Een kleine man, ingetogen maar zelfverzekerd, betreedt het Scala-podium in het Brabant House. Zacht sputteren zuivere noten uit zijn saxofoon. In no time zit iedereen op het puntje van zijn stoel. Soms voel je het meteen. Dit wordt een mooie avond. Ik leun achterover en laat de jazz mij welgevallen. Het sputteren klinkt nu rond. Stardust glinstert door de zaal. Mijn body and soul staan al snel in vuur en vlam. Ik waan mij in de avondschemer van verlaten straten, ergens in Londen, New York of Parijs. De muziek neemt mij mee op reis en brengt mij in vervoering. Melancholie stroomt door Piet’s sax en door mijn aderen.
Intens, met vakmanschap en groot plezier, verkent Piet de hemel en het geborchte van zijn instrument. Uit alle hoeken peurt hij klank en stijl. Twee gebroeders Beets vergezellen Piet Noordijk op het podium. Peter op keyboard en Marinus op contrabas. Eric Ineke zit achter de drums. Hij bounced medium, lovely and at ease. Het publiek tokt zachtjes met het hoofd het ritme mee. Mijn buurman, bijkans in trance, mompelt bij elke stilte zachtjes voor zich uit: “mooi, mooi, mooi”.
Het kind in mij droomt weg op de muziek. Ik zie een Muppet-jazz-combo voor mijn ogen verschijnen. Hoe sterk zijn de karakters door Jim Henson ooit vastgelegd. Peter zie ik verbeeld als jonge hond Rowlf, vrolijk en met humor op zijn piano pingelen. Eric danst ingetogen, maar wild at heart, als Animal op drums. Piet Noordijk slurpt als Zoot gretig sax, zijn neus ziet geel en groen. Als ware muziekdieren, spelen ze erop los. Met prachtige solo’s en improvisaties. Alexander, Beets broer nummer, vult met zijn diep donkere tenorsax het gezelschap aan.
Peter Beets, speelt virtuoos, in haat liefde verhouding, bebop riedels op zijn chocolade reep. De zaal raakt in de ban. In een juiste setting trekken jazzjuweeltjes in up tempo voorbij. The second time around, April Paris, Wave, On the trial. The song is you. I’ll remember Clifford. Pete’s enige eigen compositie Groove mag niet ontbreken. Als slotakkoord een prachtige Night in Tunesia.
Met een staande ovatie en als extra toegift Worksong eindigt een prachtig mooi jazz dubbelconcert in stijl. Veel te kort. Jazz is hard labor, playing together and lots of fun. Het inspireert, harmoniseert en geeft impuls. Jazz, good medicine for the heart.
Mien
13-12-2009
11-12-2009
Mien CC
Twee pretoogjes kijken lachend de wereld in. Wie ben jij lijken ze te vragen? In 2008 verschijnt baby Chloé op moeder aarde. 3040 Gram roze geluk. Twee pretoogjes kijken opnieuw lachend de wereld in. Wie ben jij lijken ze te vragen? In 2009 verschijnt baby Clim op moeder aarde. 2680 Gram blauw geluk. Op een mooie zaterdag zijn neef en nicht geboren. Eentje onder de zomerzon. De ander onder een wintermaan. Twee jonge spruiten. Twee bosjes zonnestralen. Strak schijnend in hun roze vel. Veilig omringd door familie. Trotse papa’s en mama’s en opa’s en oma’s. Een flinke knipoog naar boven. Ogen schieten vol van vet geluk. Zoute waterlanders rollen over wangen.
Niets mooier dan zoet kraaiend leven. Vol belofte, vol groei. Minimensen in de dop. Geurend naar baby. Bonkend met groot hart. Onbedorven, onschuldig, onwetend en klein. Diep slaapdronken dromend over wat nog komen gaat.
Het nieuwe bloed wordt opgenomen in de Mientjesclan. Ver weg in het zalig zonnige zuiden. Veilig opgroeiend langs ‘mooder Maas’, tussen Venlo en Roermond. Het leven, één groot feest. Dat wenst iedereen aan kleine mensjes toe. Jong bloed bruist en pulseert in Clim en Chloé. Mien CC stroomt al stevig door de aderen.
Lieve Clim. Als tweeling en stoere os ben jij nieuwsgierig. Naar de speelsheid van jonge dieren, die slim zijn en behendig. Jouw kwikzilver gaat wisselvallig te keer. Bij voorkeur kleurt jouw horizon geel en oranje. Vertak de bomen en planten in je tuin. Poot peterselie en venkel. Geef al jouw informatie door. Vlinder veelzijdig en vrijblijvend. Zoals Kurt, Errol, Brian en Lionel dat doen en deden. Met Madcon aan de top is het prettig zingen “beggin, beggin you, put your loving hand out, baby”.
Lieve Chloé. Als boogschutter en slimme rat speel jij liefst met tinnen uil en hert. Enthousiast, oprecht en eigenwijs. Jou is geen horizon te ver. Op paard en olifant jaag jij door donkere bossen, vol geurende jasmijn, op zoek naar donkerblauwe edelstenen. Na overvloedige regenval, geniet jij in stilte, van zoete perzik en rabarber. Net als Patti, Uri, Pierre en Anita. En niet te vergeten, Beyonce. Nummer één op jouw geboortedag. Wauw … if she was a boy!
Mien neef en nicht, een nieuwe Googlegeneratie in de dop. Kleine mensen, pluk de dag. De wereld leert jullie weldra kennen.
Mien
Niets mooier dan zoet kraaiend leven. Vol belofte, vol groei. Minimensen in de dop. Geurend naar baby. Bonkend met groot hart. Onbedorven, onschuldig, onwetend en klein. Diep slaapdronken dromend over wat nog komen gaat.
Het nieuwe bloed wordt opgenomen in de Mientjesclan. Ver weg in het zalig zonnige zuiden. Veilig opgroeiend langs ‘mooder Maas’, tussen Venlo en Roermond. Het leven, één groot feest. Dat wenst iedereen aan kleine mensjes toe. Jong bloed bruist en pulseert in Clim en Chloé. Mien CC stroomt al stevig door de aderen.
Lieve Clim. Als tweeling en stoere os ben jij nieuwsgierig. Naar de speelsheid van jonge dieren, die slim zijn en behendig. Jouw kwikzilver gaat wisselvallig te keer. Bij voorkeur kleurt jouw horizon geel en oranje. Vertak de bomen en planten in je tuin. Poot peterselie en venkel. Geef al jouw informatie door. Vlinder veelzijdig en vrijblijvend. Zoals Kurt, Errol, Brian en Lionel dat doen en deden. Met Madcon aan de top is het prettig zingen “beggin, beggin you, put your loving hand out, baby”.
Lieve Chloé. Als boogschutter en slimme rat speel jij liefst met tinnen uil en hert. Enthousiast, oprecht en eigenwijs. Jou is geen horizon te ver. Op paard en olifant jaag jij door donkere bossen, vol geurende jasmijn, op zoek naar donkerblauwe edelstenen. Na overvloedige regenval, geniet jij in stilte, van zoete perzik en rabarber. Net als Patti, Uri, Pierre en Anita. En niet te vergeten, Beyonce. Nummer één op jouw geboortedag. Wauw … if she was a boy!
Mien neef en nicht, een nieuwe Googlegeneratie in de dop. Kleine mensen, pluk de dag. De wereld leert jullie weldra kennen.
Mien
Project Buiten Om (8): Raadsbesluit WOP
De kogel is door de kerk. De gemeenteraad Helmond heeft op 1 december 2009, zich vrijwel unaniem uitgesproken voor het wijkontwikkelingsprogramma Helmond West. Op het laatste moment werden nog twee alternatieve plannen voor de completering stedelijke binnenring gelanceerd. Tegen beter weten in of met een knipoog naar op handen zijnde gemeenteraadsverkiezingen? Wie zal het zeggen?
Het fiat dat de gemeenteraad heeft afgegeven aan het college B&W, rust op een wankele fundering. Er is niet alom draagvlak voor de plannen. De voorbehouden die zijn uitgesproken door betrokken partijen, liegen er niet om. Zelfs de belangrijkste partner, woningbouwvereniging woCom, geeft nog geen volledige garanties af.
Een flink aantal huishoudens in Helmond West heeft aan het besluit koude rillingen overgehouden. Zij leven in onzekerheid over de uitvoering van de plannen. Wat gaat, waar en wanneer, precies plaatsvinden? Gelukkig heeft de gemeenteraad aan het college B&W een duidelijke opdracht meegegeven, die zij ook zal toetsen. B&W dient op zorgvuldige wijze uitvoering te geven aan het wijkontwikkelingsprogramma. Dit moet vergezeld gaan van snelle en eenduidige communicatie. Daarnaast dient er extra zorg en aandacht te zijn voor gedupeerden in de wijk.
Met de toezegging van het college B&W zich hard te maken voor deze zorg en het verbeteren van de communicatie kan het wijkontwikkelingsprogramma de goedkeuring dragen van het gros van de inwoners van Helmond West. Het doet wel pijn en verdriet voor degenen die hun geliefde stek, hun met hart en ziel geborgen huis en haard, op termijn moeten verlaten.
Aan de andere kant mogen degenen die door het besluit van de gemeenteraad hun huis gered zien nu eindelijk lang uitgestelde investeringen waarmaken. Het is hen gegund.
Zij hebben veel te lang moeten wachten op dit besluit. Een besluit dat door inertheid, wispelturigheid en besluiteloosheid maar niet genomen werd door de gemeente Helmond.
Hopelijk trekt het college B&W lering uit wat wijkbewoners en de gemeenteraad haar influisteren. Een aantal zaken zijn voor verbetering vatbaar. Goed luisteren naar inwoners, zorg dragen voor goede communicatie, arrogantie los laten en empathie tonen. Pas dan creëer je als gemeente optimaal draagvlak en schep je voorwaarden voor het mooie credo ‘samen meedenken en samen meedoen’.
Helmond West is te mooi om in de waan te laten. Laat het niet nog langer wachten op uitvoering van de mooie plannen. De gedupeerden inwoners willen, het algemeen belang dienend, ook graag hun individuele belangen geborgd zien. Zij zijn benieuwd welke compensatieregelingen de gemeente treft en of deze toereikend worden geacht. Stevige onderhandelingen staan ongetwijfeld op stapel. De vraag is alleen, wanneer?
Mien
Het fiat dat de gemeenteraad heeft afgegeven aan het college B&W, rust op een wankele fundering. Er is niet alom draagvlak voor de plannen. De voorbehouden die zijn uitgesproken door betrokken partijen, liegen er niet om. Zelfs de belangrijkste partner, woningbouwvereniging woCom, geeft nog geen volledige garanties af.
Een flink aantal huishoudens in Helmond West heeft aan het besluit koude rillingen overgehouden. Zij leven in onzekerheid over de uitvoering van de plannen. Wat gaat, waar en wanneer, precies plaatsvinden? Gelukkig heeft de gemeenteraad aan het college B&W een duidelijke opdracht meegegeven, die zij ook zal toetsen. B&W dient op zorgvuldige wijze uitvoering te geven aan het wijkontwikkelingsprogramma. Dit moet vergezeld gaan van snelle en eenduidige communicatie. Daarnaast dient er extra zorg en aandacht te zijn voor gedupeerden in de wijk.
Met de toezegging van het college B&W zich hard te maken voor deze zorg en het verbeteren van de communicatie kan het wijkontwikkelingsprogramma de goedkeuring dragen van het gros van de inwoners van Helmond West. Het doet wel pijn en verdriet voor degenen die hun geliefde stek, hun met hart en ziel geborgen huis en haard, op termijn moeten verlaten.
Aan de andere kant mogen degenen die door het besluit van de gemeenteraad hun huis gered zien nu eindelijk lang uitgestelde investeringen waarmaken. Het is hen gegund.
Zij hebben veel te lang moeten wachten op dit besluit. Een besluit dat door inertheid, wispelturigheid en besluiteloosheid maar niet genomen werd door de gemeente Helmond.
Hopelijk trekt het college B&W lering uit wat wijkbewoners en de gemeenteraad haar influisteren. Een aantal zaken zijn voor verbetering vatbaar. Goed luisteren naar inwoners, zorg dragen voor goede communicatie, arrogantie los laten en empathie tonen. Pas dan creëer je als gemeente optimaal draagvlak en schep je voorwaarden voor het mooie credo ‘samen meedenken en samen meedoen’.
Helmond West is te mooi om in de waan te laten. Laat het niet nog langer wachten op uitvoering van de mooie plannen. De gedupeerden inwoners willen, het algemeen belang dienend, ook graag hun individuele belangen geborgd zien. Zij zijn benieuwd welke compensatieregelingen de gemeente treft en of deze toereikend worden geacht. Stevige onderhandelingen staan ongetwijfeld op stapel. De vraag is alleen, wanneer?
Mien
Abonneren op:
Posts (Atom)