Wie wint er niet af en toe graag een prijsje? Bij spelletjes en quizen of zo maar in de supermarkt. Ach, doe maar.
Ook web2.0 doet er graag aan mee. Fascinerend hoe je door de prijswinnaars te bekijken op nieuwe ideeën komt. 23Dingen raadt Seomoz aan. Door de site te bekijken wordt je gelijk getracteerd op de laatste ontwikkelingen op het gebied van zoekmachineoptimalisatie (Search Engine Optimization). Gratis en voor niks. het kost wel wat moeite maar dan vind je ook iets.
Hoe langer je zoekt en speurt hoe meer toeters en bellen je zintuigen te verwerken krijgen. Win, win, win, schrijf in, schrijf in, schrijf in ... tag, tag, tag. Met mijn toetsenbord tik ik alles snel in. Mijn muis houdt mij amper bij. Mijn monitor flikkert een orkaan aan kleuren in mijn gezicht. Flickr verbleekt erbij.
Ik heb nog een leuk alternatief voor handen voor de awards van Seomoz. Ze zijn namelijk niet uniek in het prijzencircus. Voor webbyawards is dit ook een leuke site. Simpel, effectief en met heldere naamgeving. Webbyawards . En ook nog met een heldere rubricering.
Over rubriceren gesproken. Kwam recentelijk een oude bekende tegen in de cursus 23dingen. LibraryThing. Ooit nog eens mee lopen stoeien. Ik was dan ook verbaast toen ik zag dat mijn LibraryThing nog leefde. Daar stonden ze op de plank op mijn scherm, mijn 13 favoriete boeken.
Ik heb ze meer dan een jaar geleden met veel moeite op LibraryThing geplaatst. Als ijverige biebmiep wilde ik natuurlijk alleen maar verwijzigingen naar de juiste edities. Dat lukte niet echt. Ik kwam erachter dat een hele hoop boekomslagen c.q. kaften nog niet online beschikbaar waren. Toen knapte er iets. De vele boeken in mijn kast lachten me vierkant en rechthoekig uit. de meesten hadden geeneens een ISBN nummer. Kun je nagaan hoe oud mijn boeken zijn. Ze kreunen om gescand te worden.
Maar dat is voor later. Dat geldt overigens voor bijna alle web2.0 toepassingen. Ik steek alleen nog met regelmaat effort in gestolde trends. Of zal ik dit berichtje toch maar even twitteren ...
28-05-2010
26-05-2010
Ferrytail
Nachtelijke overpeinzingen.
Zes weken lang, waakzaam en wakker.
Draaien en woelen in lichte paniek.
Zij is de prinses van haar eigen droom.
Verzeild geraakt in een onvermijdelijk wel of niet.
Wordt het gaming or loving?
Vadermoord en moederjacht?
Dilemma voor een vrouw op zoek naar Jacob True.
Vertwijfeld, verward en vervreemd.
Hij hoeft slechts binnen te lopen.
Schoorvoetend.
Zij gaat ervoor.
Met wankele overtuiging.
Draagt haar woelig verleden als een woeste waterval op haar rug.
Ontblote bovenarmen opgestroopt tot dicht onder het hart.
Het besluit staat vast.
Scheepshoornen bazuinen over stille donkere wateren.
Geroezemoes breekt door het zwarte zeil.
13 Knopen laten los.
Het schip vindt veilige haven en meert aan.
Lichtdoorschijnend straalt de bruid.
Een aria wordt aangezet.
De pianist verliest zich in zwart wit.
Pauken slaan diep donker serenade.
In waanzinnig wit holt zij haar eigen vertwijfeling voorbij.
Lichtjes gebukt.
Ferrytail onder de arm.
Daar wacht Jacob True.
Met bevroren mondhoeken.
Yes, he will.
Mien
Foto gemaakt door Paul Bogaers
16-05-2010
To tube or not to tube (16/23)
... that's the question. Nou voor mij is het net als met twitter.
Ik tube twitter en twitter tube. Wat wil ik nog meer? To be or not to be?
Ik blijf met You Tube vooralsnog steken in fun. Niets mis mee. Fun is een prima katalysator om iets aan te leren. Voor de toepassingen van web 2.0 in mijn werkomgeving zal ik me verder moeten verdiepen. Maar ja, daar is een werkomgeving ook voor nietwaar?
Veel geleerd tot nu toe van web 2.0. Maar er is nog zo veel meer te leren. Het houd (gelukkig) nooit op. De vraag is alleen, waar haal ik tijd vandaan om al dit lekkers eigen te maken? En hoe zet ik het één en ander zinvol in?
You Tube blijft voor mij voorlopig één van de sterkste ontwikkelingen op het internet. Beeldtaal en filmpies zijn zo krachtig. Via twitter en mobiele telefonie wordt alles tegenwoordig in razend rap tempo de wereld in gezonden. Het nieuws gaat ons binnenkort inhalen. Uit ongeduld gaat het zichzelf dan genereren. Twitter en You Tube maken dan het nieuws. Let's go with the flow.
Het duurt wel lang zo'n filmpje uploaden naar You Tube.
Twitter die die, twitter die dom, tube, tube, tube, tuuuuub ...
Effe spotten hoe het ervoor staat met die upload.
Zucht ... nog twee minuten resten ... en dan ziet mijn eigen tuinkoolmees het licht op You Tube.
Hee, daar is ie.
Komt dat zien: Tweet tweet in the Itterestreet
Ik tube twitter en twitter tube. Wat wil ik nog meer? To be or not to be?
Ik blijf met You Tube vooralsnog steken in fun. Niets mis mee. Fun is een prima katalysator om iets aan te leren. Voor de toepassingen van web 2.0 in mijn werkomgeving zal ik me verder moeten verdiepen. Maar ja, daar is een werkomgeving ook voor nietwaar?
Veel geleerd tot nu toe van web 2.0. Maar er is nog zo veel meer te leren. Het houd (gelukkig) nooit op. De vraag is alleen, waar haal ik tijd vandaan om al dit lekkers eigen te maken? En hoe zet ik het één en ander zinvol in?
You Tube blijft voor mij voorlopig één van de sterkste ontwikkelingen op het internet. Beeldtaal en filmpies zijn zo krachtig. Via twitter en mobiele telefonie wordt alles tegenwoordig in razend rap tempo de wereld in gezonden. Het nieuws gaat ons binnenkort inhalen. Uit ongeduld gaat het zichzelf dan genereren. Twitter en You Tube maken dan het nieuws. Let's go with the flow.
Het duurt wel lang zo'n filmpje uploaden naar You Tube.
Twitter die die, twitter die dom, tube, tube, tube, tuuuuub ...
Effe spotten hoe het ervoor staat met die upload.
Zucht ... nog twee minuten resten ... en dan ziet mijn eigen tuinkoolmees het licht op You Tube.
Hee, daar is ie.
Komt dat zien: Tweet tweet in the Itterestreet
Abonneren op:
Posts (Atom)