Ik ben boos. Hartstikke boos. Hoe durven ze? Die koekenbakkers. Ik heb Wikipedia er eens op nagelezen. Ongelofelijk hoe ze mij daarin portretteren. Ja, in die kutbijbel. Want dat is het toch? Door het volk samengesteld en geloofd. Onzin. Wie deze overlevering verzonnen heeft moet zich werkelijk kapot schamen. Ik was er potverdorie zelf bij. Ze moesten eens weten wat voor een slimme raadgevingen ik toentertijd gaf. De geschiedenis zou er compleet anders uit zien zonder mijn wijze inzichten. Lees de geschiedenisboekjes er maar op na. Ja, die van voor Christus. Mijn lieve heer, wat ben ik blij dat Jomanda mij geattendeerd heeft op dit euvel. Dat schattige blauwe wief had helemaal gelijk. Een wijze vrouw. Is getekend, Achitofel.
17-08-2020
08-08-2020
De mantel uitvegen
05-08-2020
Ode aan Bies
Geen kort verhaal. Nee Bies. Een leven lang verwondering opgetekend in letterpracht en woordstroom. Uit het leven gegrepen en daarin telkens terug geworpen. Hergeboorten telkens opnieuw. Angst van zich af schrijvend, begripvol in heldere taal, reizend samen met pen en kladblok door een fantastisch brein. Geen brommer nodig op zee, geen kaartenmakers die het naspelen. Niet van lichte zeden noch van bovenkooi. Een waarachtig mens absoluut niet overtollig. Er zijn er al zovelen. Geen poezenleven dat is zeker waar. Maar met een megagrote aaibaarheidsfactor. Snorren met inkt. Maarten kan het allemaal. Geen hallucinatie is hem te veel. Gedachten bieden troost en jagen het leven op stang. Het kan allemaal. Rust in vrede lieve man van mooie woorden. Ik blijf jou gedenken. Dank daarvoor. Mijn held. Kusje aan Eva.
RIP Maarten Biesheuvel
(23-05-1939 – 30-07-2020)