Kies (130317)
Politiek
Een metafoor
Of matte matador
Stemhok
Open boek
Gordijnen blijven gesloten
Paspoort
Geen gezicht
Na negen jaar
Vouw
In stembiljet
Haast anderhalve meter
Partij
Niet gevonden
Op de achterkant
Geslacht
Man vrouw
Ik kies onzijdig
Keuze
Is reuze
Reeds gisteren gemaakt
Zweven?
Wiet nodig?
Voor vrije teelt
Vrijheid
Op reis
Diep in Turkije
Enclave
Nederlands getint
Niemand die verkiest
Stem
Ja stem
Af op ander
Demo
Cratietherapie
Kostelijk voor niets
Geloof
In jezelf
In eigen kunnen
Samen
De wereld
Behoeden met elkaar
Chapeau
Groen licht
In rode avondschemer
Blauw
En paars
Nooit meer middelen
Lang
Lang leve
Lang leve vrijheid
Advies
Niet nodig
We weten wel
Rood
Gerafeld potlood
En zonder gum
Hok
Zwart omlijnd
Gevuld met kruis
Hart
Bloedend hart
Kloppend in vingers
Kies
De keuze
Die goed voelt
Mata Hari naar Daktari (20-03-2017)
Mata Hari naar Daktari,
Pipo de Clown of Mamalou?
Lawrence! Hij kijkt scheel!
Het zijn blote dames, die ik aanbeveel!
Lentekramp (280317)
Er trekt iets aan mijn ingewanden
Lasso's van ongenoegen sluiten emoties af
Acute hartstilstand
Oorlog in gedachten
Hersencellen strijden om gelijk
In een volledig niets banen ze zich onmogelijke wegen
File, stilstand in mijn donkere brein
Niemand, maar dan ook niemand wil daar toeven
Zwarte galgeur ontsnapt aan lijf en leden
Kramp kroelt in de maag
Mijn hele lichaam hoest
Het doet ongelofelijk veel pijn
Huid stottert, haren rijzen
Mijn schedelpan staat op exploderen
Daar helpt geen aspirientje tegen
Pleisters plakken is zinloos
Lijm laat los en bloed drukt door het plastic
Droog is de mond, hij vraagt om water
Gehemelte plakt, zuigt en klakt
De tong drukt als een leren baksteen tegen tandvlees en gebit
Ik kauw witte pasta en sappig zuig ik menthol binnen
Kleine explosies in luchtwegen en hersenkamers
Frisse moed dringt door tot in mijn tenen
Een metamorfose vindt langzaam plaats
Zon zweeft door mijn zware ziel
Het is vreugde die mijn hart doet openspringen
Quicksteps in mijn ganse lijf
Wals en polka op mijn heupen
Lambada's in mijn buik
Tango, salsa in mijn nek
Tenen voeten staan niet langer stil
Handen vingers doen wat ik niet wil
Armen benen slaan spaghetti in de lucht
Vieren vrijheid, bannen tucht.
Hunkeren, dansen, zoenen, vrijen
Laat passie, liefde maar gedijen
Sjaak Mus (040417)
Zwoel en troel
Zweeft in kraaiennest
Een dappere dodo
Kruit verschoten
Lap voor oog
Haak aan spaakbeen
Kielhalen
Bovenste beste
Opdat gedronken wordt
Zeeschuim
Bommen en granaten
Haddockhoop
Graf zonder aarde
Redding zonder boei
Rust in golfslag
Jack Mus
Moest niks
Hij zegevierde
Slaaf van schip
Hardnekkig stuurs
Vermoord in vooronder
Merelnijd (210417)
Lente in de tuin
Zwarte strijd
Veren fladderen
Aan vleugels
Nek diep gebogen in hals
Gehurkt de kont
Diep in de grond
Kleine kwispeling
Gele ogen spieden
Gele snavel pikt
Pieren in en uit het zand
Heb je dan geen honger?
Fluister geilheid
In mijn schelploos oor
Opdat de aarde bevriest
Voor heel even
Staart omhoog
Staart omlaag
Merelnijd
Vervlogen
Kuit (150517)
In minuut een
Schiet hij kuit
Uit de bocht
Helaas de ander
In minuut elf
Wordt hij held
Helaas geen grip
Wiel eraf gereden
Penalty, weer raak
Alles in drie
Is gewoon pech
Volgende keer beter
Coolsingel wordt gek
De Kuip explodeert
Max buigt diep
De lange lummel
Kuit schiet kuit
Hangt in tribune
Groeten uit Barcelona
Vanuit solide bolide
Hand in hand
Voor Feyenoord een
Hasta la vista
No tengo dinero
Roze Tom (230517)
Okker, Okker, okkernoten
Cooper, Cooper, minicooper
Tube, tube, lekke tube
Tuba, tuba, hoempapa
Flits, flats, keihard omlaag
Zwets, zweet, langzaam omhoog
Giro giraal
Finish aan de haal
Nog vijf, tien, vijftien meter te gaan tot aan de streep.
Blijf nou toch eens liggen verrekte meet.
Honger, honger, nok nok
Zonnestralen in de nek
Klop, klop, who's there
Hallu voor de ogen
Fietsval
Sta op!
Ze komen eraan
Va bene, va bene
Trek aan het stuur
Krom de rug
Gaan met die benen
Ar rief ie dertie
Uit het zadel nu
Roze glimt de bilnaad
Vanuit de tenen een kreun
Bloed spat uit de ogen
Tong hangt uit Tom
Tom, Tom, Tòòòmmmmm
Niet bijten, niet bijten
Stouwen
Dwars door de streep
Wees gegroet hoog in de lucht
Losse handen
Hart loopt over
Nooit meer alleen
Lang leve de zege
Tom van de Molen
Wiekt meisjes van het podium
Een lange arm omvat de beker
Champagne van Joke bruist
Roze, alles is roze
Roze Tom
Erotisch vingergedicht (120617)
Ik dicht
Met vingers
Geen woorden
Wijsvinger duim
Pink ertussen
Nauwelijks pijn
Ringvinger haakt
Middelvinger omhoog
Kut
Strak open
De rechterhand
Gespreide vingers
Linkerhand krampt
Vingers smeken
Laat los
Maar wat?
Lucht happen
Duim dikt
Pink schatert
Middelvinger lacht
Wijsvinger buldert
Ringvinger huilt
Weg ring
Ringweg eindigt
Pijnlijke scheiding
Huwelijk gestrand
Gezellig vrij
Vrij gezellig
Handen vrij
Onder lakens
Handen shaken
Benen trillen
Vingers jeuken
Kom klaar
Handje vol
Vingers plakken
Wijsvinger wijst
Buurvrouw komt
Op middelvinger
Dansende duimen
Likkende vingers
Zuigende pinken
Vuist knijpt
Hand schudt
Mond pijpt
Tong wangt
Wang tongt
Zilte mondexplosie
Lady Pink
Opent duim
Ringt vinger
Shake hand
Loose fingers
Happy ending
Dichter bij de zon (240717)
Bloedje heet
Vingers opgezet
Woorden zweten
Letters smelten
Brandend papier
Bloedje heet hij
Vingers opgezet gespreid
Woorden zweten zinnen
Letters smelten dicht
Brandend papier rookt
Bloedje heet hij altijd
Vingers opgezet gespreid gezwollen
Woorden zweten zinnen zeiknat
Letters smelten dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd
Dichter dicht kwantitatief dichtbij zon
Wat kan een dichter zweten
Met vingers opgezet gespreid gezwollen
Letters smelt hij dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd stevig
Kan hij dichter, nog dichterbij zon?
Zweten zoals een dichter zweten kan?
Met vingers gespreid, opgezet gezwollen, witheet
Letters smelten dicht aaneen tot vers?
Op altijd stevig rokend brandend papier?
Gloeiendhete zongedichten schieten uit een brandende hemel
Bloedjegeil zoeken zij dorstig naar enthousiast publiek
Om geproefd, gelezen, gehoord, geduid te worden
Zeven dagen lang vierentwintig uur per dag
Dichter bij de zon wil hij blijven
Zonnen (260717)
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Houden het hoofd amper boven water
Ze mogen niet verdrinken
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Ogen stralen, oren gloeien
Hersens koken
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Zetten manen klem
In het diepe duister
Nog even en ik ontwaak
Uit dagdromen die nooit zwijgen
Die eigenlijk niemand wil horen
Zonnen willen zonnen
Eeuwig branden
Onophoudelijk
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Verwarmen mijn gemoed
En stomen mijn gedachten
Mag ik nog heel even slapen
Op mijn zachte deken
Zonlief?
Dichterbij kan ik niet komen
Mijn hart brandt uit mijn borst
Ik mag niet verdrinken
In weemoed noch verlangen
In brandende liefde
In zon noch schaduw
Posts tonen met het label merel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label merel. Alle posts tonen
26-07-2017
13-03-2012
Lentekriebels in mijn buik
Dartel springen een aantal zwarte vogels door mijn tuin. Althans, daar doen ze erg hun best voor. In hun glanzende zwarte pakjes zien ze er op en top uit. De concurrentie in mijn tuin is echter groot. Met de borst fier vooruit stappen ze als belagers op elkaar af. Stoer knikken ze naar de aanwezige vrouwtjes. Het gaat niet lang meer duren. Ik voel het. Zo meteen voltrekt zich weer een bijzondere dans voor mijn ogen. Nog het best te beschrijven als een ware merelflamengo.
Van achter het keukenraam aanschouw ik dit mooie tafereel. In gedachten hoor ik Paco, voorovergebogen geconcentreerd, op zijn gitaar spelen. “Tiet die tiet, die tiet die tiet, tieter die tiet die tiet.” Ik hoor nu ook klappende handen. Dreigend stappen de merelmannetjes op elkaar af. En dan valt even een plotse stilte in. Heel kort. En dan de aanval. De merels botsen met hun borstkast stevig tegen elkaar. Ze springen borst aan borst en tête à tête de lucht in. Olé! De vrouwtjes vinden het prachtig. Zodra de mannetjes weer landen draaien ze met de kop in hun nek en de vleugels gespreid, om elkaar heen. Bloed en passie staan in hun ogen. De vrouwtjes moedigen aan. Olé! Ik voel lentekriebels in mijn buik.
Ik smul van het schouwspel totdat de onrust in mijn tuin plots wordt verstoord door een vrachtwagen. De vrachtwagen stopt voor de deur van mijn buren die ik niet meer heb. Er stappen allemaal mannetjes uit met helmen op. Ook zij kijken heel stoer. Ook zij vertonen merelgedrag maar dan anders. Er zijn geen vrouwtjes te bespeuren. Ze rollen een slang van de wagen en beginnen daar hevig aan te trekken. Eén van de mannen beklimt een cabine die vastzit aan een kraan. De andere mannen reiken hem de slang aan. De man wordt met slang en al naar boven getakeld. Ik kan het effen niet vatten. Ik besluit niet te panikeren en vraag aan de dichtstbijzijnde man met helm. “Wat gaat hier eigenlijk gebeuren?”
“O niets, gewoon een brandweeroefening. We gaan een schouwbrand blussen.” “Een schouwbrand?”, denk ik hardop. Ja dat zal wel. Ik tel hier twintig buurtbewoners die staan te kijken en die schouwen behoorlijk wat af. Maar waar is de brand?” De man met de helm op kijkt me nuchter aan en zegt: “Oh, die faken we!”
“Niks daarvan!”, antwoord ik verbolgen. “We gaan hier niet faken, hupsakee, de fik erin!” Ik moedig de buurtbewoners aan mij te helpen. Binnen no time staat het huis van de buren in de fik. “Hier is uw schouwbrand. Nu blussen die handel, wij kijken wel.” Ik voel de lentekriebels in mijn buik, zo warm heb ik het ervan gekregen. Rare vogels hoor die brandweermannen. Een beetje brandjes faken. Een schop onder hun kont kunnen ze krijgen.
Ik houd de brand al snel voor gezien en doe de deur achter mij dicht. Ik pluk de huiskrant van de mat. Die is zojuist bezorgd. Een extra dikke dit keer. Er staan wel duizend huizen in. Ik kan niet kiezen. Alsof er iets te kiezen valt. Maar ja, kijken kan geen kwaad. Mijn blik valt wel op een bijzondere advertentie. Ik ken die man die daar op de foto staat. Met verbazing lees ik de kop van het artikel. ‘Messi zoekt aangepaste woning’. Ik kan het bijna niet geloven. Wegens een plotselinge transfer naar een Eindhovense club zoekt de Italiaans aanvaller een aangepaste woning in de buurt van Eindhoven. Liefst een huis met gewapend glas en meerdere verdiepingen. Ja, ja, Messi’s interesses zijn breed sinds hij een cursus filosofie volgt. Ik krijg weer de lentekriebels in mijn buik. Het huis van onze buren staat leeg, is brandveilig en beschikt over een gigantisch perfect onderhouden groen gazon. Bienvenida Messi.
Mien
Geschreven in het kader van een schrijfopdracht op ColumnX.
Onderwerp: Ontluiking der lente
Verplicht woordgebruik: Schop, vrachtwagen, vogel, huiskrant, Messi
Verboden woordgebruik: Lente, paashaas, ei, voorjaar, groei
Van achter het keukenraam aanschouw ik dit mooie tafereel. In gedachten hoor ik Paco, voorovergebogen geconcentreerd, op zijn gitaar spelen. “Tiet die tiet, die tiet die tiet, tieter die tiet die tiet.” Ik hoor nu ook klappende handen. Dreigend stappen de merelmannetjes op elkaar af. En dan valt even een plotse stilte in. Heel kort. En dan de aanval. De merels botsen met hun borstkast stevig tegen elkaar. Ze springen borst aan borst en tête à tête de lucht in. Olé! De vrouwtjes vinden het prachtig. Zodra de mannetjes weer landen draaien ze met de kop in hun nek en de vleugels gespreid, om elkaar heen. Bloed en passie staan in hun ogen. De vrouwtjes moedigen aan. Olé! Ik voel lentekriebels in mijn buik.
Ik smul van het schouwspel totdat de onrust in mijn tuin plots wordt verstoord door een vrachtwagen. De vrachtwagen stopt voor de deur van mijn buren die ik niet meer heb. Er stappen allemaal mannetjes uit met helmen op. Ook zij kijken heel stoer. Ook zij vertonen merelgedrag maar dan anders. Er zijn geen vrouwtjes te bespeuren. Ze rollen een slang van de wagen en beginnen daar hevig aan te trekken. Eén van de mannen beklimt een cabine die vastzit aan een kraan. De andere mannen reiken hem de slang aan. De man wordt met slang en al naar boven getakeld. Ik kan het effen niet vatten. Ik besluit niet te panikeren en vraag aan de dichtstbijzijnde man met helm. “Wat gaat hier eigenlijk gebeuren?”
“O niets, gewoon een brandweeroefening. We gaan een schouwbrand blussen.” “Een schouwbrand?”, denk ik hardop. Ja dat zal wel. Ik tel hier twintig buurtbewoners die staan te kijken en die schouwen behoorlijk wat af. Maar waar is de brand?” De man met de helm op kijkt me nuchter aan en zegt: “Oh, die faken we!”
“Niks daarvan!”, antwoord ik verbolgen. “We gaan hier niet faken, hupsakee, de fik erin!” Ik moedig de buurtbewoners aan mij te helpen. Binnen no time staat het huis van de buren in de fik. “Hier is uw schouwbrand. Nu blussen die handel, wij kijken wel.” Ik voel de lentekriebels in mijn buik, zo warm heb ik het ervan gekregen. Rare vogels hoor die brandweermannen. Een beetje brandjes faken. Een schop onder hun kont kunnen ze krijgen.
Ik houd de brand al snel voor gezien en doe de deur achter mij dicht. Ik pluk de huiskrant van de mat. Die is zojuist bezorgd. Een extra dikke dit keer. Er staan wel duizend huizen in. Ik kan niet kiezen. Alsof er iets te kiezen valt. Maar ja, kijken kan geen kwaad. Mijn blik valt wel op een bijzondere advertentie. Ik ken die man die daar op de foto staat. Met verbazing lees ik de kop van het artikel. ‘Messi zoekt aangepaste woning’. Ik kan het bijna niet geloven. Wegens een plotselinge transfer naar een Eindhovense club zoekt de Italiaans aanvaller een aangepaste woning in de buurt van Eindhoven. Liefst een huis met gewapend glas en meerdere verdiepingen. Ja, ja, Messi’s interesses zijn breed sinds hij een cursus filosofie volgt. Ik krijg weer de lentekriebels in mijn buik. Het huis van onze buren staat leeg, is brandveilig en beschikt over een gigantisch perfect onderhouden groen gazon. Bienvenida Messi.
Mien
Geschreven in het kader van een schrijfopdracht op ColumnX.
Onderwerp: Ontluiking der lente
Verplicht woordgebruik: Schop, vrachtwagen, vogel, huiskrant, Messi
Verboden woordgebruik: Lente, paashaas, ei, voorjaar, groei
05-05-2009
Twee liter natuur
Een mooie merel hopt vrolijk door het gras. Mees en mus spontaan erachter aan. Gekwitter en gekwetter. Een Vlaamse gaai breekt twijgen in twee. Zijn nest is nog niet klaar. Kan het hem wat bommen? Een ekster verkent de omgeving. Vandaag valt er niets te stelen. Kauwen huppelen wat in het rond. Toch nog iets om op te jagen?
Een Turkse tortel vliegt met ziel en zaligheid zijn toekomstige bruid achter de rokken. Fuckie, fuckie zou hij willen roepen, maar dat is hem zijn eer te na. Het boomkruipertje denkt er het zijne van en huppelt nog eens driftig langs de boomstam op en neer. Het insectenleger trekt zich terug.
Bomen, struiken en ligusters zijn eindelijk geëxplodeerd. Volle bladerdaken reiken in zacht helder groen tot hoog in de hemel. Takken komen opnieuw tot leven. Toveren in de blauwe lucht een prachtig vormenkleed. De lentebloesem geurt in alle kleuren. De natuur springt uit zijn knop. Wat niet ontluikt is ongeduld. Want daar zit niemand op te wachten?
Het lange gras krijgt alvast een grote beurt. Scherpe messen maaien het gazon een kopje kleiner. Het trillen van de maaier wekt de grond. Wriemelende wormen worstelen zich weerbarstig een weg naar boven. Boven het maaiveld zijn ze met geheven hoofd voor merellief en soortgenoten een fijne prooi ... as sweet as candy.
Het roodborstje rent en hupt nieuwsgierig door het rulle zand. Ook hij wil wel een wormpje prikken. Met zijn priemende zwarte kijkers ziet hij slakken sloom marcheren langs de vijver. De slakken, druipend en dolend in slijm, speuren aarzelend met hun antennes, hemel en aarde af, zoekend naar lotsbestemming. Een lange en moeizame reis in een kort bestaan.
Koele kikkers zwemmen met dikke poten wijdbeens in groen troebel vijverwater rond. Schoolslag, rugslag en crawl het is hun eender. Bilspieren worden volop getraind. Zwarte salamanders met oranje buik zweven bibberend, traag en slaapdronken door het water, nog half in winterslaap. Een vink met waternippend bekkie schrikt van zijn eigen spiegelbeeld. Wie is die rare vogel?
Oranje vissen breken wijdbeks snakkend naar adem door het wateroppervlak. Waterjuffers schrikken zich een hoedje en schaatsen verontwaardigd naar de overkant. Het gezoem van bijen en muggen is niet van de lucht. Vlinders fladderen dartelend en speels onnavolgbaar om elkaar heen en weten met zichzelf geen blijf.
Twee neukende libellen vliegen kop aan kont zinderend door de blauwe lucht. Ja, ja, soms kan het verkeren in mijn tuintje. Vandaag wordt weer een veelbelovende dag. De zon gaat vast weer gloren. Elke dag opnieuw geniet ik met volle teugen van het natuurtheater in mijn tuin. Dagelijks wat bakjes leut en twee liter natuur, dat doet een mens zo’n goed.
Mien Slakkengang
Een Turkse tortel vliegt met ziel en zaligheid zijn toekomstige bruid achter de rokken. Fuckie, fuckie zou hij willen roepen, maar dat is hem zijn eer te na. Het boomkruipertje denkt er het zijne van en huppelt nog eens driftig langs de boomstam op en neer. Het insectenleger trekt zich terug.
Bomen, struiken en ligusters zijn eindelijk geëxplodeerd. Volle bladerdaken reiken in zacht helder groen tot hoog in de hemel. Takken komen opnieuw tot leven. Toveren in de blauwe lucht een prachtig vormenkleed. De lentebloesem geurt in alle kleuren. De natuur springt uit zijn knop. Wat niet ontluikt is ongeduld. Want daar zit niemand op te wachten?
Het lange gras krijgt alvast een grote beurt. Scherpe messen maaien het gazon een kopje kleiner. Het trillen van de maaier wekt de grond. Wriemelende wormen worstelen zich weerbarstig een weg naar boven. Boven het maaiveld zijn ze met geheven hoofd voor merellief en soortgenoten een fijne prooi ... as sweet as candy.
Het roodborstje rent en hupt nieuwsgierig door het rulle zand. Ook hij wil wel een wormpje prikken. Met zijn priemende zwarte kijkers ziet hij slakken sloom marcheren langs de vijver. De slakken, druipend en dolend in slijm, speuren aarzelend met hun antennes, hemel en aarde af, zoekend naar lotsbestemming. Een lange en moeizame reis in een kort bestaan.
Koele kikkers zwemmen met dikke poten wijdbeens in groen troebel vijverwater rond. Schoolslag, rugslag en crawl het is hun eender. Bilspieren worden volop getraind. Zwarte salamanders met oranje buik zweven bibberend, traag en slaapdronken door het water, nog half in winterslaap. Een vink met waternippend bekkie schrikt van zijn eigen spiegelbeeld. Wie is die rare vogel?
Oranje vissen breken wijdbeks snakkend naar adem door het wateroppervlak. Waterjuffers schrikken zich een hoedje en schaatsen verontwaardigd naar de overkant. Het gezoem van bijen en muggen is niet van de lucht. Vlinders fladderen dartelend en speels onnavolgbaar om elkaar heen en weten met zichzelf geen blijf.
Twee neukende libellen vliegen kop aan kont zinderend door de blauwe lucht. Ja, ja, soms kan het verkeren in mijn tuintje. Vandaag wordt weer een veelbelovende dag. De zon gaat vast weer gloren. Elke dag opnieuw geniet ik met volle teugen van het natuurtheater in mijn tuin. Dagelijks wat bakjes leut en twee liter natuur, dat doet een mens zo’n goed.
Mien Slakkengang
Abonneren op:
Posts (Atom)