Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Badgastenlijst (1-10-2018)
Speciaal voor haar dertigste verjaardag heeft Nana Kromdoordebocht het lokale zwembad van Zoetermeer afgehuurd. Een zoetwaterfeestje met al haar zwemvrienden. Het belooft een groot feest te worden en de badgastenlijst is enorm. Internationaal zelfs.
Maar de nationale zwemwereld geeft ook acte de presence. Lori Springplank, Sander de Onderwaterbouvier, Badje Meesterhok, Harrie Snorkel, Susanne Badmuts – van Tongeren, Fieke Borstslag, Johan Watertrappel en niet te vergeten coach Jan van Zijkantje.
Ze komen allemaal. Sterker nog, ze hebben ook samen een cadeau voor Nana gekocht. Een enorme opblaasbananenboot, met de handtekening van haar grootste idool, zangeres Nana Mouskouri. Waar ze ook nog eens toevallig naar vernoemd is. Nana’s moeder wilde graag zangeres worden. Vandaar.
Nog zeven nachten slapen en dan is het zover.
Gastenlijsterbessenlikeur (2-10-2018)
In IJsland staat hij standaard op ons nachtkastje. Op voorwaarde dat ze natuurlijk een nachtkastje hebben in het gastenverblijf waar we overnachten. Van kunstmatige nachtkastjes houden we niet. Het zijn die gastenverblijven die we overslaan. Figuurlijk dan, niet letterlijk. Ik zie ze al vliegen, die nachtkastjes. Ha, ha. Onmogelijk. Hoewel? Bij een te hoge inname van gastenlijsterbessenlikeur kan het best voorkomen dat je nachtkastjes ziet vliegen. En andere zaken. Soms zie ik dan zelfs mijn vrouw vliegen. Boven het bed stijgt ze dan op. Zwaar transpirerend. Soms vliegt ze dan over naar de gang. Om badend in het zweet weer terug te keren. Niet van angst of pijn. Maar van de overgang. Wederkerig altijd maar weer. Ook dan helpt gastenlijsterbessenlikeur.
Floppy is zoek (8-10-2018)
Floppy is zoek. De nieuwste roman van Arnoud Groenberg. Wie kent hem niet? Floppy of Arnoud? Over beiden zal ik kort uitweiden. Floppy is een klein vierkant dragertje van informatie. Heel veel informatie. Hij gaat eronder gebukt. Ondraaglijk. Toch was Floppy erg geliefd. Zo geliefd dat hij menigmaal gekopieerd is. Iedereen wilde hem hebben. Maar nu is hij zoek. Fictief.
Arnoud Groenberg is het pseudomien van een verdienstelijk schrijver. Een vertaling eigenlijk van een buitenlandse naam. Waarom zou men overhoop alleen boeken vertalen en niet de auteur, schrijver of schrijfster bedoel ik daar natuurlijk mee. Arnoud schrijft veel, heel veel. Eigenlijk schrijft hij de lezer helemaal zoek, kwijt. Net als Floppy dus. Dat hebben ze samen gemeen, de algemene verlorenheid.
Het spannende maar korte leven van de FDD (9-10-2018)
Van 1967 tot 2011 leefde hij, de floppydiskdrive (FDD), 44 jaar om precies te zijn. IBM-technicus Alan Shugart ontwierp de eerste versie. Sony de laatste. Vele variaties zagen het korte leven, met diameters tussen de 5 en 20 centimeter. De floppies leefden in kleine spleten en holen. Soms beviel het hol of de spleet zo goed, dat de floppy er niet meer uitwilde. Ik durf te wedden dat er nog veel floppies verstopt zitten in spleten of holen. Zo niet, dan weet ik zeker dat er nog een aantal bivakkeren in plastic opbergboxjes of schoendozen op zolder. Ik durf er mijn iPad om te verwedden. Ooit heeft iemand er een willen opeten. Bij de Mac Drive. Hij smaakte niet fantastisch.
Marcellofaantje (15-10-2018)
Op sommige mensen lijkt geen sleet te zitten. Hebben nauwelijks iets te lijden. Tijd doet niets met hen. Laat staan de zon, de regen of de wind. Strak gezicht. Gebruind. Alsof het voor de eeuwigheid verpakt is in cellofaan. Bij de betere slager zou zo’n gezichtje shinen. Vooral de Italianen kunnen er wat van. Al ijdel van nature trekken zij een leven lang alles recht. Zeker op latere leeftijd. Ik hoef de naam Beerloskomie maar te noemen en u begrijpt meteen wat ik bedoel. Een gebruinde brombeer maar wel strak in de lak. En wat te denken van Marcello Masturbani? Die heeft pas een strak velletje. Sofia Verloren noemt hem niet voor niets haar lekkere Marcellofaantje. Vooral op bijzondere dagen.
