Omtoverplicht lonkt
Voor een nieuw kabinetje
Het loopt al paars aan
Posts tonen met het label kabinet. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kabinet. Alle posts tonen
18-07-2023
30-11-2015
120 Woorden November 2015
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Kabinetjes (01-11-2015) (Themawoord: Kabinet)
Het is steenkoud. We nemen het buitenschip. Zelfs de kaarsen aan de wand bibberen van de kou; als ik de vlammen moet geloven. Ze dansen in oranje blauw, waarbij het oranje het blauw omvat.
De zondagse kleren zitten niet lekker. Een korte broek dat kan nog net, zo laat mijn vader mij geloven. Ik stop mijn hemd wat dieper in de broek en knoop het jasje stevig dicht. De kleine stropdas geeft ook geen warmte. De sokken hoog optrekken, dat kan nog helpen.
Maar ik krijg de tijd niet. Zodra ik buk, trekt mijn vader me omhoog. De man aan het kruis kijkt me vol medelijden aan. Links uit een van de vreemde kabinetjes klinkt gekreun. “Doorlopen!”, roept vader verschrikt.
Mijn hond heet Hans (04-11-2015) (Themawoord: Tocht)
Hans krabt zijn rug. Er springen wat kleine beestjes weg. Haast onzichtbaar. Het stemt Hans in ieder geval diep tevreden, want hij draait zich nog eens gemoedelijk om. Met een luide piepende geeuw.
De kachel brandt in huis. Het warme vuur maakt slaperig. Al snel valt Hans in een diepe coma. Hij ligt nu op zijn zij met de kin op de grond. Zijn dikke lippen hangen languit op de vloer en blubberen bij iedere ademstoot zachtjes op en neer. Het is een vertrouwd gezicht.
Buiten begint het zachtjes te waaien. Als dat maar goed gaat. Het zacht gewaai gaat al snel over in sterke wind. De wind wordt storm. Hans springt op. Blind van woede, over de plotse tocht.
Sliske (10-11-2015) (Themawoord: Zeep)
De man sliste hevig. Zo hevig dat de omstanders altijd onnoemelijk moesten lachen. Zijn spraak ging nogal gepaard met flinke consumptie. De omstanders stonden altijd op ruime afstand om hem heen geparkeerd. Dan konden ze tenminste dubbel lachen. Het as erkelijk aar een komisch gezicht.
De man had ook nog eens een prachtig beroep. Koerier van een koets in Amsterdam. Bij de opstaphalte as het altijd druk. Met name Amsterdammers vonden er vertier. Zij moesten bij voorbaat al lachen nog voordat de Japanners en andere maffe toeristen in de koets van Sliske stapten. Sliske, zo hadden ze hem genoemd.
Soms volgden ze Sliske bij de eerste meters. Het meest amusant was natuurlijk wanneer Sliske de zeep er flink over gooide.
Zeepsmoel (14-11-2015) (Themawoord: Zeep)
Ik glij uit
Over bloed
Gemorst
Uit een lichaam
Een zeperd
Languit op mijn kont
Land ik
Op grond
Tussen lijken
Over lijken
Gevloerd
Ongepast
Ik geloof
Zegt de gek
Niet met opzet
Maar in waanzin
Kortsluiting
In een hoofd
Vijftien jaar oud
Gerekruteerd
Voor een goede zaak
Op leven en dood
Voor een betere wereld
In de hemel
Wie maakt wie wat wijs?
Hoe democratisch is geloven?
Wie spreekt recht?
En wie krom?
Vloeken en tieren
Met bommen en granaten?
Kortgelont
Met kalashnikov
Gordels van verknipte jeugd
Gebrainwashed in nood en deugd
Woestijngloed
Struikelen in eigen bloed
Geloof dat neem je niet af
Diep van binnen
Niet van buiten
Hartdruk
Ook jij niet zeepsmoel
In mijn stad van liefde.
Zwerven (15-11-2015) (Themawoord: Zeep)
Zweet, zweet van zeep. Zoekt zwoel zalige zult. Zwoegend door zware zeurderige regen van zwavel. Zittend in een zijspan van zeem, zwalkt de zwerver zout en zwijgzaam door zijn zwevend bestaan. Als een zouaaf die zweert bij oorlog zingt hij over zoete zever. Zotheid is hem naar het hoofd gestegen.
Zwak zwijkt hij uit. Voor zevenenzestig zwanen die zwetsen uit hun nek. Zie hoe zorgzaam zij zuchten bij zijdezachte zuidenwind. Zaniken en zeuren is zo jaren zeventig. Zwerven, zweven, het is een kunst. Zwart en zuur zeulen door een zee van ego onder een zinderende zon. Zuigen, zogen, zagen. Zebrapaden.
Zoeloes huilen over de lange weg die zij moeten gaan. Zwabberen wanhopig in vloeibare zerken. Langzaam, een zware dood tegemoet.
Peperspree (16-11-2015) (Themawoord: Peper)
Nee, dat mag niet.
Nee, niet aankomen.
Ik kruip op mijn knietjes door de kamer.
Mij krijgt ze niet klein.
Wat heb ik nu gezegd?
Niet aankomen.
Ik trek me langzaam omhoog aan de tafelpoot.
Mijn knuistjes omklemmen het tafelblad.
Wel verdorie, wat heb ik nu gezegd.
Afblijven.
Ik waag een nieuwe poging.
Het gaat me steeds makkelijker af.
En nu is het afgelopen.
De kamer uit.
Nog een keer proberen.
Het witte tafelkleed schuift langzaam van de tafel.
Mama is even spoorloos.
Ik tril op mijn kleine beentjes.
Het potje komt steeds dichterbij.
Tafelkleed en potje glijjden over mij heen.
Ik hoor een krijsend geluid.
Een mamasirene slaat op tilt.
‘Hyperintelligente terrorpeuter komt om door peperspree!’
Kopt de Telegraaf.
Voorstelling (16-11-2015) (Themawoord: Peper)
Stel dat ik mocht kiezen, welk stel ik mocht zijn? Welk stel zou ik dan verkiezen? En wie van het stel zou ik dan het liefste willen zijn? Mocht het stel uit twee bestaan uiteraard. Ik ken legio voorbeelden. En ja, ik ga ze allemaal noemen. Ernie of Bert? De dikke of de dunne? Tarzan of Jane? Ken of Barbie? Spik of span? Goed of kwaad? Vuur of water? Wind of regen? Vraag of antwoord? Stel of sprong? Bank of stoel? Ja of nee? Stellig of vol twijfel? Ik weet het even niet meer. Citroen of sinaasappel? Zuur of zoet? Woorden zijn bijna op. Zo ook mijn overwegingen. De kapper is klaar. Kort geknipt hou ik het zout en peper.
Piet Chili (16-11-2015) (Themawoord: Peper)
Piet Chili had maar een droom. Piet worden in het grote Pietencircus van Valencia. Maar daarvoor moest ie eerst auditie doen bij de circusdirectrice, een vrouw met een grote witte baard.
Piet had echter een groot probleem. Hij stonk verschrikkelijk. Daar kon hij niets aan doen. Als klein kereltje was hij vroeger in een grote ketel hete pepersoep gevallen. De geur was sindsdien aan hem blijven kleven.
Aan stinkende Pieten had de circusdirectrice een broertje dood. Maar Piet zou haar overtuigen met een geweldig idee. Mits ze zouden trouwen. Hij wist dat de directrice van kindjes en feesten hield. Zijn idee was het organiseren van een jaarlijks terugkerend kinderfeest.
Snel schreef hij een sollicitatiebrief.
‘Geachte Dolores con Carne, bij deze’
Peperpersoon (17-11-2015) (Themawoord: Peper)
Peperpersoon wie kent het niet? Wacht ik koppel hem meteen aan gepeperd. De rekening dan. Los uit de pols wordt het voor je voeten geworpen. Nu ja, los uit de pols? Schijn bedriegt. Er is natuurlijk goed over nagedacht. Over de prijs per persoon. Dat levert namelijk veel meer op dan prijs per twee of per groep. Prijs per woning. Prijs per chalet. Het is weer bijna wintersport. Hoewel dat laatste niet echt er toe doet. De gemiddelde bemiddelde wintersporter kijkt niet zo nauw. Bij chalet begint hij of zij sowieso vrijwel onmiddellijk te jodelen. Je gaat toch niet vanuit een flatje snowboarden? Niet te verwarren met waterboarden. Je zou haast stikken van de prijzen die ze vragen, per persoon.
Reetpeper (17-11-2015) (Themawoord: Peper)
Heel even raakte de schrijver in de war. Een themawoord als peper vroeg om een zorgvuldige benadering. Vrije associatie was uit den boze. Het moest ergens over gaan. En voordat het ergens over ging, moest er eerst nagedacht worden.
Reetkever en reetveter waren de eerste woorden die de schrijver te binnen schoten. Hij parkeerde ze op een blocnote. Reetkevers had hij onlangs nog op bezoek gehad. Daar zou zijn verhaaltje over kunnen gaan. Maar reetveter bood natuurlijk veel meer mogelijkheden.
Voodat hij er over schreef wilde hij het eerst ervaren. Zo’n reetveter. Zonder ervaring bleven gedachten maar loos.
Daar zat hij dus achter zijn laptop. Met zijn billen bloot. Nou ja, bloot. Gescheiden door wat reetpeper. Inventief ineengevouwen A4tjes. Pijnlijk.
Poederbrief (17-11-2015) (Themawoord: Peper)
De gepeperde rekening moest nog verstuurd worden. Blauw zou hij zich betalen. Dat was zo goed als zeker. Veel te veel uren had hij gemaakt. Niet geschreven wel gemaakt. Zou hij ze alsnog opvoeren? De uren? Met Max Verstappen speed? Of gewoon met witte peper? Ja, dat was een goed plan. Hij zou de rekening versturen met wat witte peper. Wat zou de aannemer schrikken? De verbouwing was toch wel erg duur geweest. De kosten moest hij toch wel opvoeren. Als aangever kon hij niet anders. De aannemer van de brief zou zich een hoedje schrikken. Slecht voor de bloedvaten. Maar dat is het lot van de aannemer van de brief. Als aangever had hij er niets mee te maken.
Bram (17-11-2015)
Bram zit in de bus. Hij is oud. Heel oud. Hij mijmert wat voor zich uit. De rode jurk zit niet naar zijn wens. Hij kreukt en kriebelt. Dat komt door de goedkope stof. Hij heeft de jurk nog niet zo lang aan. Een boldotcomjongetje had hem vanochtend aan zijn deur afgegeven.
Bij de jurk zat ook een mijter. Wat moest ie daar nu mee? Bram geloofde al lang niet meer in Sinterklaas. Dat was de enige persoon waaraan Bram kon denken, in relatie tot de mijter. Hij moest er toch iets mee. Nietwaar?
Bram arriveert bijna op zijn bestemming. Rotterdam CS. Daar zou hij Nel ontmoeten. Tot voorheen Nelus. Ook wel koperen Nelus genoemd. Ook uit de kast gekomen.
Maaltijd (17-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
Waar was je?
Gewoon even weg.
Waar naar toe?
Naar het bos.
Wat te doen?
Gewoon het gebruikelijke.
Houdt het op?
Ik hoop ooit.
Maar vandaag niet.
Nee, vandaag niet.
Vervelend dat malen.
Vind ik ook.
Tijd is wreed.
Ik weet het.
Vreet je weg.
Slurpt je op.
Verdwijnt in zwart.
En herhaalt zich.
Ja, telkens weer.
Tijd slaat dood.
Wat te doen?
Ophouden met malen.
Is geen optie.
Dacht het wel.
Het lukt niet.
Je moet volhouden.
Ik geef op.
Is geen optie.
Vader tijd komt.
Maar altijd ongelegen.
Morgen maar weer?
Denk het niet.
Oh, waarom niet?
Maaltijd is voorbij.
Voor jou misschien.
Voor jou ook.
Snap ik niet.
Is jouw punt.
Maal ik van.
Dat bedoel ik.
Geen zin in sommen (18-11-2015)
Inderdaad. Ik heb er even geen trek in om een som op te lossen. Dan kom ik maar niet binnen. Krijg ik geen toegang. Als we voor de gein nu eens alle robotten zouden verzamelen, optellen, vermenigvuldigen en daarna aftrekken of delen. Ja, vierendelen. Zoals ze dat in de Middeleeuwen deden. Of gif laten drinken uit een heilige beker. Gif van een naakte python. Dat zou ze leren, die stomme robotten. Dan hoefde ik ook geen domme getallen meer op te tellen. Gelukkig kan ik wel gratis bijdragen. Stukjes, geen reacties. Dat is dan weer vreemd. Reacties wegen blijkbaar zwaarder. Graag draag ik bij, vrij toegankelijk, zonder reageren. Het internet is toch eigenlijk een grote kleuterschool. Goed gedrag wordt beloond.
Dialoog vertaald in maaltijd (18-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
“U kunt beginnen met uw verdediging, uw maaltijd gaat nu in.”
“Mijne heren, ik ga u bewijzen dat deze dialoog werkt en tevens een gat in de markt is.”
“Oh, hoe wilt u dat dan bewijzen?”
“Proefondervindelijk. Mag ik u allen vragen uw baretten hier voor mij op tafel te leggen.”
“U houdt ons voor de gek?”
“Echt niet, kijk, ik giet nu de dialoog over uw baretten, en zie wat er gebeurt.”
“Maar dat is onmogelijk, dat bestaat niet!”
“Wat bestaat niet? Dat er plots gedachtegangen uit uw baretten omhoog stijgen in klare taal?”
“Warempel u heeft gelijk. En ze zijn nog goed te volgen ook, woordelijk!”
“Het beste komt nog. Mijn dialoog kost slechts drie euro per fles.”
Sergeant Peper (19-11-2015) (Themawoord: Peper)
Hij diende in het leger van de prins. Sergeant Peper. Hij was zeer getalenteerd op meerdere vlakken en overal inzetbaar. Het meeste hield hij van gele vlakken. De blauwe vlakken ontweek ie altijd. Hij vond ze veel te nat.
Het liefste bewoog Sergeant Peper door het midden. Links en rechts vond hij veel te moeilijk. Op de flanken aanvallen vond hij te omslachtig. Vanuit het midden had hij meer overzicht. Ook al stond de vijand met zijn rug naar hem toegekeerd, hij schatte meestal goed in wie hij voor zich had.
Aan bommen had Sergant Peper een bloedje hekel. Die stemden hem mineur. Ze sloegen altijd keihard in, in zijn eenzaam hart. Vierenzestig jaar is ie geworden. Sergeant Peper. RIP.
Piekeren (21-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
“Waarom piekert u zoveel?”
“Hoezo, het is alweer bijna Kerstmis.”
“Kerstmis? Het moet nog eerst Sinterklaas worden.”
“Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met piekeren.”
“Piekeren met Kerstmis en Sinterklaas?”
“Ja, kijk, ik speel altijd een dubbelrol in december. Ik tranformeer afwisselend in Sinterklaas en Kerstman.”
“Ik begrijp het, dat past prima bij uw gespletenheid, met Pasen bent u zeker ook Paashaas?”
“Ha, ha, nu probeert u mij in de maling te nemen zeker.”
“Nee hoor. In deze kostbare maaltijd die ik kosteloos aan u besteedt, omdat u van betekenis bent voor veel kinderen wereldwijd, neem ik uw gepieker als psychiater bloedserieus.”
“Fijn, zal ik Sinterklaas dan een piek cadeau doen of een nieuw paaseimandje?”
“Helaas, u tijd is voorbij.”
Mentha piperita (22-11-2015) (Themawoord: Peper)
Het heeft niets te maken met Pipo de Clown en ook niet met Rita Corita. Als je er te veel van binnen krijgt tast het niet de gezondheid aan. Hoewel daar ook grenzen aan zijn. Het is ook geen enge ziekte, maar dan nog, je wenst het niemand toe. Krijg de mentha piperita is eigenlijk best wel aangenaam. Het kan een verfrissende werking hebben. De mentha piperita werkt uiterst rustgevend. Bij veel stress is het raadzaam om even in een park een bankje te zoeken en dan de omgeving in je op te nemen. Adem in en adem uit. Neem dan een mentha piperita en alles komt goed. Je kunt ook een rang of mars nemen. Een pepermuntje werkt beter.
Dambordvlieg (23-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
Hij veegt zijn handjes zachtjes over elkaar en wrijft af en toe ook even door zijn haar. Daarbij glijden de handjes ook heel even over de oogjes. Voldaan van de maaltijd laat hij een miniboertje. Haast onhoorbaar.
De zon schijnt lekker. Een mager laat herfstzonnetje. De afbraak in de natuur is begonnen. Bladeren nestelen zich rondom plantenstronken en houden de bodem lekker warm. Niemand klaagt nog over vorst en kou. Het zal niet lang meer duren. Gelukkig maar.
Zijn eeuwige honger is niet te stillen. Hij heeft zojuist nog gegeten, zijn buikje rond. Alles netjes afgekluifd. Een waar feestmaal. Hij heeft niet veel meer overgelaten. De rest is voor de pieren, de echte aaseters der natuur. Hijzelf zuigt liever poep.
Beeseters (24-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
Aaseters hebben altijd honger. Ze zijn zo vraatzuchtig dat ik besloten heb om ze vanaf de volgende zin weg te laten uit mijn stukje. Hun bemoeizucht ben ik zo beu. Zeer ergerlijk zijn ze. Met de neus voorop verschijnen zij veelvuldig voor in de rij.
Beeseters zijn veel leuker. Niet zo hebberig. Ze kennen hun plek in het schrift. Bescheiden stellen zij zich op. Niet voor niets zijn het medeklinkers. Klinkers willen klinken gelijk een klok, vervelend en luidruchtig.
Nee, op medeklinkers kun je bouwen. Op de Bees, de Cees, de Dees, enzovoort. Complete letterbedjes kun je er mee spreiden. Klinkers zijn niet per se nodig voor een goede column. Beeseters hebben zelden honger. Ze zijn zelf om op te vreten.
Geloven (24-11-2015)
Geloof een ongemeen goed.
Voor wie er in gelooft smaakt het zoet.
De een gelooft heilig in kinderen.
Anderen vinden dat die apen het geluk alleen maar hinderen.
Geloof in eigen kunnen, ook zoiets.
Hoopvol, maar vaak eindigt het in helemaal niets.
In niets, ook daarin kun je geloven.
Diep vanuit de grond, in Zen, of helemaal van boven.
Of geloven in het tegenovergestelde.
Mogelijk de opvoeding die ergens knelde.
Geloof dat is voor dommen, die met een laag IQ?
Die liever zweven, dan aarden in het nu?
Geloven in mystiek en fantasie.
In decembermaanden gaan er flink wat door de knie.
Geloof in mensen, dieren, planten, dingen, dat volstaat.
Eenvoudig en in liefde blijven voeden, met woord en daad.
Achtenveertigen (25-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
De wekelijkse kaartavond van kaartclub Slinger en Rik werd op zondagavond vreselijk verstoord. De vaste koppeltjes die al drie maanden streden om de Gompiebokaal waren compleet verbolgen. Dit kon niet waar zijn. Iemand verziekte het spel. En dat nota bene op de slotavond.
Wie o wie had het in zijn hoofd gehaald om alle azen te stelen? De harten, de schoppen, de klaveren en de schoppen. Welke ongelofelijke stoethaspel maakte het klaar om deze mooiste avond van het seizoen voor iedereen te bederven?
Een asociale aaseter of een ergerlijk jokertje? De ogen stonden strak en iedereen leek voor even verdacht. Totdat de wedstrijdleider kwam met een lumineus idee. De azen doen vanavond gewoon niet mee. We rikken met z’n achtenveertigen.
Categorische perceptie (25-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
‘Allofoon, allofoon’. Er is niemand op zoek naar zijn telefoon. Nee, hier is sprake van een vreemd fenomeen. Een Nederlands-Franse taalverwarring van bijzondere categorische perceptie, waarbij spraakklanken niet als uniek akoestisch signaal worden waargenomen, maar door de hersenen opgeslagen in aparte categorieën. Welkom in de wondere wereld van de fonologie, een duur woord voor klanktaalwetenschap.
Het vraagt eventjes oplettendheid bij de lezer. Dat is ook het geval bij het woord ‘Aaseter’. Spreekt u het maar eens hardop uit: AASETER. En doe het nu ook eens met ACHETER. Er is onmiddellijk sprake van een allofoon (variant van foneem). Wat moet u er nu mee? U voelt zich misschien verkocht, omgekocht, afgekocht. Mogelijk zelfs gecorrumpeerd. En dat nog wel door een aaseter.
Maaltijd in de sauna (25-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
“Hallo.”
“Best heet hier!”
“Lekker warm noem ik het.”
“Dan kunt u er beter tegen.”
“Dat is een kwestie van gewenning.”
“Voor mij went het nooit.”
“Waarom doet u het dan?”
“Ik heb een bon gekregen.”
“Van Social Deal zeker.”
“Nou nee, van mijn vriendin.”
“Bent u voor de eerste keer hier?”
“Ja, dit is mijn vuurdoop.”
“Eerst een voetenbad genomen?”
“Een voetenbad?”
“Ja, om op temperatuur te komen.”
“Is daar dan een apart voetenbad voor?”
“Ja, niet gezien bij binnenkomst?”
“Nee.”
“Handleiding ook niet gelezen?”
“Handleiding voor mijn voeten?”
“Ja, en de rest.”
“Weet u misschien de tijd?”
“Daar hangt een klok.”
“Waar?”
“Daar!”
“Maar dat is een zandloper.”
“Klopt, die maalt de tijd.”
“Maar geen etmaaltijd!”
“Nee, helaas.”
Isla Mosquera (26-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
Verontrustende geluiden vanuit Isla Mosquera. UNESCO heeft ontdekt dat er een virus heerst onder de aaseters op dit kleine Galapagoseiland. Alle aaseters zijn zwaar neusverkouden. Ze ruiken de lijkengeur van kadavers niet meer. Na een aantal dagen worden ze ook nog eens blind door hevig ontstoken bijholten. Een vervelende complicatie die uiteindelijk leidt tot honger en dood. De natuur is wreed. Darwin maakte het al eerder mee, in september 1835 om precies te zijn. Ik lees even voor uit zijn schrift. ‘Ik ruimde samen met mijn crew de hele dag vele aaseters. Van klein naar groot: mieren, kevers, vliegen, wespen, wormen, garnalen, krabben, ratten, raven, gieren, schildpadden, vossen, jakhalzen, hyena’s en varanen. Hopelijk vinden ze de dood in het hiernamaals.’
Kaas eten (27-11-2015) (Themawoord: Kaas eten)
Er was eens een muis. Hij heette Piet. Zijn favoriete kostje was kaas. Het liefst at Piet eerst de kaas van de kaas. Bij voorkeur knaagde hij dan de lange linkerzijde van de kaas van boven naar beneden af. Daarna viel altijd het resterende stukje van de kaas, een kleine v, naar beneden op zijn kant.
Vervolgens knabbelde Piet eerst het schuine opstaande stukje op en daarna het liggende. Wat dan overbleef was aas. Vanaf dat moment transformeerde Piet van kaaseter in aaseter.
Omdat Piet best gulzig was vrat hij meteen verder aan de aas. De eerste a lukte altijd. De tweede nooit. Hij zat dan vol. Piet was een onvervalste kaas- en aaseter. As eten ging hem te ver.
Open haard (29-11-2015)
Mijn haard is niet open. Het is een gesloten huis. Een huis van metaal. Gietijzer om precies te zijn. Van staal was misschien mooier geweest. Cortenstaal. Het vuur doet het in ieder geval goed. Een open vuur in een gesloten systeem. Het nodigt uit. Hoe dan ook. De vlammen worden gevoed door zuurstof. Zij komen haast nooit in ademnood.
Vlammen die hyperventileren, ik moet er niet aan denken. Soms slaat het vuur op hol. Dan houd ik het niet bij. Het danst dan in de schoorsteen. Een zorgwekkend schouwspel dat kort duurt. Het is wachten op sirenes. Geen mythologisch mooie vrouwen. Nee, op Bob de Bouwers met rode mantels en een lange ladder. Mijn gesloten haard verwordt tot open huis.
Beelddenken in denkbeelden (30-11-2015) (Themawoord: Beeld)
Met ferme handen boetseert René D, de grote denkbeelder, zijn woorden in klei. Hij denkt, dus hij beeldt. Dat doet ie letter voor letter. Hij boetseert eerst een mooie b, draait deze vervolgens achterstevoren naar d. Kantelt hem in spiegelbeeld naar p. De stok omlaag. Tot slot nog een draai naar rechts en voilà, daar is de q.
Denkbeeldig verzint hij een mooie titel voor het beeld. Bedepeku. Nu nog even afgieten in brons. Nee in goud. Opdracht geslaagd. De beelddenker kan weer verder met zijn volgende opdracht. Een boombeeld. Maar hij is niet zo in de mood voor boom. Hij houdt het liever bij Bedepeku. Driedimensionaal geniet René van het eindbeeld. Totaal van de kaart. Een gestolde beeldgedachte, museumwaardig.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Kabinetjes (01-11-2015) (Themawoord: Kabinet)
Het is steenkoud. We nemen het buitenschip. Zelfs de kaarsen aan de wand bibberen van de kou; als ik de vlammen moet geloven. Ze dansen in oranje blauw, waarbij het oranje het blauw omvat.
De zondagse kleren zitten niet lekker. Een korte broek dat kan nog net, zo laat mijn vader mij geloven. Ik stop mijn hemd wat dieper in de broek en knoop het jasje stevig dicht. De kleine stropdas geeft ook geen warmte. De sokken hoog optrekken, dat kan nog helpen.
Maar ik krijg de tijd niet. Zodra ik buk, trekt mijn vader me omhoog. De man aan het kruis kijkt me vol medelijden aan. Links uit een van de vreemde kabinetjes klinkt gekreun. “Doorlopen!”, roept vader verschrikt.
Mijn hond heet Hans (04-11-2015) (Themawoord: Tocht)
Hans krabt zijn rug. Er springen wat kleine beestjes weg. Haast onzichtbaar. Het stemt Hans in ieder geval diep tevreden, want hij draait zich nog eens gemoedelijk om. Met een luide piepende geeuw.
De kachel brandt in huis. Het warme vuur maakt slaperig. Al snel valt Hans in een diepe coma. Hij ligt nu op zijn zij met de kin op de grond. Zijn dikke lippen hangen languit op de vloer en blubberen bij iedere ademstoot zachtjes op en neer. Het is een vertrouwd gezicht.
Buiten begint het zachtjes te waaien. Als dat maar goed gaat. Het zacht gewaai gaat al snel over in sterke wind. De wind wordt storm. Hans springt op. Blind van woede, over de plotse tocht.
Sliske (10-11-2015) (Themawoord: Zeep)
De man sliste hevig. Zo hevig dat de omstanders altijd onnoemelijk moesten lachen. Zijn spraak ging nogal gepaard met flinke consumptie. De omstanders stonden altijd op ruime afstand om hem heen geparkeerd. Dan konden ze tenminste dubbel lachen. Het as erkelijk aar een komisch gezicht.
De man had ook nog eens een prachtig beroep. Koerier van een koets in Amsterdam. Bij de opstaphalte as het altijd druk. Met name Amsterdammers vonden er vertier. Zij moesten bij voorbaat al lachen nog voordat de Japanners en andere maffe toeristen in de koets van Sliske stapten. Sliske, zo hadden ze hem genoemd.
Soms volgden ze Sliske bij de eerste meters. Het meest amusant was natuurlijk wanneer Sliske de zeep er flink over gooide.
Zeepsmoel (14-11-2015) (Themawoord: Zeep)
Ik glij uit
Over bloed
Gemorst
Uit een lichaam
Een zeperd
Languit op mijn kont
Land ik
Op grond
Tussen lijken
Over lijken
Gevloerd
Ongepast
Ik geloof
Zegt de gek
Niet met opzet
Maar in waanzin
Kortsluiting
In een hoofd
Vijftien jaar oud
Gerekruteerd
Voor een goede zaak
Op leven en dood
Voor een betere wereld
In de hemel
Wie maakt wie wat wijs?
Hoe democratisch is geloven?
Wie spreekt recht?
En wie krom?
Vloeken en tieren
Met bommen en granaten?
Kortgelont
Met kalashnikov
Gordels van verknipte jeugd
Gebrainwashed in nood en deugd
Woestijngloed
Struikelen in eigen bloed
Geloof dat neem je niet af
Diep van binnen
Niet van buiten
Hartdruk
Ook jij niet zeepsmoel
In mijn stad van liefde.
Zwerven (15-11-2015) (Themawoord: Zeep)
Zweet, zweet van zeep. Zoekt zwoel zalige zult. Zwoegend door zware zeurderige regen van zwavel. Zittend in een zijspan van zeem, zwalkt de zwerver zout en zwijgzaam door zijn zwevend bestaan. Als een zouaaf die zweert bij oorlog zingt hij over zoete zever. Zotheid is hem naar het hoofd gestegen.
Zwak zwijkt hij uit. Voor zevenenzestig zwanen die zwetsen uit hun nek. Zie hoe zorgzaam zij zuchten bij zijdezachte zuidenwind. Zaniken en zeuren is zo jaren zeventig. Zwerven, zweven, het is een kunst. Zwart en zuur zeulen door een zee van ego onder een zinderende zon. Zuigen, zogen, zagen. Zebrapaden.
Zoeloes huilen over de lange weg die zij moeten gaan. Zwabberen wanhopig in vloeibare zerken. Langzaam, een zware dood tegemoet.
Peperspree (16-11-2015) (Themawoord: Peper)
Nee, dat mag niet.
Nee, niet aankomen.
Ik kruip op mijn knietjes door de kamer.
Mij krijgt ze niet klein.
Wat heb ik nu gezegd?
Niet aankomen.
Ik trek me langzaam omhoog aan de tafelpoot.
Mijn knuistjes omklemmen het tafelblad.
Wel verdorie, wat heb ik nu gezegd.
Afblijven.
Ik waag een nieuwe poging.
Het gaat me steeds makkelijker af.
En nu is het afgelopen.
De kamer uit.
Nog een keer proberen.
Het witte tafelkleed schuift langzaam van de tafel.
Mama is even spoorloos.
Ik tril op mijn kleine beentjes.
Het potje komt steeds dichterbij.
Tafelkleed en potje glijjden over mij heen.
Ik hoor een krijsend geluid.
Een mamasirene slaat op tilt.
‘Hyperintelligente terrorpeuter komt om door peperspree!’
Kopt de Telegraaf.
Voorstelling (16-11-2015) (Themawoord: Peper)
Stel dat ik mocht kiezen, welk stel ik mocht zijn? Welk stel zou ik dan verkiezen? En wie van het stel zou ik dan het liefste willen zijn? Mocht het stel uit twee bestaan uiteraard. Ik ken legio voorbeelden. En ja, ik ga ze allemaal noemen. Ernie of Bert? De dikke of de dunne? Tarzan of Jane? Ken of Barbie? Spik of span? Goed of kwaad? Vuur of water? Wind of regen? Vraag of antwoord? Stel of sprong? Bank of stoel? Ja of nee? Stellig of vol twijfel? Ik weet het even niet meer. Citroen of sinaasappel? Zuur of zoet? Woorden zijn bijna op. Zo ook mijn overwegingen. De kapper is klaar. Kort geknipt hou ik het zout en peper.
Piet Chili (16-11-2015) (Themawoord: Peper)
Piet Chili had maar een droom. Piet worden in het grote Pietencircus van Valencia. Maar daarvoor moest ie eerst auditie doen bij de circusdirectrice, een vrouw met een grote witte baard.
Piet had echter een groot probleem. Hij stonk verschrikkelijk. Daar kon hij niets aan doen. Als klein kereltje was hij vroeger in een grote ketel hete pepersoep gevallen. De geur was sindsdien aan hem blijven kleven.
Aan stinkende Pieten had de circusdirectrice een broertje dood. Maar Piet zou haar overtuigen met een geweldig idee. Mits ze zouden trouwen. Hij wist dat de directrice van kindjes en feesten hield. Zijn idee was het organiseren van een jaarlijks terugkerend kinderfeest.
Snel schreef hij een sollicitatiebrief.
‘Geachte Dolores con Carne, bij deze’
Peperpersoon (17-11-2015) (Themawoord: Peper)
Peperpersoon wie kent het niet? Wacht ik koppel hem meteen aan gepeperd. De rekening dan. Los uit de pols wordt het voor je voeten geworpen. Nu ja, los uit de pols? Schijn bedriegt. Er is natuurlijk goed over nagedacht. Over de prijs per persoon. Dat levert namelijk veel meer op dan prijs per twee of per groep. Prijs per woning. Prijs per chalet. Het is weer bijna wintersport. Hoewel dat laatste niet echt er toe doet. De gemiddelde bemiddelde wintersporter kijkt niet zo nauw. Bij chalet begint hij of zij sowieso vrijwel onmiddellijk te jodelen. Je gaat toch niet vanuit een flatje snowboarden? Niet te verwarren met waterboarden. Je zou haast stikken van de prijzen die ze vragen, per persoon.
Reetpeper (17-11-2015) (Themawoord: Peper)
Heel even raakte de schrijver in de war. Een themawoord als peper vroeg om een zorgvuldige benadering. Vrije associatie was uit den boze. Het moest ergens over gaan. En voordat het ergens over ging, moest er eerst nagedacht worden.
Reetkever en reetveter waren de eerste woorden die de schrijver te binnen schoten. Hij parkeerde ze op een blocnote. Reetkevers had hij onlangs nog op bezoek gehad. Daar zou zijn verhaaltje over kunnen gaan. Maar reetveter bood natuurlijk veel meer mogelijkheden.
Voodat hij er over schreef wilde hij het eerst ervaren. Zo’n reetveter. Zonder ervaring bleven gedachten maar loos.
Daar zat hij dus achter zijn laptop. Met zijn billen bloot. Nou ja, bloot. Gescheiden door wat reetpeper. Inventief ineengevouwen A4tjes. Pijnlijk.
Poederbrief (17-11-2015) (Themawoord: Peper)
De gepeperde rekening moest nog verstuurd worden. Blauw zou hij zich betalen. Dat was zo goed als zeker. Veel te veel uren had hij gemaakt. Niet geschreven wel gemaakt. Zou hij ze alsnog opvoeren? De uren? Met Max Verstappen speed? Of gewoon met witte peper? Ja, dat was een goed plan. Hij zou de rekening versturen met wat witte peper. Wat zou de aannemer schrikken? De verbouwing was toch wel erg duur geweest. De kosten moest hij toch wel opvoeren. Als aangever kon hij niet anders. De aannemer van de brief zou zich een hoedje schrikken. Slecht voor de bloedvaten. Maar dat is het lot van de aannemer van de brief. Als aangever had hij er niets mee te maken.
Bram (17-11-2015)
Bram zit in de bus. Hij is oud. Heel oud. Hij mijmert wat voor zich uit. De rode jurk zit niet naar zijn wens. Hij kreukt en kriebelt. Dat komt door de goedkope stof. Hij heeft de jurk nog niet zo lang aan. Een boldotcomjongetje had hem vanochtend aan zijn deur afgegeven.
Bij de jurk zat ook een mijter. Wat moest ie daar nu mee? Bram geloofde al lang niet meer in Sinterklaas. Dat was de enige persoon waaraan Bram kon denken, in relatie tot de mijter. Hij moest er toch iets mee. Nietwaar?
Bram arriveert bijna op zijn bestemming. Rotterdam CS. Daar zou hij Nel ontmoeten. Tot voorheen Nelus. Ook wel koperen Nelus genoemd. Ook uit de kast gekomen.
Maaltijd (17-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
Waar was je?
Gewoon even weg.
Waar naar toe?
Naar het bos.
Wat te doen?
Gewoon het gebruikelijke.
Houdt het op?
Ik hoop ooit.
Maar vandaag niet.
Nee, vandaag niet.
Vervelend dat malen.
Vind ik ook.
Tijd is wreed.
Ik weet het.
Vreet je weg.
Slurpt je op.
Verdwijnt in zwart.
En herhaalt zich.
Ja, telkens weer.
Tijd slaat dood.
Wat te doen?
Ophouden met malen.
Is geen optie.
Dacht het wel.
Het lukt niet.
Je moet volhouden.
Ik geef op.
Is geen optie.
Vader tijd komt.
Maar altijd ongelegen.
Morgen maar weer?
Denk het niet.
Oh, waarom niet?
Maaltijd is voorbij.
Voor jou misschien.
Voor jou ook.
Snap ik niet.
Is jouw punt.
Maal ik van.
Dat bedoel ik.
Geen zin in sommen (18-11-2015)
Inderdaad. Ik heb er even geen trek in om een som op te lossen. Dan kom ik maar niet binnen. Krijg ik geen toegang. Als we voor de gein nu eens alle robotten zouden verzamelen, optellen, vermenigvuldigen en daarna aftrekken of delen. Ja, vierendelen. Zoals ze dat in de Middeleeuwen deden. Of gif laten drinken uit een heilige beker. Gif van een naakte python. Dat zou ze leren, die stomme robotten. Dan hoefde ik ook geen domme getallen meer op te tellen. Gelukkig kan ik wel gratis bijdragen. Stukjes, geen reacties. Dat is dan weer vreemd. Reacties wegen blijkbaar zwaarder. Graag draag ik bij, vrij toegankelijk, zonder reageren. Het internet is toch eigenlijk een grote kleuterschool. Goed gedrag wordt beloond.
Dialoog vertaald in maaltijd (18-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
“U kunt beginnen met uw verdediging, uw maaltijd gaat nu in.”
“Mijne heren, ik ga u bewijzen dat deze dialoog werkt en tevens een gat in de markt is.”
“Oh, hoe wilt u dat dan bewijzen?”
“Proefondervindelijk. Mag ik u allen vragen uw baretten hier voor mij op tafel te leggen.”
“U houdt ons voor de gek?”
“Echt niet, kijk, ik giet nu de dialoog over uw baretten, en zie wat er gebeurt.”
“Maar dat is onmogelijk, dat bestaat niet!”
“Wat bestaat niet? Dat er plots gedachtegangen uit uw baretten omhoog stijgen in klare taal?”
“Warempel u heeft gelijk. En ze zijn nog goed te volgen ook, woordelijk!”
“Het beste komt nog. Mijn dialoog kost slechts drie euro per fles.”
Sergeant Peper (19-11-2015) (Themawoord: Peper)
Hij diende in het leger van de prins. Sergeant Peper. Hij was zeer getalenteerd op meerdere vlakken en overal inzetbaar. Het meeste hield hij van gele vlakken. De blauwe vlakken ontweek ie altijd. Hij vond ze veel te nat.
Het liefste bewoog Sergeant Peper door het midden. Links en rechts vond hij veel te moeilijk. Op de flanken aanvallen vond hij te omslachtig. Vanuit het midden had hij meer overzicht. Ook al stond de vijand met zijn rug naar hem toegekeerd, hij schatte meestal goed in wie hij voor zich had.
Aan bommen had Sergant Peper een bloedje hekel. Die stemden hem mineur. Ze sloegen altijd keihard in, in zijn eenzaam hart. Vierenzestig jaar is ie geworden. Sergeant Peper. RIP.
Piekeren (21-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
“Waarom piekert u zoveel?”
“Hoezo, het is alweer bijna Kerstmis.”
“Kerstmis? Het moet nog eerst Sinterklaas worden.”
“Je kunt niet vroeg genoeg beginnen met piekeren.”
“Piekeren met Kerstmis en Sinterklaas?”
“Ja, kijk, ik speel altijd een dubbelrol in december. Ik tranformeer afwisselend in Sinterklaas en Kerstman.”
“Ik begrijp het, dat past prima bij uw gespletenheid, met Pasen bent u zeker ook Paashaas?”
“Ha, ha, nu probeert u mij in de maling te nemen zeker.”
“Nee hoor. In deze kostbare maaltijd die ik kosteloos aan u besteedt, omdat u van betekenis bent voor veel kinderen wereldwijd, neem ik uw gepieker als psychiater bloedserieus.”
“Fijn, zal ik Sinterklaas dan een piek cadeau doen of een nieuw paaseimandje?”
“Helaas, u tijd is voorbij.”
Mentha piperita (22-11-2015) (Themawoord: Peper)
Het heeft niets te maken met Pipo de Clown en ook niet met Rita Corita. Als je er te veel van binnen krijgt tast het niet de gezondheid aan. Hoewel daar ook grenzen aan zijn. Het is ook geen enge ziekte, maar dan nog, je wenst het niemand toe. Krijg de mentha piperita is eigenlijk best wel aangenaam. Het kan een verfrissende werking hebben. De mentha piperita werkt uiterst rustgevend. Bij veel stress is het raadzaam om even in een park een bankje te zoeken en dan de omgeving in je op te nemen. Adem in en adem uit. Neem dan een mentha piperita en alles komt goed. Je kunt ook een rang of mars nemen. Een pepermuntje werkt beter.
Dambordvlieg (23-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
Hij veegt zijn handjes zachtjes over elkaar en wrijft af en toe ook even door zijn haar. Daarbij glijden de handjes ook heel even over de oogjes. Voldaan van de maaltijd laat hij een miniboertje. Haast onhoorbaar.
De zon schijnt lekker. Een mager laat herfstzonnetje. De afbraak in de natuur is begonnen. Bladeren nestelen zich rondom plantenstronken en houden de bodem lekker warm. Niemand klaagt nog over vorst en kou. Het zal niet lang meer duren. Gelukkig maar.
Zijn eeuwige honger is niet te stillen. Hij heeft zojuist nog gegeten, zijn buikje rond. Alles netjes afgekluifd. Een waar feestmaal. Hij heeft niet veel meer overgelaten. De rest is voor de pieren, de echte aaseters der natuur. Hijzelf zuigt liever poep.
Beeseters (24-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
Aaseters hebben altijd honger. Ze zijn zo vraatzuchtig dat ik besloten heb om ze vanaf de volgende zin weg te laten uit mijn stukje. Hun bemoeizucht ben ik zo beu. Zeer ergerlijk zijn ze. Met de neus voorop verschijnen zij veelvuldig voor in de rij.
Beeseters zijn veel leuker. Niet zo hebberig. Ze kennen hun plek in het schrift. Bescheiden stellen zij zich op. Niet voor niets zijn het medeklinkers. Klinkers willen klinken gelijk een klok, vervelend en luidruchtig.
Nee, op medeklinkers kun je bouwen. Op de Bees, de Cees, de Dees, enzovoort. Complete letterbedjes kun je er mee spreiden. Klinkers zijn niet per se nodig voor een goede column. Beeseters hebben zelden honger. Ze zijn zelf om op te vreten.
Geloven (24-11-2015)
Geloof een ongemeen goed.
Voor wie er in gelooft smaakt het zoet.
De een gelooft heilig in kinderen.
Anderen vinden dat die apen het geluk alleen maar hinderen.
Geloof in eigen kunnen, ook zoiets.
Hoopvol, maar vaak eindigt het in helemaal niets.
In niets, ook daarin kun je geloven.
Diep vanuit de grond, in Zen, of helemaal van boven.
Of geloven in het tegenovergestelde.
Mogelijk de opvoeding die ergens knelde.
Geloof dat is voor dommen, die met een laag IQ?
Die liever zweven, dan aarden in het nu?
Geloven in mystiek en fantasie.
In decembermaanden gaan er flink wat door de knie.
Geloof in mensen, dieren, planten, dingen, dat volstaat.
Eenvoudig en in liefde blijven voeden, met woord en daad.
Achtenveertigen (25-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
De wekelijkse kaartavond van kaartclub Slinger en Rik werd op zondagavond vreselijk verstoord. De vaste koppeltjes die al drie maanden streden om de Gompiebokaal waren compleet verbolgen. Dit kon niet waar zijn. Iemand verziekte het spel. En dat nota bene op de slotavond.
Wie o wie had het in zijn hoofd gehaald om alle azen te stelen? De harten, de schoppen, de klaveren en de schoppen. Welke ongelofelijke stoethaspel maakte het klaar om deze mooiste avond van het seizoen voor iedereen te bederven?
Een asociale aaseter of een ergerlijk jokertje? De ogen stonden strak en iedereen leek voor even verdacht. Totdat de wedstrijdleider kwam met een lumineus idee. De azen doen vanavond gewoon niet mee. We rikken met z’n achtenveertigen.
Categorische perceptie (25-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
‘Allofoon, allofoon’. Er is niemand op zoek naar zijn telefoon. Nee, hier is sprake van een vreemd fenomeen. Een Nederlands-Franse taalverwarring van bijzondere categorische perceptie, waarbij spraakklanken niet als uniek akoestisch signaal worden waargenomen, maar door de hersenen opgeslagen in aparte categorieën. Welkom in de wondere wereld van de fonologie, een duur woord voor klanktaalwetenschap.
Het vraagt eventjes oplettendheid bij de lezer. Dat is ook het geval bij het woord ‘Aaseter’. Spreekt u het maar eens hardop uit: AASETER. En doe het nu ook eens met ACHETER. Er is onmiddellijk sprake van een allofoon (variant van foneem). Wat moet u er nu mee? U voelt zich misschien verkocht, omgekocht, afgekocht. Mogelijk zelfs gecorrumpeerd. En dat nog wel door een aaseter.
Maaltijd in de sauna (25-11-2015) (Themawoord wedstrijd: Maaltijd)
“Hallo.”
“Best heet hier!”
“Lekker warm noem ik het.”
“Dan kunt u er beter tegen.”
“Dat is een kwestie van gewenning.”
“Voor mij went het nooit.”
“Waarom doet u het dan?”
“Ik heb een bon gekregen.”
“Van Social Deal zeker.”
“Nou nee, van mijn vriendin.”
“Bent u voor de eerste keer hier?”
“Ja, dit is mijn vuurdoop.”
“Eerst een voetenbad genomen?”
“Een voetenbad?”
“Ja, om op temperatuur te komen.”
“Is daar dan een apart voetenbad voor?”
“Ja, niet gezien bij binnenkomst?”
“Nee.”
“Handleiding ook niet gelezen?”
“Handleiding voor mijn voeten?”
“Ja, en de rest.”
“Weet u misschien de tijd?”
“Daar hangt een klok.”
“Waar?”
“Daar!”
“Maar dat is een zandloper.”
“Klopt, die maalt de tijd.”
“Maar geen etmaaltijd!”
“Nee, helaas.”
Isla Mosquera (26-11-2015) (Themawoord: Aaseter)
Verontrustende geluiden vanuit Isla Mosquera. UNESCO heeft ontdekt dat er een virus heerst onder de aaseters op dit kleine Galapagoseiland. Alle aaseters zijn zwaar neusverkouden. Ze ruiken de lijkengeur van kadavers niet meer. Na een aantal dagen worden ze ook nog eens blind door hevig ontstoken bijholten. Een vervelende complicatie die uiteindelijk leidt tot honger en dood. De natuur is wreed. Darwin maakte het al eerder mee, in september 1835 om precies te zijn. Ik lees even voor uit zijn schrift. ‘Ik ruimde samen met mijn crew de hele dag vele aaseters. Van klein naar groot: mieren, kevers, vliegen, wespen, wormen, garnalen, krabben, ratten, raven, gieren, schildpadden, vossen, jakhalzen, hyena’s en varanen. Hopelijk vinden ze de dood in het hiernamaals.’
Kaas eten (27-11-2015) (Themawoord: Kaas eten)
Er was eens een muis. Hij heette Piet. Zijn favoriete kostje was kaas. Het liefst at Piet eerst de kaas van de kaas. Bij voorkeur knaagde hij dan de lange linkerzijde van de kaas van boven naar beneden af. Daarna viel altijd het resterende stukje van de kaas, een kleine v, naar beneden op zijn kant.
Vervolgens knabbelde Piet eerst het schuine opstaande stukje op en daarna het liggende. Wat dan overbleef was aas. Vanaf dat moment transformeerde Piet van kaaseter in aaseter.
Omdat Piet best gulzig was vrat hij meteen verder aan de aas. De eerste a lukte altijd. De tweede nooit. Hij zat dan vol. Piet was een onvervalste kaas- en aaseter. As eten ging hem te ver.
Open haard (29-11-2015)
Mijn haard is niet open. Het is een gesloten huis. Een huis van metaal. Gietijzer om precies te zijn. Van staal was misschien mooier geweest. Cortenstaal. Het vuur doet het in ieder geval goed. Een open vuur in een gesloten systeem. Het nodigt uit. Hoe dan ook. De vlammen worden gevoed door zuurstof. Zij komen haast nooit in ademnood.
Vlammen die hyperventileren, ik moet er niet aan denken. Soms slaat het vuur op hol. Dan houd ik het niet bij. Het danst dan in de schoorsteen. Een zorgwekkend schouwspel dat kort duurt. Het is wachten op sirenes. Geen mythologisch mooie vrouwen. Nee, op Bob de Bouwers met rode mantels en een lange ladder. Mijn gesloten haard verwordt tot open huis.
Beelddenken in denkbeelden (30-11-2015) (Themawoord: Beeld)
Met ferme handen boetseert René D, de grote denkbeelder, zijn woorden in klei. Hij denkt, dus hij beeldt. Dat doet ie letter voor letter. Hij boetseert eerst een mooie b, draait deze vervolgens achterstevoren naar d. Kantelt hem in spiegelbeeld naar p. De stok omlaag. Tot slot nog een draai naar rechts en voilà, daar is de q.
Denkbeeldig verzint hij een mooie titel voor het beeld. Bedepeku. Nu nog even afgieten in brons. Nee in goud. Opdracht geslaagd. De beelddenker kan weer verder met zijn volgende opdracht. Een boombeeld. Maar hij is niet zo in de mood voor boom. Hij houdt het liever bij Bedepeku. Driedimensionaal geniet René van het eindbeeld. Totaal van de kaart. Een gestolde beeldgedachte, museumwaardig.
31-10-2015
120 Woorden Oktober 2015
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Retro Tull (01-10-2015) (Themawoord: Retro)
Mijn lange haren kriebelen langs de oren en blijven steeds hangen tussen mijn mond en het tuutje van mijn dwarsfluit. Sinds kort studeer ik klassieke dwarsfluit. Ben overgestapt van blokfluit want veel liever speel ik horizontaal dan vertikaal. De dwarsfluit biedt ook veel meer mogelijkheden qua klanklijn en muziekspectrum. Mocht het me niet bevallen kan ik de klassieke kennis altijd nog aanwenden voor jazzzzzz en rrrrrock en blueeezzzzz. Mijn grote voorbeeld is Ian Anderson. Doch niet voor zijn dwarsfluit talent maar voor zijn uitspraken en intellect. Wie kent hem niet? Ik ga even Retro Tull en zoek op Wikipedia zijn adagio en adagium. Het tempo waarmee Ian teksten lanceert is geniaal. Vertaald in muzieknoten smaakt het naar hazelnoot. Zonder dope.
Kijk - en luistergeld (05-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Ik schop de dokter nog net niet onder zijn… Wat is dat ding koud! Een afkoelingsperiode kan ik wel gebruiken, maar dit gaat wel erg ver. Ik zie dat de dokter rode oren krijgt. Zie ik het goed? Er komt zelfs een beetje stoom uit. Ik ben jaloers, liefst zou ik zelf even stoom afblazen.
Ik mag mijn hemd weer dichtknopen. Ik blijk helemaal oké te zijn. Wat een teleurstelling. Ik had toch wel gehoopt op een heel klein beetje ziek zijn. Komop zeg. Ben ik helemaal voor niets naar de dokter getogen? Dat kan niet waar zijn. Of ik de tien euro contant wil afrekenen of wil pinnen? Ik pak de dokter bij zijn stethoscoop en draai langzaam aan.
Borstkijker (05-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Met een dun opgerold papiertje leg ik mijn oor te luister op haar linkerborst. ‘Sssstttttttiiiiiillllllll zijn’, fluister ik haar toe en leg mijn vinger op haar lippen. Dat vindt ze niet prettig. Het stil zijn. Ik hoor haar hartje zachtjes bonken. Het klinkt als Bachse pauken die met het juiste timbre resoneren. Haar borst gaat ook op en neer. Ik voel het papier langs mijn oor op en neer glijden. Het geeft een geil gevoel, dat ik onmiddellijk onderdruk. Zeg, ik ben haar dokter, dit kan niet, dit mag niet. Maar helaas, ik kan het amper onderdrukken, het gevoel glijdt langs mijn ruggengraat naar beneden. Mijn stethos vloept omhoog. Krijgt een scoop. Een stethoscoop. Snel laat ik haar borsten los.
Schoepstoot (06-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
In de visserij is het heel gebruikelijk om nieuwe vissers op een ludieke wijze te verwelkomen. Zo ook in Vissersgat, een plaatsje gelegen in België, net voorbij Antwerpen. Vissersgat is vooral gekend van de bouw van grote schoepen. U kent ze wel, die dingen die water verplaatsen. Wel diezelfde schoepen zijn nu ook de inzet van de ludieke begroeting. Nieuwe vissers worden in Vissersgat verwelkomt met een schoepstoot. Hoe? Vier andere vissers stoempen met een kleine schoep lichtjes tegen de nieuwe visser. Die verliest dan meestal zijn evenwicht en valt dan in het water. Vissers krijgen namelijk in Vissergat geen vuurdoop maar waterdoop. Onlangs werd een huisarts tot nieuwe visser gedoopt. Via zijn stethoscoop werd hij nadien aan wal gehezen.
Schootpoets (07-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
De faculteit Geneeskunde in Groningen is het helemaal beu. Het nieuwe collegejaar is amper bezig, of de nieuwe aanmeldingen komen alweer binnen. Maar het bestuur van de faculteit heeft een oplossing gevonden. Middels een prijsvraag, ja, een prijsvraag, het bestuur beseft heel goed hoe duur de opleiding is en hoe lang het duurt voordat de studieschuld is afbetaald, wordt een eerste voorselectie aan de poort gemaakt. Omdat de jonge potentials, de jonge peuten in spé, niet dom zijn en ongetwijfeld met grote getale het antwoord zullen vinden, wordt alleen degene met het meest ludiek omklede antwoord, beloond met de eerste prijs, een gouden stethoscoop. En dan nu de prijsvraag. Wat is schootpoets en wanneer werd het voor het eerst gebruikt?
State us cope (08-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Het was het moeilijkste woord dat tot dan toe op tafel was gekomen. Stethoscoop. Zoals altijd las ik eerst de antwoorden nog voor ik de vraag aan mijn tegenspeler stelde.
Hoe kwam de maker van Triviant überhaupt aan al die vragen? Welke critaria hanteerde hij bij zijn selectie? Ik besloot hem te bellen. Geen idee nog dat het hier een Engelsman betrof. Zijn telefoonnummer haalde ik van de doos. Meteen viel ik met de deur in huis.
‘Dear mister Triviant, how do you collect your questions? For example, what is a state us scope?’
‘Dear sir, are you kiddin’ me? Listen, I promise I’ll wear the state us cope next time we play naughty nurse. Does that answer satisfy you?’
Stethoscoop en troffel (09-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Een stethoscoop zonder dokter is als een metselaar zonder troffel. Maar wat als de metselaar nu eens de stethoscoop hanteerde en de dokter de troffel? Dan wordt het pas interessant.
De metselaar die luistert naar zijn stenen. Of ze nog goed ademen. Verstopt in de muur voelen zij zich vaak beklemd. Zo nu en dan lopen ze een flinke verkoudheid op. Zeler als ze staan naast een andere koude muur. Een kale muur, zonder isolatie met een winderige spouw.
De dokter die klopt en roert op de borst en rug van zijn patiënten om te kijken of alle cement nog hecht en zoekt naar losse voegen. Een lijf bouwkundig goed onderhouden vraagt om de juiste specie. Roodband schrijft ie voor.
Weekoscoop (10-10-2015)
Wat is dat nu weer? Een weekoscoop? Een nieuw woord opgenomen in de Dikke van Dale, laatste papieren editie? Een bioscoop die de hele week open is en waar voortdurend oude Polygoon-journaals vertoond worden? Een telescoop om de hele week onder de loep te kunnen nemen? Een stethoscoop om weke delen mee te beluisteren?
Wie zal het zeggen? Ik mag het nog niet verklappen. Binnenkort wordt het vertoond op de televisie. Op de televisie? Ja, op de televisie, niet op Facebook, dat is niet echt. Je kunt het bijna niet mislopen en al helemaal niet disliken. Die button bestaat niet op de televisie. Hou de televisie goed in de gaten. Kijk naar het beste idee van Nederland. De weekoscoop. SBS6.
Vertel me waar de bloemen zijn (12-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Ik sta bij het waterorgel en besef onmiddellijk, dit is niet de juiste plek. Het moet haast wel een fata morgana zijn, dat ik niet zie. Snel loop ik door mijn zelf gecreëerde sprookjesbos en ga op zoek naar een vliegend tapijt. Dat moet antwoord geven. En anders wel de tulpen. De tulpen die uit de Turkse aarde schieten. Zouden ze verliezen? Te mooi om waar te zijn. Wij zullen dan toch eerst moeten winnen. Bob en ik. We sjouwen verder in onze droom. Op zoek, ja op zoek naar wat? Naar antwoorden. Antwoorden op wat? Levensvragen in een pretpark. Een pretpark dat maar geen circus wordt. Het antwoord zal altijd ergens in de lucht rond blijven vliegen. Mooi toch?
Aant woord (12-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Hoeveel woorden ontlenen eigenlijk wel niet, wel dus, hun betekenis aan het Bargoens? Heul veul. Gestolen woorden zijn het eigenlijk, want ze worden gebezigd door dieven. De meesten stammen uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Nee, niet de dieven, de woorden. Maar eigenlijk nog vsn ver daarvoor. Uit het jiddisch.
Ik neem als voorbeeld het woord ‘antwoord’, voortgekomen uit ‘aant woord’. Voor het eerst uitgesproken ergens in de tiende eeuw, door Joden in het Rijnland. Om precies te zijn door een Jood. Die was zo lang aan het woord dat zijn omstanders vroegen: hoe lang blijf jij nog aant woord? Hij gaf onmiddellijk antwoord. ‘Heul lang!’ Sindsdien durfde niemand nog vragen te stellen. De Jood bleef aant woord.
Antwoorden bestaat (14-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Het ligt vlak naast Antwerpen. Hoe ik daar achter kwam? Ik ging zoeken op internet. Daar vindt je alles. Eerst naar Wikipedia. Daar kwam ik via Antwoorden terecht bij Antwerpen. Hoe? Door serendipity (ja, zoek dat maar op!).
Wat bleek? Antwerpen is afgeleid van Handwerpen. Ja, ze hakten vroeger je hand af en gooiden die in ’t Scheld indien je als schipper geen tol betaalde. Ze kunnen het verzinnen in België. Ik dacht. Zou Antwoorden dan mogelijk afgeleid zijn van Handwoorden? Ja hoor, met eenzelfde soort uitleg, maar net anders. Je hand wordt afgehakt als je niet het juiste wachtwoord (handwoord, antwoord) kent.
Naast Antwoorden vond ik ook Vragen. Dat ligt tussen Kontich, Aartselaar en Reet. Allemaal gevonden via Googlemaps.
Titel (17-10-2015)
Ik laat hem maar eens even staan. Titel. Best een komisch woord als je het een aantal keren snel achter elkaar uitspreekt. ‘Titel, titel, titel, titel, titel.’ Vijf keer volstaat.
Voel je de ‘l’ en de ‘t’ stuiteren in de mond. Het geeft een grappig mondgevoel. Alsof je op kookles bent bij Mastttterchef of Heelllll Holllland Bakttttt. Je kunt ze bakken, stomen, koken, stoven, frituren, sous videren, grillen, roken, en waarschijnlijk op nog wat andere manieren bereiden. De ‘l’ en de ‘t’.
Mijn voorkeur is roken. Dan smaken ze het beste. Goed roeren. Heel belangrijk. En er altijd bij blijven. Proeven ook, met regelmaat. Op het laatst nog even laten rusten en dan stevig kruiden. En klaar is de titel.
Els (19-10-2015)
Een prima boom, een els. Met alles erop en eraan kan hij er goed mee door. Bladeren, takken, stam, schors, noem het op, of hij heeft het. Hij verkleurt ook prachtig in de herfst. Niets zo mooi als een els.
Je kunt er ook mooi gereedschap van maken. Alles wat uit een els voort komt gaat jaren mee en ligt ook prima in de hand. Met het juiste handvat kan een els van grote betekenis zijn. Net als een eik behoort hij tot het edel ras van bomen en gereedschap. Er mag dan ook nooit iets van els omtbreken in een bos of gereedschapskist.
Een els is de ruwe diamant, de Mercedes onder de bomen en gereedschappen. Scherp en puntig.
Priemel (19-10-2015) (Themawoord: Priem)
Ik heb de laatste tijd vleselijk last van mijn priemel. Dat komt omdat het winter wordt. En die is meer nabij dan gedacht. Ik ben er al mee naar de dokter geweest. Maar die stuurde mij snel huiswaarts.
Ik had er veel te veel mee gespeeld vertelde de dokter. Daar kon mijn priemel niet tegen. En dat wist ik verdomde goed. Eigenwijs dat ik was wilde ik mezelf niet laten kennen. Voor wie? Mijn priemel laat mij niet los. En zeker niet op commando.
Nu heeft hij even vakantie. Ik gun het hem. Ieder jaar weer moet ie hard werken. Nu heeft hij rust. Totdat de winter voorbij is. Dan begint al het gepriemel weer opnieuw. Wanneer het voorjaar lonkt.
Radhakishun (19-10-2015) (Themawoord: Priem)
Wie? Wat? Hoe? Prem Radhakishun. Ik noem hem voor de gein altijd Priem. Doet het een belletje rinkelen? Een tafelheer van De Wereld Draait Door. Tot gisteravond. Omdat het priemen van Prem toch wel eventjes doorschoot. Je zult hem maar in je rug krijgen. Zo’n priem. Dat is bijna net zo erg als een koude douche bij Radar. Excuses de volgende dag of weken alom. Er moet iets rechtgezet worden. En toch, het laat altijd diepe wonden na, zo’n priem. Een favoriet gereedschap, wat zeg ik, wapen bij de Grieken en Romeinen. Goede timmermannen kunnen er nog mee overweg. Maar leen ze niet uit aan advocaten, columnisten en andere woord- en rechtkunstenaars. Dan mag je niet meer meedoen aan tafel.
Weekwoord (20-10-2015)
Een grappig woord als je het langzaam uitspreekt. Een week woord. In een zinnenspel van honderdtwintig woorden al helemaal. Een weekwoord moet gebruikt worden in het spel van de knikkers. Daarmee zou de naam van het woord, het naamwoord misschien beter sterk kunnen zijn of nog beter, stevig. Kortom een stevig woord. Stevigwoord. Moet wel binnen een week opgesoupeerd worden, maar dat mag geen probleem zijn. Laat de fantasie vieren, zoek de wikipedia’s af of doe gewoon normaal en gebruik het in de bedoelde betekenis. Maar… sleep het er niet bij. Daarvoor zijn weekwoorden toch te stevig. Misschien een uitdaging voor het volgende steekwoord (kan ook nog). Maak een verhaal bestaande uit een zin en gebruik daarin het weekwoord. Hevig!
Als ogen vuur spuwen (25-10-2015) (Themawoord: Priem)
Ogen die priemen. Wie kent ze niet? Vooral donkere en hele helle blauwe kunnen dat. Priemen in de zin van intens observeren, maar ook in de zin van oordelen, veroordelen. De hel blauwe ogen zijn zo mooi en lief dat deze binnen de eerste categorie vallen. Je kunt er zelfs verliefd op worden. Dan worden ze in plaats van helblauw hemelblauw.
Maar de tweede categorie kan bij intens gebruik schadelijk werken. Zeker als het voortdurend voorkomt. Minachting, boosheid, verachting ligt er in opgesloten, in die donkere kijkers. Het raakt de ziel van de ontvanger. De zwartkijker heeft het misschien niet eens in de gaten. Hoe zijn ogen vuur spuwen. Maar hij zal er toch iets bij voelen. Haat en liefde.
Rariteiten uit de kast (27-10-2015) (Themawoord: Kabinet)
Een schaaltje bananenschillen, met zorg geconserveerd. Het gipsen hoofd van Yreia, gezondheidsgodin (miniatuur). Pakje kauwgom, Stimorol. Drie kleine schaaltjes met bloemenblaadjes. Een vreemd insect in een glazen flesje, dood. Een klein Eiffeltorentje, naast een toren uit Pisa, scheef. Een plastic piramide, transparant, met daarin een kleine globe, moeder Aarde. Een luciferdoosje. Kurkentrekker. Puntenslijper. Pennenbakje. Olifantje van hoorn. Nietszeggende boeken. Klein Delfts blauw beeldje van een jong paartje dat elkaar zoent, met de handen op de rug. Spitting image achtige poppetjes van leden uit de Tweede Kamer. Klavertje vier van roze plastic. Dinky toy. Kleine kerststal uit Egypte. Medaille van de avondvierdaagse Biggekerke. Telefoonhouder met telefoon. Lamp Art Nouveau. Ik haal ze heel voorzichtig uit mijn kabinet en stof ze af.
Kabinet redt toerist (27-10-2015) (THemawoord: Kabinet)
Gabriel zit in een kano en houdt de oever van de Okavanga goed in de gaten. Hij voelt zich bespied door in- en uitheemse ogen. Zijn vakantie zit vol toeristen en enge beesten.
Aanvankelijk dacht hij veilig in de boot te zitten. De inboorling die de kano peddelde met een grote stok wist wat hij deed en oogde zelfverzekerd en stoer in zijn donkere spierenvel.
Lui achterover liggend, liet Gabriel zijn hand in het water mee glijden met de stroming. Dat had ie niet moeten doen.
‘Hap!’, zei een grote platte groene bek met hele scherpe tanden.
‘Watch out!’, riep de inboorling. ‘It’s a Kabi, very dangerous!’
Gelukkig lag er een Kabinet in de boot. Kabi’s zijn veel geld waard.
De zomer is weer heen (28-10-2015)
Ik kijk uit mijn raam
Bruin, blauw, zalm en oranje
Een herfstige chaos zonder franje
Bladeren bijna dood, sterven langzaam
Geworteld in de koude grond
Houdt een boom zich rechtop
Zacht wiegt wind zijn takkenkop
Noot spuwt zuurstof, heel gezond
Groen gras blinkt plastic strak
Tafel, stoelen, bankjes vol mos
Vogels zijn gevlogen, allen los
Uitgezonderd mussen op het dak
Regendruppels glijden van het glas
Halen elkaar wat hakkelend in
Heimelijk gespot door hangende spin
Aan een draad van vlas
Finish op een natte stoep
In mijn vijver geen gedonder
Kikkers, padden, ze duiken onder
Niet te vinden zonder loep
Rook dwarrelt uit de schoorsteen
Sliertig in grauw grijs blauw
Planten bezwijken onder zware dauw
De zomer is weer heen
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Retro Tull (01-10-2015) (Themawoord: Retro)
Mijn lange haren kriebelen langs de oren en blijven steeds hangen tussen mijn mond en het tuutje van mijn dwarsfluit. Sinds kort studeer ik klassieke dwarsfluit. Ben overgestapt van blokfluit want veel liever speel ik horizontaal dan vertikaal. De dwarsfluit biedt ook veel meer mogelijkheden qua klanklijn en muziekspectrum. Mocht het me niet bevallen kan ik de klassieke kennis altijd nog aanwenden voor jazzzzzz en rrrrrock en blueeezzzzz. Mijn grote voorbeeld is Ian Anderson. Doch niet voor zijn dwarsfluit talent maar voor zijn uitspraken en intellect. Wie kent hem niet? Ik ga even Retro Tull en zoek op Wikipedia zijn adagio en adagium. Het tempo waarmee Ian teksten lanceert is geniaal. Vertaald in muzieknoten smaakt het naar hazelnoot. Zonder dope.
Kijk - en luistergeld (05-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Ik schop de dokter nog net niet onder zijn… Wat is dat ding koud! Een afkoelingsperiode kan ik wel gebruiken, maar dit gaat wel erg ver. Ik zie dat de dokter rode oren krijgt. Zie ik het goed? Er komt zelfs een beetje stoom uit. Ik ben jaloers, liefst zou ik zelf even stoom afblazen.
Ik mag mijn hemd weer dichtknopen. Ik blijk helemaal oké te zijn. Wat een teleurstelling. Ik had toch wel gehoopt op een heel klein beetje ziek zijn. Komop zeg. Ben ik helemaal voor niets naar de dokter getogen? Dat kan niet waar zijn. Of ik de tien euro contant wil afrekenen of wil pinnen? Ik pak de dokter bij zijn stethoscoop en draai langzaam aan.
Borstkijker (05-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Met een dun opgerold papiertje leg ik mijn oor te luister op haar linkerborst. ‘Sssstttttttiiiiiillllllll zijn’, fluister ik haar toe en leg mijn vinger op haar lippen. Dat vindt ze niet prettig. Het stil zijn. Ik hoor haar hartje zachtjes bonken. Het klinkt als Bachse pauken die met het juiste timbre resoneren. Haar borst gaat ook op en neer. Ik voel het papier langs mijn oor op en neer glijden. Het geeft een geil gevoel, dat ik onmiddellijk onderdruk. Zeg, ik ben haar dokter, dit kan niet, dit mag niet. Maar helaas, ik kan het amper onderdrukken, het gevoel glijdt langs mijn ruggengraat naar beneden. Mijn stethos vloept omhoog. Krijgt een scoop. Een stethoscoop. Snel laat ik haar borsten los.
Schoepstoot (06-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
In de visserij is het heel gebruikelijk om nieuwe vissers op een ludieke wijze te verwelkomen. Zo ook in Vissersgat, een plaatsje gelegen in België, net voorbij Antwerpen. Vissersgat is vooral gekend van de bouw van grote schoepen. U kent ze wel, die dingen die water verplaatsen. Wel diezelfde schoepen zijn nu ook de inzet van de ludieke begroeting. Nieuwe vissers worden in Vissersgat verwelkomt met een schoepstoot. Hoe? Vier andere vissers stoempen met een kleine schoep lichtjes tegen de nieuwe visser. Die verliest dan meestal zijn evenwicht en valt dan in het water. Vissers krijgen namelijk in Vissergat geen vuurdoop maar waterdoop. Onlangs werd een huisarts tot nieuwe visser gedoopt. Via zijn stethoscoop werd hij nadien aan wal gehezen.
Schootpoets (07-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
De faculteit Geneeskunde in Groningen is het helemaal beu. Het nieuwe collegejaar is amper bezig, of de nieuwe aanmeldingen komen alweer binnen. Maar het bestuur van de faculteit heeft een oplossing gevonden. Middels een prijsvraag, ja, een prijsvraag, het bestuur beseft heel goed hoe duur de opleiding is en hoe lang het duurt voordat de studieschuld is afbetaald, wordt een eerste voorselectie aan de poort gemaakt. Omdat de jonge potentials, de jonge peuten in spé, niet dom zijn en ongetwijfeld met grote getale het antwoord zullen vinden, wordt alleen degene met het meest ludiek omklede antwoord, beloond met de eerste prijs, een gouden stethoscoop. En dan nu de prijsvraag. Wat is schootpoets en wanneer werd het voor het eerst gebruikt?
State us cope (08-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Het was het moeilijkste woord dat tot dan toe op tafel was gekomen. Stethoscoop. Zoals altijd las ik eerst de antwoorden nog voor ik de vraag aan mijn tegenspeler stelde.
Hoe kwam de maker van Triviant überhaupt aan al die vragen? Welke critaria hanteerde hij bij zijn selectie? Ik besloot hem te bellen. Geen idee nog dat het hier een Engelsman betrof. Zijn telefoonnummer haalde ik van de doos. Meteen viel ik met de deur in huis.
‘Dear mister Triviant, how do you collect your questions? For example, what is a state us scope?’
‘Dear sir, are you kiddin’ me? Listen, I promise I’ll wear the state us cope next time we play naughty nurse. Does that answer satisfy you?’
Stethoscoop en troffel (09-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Een stethoscoop zonder dokter is als een metselaar zonder troffel. Maar wat als de metselaar nu eens de stethoscoop hanteerde en de dokter de troffel? Dan wordt het pas interessant.
De metselaar die luistert naar zijn stenen. Of ze nog goed ademen. Verstopt in de muur voelen zij zich vaak beklemd. Zo nu en dan lopen ze een flinke verkoudheid op. Zeler als ze staan naast een andere koude muur. Een kale muur, zonder isolatie met een winderige spouw.
De dokter die klopt en roert op de borst en rug van zijn patiënten om te kijken of alle cement nog hecht en zoekt naar losse voegen. Een lijf bouwkundig goed onderhouden vraagt om de juiste specie. Roodband schrijft ie voor.
Weekoscoop (10-10-2015)
Wat is dat nu weer? Een weekoscoop? Een nieuw woord opgenomen in de Dikke van Dale, laatste papieren editie? Een bioscoop die de hele week open is en waar voortdurend oude Polygoon-journaals vertoond worden? Een telescoop om de hele week onder de loep te kunnen nemen? Een stethoscoop om weke delen mee te beluisteren?
Wie zal het zeggen? Ik mag het nog niet verklappen. Binnenkort wordt het vertoond op de televisie. Op de televisie? Ja, op de televisie, niet op Facebook, dat is niet echt. Je kunt het bijna niet mislopen en al helemaal niet disliken. Die button bestaat niet op de televisie. Hou de televisie goed in de gaten. Kijk naar het beste idee van Nederland. De weekoscoop. SBS6.
Vertel me waar de bloemen zijn (12-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Ik sta bij het waterorgel en besef onmiddellijk, dit is niet de juiste plek. Het moet haast wel een fata morgana zijn, dat ik niet zie. Snel loop ik door mijn zelf gecreëerde sprookjesbos en ga op zoek naar een vliegend tapijt. Dat moet antwoord geven. En anders wel de tulpen. De tulpen die uit de Turkse aarde schieten. Zouden ze verliezen? Te mooi om waar te zijn. Wij zullen dan toch eerst moeten winnen. Bob en ik. We sjouwen verder in onze droom. Op zoek, ja op zoek naar wat? Naar antwoorden. Antwoorden op wat? Levensvragen in een pretpark. Een pretpark dat maar geen circus wordt. Het antwoord zal altijd ergens in de lucht rond blijven vliegen. Mooi toch?
Aant woord (12-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Hoeveel woorden ontlenen eigenlijk wel niet, wel dus, hun betekenis aan het Bargoens? Heul veul. Gestolen woorden zijn het eigenlijk, want ze worden gebezigd door dieven. De meesten stammen uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Nee, niet de dieven, de woorden. Maar eigenlijk nog vsn ver daarvoor. Uit het jiddisch.
Ik neem als voorbeeld het woord ‘antwoord’, voortgekomen uit ‘aant woord’. Voor het eerst uitgesproken ergens in de tiende eeuw, door Joden in het Rijnland. Om precies te zijn door een Jood. Die was zo lang aan het woord dat zijn omstanders vroegen: hoe lang blijf jij nog aant woord? Hij gaf onmiddellijk antwoord. ‘Heul lang!’ Sindsdien durfde niemand nog vragen te stellen. De Jood bleef aant woord.
Antwoorden bestaat (14-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Het ligt vlak naast Antwerpen. Hoe ik daar achter kwam? Ik ging zoeken op internet. Daar vindt je alles. Eerst naar Wikipedia. Daar kwam ik via Antwoorden terecht bij Antwerpen. Hoe? Door serendipity (ja, zoek dat maar op!).
Wat bleek? Antwerpen is afgeleid van Handwerpen. Ja, ze hakten vroeger je hand af en gooiden die in ’t Scheld indien je als schipper geen tol betaalde. Ze kunnen het verzinnen in België. Ik dacht. Zou Antwoorden dan mogelijk afgeleid zijn van Handwoorden? Ja hoor, met eenzelfde soort uitleg, maar net anders. Je hand wordt afgehakt als je niet het juiste wachtwoord (handwoord, antwoord) kent.
Naast Antwoorden vond ik ook Vragen. Dat ligt tussen Kontich, Aartselaar en Reet. Allemaal gevonden via Googlemaps.
Titel (17-10-2015)
Ik laat hem maar eens even staan. Titel. Best een komisch woord als je het een aantal keren snel achter elkaar uitspreekt. ‘Titel, titel, titel, titel, titel.’ Vijf keer volstaat.
Voel je de ‘l’ en de ‘t’ stuiteren in de mond. Het geeft een grappig mondgevoel. Alsof je op kookles bent bij Mastttterchef of Heelllll Holllland Bakttttt. Je kunt ze bakken, stomen, koken, stoven, frituren, sous videren, grillen, roken, en waarschijnlijk op nog wat andere manieren bereiden. De ‘l’ en de ‘t’.
Mijn voorkeur is roken. Dan smaken ze het beste. Goed roeren. Heel belangrijk. En er altijd bij blijven. Proeven ook, met regelmaat. Op het laatst nog even laten rusten en dan stevig kruiden. En klaar is de titel.
Els (19-10-2015)
Een prima boom, een els. Met alles erop en eraan kan hij er goed mee door. Bladeren, takken, stam, schors, noem het op, of hij heeft het. Hij verkleurt ook prachtig in de herfst. Niets zo mooi als een els.
Je kunt er ook mooi gereedschap van maken. Alles wat uit een els voort komt gaat jaren mee en ligt ook prima in de hand. Met het juiste handvat kan een els van grote betekenis zijn. Net als een eik behoort hij tot het edel ras van bomen en gereedschap. Er mag dan ook nooit iets van els omtbreken in een bos of gereedschapskist.
Een els is de ruwe diamant, de Mercedes onder de bomen en gereedschappen. Scherp en puntig.
Priemel (19-10-2015) (Themawoord: Priem)
Ik heb de laatste tijd vleselijk last van mijn priemel. Dat komt omdat het winter wordt. En die is meer nabij dan gedacht. Ik ben er al mee naar de dokter geweest. Maar die stuurde mij snel huiswaarts.
Ik had er veel te veel mee gespeeld vertelde de dokter. Daar kon mijn priemel niet tegen. En dat wist ik verdomde goed. Eigenwijs dat ik was wilde ik mezelf niet laten kennen. Voor wie? Mijn priemel laat mij niet los. En zeker niet op commando.
Nu heeft hij even vakantie. Ik gun het hem. Ieder jaar weer moet ie hard werken. Nu heeft hij rust. Totdat de winter voorbij is. Dan begint al het gepriemel weer opnieuw. Wanneer het voorjaar lonkt.
Radhakishun (19-10-2015) (Themawoord: Priem)
Wie? Wat? Hoe? Prem Radhakishun. Ik noem hem voor de gein altijd Priem. Doet het een belletje rinkelen? Een tafelheer van De Wereld Draait Door. Tot gisteravond. Omdat het priemen van Prem toch wel eventjes doorschoot. Je zult hem maar in je rug krijgen. Zo’n priem. Dat is bijna net zo erg als een koude douche bij Radar. Excuses de volgende dag of weken alom. Er moet iets rechtgezet worden. En toch, het laat altijd diepe wonden na, zo’n priem. Een favoriet gereedschap, wat zeg ik, wapen bij de Grieken en Romeinen. Goede timmermannen kunnen er nog mee overweg. Maar leen ze niet uit aan advocaten, columnisten en andere woord- en rechtkunstenaars. Dan mag je niet meer meedoen aan tafel.
Weekwoord (20-10-2015)
Een grappig woord als je het langzaam uitspreekt. Een week woord. In een zinnenspel van honderdtwintig woorden al helemaal. Een weekwoord moet gebruikt worden in het spel van de knikkers. Daarmee zou de naam van het woord, het naamwoord misschien beter sterk kunnen zijn of nog beter, stevig. Kortom een stevig woord. Stevigwoord. Moet wel binnen een week opgesoupeerd worden, maar dat mag geen probleem zijn. Laat de fantasie vieren, zoek de wikipedia’s af of doe gewoon normaal en gebruik het in de bedoelde betekenis. Maar… sleep het er niet bij. Daarvoor zijn weekwoorden toch te stevig. Misschien een uitdaging voor het volgende steekwoord (kan ook nog). Maak een verhaal bestaande uit een zin en gebruik daarin het weekwoord. Hevig!
Als ogen vuur spuwen (25-10-2015) (Themawoord: Priem)
Ogen die priemen. Wie kent ze niet? Vooral donkere en hele helle blauwe kunnen dat. Priemen in de zin van intens observeren, maar ook in de zin van oordelen, veroordelen. De hel blauwe ogen zijn zo mooi en lief dat deze binnen de eerste categorie vallen. Je kunt er zelfs verliefd op worden. Dan worden ze in plaats van helblauw hemelblauw.
Maar de tweede categorie kan bij intens gebruik schadelijk werken. Zeker als het voortdurend voorkomt. Minachting, boosheid, verachting ligt er in opgesloten, in die donkere kijkers. Het raakt de ziel van de ontvanger. De zwartkijker heeft het misschien niet eens in de gaten. Hoe zijn ogen vuur spuwen. Maar hij zal er toch iets bij voelen. Haat en liefde.
Rariteiten uit de kast (27-10-2015) (Themawoord: Kabinet)
Een schaaltje bananenschillen, met zorg geconserveerd. Het gipsen hoofd van Yreia, gezondheidsgodin (miniatuur). Pakje kauwgom, Stimorol. Drie kleine schaaltjes met bloemenblaadjes. Een vreemd insect in een glazen flesje, dood. Een klein Eiffeltorentje, naast een toren uit Pisa, scheef. Een plastic piramide, transparant, met daarin een kleine globe, moeder Aarde. Een luciferdoosje. Kurkentrekker. Puntenslijper. Pennenbakje. Olifantje van hoorn. Nietszeggende boeken. Klein Delfts blauw beeldje van een jong paartje dat elkaar zoent, met de handen op de rug. Spitting image achtige poppetjes van leden uit de Tweede Kamer. Klavertje vier van roze plastic. Dinky toy. Kleine kerststal uit Egypte. Medaille van de avondvierdaagse Biggekerke. Telefoonhouder met telefoon. Lamp Art Nouveau. Ik haal ze heel voorzichtig uit mijn kabinet en stof ze af.
Kabinet redt toerist (27-10-2015) (THemawoord: Kabinet)
Gabriel zit in een kano en houdt de oever van de Okavanga goed in de gaten. Hij voelt zich bespied door in- en uitheemse ogen. Zijn vakantie zit vol toeristen en enge beesten.
Aanvankelijk dacht hij veilig in de boot te zitten. De inboorling die de kano peddelde met een grote stok wist wat hij deed en oogde zelfverzekerd en stoer in zijn donkere spierenvel.
Lui achterover liggend, liet Gabriel zijn hand in het water mee glijden met de stroming. Dat had ie niet moeten doen.
‘Hap!’, zei een grote platte groene bek met hele scherpe tanden.
‘Watch out!’, riep de inboorling. ‘It’s a Kabi, very dangerous!’
Gelukkig lag er een Kabinet in de boot. Kabi’s zijn veel geld waard.
De zomer is weer heen (28-10-2015)
Ik kijk uit mijn raam
Bruin, blauw, zalm en oranje
Een herfstige chaos zonder franje
Bladeren bijna dood, sterven langzaam
Geworteld in de koude grond
Houdt een boom zich rechtop
Zacht wiegt wind zijn takkenkop
Noot spuwt zuurstof, heel gezond
Groen gras blinkt plastic strak
Tafel, stoelen, bankjes vol mos
Vogels zijn gevlogen, allen los
Uitgezonderd mussen op het dak
Regendruppels glijden van het glas
Halen elkaar wat hakkelend in
Heimelijk gespot door hangende spin
Aan een draad van vlas
Finish op een natte stoep
In mijn vijver geen gedonder
Kikkers, padden, ze duiken onder
Niet te vinden zonder loep
Rook dwarrelt uit de schoorsteen
Sliertig in grauw grijs blauw
Planten bezwijken onder zware dauw
De zomer is weer heen
Abonneren op:
Posts (Atom)