El de Vis woonde afgelegen in een bergdorpje diep in het zuiden van Spanje. Hij droomde van een blitse toekomst. In het dorp was niets te beleven dus besloot hij zijn biezen te pakken en de wijde wereld in te trekken. El was een elegante sierlijke Spanjaard met lange neukteugels van krullend kroeshaar. Elke ochtend smeerde hij die vol met brillantine zodat ze flink glommen in de Spaanse zon.
El de Vis deed zijn naam eer aan. Hij droeg altijd lange glitterbroeken en vestjes met kopspijkers. Door zijn smalle taille en lange benen zag hij er uit als een glimmend sardientje. El de Vis had een stoere inborst en kon fantastisch zingen. Hij ambieerde een rol in een spaghettiwesterncarrière. Ennio en Terence waren zijn grote helden. Hij zag zichzelf al zingend in een houten tobbe door de Spaanse heuvelen trekken. Yippee ya yee! Maar deze droom ging helaas niet door.
Op een mooie warme ochtend in de zomer trok El de Vis zijn stoute houten schoenen aan. ‘It’s now or never’, dacht hij en ging op pad. El was een beetje wereldvreemd en voelde zich ’s avonds vaak lonesome. Onderweg kwam hij alleen maar rare snuiters tegen. Eerst was daar een oud vrouwtje huilend in een kapeltje. Ze was de weg kwijt en haar teddybeer. El Vis troostte haar met een mooi lied.
‘Griterío en la capilla, ... sin un corazón de madera, ...pero con my teddybear ... muss i denn, muss i denn, ... und du mein Schat bleibst hier’.
Het vrouwtje vertrouwde hem voor geen meter. Voor haar was El de Vis niets meer en niets minder dan een mooi sardientje vermomd als duivel. Ze smeekte hem haar aardig te behandelen. Ook al was ze soms een koppig vrouwtje, ze had absoluut geen houten hart, maar dat had El al lang gezien. Gul als hij was, gaf hij het vrouwtje zijn kostbaarste ring. Het vrouwtje hing de ring trots om haar nek en El vervolgde zijn pad.
Een stukje verder kwam El voorbij een gevangenis. Heftige rockmuziek klonk door de tralies. Zo hard, dat een jachthond verderop luidkeels aansloeg. Hij kreeg medelijden met de hond en stuurde hem terug naar zijn afzender. Address unknown. Een tijdje later liep El zijn kleine zusje tegen het lijf. Hij was helemaal weg van haar en dus stond hij toe dat zij hem een poosje vergezelde. Zij was zo blij hem weer te zien dat ze spontaan de Bossa Nova voor hem danste. Uiteindelijk helemaal opgeschud kwamen beiden weer bij zinnen. El biechtte zijn kleine zusje op dat zij altijd in zijn gedachten was. ‘Ach, dat is gewoon het wonder der liefde’ mompelde zuslief en ze dartelde vrolijk verder, haar broer luidkeels naroepend: ‘auf Wiedersehn!’. El dacht: ‘… und du mein Schat bleib hier!’
El de Vis had zijn levensbestemming nog immer niet gevonden. Hij keerde in zichzelf en werd een knorrige, eenzame man. El kon niet wreed zijn tegen zijn hart. Dat sprak altijd de waarheid. Hij besloot een vak te kiezen. Met een gebroken hart vermande hij zich tot een Bigg Boss. Maar om nu een slechte imitator van Bruce te worden, dat ging hem te ver. Zijn leven lang al imiteerde hij zichzelf. Hij was dat beu, meer dan zat. Nee, hij had een ander plan.
Ooit had El de Vis gehoord van een Amerikaanse zanger die best wel rockte. Een knappe stoere aal uit Tupelo, Missisippie, United States. El kende deze rocker uit de prille liefdesbrieven van zijn moeder. Zij adoreerde Elvis de Pelvis als geen ander en dat was precies wat El de Vis ook wilde. Dit beseffend nam El genoegen met een second life. El de Vis werd Elvis. Met een gerust hart keerde hij huiswaarts. Na jarenlange Elvisimitaties overleed El op 27 december 2008 op 57-jarige leeftijd. Elvis definitely left the building and many people cried.
Mien Elvis huilt
Column opgedragen aan Toon Nieuwenhuisen (1951-2008), King uit Deurne
14-02-2009
10-02-2009
Branding
Het Wake-up Light verlicht langzaam de kamer; vogeltjes fluiten zacht een ochtendlied. Mijn droom eindigt in een boeddhistisch bos. Ik kijk op de Swatch. Het is 06:30 uur en ik spring van mijn Auping. Ik trek de Luxaflex met een ferme ruk omhoog. Het wordt een prachtige dag; de zon schijnt in mijn gezicht. Voordat ik naar het toilet ga schiet ik in mijn badstoffen Bader en Wehkamppantoffels. Ze voelen nog wat koud.
De Villeroy & Boch vangt gelaten mijn ochtendplas op. Het laatste Poplavel trek ik van de rol en spoel door. In de badkamer haal ik uit de Schock mijn Elmex te voorschijn. Ik pers een afgemeten dot pasta op mijn Sonicare. Al pulsend en zoemend worden mijn wangen wakker. Met de Braun grasmaai ik mijn kin glad en bekijk het resultaat met een tevreden grijns in de Swaluw. De Swaluw grijnst slaperig terug. Goedemorgen. Met een washandje van de HEMA wrijf ik de resten van mijn slaap uit de ogen. Een flinke spray Sanex maakt mij weer okselfris en met een vleugje Chanel onder de neus word ik pas echt goed wakker.
Wat zal ik vandaag eens aantrekken? Een belangrijke dag, vandaag. Mijn keuze valt op een zwarte Sloggy onder in de la. Ik schiet in een lange blauwe Levis en trek een witte vers gesteven Arrow over mijn hoofd. Met een dubbele Winsor knoop ik een roze wit gestreepte Peter Hahn om mijn nek. Een roze Marco Polo en bruine van Bommels zonder sokken, zorgen ervoor dat ik er gelikt uit zie. Mijn Hilfiger kleedt de boel uiteindelijk helemaal af. Ik kijk een laatste keer inspecterend in de Swaluw. Goedgekeurd. Op naar het ontbijt.
In de Bruynzeel trek ik eerst de Smeg open. Ik scan alle schappen en rekken op zoek naar Campina. Vandaag eet ik Brinta met een vers kopje Douwe Egberts. Voor de lunch maak ik een lunchpakketje. Ik weet niet zeker of ik vandaag gelegenheid heb om te lunchen. Ik smeer wat Blue Band op twee Tarvosneetjes en beleg het geheel met Old Amsterdammer. Een Verkadereep trek ik achteloos uit de keukenla. Een beetje zoetigheid, om later op de dag de ergste honger te stillen, kan geen kwaad. Dat moet kunnen.
Ik trek het AD uit de brievenbus en berg hem op in mijn Samsonite. Ik leg hem bovenop m’n Apple. De Tarvosneetjes verpak ik samen met een Chiquita en een Elstar in mijn Tupperwaredoos. Ook deze plaats ik in mijn Samsonite. Nu nog even het journaal spotten op mijn Bang & Olufsen en dan ga ik op pad. Ik trek mijn Burleymantel van de kapstok en groet mijn vrouw. Ik loop de garage in. Daar staat een groene Peugeot mij ongeduldig op te wachten. Ready for a brand new day.
Reclamezuilen langs de A2 flitsen onachtzaam aan me voorbij. Vandaag ga ik op klantenbezoek bij de grootste klanten van de zaak, gewoon voor een beetje branding. Wel zo belangrijk. Ik troost me met de gedachte dat branding ook anders beleefd kan worden. Aan een prachtig strand in Corsica.
Ook gepubliceerd op website Gek op Klanten
De Villeroy & Boch vangt gelaten mijn ochtendplas op. Het laatste Poplavel trek ik van de rol en spoel door. In de badkamer haal ik uit de Schock mijn Elmex te voorschijn. Ik pers een afgemeten dot pasta op mijn Sonicare. Al pulsend en zoemend worden mijn wangen wakker. Met de Braun grasmaai ik mijn kin glad en bekijk het resultaat met een tevreden grijns in de Swaluw. De Swaluw grijnst slaperig terug. Goedemorgen. Met een washandje van de HEMA wrijf ik de resten van mijn slaap uit de ogen. Een flinke spray Sanex maakt mij weer okselfris en met een vleugje Chanel onder de neus word ik pas echt goed wakker.
Wat zal ik vandaag eens aantrekken? Een belangrijke dag, vandaag. Mijn keuze valt op een zwarte Sloggy onder in de la. Ik schiet in een lange blauwe Levis en trek een witte vers gesteven Arrow over mijn hoofd. Met een dubbele Winsor knoop ik een roze wit gestreepte Peter Hahn om mijn nek. Een roze Marco Polo en bruine van Bommels zonder sokken, zorgen ervoor dat ik er gelikt uit zie. Mijn Hilfiger kleedt de boel uiteindelijk helemaal af. Ik kijk een laatste keer inspecterend in de Swaluw. Goedgekeurd. Op naar het ontbijt.
In de Bruynzeel trek ik eerst de Smeg open. Ik scan alle schappen en rekken op zoek naar Campina. Vandaag eet ik Brinta met een vers kopje Douwe Egberts. Voor de lunch maak ik een lunchpakketje. Ik weet niet zeker of ik vandaag gelegenheid heb om te lunchen. Ik smeer wat Blue Band op twee Tarvosneetjes en beleg het geheel met Old Amsterdammer. Een Verkadereep trek ik achteloos uit de keukenla. Een beetje zoetigheid, om later op de dag de ergste honger te stillen, kan geen kwaad. Dat moet kunnen.
Ik trek het AD uit de brievenbus en berg hem op in mijn Samsonite. Ik leg hem bovenop m’n Apple. De Tarvosneetjes verpak ik samen met een Chiquita en een Elstar in mijn Tupperwaredoos. Ook deze plaats ik in mijn Samsonite. Nu nog even het journaal spotten op mijn Bang & Olufsen en dan ga ik op pad. Ik trek mijn Burleymantel van de kapstok en groet mijn vrouw. Ik loop de garage in. Daar staat een groene Peugeot mij ongeduldig op te wachten. Ready for a brand new day.
Reclamezuilen langs de A2 flitsen onachtzaam aan me voorbij. Vandaag ga ik op klantenbezoek bij de grootste klanten van de zaak, gewoon voor een beetje branding. Wel zo belangrijk. Ik troost me met de gedachte dat branding ook anders beleefd kan worden. Aan een prachtig strand in Corsica.
Ook gepubliceerd op website Gek op Klanten
28-01-2009
Omscholing 4: loopbaanoriëntatie
Ik bezin mij op mijn loopbaan. Die heeft zich tot nu toe afgespeeld in het bibliotheekwezen. Hierin heb ik me ontwikkeld van medewerker magazijn tot medewerker gebruikersondersteuning tot specialist mediavoorzieningen. Met behulp van een training loopbaanoriëntatie ga ik op zoek naar rode draad en gouden tips. Een zoektocht naar een nieuwe baan.
Ik maak kennis met lotgenoten, dertigers, veertigers die worstelen met hetzelfde. De kennismaking is kort en bondig. Ik stel me voor aan de hand van een foto die als metafoor dient. De foto vertoont een dor landschap met een zandweg die in tweeën splitst.
Ik vertel dat ik op een tweesprong zit en niet goed durf te kiezen. Kies ik voor de zekerheid, veilig en vertrouwd of ga ik de uitdaging met mezelf aan?
Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? Welk doel wil ik bereiken en hoe maak ik dat nu SMART?
Mijn doelstelling moet Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden zijn.
Simpel zou je zeggen. Nieuwe baan, 50.000 euro netto, goedgekeurd door mezelf en anderen, een jaar de tijd. Maar schijn bedriegt. Het is hard labour.
Life isn’t about finding yourself, life is about creating yourself. En dus ook je nieuwe baan.
Ik creëer mijn eigen homepage op papier inclusief inbox want ik wil veel feedback. Ik teken op een groot wit vel een schets van heden en gewenste toekomst. Het heden gesymboliseerd door een hangslot met nauwe sleutelopening. Door de opening van het slot is een nauw en grijs pad getekend. Mijn toekomst wordt gesymboliseerd door een open deur met uitzicht op een groen en open landschap en een weg die zich opent naar de horizon. Ik wil mijn wensen niet langer gesloten houden maar openlijk uiten. In plaats van advies krijgen wil ik ook advies geven. SWOT sterren gloren aan het firmament. Ik explore strenght, weakness, opportunity en threads. Nu nog over de drempel raken. Dreams will come true.
Ik ga op zoek naar inspirerende mensen, naar werk waarin ik mijn enthousiasme kwijt kan, waarin ik nieuwe dingen kan leren en waarin ik mensen vooruit kan helpen. Dat levert namelijk energie. Besluitenloosheid, saaiheid, herhaling, routine, inefficiëntie en slechte communicatie gooi ik overboord, wil ik mijden. Het kost alleen maar energie.
Het gaat me lukken. Ik kom er wel uit, ik houd op met vechten en speel samen. Ik laat keuzes niet langer afhangen van situaties en mensen die ik ontmoet. Ik kies zelf, onderzoek en neem actie.
Met mijn kwaliteiten en kracht ontwikkel ik mijn verborgen talent en hoed mij voor negatieve overtuigingen en valkuilen. Angst is een slechte raadgever. Denk liever: ‘ik kan alles’.
Ik verbind, volhard, toon moed, bouw bruggen, ben dienstbaar, ik creëer met taal. Ik zet me in, vraag hulp en stel me kwetsbaar op, daar waar nodig. Ik ontwikkel mijn taalvaardigheid, beschouw en toon en gebruik mijn inzicht. Ik maak narcisme en ongeduld hanteerbaar.
Ik ga terug naar de oorsprong, mijn kindertijd, daar waar authenticiteit ontwikkeld is. Ik vind het kind in mezelf weer terug. Warmte, liefde, verwondering, enthousiasme en creativiteit gingen in heden en verleden ooit verloren. Er is een noodzaak deze authenticiteit weer terug te halen. Mijn innerlijk schreeuwt om veruiterlijking.
Samen met mijn fellows hanteer ik leerstijlen van Kolb. We laven ons aan innerlijke en uiterlijke levenslijnen van Eva en klimmen uit onze valkuilen met behulp van een commitmentladder.
Ik bevind me ergens op sport 6. Daar waar herkenning over moet gaan in actie. Ach ja, en soms val ik nog terug in alibi’s, in afwachting en apathie en soms ook nog in ontkenning. So what?
Bateson’s piramide biedt gelukkig enig houvast. Omgevingen, gedragingen, vaardigheden en overtuigingen bepalen mijn identiteit. Ze vormen en beïnvloeden. Ze leiden tot missies in spiritualiteit, zowel in werk als privé.
Mijn missie openbaart zich aan mij. Met verwondering, enthousiasme, humor en creativiteit en met warmte en liefde wil ik het beste boven halen uit mensen, dieren en dingen. Ik wil inspireren, verbinden. Ik wil communiceren en processen duidelijk in kaart brengen en verbeteren. Duidelijk aanwezig zijn, mezelf blootgeven, doelen stellen en resultaten halen. Mensen in contact brengen met zichzelf. Ik wil de wereld beschrijven en helpen organiseren. Ik ben een idealist en een romanticus.
Jung kommt bald wieder. INFJ opent mijn ogen. Ik straal persoonlijke warmte uit, ben enthousiast en heb organisatietalent. Ik organiseer mijn wereld in functie van mijn persoonlijke waarden. Ik begrijp de behoeften van anderen en kom daaraan tegemoet. Verandering zet mij aan tot het ontwikkelen en toepassen van mogelijkheden.
Mijn leven is een zoektocht naar betekenis en authenticiteit. Ik heb een duidelijk beeld over mijn interne wereld en richt mijn energie op het ondersteunen van mensen, om zo het beste uit hen te halen. Ik ben op mezelf en onafhankelijk.
Ik geef graag een symbolische betekenis aan dingen. Ik heb een rijke abstracte verbeelding en uit dit graag in schrijfsels en metaforen. Ik focus mijn energie op vastgestelde doelen. Andere mensen zien mij vaak als visionair, inzichtelijk en innovatief.
Soms heb ik moeite om de dingen te zien zoals ze zich echt voordoen in de wereld. Ik heb moeite met conflicten en stress en schat de logische consequenties van mijn beslissingen vaak moeilijk in.
Zowel privé als op mijn werk probeer ik harmonie te bewerkstelligen. Ik drijf op persoonlijke bevestiging en goedkeuring. Soms negeer ik mijn eigen behoeften en verlies ik mezelf in het tegemoetkomen aan de behoeften van anderen.
Ik ben een idealist, een katalysator, verbeeldingrijk en innovatief. Ik ben altijd op zoek naar bevestiging, harmonie en medewerking. Ik ben authentiek en empathisch, een romanticus en idealist. Heb een strenge persoonlijke ethische code. Ik heb behoefte aan betekenis, identiteit, harmonie en wil uniek zijn. Ik heb een hekel aan onechtheid, oneerlijkheid en disharmonie.
In de kernkwadranten van Ofman ontdek ik mijn kernkwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieën. Mijn visie op mezelf en op anderen kan ik hierin onderzoeken en ook de visie van anderen op mij. Door contact te maken met mijn allergie bouw ik bruggen. Mijn kernkwaliteiten en uitdagingen vormen de sterkste brug.
Mijn sterke kant komt tot uiting in schriftelijke communicatie, sociabiliteit en contactvaardigheid, creativiteit en persoonlijke ontwikkeling.
Mijn zwakke kant komt tot uiting in stressbestendigheid, profileren, delegeren en overtuigingskracht.
In het opgeven van verzet en het toelaten van verdriet ligt mijn weg naar harmonie.
Welke waarden vind ik belangrijk met betrekking tot de loopbaan?
Wanneer is mijn werk zinvol, inspirerend, uitdagend en wanneer biedt het mij structuur?
Ik wordt gevraagd als gast in een talkshow. Waarom wil de redactie mij als gast? Welke onderwerpen moeten er tijdens de talkshow aan bod komen, waar moet de gastheer met mij over praten?
Beweging komt niet op gang als ik stil blijf staan.
Ik profileer mezelf, mensen met creatieve ideeën zijn overal en altijd nodig.
Ik ben een ideeënmakelaar. Alleen het woord makelaar doet geen recht aan mijn talent.
Ik genereer ideeën.
Hoe ga ik om met het verliezen van grip op een situatie. Wat doe ik met controledrang?
Om iemand beter te laten communiceren maak ik gebruik van juiste taal.
Ik hou op met gissen en raden en stel vragen, want in dialoog met mijn omgeving ben ik goed bezig.
Door te vlinderen maak ik mijn eigen vacature. Breng leuke werkzaamheden voor mezelf in kaart. Ik zoek mijn ideale baan van binnen naar buiten in plaats van andersom.
Van een aantal dingen gaan mijn ogen twinkelen. Vrolijkheid en enthousiasme en artistieke creativiteit. Samenwerking met anderen, het ontwikkelen van kennis, publieke waardering en ook een stukje zekerheid.
In mijn ondergeschikte rol en bij stress zoek ik realisme en blijf met beide benen op de grond.
Ik onderken mijn overtuigingen en houdt ze uit een vicieuze cirkel. Ik hoef niet alles te controleren en ik wordt echt wel serieus genomen. Ik hoef niet altijd rekening te houden met anderen want ik doe er toe. De wereld is zo eerlijk als dat ik zelf ben en wil. Het leven is een reis, geen eindbestemming. Sometimes it’s better to travel then to arrive at your final destination.
Mien
Ik maak kennis met lotgenoten, dertigers, veertigers die worstelen met hetzelfde. De kennismaking is kort en bondig. Ik stel me voor aan de hand van een foto die als metafoor dient. De foto vertoont een dor landschap met een zandweg die in tweeën splitst.
Ik vertel dat ik op een tweesprong zit en niet goed durf te kiezen. Kies ik voor de zekerheid, veilig en vertrouwd of ga ik de uitdaging met mezelf aan?
Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? Welk doel wil ik bereiken en hoe maak ik dat nu SMART?
Mijn doelstelling moet Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden zijn.
Simpel zou je zeggen. Nieuwe baan, 50.000 euro netto, goedgekeurd door mezelf en anderen, een jaar de tijd. Maar schijn bedriegt. Het is hard labour.
Life isn’t about finding yourself, life is about creating yourself. En dus ook je nieuwe baan.
Ik creëer mijn eigen homepage op papier inclusief inbox want ik wil veel feedback. Ik teken op een groot wit vel een schets van heden en gewenste toekomst. Het heden gesymboliseerd door een hangslot met nauwe sleutelopening. Door de opening van het slot is een nauw en grijs pad getekend. Mijn toekomst wordt gesymboliseerd door een open deur met uitzicht op een groen en open landschap en een weg die zich opent naar de horizon. Ik wil mijn wensen niet langer gesloten houden maar openlijk uiten. In plaats van advies krijgen wil ik ook advies geven. SWOT sterren gloren aan het firmament. Ik explore strenght, weakness, opportunity en threads. Nu nog over de drempel raken. Dreams will come true.
Ik ga op zoek naar inspirerende mensen, naar werk waarin ik mijn enthousiasme kwijt kan, waarin ik nieuwe dingen kan leren en waarin ik mensen vooruit kan helpen. Dat levert namelijk energie. Besluitenloosheid, saaiheid, herhaling, routine, inefficiëntie en slechte communicatie gooi ik overboord, wil ik mijden. Het kost alleen maar energie.
Het gaat me lukken. Ik kom er wel uit, ik houd op met vechten en speel samen. Ik laat keuzes niet langer afhangen van situaties en mensen die ik ontmoet. Ik kies zelf, onderzoek en neem actie.
Met mijn kwaliteiten en kracht ontwikkel ik mijn verborgen talent en hoed mij voor negatieve overtuigingen en valkuilen. Angst is een slechte raadgever. Denk liever: ‘ik kan alles’.
Ik verbind, volhard, toon moed, bouw bruggen, ben dienstbaar, ik creëer met taal. Ik zet me in, vraag hulp en stel me kwetsbaar op, daar waar nodig. Ik ontwikkel mijn taalvaardigheid, beschouw en toon en gebruik mijn inzicht. Ik maak narcisme en ongeduld hanteerbaar.
Ik ga terug naar de oorsprong, mijn kindertijd, daar waar authenticiteit ontwikkeld is. Ik vind het kind in mezelf weer terug. Warmte, liefde, verwondering, enthousiasme en creativiteit gingen in heden en verleden ooit verloren. Er is een noodzaak deze authenticiteit weer terug te halen. Mijn innerlijk schreeuwt om veruiterlijking.
Samen met mijn fellows hanteer ik leerstijlen van Kolb. We laven ons aan innerlijke en uiterlijke levenslijnen van Eva en klimmen uit onze valkuilen met behulp van een commitmentladder.
Ik bevind me ergens op sport 6. Daar waar herkenning over moet gaan in actie. Ach ja, en soms val ik nog terug in alibi’s, in afwachting en apathie en soms ook nog in ontkenning. So what?
Bateson’s piramide biedt gelukkig enig houvast. Omgevingen, gedragingen, vaardigheden en overtuigingen bepalen mijn identiteit. Ze vormen en beïnvloeden. Ze leiden tot missies in spiritualiteit, zowel in werk als privé.
Mijn missie openbaart zich aan mij. Met verwondering, enthousiasme, humor en creativiteit en met warmte en liefde wil ik het beste boven halen uit mensen, dieren en dingen. Ik wil inspireren, verbinden. Ik wil communiceren en processen duidelijk in kaart brengen en verbeteren. Duidelijk aanwezig zijn, mezelf blootgeven, doelen stellen en resultaten halen. Mensen in contact brengen met zichzelf. Ik wil de wereld beschrijven en helpen organiseren. Ik ben een idealist en een romanticus.
Jung kommt bald wieder. INFJ opent mijn ogen. Ik straal persoonlijke warmte uit, ben enthousiast en heb organisatietalent. Ik organiseer mijn wereld in functie van mijn persoonlijke waarden. Ik begrijp de behoeften van anderen en kom daaraan tegemoet. Verandering zet mij aan tot het ontwikkelen en toepassen van mogelijkheden.
Mijn leven is een zoektocht naar betekenis en authenticiteit. Ik heb een duidelijk beeld over mijn interne wereld en richt mijn energie op het ondersteunen van mensen, om zo het beste uit hen te halen. Ik ben op mezelf en onafhankelijk.
Ik geef graag een symbolische betekenis aan dingen. Ik heb een rijke abstracte verbeelding en uit dit graag in schrijfsels en metaforen. Ik focus mijn energie op vastgestelde doelen. Andere mensen zien mij vaak als visionair, inzichtelijk en innovatief.
Soms heb ik moeite om de dingen te zien zoals ze zich echt voordoen in de wereld. Ik heb moeite met conflicten en stress en schat de logische consequenties van mijn beslissingen vaak moeilijk in.
Zowel privé als op mijn werk probeer ik harmonie te bewerkstelligen. Ik drijf op persoonlijke bevestiging en goedkeuring. Soms negeer ik mijn eigen behoeften en verlies ik mezelf in het tegemoetkomen aan de behoeften van anderen.
Ik ben een idealist, een katalysator, verbeeldingrijk en innovatief. Ik ben altijd op zoek naar bevestiging, harmonie en medewerking. Ik ben authentiek en empathisch, een romanticus en idealist. Heb een strenge persoonlijke ethische code. Ik heb behoefte aan betekenis, identiteit, harmonie en wil uniek zijn. Ik heb een hekel aan onechtheid, oneerlijkheid en disharmonie.
In de kernkwadranten van Ofman ontdek ik mijn kernkwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieën. Mijn visie op mezelf en op anderen kan ik hierin onderzoeken en ook de visie van anderen op mij. Door contact te maken met mijn allergie bouw ik bruggen. Mijn kernkwaliteiten en uitdagingen vormen de sterkste brug.
Mijn sterke kant komt tot uiting in schriftelijke communicatie, sociabiliteit en contactvaardigheid, creativiteit en persoonlijke ontwikkeling.
Mijn zwakke kant komt tot uiting in stressbestendigheid, profileren, delegeren en overtuigingskracht.
In het opgeven van verzet en het toelaten van verdriet ligt mijn weg naar harmonie.
Welke waarden vind ik belangrijk met betrekking tot de loopbaan?
Wanneer is mijn werk zinvol, inspirerend, uitdagend en wanneer biedt het mij structuur?
Ik wordt gevraagd als gast in een talkshow. Waarom wil de redactie mij als gast? Welke onderwerpen moeten er tijdens de talkshow aan bod komen, waar moet de gastheer met mij over praten?
Beweging komt niet op gang als ik stil blijf staan.
Ik profileer mezelf, mensen met creatieve ideeën zijn overal en altijd nodig.
Ik ben een ideeënmakelaar. Alleen het woord makelaar doet geen recht aan mijn talent.
Ik genereer ideeën.
Hoe ga ik om met het verliezen van grip op een situatie. Wat doe ik met controledrang?
Om iemand beter te laten communiceren maak ik gebruik van juiste taal.
Ik hou op met gissen en raden en stel vragen, want in dialoog met mijn omgeving ben ik goed bezig.
Door te vlinderen maak ik mijn eigen vacature. Breng leuke werkzaamheden voor mezelf in kaart. Ik zoek mijn ideale baan van binnen naar buiten in plaats van andersom.
Van een aantal dingen gaan mijn ogen twinkelen. Vrolijkheid en enthousiasme en artistieke creativiteit. Samenwerking met anderen, het ontwikkelen van kennis, publieke waardering en ook een stukje zekerheid.
In mijn ondergeschikte rol en bij stress zoek ik realisme en blijf met beide benen op de grond.
Ik onderken mijn overtuigingen en houdt ze uit een vicieuze cirkel. Ik hoef niet alles te controleren en ik wordt echt wel serieus genomen. Ik hoef niet altijd rekening te houden met anderen want ik doe er toe. De wereld is zo eerlijk als dat ik zelf ben en wil. Het leven is een reis, geen eindbestemming. Sometimes it’s better to travel then to arrive at your final destination.
Mien
Abonneren op:
Posts (Atom)