120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Bedelen (01-12-2015) (Themawoord: Beeld)
Bedelen of bedelen. Het is een kwestie van klemtoon leggen. Je kunt bedelen met en om aandacht. Een voorbeeld. Bedelt Giel Beelen om of met aandacht? Een ander voorbeeld. Bedeelt Giel Beelen met of om aandacht. Een laatste voorbeeld. Behoort Giel Beelen tot de bedelenden, de bedeelden of de bedelenden?
Denk even in beelden. Beeldend dus. Waar kom je dan uit? Bij belendende beelden? Die kans zit er dik in. Bedelen of bedelen, het ene vloeit voort uit het andere. Of vloeit het andere allemaal voort uit het ene? Verwarrend hoor.
Als mensen bedelen, bedelen ze de ander met mededelingen dat ze verlegen zitten om bedeling. Ik neem bedelaars altijd bij de arm. Met arme bedelaars heb ik een band.
Tekstinvoer (02-12-2015)
Heeft u nog iets in te voeren?
Wat dacht u van woorden?
Op papier of in gedachten?
Beide!
Moeilijke of makkelijke?
Beide!
Dure of goedkope?
Beide!
Legt u ze dan maar eens op tafel.
Allemaal?
Allemaal.
Vooruit dan.
Oef, dat wordt flink tellen. De woorden in gedachten ontbreken. Kunt u die nog even opschrijven?
Daar vraagt u wat. Dat gaat wel even duren.
Ik heb de tijd.
Twee dagen later liggen er dertig A4'tjes op de grenstafel. Een complete dichtbundel. De rekening is snel gemaakt.
Dat is dan drieduizend euro.
Drieduizend?
Drieduizend. De moeilijke en dure woorden kosten vijf euro. De makkelijke en goedkope een euro. Per woord uiteraard.
Kan ik het overmaken?
Contant betalen graag.
Wit?
Zwart mag ook.
Beeld in tranen (04-12-2015) (Themawoord: Beeld)
Het bloed spat van de hamer af. De beitel klieft diepe groeven. Op het hoofd staat zweet. Mouwen worden opgestroopt. Het hoofd geeft niet mee. Rimpels verschijnen zichtbaar in het zachte marmer. Blauw- en roze-aderig laat het materiaal zich niet kisten. Het geeft nauwelijks krimp.
De kunstenaar schreeuwt het uit. Weerbarstig wil het beeld zich niet vrijgeven. Er wordt geknokt en gevochten. Een grote worsteling. Wat in het hoofd zit wil er maar niet uitkomen. De buste bolt vol verlangen onder het uitdrukkingsloze gezicht.
Heel, heel langzaam tekenen gelaatstrekken zich af. Het beeld huilt zacht. Met een zachte doek wordt het verdriet wat weggepoetst. Een traan rolt diep het decolleté in. Op zoek naar troost. Hamer en beitel blijven binnenkomen.
Duimpjes meer of minder (07-12-2015) (Themawoord: Afgang)
We tellen een januari 2016. Een rustig begin van het nieuwe jaar. De balans kan worden opgemaakt. Zestig miljoen euro’s de lucht in. Vijf miljoen minder dan vorig jaar. Een prettige afgang. Veel siervuurwerk, minder geknal. Favoriet zijn nog steeds de gillende keukenmeiden.
Dat geldt ook voor Jingle bells van Bing en de Sound of Music van Julie. Het grootste verlangen in 2015 bleef een witte kerst. Idem dito de voornemens en voorspellingen voor 2016, stoppen met roken en weer beginnen. Afvallen en weer aankomen.
Op Facebook kunnen we straks kiezen voor duimpjes meer of minder. Omhoog of omlaag. Naast goedkeuring nu ook afkeuring. De wereld in balans. Wel zo handig voor de zeven duimlozen, drie minder dan vorig jaar.
Afgaan als een ... (07-12-2015) (Themawoord: Afgang)
Het is winter. Hij weet wat dat betekent. Een paar maanden in de schuur of het hok in. Op zich niet zo’n probleem. Er zijn meer lotgenoten die eventjes geparkeerd staan. Niet zo belangrijk als hem natuurlijk. Hij zorgt immers voor groei, is broodnodig en onmisbaar. Een belangrijke voorwaarde om de winter goed te overleven.
Maar toch beklaagt hij zich. De afgang na de herfst had beter en zorgvuldiger gekund. Op zijn minst even een doekje om zijn schouder en over de buik. Gewoon om wat glans te bewaren. De sproeigaatjes even doorprikken kan ook geen kwaad. Zorgt voor een betere doorspoeling in de lente, wanneer hij weer nodig is. Voorlopig geen water, maar gevleugelde overwinteraars in buik en slurf.
Afgang verklaard (08-12-2015) (Themawoord: Afgang)
De man stond aan het eind van de dijk en zag toe hoe schippers op enige afstand hun goederen losten. De afdaling over de loopbrug verliep telkenmale voorspoedig. Gelukkig maar, de gang over het pad stond synoniem voor einde en heengaan, kortom de dood. Niet iedereen kon zwemmen. Niet iedereen was even moedig om tot redding over te gaan. Een man overboord was overkomelijk en inwisselbaar.
Van schrik liep menigeen na het eerste lossen naar het kleine huisje en aanschouwde met grote vreze het product van zijne stoelgang. Met de mond vol tanden vaak, vanwege een beschamende mislukking. Het losbranden van een vuurwapen viel erbij in het niet. Met de kanonslag uit de broek ging het daarna wel stukken beter.
Lettertransformatie (09-12-2015) (Themawoord: Afgang)
De man had veel moeite om aan de opdracht te voldoen. Hoe kon hij in hemelsnaam deelnemen? Hij was niet eens officieel lid van de club. Ondanks het feit dat hij al een flink aantal columns had gepubliceerd op de website. Maar deze opdracht, dit verplichtte themawoord was hem toch echt te moeilijk.
Als hij nu eens ophield om fonetisch te denken en te schrijven. Zou dat wellicht kunnen helpen? Wacht. Hij had een veel beter idee. Hij zou een machine fabriceren die zijn euvel kon verhelpen. Een machine die automatisch zijn nauwelijks uitspreekbare letter transformeerde in de juiste. Het werkte noh niet helemaal hoed. De man uit Hent stelde de machine bij. En voilà, weer een flinke afgang voorkomen.
Spanningzoeker (15-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Het was erg donker in de volksbuurt. De lichten waren nog niet aan, maar het zou niet lang meer duren. Een late haan kraaide ergens in de middle of nowhere. Duiven koerden in de achtertuintjes. Er heerste een vreemde sfeer. Een prima setting voor een horrorfilm.
Wie niet bekend was in de volksbuurt zou er op dat moment niets willen zoeken. Behalve de spanningzoeker. Voor hem was dit de perfecte setting. Een beetje langs de huizen lopen. Verdacht, half gebukt, en dan ineens opspringen, vlak voor een verlicht raam. De handen omhoog gestoken.
De mensen aan tafel onder de tafellamp, schrokken zich meestal een hoedje. De spanningzoeker wist dat. Hij rekende erop. Hij trok dan altijd zijn beste zondagse gezicht.
De band loopt leeg (15-12-2015) (Themawoord: Spanning)
De band loopt leeg. Alweer. En hij is met geen enkele pomp meer op te blazen. Taai is het leer. De solutie is op. Vindt in deze tijd nog maar eens goede bandleden. Hoe geamputeerd een band kan raken? Het is al vaker voorgekomen. Fleetwood Mac, Crosby, Stills and Nash. Pardon, Crosby Stills, Nash and Young. Crosby, Stills, Nash, Young and Dylan, Creedence Clearwater Revival, Rolling Stones… de bandenspanning liep er regelmatig van op. Knalde uiteen. Met geen solutie meer te lijmen. Nu maar duimen dat de coverbands bij elkaar blijven. Stel je voor dat die leeglopen? Dan is het publiek zo vertrokken. Die banden mogen niet doorgesneden. Never nooit niet. Houdt het publiek op de juiste bandenspanning. En publique.
Ballonvrees (17-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Bleu blies Bollejan zijn ballon in de juiste proportie. Totdat de ballon aan zijn vingers opraakte en bijna uit zijn hand schoot. Amper kon hij de ballon nog vasthouden. In zijn linkse duim en wijsvinger begon de kramp reeds toe te slaan. Om hulp kon hij niet roepen. In een dovencentrum heeft dat weinig zin.
Zwaaien, ja zwaaien, dat moest ie doen. Met zijn rechtse hand kneep hij de in bijna kramp geschoten duim en wijsvinger flink aan. De ballon mocht niet ontsnappen. De doven zouden zich een hoedje schrikken. Stel je voor dat de ballon in hun gezicht zou schieten? De spanning was van het gezicht van Bollejan af te lezen en van de ballon. Toch maar leeg laten?
Meneer Spanning (17-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Meneer Spanning voelde zich wat slapjes en besloot voor de zekerheid even naar de dokter te gaan. Spanning, niet echt sterk van gestel, zat bibberend in de wachtkamer. Hij was nog lang niet aan de beurt. Met de minuut werd meneer Spanning meer en meer zenuwachtig. Hij kreeg het afwisselend koud en warm. Dat ging niet goed. Zijn buurvrouw had het snel in de gaten. Ze zag hoe meneer Spanning zich enorm opwond.
‘Gaat het wel goed meneer?’
‘Nou, ik heb me wel eens beter gevoeld.’
‘Hoe komt dat zo?’
‘Ik heb last van mijn stekker.’
‘Van uw stekker?’
‘Ja en de stroom is er ook nog eens af.’
‘Oei, dat is vervelend.’
‘Ja, dat vindt mijn vrouw nu ook!’
Er staat een kameel op de gang (19-12-2015)
Na veel moeite heb ik een groene boom in mijn woonkamer geplant. Die staat nu hartstikke vol. De ballen en de slingers passen er amper in. En ik heb iets vergeten. Shit de lampjes. Ik haal alle ballen en slingers weer uit de boom. Een lichtnet volstaat niet. Twee is ook nog erg armoedig. Bij drie ben ik pas tevreden. Ballen en slingers er weer in. Engelenhaar? Nee, dit jaar niet. Kerststal? Jazeker. Er komt een neefje en nichtje op bezoek. Alleen daarom al is het feest. Ik knip wat takken weg en plaats de stal. Ik pak iedereen uit. Jozef, Maria, de os en ezel, een handvol schaapjes, drie koningen, drie herders. Maar waar laat ik nou de kameel?
Vechtershart (21-12-2015) (Themawoord: Ontlading)
Mijn vechtershart wil zich ontladen. Het liefkoost, huilt en vecht, vanaf de vroege morgen tot de late avond. Zelfs tot diep in de nacht. De liefkozing is nog het moeilijkst. Die zit verstopt dicht onder de huid. Het hart pinkt traantjes weg en vecht zich stapel om het verdriet binnenhuids en binnenskamers te houden. Het bloed dat protesteert. Dat is te zien in bloeddoorlopen ogen, die waterig in de oogkas staan, overlopend van zoete zoute tranen. Waar laat ik mijn verdriet, waar laat ik mijn pijn? Mijn hart slaat tweehonderd slagen per minuut, weet met zichzelf geen blijf. Het slaat van binnen lomp om zich heen. Mijn vechtershart wil geen oorlog met zichzelf. Wil slechts ontlading van liefde, stil verdriet.
Serieus verzoek (22-12-2015)
Een serieus verzoek klinkt ernstig. Niets is minder waar. Als ik u vertel dat het een vertaling betreft van het Engelse serious request dan vallen zaken op hun plek. Op de eerste plaats een verwijzing naar 3FM dat in samenwerking met het Rode Kruis aan ons een oproep doet om kinderen in oorlogsgebieden vooruit te helpen. Door donaties in alle mogelijke vormen. Materieel en in gedachten. Ook gedachten komen binnen. Denk aan Zen. Dat serieus niet altijd bloedernstig hoeft te zijn laten de drie DJ’s, gasten en publiek in en rondom het Glazen Huis in Heerlen duidelijk zien. De uitbundige sfeer en gemeenschapszin bundelen kracht en gevoel. Keep them going! Niet op een, op twee, maar op alle plekken. Doneer!
Uit dag ING (24-12-2015)
De titel verknipt? Inderdaad. Zo ook een dag uit het leven van ING. Een uitdaging? Ik dacht het niet. Een dag als geen ander. En daardoor juist bijzonder. Less is more. In de beperking toont zich de meester. Maar geldt dat ook voor bankiers?
In zekere zin wel. Wie op de kleintjes let wordt immers rijk. Dat geldt overigens zowel voor je kinderen als voor je geld. De vraag is wat het meest verrijkt? Ik weet het antwoord wel. Money and children make the world go round. Not?
Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de kindjes. Hoewel Dagobert Duck daar waarschijnlijk een ander beeld bij heeft. Verder valt er weinig te melden over een dag ING. Over en uit.
Posts tonen met het label gieter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gieter. Alle posts tonen
31-12-2015
30-09-2015
120 Woorden September 2015
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
US closed (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
John, Richard, Paul, en George stappen uit de auto. Ze zijn net op tijd voor de herendubbel. Uit de gele auto halen ze zelf hun tassen. Daar mag niemand aankomen. Hopelijk wordt er vandaag met Tretorn gespeeld. Keiharde ballen. Daar houden de vier jongens van.
Intussen is ook de tegenstander gearriveerd en kan iedereen zich opmaken voor de grote finale. Ron, Keith, Charley, en Mick zijn er klaar voor. Ze dragen een rood tenue met grote tong.
Scheidsrechter is Pjotr Pergola. Maar dat is verder niet van belang. Zijn naam genoemd is voldoende voor een medaille na de wedstrijd.
De afloop is bekend. Toch? In de laatste set winnen de groene hairy boys uit Liverpool. Zij hebben uiteindelijk meer hits.
Mijn pergola is van goud (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
Nieuws. In de muziekarchieven van Johnny Hoes (platenbaas in ruste) is onlangs door zijn nazaten een belangrijke ontdekking gedaan. De familie heeft aanvankelijk geprobeerd het nieuws stil te houden, maar helaas, persmuskieten van Telegraaf en Story zaten er bovenop. In de archieven is een bijzondere opname ontdekt van een befaamde zangeres. Ben even haar naam kwijt. Het is een autobiografisch lied. De familie van Johnny is momenteel in conclaaf met nazaten van de befaamde zangeres of de opname uitgebracht mag worden. De rioolratten hebben inmiddels ontdekt dat er onderzoek is gedaan naar een pergola in de buurt van Stramproy. Er zou een stuk hout ontbreken. Essentieel voor waarheidsbevinding en authenticiteit van de recente opname, aldus de advocaten van de zangeres.
Nou ja! (03-09-2015)
Er loopt een rare vogel over mijn stoep. Ik kan hem niet helemaal plaatsen. Hij wappert met zijn vleugels, een beetje schuw, vlak boven de stoep. In grote vertwijfeling. Zal ik wel of zal ik niet? Dat zie ik hem denken. Maar vogels kunnen helemaal niet denken. Waarom dan die vertwijfeling? Kan ie eigenlijk wel vliegen. Of is het zo’n twijfelgevalletje, zo’n last-minute beslissertje, die pas bij dreigend gevaar net op tijd wegvliegt? Het kan natuurlijk ook zijn dat ie gewoon honger heeft. Maar dat eigenlijk niet durft toe te geven. Zo van, ik zie je wel, maar ga toch wegvliegen. Die ouwe mik van jou die blief ik niet, ik ga er bijna van over mijn nek. Nou ja!
Bittergarnituur (04-09-2015)
Bitter. Zo smaakt soms succes. Liever verkies ik zoet. Het is maar hoe het binnenkomt. Voor of achter op de tong. En niet in een keer. Heel even moet het door de mond rollen. Om het dan te koesteren in de hersenpan.
Lekker laten braden, stoven, of bakken. Gewokt succes. Niet meteen doorslikken. Maar goed proeven op de tong. Maak van het succes heel even tongfilet. Ontgraat het en snijdt de harde kantjes ervan af. Je krijgt het immers niet dagelijks toebedeeld. Een gezond portie succes.
Smaakt het na goed kauwen dan nog bitter, dat succes? Dan is mogelijk het vet aan vervanging toe. Oud mondvet verbittert ieder garnituur. Ook zoetigheid helpt dan niet meer. Zelfs pepermunt kan bitter smaken.
Voor eeuwig naar de knoppen (08-09-2015) (Themawoord: Knop)
Er gebeurt niets. Nogmaals druk ik op de knop.
“Ik denk dat de knop naar de knoppen is.”
“Waarnaartoe?”
“Naar de knoppen.”
“Echt?”
“Echt!”
“Ver weg?”
“Heel ver weg!”
“Komt ie nog terug?”
“Vast!”
“Ik mis hem nu al.”
“Ik ook.”
“Hij was altijd vriendelijk.”
“Zeker!”
“En klef!”
“Hoezo?”
“Nou, je weet toch wel wat ik bedoel?”
“Nee.”
“Dat ie zich altijd liet betasten.”
“Ja, ja, dat klopt. Hij liet zich graag aanraken.”
“Hij ging ook echt iets met je aan.”
“En uit!”
“Ja, ook uit. Aan en uit. Gelijk een knipperlicht.”
“Altijd kortstondige relaties.”
“Ja, het duurde nooit erg lang.”
“Zou hij nog ooit terugkomen?”
“Ik denk het niet.”
“Voor eeuwig naar de knoppen?”
“Voor eeuwig naar de knoppen!”
Knoppijn (09-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop omdraaien. Ik kan het niet. Weet niet eens waar die zit. Veel mensen kunnen het. De knop omdraaien. Soms voor even, soms voorgoed. Last van lage rugpijn? Ik draai even mijn knop om en dan heb ik nergens meer last van. Waar zit die knop mensen? Ik wil hem ook. Lijkt me de ultieme oplossing voor een hele hoop problemen. Last van de buren? Ik draai even mijn knop om. Dat wil ik ook! Last van de kinderen? Geen enkel probleem, ik draai gewoon even mijn knop om. Als ik die knop zou bezitten. Ik zou hem pijn doen. Echt. Tot tranen toe zou ik hem bewegen. Kon ik hem maar ergens kopen. Maar waar? Bij een knoppenwinkel?
Knap (10-09-2015) (Themawoord: Knop)
Patverdamme, mijn knap is kopat. Hij daet niet wot ik wil. Net nu ik hem het hordste nadig heb, loot ie mij in de steek. Het lijkt wel af ie mij vaar de gek haudt. Die klate knap. Of iemond heeft zitten klaten met mijn taetsenbard, dat is aak gaed magelijk. Het is in ieder gevol knop irritont. Door woor ik een A wil tikken tikt ie een O en vice verso. Ik ward er helemool gestaard von. Ben ap zaek gegoon noor een tongetje om de taetsen ap mijn taetsenbard te vervongen, moor zaols u kunt zien lieve lezer, het is mij heloos nag niet gelukt. De woterpamptong wil niet echt meewerken. Nag even praberen met de cambinatietong. Zucht.
Knopje (11-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop is het meest overschatte lichaamsdeel van de homo sapiens. Als homo ludens vraag ik me af of dat ook geldt voor de homo naledi. Er zijn zoveel lichaamsdelen gevonden bij de recente ontdekking van deze nieuwe mens dat daar ook het knopje bij moet zitten. Ik zeg met nadruk knopje want deze mens was erg klein.
Bij de man extern, bij de vrouw intern gepositioneerd, kan de knop zorgen voor extase, in sommige gevallen euforie, mits juist gestimuleerd. Dat zegt de homo erectus. De homo florensis betwijfelt dit dan weer. Zwaar overschat die knop. Maar ja, net als de homo naledi is de homo florensis klein van stuk. Gezegend met een klein knopje. Daar zit precies de overschatting.
Joost mag weten (11-09-2015)
Joost mag weten
Weten wat niet is
Stilte in de lucht
Rumoer op aarde
Wankel en vrij
Gevangen evenwicht
Twee gezichten
Zwart en wit
Grijzen taboe
Kleurrijke passie
Wat een mens niet kan
Bevroren in de sneeuw
Kunst van leven
Leven van kunst
Worstelingen in een mensenleven. Niemand is het vreemd. Bedankt Joost, voor wat je achterlaat. Jouw dubbelheid en hersenmanie heeft jou lastig achtervolgd. Nu is het aan de aardlingen om daar vrede mee te hebben. Troost aan nabestaanden, vrienden en familie. Woede ook. Verdriet dat gaat nog komen. Verdriet om een mooi mens, een talent. Jij bracht de schone kunsten voor mij een stukje dichterbij. Anders, ontwapenend, passioneel. Het licht achter de duisternis. Hopelijk hen je het gevonden.
Verschijningsvormen van twijfel (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Zal ik wel of niet vandaag of morgen spontaan of berekend met potlood of pen in de kamer of keuken een boeiend of saai epos of gedicht boetseren of borduren op papier of mijn tablet? Bewust of onbewust vraag ik me af, nee, ik weet het zeker, dat ik ooit of nooit de column van mijn leven zal schrijven, in de weet of met fantasie dat de lezer er alles of niets van zal begrijpen. Zal ik dan wel of niet een verklaring geven van mijn schrijven, of laat ik hem of haar in het ongewisse? Fantasie mag nooit weten worden en weten liever geen fantasie, want wie wil nu niet of wel verschijningsvormen van twijfel voor eeuwig zeker zien?
Twijfeltoren (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Vandaag een bezoek gebracht aan de grote Twijfeltoren. Wat stond ie er weer mooi bij. Onderaan de voet was een groot geel circus neergestreken. Gekke clowns op gekke fietsen. Ze staken allemaal in het geel en staken trots hun linkerarm omhoog. Het leek wel een soort ode, een groot geel saluut dat ze aan iets of iemand brachten. Ik vroeg me alleen af aan wie. Waar gaat dit over? Vroeg ik aan een Parisien. Ik zag hem twijfelen bij zijn antwoord. Een hekel heb ik daaraan. Aan mensen die grote twijfel leggen in beantwoording van op zich niet zo’n moeilijke vragen. Hij verwees me door naar een kerk. De Sacre Coeur Sans Doute. Daar zou ik mijn antwoord wel vinden.
Herinneringen uit een ver verleden (15-09-2015)
Ik word wakker op de kleuterschool. Vreemd. Mijn bed staat middenin het klaslokaal. Alle kindertjes zitten om mij heen. Net als de juf.
‘Mien, lees eens iets voor?’, roept de juf.
Maar dat kan ik helemaal niet. Ik zit nog op de kleuterschool. Hoe kan de juffrouw dat nu van mij vragen.
Ik zie mezelf mijn vinger opsteken.
‘Nee Mien, je mag niet naar het toilet, je bent net geweest!’
Ik voel het water in mijn broek lopen. In de klas ruikt het nu naar urine. Het stinkt. Bah.
‘Een verhaal Mien, we willen een verhaal horen.’
De juffrouw heeft zich voorover gebogen en legt haar oor vlak bij mijn mond.
‘Doe maar iets van Pinkeltje!’
Langzaam glij ik weg.
Ik,twijfel nooit (17-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Ik twijfel nooit. Weet alles zeker. Alles is simpel. Een plus een. Is toch twee? Waarom daaraan twijfelen? Heeft geen zin. Zeker weten gewoon. Er voor gaan. Geen laf gedoe. Staan voor iets. Linea recta volgen. Befehl ist Befehl. Ook naar jezelf. Nadenken komt later. Tijd voor oorlog. Twijfel leidt af. Waarom daaraan toegeven? Voor de finish. Flink gas geven. Schip strandt anders. Dat kan niet. Dat mag niet. Een, twee, drie. Volle kracht vooruit. Opletten op school. Alles goed leren. Netjes tanden poetsen. Gehoorzamen aan alles. Altijd braaf zijn. Alleen zeker weten. Houd twijfel buiten. Ik weet het. Het klinkt saai. Koet ke koet. Rucksichtlos er tegenaan. Niet meer omkijken. De finish nabij. Ik twijfel nooit. Weet ook niet.
Leeglopen (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Ik heb alles verzameld en zorgvuldig bewaard. In gedachten vergaard. In kartonnen dozen. Zo ook mijn hoofd. Emotie kon er niet meer bij. Grenzen moest ik stellen. Dat zette mij onmiddellijk aan het denken. Moet ik mijn gedachten nu aan gedichten of aan proza schenken?
Niemand die mij geloven zal. De tuinman verdrinkt in zijn eigen gras, zonder zwemvest in zijn blote bast. De lompe visboer die de wolken wiedt, de koning en zijn prinses, ze staan naakt wedergekeerd in schaduw en in licht. Allen, ja allen hebben ze de oren dicht. Volgepropt met modder, pier en Bibelebonse pap.
Zodra mensen langzaam leeglopen als een gieter, is er niemand meer die horen wil. Alleen al daarom heb ik alles bewaard.
Koeienwijsheid (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Geheugen, zo lek als een gieter. Dat komt omdat ik niet genoeg gras eet. Onderzoek heeft onlangs aangetoond dat het eten van gras de hersenen stimuleert. Het vergroot ook de opnamecapaciteit. Hoe dat kan? U denkt vast die is zo dom als een koe. Maar koeien zijn helemaal niet dom. Het zijn juist zeer intelligente beesten. En ik zal dat aantonen. Op dit moment schrijf ik naar het woord vijftig toe. Toe dan. Tel het maar na? Was het de eerste of de tweede toe waar vijftig op landde. Aha. Nu twijfelt u. Als u het natelt voelt u zich misschien dom. Maar als u het niet natelt dan wordt de domheid zeker niet weggenomen. Koeien zijn zo dom niet.
Baantjes (22-09-2015)
Dat heb ik weer. Disleksi. Een bizondere vorm ook nog. Ik voeg soms letters toe aan bestaande en niet-bestaande woorden. Ingewrikkeld, ik geef het toe. Soms laat ik ook lettes weg. Laat dat nou net in het zembad gebeuren. Ik trek daar iedere week baantjers. Crimineel hoe ik mijn best moet doen om een baantjer uit te zemmen. Waarom? Omdat er allemaal slagroomschepen in mijn vaarwater zemmen. Heel irrrrrritant. Ze zemmen ook nog vaak naast elkaar. Dan praten ze over kinderen en eten klaarmaken, of andersom. Soms duik ik dan maar onder hun door. Ik duik dan vlak voor hun gezicht weer boven water. Als ik heel boos ben sla ik ook nog even met mijn platvoeten op het water.
In klei gegoten (23-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Een handvat, een tuit, een vulopening en als het even kan een broes, dat moet ie allemaal bevatten. Grootte pakweg 15 liter. Eerst draai ik een flinke buik. Terwijl de klei door mijn vingers glijdt denk ik na over de afwerking. Glazuren? Ja. Wel zo handig met alle glazuren regen die tegenwoordig valt uit hevige wolkbreuken. Ik besluit meteen een trechter te kleien. Hoe moet anders die regen in de vulopening vallen? De tuit moet boven de buik uitkomen. Anders loopt ie spontaan leeg. Ik spreek uit eigen ervaring. Alle vaten moeten goed communiceren en ook het freatisch vlak overstijgen. Gelukkig is mijn tuin hoog gelegen. Nu nog hopen dat ie in de oven past. Mijn in klei gegoten gieter.
Zo lek als een ... (24-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Zeef. Nee, mandje. Nee, vergiet.
Ja, hoe zit het nou?
Niet.
Hoezo?
Nou, het is toch lek?
Lek als lekkend of lek als verklappend?
Nou, gewoon.
Letterlijk of figuurlijk?
Ik kan niet meer volgen.
Lek?
De hersens ja.
Die kende ik nog niet. Lekkende hersens.
Nou, gewoon. Als het geheugen je in de steek laat is het lek.
Als een vergiet?
Nee, als een mandje.
Je vergeet de zeef.
Nou nee, niet echt. Hoewel? Ik heb wel eens kokende hersens. Dan is het wel handig zo’n zeef. Voor het goed afgieten van kokend hersenvocht werkt dat wel fijner.
Ja, ja, het werkt allemaal nauw.
Ik ga er weer eens vandoor.
Waar naar toe?
Tuincentrum.
Hoezo?
Heb een lekke gieter.
Oh.
Bosnemers gezocht (28-09-2015)
Vandaag door het bos gelopen. Ik struikelde voordurend over de paddestoelen. Wat een rotdingen. Glad en glibberig en ze blijven ook nog eens plakken onder je schoenen. Eikels en denneappels, ook al zoiets. Dat niemand die troep eens even opruimt. Naast boswachters zou ik graag bosopruimers willen introduceren. Mensen die de takken van het pad afhalen en met een bosbezem de bladeren van de paadjes vegen. Gezond werk in de natuur. Belonen met de opbrengst uit het bos. Wel zo verdiend. Het bos geeft en neemt. Ook goed voor, of is het nu tegen, de werkeloosheid? Enfin, u weet wel wat ik bedoel. Uiteraard hoeven de werknemers, of moet ik zeggen bosnemers, niet te werken bij vorst. Ze krijgen vorstverlet.
Retroscoop (28-09-2015) (Themawoord: Retro)
Daar zit ik dan. Brilletje op, drie D. Chips en cola heb ik in het te kleine gat van de armleuning gefrot. De muziek klinkt oorverdovend hard uit de boxen. Sound rolt dolby surround door de zaal en kaatst terug op de kale muren. Het zwarte doek dat rood gekleurd is in mooi velours, trekt langzaam open. We gaan beginnen! Pauwen lopen met opgeheven knikkende nekjes over de bühne. Nooit gedacht dat wij nu al getrakteerd zouden worden op het nieuwste bont. Maar eerst gaan we nog even retro. Ik weet niet hoeveel bontjes passeren de revue. En al degenen die nog leven, komen even tot leven. Retrospannend vind ik het allemaal. Ik hoor de filmspoel achter mij rollen, retropolygoon.
In mijn element (30-09-2015) (Themawoord: Retro)
Ik tuur naar het plafond dat over de hele lengte en breedte bedekt is met een grote zwarte uit elkaar getrokken netkous. Een gatenweb omkleed door zwarte draden, hier en daar aan elkaar geknoopt met schoenveters. Waar zit nu toch die spin? Grote glazen bollen in groen, bruin, blauw en rood die op het net liggen, glinsteren fel door foute lichtspotjes. Het lijken grote ogen van een gevaarlijk insect. Maar het is niet de spin die ik verwacht. Bob Dylan murmelt poëtische woorden onder de naald van mijn pick-up. Zijn rauwe bronzen stem gaat een gevaarlijk duel aan met het Shure-element. Dat wint ie vol overtuiging. Geen enkel antwoord zweeft meer in wind. Ik blow en droom mezelf helemaal retro.
Maerten en Oopjen dansen de boogie woogie (30-09-2015)
Maerten Soolmans en Oopjen Coppit ze dansen samen de boogie woogie en dat doen ze voortaan hun leven lang. Gekleed in rokkostuum rocken ze samen afwisselend in grote balzalen, heel kunstig. Het heeft even geduurd en het mag wat kosten. We drinken er feestelijk een glaasje Mouton-Rothschild bij. Doe eens gek. Een uitstekende pure cabernet sauvignon, rood uiteraard. De favoriete kleur van good old Rembrandt. Hoe zou hij het licht nu laten schijnen op de gezamenlijke aankoop van het Louvre en het Rijks. zou hij ooit een vermoeden hebben gehad dat de beide portretten Maerten en Oopjen ooit 80 miljoen per stuk zouden opbrengen. Wat een huwelijksgeschenk. Om van te dromen toch? nu maar hopen dat het veel bezoekers trekt.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
US closed (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
John, Richard, Paul, en George stappen uit de auto. Ze zijn net op tijd voor de herendubbel. Uit de gele auto halen ze zelf hun tassen. Daar mag niemand aankomen. Hopelijk wordt er vandaag met Tretorn gespeeld. Keiharde ballen. Daar houden de vier jongens van.
Intussen is ook de tegenstander gearriveerd en kan iedereen zich opmaken voor de grote finale. Ron, Keith, Charley, en Mick zijn er klaar voor. Ze dragen een rood tenue met grote tong.
Scheidsrechter is Pjotr Pergola. Maar dat is verder niet van belang. Zijn naam genoemd is voldoende voor een medaille na de wedstrijd.
De afloop is bekend. Toch? In de laatste set winnen de groene hairy boys uit Liverpool. Zij hebben uiteindelijk meer hits.
Mijn pergola is van goud (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
Nieuws. In de muziekarchieven van Johnny Hoes (platenbaas in ruste) is onlangs door zijn nazaten een belangrijke ontdekking gedaan. De familie heeft aanvankelijk geprobeerd het nieuws stil te houden, maar helaas, persmuskieten van Telegraaf en Story zaten er bovenop. In de archieven is een bijzondere opname ontdekt van een befaamde zangeres. Ben even haar naam kwijt. Het is een autobiografisch lied. De familie van Johnny is momenteel in conclaaf met nazaten van de befaamde zangeres of de opname uitgebracht mag worden. De rioolratten hebben inmiddels ontdekt dat er onderzoek is gedaan naar een pergola in de buurt van Stramproy. Er zou een stuk hout ontbreken. Essentieel voor waarheidsbevinding en authenticiteit van de recente opname, aldus de advocaten van de zangeres.
Nou ja! (03-09-2015)
Er loopt een rare vogel over mijn stoep. Ik kan hem niet helemaal plaatsen. Hij wappert met zijn vleugels, een beetje schuw, vlak boven de stoep. In grote vertwijfeling. Zal ik wel of zal ik niet? Dat zie ik hem denken. Maar vogels kunnen helemaal niet denken. Waarom dan die vertwijfeling? Kan ie eigenlijk wel vliegen. Of is het zo’n twijfelgevalletje, zo’n last-minute beslissertje, die pas bij dreigend gevaar net op tijd wegvliegt? Het kan natuurlijk ook zijn dat ie gewoon honger heeft. Maar dat eigenlijk niet durft toe te geven. Zo van, ik zie je wel, maar ga toch wegvliegen. Die ouwe mik van jou die blief ik niet, ik ga er bijna van over mijn nek. Nou ja!
Bittergarnituur (04-09-2015)
Bitter. Zo smaakt soms succes. Liever verkies ik zoet. Het is maar hoe het binnenkomt. Voor of achter op de tong. En niet in een keer. Heel even moet het door de mond rollen. Om het dan te koesteren in de hersenpan.
Lekker laten braden, stoven, of bakken. Gewokt succes. Niet meteen doorslikken. Maar goed proeven op de tong. Maak van het succes heel even tongfilet. Ontgraat het en snijdt de harde kantjes ervan af. Je krijgt het immers niet dagelijks toebedeeld. Een gezond portie succes.
Smaakt het na goed kauwen dan nog bitter, dat succes? Dan is mogelijk het vet aan vervanging toe. Oud mondvet verbittert ieder garnituur. Ook zoetigheid helpt dan niet meer. Zelfs pepermunt kan bitter smaken.
Voor eeuwig naar de knoppen (08-09-2015) (Themawoord: Knop)
Er gebeurt niets. Nogmaals druk ik op de knop.
“Ik denk dat de knop naar de knoppen is.”
“Waarnaartoe?”
“Naar de knoppen.”
“Echt?”
“Echt!”
“Ver weg?”
“Heel ver weg!”
“Komt ie nog terug?”
“Vast!”
“Ik mis hem nu al.”
“Ik ook.”
“Hij was altijd vriendelijk.”
“Zeker!”
“En klef!”
“Hoezo?”
“Nou, je weet toch wel wat ik bedoel?”
“Nee.”
“Dat ie zich altijd liet betasten.”
“Ja, ja, dat klopt. Hij liet zich graag aanraken.”
“Hij ging ook echt iets met je aan.”
“En uit!”
“Ja, ook uit. Aan en uit. Gelijk een knipperlicht.”
“Altijd kortstondige relaties.”
“Ja, het duurde nooit erg lang.”
“Zou hij nog ooit terugkomen?”
“Ik denk het niet.”
“Voor eeuwig naar de knoppen?”
“Voor eeuwig naar de knoppen!”
Knoppijn (09-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop omdraaien. Ik kan het niet. Weet niet eens waar die zit. Veel mensen kunnen het. De knop omdraaien. Soms voor even, soms voorgoed. Last van lage rugpijn? Ik draai even mijn knop om en dan heb ik nergens meer last van. Waar zit die knop mensen? Ik wil hem ook. Lijkt me de ultieme oplossing voor een hele hoop problemen. Last van de buren? Ik draai even mijn knop om. Dat wil ik ook! Last van de kinderen? Geen enkel probleem, ik draai gewoon even mijn knop om. Als ik die knop zou bezitten. Ik zou hem pijn doen. Echt. Tot tranen toe zou ik hem bewegen. Kon ik hem maar ergens kopen. Maar waar? Bij een knoppenwinkel?
Knap (10-09-2015) (Themawoord: Knop)
Patverdamme, mijn knap is kopat. Hij daet niet wot ik wil. Net nu ik hem het hordste nadig heb, loot ie mij in de steek. Het lijkt wel af ie mij vaar de gek haudt. Die klate knap. Of iemond heeft zitten klaten met mijn taetsenbard, dat is aak gaed magelijk. Het is in ieder gevol knop irritont. Door woor ik een A wil tikken tikt ie een O en vice verso. Ik ward er helemool gestaard von. Ben ap zaek gegoon noor een tongetje om de taetsen ap mijn taetsenbard te vervongen, moor zaols u kunt zien lieve lezer, het is mij heloos nag niet gelukt. De woterpamptong wil niet echt meewerken. Nag even praberen met de cambinatietong. Zucht.
Knopje (11-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop is het meest overschatte lichaamsdeel van de homo sapiens. Als homo ludens vraag ik me af of dat ook geldt voor de homo naledi. Er zijn zoveel lichaamsdelen gevonden bij de recente ontdekking van deze nieuwe mens dat daar ook het knopje bij moet zitten. Ik zeg met nadruk knopje want deze mens was erg klein.
Bij de man extern, bij de vrouw intern gepositioneerd, kan de knop zorgen voor extase, in sommige gevallen euforie, mits juist gestimuleerd. Dat zegt de homo erectus. De homo florensis betwijfelt dit dan weer. Zwaar overschat die knop. Maar ja, net als de homo naledi is de homo florensis klein van stuk. Gezegend met een klein knopje. Daar zit precies de overschatting.
Joost mag weten (11-09-2015)
Joost mag weten
Weten wat niet is
Stilte in de lucht
Rumoer op aarde
Wankel en vrij
Gevangen evenwicht
Twee gezichten
Zwart en wit
Grijzen taboe
Kleurrijke passie
Wat een mens niet kan
Bevroren in de sneeuw
Kunst van leven
Leven van kunst
Worstelingen in een mensenleven. Niemand is het vreemd. Bedankt Joost, voor wat je achterlaat. Jouw dubbelheid en hersenmanie heeft jou lastig achtervolgd. Nu is het aan de aardlingen om daar vrede mee te hebben. Troost aan nabestaanden, vrienden en familie. Woede ook. Verdriet dat gaat nog komen. Verdriet om een mooi mens, een talent. Jij bracht de schone kunsten voor mij een stukje dichterbij. Anders, ontwapenend, passioneel. Het licht achter de duisternis. Hopelijk hen je het gevonden.
Verschijningsvormen van twijfel (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Zal ik wel of niet vandaag of morgen spontaan of berekend met potlood of pen in de kamer of keuken een boeiend of saai epos of gedicht boetseren of borduren op papier of mijn tablet? Bewust of onbewust vraag ik me af, nee, ik weet het zeker, dat ik ooit of nooit de column van mijn leven zal schrijven, in de weet of met fantasie dat de lezer er alles of niets van zal begrijpen. Zal ik dan wel of niet een verklaring geven van mijn schrijven, of laat ik hem of haar in het ongewisse? Fantasie mag nooit weten worden en weten liever geen fantasie, want wie wil nu niet of wel verschijningsvormen van twijfel voor eeuwig zeker zien?
Twijfeltoren (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Vandaag een bezoek gebracht aan de grote Twijfeltoren. Wat stond ie er weer mooi bij. Onderaan de voet was een groot geel circus neergestreken. Gekke clowns op gekke fietsen. Ze staken allemaal in het geel en staken trots hun linkerarm omhoog. Het leek wel een soort ode, een groot geel saluut dat ze aan iets of iemand brachten. Ik vroeg me alleen af aan wie. Waar gaat dit over? Vroeg ik aan een Parisien. Ik zag hem twijfelen bij zijn antwoord. Een hekel heb ik daaraan. Aan mensen die grote twijfel leggen in beantwoording van op zich niet zo’n moeilijke vragen. Hij verwees me door naar een kerk. De Sacre Coeur Sans Doute. Daar zou ik mijn antwoord wel vinden.
Herinneringen uit een ver verleden (15-09-2015)
Ik word wakker op de kleuterschool. Vreemd. Mijn bed staat middenin het klaslokaal. Alle kindertjes zitten om mij heen. Net als de juf.
‘Mien, lees eens iets voor?’, roept de juf.
Maar dat kan ik helemaal niet. Ik zit nog op de kleuterschool. Hoe kan de juffrouw dat nu van mij vragen.
Ik zie mezelf mijn vinger opsteken.
‘Nee Mien, je mag niet naar het toilet, je bent net geweest!’
Ik voel het water in mijn broek lopen. In de klas ruikt het nu naar urine. Het stinkt. Bah.
‘Een verhaal Mien, we willen een verhaal horen.’
De juffrouw heeft zich voorover gebogen en legt haar oor vlak bij mijn mond.
‘Doe maar iets van Pinkeltje!’
Langzaam glij ik weg.
Ik,twijfel nooit (17-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Ik twijfel nooit. Weet alles zeker. Alles is simpel. Een plus een. Is toch twee? Waarom daaraan twijfelen? Heeft geen zin. Zeker weten gewoon. Er voor gaan. Geen laf gedoe. Staan voor iets. Linea recta volgen. Befehl ist Befehl. Ook naar jezelf. Nadenken komt later. Tijd voor oorlog. Twijfel leidt af. Waarom daaraan toegeven? Voor de finish. Flink gas geven. Schip strandt anders. Dat kan niet. Dat mag niet. Een, twee, drie. Volle kracht vooruit. Opletten op school. Alles goed leren. Netjes tanden poetsen. Gehoorzamen aan alles. Altijd braaf zijn. Alleen zeker weten. Houd twijfel buiten. Ik weet het. Het klinkt saai. Koet ke koet. Rucksichtlos er tegenaan. Niet meer omkijken. De finish nabij. Ik twijfel nooit. Weet ook niet.
Leeglopen (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Ik heb alles verzameld en zorgvuldig bewaard. In gedachten vergaard. In kartonnen dozen. Zo ook mijn hoofd. Emotie kon er niet meer bij. Grenzen moest ik stellen. Dat zette mij onmiddellijk aan het denken. Moet ik mijn gedachten nu aan gedichten of aan proza schenken?
Niemand die mij geloven zal. De tuinman verdrinkt in zijn eigen gras, zonder zwemvest in zijn blote bast. De lompe visboer die de wolken wiedt, de koning en zijn prinses, ze staan naakt wedergekeerd in schaduw en in licht. Allen, ja allen hebben ze de oren dicht. Volgepropt met modder, pier en Bibelebonse pap.
Zodra mensen langzaam leeglopen als een gieter, is er niemand meer die horen wil. Alleen al daarom heb ik alles bewaard.
Koeienwijsheid (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Geheugen, zo lek als een gieter. Dat komt omdat ik niet genoeg gras eet. Onderzoek heeft onlangs aangetoond dat het eten van gras de hersenen stimuleert. Het vergroot ook de opnamecapaciteit. Hoe dat kan? U denkt vast die is zo dom als een koe. Maar koeien zijn helemaal niet dom. Het zijn juist zeer intelligente beesten. En ik zal dat aantonen. Op dit moment schrijf ik naar het woord vijftig toe. Toe dan. Tel het maar na? Was het de eerste of de tweede toe waar vijftig op landde. Aha. Nu twijfelt u. Als u het natelt voelt u zich misschien dom. Maar als u het niet natelt dan wordt de domheid zeker niet weggenomen. Koeien zijn zo dom niet.
Baantjes (22-09-2015)
Dat heb ik weer. Disleksi. Een bizondere vorm ook nog. Ik voeg soms letters toe aan bestaande en niet-bestaande woorden. Ingewrikkeld, ik geef het toe. Soms laat ik ook lettes weg. Laat dat nou net in het zembad gebeuren. Ik trek daar iedere week baantjers. Crimineel hoe ik mijn best moet doen om een baantjer uit te zemmen. Waarom? Omdat er allemaal slagroomschepen in mijn vaarwater zemmen. Heel irrrrrritant. Ze zemmen ook nog vaak naast elkaar. Dan praten ze over kinderen en eten klaarmaken, of andersom. Soms duik ik dan maar onder hun door. Ik duik dan vlak voor hun gezicht weer boven water. Als ik heel boos ben sla ik ook nog even met mijn platvoeten op het water.
In klei gegoten (23-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Een handvat, een tuit, een vulopening en als het even kan een broes, dat moet ie allemaal bevatten. Grootte pakweg 15 liter. Eerst draai ik een flinke buik. Terwijl de klei door mijn vingers glijdt denk ik na over de afwerking. Glazuren? Ja. Wel zo handig met alle glazuren regen die tegenwoordig valt uit hevige wolkbreuken. Ik besluit meteen een trechter te kleien. Hoe moet anders die regen in de vulopening vallen? De tuit moet boven de buik uitkomen. Anders loopt ie spontaan leeg. Ik spreek uit eigen ervaring. Alle vaten moeten goed communiceren en ook het freatisch vlak overstijgen. Gelukkig is mijn tuin hoog gelegen. Nu nog hopen dat ie in de oven past. Mijn in klei gegoten gieter.
Zo lek als een ... (24-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Zeef. Nee, mandje. Nee, vergiet.
Ja, hoe zit het nou?
Niet.
Hoezo?
Nou, het is toch lek?
Lek als lekkend of lek als verklappend?
Nou, gewoon.
Letterlijk of figuurlijk?
Ik kan niet meer volgen.
Lek?
De hersens ja.
Die kende ik nog niet. Lekkende hersens.
Nou, gewoon. Als het geheugen je in de steek laat is het lek.
Als een vergiet?
Nee, als een mandje.
Je vergeet de zeef.
Nou nee, niet echt. Hoewel? Ik heb wel eens kokende hersens. Dan is het wel handig zo’n zeef. Voor het goed afgieten van kokend hersenvocht werkt dat wel fijner.
Ja, ja, het werkt allemaal nauw.
Ik ga er weer eens vandoor.
Waar naar toe?
Tuincentrum.
Hoezo?
Heb een lekke gieter.
Oh.
Bosnemers gezocht (28-09-2015)
Vandaag door het bos gelopen. Ik struikelde voordurend over de paddestoelen. Wat een rotdingen. Glad en glibberig en ze blijven ook nog eens plakken onder je schoenen. Eikels en denneappels, ook al zoiets. Dat niemand die troep eens even opruimt. Naast boswachters zou ik graag bosopruimers willen introduceren. Mensen die de takken van het pad afhalen en met een bosbezem de bladeren van de paadjes vegen. Gezond werk in de natuur. Belonen met de opbrengst uit het bos. Wel zo verdiend. Het bos geeft en neemt. Ook goed voor, of is het nu tegen, de werkeloosheid? Enfin, u weet wel wat ik bedoel. Uiteraard hoeven de werknemers, of moet ik zeggen bosnemers, niet te werken bij vorst. Ze krijgen vorstverlet.
Retroscoop (28-09-2015) (Themawoord: Retro)
Daar zit ik dan. Brilletje op, drie D. Chips en cola heb ik in het te kleine gat van de armleuning gefrot. De muziek klinkt oorverdovend hard uit de boxen. Sound rolt dolby surround door de zaal en kaatst terug op de kale muren. Het zwarte doek dat rood gekleurd is in mooi velours, trekt langzaam open. We gaan beginnen! Pauwen lopen met opgeheven knikkende nekjes over de bühne. Nooit gedacht dat wij nu al getrakteerd zouden worden op het nieuwste bont. Maar eerst gaan we nog even retro. Ik weet niet hoeveel bontjes passeren de revue. En al degenen die nog leven, komen even tot leven. Retrospannend vind ik het allemaal. Ik hoor de filmspoel achter mij rollen, retropolygoon.
In mijn element (30-09-2015) (Themawoord: Retro)
Ik tuur naar het plafond dat over de hele lengte en breedte bedekt is met een grote zwarte uit elkaar getrokken netkous. Een gatenweb omkleed door zwarte draden, hier en daar aan elkaar geknoopt met schoenveters. Waar zit nu toch die spin? Grote glazen bollen in groen, bruin, blauw en rood die op het net liggen, glinsteren fel door foute lichtspotjes. Het lijken grote ogen van een gevaarlijk insect. Maar het is niet de spin die ik verwacht. Bob Dylan murmelt poëtische woorden onder de naald van mijn pick-up. Zijn rauwe bronzen stem gaat een gevaarlijk duel aan met het Shure-element. Dat wint ie vol overtuiging. Geen enkel antwoord zweeft meer in wind. Ik blow en droom mezelf helemaal retro.
Maerten en Oopjen dansen de boogie woogie (30-09-2015)
Maerten Soolmans en Oopjen Coppit ze dansen samen de boogie woogie en dat doen ze voortaan hun leven lang. Gekleed in rokkostuum rocken ze samen afwisselend in grote balzalen, heel kunstig. Het heeft even geduurd en het mag wat kosten. We drinken er feestelijk een glaasje Mouton-Rothschild bij. Doe eens gek. Een uitstekende pure cabernet sauvignon, rood uiteraard. De favoriete kleur van good old Rembrandt. Hoe zou hij het licht nu laten schijnen op de gezamenlijke aankoop van het Louvre en het Rijks. zou hij ooit een vermoeden hebben gehad dat de beide portretten Maerten en Oopjen ooit 80 miljoen per stuk zouden opbrengen. Wat een huwelijksgeschenk. Om van te dromen toch? nu maar hopen dat het veel bezoekers trekt.
Abonneren op:
Posts (Atom)