Een onmogelijk opgave lijkt het wel. Onmogelijk omdat haalbaarheid voortdurend op het spel blijft staan. Opgave omdat opdrachten aan jezelf vaak met innerlijk strijd gepaard gaan, edoch opgeven is nooit een optie. Lijkt omdat je eigenlijk tegen beter weten in het beter denkt te weten. Omdat het vaak strandt in je van het. En wel omdat niet onder de tachtig kilo geraken geen optie is. Op naar de zeventig-kilo-getallen dan maar. Maar hoe dan?
Dry January heeft al een beetje de toon gezet. Geen alcohol gedronken en dit dapper voortgezet in februari. De maaltijdporties aangepast. Immers hoe minder je in die buik stopt hoe kleiner die wordt. Kwestie van wennen en de maaltijden opscheppen op een kleiner bord. Met kleiner bestek. Dan doe je er langer over.
Nu heb ik alvast een buikdilemma getackeld, de imput verminderd.
Ik voer de druk op mijn buik verder op met middeleeuwse folterwerktuigen uit de sportschool. De sportschool bezoek ik sinds kort twee maal per werk. En het geeft voldoening. Onlangs het kilo trekken/stoten/duwen opgevoerd van 20 naar 25 kilo. Alle beetjes helpen.
Het geeft rust en het gewicht van mijn lijf mindert langzaam.
Het echte buikdilemma dat staat nu voor de deur. Boodschappenlijstje voor carnaval. Bossche bollen, slagroomschnitte, worstenbroodjes, erwtensoep met rookworst, wraps met zalm, chips, borrelnootjes, pinda's, kersenbonbons, gewoon bier, speciaal bier ... Ik besluit niets te schrappen. Loslaten is soms ook een kunst. En na het feest der feesten ga ik gewoon weer vrolijk verder met mijn afvalrace.
21 Gewicht 13-02-2026: 83,20 kilo – Middelomtrek: 98 cm
20 Gewicht 07-05-2025: 83,90 kilo – Middelomtrek: 103 cm
19 Gewicht 28-03-2025: 80,20 kilo – Middelomtrek: 97 cm
18 Gewicht 06-02-2025: 83,00 kilo – Middelomtrek: 102 cm
17 Gewicht 06-03-2018: 80,00 kilo – Middelomtrek: 99 cm
16 Gewicht 17-03-2017: 86,50 kilo – Middelomtrek: 107 cm
15 Gewicht 19-07-2016: 87,00 kilo – Middelomtrek: 107 cm
14 Gewicht 25-02-2015: 83,50 kilo – Middelomtrek: 102 cm
13 Gewicht 06-01-2014: 85,50 kilo – Middelomtrek: 105 cm
12 Gewicht 15-11-2013: 84,50 kilo – Middelomtrek: 105 cm
11 Gewicht 18-03-2013: 89,00 kilo – Middelomtrek: 107 cm
10 Gewicht 12-06-2012: 87,00 kilo – Middelomtrek: 106 cm
09 Gewicht 23-02-2011: 84,00 kilo – Middelomtrek: 103 cm
08 Gewicht 09-12-2010: 84,00 kilo – Middelomtrek: 103 cm
07 Gewicht 14-10-2010: 86,00 kilo – Middelomtrek: 105 cm
06 Gewicht 06-09-2010: 90,00 kilo
05 Gewicht 19-07-2006: 86,50 kilo
04 Gewicht 01-04-2006: 86,50 kilo
03 Gewicht 27-01-2006: 87,00 kilo
02 Gewicht 23-12-2005: 86,29 kilo
01 Gewicht 04-11-2005: 88,00 kilo
‘Afvalrace’, een compilatie van hersenspinsels uitgebraakt tijdens het afvallen van schrijver Mien anno 2005/2018. Oftewel verhalen van een jonge schrijver zonder trekdrop met zwemband.
13-02-2026
Afvalrace 21: Buikdilemma's
28-10-2025
Nobelprijs
Ik doe mijn beste kleren aan en kam mijn haren. Het laatste restantje dat ik nog heb. Ik trim mijn neus en oren. Doe een luchtje op. De duurste die ik heb. Zuinig. De lucht om mij heen ruikt heerlijk. Was ik niet mijzelf maar een ander, ik zou die persoon heel dicht naderen. Opsnuiven, me laten overwelmen door hem. Strak in het pak kom ik voor de dag. De loper is uitgerold. Hoef slechts lichtjes te buigen voor de donder en bliksem die uit de fotocamera's schiet. Heerlijk het geluid van rits rats klik. Of ik even naar links wil kijken en naar rechts. Schuin omhoog, een kleine lach. Niet too much. Want dat is niet mij.
Vorige week lag de brief op de mat. Zwaar geparfumeerd. Ik dacht ... zo en dat op mijn oude dag? Maar al gauw landde ik weer op aarde. Het heeft zijne koninklijke hoogheid ... etc ... behaagd. Een onderscheiding ligt aanstaande zondag op mij te wachten, in het stadhuis. Ik geloof het niet. Een fake-brief mogelijk? Meestal word je toch stiekem verrast met dit zilveren kleinood. Om de tuin geleid door vrouw, familie, vrienden en kennissen. Maar nee. Gewoon, rechtstreeks een brief van de burgemeester, namens het koninklijk huis.
Ik doe de zware eikenhouten deur van het stadhuis open. Niemand aanwezig, niemand die me ontvangt, niemand die mijn jas aanneemt. Achterin de gang staat Willem Alexander ... in pyjamabroek, gestreept. Nu denk ik toch echt dat ik droom. Maar niets is minder waar. Willem nodigt mij uit voor een kopje thee. Heerlijk. Want de spanning heeft me dorstig gemaakt. Ik krijg er ook een Mariakoekje bij. Top.
Ik schijn te vroeg te zijn. Maar daar geeft Willem helemaal niets om. Hij gaat over tot de orde van de dag. Lintjes knippen en flessen gooien. Het lint word geknipt. Een gejuich stijgt op. En ik? Ik blijf heel nobel wachten en houd geduld. Maar gelukkig niet voor lang. Willem staat plots naast me. Helemaal vergeten zegt hij tegen mij. De uitreiking van de vrijwilligerspenning. Aangezien ik pas sinds kort lid ben van de bibliotheek en niet lui ben aangelegd, besluit ik het kleine boekje dat op tafel ligt, het eerste tot mij te nemen. Ja, ik ben van het smullen. Literatuur, plat op zijn plats.
Al snel dring ik door tot de kern van dit verhaal. Een oeverloze beschrijving van de eerste keer paintball brengt me heel even in de war. Ik krijg een konijnenpak aangemeten en ren er als een haas van door. Hier doe ik niet aan mee. En de nobelprijs voor nobel gedrag lap ik aan mijn laars.
Vallende bladeren