Als bomen konden fluisteren
schreeuwen, zingen, roepen
over vrijheid vrede oorlog
in hun kruin, vanuit de tenen
hun gedachten persen
door schors en bast
om geschiedenis te brieven
door haarvaten en wortels
als waarschuwing voor
een tijdelijke breuk van liefde
in donker gebladerte
om van oorlog te herstellen
in frisgroen jaar in jaar uit
omhoog kijken
niet ver vooruit
slechts hemelstaren
hunkerend naar zon
in al wat we herdenken
Gepubliceerd op pomgedichten
Bijdrage (57) als vaste columnist op de maandag (voorzien van een foto gemaakt op landgoed de Hamert in gemeente Bergen te Limburg)
