypto (2): Onbekend en onbemind (20-08-2026)

Een man wordt opgenomen in het ziekenhuis. Een vreselijk verhaal. Niemand kent de man. Men weet zelfs niet wie hem heeft binnengebracht bij de EHBO. Is hij daar zelf gaan zitten? Het enige wat de man uitbrengt is ‘crypto’. Hij blijft het maar herhalen. En wijst dan met zijn wijsvinger naar verschillende plekken op zijn lichaam. Crypto, wat bedoelt die lieve man daarmee? Cryptisch is het voor iedereen. De zuster, de dokter, ze kunnen er niets mee. Geen telefoon, geen identiteitsbewijs, geen bankpas, niets heeft de goede man bij zich. Babylonisch is de spraakverwarring. Hij wijst nu naar zijn oog en knijpt die dicht en strijkt over zijn wang. Een druppel. ‘Cry’, zegt hij nu. Hoe verdrietig. ‘Primaire tumor onbekend!’


Crypto (3): Maan (20-08-2026)

Wie kent ze niet? Maan, de Nederlandse zangeres bevriend met een bouwvakker. Maniakaal verliefd, zogezegd. Owee, als die woorden krijgen. De maniak en de bouwvakker. Dat wordt dan een mannendispuut. Beiden naamwoorden zijn mannelijk. Kennen een mannelijk lid. Een lullig dispuut dus. Daar waar de zon niet schijnt, vind je vaak de maan. Onder ons gezegd, een lichtgevende maniak die zaakjes slinks verduistert. Eigenlijk niet nodig, want als crypto verzamelaar vindt steelse afrekening en betaling, zo u wil afpersing, altijd in het digitale donker plaats. Ziet u Maan al zitten, grijnzend achter de laptop in het donker, met slechts een kleine gloeilamp om de grote getallen nog beter uit te kunnen lichten? Haar bouwvakker heeft weer veel centjes verdiend. Zwart.


Crypto (4): Thriller (20-08-2026)

Je zult To heten en een creep zijn die crypto’s verzamelt? Dat zou nog eens een mooie openingszin zijn voor een thriller. Niet dat ik ooit een boek ga schrijven dat meer dan honderd pagina’s bevat. Bij een goede thriller denk ik toch al snel aan een boek van minstens driehonderd pagina’s. Tenzij het een thriller geschreven is als kort verhaal. Wie dat laatste haalt is een knappe jongen. Een rechter zal die zaak nooit aannemen. Geen eer aan te behalen. Ik kan er natuurlijk ook een thriller van maken in honderdtwintig woorden. Maar dan moet ik wel opschieten. To is dus een creep. Waarom? Omdat hij mensen schrik aanjaagt. Hoe dan? Nou gewoon, door een lelijk gezicht te trekken.


Crypto (5): Decrypto (21-08-2026)

Spelletjes spelen o zo leuk. Elke ronde moet een encryptor een 3-cijferige code (met cijfers van 1-4) doorgeven aan diens teamgenoten. Dit doe je door de 3 cijfers via hints aan 3 van de 4 sleutelwoorden van jullie team te koppelen. Raad een team een eigen code goed? Niks aan de hand.
Is het fout? Dan krijg je een miscommunicatie-fiche.
Raad een ander team jullie code goed? Dan krijgen zij een onderscheppingsfiche. Met elke ronde krijgt de tegenpartij meer informatie over jullie hints en potentiële sleutelwoorden. Middels deductie kunnen ze vervolgens jullie codes (en jullie die van hen) ook gaan kraken. Het team dat als eerste 2 onderscheppingsfiches heeft wint. Of het team dat als eerste 2 miscommunicatie-fiches heeft verliest.


Crypto (6): In taal van Jip en Janneke (22-08-2026)

Ik wil iets doen met crypto’s of investeren in andere assets, maar heb geen idee waar te beginnen. Bitcoins, altcoins, tokens verzamelen via eblockchain in mijn wallet. Maar hoe dan? Ik volg de markten al een tijdje vanaf de zijlijn en ik weet dat er interessante mogelijkheden liggen. Niet alleen omdat ik steeds vaker hoor over mensen die bijzondere rendementen halen, maar vooral omdat ik besef dat het geld op mijn spaarrekening door inflatie steeds minder waard wordt. Het voelt complex en overweldigend, maakt nieuwsgierig en is spannend. Ik wil graag instappen en het goed aanpakken. Dus bel ik Janneke Zwart en daarna Jip Meulendijks, experts op het gebied van crypto’s en vraag hun om uitleg in heldere taal. Kassa!


Crypto (7): Voortplanting (22-08-2026)

Wat hebben varens, mossen, algen, korstmossen, zwammen en paddenstoelen met elkaar gemeen? Het is niet zo dat ze niet sporen. Integendeel. Ze sporen juist wel. Ze dragen zelfs sporen. Niet de sporen uit een zwaar verleden. Ze dragen sporen van de toekomst. Ze zorgen voor voortplanting. Ze geven sporen de sporen uit lijfsbehoud. Ze zijn cryptogaam. Niet te verwarren met nymfomaan. Ze kennen geen geslacht. Zijn mannelijk noch vrouwelijk. Ze gebruiken geen zaden en maken geen bloemen of vruchten. Dat is maar gedoe. Nee, deze organismen hebben het goed voor elkaar. Hartstikke monogaam. Geen poespas bij behoud van de soort. Cryptogaam komt uit het Grieks en betekent letterlijk ‘verborgen huwelijk’, omdat men vroeger niet wist hoe deze organismen zich voortplantten.


Crypto (8): Maat (24-08-206)

Ze staan bijna in ieder huis. Alleen weten de meeste bewoners het niet. Of ze weten het niet goed te vinden. Eigenlijk heel ouderwets besef ik nu. Want ik in mijn onnozelheid ga er vanuit dat iedereen nog een pc thuis heeft. Een personal computer. Ja zo’n dik klapding of nog erger, kast. Maar de meesten hebben zeker wel een laptop thuis. Ook een klapding, maar dan dunner en ook vaak kleiner van formaat. Zowel de pc als de laptop hebben een harde schijf. En op beide apparaten kun je apps downloaden. En zodoende ook bankieren. Een e-mailadres en wachtwoord en hoppa je hebt je eigen cryptomaat. Uploaden en downloaden die crypto’s. Het kan natuurlijk ook gewoon op je telefoon.

Rondvaartboot

Boot waarmee men langs een zekere bezienswaardigheid vaart en vervolgens naar het beginpunt terugkeert. Onlangs voor het eerst geprobeerd. Ik zag een advertentie voorbij komen. Een reis van uw dromen. Rondvaartboot naar uw horizon. Ik dacht heel even, dat kan toch niet? Een horizon is nooit rond. Hooguit heeft het een lichte buiging, maar rond? Maar wacht even, ik dacht verder. Mijn eigen horizon was getriggerd. Je kunt natuurlijk de hele wereld rond varen, vergezeld door een horizon. Een geniale advertentie ... edoch kostbaar. En hoe zit het met de voorwaarden? Wordt een goed zicht gegarandeerd; bij slecht weer bijvoorbeeld? En wat gebeurt er bij rondvaartbootbreuk? Kun je daarvoor een reisverzekering afsluiten? Helaas, mijn verzekeringsmaatschappij ging niet overstag. Een onmogelijke queeste.

Schouw: verhandeling in twaalf delen

 Schouw (1): Pijp uit! (10-08-2026)

Sinds afgelopen winter heb ik de stookwijzerapp op mijn mobiele telefoon geïnstalleerd. Ik had nog wat MB over dus ik dacht dat kan geen kwaad. Nu staat mijn telefoon af en toe roodgloeiend. Tevergeefs heb ik gezocht naar alle instellingen en getracht deze ergens te wijzigen. Maar ik word voortdurend van het kastje naar de muur gestuurd. Niet echt handig bij noodgevallen, maar vooruit. Waarom er nood aan de man was? Ik twijfelde of ik de kachel wel mocht aanmaken bij 34 graden Celsius hartje zomer. Nu denkt u vast hij is gek geworden? Wie doet de kachel aan bij 34 graden Celsius? Ik dus. Door heel hard te stoken voelt de 34 graden Celsius namelijk minder heet. Slim toch? 


Schouw (2): En Duiveland (10-08-2026)

Gemeente en eiland. Ze hebben het allemaal. In Zeeland. Provincie naar mijn hart. Schouwen-Duiveland. Met pakweg 34.000 inwoners en Jack van der Hoek als burgemeester. Hoeksteen van de gemeente en van het eiland. Wat valt er nog meer over te vertellen? Gemiddeld inkomen van 38.000 euro in de maand per inwoner. Niets mis mee. Gemiddelde WOZ waarde 382.000 euro. Ook niets mis mee. Ons Zeeuwen blijven zuinig. Heerlijk toch? Ik kom er graag. Weer of geen weer. Jacob Cats en Pieter Zeeman zijn er geboren. Wat wil je nog meer? Zierikzee of Grevelingen? Om maar eens wat dwarsstraten te noemen. De Gouw en de Gouwe. Helemaal in de ban van. Niks niet in de ring. De zeemeermin van Westerschouwen. Klaar.


Schouw (3): Mantel der liefde (11-08-2026)

Daar staat ze op de schouw. Bevroren ingelijst in een ouderwets zilveren fotolijstje. Mijn mams van goud. Hoe vaak heb ik niet voor het lijstje gestaan. Wachtend, hopend op een vette knipoog. Een teken van leven, warmte en sympathie. Zoals zo vaak al is verbeeld, imaginair en digitaal bij Leonardo da Vinci’s Mona Lisa in het Louvre of bij een barones op een van de schilderijen in Hogwarts School for Witchcraft and Wizardry in Hogwarts. Een traan rolt uit mijn linkeroog, langzaam over mijn wang naar beneden. Warm en zout druppelt hij verder langs mijn mondhoek, glijdt naar mijn kin en blijft daar heel even hangen, voordat hij op het parket uit elkaar spat. Gelijk een droom. Love you mams.


Schouw (4): 120 Woorden in vogelvlucht (11-08-2026)

Dinsdag 11 augustus 2026 07:44 uur. 10181 Leden hadden 9044 keer Communicatie. 6641 Keer over de Maatschappij, 6085 keer over Fictie en 3863 keer over Cultuur, alles gevat in 3233 Columns.
2869 Keer werd de Liefde bedreven, waaruit maar liefst 2702 keer Familie voortkwam, 1758 keer puur natuur.
Bij 1443 keer Eten & Drinken kwamen 1220 keer Studie & Werk ter sprake. Waarvan 1142 keer over Politiek en 1046 keer over Poëzie.
Slechts 734 keer kwam Sport aan bod. Een soort van stiefkindje op 120 Woorden. Maar toch, 734 keer 120 woorden is mooi 88080 woorden.
Ik heb deze 88080 woorden even geanalyseerd. Iets wat ook veel gedaan wordt bij sport. Uitkomst: Functiewoorden (58%) – Werkwoorden (19%) – Zelfstandige naamwoorden (14%) – Bijvoeglijke naamwoorden (9%). 


Schouw (5): Mathoms (11-08-2026)

Mijn oma is helemaal in de ban van overbodige oude wapens en erfstukken boven de schouw hangen. En nee, ze is niet aan het dementeren. Daarvoor is ze nog veel te jong en vief. Ze is pas 101 geworden. Maar o zo jong nog van geest. Nadat ze met haar grote leesbril, deze steekt zelfs een beetje buiten haar gezichtsveld uit, het grote letterboek van Tolbingo tot zich had genomen, wist ze eindelijk wat ze met haar oude spulletjes wilde doen. Ophangen boven de schoorsteenmantel. Een rare habit van mijn oma, maar ze wilde per se nog geen afscheid nemen van haar dierbare mathoms. Sommige hebben zelfs een hoge aaibaarheidsfactor. En de eerlijkheid gebied te zeggen. De erfgenamen lonken al.


Schouw (6): Sloop (12-08-2026)

Begin er nooit aan. Zelf een schouw slopen. Slopend de uitvoering. Ondanks de juiste hulpmiddelen kostte het mij een zee van tijd. Breekhamer, sloophamer, beitel, het kwam er allemaal bij kijken. Net als de buurtgenoten. Moeder wat was het heet. Al snel gingen de eerste kledingstukken uit. Ik voelde de ogen van mijn vriendinnetje op de rug prikken. Het zout prikte stevig mee. De kamer begon zich langzaam volledig met stof te vullen. Ook op mijn rug. Het stof bleef hangen tussen mijn weelderig rughaar. De natuur had bepaald dat mijn gebrek aan borsthaar ruimschoots gecompenseerd zou worden door rughaar. Het kriebelde vreselijk. En dan het puin afvoeren. Tien volle kruiwagens! Het bleek een lompe schouw. De woonkamerruimte verdubbelde bekant. 


Schouw (7): Bij nacht (12-08-2026)

We schrijven 17e of zeventiende eeuw. Let wel, zeven en tiende aan elkaar geschreven, anders spreken we over een breuk; in cijfers, niet tussen u en mij. Dat brengt me bij schrijfwijzen, op de keper beschouwd, van schouten bij nacht. Zeelui die koekeloeren in het achterste schip van een vloot, naar lampjes bij spiegels, achterop de voorliggende of voortvarende schepen. Waken, schouwen heet dat eigenlijk. Maar een of andere malloot of dronken admiraal verving de ‘w’ door een ’t’. Het kan ook zijn dat de persoon in kwestie vroeger bij de zeeverkenners zat of zeescouts (zonder ‘h’). Ernst Lodewijk van Heeckeren van Waliën, Aert en Jan Jansse van Nes, Cornelis Tromp, Michiel de Ruyter waren enkele bekende schouten bij nacht.


Schouw (8): Primitief (12-08-2026)

In de ban van de zonsverduistering. Een hoog entertaingehalte. Waarom willen we in hemelsnaam de maan voor de zon zien schuiven? We zijn toch geen primitieven? We weten het inmiddels al maanden, weken, dagen of uren van te voren. De primitieve mens werd gewoon overvallen. ‘Ho nou, wat gebeurt er nu hier? Het wordt donker!’ Al die primitieven die vervolgens in het grote en steeds kleiner wordende zonnetje tuurden werden dus stekeblind. Volgens de overlevering die er dan eigenlijk niet was. Nou je kon wel een verhaal vertellen in de trant van ‘nou ineens werd het donker, gluurde ik in die gele bol en zag ik niks meer’. Maar tegen wie? Waar was iedereen? In holen verstopt en vol ongeloof.


Schouw (9): Split vision (12-08-2026)

Split vision, een zege of een vervloeking? Sommigen zijn er beroemd mee geworden en anderen heel droevig. Vaak te wijten aan lichamelijke malheur. Maar het moet ook gezegd, het heeft op de toeschouwer vaak een vervreemdende uitwerking. Men schiet in de lach van onwennigheid. En wat de mens vreemd is wordt vaak bespot. Spotten en schouwen. Ze gaan samen, hand in hand. Neem Marty Feldman, door een schildklieraandoening puilen zijn ogen uit. En ze staan ook nog eens scheef. En toch heeft hij van zijn malheur een professie gemaakt. Komische acteur. Ongekend als Igor [eye-gor] in Young Frankenstein (1974) van Mel Brooks. Of neem ‘good old’ Peter Falk in de rol van inspecteur Columbo. Split vision in a split second.


Schouw (10): Spektakel (12-08-2026)

Heel langzaam stijgt het kleine roze spekkie op. De grap van de eeuw is in productie genomen. Spekkie, creatief brein van reclamebureau Spekbinder uit Spekholzerheide (buurtschap in Kerkrade), kijkt vol spanning naar het kleine hijskraantje. Vreselijk spektakel. Vreselijk oude grap. Er wordt nu toch wel getwijfeld of dit de goede aanpak is. Wat moet er verkocht worden? Het draait niet meer om spek. Voor spek en bonen gaan hier uren opnametijd verloren. Spekkie is pislink. Hier zou een prachtig schouwspel opgevoerd worden, een spektakelstuk. Het moet groter, duidelijker. En al helemaal de boodschap. Zouden ze de kerk te rade kunnen nemen? Het is per slot van rekening Limburg. Maar de zware klok laat verstek gaan. Pastoor is ook geen spekkoper.


Schouw (11): Spel (13-08-2026)

Ik zie ik zie wat jij niet ziet en het is blauw. Korte stilte in woonkamer. En dan brandt het los. Niet allemaal tegelijk allemaal. Graag een voor een en om de beurt. Goed luisteren. O ja, en het hangt niet aan de muur. Alsof dat er toe doet. Maar hé, ik houd van dwaalsporen. Binnen no time is het onderwerp geraden. Een record. 5 Seconden. Dat valt tegen. Of mee. Het ligt er maar aan vanuit wiens oogpunt je het bekijkt. Hoe dan ook, niet de mijne. Het was Jezus in een blauw trainingspak. De laatste aanwinst van oma. Niet te missen geposteerd op de schouw. Oma aan de beurt. Het is rood en het staat buiten? Een tampony.


Schouw (12): Pik (16-08-2026)

Pik, zo wordt vaak iemand genoemd die in militaire dienst is of bij een golf-, tennis- of hockeyclub zit. Onder elkaar bedoel ik dan. Nee niet onder elkaar liggend. Nee, onder elkaar, in teamverband. Het is net iets meer chique dan gozer of kerel. En dat heeft alles te maken met de sportkeuring. Toen ik werd opgeroepen voor een militaire keuring, voorafgaand aan de oproep voor militaire dienstplicht, werd ik onderzocht door een militaire arts. In mijn onderbroek moest ik allemaal oefeningen doen. Prima tot dusverre. Daarna ging mijn onderbroek omlaag en moest ik op mijn handpalm blazen. Onderwijl betastte de arts mijn ballen. Die werden goed bevonden. Ik bedankte hem en twijfelde even hoe. Bedankt pik of bedankt dokter?

Gezag: verhandeling in dertien delen

Gezag (1): Voerder (03-08-2026)

Hij ligt op de bank. Een heerlijke koude leren bank. Buiten is het 35 graden. Eigenlijk is het veel te warm voor therapie. Maar een hoog verantwoordelijkheidsgevoel heeft hem doen besluiten niet af te bellen en toch te gaan. Shrink Appel vindt het prima en spreekt dat ook uit. ‘Beste Peer, ik vind het dapper dat je met deze temperatuur toch naar de afspraak bent gekomen.’ Peer bloost. Niet wetend noch beseffend dat Appel hem masseert en inpakt, kortom voert met zijn gezag. Een speelbal is heer Peer in handen van shrink Appel. Hij wordt vakkundig geschild, uitgekleed en gepamperd. De teller tikt intussen flink door. Shrink Appel rekent af met alle demonen van Peer. En iedere seconde telt. Kassa!


Gezag (2): Voer voor ouders (03-08-2026)

Bij het woord gezag gaan vaak meteen belletjes rinkelen en toetsers af. Ik moet ook zelf bekennen dat het woord aan de ene kant ontzag oproept en aan de andere kant argwaan. Alsof ze aanvullend zijn of bij elkaar horen. Gezag wordt vaak niet meteen erkend en geaccepteerd. Er wordt ook weleens gezegd je moet het verdienen. Het is nogal een beladen term, laat ik het daar op houden. Ook dringt zich vrijwel meteen het woord ouder op. Ouderlijk gezag. Dat schijnt er namelijk meteen te zijn. Het is het enige gezag dat ik ken dat meteen is vastgelegd in wet- en regelgeving. Ouderlijk gezag. Maar worden ouders ook daadwerkelijk getoetst aan het gedrag dat daarbij hoort? Ik betwijfel het.


Gezag (3): Infantielo (03-08-2026)

Aan het topje van de macht is het vaak eenzaam toeven. Realiteitszin verdwijnt en megalomaan gedrag schuilt om de hoek. Batman moet dan de wereld komen redden. Alle spelers in het spelersveld moeten schikken, wegrennen of uiteindelijk toch hun stem verheffen. Laat het mogelijk zijn. Laat de minderheid in wijsheid de meerderheid overtuigen van absurde besluiten aan de top. Het is te infantiel voor woorden en daden wat Infantielo voor ogen heeft. Een leek kan dat nog zien. Een nuchter nadenkend mens zal het beamen. En toch zou Infantielo het in al zijn onnozelheid voor elkaar hebben gekregen. Bijna. Totdat de hand die hem voert zelf nee zegt. Een keer familiair. Daarna nooit meer. Schoonzonen worden publiekelijk vermoord. Viva FIFA.


Gezag (4): Ontzag (05-08-2026)

Amai zunne, sinds kort bezie ik de Slimste Mens ter Wereld van VRT op NPO. KRO en NCRV vinden taalspellen leuk. Ik vind het gewoon plezant. Het concept is in België bedacht als ik het goed heb. In Nederland zijn deelnemers fanatieker. In Vlaanderen daarentegen scherper, qua humor en snelheid. Ad rem heet dat. Verder bestaat de jury uit twee leden die iedere aflevering afwisselen. Nooit een erudiete slimme zwartkijker. Ge zag hem nooit echt zitten. De jury in Vlaanderen neemt echt deel. Presentator Erik is niet hautain en belerend, eerder charmant, aandoenlijk, scherp en snel. Met groot ontzag volg ik de finaleweek. Jaap Jan van der Wal en Govert Meit (de Ollanders), spelen morgen tegen publieksopwarmer Roel Steeno. Spannend.


Gezag (5): Drager (05-08-2026)

Gebukt gaan onder gezag dat is zowat het ergste wat een mens kan overkomen anno 2026. Waarom specifiek 2026 denkt u nu waarschijnlijk. Omdat gezag ver te zoeken is. Bijna nergens meer te vinden. Noch in de maatschappij, noch in de politiek, noch op het voetbalveld. Op de fiets rijdt er wel nog een rond, maar dan heb je het wel gehad. Gezag gedragen op een bagagedrager. En niet zo van ‘wat heb ik nu aan mijn fiets hangen?’ Ongekend tegenwoordig het ontbreken van gezag. Haast ondraaglijk in de maatschappij waarin we nu leven. Het begint allemaal met verantwoordelijkheid nemen en geven. Eerst geven, dan went de ander er vast aan, kan men oefenen. En daarna bij het slagen … nemen.


Gezag (6): Vacua (05-08-2026)

Gezag, niet te verwarren met autoriteit of met macht, geeft vaak een fijn gevoel. Autoriteit en macht kunnen wel deel uitmaken van gezag, maar dan wel zonder op strepen te gaan staan of geweld te gebruiken. Machteloosheid en niemendalgedrag geven dan een naar gevoel. Leeg soms. Alsof je in een vacuüm zit.
Gezag is niet of nauwelijks te meten. Voor leidinggevenden is wel een truc gevonden. Het heet ‘Span of control’. Niet te verwarren met ‘Spam of control’. Die laatste flikker je gewoon in de prullenbak. Nee, het gaat om hoeveel werknemers een leidinggevende maximaal onder zich kan hebben, aankan zogezegd. Dus niet opgedrongen, wat ook nog wel eens voorkomt. In dat geval geraakt een leidinggevende ook in een vacuüm.


Gezag (7): Ziener (05-08-2026)

Ik ben helemaal verzot op de stripverhalen van Asterix (en Obelix). Die laatste dikke krachtpatser is ten onrechte nooit opgenomen in de titel van deze geweldige strips. Op wiens gezag dat ooit zo is verzonnen? Geen idee. Heerlijk het gezag en de macht die de kleine strijder Asterix meedraagt. Een voorbeeld voor ons allen. Ook het dialect en de verwijzingen naar actualiteit zijn om te smullen. ‘Ge zag da ook hè Idéfix, die Ziener deugt op niks wà?’ Toverdrank en everzwijnen helpen ook om het gezag en dat wat gezien wordt te verteren. Och arme Romeinen ook. Schlemiel handelend onder imposant megalomaan legergezag. Dat die maffe kapo’s gewoon zelf dat schattige Gallisch dorp maar eens aanvallen. Het zal ze leren.


Gezag (8): Wiens (06-08-2026)

Dat is nu mooi. Al heel lang wil ik een stukje schrijven waarin de titel het woord ‘wiens’ bevat. Op zijn Miens wil ik dit prachtige woord in verband brengen met gezag. Wiens gezag. Op wiens gezag schrijft de schrijver datgene dat hij schrijft? En hoeveel? Hoe vaak? En waarom wordt hoeveel aan elkaar geschreven en hoe vaak niet? Dat zijn vragen die onmiddellijk bij me opkomen. Is er een autoriteit op wiens gezag lijntjes uitgezet worden in het WT-schrijfspel? Of schrijven we lang leve wiens blijheid? Gaat het om de wedstrijd, de knikkers, de eer, de aandacht, de roem, of is het schrijven an sich en an mich een genotsuiting. Wiens geluk wordt bepaald, voorgeschreven, diens of Miens geluk?


Gezag (9): Sinterklaas (07-08-2026)

Op gezag van Sinterklaas, mede namens hoofdpiet Trappedoelie en in opdracht van Alex (van Oranje), steunend op de autoriteit van zijn vrouw Maximaal en tot slot, steunend op de bewering dat de geschiedenis zich ieder jaar herhaalt, is voor de broodnodige afwisseling besloten om vanaf 2027 de viering van de verjaardag van Sinterklaas te verplaatsen naar 6 mei. Zowel Sinterklaas als het organiserend comité hebben dit met overwicht en macht bepaald en is als zodanig geaccepteerd, aangenomen en omarmd door het volk, na een toetsing onder een select gezelschap dat het volk representeert, onder leiding van K. Schuurmans, diepgelovig in alle heiligmannen. Dat tevens op 6 mei 2027 een bijzondere hemelvaart plaatsvindt is puur toeval. Goedheiligman Sinterklaas keert altijd terug.


Gezag (10): Ondermijnen (07-08-2026)

Stout, voor sommige onder ons het lekkerste bier dat er is. Ho, ho. Het is geen bier an sich. Het is een wijze van bier maken. Nee, nu ga ik niet onderwijzen. Ik zou niet durven. En ondermijnen al helemaal niet. Een bom zou ik leggen onder of op het genootschap van bierbrouwers. Een doodzonde. Dit heilig beroep mag nooit uitsterven. Bier, het is bijna zo belangrijk als water. Sterker nog, water is een substantieel onderdeel van bier en het brouwproces. Je moet ook veel graantjes verstand hebben en dito in het bier verwerken om tot zo’n goddelijke drank te komen. Geen enkel gezag wil ik ondermijnen. Diep respect voor stoute en lieve bierbrouwers. De bierscheten neem ik voor lief.


Gezag (11): Niks (08-08-2026)

Gezag niks. En dat bedoel ik letterlijk. Geen spatie tussen te krijgen. Gezag niks. Ik stond in de vierde rij. Zo druk was het, langs de hele optocht. En ik maar balen. Had ik maar een huishoudtrapje meegenomen, of een kratje bier. Met mijn 1.73 meter kan ik amper de koppen tellen. Zoveel langnekken zijn er tegenwoordig. Naar het schijnt is dat een gevolg van de grote luxe waarin wij als westerlingen leven. De jeugd wordt steeds groter. We hebben genoeg eten en genoeg zuurstof. En we groeien maar. Vooruitgang heet dat, of omhooggang. De Russen balen. Die halen de 1.73 meter amper. Een oproep tot meer kinderen krijgen verandert daar niets aan. Armoedig volkje met armoedige leiders. Gezag niks.


Gezag (12): Vol (09-08-2026)

Vol van gezag, wie kent ze niet? Malloten die op basis van pretentie en arrogantie waarheden in pacht denken te hebben. Ik ga geen namen noemen. Dat vleit hen slechts. Narcisten moet je niet voeren. Daarvan worden ze moddervet. Slagroom op verkeerde taarten. En ja, er zijn ook dames bij. Sommigen zelfs van ijzer. Roesten nooit, want komen / treden zelden buiten zichzelf. Informatie delen en data uitwisseling zijn bloedzonden voor deze maffe gezagfantasten. Ze zullen het nooit vrijwillig doen. Ze eigenen het zich toe en laven zich aan de onmacht, dat andere mensen niet bij hun informatie en data kunnen. Zwaar beveiligd zijn hun schatkamers en bronnen. Op internet zijn zij niet te vinden. Niet op lightweb noch op darkweb.


Gezag (13): Op (09-08-2026)

Op gezag van mezelf heb ik besloten om het gezag eens en voor altijd onderuit te halen. Opdat het nooit meer opstaat. Verguist. Maar het lukt me niet. Steeds komt het weer bovendrijven. Dan hijgt het plots in mijn nek en lacht me uit. Daar ben ik weer. Kiekeboe. Niet echt leuk. Het gezag komt ook altijd ongelegen. Maar meestal wel net op tijd. Vooral op die momenten waarop ik de mist dreig in te gaan. Als een valse redder in nood wacht hij dan tot het allerlaatste moment met ingrijpen. Totdat ik smeek. Help me. Ik stel me dan altijd voor op dat moment dat ik droom. De vernedering is dan minder groot. En dromen zijn altijd bedrog. Toch?

Vleugellam: verhandeling in tien delen

Vleugellam (1): op zwart tapijt (27-07-2026)

Maximaal door de bocht op heet asfalt. De zon heeft alles flink opgestookt. Lucht danst en zindert vlak boven de grond. Fata morgana tekent zich af op achtergrond. De kim bibbert. Op het circuit is poëzie ver te zoeken. Remmen piepen, banden fluiten, neusvleugels slurpen benzine. Olie op het vuur, brandalarm, toeschouwers smelten op de tribunes. Bolides zweven als vreemde ruimtewezens achter elkaar, bedrukt onder reclame, in vogelvlucht nauwelijks te herkennen. Ze lijken allemaal op elkaar. Op de boordradio hoort men de directeur blaten, mekkeren. Het slaat piloten vleugellam. Kramp in bovenbenen, vingers tintelen en de hersenen koken. Nog drie rondjes te gaan. Dan plots zand in de raderen. Het duin valt aan en protesteert. Remmen blokkeren. Zandvoort zegt adieu.


Vleugellam (2): God almachtig (27-07-2026)

De kerk gaat dicht. Er komt niemand meer in. Nee, geen avondklok of definitief dicht. Tijdelijk, totdat er een nieuw lam is gevonden. Dit keer geen vleugellam lam maar eentje die weet te vliegen. Weet te bewegen. De mensen bijvoorbeeld. Om te beginnen de kerkgangers. Die staan al veel te lang droog. Laat het lam god maar snel wederkeren. Met gevleugelde uitspraken liefst. Die lang standhouden en ook geloofwaardig zijn. Te toetsen bijvoorbeeld. Door witte en zwarte schapen. Best of both worlds.
In het plaatselijk leugenaartje ‘Boodschap van de Peel’ is al een advertentie geplaatst: ‘Gezocht: Nieuwe herder om kudde schapen te houden. In het bezit van stevige vlerken en overtuigingskracht. MBO-niveau. Fulltime. Ervaring. Valt onder CAO Agnus Dei 2026’. 


Vleugellam (3): Bikken (28-07-2026)

De boeren zijn weer de sjaak. Ze verkeren in zwaar weer. Het wil maar niet regenen. Het klimaat speelt parten. En de veestapel moet in de krimp. Dat geldt ook voor de schapen. Het maakt de boeren vleugellam. Protesteren heeft geen zin. Stakingen leveren niets meer op. Het Malieveld brengt niet langer redding. Wie zijn kop er bovenuit steekt wordt meteen onthoofd. Maar lijdzaam toezien is geen optie. Dus rapen ze alle schapen bijeen. Vanachter, van voor en op de dam. Inclusief de makke. Bepaald geen makke overigens. Het offerfeest staat voor de deur en de vraag wordt alsmaar groter. Een goede herder die het Turks geloof kan redden is broodnodig. We willen offeren en eten, nog voor de kerst.


Vleugellam (4): Icarus (28-07-2026)

Hoogmoed voor de val, hoge bomen vangen veel wind, wie hoog klimt kan diep vallen. Allemaal gezegden, connotaties die wij gebruiken naar aanleiding van een mythisch verhaal van oude Grieken. Dromen en vliegen zijn van alle tijden. Vliegen in dromen ook. Waarom een droomscenario zo straf bestraffen en beoordelen? Is het typisch Westers, Nederlands, calvinistisch. Mogelijk. Wenselijk? Nee. Laat die jongen toch lekker vliegen. Laat papa toch lekker bouwen. Als was smelt in de zon, smelt tevens de liefde en spontaniteit. Goden en mensen maken van alles mee. Soms oorlogszuchtig, soms ondeugend, soms spelenderwijs. Soms overmoedig in gedachten en daden. So what? Beste jongetjes in de klas treden nooit buiten kaders en oevers. Heimelijk sterven onder en in geluk. Eureka! 


Vleugellam (5): Klap van de molen (29-07-2026)

Don Quichotte ten einde raad. Moegestreden bij zijn zoektocht naar … Ja, naar wat nu eigenlijk precies? Nooit is het echte antwoord gevonden. Zelfs zijn maat Sancho weet het niet. Verontrustend? Nee, niet echt. Het is aan ons om er verdere invulling aan te geven. Daar is wel lef voor nodig. Een klassieker invullen. Toe maar. Het vechten tegen windmolens laten we bij deze achterwege. Wij gaan voor de oplossing voor onze vriend. En nee, psychiatrische hulp en pilletjes gaan we hier niet gebruiken. We houden onze eigen Vuelta. Zonder doping of hersendokters. Vleugellam laten wij ons niet maken Don. We nemen een voorbeeld aan het Spaans nationale elftal futbol. De flanken daarvan absoluut niet vleugellam. Campeón del Mundo. Viva Don.


Vleugellam (6): Vlieger (30-07-2026)

André laat zijn vlieger omhoog. De wind waait hem weifelend richting hemel. Af en toe met kleine twist. De slinger ratelt als een hese ratelslang achter de vlieger aan. André snapt er niets van. Hij zou toch linea recta de hemel in schieten? Zo stond het op het YouTube filmpje. Maar helaas. Die is vast weer nep. Unglaublich. Vleugellam is zijn vlieger. En papa heeft ook nog gezegd dat het moet werken. Zeker bij de wind die er nu staat. Ook al zoiets … wind die staat … volgens André vliegt en waait ie gewoon. Oké, liggen dat kan nog .. maar staan. Echt niet. André kijkt omhoog. Eindelijk gaat de vlieger richting zon. Hij knippert net zijn ogen. Shit .. de brief! Vergeten.


Vleugellam (7): Piano (31-07-2026)

Mijn piano is vleugellam. Eindelijk heb ik het voor elkaar. Het heeft me wel wat kruim gekost. Maar uiteindelijk gelukt. Hij houdt zich nu voorlopig stil. En ik hoop dat het een tijd zal duren. Van alles had ik al geprobeerd. Maar de vleugel hield stand. Bleef maar eeuwig openstaan. Het geluid was allang niet meer aan te horen. Zes pianostemmers hebben het nog geprobeerd. Maar zelfs dat mocht niet baten. Het geluid van de piano ging steeds meer lijken op een foute klankschaalsessie in een dito sauna. Blue wellness was ver te zoeken. Maar nu is de vleugel toch eindelijk lam geworden. Berust in zijn eigen vel. Vliegt nooit meer weg. Gevleugeld is nu ons geluk. Dankjewel Erik Satie.


Vleugellam (8): Vlieg (31-07-2026)

Compleet gestoord raak ik er af en toe van. Zit je televisie te kijken, vliegt er continue zo’n irritante vlieg door het beeld. Om vervolgens op de rugleuning van de bank te landen vlakbij je oor. Gekmakend. Onnozele zenuwachtige beesten zijn het in grosso modo. Zijn naam daarentegen kan niet meer toepasselijk gekozen zijn. Een vlieg vliegt nu eenmaal totdat je er gek van wordt. Vlieg er eens uit. Vlieg op. Vlieg weg. Hoogvliegers zijn het, maar evengoed laagvliegers. Het ergste van al is dat ze zelden vleugellam worden. Hoe houden ze het vol? Die harige kamikazedwazen. En ja, ik ga het toch bekennen. Ik heb een elektronische vliegenmepper aangeschaft. Meppen hoeft niet echt. En alles beter dan pootjes uittrekken.


Vleugellam (9): Lammetjespap (02-08-2026)

Vleugellam ligt hij in het ziekenhuis en eet al snel zijn eerste lammetjespap. Lauwwarm maar goed te hachelen. Wat is er toch gebeurt, vraagt hij zich af? En waar blijft het bezoek? De nachtbroeder stelt hem gerust. Die heeft de lammetjespap voor hem geregeld, wetend dat hij nog niet gegeten heeft. Onmogelijk ook met wat hij tot voor kort heeft meegemaakt. Dat gaat de nachtbroeder hem nu vertellen.
Van de boot gevallen. In het te ondiepe water. Bijna nek gebroken. In gracht twaalf. Brandweer was gelukkig in de buurt. Voer met hun boot achter de zijne. Hij wilde perse meedoen. In alle kleuren van de regenboog. Maar de vleugels werkten helaas niet mee. Nu verbijt hij zijn tijd. Met lammetjespap.


Vleugellam (10): Schaakmat (02-08-2026)

Torens van het bord. Lopers van het bord. En toch gaat de strijd gelijk op. Zowel wit als zwart lijken heel even vleugellam geslagen. Maar de pionnen houden stand. Net als de paarden en de rest van het gespuis. Wit is aan zet. Het bord en de opstelling worden nauwgezet bekeken. Koning en koningin aan beiden zijden staan nog stokstijf naast elkaar. Onbeweeglijk houden ze alles in de gaten. Het centrum staat muurvast. Tijd voor wat offers. Met grote stappen gaan pionnen in de aanval. In het midden ontmoeten ze elkaar. Met vreemde sprongen springen de paarden er overheen. Ze hebben de smaak te pakken en springen vrolijk verder. Heerlijk zo zonder zadel. Afmattend zijn de sprongen. Vallen schaakmat neer.

Verstandhouding: verhandeling in elf delen

Verstandhouding (1): Fitness (20-07-2026)

Alle spiergroepen worden getraind in de sportschool. Armen, benen, buik en billen, ze komen allemaal aan de beurt. Soms wordt een martelwerktuig ingezet. Om het lijf net iets meer te pijnigen. Fiets- en roeimachine samen met de lopende band zorgen ervoor dat de tong regelmatig op de schoenen hangt. Het zweet peurt uit je nek en voorhoofd en uit alle poriën. De zweetbandjes lopen vol. Maar het kopstuk wordt amper getraind. Het houdt slechts de tel bij en selecteert zorgvuldig de apparaten. Een magic timer zijn de hersenen. Ze sturen spieren, zenuwen en pezen aan. De onderlinge verstandhouding vraagt nauwelijks meer energie. Het is een getraind concept, tweewekelijks en obligaat. En het voelt goed, voldaan en smaakt altijd naar meer. 


Verstandhouding (2): Zen zunne (20-07-2026)

Boer Janssen (met twee essen) is het beu. Boos stapt hij op de tractor en rijdt naar Den Haag. Niet over de snelweg, want dat mag niet. Binnendoor doet hij er bijna vijf uur over. Het Malieveld is nog leeg. Om 02:00 uur ‘s-nachts is hij vertrokken, uit Klazienaveen. Zijn vrouw de boerin heeft hem goed bevoorraad met boterhammen, royaal belegd met kaas en achterham. Dubbelop. Hij gaat het nodig hebben. Twee jerrycans diesel en twee liter water moeten de innerlijke mens en machine op pad houden. Ook een yoga-mat gaat mee. Niet om daarmee naar het Oosten te bidden, maar on het verstand in shape te houden. Het moest van boerin Janssen. ‘Zen zunne en daarna flink demonstreren!’. Namasté


Verstandhouding (3): De denker (20-07-2026)

In hoeverre Auguste Rodin in een goede verstandhouding leefde, is moeilijk te achterhalen. Ook al bestond er in de tijd dat hij leefde reeds een roddelpers, breed uitgemeten werden privékwesties van kunstenaars zelden of nooit. Gewoonweg omdat kunstenaars niet interessant waren voor de roddelpers. Jammer, want er valt best het een en ander te zeggen over Auguste. Het was zeker geen domme August. En befaamd om een van zijn meest gekende werken: De denker. Mooi hoe deze gebeeldhouwde persoon, in een opmerkelijke verstandhouding, gestold in brons, zijn gedachten en hoofd ondersteunde met een gebogen arm op het been en compleet in zijn nakie. Ik doe dat ook het liefste. Nadenken in mijn bloterik, door niets of niemand afgeleid. Lekker fris.


Verstandhouding (4): Arrogantie is van alle tijden (21-07-2026)

De geschiedenis kent veel arrogante mensen die zichzelf de das om deden met hun gedrag. In het boek ‘Weet je wel wie ik ben? De geschiedenis van arrogantie’, biedt de Finse socioloog en politicoloog Ari Turunen veel voorbeelden van hoe misplaatste arrogantie, menselijk hoogmoed, leidde tot de ondergang van die mensen zelf maar ook samenlevingen en bedrijven. Ari beschrijft (met humor) hoe groten der aarde, van John Lennon en Maria Carey tot Mao Zedong), dachten groter dan God te zijn; en over dictators wereldwijd (Qin Shi Huangdi, Dzjengis Khan, Timoer Lenk, Lodewijk de XIV, Napoleon, Filips III). Minpunt: Geen enkele Fin in het boek. Pluspunt: Tips wat te doen als het een en ander naar je hoofd dreigt te stijgen.


Verstandhouding (5): Mis(s) (21-07-2026)

Met missen heb ik een slechte verstandhouding. Je zou het een misverstandhouding kunnen noemen en/of een missverstandhouding. Madonna en hoer ik heb er beiden niets mee. Niet met heilige boontjes noch met vooringenomen tantes. Vraagt dat om uitleg? Mogelijk. Vooruit dan. Vooralsnog een tipje van de sluier van de madonna’s. Ze loeren, vleselijk, vanonder hun sluiers en daar word ik altijd nerveus en onzeker van. Ze vragen om te bidden, te smeken voor de goedheid en de mensheid. Voor mij is dat te veelomvattend. Was het nu een troostende blik ik zou nog twijfelen. Maar dat ondeugende kan ik absoluut niet handelen [hendelen]. Wilt u nu ook nog een nadere uitleg over mijn verstandhouding met hoeren? Niet meer nodig, toch?


Verstandhouding (6): Atletiek (21-07-2026)

Heerlijk is het om grote sportevenementen te volgen op televisie. Bingewatchen of beter gezegd bankwatchen. Grandslams tennis, wereldkampioenschappen voetbal, hockey, atletiek, darten. En het ultieme sportevenement Olympische Spelen. Waarvan het onderdeel atletiek alles naar de kroon steekt. Bij het verspringen, hink-stap-springen, hoogspringen en polsstokhoogspringen, bij alle vier de disciplines springt de atleet gaten in de lucht van vreugde. Zeker bij winst. Al is het soms maar centimeters. Wat ik altijd mooi vind is de voorbereiding van de atleten op hun sprongen. Ze staan dan met de benen uit elkaar een beetje te wiebelen van voor naar achteren; een soort van ijsberen met de rug. Een bijzondere verstandhouding neemt de atleet dan aan en vertrekt razendsnel richting lat of meet. Tjakka!


Verstandhouding (7): Geen vooruitzicht (22-07-2026)

Verstandhoudingen laten zich niet reguleren. Het is dan ook moeilijk om in de toekomst te voorspellen hoe oude verstandhoudingen zich zullen gaan bewegen. Er is geen vooruitzicht op los te laten. We zullen het dan ook met het momentum moeten doen. De verstandhouding China – Japan – Taiwan – Rusland is daarmee meteen een mooie uitdaging. Geopolitiek en grensoverschrijdend. Boeren met kiespijn en regeringsleiders die amper bewegen. Op een paard, ezel of olifant drijven ze langzaam voort. Met het tempo van een schildpad die aan de schijterij is. Van wie is nu welk stukje land en wat vertelt de geschiedenis? Van wie is de aarde überhaupt? Wanneer werd deze verdeeld? Waarmee verdeeldheid meteen een nieuwe betekenis kreeg. Absoluut een dilemma voor goede verstandhoudingen.


Verstandhouding (8): Zwart wit (22-07-2026)

Nergens is een verstandhouding zo belangrijk en beladen dan bij bordspelen. Dat geldt zowel voor de klassieke als de moderne bordspelen. Het begint al bij de keuze van de kleur. Kleur bekennen is wel een dingetje. Zwart en wit zijn immers geen kleuren. Tenzij je het overdrachtelijk beziet. Wit krijgt dan de kleur van overwinning toebedeeld of het geeft je een voorsprong als bordspeler. Psychologisch werkt het ook door. Kies je voor het maagdelijk wit of ga je voor het oorlogszwart? En wat doet de kleur met het verstand? De verstandhouding is vaak bepalend voor wie er wint. Dat geldt voor bijna alle bordspelen. Een tegen een, een gevecht in slimme kopjes. Dus Abalone en Othello, schaken, dammen maar. Go!


Verstandhouding (9): Met jezelf (22-07-2026)

Ja, hoe zit het daar eigenlijk mee? Wat voor cijfer zullen we dat eens geven, bij een schaal van 1 op 10? Het wisselt nogal en hangt meestal af van de mood van de dag. In de ochtend is de verstandhouding met mezelf over het algemeen minder. Pas rond een uur of 10 komt alles goed op gang. Geen moeilijke dingen aan mij vragen voor tienen. In de avond daarentegen is het altijd goed toeven met mij. De creativiteit viert dan ook hoogtij. Inspiratie hangt dan in de lucht. Schrijven is a piece of cake. Een nadeel van het nachtraaf zijn, en zeker op hogere leeftijd, is het risico van tijd vergeten en doorslaan. Vooral fysiek erg lastig en vermoeiend.


Verstandhouding (10): Buren (23-07-2026)

Gelukkig heb ik ze maar aan een kant. Net als familie kun je buren niet kiezen. Maar waar ligt de grens van acceptatie … en de erfafscheiding? Familie kun je nog mijden, hoewel dat soms best lastig is. Meestal heb je meer familie dan je lief is. Als het goed is heb je ook maar een lief. Maar dat terzijde. De grens van acceptatie dus en erfafscheiding. Ik kan daarin heel duidelijk zijn. Geen millimeter. De erfafscheiding waaiert over beide percelen heen. Daar komen we dus niet aan uit. Landjepik en landjeschrik. Ik maak er geen ruzie over. De buren wel. Die maken sowieso de godganse dag ruzie. Met elkaar. Luidruchtig. Vreselijk. Niets zo erg. Maar wat doe je eraan? Verhuizen?


Verstandhouding (11): Kat en hond onderling (26-07-2026)

Kat en hond een grotere diametrale onderlinge verstandhouding bestaat er niet. Een verstandhouding van uitersten. Uiterst kat of hond zijn maakt het nog erger. En dan heb ik het nog geeneens gehad over de mens achter kat of hond. De baasjes. En dan helemaal de baasjes die lijken op hun kat of hond. Niet alleen fysiek maar ook qua karakter. Ze bijten elkaar. De baasjes, net als de dieren zelf. Ze gaan te keer op de buurtapp en bij geen bereik ook live verbaal. Er wordt dan met modder gesmeten en bovenal met poep. Van wie is deze kat, zwart met witte voetjes die in onze tuin schijt? Houd hem binnen, want bij mij …! En idem met hondenpoep op stoep.

Ansichtkaart: verhandeling in twaalf delen

Ansichtkaart (1): Old school (14-07-2026)

An sich een leuk idee, ansichtkaarten versturen. Maar niet van deze tijd. Dat vinden jongeren, lui geboren in deze eeuw. Luie lieden die alleen de tijd nemen voor dat wat weinig tijd kost. Ansichtkaarten horen daar niet meer bij. Op de eerste plaats duurt het uitzoeken van zo’n kaart veel te lang. Er zit namelijk nooit een kaart bij het aanbod die volledig matcht met wat gezocht wordt. Net niet kaarten noem ik ze. En dan moet je nog aan een postzegel zien te komen. En wat schrijf je op die kaart, in meer dan vijf woorden? Langere tekst gebruiken jongeren niet meer. Voor ouderen is de kaart juist vaak te klein. En dan een postbus vinden. Waar in hemelsnaam? 


Ansichtkaart (2): For me (14-07-2026)

Lees ik nu dat ansichtkaarten old school zijn? Waarom hangen alle rekken bij supermarkten, Bruna’s en toeristische trekpleisters dan nog vol? Om jubilea en verjaardagen te memoreren? Om geboorte en sterfte aan te kondigen, te vieren of te troosten? An sich een nobel streven en een mooie vorm van stille communicatie. De luidruchtige ansichtkaarten uitgezonderd, maar die zijn meer van de nieuwe school. Want ansichtkaarten hebben blijkbaar nog steeds bestaansrecht.
Mensen vinden het nog steeds belangrijk om aanzichten te sturen van gestolde natuurmomenten, van vergezichten van vreemde en vooral verre, nog niet ontdekte oorden; of van kunstzinnige of humoristische afbeeldingen. Ik krijg er zowaar ineens zelf zin in een ansichtkaart te versturen. Maar aan wie? Doe eens gek. Aan mezelf. 


Ansichtkaart (3): Eiffeltoren (14-07-2026)

Een ansichtkaart heeft aan de voorkant een afbeelding en op de achterkant kan een adres en een korte boodschap worden geschreven. In de rechterbovenhoek wordt een postzegel geplakt en de kaart gaat zonder enveloppe op de bus.
Drie dagen later, mogelijk zelfs langer, want zolang doet de post er tegenwoordig over, en zeker die uit Frankrijk, want die komt met een Franse slag, wat ook te zien is aan de ansichtkaart; een grote zwarte veeg loopt midden over de Eiffeltoren, de stempel heeft mogelijk gelekt, wat erg jammer is, ontvangt Ewald de ansichtkaart. Getekend door Mien. Nee, niet de Eiffeltoren maar een handtekening. Ook een beetje uitgelopen want Mien heeft de handtekening gezet met zijn voet. Een voettekening dus eigenlijk.


Ansichtkaart (4): Kartel(s) (14-07-2026)

Er zijn vreemde ansichtkaarten in omloop. Her en der verspreid over het land. Er is geen gemene deler te herkennen. Zo op het eerste gezicht lijkt het willekeur te zijn. Wat vooral bevreemdend en ook wel zorgwekkend is, is de tekst die op de ansichtkaarten staat geschreven. En niet te vergeten de soort ansichtkaart. Om met het laatste te beginnen, ze zijn allemaal gekarteld, oude ansichtkaarten dus. En het betreft ook allemaal zwembaden, buitenbaden in het groen gelegen. Een hint voor de ontvangers? De tekst dan: Hallo, goede vakantie gehad. Wacht nu op jouw reactie en resultaat. Je kent het adres. Gelieve binnen vijf dagen het antwoord, anders ben je dood. Groetjes, Rudi Kartell. Twaalf ansichtkaarten, politie tast in diepe.


Ansichtkaart (5): Bluf (14-07-2026)

Jeg ved intet om verden
Intet andet end hvad jeg hører og ser
Intet andet end hvad jeg læser
Jeg kender intet andet land
Selvom jeg har været der
Jeg kender ikke storbyen
Undtagen fra bøger
Undtagen fra tv
Jeg kender ingen anden by
End byen, hvor jeg bor
Jeg kender ikke til værre lande
Undtagen fra mit atlas
Jeg drømmer hver nat
Men jeg drømmer kun om de lande
Hvor de engang tænkte på mig
Som en smuk, vældig globus
På mine tankers væg
Hænger jeg et verdenskort op og venter
De vendte tilbage
Med hendes rejser i mit sind
Placerer flaget i jorden
Samme farve, samme værdi
Ik gok niet meer ik risk
Bluf me door haar liefde


Ansichtkaart (6): Prijsschieten (14-07-2026)

Kermissen zijn in het land. Volksvermaak nummer een voor mensen met een kleine portemonnee. Voor mij waren het vluchtige bezoeken. Eerst bij de oma’s langs, kermisgeld vangen. Met een beetje mazzel gingen we drie keer naar de kermis. Twee keer waar de oma’s woonden, Venlo en Tegelen, en een keer thuis in Blerick. Kermissen volgden kort op elkaar.
Als kinderen kregen we een keuze. Of naar de kermis met het kermisgeld of naar de speelgoedwinkel. Meestal werd het beiden, een soort van Sinterklaas. Eerst gewone cadeautjes en daarna als extra verrassing de grote. Wat een feest! Botsauto’s, touwtje trekken, op kalkdopjes onder ansichtkaarten met blote vrouwen schieten bij de schiettent, Hully Gully, Octopus, Rups, Reuzenrad, suikerspin, gebrande pinda’s en paling.


Ansichtkaart (7): Spelenderwijs (15-07-2026)

Mag ik van jou de Eiffeltoren?
Heb ik niet.
Mag ik van jou dan het Colosseum?
Heb ik niet.
Mag ik van jou dan de Big Ben?
Heb ik niet.
Mag ik van jou Checkpoint Charley?
Heb ik niet.
Nou jongens dat schiet op. Mag ik van jou dan de Sacre Coeur?
Alsjeblieft.
En het Louvre?
Alsjeblieft.
En mag ik van jou dan de Eiffeltoren?
Alsjeblieft.
Kassa! Eiffeltoren, Louvre, Sacre Coeur Notre-Dame.
Knap hoor, en al zo snel.
Yep, mag ik dan van het postkantoor vier postzegels kopen?
Alstublieft.
O ja en doe er ook maar vier enveloppen bij.
Alstublieft.
En doe ook maar een pen.
Die verkopen wij niet.
Dat is nou jammer.
Misschien bij de Bruna proberen meneer.


Ansichtkaart (8): Verknipt (15-07-2026)

Alle rommelmarkten struinde hij af. Charles de Vlieger heette de goede man. En iedereen in de stad kende Charles. En iedereen wist, die gast gaat het vroeg of laat maken. Althans dat hoopte men. Crowdfunding was niet besteed aan Charles. Hij moest het hebben van spontane fysieke donaties op straat. ‘Heeft u nog oude ansichtkaarten?’, stond er op het kartonnen bord om Charles’ nek te lezen. En de mensen gaven gul. In zijn handkar had Charles er al heel wat verzameld. Een hand kreeg je van Charles. Als dankjewel. Praten kon hij niet. Charles was geknipt als kunstenaar. Specialist in verknippen van ansichtkaarten en het verwerken tot collages van 50 bij 30 centimeter. Ze verkochten als zoete broodjes. Charles’ boterham.


Ansichtkaart (9): Surfing USA (16-07-2026)

Een doorsnee gezin in New York zit in de avond gelijktijdig te surfen op het internet. Moeder op de laptop, vader op zijn werk-computer en hun twee kinderen op de telefoon. Een normale situatie.

Moeder zoekt naar een snelkookpan (ze wil quinoa leren koken). Pa zoekt een rugzak. Zoonlief zoekt informatie over bomaanslag in Boston (voor een scriptie) en dochterlief een ansichtkaart van Washington (voor vriendje). O ja, en opa zoekt naar kunstmest voor zijn volkstuintje.

Het gecorreleerd zoekgedrag, zichtbaar op de LANsichtkaart (Local Area Network) laat alle alarmbellen afgaan, bij FBI en ATF (Alcohol, Tobacco, Firearms).

Even later … Bam! … voordeur van huisgezin wordt ingebeukt, een arrestatieteam van de JTTF (Joint Terrorism Task Force) stormt de huiskamer binnen. Vals alarm! 


Ansichtkaart (10): Broodnodig (16-07-2026)

De ansichtkaart kent een bijzondere geschiedenis en kent zijn oorsprong rond jaren 1880 in Duitsland en Oostenrijk. Toentertijd ook in Nederland aanzichtkaart genoemd. De achterkant was volledig gereserveerd voor adressering. Andere tekst was niet toegestaan conform de postwetgeving. Pas later kwam de tweedeling met ruimte voor tekst. De voorzijde was lang beeldbepalend voor zowel zicht als boodschap.
Ansichtkaarten werden ook al snel gebruikt door kunstenaars om hun werk te verkopen, als kostwinning, zelfs om in leven te blijven.
Voor Joseph Beuys was het meer dan dat. Hij beschouwde de ansichtkaart (Künstlerpostkart) als een zelfstandige kunstuiting. Het stelde mensen in staat goedkoop een kunstwerk aan te schaffen. Voor musea is het een ideaal distributiemiddel om kunst onder de aandacht te brengen.


Ansichtkaart (11): Penny Penates (17-07-2026)

What a joke? En dat in 1840. Op 14 juli om precies te zijn. De oudste ansichtkaart wordt verzonden en komt eerst aan in het postkantoor van Fulham in Londen. De postbeambten kunnen er om lachen. Of toch niet? Ze worden door de ansichtkaart an sich voor de gek gehouden. Op de hak genomen door de afzender, grappenmaker Theodore Hook, tevens ontvanger van de kaart. Op de voorzijde staat een handgetekende kleurenillustratie van een groep karikaturale postbeambten met enorme pennen, zittend rond een vergrote inktpot met het opschrift “Official”. Links en rechts van de inktpot staan ​​de woorden “Penny” en “Penates”. Op de achterkant, Hook’s adres en een Penny Black -postzegel, ’s werelds eerste zelfklevende postzegel, gebruikt op een briefkaart. 


Ansichtkaart (12): Holy hologram (18-07-2026)

In de jaren zeventig kreeg ik een pen van mijn opa. Een hele bijzondere grapte hij. Ik bekeek de pen en maakte voor het eerst kennis met Brigitte Bardot. Ik wist niet wat ik zag. Nog nooit zo’n mooie vrouw gezien. Totdat mijn opa de pen ronddraaide tussen duim en wijsvinger en hem ondersteboven op en neer schudde en opnieuw aan mij liet zien. Bloot, helemaal bloot. Brigitte Bardot. Mijn opa knipoogde naar mij en schoot in de lach. Ik zal het nooit vergeten. Mijn opa deugniet.
Ik besluit de ansichtkaart, die ik nog een keer kantel terug aan de standhouder op de markt. Ondeugend toont Brigitte Bardot haar blote borsten op zeeniveau. Ze wegen minstens 500 hologram, per stuk. 

Vooruitzicht: verhandeling in elf delen

Vooruitzicht (1): Voorruitzicht (06-07-2026)

Prettig, maar soms ook vervelend, die vooruitzichten. Afhankelijk van tijd en plaats. In hoge ouderdom, in een ziekenhuis dichtbij huis of in verweggistan zijn vooruitzichten vaak dodelijk en niet zo prettig. Tenzij de strijd al is opgegeven en berusting nieuwe wegen opent, bevrijdt. Hoopvol maar ook uitgeblust.
Vakanties daarentegen zijn in alle leeftijden welkom, prettiger kan het vooruitzicht haast niet zijn. Tenzij je school of werk jouw grote liefde zijn; het staat genieten gelukkig niet in de weg.
De enige wens die in het vooruitzicht dwars kan liggen is het weer. Fuck de weersvoorspelling. Hoe vaak zit die ernaast? En achteraf is het altijd makkelijk lullen. Maar regen willen we niet op onze weg. Het geeft alleen maar slecht voorruitzicht.


Vooruitzicht (2): Onheilspellend (06-07-2026)

Dat is het zeker. O – N – H – E – I – L. Nog maar eens gespeld voor u in vette kapitalen. Welk vooruitzicht?, denkt u mogelijk nu. Een onmogelijk vooruitzicht: het weer. Weer? Ja weer, nog steeds. Het kan weer heel heet weer worden, luidt het vooruitzicht. Het is dan ook aan te raden om een noodpakket in huis te halen. En euro’s, veel euro’s, je weet maar nooit met dat weer.

Bosbranden en grote droogtes leiden mogelijk tot grote tekorten in supermarkten, uitval van internet en elektriciteit en een avondklok die al in de vroege middag in gaat. Eigenlijk een middagklok dus. Vanaf een uur of 13:00. You better be prepared. Haal ook bordspellen in huis. Het onheil kan lang aanhouden. 


Vooruitzicht (3): Oogkleppen af (06-07-2026)

Dat paarden voor een rijtuigie, richting Vinkeveen, oogkleppen op hebben vind ik vanzelfsprekend. Best een drukke weg en je wil niet dat de paarden van schrik op hol slaan. Wim en Leen doen het ook gewoon rustig aan. Maarrrrr … oogkleppen op in een debat of in een ter discussiestelling is andere koek. Wegkijken in politiek of bedrijfsleven, en ja ook in particuliere sferen, mag dan tegenwoordig gebruikelijk zijn, het blijft in mijn ogen not done. Het zijn bovenal stijve dikke nekken die dat doen. Gruwelijke verkrachters van inspraak en democratie. Zou ik president of koning mogen worden in de nabije toekomst, dan wist ik het wel. Verplicht de oogkleppen af, opdat alle schellen van ieders ogen vallen. Een prettig vooruitzicht.


Vooruitzicht (4): Finale met Makkelie (07-07-2026)

Zullen we dan toch nog een positief Nederlands tintje krijgen aan het wereldkampioenschap voetbal in Amerika? Danny Makkelie is een van de favorieten van de FIFA voor het fluiten van de finale. Zelfs voor Infantielo. Dan moeten we wel hopen op een finale tussen twee niet Europese landen. Hoewel er al vijf, en mogelijk zes Europese landen in de kwartfinales staan, blijft de mogelijkheid bestaan. Marokko aan de ene kant en Argentinië of Colombia aan de andere kant. Het zou mooi zijn en een kroon op de carrière van Danny Makkelie.
Mogelijk moeten we wel nog de hulp inschakelen van Secretaris-Generaal van de NAVO, Mark Rutte. Want de goedkeuring van Donald Trump is natuurlijk ook nog nodig. Een hoopvol vooruitzicht. 


Vooruitzicht (5): Loos (08-07-2026)

Geen prettig vooruitzicht vandaag. Wat is er loos? Geen meisje gelukkig, maar wat dan wel? Was ist los? Ik besluit op onderzoek uit te gaan. Ik vaar blind op ‘Aktenzeichen XY… Ungelöst’ en bekijk eerst een aantal afleveringen van deze bijzondere crimi, gewoon om alvast wat in the mood te komen. Al snel ontdek ik een patroon. Verschillende daders komen altijd eerst in beeld. Usual suspects. Maar altijd weer zit de clou en de dader aan het eind en blijkt een bekende te zijn in de vrienden- of familiekring van het slachtoffer. Helaas beschik ik daar nauwelijks over. En daar zit nu precies de clou. Geen prettig vooruitzicht. Dat er niemand komt om de schuld op te eisen. Loos gevoel.


Vooruitzicht (6): Science fiction (09-07-2026)

Jaloers ben ik op schrijvers van toekomstromans en science fiction. Op de eerste plaats omdat het geduld voor lange teksten ontbreekt en op de tweede plaats omdat ik al mijn best moet doen het heden bij te benen. Het eerste zou ik kunnen tackelen na mijn pensioen. Een uitdaging en wapening voor het zwarte gat. En hoppa, daar is de link meteen richting science fiction. Er zijn grote voorbeelden die ik graag zou volgen. Bij de meesters moet je beginnen. George Orwell’s 1984 is al een mooie. Planet of the apes kan ook. Of Terry Pratchet’s fameuze Discworld. Fantastisch. Maar zijn kwaliteit in kwantiteit bereik ik nooit. Tot slot het maatschappelijk vooruitzicht geboden in Dave Egger’s The Circle, realistisch, doodeng. 


Vooruitzicht (7): Tv-gids (09-07-2026)

Nog altijd een prettig vooruitzicht, het wekelijks ontvangen van de TV-gids. De vraag alleen is hoelang nog? Alles wordt digitaal of AI. De kijker straks volledig teruggeworpen op keuzes van hemzelf. Voorgeprogrammeerd in zelf geselecteerde interesses. Dat betekent geen serendipenty meer en geen grensoverschrijding. Slecht voorgestoomde maaltijden. Neem mij, neem mij … effen bollen. Bollen? Ja, zelfs de Dikke van Dale zwicht straks voor het geld. De hoogste bieder bepaalt straks het spectrum. Wat zal ik de VPRO-gids erg gaan missen. Hij is al uitgekleed. Maar gelukkig snoep ik links en rechts toch andere geluiden en inzichten mee. Geen papvoer van de massamedia. Maar pittige kost met redactie. Toch is vooruitgang, zelfs als achteruitgang, niet te stoppen. Zelfs de Leesmap niet.


Vooruitzicht (8): Spanje – België (10-07-2026)

Nou ja, vooruitzicht, eerder een voorspelling. Maar wel live vanaf de bank. Niet oranje maar rood wat de klok en voetbal slaat. Een kwartfinale in vier helften waarschijnlijk. Twee lange en twee korte. En aan het eind van de laatste helft een solo van Lukaku dwars door een vermoeide achterhoede van de Spanjaarden. Een knal en goal! Dan is het dus 2-1 en gaan de Belgen door.
Los Angeles snapt er niets van. Hadden zij afgelopen jaar geen verschrikkelijke bosbranden? Kunnen ze dan niet een minuut stilte verdragen voor het leed van de slachtoffers van de bosbranden in Andalusië? Shame on them. Los Angelos zijn zeer teleurgesteld. Intussen is het een nul voor Spanje. Wat zal de eindstand straks zijn?


Vooruitzicht (9): Aanvallen (11-07-2026)

Als jongetje droomde ik er al van. Een soort vooruitzicht zogezegd. Ik zou aanvaller worden in het Nederlands Elftal. Alleen wist ik nog niet zo goed welk. Van hockey of van voetbal?
Een midvooruitzicht lag in het verschiet. Ik zou beroemd worden in een van de twee takken van sport. Het populaire voetbal of het elitaire hockey. Als kind uit een arbeidersgezin werd het de laatste optie. Twee grotere broers waren me al voorgegaan. Ik leerde het niet van een vreemde. Een uitlaatklep werd het hockey voor mij. Eindeloos oefenen tegen een muur. Vanuit het middenveld stoomde ik door naar de voorhoede. Werd zelfs strafcornerspecialist en goaltjesdief. Tot en met Nederlands Jeugd A. Daarna verbleekte het Oranje. Een mooie jeugdherinnering. 


Vooruitzicht (10): Met de neus omhoog (11-07-2026)

Ja lieve mensen, vroeg of laat moeten we er aan geloven. Dan gaan we met de neus omhoog. Geen fijn vooruitzicht, ik weet het. Maar aan alles komt een end. Ook aan ons. Zelfs de mensen met een grote lange neus komen daar niet onderuit. Pinokkio niet en Cyrano de Bergerac niet. Zelfs Gerard Depardieu legt het loodje. Depart van dieu, die arme Gerard. Van god los. Rus in Wallonië. For the time being kan hij zich nog verkneukelen als een onnozele Obelix. Ook die met een verfijnd neusje gaan de lucht in. Cleopatra is al vertrokken. Net als Michael Jackson. En wanneer bent u aan de beurt lieve lezer. Is Magere Hein al langs geweest? Met zeis en zandloper?


Vooruitzicht (11): Ivoren torens (12-078-2026)

Ivooruitzicht. Je zult ze de hele dag voor je snuit hebben, twee ivoren torens, al dan niet gebogen, opgejaagd door stropers die er verzot op zijn, moorden plegen op jacht naar wit goud. Is weer wat anders dan bang zijn voor een muis. Hoe durven ze? Je zou ze het liefst met je slurf bij de lurven pakken en eens goed de lucht in gooien. Daarna vertrappelen met je stevige poten. Maar hee, je bent een vredelievend dier, een groepsdier en in de vlucht wat traag. Dan sta je voor een dilemma. Trekt je mogelijk terug om je ivoren torens te beschermen tegen stroperij. In het Krugerpark zijn ze gelukkig ‘kluger’. Uit voorzorg hebben rangers je ivoren torens reeds weggezaagd.