Verslag Eijlders Dichtersmarathon 2024

Verslag Eijlders Dichtersmarathon – Het Pure en Natuurlijke, Amsterdam , 21 juli 2024

Locatie: Café Eijlders - Korte Leidsedwarsstraat 47 - Amsterdam

En een YouTube video van mijn optreden, met dank aan Marius W. de Pijper (Depipro)

Optreden Eijlders Dichtersmarathon 2024: Haiku's

 

Het motregent in Amsterdam. Nadat ik foto's heb gemaakt van het kersverse monument voor Peter R. de Vries op het Leidseplein loop ik richting Café Eijlders. De eerste dichters zijn al aan de gang en ik kruip achterin het café, nadat ik me heb aangemeld. Er zijn pakweg 15 mensen aanwezig en ik ben al snel aan de beurt. Thuis heb ik al het een en ander voorbereid en op papier gezet. De vraag is hoeveel tijd er is om voor te dragen. Ik besluit het publiek zelf te laten kiezen tussen een gedicht en haiku's. 

Wanneer ik naar voren wordt geroepen blijkt de microfoon en de katheder niet op de treden maar voor de treden richting toilet en keuken te staan. Geen probleem, maar toch een beetje vreemd. Ik kan natuurlijk zelf kiezen om op de treden te gaan staan, maar besluit dit niet te doen. 

Ik ben aangekondigd als dichter uit Helmond die op de vlucht is geslagen voor de ontsnapte serval (grote tijgerkat) in Helmond. Daar haak ik dan maar op in en vraag het publiek of ze bekend zijn met dit laatste nieuws uit de provincie en of ze in Amsterdam geen servals hebben? Niet dus, wel andere dieren. Enfin. Ik begin.

 

Goedemorgen / goedemiddag allemaal,
 

Om te beginnen, zo u wil om meteen met de deur in huis te vallen, eerst het verhaal, ons
verhaal van Café Eijlders op de website.
Ik citeer:
‘Ook nu nog zou John Eylders [met Griekse y] zich thuis voelen in het café, met zijn mengeling van theater/ concert-gangers, buurtgenoten, toeristen en zelfs een enkele intellectueel.’
Einde citaat:
Graag vingers omhoog van degenen die zich niet in dit rijtje thuis voelen. En hun verhaal
waarom uiteraard. Kort want ik heb maar 5 minuten. [Resultaat: 0 vingers, allemaal dus]

Dit jaar een bijzonder jaar, een bijzonder jubileum.
Een heel groot aantal dichters heeft dan namelijk 25 jaar lang elke derde zondag van de
maand op de treden in café Eijlders gestaan. Met nog grotere aantallen gedichten en een
ontelbaar aantal woorden.
Graag vingers omhoog wie zich NIET in dit rijtje thuis voelt ... ehhh ... WEL natuurlijk.

[Resultaat: 0 vingers, publiek is schijnbaar in de war. Reacties op mijn vraag waarom geen vingers? 'We kunnen het niet volgen' en 'Het is verwarrend'. Ik geef het toe, te verwarrend]

Voor mij is het de tweede keer. En graag voeg ik een paar haiku's toe. Of toch liever een echt
gedicht? Het pure en natuurlijke. Aan u de keus. Gedicht of haiku’s? 

[Publiek in de zaal roept luid: 'Gedicht!']
Gedicht? Lastig. Ik heb erop gezocht. Op mijn eigenste weblog en kwam terecht in 2015. Het
zij zo.

Geloven (24-11-2015)

 
Geloof is een ongemeen goed.
Voor wie er in geloven wil smaakt het vaak zoet.

Geloof verschijnt in diverse vormen.
In zoele winden maar ook in stormen.

Ons gemoed maakt soms overuren.
Lijf en leden zijn dan nauwelijks te besturen.
 

Haast ongelofelijk maar zeker waar.
Zelfs geloof maakt de mens soms helemaal gaar.
 

De mond kookt, de ogen spuwen vuur.
Wild geloof wordt dan onbehoorlijk en guur.
 

De een zweert trouw, gelooft heilig in de kinderen.
Anderen vinden dat die apen het geluk alleen maar hinderen.
 

Geloof in eigen kunnen, ook al zoiets.
Hoopvol, maar vaak eindigt het in helemaal niets.
 

Ook daarin kun je dan weer geloven.
Diep vanuit de grond, aards in Zen, of helemaal van boven.
 

Je kunt ook geloven in het tegenovergestelde.
Het is mogelijk de opvoeding die ergens knelde.
 

Geloof dat is iets voor de dommen, die met een laag IQ.
Ze zweven liever, dan dat ze aarden in het nu.
 

Er is ook zoiets als geloof in mystiek en fantasie.
Vooral in donkere decembermaand gaan er flink wat door de knie.
 

Ze hemelen oude heren, met lange baarden gekleed in rode tabberds.
Vooringenomen, tijdelijk duurkoop, geloof op zijn allerbelabberdst.
 

Geloven, puur en zuiver, is niet voor iedereen vanzelfsprekend weggelegd.
Zoveel woorden, boeken vol geschreven, wie heeft er gelijk, zo onder ons gezegd.
 

Geloof in mensen, dieren, planten, dingen dat volstaat.
Gewoon eenvoudig blijven voeden, met liefde, in woord en daad.

 

[Publiek applaudisseert voorzichtig ... gelukkig maar]

 

In totaal zullen gedurende de hele dag van 10:00 uur in de ochtend tot 17:30 uur in de middag pakweg 73 dichters een voordracht doen, in blokken van een half uur voorgezeten door verschillende gast-hosten.

In de middag mag ik nog een keer voor een tweede ronde gaan en draag ik 6 haiku's voor, waarvan een met een korte inleiding over de totstandkoming van de desbetreffende haiku. Ik vraag het publiek of ze willen dat ik ze een of twee keer voorlees. 'Twee keer!' roept het publiek unaniem. Het zijn kenners. Haiku's lees je namelijk twee keer voor. Om de dubbele lagen te ontdekken. Ik begin en leg tijdens mijn voordracht uit dat sommige van mijn haiku's titels hebben, wat niet gebruikelijk is. Maar ik heb er voor gekozen om dit soms wel te doen.

Minimaal voor twee euro  (20-07-2024)
 

Ik ga voor kroket
Minimaal voor twee euro
Trek de klep open

 

Verdiepingkoorts  (28-06-2024)
 

Psychiater ziek
Verdiepingkoorts de oorzaak
Burnout in zijn hoofd

 

[En nu speciaal voor de Amsterdammers]

 

 

Huub Stapelkorting (27-06-2024)
 

In de aanbieding
Lift, boot, losse flodders met
Huub Stapelkorting

 

Argwaan (18-06-2024)
 

Argwaan is een vloek
Het ledigt ons vertrouwen
Op man en vrouw af

 

[En nu eentje die ik vanochtend heb geschreven, omdat mijn vrouw mij eraan herinnerde dat ik nog een haiku wilde schrijven over droevige bomen.]

 

 

Droevige bomen (21-07-2024)

 

Droevige bomen

Troosten elkaar broederlijk

Treurend, beuk en wilg

En tot slot: eentje met wat uitleg over de totstandkoming.
Ik zit op een website die iedere dag een schrijfprikkel presenteert, een prikkelwoord ter
inspiratie. Ik vind het altijd leuk om dit woord te verhaspelen of haast onzichtbaar terug te
laten komen in een haiku. Ik wil u uitnodigen om het prikkelwoord te ontdekken in deze
laatste haiku. Met tamtam!

 

Zebranierensoep (11-06-2024)
 

Zebranierensoep
Jaren lang gefermenteerd
Nu in supermarkt

 

 

[De haiku's worden beter ontvangen dan mijn gedicht. Zeker de eerste drie oogsten applaus.]

 

Ik kijk terug op een hartverwarmende dag. Mede dankzij de prima sfeer in Café Eijlders met een dito publiek. Kortom genoten. De Dichtersmarathon werd afgesloten met een voordracht van een van de organisatoren, Paul Lokkerbol. Die las, langzaam lopend tussen het publiek richting microfoon, een gedicht voor van dichter / barman Ronald M. Offerman: 'Het is niet op het plein', over de bezieling van Café Eijlders. Een ontroerend moment. 

 

Een dag later ontving ik nog een mail van de organisatie, hoe lief en attent. Ik deel hem hier.

 

Beste dichter,

Met bijzonder veel genoegen kijken wij terug op de dichtersmarathon van 2024.
Gisteren bracht een samenkomst van dichters uit vele windstreken alleen maar poëtisch genoegen in café Eijlders.
Het luisteren naar poëzie, elkaar ontmoeten en even bijpraten bracht een mooie onderlinge band.

De enthousiaste presentaties van Maarten Douwe Bredero, Jan Wagenaar, Frans Terken, Simon Mulder, Gwedolyn de Leeuw-Rammeloo, Kees van Meel, Kat Kreeberg, Marten Janse, Hans Marijnissen, Marijke Hooghwinkel, Donna Schilder en Jolies Heij gaven dynamiek en variatie in de voordrachten.
Heel veel dank voor hun bijdragen.

In velerlei vormen van gedichten werd door Nancy Krijnen, Mireille Buldeo Rai, Ron Hamming, Ria Bosch, Yvonne Liew-on, Rob Mientjes, Depipro, Katelijne Brouwer, Nelleke Lamme-den Boer, Rob Boudestein, Kees Leeuwerink, Jorina Hoogenboom, Frank Diamand, Katelijne Brouwer, Renate Spierdijk, Onno-Sven Tromp, Rudolphine Broekhuizen, Daan Timmer, Peter Bartels, Seraphina Hassels, Reinier van Delden, Vanya-Sin van Egmond, Joyce Hes, Anneruth Wibaut, Sabine van den Berg, Monique Boogmans, Ron van den Bosch, Delia Bremer,
Merapi Obermayer, Loes Raymakers, Vesna Spring, Ria Westerhuis, M.A. ter Haar, Bartho Kriek, Coby van Gerven, Angelo Berti en Maria de Graauw het pure en natuurlijke in deze wereld ten gehore gebracht.

Grote dank gaat uit naar Kees Godefrooij als mede-organisator en tevens presentator voor zijn inspanningen bij het samen mogelijk maken van dit evenement.

De gastvrouwen Jasmijn, Mieke en de gastheren Jesper, Patrick hielden op een goede wijze de inwendige dichter op niveau.

Wij gaan er even tussenuit, maar wel met ontzettend veel mooie plannen voor het seizoen 2024/2025.
Dat begint met een eerste dichtmiddag op zondag 15 september 2024.

Het was ons een waar genoegen.
Wij wensen je een zomer toe met overheerlijke rust, alle gewenste ontspanning en veel plezier.


Paul Lokkerbol
(mede namens Mieke van Beeren, Seraphina Hassels, Martin Wijtgaard) 

 

 

 

Solidariteit van 't Haagje tot de Vrand

Solidariteit 

Van 't Haagje tot de Vrand 

Welkom in Helmond 

 

Dit huis een zegen 

Biedt toegang zonder drempels 

Tot hart en weten 

 

Samen en alleen 

Zoekend naar wat ons verbindt 

Vinden we elkaar

 

Door te groeien 

Vanuit vezels tot tapijt 

Vlechten we toekomst 

 

Duurzaam en oprecht 

Gretig met passie vol vuur 

Brengen we verhaal 

 

Met rede en raad 

Delen we levensruimte 

Doorspekt met humor 

 

Zeven dagen lang 

Samenkomst van Helmonders 

Dès krek wa'k wou  

 

------------------------------------

 

Zeven haiku's geschreven ter gelegenheid van de Open Dag Festival Huis voor de Stad in Helmond (het nieuwe gemeentehuis van Helmond). Op zaterdag 22 juni 2024 de haiku's drie keer voorgedragen in de Raadszaal 'Weverij'. De haiku's zijn ook later op de middag voorgedragen door burgemeester Elly Blanksma tijdens de openingsceremonie. Uitstekend voorgedragen, waarvoor dank, het maakt me trots.

 

Voorafgaand aan mijn voordrachten heb ik nog uitleg gegeven over wat een haiku is en waarom ik deze haiku's heb geschreven en mocht voordragen. Hieronder bijgevoegd de tekst. Deze staat ook vermeld op de website van Gemeente Helmond.

 

"Hallo allemaal, welkom in de Raadzaal “Ons Weverij” op deze zonnige Open Dag. Mijn naam is Rob Mientjes en ik ben gevraagd door Sterre Otten van de Gemeente Helmond om enkele haiku’s voor te dragen tijdens deze Open Dag. Ik zal eerst even kort uitleggen wat een haiku is? 

 

Een haiku is een Japanse dichtvorm, het zijn kleine gedichten zonder rijm. Een haiku bestaat uit drie dichtregels van 17 lettergrepen. De 1e dichtregel bestaat uit 5 lettergrepen, de 2e dichtregel uit 7 lettergrepen en de 3e dichtregel uit 5 lettergrepen. In de 17e eeuw begon men al met haiku’s schrijven. Het onderwerp van een haiku is de zintuigelijke ervaring van de dichter. Veel oude Japanse haiku’s gaan over een natuurbeleving. In de loop van de tijd werden ook mensen en gebeurtenissen steeds vaker het onderwerp van een haiku. Ik ga u zo meteen 7 haiku’s voorlezen, die ik geschreven heb en dat doe ik twee keer. Een haiku lees je namelijk 2x voor. Dat komt omdat er vaak dubbele bodems zit in deze kleine gedichtjes. 

 

Maar waarom nu zeven haiku’s voor de Raadzaal? 

Toen ik een oproep las van de gemeente Helmond aan bewoners van Helmond om mee na te denken over de invulling van kunstwerken voor de nieuwe Raadzaal, viel mij op dat het ging om twee wandschilderingen. Ik dacht meteen … schilderingen? Waarom geen gedichten? In een Raadzaal wordt toch taal gesproken en gedebatteerd? Bovendien staat Helmond in Nederland ook bekend om zijn goed lopend Literaire Café waar ieder jaar bekende Nederlandse dichters en schrijvers worden uitgenodigd om voor te dragen. 

Het voordragen van deze haiku’s doe ik ook omdat Helmond bekend staat om een landelijk bovengemiddelde score op het gebied van laaggeletterdheid. Landelijk 15% en in Helmond 17%. Dat is veel. Haiku’s bieden een mogelijkheid om in een paar zinnen veel te zeggen. Eenvoudig en makkelijk. Probeer het eens uit. Het is erg leuk om te doen. 

 

En dan nu de zeven haiku’s. Een week heeft zeven dagen en zeven dagen is het Huis voor de Stad en de Raadzaal geopend voor bezoekers en genodigden. Ik lees de haiku’s twee keer voor."

Smullen met Brel

Olympia bruist

Zanger vol gebarentaal

Vervoert het publiek

Meeslepend zijn verhaal

Vurig zingend, zweet en bloed

Hij verlaat ons niet

Met lief Marieke

Saam zwevend over plat land

Veilig hun haven

Gal en gif spuwend

De dichter weet van wanten

Tierend Frans en Vlaams

Voorspellend zijn blik

Polariserend het kwaad

Avant la lettre

Vriend en vijand eens

Hier staat een meesterzanger

Ons les te lezen

Handen ten hemel

Blik volledig extatisch

We smullen van Brel

--------

Voorgedragen tijdens Spotlight Jacques Brel bij PandP in Eindhoven op zondag 12 maart 2023.

Muzikanten en dichters bijeen met diverse en unieke hommages.

Organisatie Poëzieclub Eindhoven, Patrick van der Voort en Hans F. Marijnissen

Voor mijn voordracht (kersen)bonbons van AH uitgedeeld.

Muziekoptredens van onder andere, Nooit nooit en Hans Rombaut, Ruud Verhoeven en Jacques Smeets (Brel op zijn Limburgs).

Verslag Literair Podium PoëzieClub Eindhoven i.s.m. dichters Café Eijlders Amsterdam ter gelegenheid sluiting Kunstcafé Malle Abbe

Zondag 25 maart hielden dichters en schrijvers van Café Eijlders Amsterdam en PoëzieClub Eindhoven een Literair Podium in Kunstcafé Malle Abbe te Eindhoven. Het thema voor deze speciale editie was 'Van boven en onder de rivieren'. Een speciale editie omdat dit het laatste optreden was voor dichters en schrijvers van PoëzieClub Eindhoven in Malle Abbe. Wat hebben we er genoten. Voorafgaand aan het podium werd er nog een ode gebracht aan good old Leonard Cohen. Maar dat terzijde.

Van boven en onder de rivieren stroomden de dichters uit regio Amsterdam en Eindhoven binnen. Goed gemutst uiteraard. Het zou een gedenkwaardige middag en avond worden startend met lentezon, koffie, thee, bier en wijn. En niet te vergeten, worst en kaas op de bar. De middag werd afgetrapt door twee presentatoren, Pierre Maréchal van onder de rivier en Paul Lokkerbol van boven de rivier. Zij kondigden afwisselend in blokken de volgende dichters aan.

Kees Godefrooij
Martin Wijtgaard
Marije Hendrikx
Hubert Klaver
Kathinka Kreeberg

Hans F. Marijnissen
Rob Mientjes
Louis van Londen
Max Violier
Rick Kewal

Stanislaus Jaworski
Marijke Hooghwinkel
Jan Wagenaar
Jolies Heij
Adrie Maria Krabbendam

Bianca Hazenberg & Hans Daalmeier
Willem Adelaar
Ingo Oudenaerd
Bob Kalkman
Gérard Vromen

Martin van de Vijfeijke
Katelijne Brouwer
Paul Roelofsen

Remco Sligting
Angela Polderman
Johan Meesters
Pit van Nes
Hermien Koekkoek

Aan het einde was er nog gelegenheid voor Gerwout van Lodewyck de Cortenbergh, Julius Dreyfsandt Zu Schlamm, Bob Heiligers, Jeanine Hoedemakers en Anne Dijkstra om het open podium te betreden.
Daarna was het tijd voor afscheidsgedichten die speciaal te berde gebracht werden als bedankje aan Jan Van De Loo (57), uitbater Kunstcafé Malle Abbe en Hans Jarec de 79-jarige DJ (bekend als DJ van Dancing Aristo / Dancing Drijtap in de jaren 1965 tot 1974).

Ik heb genoten van deze mooie poëziemiddag en neem met enige weemoed afscheid van Malle Abbe waar ik mooie optredens en voordrachten heb mogen meemaken. Zoals daar vandaag de bijzondere voordrachten waren van Renate Spierdijk, met haar melancholische gitaar en heldere zang. Klein en intiem. Het kreeg zelfs de dichters stil. En ook het vitaminendicht van Hubert Klaver blijft in mijn geheugen gegrift. Zo ook het vaderpoëm van Willem Adelaar en het gedicht van Jolies Heij. Ach wat, ik druk het hier gewoon even af in toetsenbordinkt. Er moet toch een gedicht in dit schrijven. Het trof in ieder geval treffend het thema. Zo ook de bijdrage van Gérard Vromen, dichter afkomstig uit het diepe Zuiden, die in het Limburgs Amsterdam bezong.

Over de Lethe

Als ik een rivier had kon ik wegschaatsen
en Joni Mitchell liegt nooit. Er worden geen bomen
meer gekapt noch rendieren opgetuigd als in het
lied, maar de wens blijft zo lang jouw

seizoen van ijs voorziet. We zijn het liefste
kwijt wat ons bezielt, wat te dichtbij.
We koesteren de afstand, de overkant, niet
wat ons vasthoudt maar met de losse hand. Hij

houdt niet van mij, het noorden is te koud
voor veenbrand. Daarom duikt hij onder de
rivier, in de warmte van gloeilampen die

hem doen groeien en zijn twijfels verdampen.
De bedding is zacht, lente geeft vals licht af.
Over geen rivier haal ik hem nog terug naar hier.

Jolies Heij

Valse bescheidenheid is den dichter en schrijver vreemd. Vandaar mijn bijdrage ook maar even benoemd. Hij viel best in goede aarde. Toch een beetje dichter in mij. Een klein beetje. Gestart met niet de lichtste kost. Twee trioletten. Daarna een kleine gimmick. Een gedicht van vier seconden, refererend aan de strenge hantering van de regels tijdens dit podium. 'Denk eraan het moeten gedichten zijn en je hebt vier minuten de tijd om voor te dragen'. Waarvan akte. Ik had de eierwekker voor de zekerheid meegenomen.

Een triolet als schuiftrompet (05-12-2017)
Toilettriolet (06-12-2017)
Een gedicht van vier seconden (25-03-2018)
Lentekramp (28-03-2017)

Helaas heb ik de mooie middag en avond maar mee kunnen maken tot en met de voordracht van Gérard Vromen. De rest heb ik vernomen uit betrouwbare bronnen. Speciale dank gaat uit naar Jan en Hans van Malle Abbe. Het gaat jullie verder goed. Naar Jolies Heij voor het mooie gedicht. Naar Marije Hendrikx en Bianca Hazenberg voor de mooie foto's, waarnaar ik verwijs in de volgende link. Marije maakte de zwart-wit foto's en Bianca de kleurenfoto's zonder iPhoneformaat.
Ook de gasten van boven de rivieren wil ik nog even extra bedanken. Ze hadden een lange weg te gaan. Edoch de moeite waard. Ik was onder de indruk van het hoge niveau van de voordrachten.

Foto-impressie van deze mooie middag en avond is hier te zien. In chronologische volgorde de dichters die hierboven genoemd zijn (uitgezonderd Jeanine Hoedemakers en Anne Dijkstra).

Een gedicht van vier seconden

Een gedicht van vier seconden

Uitvoering: neem een eierwekker en zet in op vier seconden. De truc is om het gedicht daadwerkelijk in vier seconden voor te dragen. Oefening baart kunst.
Voor het eerst voorgedragen tijdens Literair Podium PoëzieClub Eindhoven i.s.m. dichters Café Eijlders Amsterdam ter gelegenheid sluiting Kunstcafé Malle Abbe op 25 maart 2018 in Malle Abbe.

Verslag Open Poëzie Podium PoëzieClub Eindhoven januari 2018

Het was weer goed toeven in Kunstcafé Malle Abbe. Een vervroegde aanvangstijd dit keer want de verwachtingen waren hoog gespannen. Veel aanmeldingen om voor te dragen tijdens het Open Poëzie Podium PoëzieClub Eindhoven. De presentatie van de bundel 'De mooiste gedichten van 2017' een bloemlezing van gedichten voorgedragen tijdens de diverse gedichtenpodia van de PoëzieClub Eindhoven anno 2017 was ongetwijfeld een goede aanjager. Alle sociale media waren de afgelopen weken flink bestookt en het heeft geholpen. Een opkomst van tussen de 60 en 70 dichters, schrijvers en toehoorders zal Jan achter de bar zeer zeker positief gestemd hebben. Zo ook het bestuur van de PoëzieClub. Een prachtige bundel is onder hen auspiciën samengesteld, inclusief een kritisch voorwoord inclusief overzicht van het afgelopen jaar door Pierre Maréchal. De dichters en schrijvers die een bijdrage hadden geleverd aan de bundel staken allemaal hun neus erin. Voor 5 euro is dat peanuts. Zo ook ik. Toch wel een kleine beetje trots, op mijn gehamer en gebeitel voor kinderen en volwassenen op pagina 50.

Ik heb me kostelijk geamuseerd. Een warm bad om te vertoeven tussen zoveel dichterlijk en talig talent. Zelf mocht ik ook weer acte de presence geven. Voor zo'n groot publiek is dat natuurlijk hartstikke leuk. Even overwoog ik nog om mijn twee stukken ondersteboven voor te dragen. Ik was immers zeer onder de indruk en geïnspireerd geraakt door de gitarist die zijn gitaar ondersteboven bespeelde en licht streelde met een strijkstok. Onderwijl dichtte een dichter op zijn sonore tonen. Maar goed dat ik het gelaten heb. Het bloed zou sowieso veel te snel naar mijn hoofd zijn gestroomd en dan ... Nee, dat doe ik het publiek niet aan.

Het thema was 'POËTISCH THEATER, VERRASSENDE CULTUUR'. Uiteraard had ik daar mijn stukken op afgestemd. Drie had ik er bij me en twee heb ik uiteindelijk voorgedragen. Het was simpelweg te druk voor more. Mijn Luie leeuwpaarden deden het goed in het intieme theater. Evenzo het stukje Pech, verrassende Eindhovense cultuur op zijn Reeperbahns. Je zult toch Johan heten met Carnaval? Terrible.

En dan was er natuurlijk de literaire quiz. Knappe koppen die zich daar zinnig over buigen. Ik heb me slechts gebogen over coulissen in de winter. Genoeg uitdaging in kwatrijn. Maar Antjie Krog (Zuid-Afrikaanse dichteres en hoogleraar die de Gouden Ganzenveer in 2018 in ontvangst mag nemen) ga ik zeker nog een keertje lezen, na Hanlo. Heb immers altijd een zwak voor reserves. Maar eerst ga ik nog wat haiku's maken. Zo leuk.

De kersverse nieuwe Eindhovense stadsdichteres Jessica Bartels droeg ook een stukje voor. Een mooi gedicht over Eindhoven. Hoe het heette liet ze even in het midden. "Ik geef mijn gedichten nooit titels maar nummers." Dat maakte mij natuurlijk nieuwsgierig. Welk nummer had het gedicht van Eindhoven dan? "338 of zo!" Moet kunnen. We noemen het gewoon 'Eindhoven'. Wie maakte nog meer indruk, zonder iemand voor de borst te stoten een kleine opsomming. Wilco Bosems (Eindhoven), Marijke Strijbosch (Eindhoven), Gerardo Insua Teijeiro (Uithoorn), Ruben Kemperman (Helmond, woonachtig aan de andere kant van het knaal), Gijs ter Haar (?), Bob Kalkman (Nijmegen), Johan Meesters (Oostburg), Hans F. Marijnissen (Eindhoven), Willem Adelaar (Eindhoven), Gerwout van Lodewyck (Geel), Gérard Vromen (Eersel), Pierre Maréchal (Eindhoven). Dank nog aan Pierre, herinneringsgewijs heb ik Frans Babylon nu in mijn collectie. Nu nog tijd vinden om te lezen. Ha, ha.

Een kleine foto-impressie is hier te zien. Met dank aan Hans F. Marijnissen voor het maken van mijn foto.

Asten nu officieel Pecha Kucha 'stad'

Met dit nieuws opent Frank Kuijpers, een van de organisatoren van Pecha Kucha Peelland op vrijdag 3 november de achtste Pecha Kucha-avond in Hotel Nobis. Voor een publiek van vierhonderd toeschouwers. Een Pecha Kucha (spreek uit als één woord: petsja-koetsja) is afkomstig uit Japan. De letterlijke vertaling is gebabbel of prietpraat. Pecha Kucha Peelland biedt een platform aan ontwerpers, architecten, kunstenaars, wetenschappers, dromers, vakmensen, critici, studenten, al dan niet professioneel, om hun ideeën te presenteren. Dit gebeurt in een standaard format. Aan de hand van twintig plaatjes, die elk twintig seconden blijven staan, doet de spreker zijn verhaal.

Frank: “Ik kreeg heel verrassend vorige week een belletje van het hoofdkantoor Pecha Kucha (www.pechakucha.org) uit Tokio. Of wij als organisatie wel wisten dat wij echte Pecha Kucha’s hielden? Ze hadden ons vorig jaar niet gevonden omdat op dorpen niet gezocht wordt. Nu hebben we dus een officiële status als Pecha Kucha City Asten. Te gek. Asten is nu een stad. Het format en de spreiding van locaties wereldwijd wordt streng bewaakt. Super, deze nominatie."


Frank Kuijpers brengt het nieuws dat Asten officieel Pecha Kucha stad is (Foto: Rob Fritsen/SIRIS)

Tijdens de achtste Pecha Kucha gingen twaalf sprekers de uitdaging aan om met veel passie over hun onderwerp te vertellen. Die onderwerpen varieerden van Cisterciënzer abdijen tot buitenaards leven en van unieke Brabantse groenten tot de wondere wereld van insecten. Ook kreeg het publiek presentaties te zien over democratie, complexiteit en de taal Esperanto. Britt Vossen vertelde over haar ervaringen als deelneemster aan het televisieprogramma Utopia en wat dat opleverde voor haar modellenwerk.
Matt Verhaegh, medeorganisator en man achter de knoppen vertelt nog een anekdote.

“Op het allerlaatste moment zei nog iemand af vanwege zijn werk. Iedereen doet vrijwillig mee en niemand wordt betaald. Niet erg hoor, want ik had zelf een Pecha Kucha voorbereid en kon zodoende invliegen. Degene die niet kon doet volgend jaar gewoon weer mee. Zijn Pecha Kucha ging over het getal negen. Dat komt dan mooi uit want de volgende Pecha Kucha is de negende editie. Belangrijk bij Pecha Kucha’s is dat je goed kunt associëren en improviseren.”


Henk Kerkers presenteert zijn Pecha Kucha Unieke Brabantse groenten (Foto: Rob Fritsen/SIRIS)

Uit het gelach en geroezemoes in de zaal tijdens de Pecha Kucha’s en de pauzes blijkt hoe dit soort avonden wordt gewaardeerd. Het levert veel weetjes op. Nooit gedacht dat het aantal sterren in het universum zo groot is als het totaal aantal zandkorrels van alle stranden ter wereld. Dat zowel de bombardeerkever als de pyjamaschildwans een interessant seksleven hebben, en dat de stadsreus niet in Asten voorkomt. Zo weten we ook dat zaken en systemen eenvoudig, ingewikkeld, complex en chaotisch kunnen zijn. Maar dat ook op het randje van complex en chaotisch juist nieuwe en spannende dingen ontstaan.

De avond werd afgesloten met een improvisatie Pecha Kucha. Een random selectie van twintig dia’s uit alle Pecha Kucha’s van die avond die tien in plaats van twintig seconden blijven staan en aaneengepraat door iemand uit het publiek met een door het publiek gekozen thema. In dit geval truc. En een hele truc was het. Ondergetekende was, niet geheel onvrijwillig, de klos.


Ondergetekende wordt geïntroduceerd voorafgaand aan de improvisatie (Foto: Marjan Coppens)

Een Pecha Kucha meemaken of zelf meedoen? Zie: www.pechakuchapeelland.nl.
Foto's gemaakt door Rob Fritsen / SIRIS van Pecha Kucha Peelland (8). Zie hier.

Optredens in chronologische volgorde:
01) Henk Janssen - Geuren en kleuren
02) Britt Vossen - Twee maanden Utopia
03) Henk Kerkers - Unieke Brabantse groenten
04) Kees Smedema - De bibliotheek: van probleem tot parel
05) Frank Hertrooij - Esperanto
06) Matt Verhaegh - Buitenaards leven in zicht
Pauze
07) Jan Rooze - Cisterciënzer abdijen en andere kloosters
08) Herman Peeters - Mijn persoonlijke informatie op internet
09) Hans Brands - Complexiteit
10) Chris Jacobs - De wondere wereld van insecten
11) Sanne van de Valk - Overbrug de kloof tussen stad en platteland
12) Lisette Gast - Waarom de meerderheiddemocratie niet werkt en wat smoesjes daarmee te maken hebben
Improvisatie:
Rob Mientjes - Truc

NB: Op de website www.pechakucha.org staat Asten nog niet opgenomen in de Worldmap. Daarvoor is de benoeming nog te vers.

Verslag Open Podium PoëzieClub Eindhoven tijdens Herfstplantdagen bij De Walburg Nuenen 2 oktober 2017

Een prettig weerzien met een van mijn favoriete tuinen De Walburg te Nuenen. Een prachtige en inspirerende omgeving. Waar ik zes jaar geleden nog deelnam aan een cursus tekenen en schilderen onder begeleiding van Jacqueline Bedaux-Nas. En waar ik nu in de open natuur twee stukken mocht voordragen uit eigen werk, met als thema, hoe kan het anders, herfst. Veel dichters uit de omgeving gaven acte de presence. Aangenaam weer, een heerlijk mager zonnetje en aan het einde van de middag een lichte bries.

Mijn voordracht betrof twee oude stukken uit 2009. Eigenlijk een schrijfopdracht toentertijd aan mezelf en andere schrijvers gesteld op website ColumnX. Met als onderwerp: Najaarsdepressie. Verplicht woordgebruik: Bloemencorso, aardappelschilmesje en camera. Verboden woordgebruik: Herfst, kredietcrisis, storm, verdriet en tranen. Aantal woorden: 250 - 800. Hieronder de link naar de twee stukken:
Van Puffelen goes to Rio
Aardappelschilm

Klik hier voor een fotoverslag van de voordrachten van de dichters tijdens de Herfstplantdagen 2 oktober 2017

Klik hier voor een fotoverslag van de expositie tijdens de Herfstdag 9 oktober 2011

Zie ook:
De Walburg (website)
De Walburg (tekst door mij geschreven in 2011 voor en over De Walburg)

Mijn dank gaat uit naar Jacqueline en Hay Bedaux-Nas (beheerders van De Walburg) voor de gastvrijheid. Wat een mooie plek hebben jullie daar aan de Boord te Nuenen. Dank ook aan alle dichters en toehoorders. Het was een mooie en luisterrijke najaarsmiddag.

Zonnebrand

IJskoude hitte
Alomvattend
Pijnlijk

Ik nader zon
Die glimlacht
Onnozel

Steeds dichterbij
Het smeltpunt
Ik kook

Mijn huid valt af
Pegasus remt
Haren schroeien

Landen op de zon
Een onmogelijke queeste
Quichotteloos

Een oerknal
Zon spat uiteen
Valt omlaag

Een streep
Een punt
Aan horizon

Eindigheid voorbij
Nog voor de aanvang
Punt uit

Wat rest?
X noch Y noch as
Slechts zonnebrand

Geschreven om voor te dragen tijdens het literair open podium in Bibliotheek Eindhoven op 27-07-2017. Organisatie: PoëzieClub Eindhoven. Thema: Dichter bij de zon.

Zonnen

Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Houden het hoofd amper boven water
Ze mogen niet verdrinken

Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Ogen stralen, oren gloeien
Hersens koken

Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Zetten manen klem
In het diepe duister

Nog even en ik ontwaak
Uit dagdromen die nooit zwijgen
Die eigenlijk niemand wil horen

Zonnen willen zonnen
Eeuwig branden
Onophoudelijk

Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Verwarmen mijn gemoed
En stomen mijn gedachten

Mag ik nog heel even slapen
Op mijn zachte deken
Zonlief?

Dichterbij kan ik niet komen
Mijn hart brandt uit mijn borst
Ik mag niet verdrinken

In weemoed noch verlangen
In brandende liefde
In zon noch schaduw

Geschreven om voor te dragen tijdens het literair open podium in Bibliotheek Eindhoven op 27-07-2017. Organisatie: PoëzieClub Eindhoven. Thema: Dichter bij de zon.

Dichter bij de zon

Bloedje heet
Vingers opgezet
Woorden zweten
Letters smelten
Brandend papier

Bloedje heet hij
Vingers opgezet gespreid
Woorden zweten zinnen
Letters smelten dicht
Brandend papier rookt

Bloedje heet hij altijd
Vingers opgezet gespreid gezwollen
Woorden zweten zinnen zeiknat
Letters smelten dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd

Dichter dicht kwantitatief dichtbij zon
Wat kan een dichter zweten
Met vingers opgezet gespreid gezwollen
Letters smelt hij dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd stevig

Kan hij dichter, nog dichterbij zon?
Zweten zoals een dichter zweten kan?
Met vingers gespreid, opgezet gezwollen, witheet
Letters smelten dicht aaneen tot vers?
Op altijd stevig rokend brandend papier?

Gloeiendhete zongedichten schieten uit een brandende hemel
Bloedjegeil zoeken zij dorstig naar enthousiast publiek
Om geproefd, gelezen, gehoord, geduid te worden
Zeven dagen lang vierentwintig uur per dag
Dichter bij de zon wil hij blijven.


Geschreven om voor te dragen tijdens het literair open podium in Bibliotheek Eindhoven op 27-07-2017. Organisatie: PoëzieClub Eindhoven. Thema: Dichter bij de zon.

Het reisavontuur van Hans de wandelende tak

Hoor- en kijkspel in de vorm van een sprookje / verhaal zonder moraal, prins(es) of heks. Kan ook als voorleesverhaal dienen. Geschikt voor alle leeftijden. Bij voorkeur voordragen met twee personen.

Opmerking vooraf: Hans de wandelende tak heeft een spraakgebrek. Hij kan de H niet uitspreken.

Hans gaat mee op vakantie.

Wiebelend op de achterbank richting de wijde wereld.

Plots krijgt hij jeuk aan een van zijn poten, maar hij kan er niet bij.

"Elp, elp", roept Hans, "wie kan mij elpen?"

Voor in de auto klinkt gestommel en Giraf draait zijn nek om.

"Geen paniek Hans, ik heb een hele lange tong."

"Ik eet niet Ans, ik eet Ans!" roept Hans richting Giraf.

"Maar ik heb ook helemaal geen homger gekke Hans", lacht Giraf.

"Eb jij geen onger? Oe kan dat nou! Eb jij al een oop gegeten? Ik eb nog steeds jeuk!"

"Oké, als je nu even je poten over de stoelleuning gooit, lik ik met mijn lange blauwe tong de kriebel wel weg."

"Komt ie!"

"Oeps ... je bent korter dan ik dacht!" zegt de Giraf van schrik.

"Mrpffff ... allo ... mrmpffff ... allo ... ik zit vast in je lange nek. Wat is dat nu? Tis donker iero! Elp!"

"Ojé, kriebel in mijn keel!" roept Giraf. "Euche ... Eeeuuucchhee ... Euchhh!"

Hans plopt uit de keel van Giraf.

"Ee, ee, Giraf, de jeuk aan mijn poten is weg! Et is gelukt!"

"Nou zeg Hans. En ik heb geen kriebel meer in mijn keel. Hoera!"

"Oera!"

Geschreven samen met Ruud Meulendijks (leesconsulent Bibliotheek Helmond-Peel) op maandagmiddag 19 juni 2017 tijdens een workshop van Tania Heimans (stadsschrijver Helmond in 2016), tijdens een Bedankavond voor alle vrijwilligers van de VoorleesExpress Helmond (onderdeel van Stichting LEVgroep, organisatie voor brede welzijnszorg in Helmond en de Peelregio).

Pecha Kucha Peelland: The adventure

De Pecha Kucha Peelland is voorbij. Een geslaagd evenement waarbij twee keer pakweg 140 mensen konden genieten van een mooie mix van Pecha Kucha's. Stuk voor stuk boeiende onderwerpen, zeer divers, leerzaam, humorvol en met nodige ernst. Een debuut voor mij. Waarbij de eerste avond nog in het teken stond van te lange zinnen en ademnood (althans bij mij) en waarbij de tweede avond bij iedereen de presentaties beter verliepen. Alsof vrijdag toch een generale was.
Zie hier de foto's van de eerste avond 21 oktober 2016. Met dank aan SIRIS en de fotograaf Rob Fritsen.

Zie hier de PPT die ik gebruikt heb voor mijn Pecha Kucha (alleen de beelden).
Zie hier een PDF van kleine dia's en bijbehorend tekstscript.

Mogelijk plaats ik in een later stadium ook nog een link naar een opname die gemaakt is van mijn Pecha Kucha. Bij hoge uitzondering zijn op zaterdag opnames gemaakt van alle Pecha Kucha's. Dit op verzoek van nabestaanden van de slachtoffers van MH17. Brandweercommandant Ben van Otterdijk gaf een indrukwekkende Pecha Kucha over het werk achter de schermen bij de terugkeer van de overleden slachtoffers op vliegveld Eindhoven.

Hieronder nog een klein overzicht van de Pecha Kucha's van de 11 andere deelnemers.
01) Joop Martens > Thuis bij Primaten > Passie voor bonobo's in Afrika en hoe op mensen lijken.
02) Abeer Alhaj > A Palestinian refugee’s life > Fotoverslag vlucht uit Aleppo en inburgering Asten
03) Rommert Dijk > Vliegen als een vogel > Passie voor deltavliegen in Nederland en Oostenrijk
04) Ineke Hurkmans > Hoe komen mensen in beweging > Handreikingen in loskomen en groeien
05) Rob Mientjes > WYGIWYS(AH) What you get is what you see (and hear) > Passie beeld en tekst
06) Jan Aarts > Van DVD naar Hologram > Demo van nieuwe techniek met behulp van laserstralen
07) Pieter Lomans > Mijn spaarvarken > Beschouwing op recente ontwikkeling orgaantransplantatie
08) Leonie Driessen > Hoe kun je een enkel molecuul zien > Passie voor spectroscopie op topniveau
09) Theo Joosten > Pas op Citroën-besmetting! > Autopassie en betekenis, van 2CV naar strijkijzer,
10) Pim Donkers > Zout en water:warmtebatterij van de toekomst > Groene energie in nieuw daglicht
11) Ben van Otterdijk > Terugkeer slachtoffers MH17 > Belevingsverhaal vanachter de schermen
12) Han Rakels > War > Loslaten en verbinding zoeken in culturen die elkaar moeizaam verstaan

Een heerlijke reis vol passie en avontuur, nieuwe ontmoetingen en kruisbestuivingen. Over nieuwe technieken, liefdevolle hobby's, verwerking en persoonlijke ontwikkeling en groei. Met de nodige humor en ernst gebracht. Voor mij persoonlijk sprongen de Pecha Kucha's van Han, Pieter, Ineke en Pim erboven uit. Waarbij ik zeker de andere deelnemers niet tekort wil doen. Van alle presentaties genoten en geleerd. Waarvoor dank.

Ook dank aan Matt Verhaegh, Frank Kuipers en Anita Aarts voor de perfecte organisatie en Marieke Zantingh en het personeel voor de goede catering. In de gloria, wat een mooie en gastvrije locatie!
En ja ... de rode wijnvlekken zijn gelukkig uit mijn hemd gegaan. Met dank aan spa rood en de hulp van mijn schoonzus Liza. Dank ook nog voor de peperkoek die we als deelnemers meekregen. Het smaakt naar meer!

Meer info over de Pecha Kucha en mijn voorbereidingen:
Pecha Kucha in progress
Pecha Kucha in progress (2)

Pecha Kucha Peelland in progress (2)

Op dit moment ben ik druk bezig met het oefenen van mijn Pecha Kucha voor de Pecha Kucha Peelland die plaats vindt op vrijdag 21 en zaterdag 22 oktober in een mooi kerkje te Asten 'In de Gloria'.

De Pecha Kucha Peelland bestaat uit 12 deelnemers die ieder 20 beelden tonen die 20 seconden stil blijven staan, op een groot screen, geprojecteerd naast de kansel in de kerk, vanwaar de deelnemers hun begeleidende verhaal en passie presenteren in zogenaamde prietpraat.

Vanavond dus het eerste optreden van de twee in Asten. Best wel spannend. Gezonde spanning want ik vind het hartstikke leuk om te doen. Hard gewerkt de afgelopen twee weken om het allemaal goed voor elkaar te krijgen. WYGIWYS(AH). What you get is what you see (and hear). En dat heb ik zelf aan den lijve ondervonden. Eerst de zoektocht naar de plaatjes naar aanleiding van onderwerp en tekst in mijn hoofd. Mijn passie voor beeld en taal. Daarna de twijfel. Niet over de plaatjes, want die lagen al snel vast. Maar de tekst. Want die moet ook uit het hoofd. Althans dat vind ikzelf. Maar door de week heen merk ik wel snel waar het hapert.

Pakweg 700 woorden uit je hoofd leren en uitspreken met de juiste timing en binnen zes minuten is bepaald geen sinecure. Maar ik hou vast aan al degenen die me ooit voor zijn gegaan. De acteurs, de dichters, de entertainers en de standup comedians. De sprekers bij presentaties en lezingen. Ik sta niet alleen en ga snel weer zitten. Bij het eerste plaatje loopt de tekst al mis. Hakkel ik over zinnen. Pas ik teksten aan. Ik denk zo'n vijfentwintig aanpassingen in twee weken. En sommigen in reverse. Ook besluit ik uiteindelijk twee plaatjes aan te passen. Teveel beeld op een plaatje. Dat trekt de kijker en toehoorder niet, is mijn conclusie.

Stampen, stampen, dichtbij de laptop, dichtbij de iPad, wit papier schuivend over de uitgeprinte beeld en tekst, en dan eindelijk, na tig keer oefenen lees ik de zinnen onder het papier weg. Als vanzelf. Zittend, staand, pollepel in mijn hand. Het gaat steeds beter. Het grappige is dat eindelijk ook het verhaal komt bovendrijven in een heldere modus. Niet meer voorlezend maar van binnenuit. Het is en blijft mijn passie. Komt goed. Ook vanavond. Van contemplatie naar creatie. Iedere mens is een kunstenaar. Daar houd ik mezelf aan vast. En aan het papier. Voor de zekerheid. Je weet het nooit, wat alle elementen vanavond in de zaal gaan doen. Geluid, licht, warmte, techniek en bovenal de mensen. En anders is er altijd nog de improvisatie. Het loslaten. Ik zie er naar uit.

Meer informatie over de Pecha Kucha Peelland en mijn voorbereidingen is hier te lezen.

Pecha Kucha Peelland in progress

Op dit moment ben ik druk bezig met het ontwerp van een Pecha Kucha voor de Pecha Kucha Peelland die plaats vindt op vrijdag 21 en zaterdag 22 oktober in een mooi kerkje te Asten 'In de Gloria'.

De Pecha Kucha Peelland bestaat uit 12 deelnemers die ieder 20 beelden tonen die 20 seconden stil blijven staan, op een groot screen, geprojecteerd naast de kansel in de kerk, vanwaar de deelnemers hun begeleidende verhaal en passie presenteren in zogenaamde prietpraat. Ik wil langs deze weg Henk Coolen uit Asten bedanken voor het mij op het spoor zetten van deze bijzondere presentatievorm. Hij schatte in dat dit wel iets voor mij kon zijn. Ik vermoed van wel, maar het moet uiteraard wel nog blijken. Gezonde onderbuikgevoelens en prettige spanning ondersteunen dit.

Onderwerp en titel waren zo gevonden. WYGIWYS(AH) oftewel What You Get Is What You See (And Hear). Een selectie van foto's volgde weldra. De tekst vormde zich al snel in het hoofd en nu is het tijd voor de verdere uitwerking. De punten op de welbekende i. De 'i treurend om een punt' van René Daniels had ik ook nog kunnen opnemen in mijn Pecha Kucha. Het had er prima in gepast. Een tipje van de sluier voor wat betreft de inhoud en het onderwerp. Mijn liefde en passie voor beeld en tekst in de meest brede zin van het woord gecombineerd in fascinerende associatie. De Pecha Kucha biedt voor mij de mogelijkheid om te laten zien waar mijn inspiratiebronnen vandaan komen. Enerzijds gevoed door enkele van Mien Favoriete Kunstenmakers. Anderzijds wat maggi van Mien.

Het viel niet mee om te selecteren uit de 344 die ik al op mijn favorietenlijstje heb staan. Het grappige is dat allen linken aan mijn passie. Beeld en tekst. Krijg ik van de ene favoriet op een willekeurig moment de tekst binnen gelepeld, vloeit vervolgens haast automatisch en associatief onmiddellijk het beeld (of meerdere beelden) op mijn netvlies van een andere favoriet. Heerlijk het spel der associatie. Uit het ene vloeit het andere voort. Het roept op en zet aan tot creatieve processen, frisse brain- en beeldenstorm, om meestal te eindigen in nieuwe tekst en beeld. Raakvlakken met surrealisme, pop-art, graffiti, fotografie, poëzie, woordkunstenaars ... Het kan zo gek niet gaan. Van humor naar contemplatie, van absurdisme tot ernst. Chaos om te lachen. Loslaten om te kunnen scheppen en groeien. Ik heb er zin in en ga snel verder.

De lokale media geeft al kond. Er resten nog slechts enkele plaatsen. Komt dat zien, komt dat zien. Met mij laten nog 11 andere Pecha Kucha kunstenaars hun passie zien. Voor mij en enkelen een debuut, voor anderen een herhaald concept. Sterk vanuit de regio. Polderkunst met de nodige gezelligheid, getuige de verhalen en beelden van de vijf voorgaande edities. Binnenkort ook een jeugd editie. Prietpraat op niveau. Komt dat zien.

Kaartjes zijn gratis maar worden sporadisch en beperkt vrijgegeven. Check de website van Pecha Kucha Peelland.
Klik hier voor een overzicht van de deelnemers, met links naar info over de deelnemers en afbeelding / titel van hun Pecha Kucha.

In de media:
SIRIS, de Stichting Informatieve Radio-omroep In Someren
Eventbrite
VVV De Peel

Verslag Open Poëzie Podium PepperPlus Eindhoven oktober 2016

Vandaag voor de tweede keer deelgenomen aan het open poëzie podium van PepperPlus dat gehouden werd bij het oudste café van Eindhoven, De Gouden Bal. Een open podium voor dichters, woordkunstenaars, neo-Beatniks, schrijvers, klankkunstenaars etc.!

Een druk bezocht podium dit keer met deelname van pakweg 20 dichters, schrijvers en ander pluimage, die verdeeld over drie tijdsblokken hun teksten te berde brachten. Voor de aftrap om drie uur werd eerst nog even stilgestaan bij het vijfjarig jubileum van PepperPlus en de uitgave van de 5e MeerPeper bundel 'Als wolven huilen' van Derrel Niemeijer, tevens initiatiefnemer en organisator van PepperPlus. Eric de Munnik verzorgde de intro en eerde het bijzondere gedachtegoed van Derrel.

De optredens waren allen boeiend, sommige verstild (Marijke Hooghwinkel) en enkele uitbundig. De liefde werd gedicht, zo ook de fantasie, breed uitvoerig maar ook in kleine woordjes. Niet alleen het publiek ging op de stoelen staan maar zelfs een van de schrijvers (Wim Paeshuyse). Ook was er een boeiend optreden van het muzikale duo Van hemel en hel, die naar eigen zeggen het sinds kort met elkaar doen, letterlijk en figuurlijk. Helga Buitelaar en Johan van Drunen, met zang, gitaar, dwarsfluit en doedelzak. Tussen de dichtblokken door namen ze kort de ruimte in beslag met verstilde liederen en polderfado. Heel even kwamen Elly en Rikkert weer even aan mij voorbij.

Aan het einde van blok drie mocht ik de honneurs waarnemen. Blok drie werd overigens ingeleid door gastpresentator Kaj Elhorst. Hij nam de presentatie over van Derrel die helaas vanwege de griep verder verstek moest laten gaan. Alle lof aan Derrel en Kaj die zowel de intro's als de extro's van alle 'woordkunstenaars' uitstekend verwoordden en aan elkaar regen.

Het was alweer even geleden dat ik door de micro mocht spreken. Bijna alle dichters en schrijvers waren me al voorgegaan, met mooie dichtregels. Ik dacht heel even 'wat doe ik hier?', ik heb geeneens een gedicht, alleen maar korte verhalen van 120 woorden. Ontnuchtering en onzekerheid dachten heel even beslag op mij te nemen. Mooi niet. Ik stond het niet toe. Vooruit, hup, met de billen bloot dan maar. Dit vond ik toch leuk? Sterk openen dacht ik nog. Gewoon benoemen wat je gaat doen en alles komt goed. Het kwam ook goed. De vier 120Woorden stukjes die ik geselecteerd had vielen in goede aarde en ook ik ontving applaus. Het voelde weer even heerlijk warm. Het spreken en publique ging me boven verwachting redelijk tot goed af. Hier en daar nog wat luchthaperingen, maar stukken beter dan de vorige keren. Still learning. Zou het dan toch te maken hebben met loslaten en genieten? Ja, met loslaten en genieten en niet te vergeten creëren. Tekst en sfeer. Het blijft een mooie combi.

De vier 120Woorden stukjes die ik heb voorgedragen zijn hier terug te lezen:
Precordiaal (19-09-2016), een organenstukje, organisch zo u wil.
Culinair hoogstandje (15-08-2016), over een bijzonder kippetje.
Hippopotomonstrosequippedaliofobie (06-09-2016), je zult er maar aan lijden, de angst voor lange zinnen.
Ik lig al in de winkel (12-09-2016), een zacht stukje over een taai onderwerp.

Willie Stupido

Wenn ich ohne Hoffnung leben müsste, wenn ich glauben müsste dass mich niemand liebt. Dass es nie für mich ein Glück mehr gibt. Ach, das wär' schwer ...
Wenn ich nicht in meinem Herzen wüsste dass du einmal zu mir sagst: Ich liebe dich!
Wär' das Leben ohne Sinn für mich. Doch ich weiß mehr ...
Ich weiß es wird einmal ein Wunder geschehen und dann werden tausend Märchen wahr
Ich weiß so schnell kann keine Liebe vergehen, die so groß ist und so wunderbar

[Muziek uit – Spot aan – In boom zit een engel met grote roze bril]

Hm ... Ja, Ja ... Wonderlijk ís het! ... Zeer zeker!
Goedenavond ... Lieve mensen ...
Mag ik mij even voorstellen, mijn naam is STUPIDO, Willie STUPIDO.
Broer van Cupido ... Maar die is vanavond helaas verhinderd.
Hij heeft mij gevraagd voor deze ... LATE CALL ... Geweldig toch!?
Look at me ... LOVE IS IN THE AIR.

Wonderen gebeuren en sprookjes komen uit.
Dat ik überhaupt in deze boom gekomen ben, is al een wonder.
Cupido doet dat sneller ... Ik niet ... Ik ben ‘n haast onthaastte engel.

Even kijken ... Wat kwam ik ook alweer doen?
O ja ... de liefde ... Iets met liefde ... Maar dan kort ... Heel kort.
Een kort gedicht ... Waar is mijn tekst? ... Uit het hoofd dan maar.
Opletten mensen ... Het is heel kort ... Zo voorbij ... Komt ie ...
U NU.
Ja, ja ... ‘t Kortste gedicht ... Van Vondel ... In 1620 won ie er een prijs mee.

Ja, ja ... Lieve mensen ... En nu? ... Nu jullie!
Love is in the air ... en on the ground. Ik voel het. Waar ik ook kijk. What a lovely day.
Ik laat het gebeuren ... Alle sprookjes komen uit.

Hm ... Waar heb ik mijn boog? Ah ... Daar is ie.
Hm ... Waar is mijn pijl? Ah ... Daar is ie ... Kom op nou ... SKIETE WILLIE!
Oh ... wat is liefde mooi. In de echt verbonden, in het echt geraakt.
Mijn pijlen doorboren elk hartzeer en laten liefde knallen.

Van China tot in Tokio ... LOVE IS IN THE AIR!
[Vuurpijl 1]
[Muziek aan]

Love is in the air everywhere I look around
[Rozenblaadjes gooien]
Love is in the air every sight and every sound
[Rozenblaadjes gooien]
And I don't know if I'm being foolish
Don't know if I'm being wise
But it's something that I must believe in
And it's there when I look in your eyes.
[Roze bril even opwippen]

Love is in the air, in the whisper of the tree
Love is in the air in the thunder of the sea
And I don't know if I'm just dreaming
Don't know if I feel safe
But it's something that I must believe in
And it's there when you call out my name

Love is in the air
[Vuurpijl 2]
Love is in the air
Oh, oh, oh, oh, uh ...
[Uit boom klimmen en dansen met de mensen op de grond]
[Spot uit]

Met dank aan Zarah Leander, Bruno Balz, Michael Jary, John Paul Young, George Young, Johannes Vandenberg en Cupido ...

©Mien

Script speciaal geschreven en voorgedragen voor huwelijk van beste vrienden.
Eerste inzending VEC juni 2016 voor schrijvers- en lezerswebsite ColumnX. Afgewezen door redactie ColumnX op grond van te weinig eigen inbreng (90% zou knip- en plakwerk zijn). Wat leuk is als 'familiegebeuren' past niet als VEC (visitekaartje voor ColumnX) op ColumnX.
Ben het met beide argumenten niet eens en heb dat ook kenbaar gemaakt bij de redactie. Uiteindelijk wel een nieuwe VEC ingezonden. Zie: VoorleesExpress.

Edit 16-11-2016:
Na bewerking opnieuw ingezonden naar ColumnX als gewone column. Wilde zien hoe het script en de performance in geschreven tekst overkomt bij de lezer, als ode aan de liefde. Klik hier voor de aangepaste versie op ColumnX.

Verslag Open Poëzie Podium PepperPlus Eindhoven mei 2016

Op zondag 1 mei, de dag van de arbeid, mijn debuut gehouden bij het open poëzie podium van PepperPlus. Het optreden vond plaats in het oudste café van Eindhoven, De Gouden Bal. Een café met grote geschiedenis. Ooit reed er nog een tram voorbij, richting de hut van Mie Pils.

Onder de bezielende leiding van Derrel Niemeijer werd om pakweg half vier afgetrapt met een muzikaal optreden van de jonge Duitse pianist Patrick Gnebner. Zijn pianospel deed me denken aan Philip Glass. Intussen had ik al kennis gemaakt met de kroegbazin van café de Gouden Bal. Zij toonde grote belangstelling voor de uitslagen van de eredivisie betaald voetbal. Met name de actuele standen van Ajax-Twente en PSV-Cambuur. Met behulp van mijn Samsung kon ik haar daarin voorzien. Andersom smaakte de Westmalle Tripel (van de plank) mij uitstekend. In welk café kun je nog je drankjes laten opschrijven? Chapeau! Het scheelt een hoop gedoe.

De optredens waren allen boeiend. Korte verhalen, gedichten, een kleine voordracht, tekst op muziek, vertalingen, zelfs een vlot betoog over bijzondere landbouwmachines, filosofie, Shelley, kortom vanalles trok in sneltempo voorbij. Zelfs Max Tailleur en Mevrouw van der Ven kwamen kortstondig voorbij. Pas helemaal aan het eind kwam ik zelf aan de beurt. Braaf had ik tot kwart voor zes gewacht in de veronderstelling dat ik niet meer aan de beurt zou komen. Vergeten op de dag van de arbeid? Dat kan toch niet. Ik wilde nog wel even werken.

Het verlossende woord kwam van Derrel. De verlossende vraag beter gezegd. Pierre Maréchal en ik mochten samen kiezen wie er van ons twee eerst mocht gaan. Pierre liet mij voorgaan. Zo kon hij de mooie en inspirerende middag beëindigen. Het valt niet mee om de aandacht van het aanwezige publiek aan het einde van de middag nog te triggeren. Maar het lukte. Met dank aan Max Tailleur, de flauwe grappenkamer die desondanks ooit vele toiletbezoekers gekluisterd hield. Het toeval wil dat het plafond van café De Gouden Bal vol hangt met oude ambacht, waaronder oude urinaals en ondersteken.

Hier kan ik niet zonder was dan ook mijn eerste korte verhaal. De hoge nood moest nog even opgehouden worden. Mijn tweede korte verhaal betrof Mevrouw van der Ven. Ooit werd zij bezongen in een mooi en ietwat treurig lied van Wim. Zou ze ooit wellicht een bezoek gebracht hebben aan De Gouden Bal? Het had zomaar gekund.

Het voordragen ging me goed af. Zonder haperen en lucht happen dit keer. Kortom het gaat steeds beter. Een bescheiden applaus viel me ten deel. Om zes uur sloot voor mij de deur. Honger riep me naar huis. Ajax en PSV hadden intussen beiden met een marge van 4 doelpunten verschil gewonnen. En Max ... die verstapte zich in Rusland helaas in zijn motor, in ronde 35, zo Sochi!

Een foto-impressie van het open podium is hier terug te zien. Inclusief een foto van de urinaals en ondersteken.

Verslag Open Poëzie Podium PoëzieClub Eindhoven april 2016

Het open podium van Poëzieclub Eindhoven April 2016 vond dit keer plaats op een nieuwe locatie. Voor iedereen was het even zoeken, hoewel Eetcafé D'n Bolle Boel centraal gelegen is in Eindhoven. Om precies te zijn recht voor het NS-station. Het was lekker weer en zelfs het terras zat vol. Voor de poëzieclub was een ruimte achterin gereserveerd. Gelukkig afsluitbaar. Helaas hield de wand en plastic trekdeur niet al het rumoer en de muziek uit de voorkant tegen. De drankjes moesten voorin afgehaald worden. Ondanks dat er ook een mooie bar aanwezig was in het achterste deel. Niet getreurd. We bevonden ons wel in een mooi gezelschap met beroemdheden aan de wand. Zo waakte William Shakespeare over ons boven de nooduitgang, met in zijn directe omgeving Charles Dickens en Leo Tolstoi. Niet de minsten.

Als katheder diende een muziekstandaard. Deze werd bijgelicht door een felle schemerlamp, geplaatst op een gestapelde Dikke van Dalen op een klein tafeltje. Naast de Dikke van Dalen (editie onbekend) nog een klein peper en zout stel en uiteraard een menukaart. Maar dat is verder niet van belang. Het was wederom een gezellige middag met bijzondere voordrachten. Ook mochten we in sneltreinvaart zelf nog een gedicht schrijven met als titel 'Je liet me leven'; waar uiteraard een flesje als aanmoedigingsprijs voor de winnaar aan gekoppeld werd. Marijke Strijbosch was de gelukkige winnaar met een mooi gedicht.

De dichtersquiz, onder bezielde leiding van Willem Adelaar, was natuurlijk ook weer een groot succes. Een jongeling ging er met de prijs vandoor. Een jongeling, even later aanbeden (en gezoend!) tijdens de voordracht van zijn vriendin, Lea Theunissen. Mooie momenten. Later op de middag werd ook nog de gemeenschappelijke themabundel (editie 5) van Eindhovens (& o) dichtersplatform de Poëzieclub Eindhoven gepresenteerd. Titel: De mooiste van 2015 Poëzieclub Eindhoven. Bijdragen van: Willem Adelaar, Pierre Maréchal, Hans F. Marijnissen, Angela Polderman, Theo Smit en Gérard Vromen. Deze bundel verschijnt 4x per jaar.

Ik was bijna te laat omdat ik op zoek was naar mijn OV-kaart. Ik dacht dat ik die kwijt was. Uitchecken heeft dan geen zin en bellen met de OV-kaart-club evenmin. Alleen al het vaststellen van mijn identiteit stelde de telefoniste van het OV-callcenter voor een problemen. Kortom ik werd niet ontdekt in het systeem. "Laat maar zitten", zeggen we dan vriendelijk, 'ik koop wel een nieuwe kaart'. Totdat bij het bestellen aan de bar de kaart plots 'aus Blaue Heraus' weer opdook. Eureka! Hiep hiep hoera! Snel eventjes nog uitchecken en dan aan het bier. Het koelde mijn woede en keel.

Ik was na de tweede pauze al aan de beurt. Zeer onverwacht. Het thema van april was 'Verandering'. Voor de verandering zette ik een korte dialoog, een gedicht en een zinloos stukje in. Twee korte stukjes en een wat langer. Mijn 'Dialoog vertaald in maaltijd' (18-11-2015) was gelijk raak. De dialoog succesvol verdedigd voor slechts drie euro de fles. Mijn 'Beeld in tranen' (4-12-2015) hakte er ook wel in. Verdriet in beelden houdt nooit op. Tot slot een 'Zinloos' (27-03-2013) verslag van ordinaire dagbesteding vol humor en ernst, zonder lid-, werk-, bijvoeglijke of andere overbodige woorden. Oftewel een soort van gedicht, op zichzelf staand, woordvol zelfstandig.

Ik hapte dit keer niet naar adem. Hoewel de woorden uit het laatste stuk aardig hun best deden om mij in te halen. Maar daarvoor staken mijn lippen net op tijd een stokje. Door de keuze voor wat kortere stukken deed ik recht aan een betere presentatie. Een leermomentje. Bewondering heb ik voor voordrachtskunstenaar Gijs ter Haar, die uit zijn hoofd zijn voordracht deed. Chapeau!
Aan 'Letterverkeer' (7-12-2015) kwam ik niet meer toe. Dit taalspel geschreven door mijn tafelvriend Harrie blijft voorbehouden aan een volgende keer. Al met al was ik tevreden met mijn voordracht. De reacties waren ook positief. Origineel en verrassend.

Een foto-impressie is hier terug te zien. Inclusief een foto van mijn bijdrage aan de dichtwedstrijd. Het gedicht liet me even leven.

Verslag Open Poëzie Podium PoëzieClub Eindhoven maart 2016

Op het laatste moment toch besloten om wederom deel te nemen aan het open podium van PoëzieClub Eindhoven. Thema 'De lente'. Aanvankelijk wilde ik even overslaan omdat ik mij ook al had opgegeven voor het open podium PepperPlus bij café de Gouden Bal dat plaatsvindt op 3 april 2016. Dat podium wordt georganiseerd door Derrel Niemeijer. Mijn debuut bij PepperPlus krijgt echter een nieuwe datum, om precies te zijn op 1 mei, de Dag van de Arbeid. Op 3 april bleek ik achteraf toch verhinderd te zijn. Vandaar alsnog een vierde deelname aan het open podium van PoëzieClub Eindhoven.

Voor de laatste keer op locatie bij de Oude Rechtbank aan Stratumseind. De volgende editie (17 april) vindt plaats bij Eetcafé D'n Bolle Boel (Stationsplein 2).
Een begrijpelijke switch van locatie. De geluidsoverlast en de beperktheid in ruimte bij de Oude Rechtbank vormen steeds vaker een vervelende bron van irritatie. De dichters en korte verhalen voorlezers moesten dit keer enerzijds opboksen tegen oerklanken van Stratumseind, geuit door fanatieke voetbalsupporters van PSV, kijkend op live-screens naar klassieker PSV-Ajax (0-2) en anderzijds tegen klassieke concertgeluiden die opstegen uit een aangrenzende ruimte van het Kunstcafé. De inhoud en enthousiaste performance van de voordrachtkunstenaars won het uiteindelijk van de liederlijkheid van het buitengebeuren. Gelukkig maar. De bezetting was dit keer talrijk met meer dan twintig performers. Ook de jeugd droeg een steentje bij. Een drietal jonge dichters, woordkunstenaars maakte reclame voor Poetry Circle 040, een platform waar dichters, rappers en spoken-word artiesten bij elkaar kunnen komen met als doel een plaats te creëren waar meerdere woordkunstdisciplines bij elkaar komen. Poetry Circle 040 vindt elke woensdagavond plaats van 19.30 tot 21.30 uur in Dynamo. Meer informatie hierover: http://www.dynamo-eindhoven.nl/urban/poetry-circle-040 en http://poetrycircle.nl

Mijn voordracht bestond uit twee korte verhalen. Ik had er drie meegenomen. Ik liet de eerste keuze aan het publiek. Onderwerpen kunst, natuur of wetenschap in relatie tot de lente. Het publiek koos voor natuur. Het losgaan van de lente. De schrik en twijfel die ik aanvankelijk had ten aanzien van de tekstlengte baarden me enigszins zorgen. Had ik ze maar niet gehad, die zorgen, ze werden in mijn ogen bewaarheid. Het publiek verloor de aandacht. En toen moest tekst twee nog volgen. Ik koos nu zelf wijs voor de kortste tekst met als onderwerp, kunst. Pablo, Venus en Amor. En ook deze tekst viel wat vlak door zijn lengte. Wijze lessen leerde ik hiervan. Liever niet te lang en te ingewikkeld van stof voordragen. Korte zinnen bij voorkeur. Met een point. Less is more. Een klein applaus viel mij gelukkig toch ten deel. Waarvoor dank. Het was vandaag niet mijn beste optreden. Wat op papier hardop voorlezend werkt, kan blijkbaar stranden in voordracht. Liever de volgende keer toch maar kort en bondig. Wellicht een gedicht of meer een sketch. Het blijft oefenen, het blijft leuk. Voordragen uit eigen werk. Met de ademhaling ging het ietsje beter ten opzichte van de vorige keer. Toch een winstpuntje. De wetenschap bewaar ik dan maar voor later. Volgend jaar krijgt De verjaardag van Pi een nieuwe kans.

Een foto-impressie is hier terug te zien. Let ook op de rookgordijnen buiten. Met argwaan bekeken. Helaas alleen foto's tot aan deel 4. Batterij op.