Verslag Literair Podium PoëzieClub Eindhoven i.s.m. dichters Café Eijlders Amsterdam ter gelegenheid sluiting Kunstcafé Malle Abbe

Zondag 25 maart hielden dichters en schrijvers van Café Eijlders Amsterdam en PoëzieClub Eindhoven een Literair Podium in Kunstcafé Malle Abbe te Eindhoven. Het thema voor deze speciale editie was 'Van boven en onder de rivieren'. Een speciale editie omdat dit het laatste optreden was voor dichters en schrijvers van PoëzieClub Eindhoven in Malle Abbe. Wat hebben we er genoten. Voorafgaand aan het podium werd er nog een ode gebracht aan good old Leonard Cohen. Maar dat terzijde.

Van boven en onder de rivieren stroomden de dichters uit regio Amsterdam en Eindhoven binnen. Goed gemutst uiteraard. Het zou een gedenkwaardige middag en avond worden startend met lentezon, koffie, thee, bier en wijn. En niet te vergeten, worst en kaas op de bar. De middag werd afgetrapt door twee presentatoren, Pierre Maréchal van onder de rivier en Paul Lokkerbol van boven de rivier. Zij kondigden afwisselend in blokken de volgende dichters aan.

Kees Godefrooij
Martin Wijtgaard
Marije Hendrikx
Hubert Klaver
Kathinka Kreeberg

Hans F. Marijnissen
Rob Mientjes
Louis van Londen
Max Violier
Rick Kewal

Stanislaus Jaworski
Marijke Hooghwinkel
Jan Wagenaar
Jolies Heij
Adrie Maria Krabbendam

Bianca Hazenberg & Hans Daalmeier
Willem Adelaar
Ingo Oudenaerd
Bob Kalkman
Gérard Vromen

Martin van de Vijfeijke
Katelijne Brouwer
Paul Roelofsen

Remco Sligting
Angela Polderman
Johan Meesters
Pit van Nes
Hermien Koekkoek

Aan het einde was er nog gelegenheid voor Gerwout van Lodewyck de Cortenbergh, Julius Dreyfsandt Zu Schlamm, Bob Heiligers, Jeanine Hoedemakers en Anne Dijkstra om het open podium te betreden.
Daarna was het tijd voor afscheidsgedichten die speciaal te berde gebracht werden als bedankje aan Jan Van De Loo (57), uitbater Kunstcafé Malle Abbe en Hans Jarec de 79-jarige DJ (bekend als DJ van Dancing Aristo / Dancing Drijtap in de jaren 1965 tot 1974).

Ik heb genoten van deze mooie poëziemiddag en neem met enige weemoed afscheid van Malle Abbe waar ik mooie optredens en voordrachten heb mogen meemaken. Zoals daar vandaag de bijzondere voordrachten waren van Renate Spierdijk, met haar melancholische gitaar en heldere zang. Klein en intiem. Het kreeg zelfs de dichters stil. En ook het vitaminendicht van Hubert Klaver blijft in mijn geheugen gegrift. Zo ook het vaderpoëm van Willem Adelaar en het gedicht van Jolies Heij. Ach wat, ik druk het hier gewoon even af in toetsenbordinkt. Er moet toch een gedicht in dit schrijven. Het trof in ieder geval treffend het thema. Zo ook de bijdrage van Gérard Vromen, dichter afkomstig uit het diepe Zuiden, die in het Limburgs Amsterdam bezong.

Over de Lethe

Als ik een rivier had kon ik wegschaatsen
en Joni Mitchell liegt nooit. Er worden geen bomen
meer gekapt noch rendieren opgetuigd als in het
lied, maar de wens blijft zo lang jouw

seizoen van ijs voorziet. We zijn het liefste
kwijt wat ons bezielt, wat te dichtbij.
We koesteren de afstand, de overkant, niet
wat ons vasthoudt maar met de losse hand. Hij

houdt niet van mij, het noorden is te koud
voor veenbrand. Daarom duikt hij onder de
rivier, in de warmte van gloeilampen die

hem doen groeien en zijn twijfels verdampen.
De bedding is zacht, lente geeft vals licht af.
Over geen rivier haal ik hem nog terug naar hier.

Jolies Heij

Valse bescheidenheid is den dichter en schrijver vreemd. Vandaar mijn bijdrage ook maar even benoemd. Hij viel best in goede aarde. Toch een beetje dichter in mij. Een klein beetje. Gestart met niet de lichtste kost. Twee trioletten. Daarna een kleine gimmick. Een gedicht van vier seconden, refererend aan de strenge hantering van de regels tijdens dit podium. 'Denk eraan het moeten gedichten zijn en je hebt vier minuten de tijd om voor te dragen'. Waarvan akte. Ik had de eierwekker voor de zekerheid meegenomen.

Een triolet als schuiftrompet (05-12-2017)
Toilettriolet (06-12-2017)
Een gedicht van vier seconden (25-03-2018)
Lentekramp (28-03-2017)

Helaas heb ik de mooie middag en avond maar mee kunnen maken tot en met de voordracht van Gérard Vromen. De rest heb ik vernomen uit betrouwbare bronnen. Speciale dank gaat uit naar Jan en Hans van Malle Abbe. Het gaat jullie verder goed. Naar Jolies Heij voor het mooie gedicht. Naar Marije Hendrikx en Bianca Hazenberg voor de mooie foto's, waarnaar ik verwijs in de volgende link. Marije maakte de zwart-wit foto's en Bianca de kleurenfoto's zonder iPhoneformaat.
Ook de gasten van boven de rivieren wil ik nog even extra bedanken. Ze hadden een lange weg te gaan. Edoch de moeite waard. Ik was onder de indruk van het hoge niveau van de voordrachten.

Foto-impressie van deze mooie middag en avond is hier te zien. In chronologische volgorde de dichters die hierboven genoemd zijn (uitgezonderd Jeanine Hoedemakers en Anne Dijkstra).

Een gedicht van vier seconden

Een gedicht van vier seconden

Uitvoering: neem een eierwekker en zet in op vier seconden. De truc is om het gedicht daadwerkelijk in vier seconden voor te dragen. Oefening baart kunst.
Voor het eerst voorgedragen tijdens Literair Podium PoëzieClub Eindhoven i.s.m. dichters Café Eijlders Amsterdam ter gelegenheid sluiting Kunstcafé Malle Abbe op 25 maart 2018 in Malle Abbe.

Verslag Open Poëzie Podium PoëzieClub Eindhoven januari 2018

Het was weer goed toeven in Kunstcafé Malle Abbe. Een vervroegde aanvangstijd dit keer want de verwachtingen waren hoog gespannen. Veel aanmeldingen om voor te dragen tijdens het Open Poëzie Podium PoëzieClub Eindhoven. De presentatie van de bundel 'De mooiste gedichten van 2017' een bloemlezing van gedichten voorgedragen tijdens de diverse gedichtenpodia van de PoëzieClub Eindhoven anno 2017 was ongetwijfeld een goede aanjager. Alle sociale media waren de afgelopen weken flink bestookt en het heeft geholpen. Een opkomst van tussen de 60 en 70 dichters, schrijvers en toehoorders zal Jan achter de bar zeer zeker positief gestemd hebben. Zo ook het bestuur van de PoëzieClub. Een prachtige bundel is onder hen auspiciën samengesteld, inclusief een kritisch voorwoord inclusief overzicht van het afgelopen jaar door Pierre Maréchal. De dichters en schrijvers die een bijdrage hadden geleverd aan de bundel staken allemaal hun neus erin. Voor 5 euro is dat peanuts. Zo ook ik. Toch wel een kleine beetje trots, op mijn gehamer en gebeitel voor kinderen en volwassenen op pagina 50.

Ik heb me kostelijk geamuseerd. Een warm bad om te vertoeven tussen zoveel dichterlijk en talig talent. Zelf mocht ik ook weer acte de presence geven. Voor zo'n groot publiek is dat natuurlijk hartstikke leuk. Even overwoog ik nog om mijn twee stukken ondersteboven voor te dragen. Ik was immers zeer onder de indruk en geïnspireerd geraakt door de gitarist die zijn gitaar ondersteboven bespeelde en licht streelde met een strijkstok. Onderwijl dichtte een dichter op zijn sonore tonen. Maar goed dat ik het gelaten heb. Het bloed zou sowieso veel te snel naar mijn hoofd zijn gestroomd en dan ... Nee, dat doe ik het publiek niet aan.

Het thema was 'POËTISCH THEATER, VERRASSENDE CULTUUR'. Uiteraard had ik daar mijn stukken op afgestemd. Drie had ik er bij me en twee heb ik uiteindelijk voorgedragen. Het was simpelweg te druk voor more. Mijn Luie leeuwpaarden deden het goed in het intieme theater. Evenzo het stukje Pech, verrassende Eindhovense cultuur op zijn Reeperbahns. Je zult toch Johan heten met Carnaval? Terrible.

En dan was er natuurlijk de literaire quiz. Knappe koppen die zich daar zinnig over buigen. Ik heb me slechts gebogen over coulissen in de winter. Genoeg uitdaging in kwatrijn. Maar Antjie Krog (Zuid-Afrikaanse dichteres en hoogleraar die de Gouden Ganzenveer in 2018 in ontvangst mag nemen) ga ik zeker nog een keertje lezen, na Hanlo. Heb immers altijd een zwak voor reserves. Maar eerst ga ik nog wat haiku's maken. Zo leuk.

De kersverse nieuwe Eindhovense stadsdichteres Jessica Bartels droeg ook een stukje voor. Een mooi gedicht over Eindhoven. Hoe het heette liet ze even in het midden. "Ik geef mijn gedichten nooit titels maar nummers." Dat maakte mij natuurlijk nieuwsgierig. Welk nummer had het gedicht van Eindhoven dan? "338 of zo!" Moet kunnen. We noemen het gewoon 'Eindhoven'. Wie maakte nog meer indruk, zonder iemand voor de borst te stoten een kleine opsomming. Wilco Bosems (Eindhoven), Marijke Strijbosch (Eindhoven), Gerardo Insua Teijeiro (Uithoorn), Ruben Kemperman (Helmond, woonachtig aan de andere kant van het knaal), Gijs ter Haar (?), Bob Kalkman (Nijmegen), Johan Meesters (Oostburg), Hans F. Marijnissen (Eindhoven), Willem Adelaar (Eindhoven), Gerwout van Lodewyck (Geel), Gérard Vromen (Eersel), Pierre Maréchal (Eindhoven). Dank nog aan Pierre, herinneringsgewijs heb ik Frans Babylon nu in mijn collectie. Nu nog tijd vinden om te lezen. Ha, ha.

Een kleine foto-impressie is hier te zien. Met dank aan Hans F. Marijnissen voor het maken van mijn foto.