Veiling: verhandeling in twaalf delen

Veiling (1): geëmmer (29-6-2026)

 

Het is ruzie op de werkvloer van Royal FloraHolland (RFH), de grootste sierteeltmarktplaats ter wereld. De emmers zijn op. Paniek all over. Waar moeten de bloemen nu ingestoken worden. Er moet snel gehandeld worden, want de snijbloemen zijn kakelvers. Vanochtend vroeg gesneden van het veld. De nieuwe CEO helpt zelfs mee. Een lange zoektocht was het naar een geschikte CEO. En hij weet nu ook waarom? De veilingemmers raken voortdurend op. Een luxe probleem zou je zo zeggen. Maar niets is minder waar en waard. Er moet op de kleintjes gelet worden. Op de centjes dus. Wil RFH wereldwijd op nummer een blijven staan, dan moeten de emmers wel gevuld worden en blijven. De rozen komen eraan. En de oorlog. 

 

 

Veiling (2): Pokémon (29-6-2026)

 

In de aanbieding: bananendoos vol Pokémonspullen. Ik ga er niet mee naar een veiling. Ook online niet. Je weet nooit welke koekenbakkers je aan de deur krijgt. Pokémonfans zijn er in diverse pluimage. Heel verrassend. Zo reed ik ooit achter mijn collega aan na het werk, in de veronderstelling dat zij wel de kortste weg naar Helmond wist. Na een tijdje stopt ze de auto. En verbaast vraagt ze aan mij waarom ik haar achtervolg? Ze schiet in de lach na mijn uitleg. Wat bleek? Ze was onderweg naar een bijeenkomst in een bos waar Pokémons uitgedeeld werden, een soort speurtocht. De doos had drie jaar geleden een geschatte waarde van 400 euro. Ik zou zeggen geef een mooi bod.  

 

Veiling (3): veilen (30-6-2026)

 

De klad zit er een beetje in de laatste tijd. Op veel gebieden en sectoren. In de privësector en in de bedrijfswereld. Iedereen lijdt eronder. Sommigen kunnen het goed camoufleren. Anderen weer niet. Neem nu de sector veilingen. Daar is de boel ook steeds meer in verval. Kunt u zich nog een veiling herinneren, waaraan u ooit heeft meegedaan? Ik ook niet. Ja de beroemde veilinghuizen leven nog. Zoals Sotheby’s. Maar de rest heeft zichzelf allang uit de markt geprijat. Hear hear. Even een tegenspraak. Dat hebben ze toch echt zelf gedaan. Een poging hun eigen veilingen te veilen is helaas niet gelukt. Het was allemaal allang ondergebracht bij vrienden. Ik verwacht dan ook binnenkort een doorstart van enkele oudjes. 

 

 

Veiling (4): oranje artikelen (30-6-2026)

 

Ze kunnen weer de kast in. De vaantjes, slingers, T-shirts en leeuwenhanddoeken. Vermits ze oranje zijn. U kunt natuurlijk ook een groen of rood feestje hebben. Zolang u zich maar niet ergert aan de kleur oranje. Dat zou heel makkelijk en voor de hand liggend zijn, na de malheur van vannacht. En tot grote bron van hoop en ergernis wordt het dan ook nog verlenging en strafschoppen. Ich wusste es? Was ist passiert? Mannschaft raus und die Niederlände raus. Tijd voor een grote veiling, inclusief spelers en staf. Vandaag eet ik alleen maar couscous en drink zoete thee, vanaf grote hoogte ingeschonken. Ik doe mijn schietgebedjes naar het Oosten, op mijn blote knieën. Wat waren ze goed? Die rode leeuwen.  

 

 

Veiling (5): El Niño 3.0 (1-7-2026)

 

Het spel is begonnen. Wie maakt de beste en meest nauwkeurige voorspelling aangaande weerfenomeen El Niño? In 1877 vaagde deze 4% van de wereldbevolking weg. Knap hoe ze dat toen konden tellen maar dat ter zijde. Golfstromen en luchtverplaatsingen op de Stille Oceaan, gelegen tussen de continenten Azië, Australië en de Amerika’s, zijn de boosdoeners. Ze veroorzaken grote orkanen, flinke bosbranden, veel neerslag en extreme droogte. Naar verwachting eind 2026 en begin 2027 stijgt de temperatuur van het zeewater naar 3 graden. Een extreme El Niño dit keer. Normaal stijgt die temperatuur naar 1,5 tot 2 graden. Angst en money make the world go round. El Niño heeft ook impact op geldverkeer. Veilngen van water en lucht zijn in aanmaak.  

 

 

Veiling (6): hamerstukken (1-7-2026)

 

Het is maar een saaie bedoening al die veilingen wereldwijd. Uitgezonderd die waar werken van Banksy verhandeld worden. Daar vindt gelukkig toch wat reuring plaats. Verwarring, verbazing en versnippering zijn daarbij de trend. Maar dat geldt niet voor veilinghuizen die veilingen van meer traditionele werken en zaken organiseren. Die volgen al decennia lang hetzelfde patroon. Tijd voor wat meer beweging, letterlijk en figuurlijk.
En waarmee kan dat beter dan met hamerstukken. In New York is er onlangs mee geëxperimenteerd. Parijs en Londen zullen weldra volgen. Het concept is al jaren oud en komt voort uit de bokswereld. Hoe dan? Heel eenvoudig. De hamerstukken worden gepresenteerd door hamerstukken. Mooie dames die pikant gekleed, de hamerstukken presenteren. Worden veilingen toch meer sexy.  

 

 

Veiling (7): aalsmeer (1-7-2026)

 

Ze liggen in witte diepvriesboxen van tempex, afgesloten voor het nieuwsgierige publiek. Ze zijn namelijk heel kostbaar en erg gewild in de handel. De markthandelaren houden hun waar scherp in de gaten. Van all over the world stromen de kopers toe. Vroeg in de ochtend om 04:00 uur vormt zich al een rij. Om 05:00 uur start de veiling.
Het is mooi om te zien hoe divers het publiek is. Afrikanen, Aziaten, Europeanen, Amerikanen, opkopers van de bekendste toprestaurants, allemaal minimaal één Michelinster waardig, staan klaar.
De zeeaal uit de Middellandse Zee, gekend door de exquise zilte smaak van zijn huidsmeer, is onovertroffen in smaak. Bij nacht gevangen ligt hij nu klaar voor de markt op de visveiling in Chioggia.  

 

 

Veiling (8): vuurwerk (1-7-2026)

 

Eindelijk is de kogel door de kerk. Een lichtpuntje, een lichtkogel, een vuurvlieg. Het vuurwerk afsteken door particulieren is definitief aan banden gelegd. Vuurwerkhandelaren zijn gecompenseerd en kunnen op zoek naar nieuwe handel en bestemming voor hun panden. Geheime vuurwerkveilingen zullen ondergronds plaatsvinden. Vroeger verkocht de kapper bij ons om de hoek aan het einde van het jaar vuurwerkpakketten. Online en aan de grens zal de smokkel echter nog tierig welen. Volle kofferbakken.
Ben zeer benieuwd naar de jaarwisseling 2026 naar 2027. Zal het aantal vernielingen en de agressie richting zorgverleners afnemen? Zal de rust terug keren in de ziekenhuizen? Zullen er minder vingers, duimen en complete handen de lucht in gaan? Zal de drankomzet stijgen? Dat laatste ongetwijfeld. 

 

 

Veiling (9): Kunta Kinteh Island (1-7-2026)

 

Het is doodstil als we terugkeren van Kunta Kinteh Island (voorheen James Island) naar Juffure, gelegen aan rivier Gambia in the Gambia, the Smiling Coast. Op het eiland de resten van een fort en gevangenis waar in de 17e eeuw de slaven verzameld werden voor deportatie naar de beiden Amerika’s, Azië en Europa. Tussen 1650 en 1860 werden 10 tot 15 miljoen slaven verhandeld. Via brute veilingen en soms onderhands. Het slavernijmuseum in Albadarr toont ons stille getuigen van een wrede geschiedenis. Ook wij zwijgen bij alle verschrikkingen. Poster: ‘To be sold & let. By public auction at 11 o’Clock. On the 15th day of July 1820 under the trees for sale five slaves. Tobias, Hannibal, Joshua, Abraham, Eliza.’ Nooit meer! 

 

 

Veiling (10): Bruine Mauritius (2-7-2026)

 

Als verwoed filatelist spaar ik mijn leven lang al postzegels. En niet alleen goedkope. Kwestie van goed zoeken en onderhandelen. Inmiddels heb ik een aparte kamer ingericht om mijn verzameling te stallen. Een klein kamertje maar groot genoeg. Hier week ik ook de postzegels voorzichtig van hun ondergrond. Gebruikte postzegels zijn mijn favoriet.
Onlangs ben ik in het bezit geraakt van de zeldzame Bruine Mauritius. Een bijzonder exemplaar, broertje van de bekende Blauwe en Rode. Er bestaat er maar een van. Ik ben de trotse eigenaar. Ik laat hem wel zitten, ga hem niet afweken. Dat durf ik niet. Bovendien blijft de Bruine Mauritius dan veel beter zijn waarde houden. Wel zo handig bij een veiling. Stinkend rijk word ik. 

 

 

Veiling (11): toeval (3-7-2026)

 

Nou, dat is toevallig dat ik u zie?
Toeval bestaat niet meneer, en u bent?
Peter, Peeters, kent u mij niet meer? Van school?
Nee, ik ken u niet. Maar ziet u nu, geen toeval dus. Slechts een kruising der wegen.
Ha, ha, nog dezelfde humor, ernst én gedrevenheid.
U bedoelt?
Van de Kunstacademie! Peter Peeters! We zaten bij elkaar in de klas!
Dat is dan wel heel lang geleden meneer. Ik ben inmiddels 80.
Bent u ook op zoek?
U bedoelt?
Nou, hier op de veiling … naar koopjes?
Nee meneer … Peeters was het toch?
Peeters ja, Peter Peeters.
Nee meneer, ik ben niet op zoek. Nooit.
Wat doet u hier dan?
Nou, ik ben veilingnummer A412. Straks te koop! 

 

 

Veiling (12): Troostwijk Auctions (3-7-2026)

 

Daar moet ik wezen, denk ik onmiddellijk, als ik de advertentie lees. Troostwijk Auctions. Veilingen die troost bieden en het beste zijn. Het beste waarin? En in welk kader? Blijkt het geen fysieke veilingplaats te zijn, maar een online veilingsite? Hoe dan? Moet ik dan via een chat mijn bod doen? En wat als website op het hoogtepunt uitvalt? De tijd voorbij? Daar ga ik dus niet aan meedoen.
Ik lees ook dat ik eventueel spullen kan aanleveren voor de veiling. Dan moet ik een foto opsturen van het artikel en indien beschikbaar een aankoopbewijs en/of garantiebewijs. Bij een moeilijk artikel ook de gebruiksaanwijzing. Dat moet lukken. Ik maak vervolgens een selfie en voeg er een kopie geboorteakte bij. Kassa! 

 

 

Nieuwe bonscoach

Nederland is weer op zoek naar een nieuwe bonscoach. Hoelang heeft de vorige het uitgehouden? Eentje waar kortzichtig blind vertrouwen in was, door alle bobo's, bonzen van kaliber. Geen klinkende resultaten en een terugval op de wereldranglijst van, tot voor kort nog nummer één, naar plaats tweeëndertig. Met die plek nestelen we ons tussen Senegal en Kameroen, samen met Hongarije. Tijd voor wat goede gesprekken.

Broederliefde gaat het niet worden. Ronald en Erwin, Frank en Ronald, René en Willy, ze hebben allemaal al bedankt. Zij willen hun vingers en reputatie niet branden aan gladde jetsetboys met dito auto's, die alleen onder specifieke randvoorwaarden bereid zijn hun eigen merk voetbalschoenen aan te trekken, om vervolgens alleen bij goed weer en ideale omstandigheden, hun werk te doen. Daar valt geen eer aan te beleven, alleen maar buikpijn.

Oude rotten hebben ook geen trek. Advocaat van de duivel niet, Guus Hidden niet, Go Adriaanse al helemaal niet. Rinus Michels dan? Maar die is toch allang ...? Krol dan? Nee, niet Henk, Ruud! Ruud Krol, samen met Sjakie Swart. Als dat toch eens zou kunnen? Oude tijden herleven. Johan draait zich om in zijn graf. Na zijn overlijden is de malaise bij de KNVB en haar geloofsbroeders pas echt tot het nulpunt gedaald. Het dooit niet, het vriest. Hartje lente. Waarom kunnen wij niet bloeien? Oranje heeft het nodig.

Jonkies dan? Edgar misschien? Kan ie meteen debuteren met zijn pas verworven trainersdiploma. Hoeft ie geen zeventien jaar te wachten. Als Davids heeft hij sowieso niets te verliezen, en tevens een groot voordeel. Hij keert namelijk altijd terug. Gevraagd of ongevraagd. Als een ware Heintje. Of we doen een combi Patrick en Justin. Nee, niet Bieber, Kluivert! Vader en zoon? Of toch maar niet? Danny en Daly liggen dagelijks nog te vers in het geheugen.

Er blijft nog één kanjer over natuurlijk. Ware het niet dat deze zijn kans, dit keer zonder Cruijffiaanse veto's, gretig aanpakt om overall KNVB baas te worden. Let wel, in maatpak, niet in trainingsoutfit of overall. Een maatpak, ja. Daarmee doet hij zijn maten in het pak. Hij naait ze erin. Niet de voetballen helaas. Was dat maar waar. Hoewel? Hij zou zijn voeten wat graag vegen aan de Armani-geklede ballen.

Trots moeten we weer worden op onze jongens. En niet wij alleen. Ook het buitenland moet weer tegen Oranje op gaan kijken. En daarvoor is er maar één man geschikt. Een man die zijn eer aandoet. Een keeper, die alles bij elkaar keept, die boven de groep staat, desnoods zweeft, doen engelen ook. Een buitenlander die onze taal spreekt, geen visserslatijn. Met frisse blik, met vreemde ogen die dwingen. Geen bonscoach maar een blijfcoach. Zijn naam: Preud'homme. Michel! Laat ons bij deze rode duivel te biecht gaan, opdat we weer leren voetballen, als duvels uit een doosje. Doos. Mocht het dan toch niet lukken, geven we hem na pakweg een jaar gewoon weer de bons. En gaan we weer vrolijk op zoek naar een nieuwe bonscoach ... eh ... blijfcoach.

Drie maal daags innemen

Ik maak mij ernstig zorgen. Vanochtend werd ik wakker en toen ik de gordijnen opende scheen er een vreemde gloed de slaapkamer binnen. Een gloed die niet dagelijks in de lucht hangt. Een beetje vaal oranje. Alsof de zon een beetje afgebrand was. Ziek, dacht ik meteen? De zon die oranje schijnt dat kan niet. Ik wilde meteen het weerstation bellen. Het KNMI. Want dit was verdacht. Stel je voor dat de zon ziek is? Ziek op vrijdag de dertiende nog wel. Dat mag niet. Dat kan niet. We hebben de zon veel te hard nodig. Helaas namen ze bij het KNMI niet op. Ik dacht vanmiddag opnieuw proberen. Bij een zieke zon kun je niet te lang wachten.

Enfin, dan maar eerst ontbijten. Wacht. Nee, eerst aankleden. Wacht. Nee, eerst wassen. Wacht. Nee, eerst naar het toilet. Wat vreemd. Oranje plas in de pot. Hoe is dat mogelijk? Ik heb gisteren toch geen vreemde dingen genuttigd. Aandachtspuntje. Ik vertrouw het allemaal niet zo. Eerst een oranje gloed en nu een oranje plas. Eerst maar even wassen. Ehhh … Een oranje washandje … Ehhhh … En een oranje handdoek. Zelfs de tandpasta oranje. Sinaasappelsmaak. Bahhhh! Wat is hier aan de hand? Ik begin me nu pas echt zorgen te maken. Maar, eerst maar even aankleden. Waaaaatttttt? Op de stoel, keurig klaargelegd, een oranje onderbroek, oranje sokken, oranje short, oranje shirt. En zelfs een oranje petje. Maar die doe ik niet op. Ik ben niet gek.

Aan het ontbijt. Oranje boter, oranje hagelslag, oranje tompoucen, gedver. Hier is iets helemaal fout. Ik kan er alleen niet opkomen. Mijn geheugen laat me in de steek. Wat is er vandaag toch aan de hand? Mijn geheugen is oranje. Erg vaag. Ik denk dat het wellicht toch verstandig is om even de dokter te bellen. Die is attent. Hij ziet de ernst van de situatie en de noodzaak van zijn komst onmiddellijk in. Een geweldige dokter heb ik. Als ik de deur tien minuten later open doe staat de dokter in een vreemd ornaat voor mijn deur. Ik herken hem amper. Hij draagt een oranje petje met daaraan zwart haar vastgenaaid. Geen gezicht. Verder een oranje trainingspak dat erg blinkt. Hij waggelt en schudt met zijn kont als ik hem binnen laat.

“Wat is er aan de hand Mien?”
“Wel dokter, ik heb last van oranje, ik zie het overal?”
“Nou Mien, dat is niet zo vreemd hoor, het zit hem in de tijdgeest.”
“Tijdgeest dokter, in welke tijdgeest zitten we dan?”
“Nou Mien, voordat ik je daar over bericht stel ik voor dat je eerst even een leuk muziekje opzet. Dat praat wat makkelijker. Heb je iets oranje’s. Een volksliedje bij voorkeur?”

Ik zet het Wilhelmus op en nodig de dokter uit te gaan zitten.

“Ah, da’s mooi. Mooie versie ook. Van Bauer, nietwaar?”
“Van Fransje ja. De laatste versie. Nog niet zo lang uit.”
“Wel Mien, het is heel simpel. De tijdgeest waarin we nu leven is oranje. Het duurt zo lang het duurt. Het kan morgen afgelopen zijn maar ook nog goed drie weken duren. Het is ook niet gegarandeerd dat het daarna voorbij zal zijn. Maar de kans is wel groot.”
“Maar dokter, en de zon dan, die is ook goed ziek, toch? Lijdt die niet onder de oranje gloed?”
“Mien, ik begrijp je ongerustheid, maar heb geen nood. De zon is oranjegezind. Zal ie voorlopig ook blijven. Het enige advies dat ik je kan geven is om je een beetje aan te passen aan de tijdgeest. De oranje tijdgeest. Ook al is het maar tijdelijk. Gewoon een beetje slikken dat oranje. Met kleine beetjes. En het komt helemaal goed.”
“Dank dokter, goed dokter, maar kunt u mij toch niet een recept voorschrijven? Gewoon voor de zekerheid?”
“Liever niet Mien, het gaat namelijk vanzelf over. Wat je eventueel kunt doen is een hartversterkertje nemen bij het opstaan. Of beter nog, bij het opstaan en het slapen gaan. Dan krijg je in ieder geval de nodige nachtrust. Tussen de middag eentje mag ook nog. In noodgevallen dan.
“Dank dokter, voor uw komst en persoonlijke zorg en goede raad. Ik zal me houden aan uw advies. Vanaf vandaag start, pauzeer en eindig ik mijn dagen met oranjebitter. Drie maal daags. Voor de zekerheid. En in slechte dagen een paracetamolletje. Oranje uiteraard.”

Oranje boven

Op een blauwe maandag zit ik in mijn bruine kroeg. Ik sta rood en zit op zwart zaad. De barkeeper is een rooie vrouw en een echte blauwkous. Zij zit aan mijn groene zijde en lacht witjes voor haar uit. Helaas ziet ze niet dat ik zwart zie van de honger en paars van de kou. Zij zoekt enkel witte plekken in mijn landkaart.

Ik trek mijn stoute schoenen aan.
“Lieve barvrouw, ik krijg nog een geeltje van jou.”
“Nou, ik dacht het niet, zie ik zo wit? Ik krijg namelijk van jou nog een rooie rug.” Ik laat het blauw maar even blauw.

Mijn opmerking werkt als een rode lap op een stier. De barvrouw schuift een papiertje onder mijn neus. Het wordt me wit om de neus. Daar staat het zwart op wit. 1000 euro schuld. Het wordt me groen en geel voor de ogen en ik krijg acuut grijze haren. Dat kan de bruine niet trekken.

In de grijze oudheid ga ik op zoek naar de rode draad en een witte pomp. Ik lieg dat het zwart ziet en bied de barvrouw zwart goud. Daarmee maak ik het echt te grijs. Ze weet niet zo goed wat ze daarmee moet. Op financieel gebied is zij een groentje. Ze wil me bont en blauw slaan. Dat mag wel met een rode letter in de almanak.

Als ik een aantal weken grijs rijd dan kan ik wellicht bij de barvrouw mijn zwart geld witwassen. Maar wel oppassen hiermee. Al te wit is gauw vuil. Wel even uitkijken dat mijn barmaten niet groen gaan zien. Zij zijn bepaald niet van de blauwe knoop en ik wil niet dat ze mij groen op het lijf vallen. De barvrouw beziet mijn barmaten door een roze bril. Het zijn bepaald geen prinsen op witte paarden.

Ik zie mijn maten denken. Rode baard, duivels aard. Heden rood, morgen dood. Het liefst willen ze de rode haan laten kraaien. De barvrouw denkt daar anders over. Dat is een witte raaf. Zij wil bij mijn barmaten best een wit voetje halen. Dat gaat zeker lukken. Die willen slechts één ding. De WK-finale zien.

Het grote grijze Tv-scherm kleurt trillend rood wit en blauw. Kleurrijke liederen worden ingezet. De kroegkanarie fluit mee. We snuiven alle kleuren van de regenboog. Witwassen is niet langer aan de orde. Nederland, zo groen als gras, wordt kersvers wereldkampioen. Bonte serpentines en slingers kunnen daarna weer in de doos. Alle kleuren behalve één. Die blijft ergens boven, voor altijd in het geheugen gegrift.

Mien Olé