Ronaldo beschouwt zichzelf als de beste voetballer ter wereld. Pelé, Maradonna, Messi ze verbleken bij hem. Cruijff noemt hij geeneens. Hij beschikt over alle kwaliteiten. Dat durft hij te zeggen. Ach, denk ik dan, een strak lijf daar wint hij wel mee. Dat is het enige aan hem waar ik een beetje jaloers op ben. Afgezien van mijn eigen verschijning, die niet verkeerd is natuurlijk. Gezien mijn leeftijd is dat misschien verwonderlijk. Maar hé, ook ik wil nog wel bij de dames bevallen. Liever dan andersom. Indien zij bij mij willen bevallen, zou ik zowaar papa worden. Geen goed plan.
Geld heb ik niet en voetbal is te lang geleden … maar een lijf … Goddelijk is het. En het wordt steeds beter. Nu ga ik uiteraard niet mijn lengte verklappen. Van kop tot teen bedoel ik dan, die andere lengte mag u gerust weten. Tussen de veertien en twintig, al naar gelang zijn … en mijn stemming. Van kop tot teen … houdt het maar op iets tussen Maradonna en Ronaldo. De lengte hè, niet de breedte.
Aan mijn strakke lijf werk ik dagelijks. In de ochtend doe ik een kwartiertje yoga oefeningen. Niks geen zonnegroet, want die zon lijkt voor eeuwig in winterslaap. Nee, gewoon wat rekken en strekken en vooral liggen. Yin yoga om precies te zijn. Lang de houding aanhouden. Goed voor de spieren, banden en gewrichten en tevens een goede oefening in onthouding. Letterlijk, want er zijn me toch rare houdingen bij … Maar ook figuurlijke onthouding. Eigenlijk zou ophouding … nee … inhouding een beter woord zijn. Lange inhouding train ik zo. Vooral fijn voor de dames.
Na de yoga ga ik nog een half uur tot een uur flink wandelen. Op dit moment wat minder soepel, want ik word belemmerd door een achillespeesblessure. Een irritant iets. Zeker ook voor mijn tegenspelers bij galgje. En zo … lieve lezer … voer ik u langzaam richting de crux van dit afvalraceverhaaldeel. Mijn tegenspeler is inmiddels dood. Maar dat terzijde.
Het bewegen, de yoga, kortom het lekker in mijn vel zitten is me niet voor niets ingegeven. Het is grotendeels te danken aan een droge januari. Droog in de lucht en droog in mijn lijf. En het is al februari, meer dan vijf dagen alweer. En ik hou vol. Het bevalt uitstekend. Geen alcohol, geen snoep. Maar wat dan? Mijn hersenen moesten er even aan wennen. Waar bleef dat vet? En lichte trillingen van de afvalkoude waren mij ook niet vreemd. Et voilà … in not time … tweeënhalve kilo en vier centimeter eraf. Met name in de breedte dan. Naar het schijnt is één tot twee centimeter korter worden in lengte, vanaf een jaar of zestig, gebruikelijk, normaal. Maar dan heb ik het niet over de buik. Vol trots laat ik die buik iedere ochtend aan mijn spiegel zien. U kent dat wel. Armen omhoog de lucht in en de navel naar binnen gedrukt houden. Adem in en even vasthouden. Prachtig! Ik hou vol … tot Carnaval. Dan neem ik een kleine onvermijdelijke pauze. En daarna gewoon weer verder … met dit heerlijk dieet. Op naar de tachtig kilo … en vijfennegentig centimeter.
18 Gewicht 06-02-2025: 83,00 kilo – Middelomtrek: 102 cm
17 Gewicht 06-03-2018: 80,00 kilo – Middelomtrek: 099 cm
16 Gewicht 17-03-2017: 86,50 kilo – Middelomtrek: 107 cm
15 Gewicht 19-07-2016: 87,00 kilo – Middelomtrek: 107 cm
14 Gewicht 25-02-2015: 83,50 kilo – Middelomtrek: 102 cm
13 Gewicht 06-01-2014: 85,50 kilo – Middelomtrek: 105 cm
12 Gewicht 15-11-2013: 84,50 kilo – Middelomtrek: 105 cm
11 Gewicht 18-03-2013: 89,00 kilo – Middelomtrek: 107 cm
10 Gewicht 12-06-2012: 87,00 kilo – Middelomtrek: 106 cm
09 Gewicht 23-02-2011: 84,00 kilo – Middelomtrek: 103 cm
08 Gewicht 09-12-2010: 84,00 kilo – Middelomtrek: 103 cm
07 Gewicht 14-10-2010: 86,00 kilo – Middelomtrek: 105 cm
06 Gewicht 06-09-2010: 90,00 kilo
05 Gewicht 19-07-2006: 86,50 kilo
04 Gewicht 01-04-2006: 86,50 kilo
03 Gewicht 27-01-2006: 87,00 kilo
02 Gewicht 23-12-2005: 86,29 kilo
01 Gewicht 04-11-2005: 88,00 kilo
‘Afvalrace’, een compilatie van hersenspinsels uitgebraakt tijdens het afvallen van schrijver Mien anno 2005/2025. Oftewel verhalen van een jonge schrijver zonder trekdrop met zwemband.
