120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Zetmaal (11-9-2018)
Vandaag heb ik een heel etmaal opgegeten. Het smaakte fantastisch. Begonnen met een stikbroodje en een klopje thee moest ik al snel naar het loitet. Daar was kunstmatig het loitetpapier op. Moet iemand met grote honger zijn geweest, want zelfs het loitetdrolletje was verdwenen.
In de middag een broodje haarring. Ja, ik ben van de broodjes. Moeilijk verteerbaar zo’n nieuwe haarring. Mijn vrouw heeft nogal dik haar. Bij dit haringe gerecht uiteraard een kopje Earl Grey. Vijf minuten trekken totdat ie goed zwart is. Anders niet te pruimen met haarring.
In de avond de hoofdmaaltijd. Zware bevalling. Heb het hoofd van de buurman genuttigd. Gaf het niet geheel vrijwillig af, dus eerst flink zagen. Met zetsnede. Ruwe randjes smaken heerlijk.
Divan Stefano (24-9-2018)
Wie kent hem niet? Divan Stefano. De bekendste voetballer van het middenwestelijk halfvierkant. Ja, vierkantjes en driehoekjes waren Divan Stefano’s specialiteit. Nee, niet in de friteskraam, hoewel hij daar ook vlamde, maar op het voetbalveld.
Divan Stefano was aanvankelijk een middelmatige midden westelijk halfvierkant voetballer die alles uiteindelijk rond kreeg. Te beginnen met zijn contract. Allemaal ronde getallen onder de streep, uitgezonderd het eerste cijfer van de veelbelovende getallenreeks. Een miljoenendeal. En dat ondanks het feit dat Divan Stefano ooit op de bank begon. Op de divan om precies te zijn. Die sleurde hij namelijk met voorspellende blik mee van huis. Zijn edele kont paste eenvoudigweg niet op een simpele houten bank. Het was Divan Stefano's hoge eer te na.
Biefstekje (24-9-2018)
Stel je eens voor. Dat je bief zou kunnen stekken. Heerlijk toch. Geen gedoe met grasvelden en koeienstallen. Nee, gewoon achter in je tuin. Je hebt niet veel vierkante meters nodig. Het is immers voor eigen gebruik. Je hoeft de bief met niemand te delen.
Een klein klimhekje heb je wel nodig. Zeker als je stevige bief wil stekken. Hij moet natuurlijk ruimte hebben om te kunnen groeien. Liefst welig tieren. Iedere dag genieten van een stevig biefstekje, wie wil dat nu niet.
Met een beetje geluk, mits je natuurlijk goed weer, veel zon en voldoende regen hebt, groeien de biefstekjes uit tot flinke hazen. Nou, als daar dan de bief weer van neemt, dan wordt het pas echt smullen.
Pretparkambtenaar (24-9-2018)
Met opgetrokken neus duwt de jongeman het kleine jongetje richting bordes. Een beetje snakkend naar adem trekt hij de grote buitendeur van basisschool de Flinke Kabouter open. Nu snel rechtsaf de gang in richting toilet.
Of Pietje andere kleren bij zich heeft? Een vreemde blik zegt genoeg. Zou ook heel vreemd zijn. Hoewel? Misschien iets voor de ideeënbus. Een extra setje reservekleren in alle kindermaten, voor zowel jongens als meisjes uiteraard.
De omschoolcursus is toch lastiger dan Jurgen dacht. Deze week al de derde keer dat tijdens de kleine pauze een kind het niet meer houdt. Dat is Jurgen niet verteld. De basisschool de Flinke Kabouter doet zijn naam eer aan. Goh, wat zou Pietje gisteren toch gegeten hebben? Bonen?
Pretparket (26-9-2018)
De rechter vermaakt zich uitstekend. Vooral omdat de linker doet alsof er niets aan de hand is. Het middenstuk daarentegen is in deze de katalysator. Of is het katelisator? Moeilijk woord, vindt ook de rechter. Het publiek speelt kermis op de tribune. Gewoon voor de buhne eigenlijk. Of is het bühne? En dan ook nog eens met een hoofdletter. Pretletter, denkt de linker dan. We gaan stemmen. Wie stemt voor de linker en wie voor de rechter? Het middenstuk schuddebuikt. Zo hard dat haar rug pijn doet. Straling is haar conclusie. Blauw. Jomanda vreest het ergste. En dan moet de feitelijke uitspraak nog plaats vinden. Het is wachten op de jury. Die maakt echter een flinke uitglijder. Op het pretparket.
Divan pretpark Houtworm (29-9-2018)
In Nederlandse taal kan meneer Holtzjen, eigenaar camping Houtworm zich nauwelijks uiten. In Tietentrekjaardeel zijn ze het Nerderandse spoor al jaren, wat zeg ik, centennia lang bijster. Sinds de afscheiding in de Tachtigjarige Oorlog om precies te zijn. Met hoofdletters ja, het was me een oorlog. De afscheiding van het Zuiden zorgde ervoor dat alle zigeuners naar het Noorden trokken. Dom. Want wat is er fijner dan het warme Zuiden? Precies, ik bedoel maar. En nu zit meneer Holtzjen met de gebakken peren. De camping kreeg al snel de bijnaam pretpark Houtworm. En die zigeuners, inmiddels vijftiende generatie zitten allemaal languit op de veranda’s voor hun stacaravan op hun divans lekker te niksen. En Hieronidus Holtzjen maar keihard werken. Bah!
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Zetmaal (11-9-2018)
Vandaag heb ik een heel etmaal opgegeten. Het smaakte fantastisch. Begonnen met een stikbroodje en een klopje thee moest ik al snel naar het loitet. Daar was kunstmatig het loitetpapier op. Moet iemand met grote honger zijn geweest, want zelfs het loitetdrolletje was verdwenen.
In de middag een broodje haarring. Ja, ik ben van de broodjes. Moeilijk verteerbaar zo’n nieuwe haarring. Mijn vrouw heeft nogal dik haar. Bij dit haringe gerecht uiteraard een kopje Earl Grey. Vijf minuten trekken totdat ie goed zwart is. Anders niet te pruimen met haarring.
In de avond de hoofdmaaltijd. Zware bevalling. Heb het hoofd van de buurman genuttigd. Gaf het niet geheel vrijwillig af, dus eerst flink zagen. Met zetsnede. Ruwe randjes smaken heerlijk.
Divan Stefano (24-9-2018)
Wie kent hem niet? Divan Stefano. De bekendste voetballer van het middenwestelijk halfvierkant. Ja, vierkantjes en driehoekjes waren Divan Stefano’s specialiteit. Nee, niet in de friteskraam, hoewel hij daar ook vlamde, maar op het voetbalveld.
Divan Stefano was aanvankelijk een middelmatige midden westelijk halfvierkant voetballer die alles uiteindelijk rond kreeg. Te beginnen met zijn contract. Allemaal ronde getallen onder de streep, uitgezonderd het eerste cijfer van de veelbelovende getallenreeks. Een miljoenendeal. En dat ondanks het feit dat Divan Stefano ooit op de bank begon. Op de divan om precies te zijn. Die sleurde hij namelijk met voorspellende blik mee van huis. Zijn edele kont paste eenvoudigweg niet op een simpele houten bank. Het was Divan Stefano's hoge eer te na.
Biefstekje (24-9-2018)
Stel je eens voor. Dat je bief zou kunnen stekken. Heerlijk toch. Geen gedoe met grasvelden en koeienstallen. Nee, gewoon achter in je tuin. Je hebt niet veel vierkante meters nodig. Het is immers voor eigen gebruik. Je hoeft de bief met niemand te delen.
Een klein klimhekje heb je wel nodig. Zeker als je stevige bief wil stekken. Hij moet natuurlijk ruimte hebben om te kunnen groeien. Liefst welig tieren. Iedere dag genieten van een stevig biefstekje, wie wil dat nu niet.
Met een beetje geluk, mits je natuurlijk goed weer, veel zon en voldoende regen hebt, groeien de biefstekjes uit tot flinke hazen. Nou, als daar dan de bief weer van neemt, dan wordt het pas echt smullen.
Pretparkambtenaar (24-9-2018)
Met opgetrokken neus duwt de jongeman het kleine jongetje richting bordes. Een beetje snakkend naar adem trekt hij de grote buitendeur van basisschool de Flinke Kabouter open. Nu snel rechtsaf de gang in richting toilet.
Of Pietje andere kleren bij zich heeft? Een vreemde blik zegt genoeg. Zou ook heel vreemd zijn. Hoewel? Misschien iets voor de ideeënbus. Een extra setje reservekleren in alle kindermaten, voor zowel jongens als meisjes uiteraard.
De omschoolcursus is toch lastiger dan Jurgen dacht. Deze week al de derde keer dat tijdens de kleine pauze een kind het niet meer houdt. Dat is Jurgen niet verteld. De basisschool de Flinke Kabouter doet zijn naam eer aan. Goh, wat zou Pietje gisteren toch gegeten hebben? Bonen?
Pretparket (26-9-2018)
De rechter vermaakt zich uitstekend. Vooral omdat de linker doet alsof er niets aan de hand is. Het middenstuk daarentegen is in deze de katalysator. Of is het katelisator? Moeilijk woord, vindt ook de rechter. Het publiek speelt kermis op de tribune. Gewoon voor de buhne eigenlijk. Of is het bühne? En dan ook nog eens met een hoofdletter. Pretletter, denkt de linker dan. We gaan stemmen. Wie stemt voor de linker en wie voor de rechter? Het middenstuk schuddebuikt. Zo hard dat haar rug pijn doet. Straling is haar conclusie. Blauw. Jomanda vreest het ergste. En dan moet de feitelijke uitspraak nog plaats vinden. Het is wachten op de jury. Die maakt echter een flinke uitglijder. Op het pretparket.
Divan pretpark Houtworm (29-9-2018)
In Nederlandse taal kan meneer Holtzjen, eigenaar camping Houtworm zich nauwelijks uiten. In Tietentrekjaardeel zijn ze het Nerderandse spoor al jaren, wat zeg ik, centennia lang bijster. Sinds de afscheiding in de Tachtigjarige Oorlog om precies te zijn. Met hoofdletters ja, het was me een oorlog. De afscheiding van het Zuiden zorgde ervoor dat alle zigeuners naar het Noorden trokken. Dom. Want wat is er fijner dan het warme Zuiden? Precies, ik bedoel maar. En nu zit meneer Holtzjen met de gebakken peren. De camping kreeg al snel de bijnaam pretpark Houtworm. En die zigeuners, inmiddels vijftiende generatie zitten allemaal languit op de veranda’s voor hun stacaravan op hun divans lekker te niksen. En Hieronidus Holtzjen maar keihard werken. Bah!
