Vier landen aan tafel. Ze redden het amper. En de tijd dringt. Plaspauzes worden tevergeefs ingelast. Toiletpapier raakt langzaam op. Achterlanden eisen openheid zaken. Informateur geeft niet thuis. Grondrechten houden boel op. Over zeerechten spreekt niemand. Het vaarwater is woelig. Concessies vormen een bottleneck. In ban van achterban. Geloof op proef gesteld. Beloftes niet waar gemaakt. Diplomatie slaat formatie lam. Een land hoopt vurig. Ander land wacht af. Land drie is landerig. En vier schijt angst. Toch maar nieuwe verkiezingen? Grenzen opnieuw in kaart. Tot hier en verder. Anders komt geen besluit. MacDonalds brengt mogelijk redding. Met milkshake en hamburger. De maag is leeg. Het hart maakt overuren. Het land moet gered. Vier landen op zoek. Naar zichzelf en elkaar.
Posts tonen met het label verkiezingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label verkiezingen. Alle posts tonen
19-01-2024
26-07-2017
Dichtman dicht (130317 - 260717)
Kies (130317)
Politiek
Een metafoor
Of matte matador
Stemhok
Open boek
Gordijnen blijven gesloten
Paspoort
Geen gezicht
Na negen jaar
Vouw
In stembiljet
Haast anderhalve meter
Partij
Niet gevonden
Op de achterkant
Geslacht
Man vrouw
Ik kies onzijdig
Keuze
Is reuze
Reeds gisteren gemaakt
Zweven?
Wiet nodig?
Voor vrije teelt
Vrijheid
Op reis
Diep in Turkije
Enclave
Nederlands getint
Niemand die verkiest
Stem
Ja stem
Af op ander
Demo
Cratietherapie
Kostelijk voor niets
Geloof
In jezelf
In eigen kunnen
Samen
De wereld
Behoeden met elkaar
Chapeau
Groen licht
In rode avondschemer
Blauw
En paars
Nooit meer middelen
Lang
Lang leve
Lang leve vrijheid
Advies
Niet nodig
We weten wel
Rood
Gerafeld potlood
En zonder gum
Hok
Zwart omlijnd
Gevuld met kruis
Hart
Bloedend hart
Kloppend in vingers
Kies
De keuze
Die goed voelt
Mata Hari naar Daktari (20-03-2017)
Mata Hari naar Daktari,
Pipo de Clown of Mamalou?
Lawrence! Hij kijkt scheel!
Het zijn blote dames, die ik aanbeveel!
Lentekramp (280317)
Er trekt iets aan mijn ingewanden
Lasso's van ongenoegen sluiten emoties af
Acute hartstilstand
Oorlog in gedachten
Hersencellen strijden om gelijk
In een volledig niets banen ze zich onmogelijke wegen
File, stilstand in mijn donkere brein
Niemand, maar dan ook niemand wil daar toeven
Zwarte galgeur ontsnapt aan lijf en leden
Kramp kroelt in de maag
Mijn hele lichaam hoest
Het doet ongelofelijk veel pijn
Huid stottert, haren rijzen
Mijn schedelpan staat op exploderen
Daar helpt geen aspirientje tegen
Pleisters plakken is zinloos
Lijm laat los en bloed drukt door het plastic
Droog is de mond, hij vraagt om water
Gehemelte plakt, zuigt en klakt
De tong drukt als een leren baksteen tegen tandvlees en gebit
Ik kauw witte pasta en sappig zuig ik menthol binnen
Kleine explosies in luchtwegen en hersenkamers
Frisse moed dringt door tot in mijn tenen
Een metamorfose vindt langzaam plaats
Zon zweeft door mijn zware ziel
Het is vreugde die mijn hart doet openspringen
Quicksteps in mijn ganse lijf
Wals en polka op mijn heupen
Lambada's in mijn buik
Tango, salsa in mijn nek
Tenen voeten staan niet langer stil
Handen vingers doen wat ik niet wil
Armen benen slaan spaghetti in de lucht
Vieren vrijheid, bannen tucht.
Hunkeren, dansen, zoenen, vrijen
Laat passie, liefde maar gedijen
Sjaak Mus (040417)
Zwoel en troel
Zweeft in kraaiennest
Een dappere dodo
Kruit verschoten
Lap voor oog
Haak aan spaakbeen
Kielhalen
Bovenste beste
Opdat gedronken wordt
Zeeschuim
Bommen en granaten
Haddockhoop
Graf zonder aarde
Redding zonder boei
Rust in golfslag
Jack Mus
Moest niks
Hij zegevierde
Slaaf van schip
Hardnekkig stuurs
Vermoord in vooronder
Merelnijd (210417)
Lente in de tuin
Zwarte strijd
Veren fladderen
Aan vleugels
Nek diep gebogen in hals
Gehurkt de kont
Diep in de grond
Kleine kwispeling
Gele ogen spieden
Gele snavel pikt
Pieren in en uit het zand
Heb je dan geen honger?
Fluister geilheid
In mijn schelploos oor
Opdat de aarde bevriest
Voor heel even
Staart omhoog
Staart omlaag
Merelnijd
Vervlogen
Kuit (150517)
In minuut een
Schiet hij kuit
Uit de bocht
Helaas de ander
In minuut elf
Wordt hij held
Helaas geen grip
Wiel eraf gereden
Penalty, weer raak
Alles in drie
Is gewoon pech
Volgende keer beter
Coolsingel wordt gek
De Kuip explodeert
Max buigt diep
De lange lummel
Kuit schiet kuit
Hangt in tribune
Groeten uit Barcelona
Vanuit solide bolide
Hand in hand
Voor Feyenoord een
Hasta la vista
No tengo dinero
Roze Tom (230517)
Okker, Okker, okkernoten
Cooper, Cooper, minicooper
Tube, tube, lekke tube
Tuba, tuba, hoempapa
Flits, flats, keihard omlaag
Zwets, zweet, langzaam omhoog
Giro giraal
Finish aan de haal
Nog vijf, tien, vijftien meter te gaan tot aan de streep.
Blijf nou toch eens liggen verrekte meet.
Honger, honger, nok nok
Zonnestralen in de nek
Klop, klop, who's there
Hallu voor de ogen
Fietsval
Sta op!
Ze komen eraan
Va bene, va bene
Trek aan het stuur
Krom de rug
Gaan met die benen
Ar rief ie dertie
Uit het zadel nu
Roze glimt de bilnaad
Vanuit de tenen een kreun
Bloed spat uit de ogen
Tong hangt uit Tom
Tom, Tom, Tòòòmmmmm
Niet bijten, niet bijten
Stouwen
Dwars door de streep
Wees gegroet hoog in de lucht
Losse handen
Hart loopt over
Nooit meer alleen
Lang leve de zege
Tom van de Molen
Wiekt meisjes van het podium
Een lange arm omvat de beker
Champagne van Joke bruist
Roze, alles is roze
Roze Tom
Erotisch vingergedicht (120617)
Ik dicht
Met vingers
Geen woorden
Wijsvinger duim
Pink ertussen
Nauwelijks pijn
Ringvinger haakt
Middelvinger omhoog
Kut
Strak open
De rechterhand
Gespreide vingers
Linkerhand krampt
Vingers smeken
Laat los
Maar wat?
Lucht happen
Duim dikt
Pink schatert
Middelvinger lacht
Wijsvinger buldert
Ringvinger huilt
Weg ring
Ringweg eindigt
Pijnlijke scheiding
Huwelijk gestrand
Gezellig vrij
Vrij gezellig
Handen vrij
Onder lakens
Handen shaken
Benen trillen
Vingers jeuken
Kom klaar
Handje vol
Vingers plakken
Wijsvinger wijst
Buurvrouw komt
Op middelvinger
Dansende duimen
Likkende vingers
Zuigende pinken
Vuist knijpt
Hand schudt
Mond pijpt
Tong wangt
Wang tongt
Zilte mondexplosie
Lady Pink
Opent duim
Ringt vinger
Shake hand
Loose fingers
Happy ending
Dichter bij de zon (240717)
Bloedje heet
Vingers opgezet
Woorden zweten
Letters smelten
Brandend papier
Bloedje heet hij
Vingers opgezet gespreid
Woorden zweten zinnen
Letters smelten dicht
Brandend papier rookt
Bloedje heet hij altijd
Vingers opgezet gespreid gezwollen
Woorden zweten zinnen zeiknat
Letters smelten dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd
Dichter dicht kwantitatief dichtbij zon
Wat kan een dichter zweten
Met vingers opgezet gespreid gezwollen
Letters smelt hij dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd stevig
Kan hij dichter, nog dichterbij zon?
Zweten zoals een dichter zweten kan?
Met vingers gespreid, opgezet gezwollen, witheet
Letters smelten dicht aaneen tot vers?
Op altijd stevig rokend brandend papier?
Gloeiendhete zongedichten schieten uit een brandende hemel
Bloedjegeil zoeken zij dorstig naar enthousiast publiek
Om geproefd, gelezen, gehoord, geduid te worden
Zeven dagen lang vierentwintig uur per dag
Dichter bij de zon wil hij blijven
Zonnen (260717)
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Houden het hoofd amper boven water
Ze mogen niet verdrinken
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Ogen stralen, oren gloeien
Hersens koken
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Zetten manen klem
In het diepe duister
Nog even en ik ontwaak
Uit dagdromen die nooit zwijgen
Die eigenlijk niemand wil horen
Zonnen willen zonnen
Eeuwig branden
Onophoudelijk
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Verwarmen mijn gemoed
En stomen mijn gedachten
Mag ik nog heel even slapen
Op mijn zachte deken
Zonlief?
Dichterbij kan ik niet komen
Mijn hart brandt uit mijn borst
Ik mag niet verdrinken
In weemoed noch verlangen
In brandende liefde
In zon noch schaduw
Politiek
Een metafoor
Of matte matador
Stemhok
Open boek
Gordijnen blijven gesloten
Paspoort
Geen gezicht
Na negen jaar
Vouw
In stembiljet
Haast anderhalve meter
Partij
Niet gevonden
Op de achterkant
Geslacht
Man vrouw
Ik kies onzijdig
Keuze
Is reuze
Reeds gisteren gemaakt
Zweven?
Wiet nodig?
Voor vrije teelt
Vrijheid
Op reis
Diep in Turkije
Enclave
Nederlands getint
Niemand die verkiest
Stem
Ja stem
Af op ander
Demo
Cratietherapie
Kostelijk voor niets
Geloof
In jezelf
In eigen kunnen
Samen
De wereld
Behoeden met elkaar
Chapeau
Groen licht
In rode avondschemer
Blauw
En paars
Nooit meer middelen
Lang
Lang leve
Lang leve vrijheid
Advies
Niet nodig
We weten wel
Rood
Gerafeld potlood
En zonder gum
Hok
Zwart omlijnd
Gevuld met kruis
Hart
Bloedend hart
Kloppend in vingers
Kies
De keuze
Die goed voelt
Mata Hari naar Daktari (20-03-2017)
Mata Hari naar Daktari,
Pipo de Clown of Mamalou?
Lawrence! Hij kijkt scheel!
Het zijn blote dames, die ik aanbeveel!
Lentekramp (280317)
Er trekt iets aan mijn ingewanden
Lasso's van ongenoegen sluiten emoties af
Acute hartstilstand
Oorlog in gedachten
Hersencellen strijden om gelijk
In een volledig niets banen ze zich onmogelijke wegen
File, stilstand in mijn donkere brein
Niemand, maar dan ook niemand wil daar toeven
Zwarte galgeur ontsnapt aan lijf en leden
Kramp kroelt in de maag
Mijn hele lichaam hoest
Het doet ongelofelijk veel pijn
Huid stottert, haren rijzen
Mijn schedelpan staat op exploderen
Daar helpt geen aspirientje tegen
Pleisters plakken is zinloos
Lijm laat los en bloed drukt door het plastic
Droog is de mond, hij vraagt om water
Gehemelte plakt, zuigt en klakt
De tong drukt als een leren baksteen tegen tandvlees en gebit
Ik kauw witte pasta en sappig zuig ik menthol binnen
Kleine explosies in luchtwegen en hersenkamers
Frisse moed dringt door tot in mijn tenen
Een metamorfose vindt langzaam plaats
Zon zweeft door mijn zware ziel
Het is vreugde die mijn hart doet openspringen
Quicksteps in mijn ganse lijf
Wals en polka op mijn heupen
Lambada's in mijn buik
Tango, salsa in mijn nek
Tenen voeten staan niet langer stil
Handen vingers doen wat ik niet wil
Armen benen slaan spaghetti in de lucht
Vieren vrijheid, bannen tucht.
Hunkeren, dansen, zoenen, vrijen
Laat passie, liefde maar gedijen
Sjaak Mus (040417)
Zwoel en troel
Zweeft in kraaiennest
Een dappere dodo
Kruit verschoten
Lap voor oog
Haak aan spaakbeen
Kielhalen
Bovenste beste
Opdat gedronken wordt
Zeeschuim
Bommen en granaten
Haddockhoop
Graf zonder aarde
Redding zonder boei
Rust in golfslag
Jack Mus
Moest niks
Hij zegevierde
Slaaf van schip
Hardnekkig stuurs
Vermoord in vooronder
Merelnijd (210417)
Lente in de tuin
Zwarte strijd
Veren fladderen
Aan vleugels
Nek diep gebogen in hals
Gehurkt de kont
Diep in de grond
Kleine kwispeling
Gele ogen spieden
Gele snavel pikt
Pieren in en uit het zand
Heb je dan geen honger?
Fluister geilheid
In mijn schelploos oor
Opdat de aarde bevriest
Voor heel even
Staart omhoog
Staart omlaag
Merelnijd
Vervlogen
Kuit (150517)
In minuut een
Schiet hij kuit
Uit de bocht
Helaas de ander
In minuut elf
Wordt hij held
Helaas geen grip
Wiel eraf gereden
Penalty, weer raak
Alles in drie
Is gewoon pech
Volgende keer beter
Coolsingel wordt gek
De Kuip explodeert
Max buigt diep
De lange lummel
Kuit schiet kuit
Hangt in tribune
Groeten uit Barcelona
Vanuit solide bolide
Hand in hand
Voor Feyenoord een
Hasta la vista
No tengo dinero
Roze Tom (230517)
Okker, Okker, okkernoten
Cooper, Cooper, minicooper
Tube, tube, lekke tube
Tuba, tuba, hoempapa
Flits, flats, keihard omlaag
Zwets, zweet, langzaam omhoog
Giro giraal
Finish aan de haal
Nog vijf, tien, vijftien meter te gaan tot aan de streep.
Blijf nou toch eens liggen verrekte meet.
Honger, honger, nok nok
Zonnestralen in de nek
Klop, klop, who's there
Hallu voor de ogen
Fietsval
Sta op!
Ze komen eraan
Va bene, va bene
Trek aan het stuur
Krom de rug
Gaan met die benen
Ar rief ie dertie
Uit het zadel nu
Roze glimt de bilnaad
Vanuit de tenen een kreun
Bloed spat uit de ogen
Tong hangt uit Tom
Tom, Tom, Tòòòmmmmm
Niet bijten, niet bijten
Stouwen
Dwars door de streep
Wees gegroet hoog in de lucht
Losse handen
Hart loopt over
Nooit meer alleen
Lang leve de zege
Tom van de Molen
Wiekt meisjes van het podium
Een lange arm omvat de beker
Champagne van Joke bruist
Roze, alles is roze
Roze Tom
Erotisch vingergedicht (120617)
Ik dicht
Met vingers
Geen woorden
Wijsvinger duim
Pink ertussen
Nauwelijks pijn
Ringvinger haakt
Middelvinger omhoog
Kut
Strak open
De rechterhand
Gespreide vingers
Linkerhand krampt
Vingers smeken
Laat los
Maar wat?
Lucht happen
Duim dikt
Pink schatert
Middelvinger lacht
Wijsvinger buldert
Ringvinger huilt
Weg ring
Ringweg eindigt
Pijnlijke scheiding
Huwelijk gestrand
Gezellig vrij
Vrij gezellig
Handen vrij
Onder lakens
Handen shaken
Benen trillen
Vingers jeuken
Kom klaar
Handje vol
Vingers plakken
Wijsvinger wijst
Buurvrouw komt
Op middelvinger
Dansende duimen
Likkende vingers
Zuigende pinken
Vuist knijpt
Hand schudt
Mond pijpt
Tong wangt
Wang tongt
Zilte mondexplosie
Lady Pink
Opent duim
Ringt vinger
Shake hand
Loose fingers
Happy ending
Dichter bij de zon (240717)
Bloedje heet
Vingers opgezet
Woorden zweten
Letters smelten
Brandend papier
Bloedje heet hij
Vingers opgezet gespreid
Woorden zweten zinnen
Letters smelten dicht
Brandend papier rookt
Bloedje heet hij altijd
Vingers opgezet gespreid gezwollen
Woorden zweten zinnen zeiknat
Letters smelten dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd
Dichter dicht kwantitatief dichtbij zon
Wat kan een dichter zweten
Met vingers opgezet gespreid gezwollen
Letters smelt hij dicht aaneen
Brandend papier rookt altijd stevig
Kan hij dichter, nog dichterbij zon?
Zweten zoals een dichter zweten kan?
Met vingers gespreid, opgezet gezwollen, witheet
Letters smelten dicht aaneen tot vers?
Op altijd stevig rokend brandend papier?
Gloeiendhete zongedichten schieten uit een brandende hemel
Bloedjegeil zoeken zij dorstig naar enthousiast publiek
Om geproefd, gelezen, gehoord, geduid te worden
Zeven dagen lang vierentwintig uur per dag
Dichter bij de zon wil hij blijven
Zonnen (260717)
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Houden het hoofd amper boven water
Ze mogen niet verdrinken
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Ogen stralen, oren gloeien
Hersens koken
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Zetten manen klem
In het diepe duister
Nog even en ik ontwaak
Uit dagdromen die nooit zwijgen
Die eigenlijk niemand wil horen
Zonnen willen zonnen
Eeuwig branden
Onophoudelijk
Zonnen zwemmen in mijn hoofd
Verwarmen mijn gemoed
En stomen mijn gedachten
Mag ik nog heel even slapen
Op mijn zachte deken
Zonlief?
Dichterbij kan ik niet komen
Mijn hart brandt uit mijn borst
Ik mag niet verdrinken
In weemoed noch verlangen
In brandende liefde
In zon noch schaduw
14-03-2017
Geen zin
Bedlederig. Mistweer. Regenlach. Biljettenzoektocht. Keuzestress. Twijfelachtig. Plichtsbesef. Recalcitrantendrang. Plashokbezoek. Megaboodschappen. Reclamepolitiek. Haringaanbieders. Kleinevismalloten. Sjaalverkopers. Televisiespotjes. Beeldvervuiling. Debattentaart. Premieroorlogvoering. Pluchebemonstering. Aftelgedrag. Zenuwleed. Botsingattitude. Gezichtindejuisteplooiboetseerkunst. Valseschminkvisagie. Pechtoldoptimisme. Verrutting. Wilderswaanzin. Klavierendelen. Roemerregulering. Bumannenpap.
Buitenstaan. Insluiten. Gezinscopulatie. Islamwurm. Zetelzucht. Flankgedrag. Woordendadengemeenschap. Voetbalschoenenlakproefoorlog. Broodspelendiarree. Consumptiemaatschappijtekort. Opiniepijnbankmissverkiezing. Hondttraumateam. Rooierakkerhaaruitval. Oranjepruikenbal. Paarstoupettencoupe. Groenpermanentenkrulspeldtechniek. Blauwepakkenterreur. Stropdaslyriek. Dramapoëzie. Windmolenpaniek. Zonne-energiebederf. Gasbelbubbelexplosies. Stutstuntelstopverfnegotie. Zorgontkenning. Gedoogtrucjes. Kippenhaantjesgepik. Omgangsgedrag. Dienstplichtmaatschappijkledij. Dijenkletsershumor. Pestpolarisatie.
Durfiknognaarbuitenmetmijnstembiljetwanthetisnietechtgoedweerenikbenhaasttelaatsmoes. Zalikmijnhoofdnietstotenaanpolitiekereclamebordenbijmijnstemhokingangangst. Ponyparkslagharenkoorts. Ikblijfnogeveninmijnbedonderdedekenswantikhebgeendekbedlaatstaanovertrekmetmijnhoofdonderdegestevenlakenswantdatdedenmijnoudersookinverkiezingstijdtijdenallergie. Metdestoknietuitdedeurteslaanomdathetinwenenbeterwonenisfobie. Debrugstaatopenofalsjijdenktjuistvannietdichttactiek. Langwoordenproblematiek. Hooggeletterdbrievenmalversatie. Drogedrugdispositie. Weedwaanzinwaanbeeldoperaties. Lekkerbekjeslachjes. Zalmsnipruggegraatfilering. Duizendeurodroefbiljet. Hardepegelverlies. Zandzakdijkdichting. Biggenstapeling. Breekpuntonderhandeling. Nordicwalkingmigratie. Trumpfanfaremarionettenspel. Xexitxantippehealing. Frivolisatiedissertatie. Onttrotsen. Basisbeursblessurebehandeling. Filefilantropie. Regioinburgeringsbeleid. Limbobrabospeelveld. Brainporkmissies. Grotevijfrednederlandhandelsovereenkomst. Zaaddonorirrigatie. Zureregenfantasie.
Ikbeneruitstemgedrag. Ikmaakzegekbijdekoffieautomaatneptalk. Wiebelstoeluitslagmanie. Nachtkoffiegeleuter. Ikblijfoptotdeuitslagdrang. Waaromligtdebankzohardenstaatdetelevisieaanonderzoeksresultaten. Niponippelstatements. Borsthaarkriebels. Schuurschurisme. Ophetpuntjevanjestoeljeuk. Watduurtdieverkiezingsuitslaglangpudding. Hetisbijnazovermoment. Woorduitslag. Hetweloverwogenzegiknietdebat. Journalistenpeurentrekensjortechniek. Lijstduwmanifestatie. Verbindingsstuk. Partijpitspoezelarij. Doorstartnatrap. Accuzuiger. Energiepromillage. Optimismekraker. Pessimismefeest. Koekjevaneigendeegendannietdurvenopetenmisgang. Ikziewelwieofwatenwaaromhetzowordtfilosofie. Iklaatzeindetweedkamervooralmijneigenpoepieruikenterreur. Ervaltaltijdwelwattewinnenofverliezenherhaling. Zodenaandedijkhoop. Geenzingeving. Eindlatijnbesluit.
Buitenstaan. Insluiten. Gezinscopulatie. Islamwurm. Zetelzucht. Flankgedrag. Woordendadengemeenschap. Voetbalschoenenlakproefoorlog. Broodspelendiarree. Consumptiemaatschappijtekort. Opiniepijnbankmissverkiezing. Hondttraumateam. Rooierakkerhaaruitval. Oranjepruikenbal. Paarstoupettencoupe. Groenpermanentenkrulspeldtechniek. Blauwepakkenterreur. Stropdaslyriek. Dramapoëzie. Windmolenpaniek. Zonne-energiebederf. Gasbelbubbelexplosies. Stutstuntelstopverfnegotie. Zorgontkenning. Gedoogtrucjes. Kippenhaantjesgepik. Omgangsgedrag. Dienstplichtmaatschappijkledij. Dijenkletsershumor. Pestpolarisatie.
Durfiknognaarbuitenmetmijnstembiljetwanthetisnietechtgoedweerenikbenhaasttelaatsmoes. Zalikmijnhoofdnietstotenaanpolitiekereclamebordenbijmijnstemhokingangangst. Ponyparkslagharenkoorts. Ikblijfnogeveninmijnbedonderdedekenswantikhebgeendekbedlaatstaanovertrekmetmijnhoofdonderdegestevenlakenswantdatdedenmijnoudersookinverkiezingstijdtijdenallergie. Metdestoknietuitdedeurteslaanomdathetinwenenbeterwonenisfobie. Debrugstaatopenofalsjijdenktjuistvannietdichttactiek. Langwoordenproblematiek. Hooggeletterdbrievenmalversatie. Drogedrugdispositie. Weedwaanzinwaanbeeldoperaties. Lekkerbekjeslachjes. Zalmsnipruggegraatfilering. Duizendeurodroefbiljet. Hardepegelverlies. Zandzakdijkdichting. Biggenstapeling. Breekpuntonderhandeling. Nordicwalkingmigratie. Trumpfanfaremarionettenspel. Xexitxantippehealing. Frivolisatiedissertatie. Onttrotsen. Basisbeursblessurebehandeling. Filefilantropie. Regioinburgeringsbeleid. Limbobrabospeelveld. Brainporkmissies. Grotevijfrednederlandhandelsovereenkomst. Zaaddonorirrigatie. Zureregenfantasie.
Ikbeneruitstemgedrag. Ikmaakzegekbijdekoffieautomaatneptalk. Wiebelstoeluitslagmanie. Nachtkoffiegeleuter. Ikblijfoptotdeuitslagdrang. Waaromligtdebankzohardenstaatdetelevisieaanonderzoeksresultaten. Niponippelstatements. Borsthaarkriebels. Schuurschurisme. Ophetpuntjevanjestoeljeuk. Watduurtdieverkiezingsuitslaglangpudding. Hetisbijnazovermoment. Woorduitslag. Hetweloverwogenzegiknietdebat. Journalistenpeurentrekensjortechniek. Lijstduwmanifestatie. Verbindingsstuk. Partijpitspoezelarij. Doorstartnatrap. Accuzuiger. Energiepromillage. Optimismekraker. Pessimismefeest. Koekjevaneigendeegendannietdurvenopetenmisgang. Ikziewelwieofwatenwaaromhetzowordtfilosofie. Iklaatzeindetweedkamervooralmijneigenpoepieruikenterreur. Ervaltaltijdwelwattewinnenofverliezenherhaling. Zodenaandedijkhoop. Geenzingeving. Eindlatijnbesluit.
10-03-2017
Coaleren
Binnenkort gaat het weer gebeuren, formeren en coaleren. Stemmen is bijzaak. Het zet alleen de toon. Een formaliteit achter pluche gordijnen. Wie gaan de komende vier jaar op de blaren zitten, hun billen branden? Hoeveel dames, hoeveel heren? Duurzaam of kort? Krijgen ze allen een Tesla om het goede voorbeeld te geven? Nemen ze allemaal een vluchteling in huis? Geven ze royaal aan hongerend Afrika? Grijpen ze in bij het Openbaar Vervoer? Leggen ze nieuwe wegen neer? Heffen ze kilometerbelasting? Voeren ze een reisvignet in? Houden ze de belasting strak? Zijn ze lief voor het Koningshuis? Snoeren ze Uncle Trump de mond? Laten ze zich hacken door de Russische maffia? Houden ze de Italiaanse buiten de landsgrens? Legaliseren ze alle genotsmiddelen? Voeren ze de dienstplicht in voor 65 plussers? Stutten ze heel Groningen? Veroordelen ze de PVV-partijlijder voorgoed? Mag ie bij goed gedrag dan eerder naar huis?
Krijgt Willem Neus nog ooit een nieuwe brommer? Sluiten ze alle godshuizen? Zetten ze er nieuwe bedrijven in die het licht zeer nodig hebben, nieuwe nederweedfirma's, ontwikkelaars van dakpannen met geïntegreerde zonnecollectoren? Digitaliseren ze de dierentuinen en katten ze deze om tot onderzoekscentra medische wetenschap, zonder eigen risico? En niet onbelangrijk, wie voert het pluche aan? Welke bronstige leeuwenkoning of slimme uil waagt zich daaraan? Is hij of zij gekooid of kan ie juist vrij fladderen? Tot hoe lang mag het kabinet elect en erect regeren? En mag het dan zelf de eindpil slikken, zonder enige vorm van homo sapiens haat? Laat het coaleren maar beginnen! Geef alle panda's de noodzakelijke ruimte en houdt vooral ogen en gordijnen open.
Krijgt Willem Neus nog ooit een nieuwe brommer? Sluiten ze alle godshuizen? Zetten ze er nieuwe bedrijven in die het licht zeer nodig hebben, nieuwe nederweedfirma's, ontwikkelaars van dakpannen met geïntegreerde zonnecollectoren? Digitaliseren ze de dierentuinen en katten ze deze om tot onderzoekscentra medische wetenschap, zonder eigen risico? En niet onbelangrijk, wie voert het pluche aan? Welke bronstige leeuwenkoning of slimme uil waagt zich daaraan? Is hij of zij gekooid of kan ie juist vrij fladderen? Tot hoe lang mag het kabinet elect en erect regeren? En mag het dan zelf de eindpil slikken, zonder enige vorm van homo sapiens haat? Laat het coaleren maar beginnen! Geef alle panda's de noodzakelijke ruimte en houdt vooral ogen en gordijnen open.
09-03-2017
Verkiezingen
Wat zal ik morgen weer eens verkiezen? Ik heb geen idee en besluit hulp in te roepen. Sinds kort heb ik een handig tooltje gedownload op mijn telefoon. Een zelfgebouwd appje. Het heeft wel even kruim gekost om het te maken. Maar dan heb je ook wat. Eerst een kleine database gebouwd voor de opslag van alle data. Wel zo handig. De architectuur heb ik simpel gehouden. Het is mijn eerste app en dan moet je het jezelf niet al te moeilijk maken. Ik maak dan ook gebruik van simpele bouwstenen en een eenvoudig woordenboek. De terminologie haal ik uit de praktijk zodat ik ze eenduidig en begrijpelijk kan hanteren.
Als basis van de inrichting, een soort kapstok waar ik alles aan wil ophangen, gebruik ik de bouwtekening van IKEA. Die heb ik gelukkig bewaard. Sterker nog, gedigitaliseerd voor de eeuwigheid. Zodoende kan ik de inrichting eenvoudig kopiëren en weet ik precies waar ik alles kan vinden en opslaan. De sokken, gesorteerd op kleur en dikte in de linkerla. Het ondergoed met hiërarchische onderverdeling, lange pijpen, korte pijpen, geen pijpen, vetergoed, hemd met lange, korte en geen mouwtjes, lentegoed, zomergoed, herfstgoed en wintergoed, in de rechterla. De laden hebben uiteraard hun eigen onderverdeling. En de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik het ontwerp van IKEA zelf ietwat naar mijn eigen hand, of beter voet en onderlijf heb gezet. Kortom extra vakjes bijgemaakt.
De indeling van de bovenkast bespaar ik u even lezer. Omvattend, zoals u mij kent. Dankzij de app, die inmiddels de testfase glansrijk heeft doorstaan, heb ik in de ochtend, eigenlijk de avond ervoor, geen keuzestress meer. De app, die ik voor het gemak Sjanellie Flanellie heb genoemd, maakt ook nog eens prachtige kledingcombinaties op basis van de laatste modetrends. Uiteraard heb ik de app gekoppeld aan websites van gerenormeerde couturiers uit Parijs, Londen en New York. Die uit Bejing en hipsterstad Berlijn moet ik nog toevoegen. Heel af en toe geeft de app een error aan. Geen enkele app is natuurlijk perfect en altijd voor verbetering vatbaar. Meestal heeft de error te maken met het ontbreken van een kleidngstuk. Het zit of in de was of het is nog in bestelling. Gelukkig heb ik de app zo geprogrammeerd dat deze snel met een alternatief komt. Negen van de tien keer is het een perfect alternatief. Een enkele keer kan ik er echt niet mee de deur uit. Dan zorg ik voor een handmatige aanpassing. Per slot van rekening moet je zelf ook nog iets te kiezen hebben.
Zo de keuze is gemaakt. Morgen kies ik voor een groen setje. Nu nog even een passend ontbijt erbij zoeken. Ik selecteer mijn andere favoriete app Appie Happie Pappie. Gelukkig zitten koel- en voorraadkast nog goed vol. Ik kies voor een Frans ontbijtje. Met een gerust hart kan ik nu eindelijk slapen gaan. Morgen geen keuzestress.
Als basis van de inrichting, een soort kapstok waar ik alles aan wil ophangen, gebruik ik de bouwtekening van IKEA. Die heb ik gelukkig bewaard. Sterker nog, gedigitaliseerd voor de eeuwigheid. Zodoende kan ik de inrichting eenvoudig kopiëren en weet ik precies waar ik alles kan vinden en opslaan. De sokken, gesorteerd op kleur en dikte in de linkerla. Het ondergoed met hiërarchische onderverdeling, lange pijpen, korte pijpen, geen pijpen, vetergoed, hemd met lange, korte en geen mouwtjes, lentegoed, zomergoed, herfstgoed en wintergoed, in de rechterla. De laden hebben uiteraard hun eigen onderverdeling. En de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik het ontwerp van IKEA zelf ietwat naar mijn eigen hand, of beter voet en onderlijf heb gezet. Kortom extra vakjes bijgemaakt.
De indeling van de bovenkast bespaar ik u even lezer. Omvattend, zoals u mij kent. Dankzij de app, die inmiddels de testfase glansrijk heeft doorstaan, heb ik in de ochtend, eigenlijk de avond ervoor, geen keuzestress meer. De app, die ik voor het gemak Sjanellie Flanellie heb genoemd, maakt ook nog eens prachtige kledingcombinaties op basis van de laatste modetrends. Uiteraard heb ik de app gekoppeld aan websites van gerenormeerde couturiers uit Parijs, Londen en New York. Die uit Bejing en hipsterstad Berlijn moet ik nog toevoegen. Heel af en toe geeft de app een error aan. Geen enkele app is natuurlijk perfect en altijd voor verbetering vatbaar. Meestal heeft de error te maken met het ontbreken van een kleidngstuk. Het zit of in de was of het is nog in bestelling. Gelukkig heb ik de app zo geprogrammeerd dat deze snel met een alternatief komt. Negen van de tien keer is het een perfect alternatief. Een enkele keer kan ik er echt niet mee de deur uit. Dan zorg ik voor een handmatige aanpassing. Per slot van rekening moet je zelf ook nog iets te kiezen hebben.
Zo de keuze is gemaakt. Morgen kies ik voor een groen setje. Nu nog even een passend ontbijt erbij zoeken. Ik selecteer mijn andere favoriete app Appie Happie Pappie. Gelukkig zitten koel- en voorraadkast nog goed vol. Ik kies voor een Frans ontbijtje. Met een gerust hart kan ik nu eindelijk slapen gaan. Morgen geen keuzestress.
28-02-2017
Columns van Harrie (februari 2017)
Kamergotchi / Gein & Ongein / 19-02-2017
Er lopen sinds kort wat vreemde figuren rond in mijn bos. Vreemd omdat ze zich raar gedragen. Ik probeer het verband nog te vinden. Het zijn overwegend mannen, dat heb ik inmiddels waargenomen. Ik heb het nog niet in de nacht gecheckt, maar ga dat zeker nog doen. Ik heb namelijk sterk het idee dat deze vreemde figuren samen naar iets gemeenschappelijks op zoek zijn. Ze dragen allemaal een klein apparaatje bij zich. Mozes kriebel. In de meest felle kleuren en ze maken nog herrie ook. Ook iets dat de vreemde wezens met elkaar verbind. Daarnaast dragen ze allemaal donkerblauwe pakken en een eenvoudige stropdas in felle kleuren. De kleuren rood en lichtblauw overheersen. Ze lopen ook allemaal wat houterig, als houten klazen. En vertel mij niets over houten klazen. Ik heb er voldoende ontmoet in mijn bos en leven.
Ik heb goed waargenomen en weet nu ook dat de apparaatjes allemaal hun ieder geluidje hebben. En dat als zo'n geluidje afgaat er lichte paniek ontstaat bij de drager. Ik ben ondertussen toch wel erg nieuwsgierig geworden wat voor informatie de apparaten afgeven aan hun gebruiker. Want telkens weer lijken ze ervan ondersteboven. Het gevloek en getier is dan ook met regelmaat niet van de lucht.
'Wat moet ik doen?' 'Ik heb helemaal geen honger!' 'Alweer stemmen verloren!' Zijn de meest gehoorde commentaren, waar ik dan iets mee kan. Als meester in associatie kan ik niet anders tot de conclusie komen dat de apparaatjes de meester zijn over hun eigenaren, gebruikers, dragers. Een eng idee lijkt me dat. Alsof jezelf niets meer te zeggen hebt. De meesten ogen dan ook speakless.
Even later kom ik een wandelaar tegen in mijn bos die meer kennis lijkt te hebben over het fenomeen dat nu al dagen voor mij afspeelt. Duidelijk gevalletje 'Kamergotchie' maakt de wandelaar mij duidelijk. 'Kamerwie?' Deze meneren en ook dames (keurig in rokkostuum en/of mantelpak) zijn deelnemers aan de kamerverkiezingen van maart 2017. Mijn hartslag gaat spontaan omhoog. Ik heb ervan gehoord. Een belangrijke gebeurtenis met verstrekkende gevolgen voor alle gebieden in Europa en met een beetje pech ook de rest van de wereld. Mijn hart denkt en voelt ook na, ga ik voor links of voor rechts? Qua kamer niet geheel onbelangrijk.
Ondanks dat het bloed soms daar stroomt waar het niet gaan kan, is dat bij dit spel van een geheel andere orde. Doorgaans stroomt links bloed door de linker hartkamer en rechts bloed door de rechter. Dat wordt stevig bewaakt. Maar, de heren doktoren zijn er wel mee bezig. Naar het schijnt. Griss mich nich. Omleidingen en stents moeten er voor gaan zorgen dat diverse bloedvaten met elkaar en met hart voor de zaak in het reine komen. Samenwerking is daarbij het toverwoord. En dat is nu juist wat ik de vreemde figuren in het bos net niet zie doen. Jammer. Gemiste kans. Huilers zijn en blijven het. Terugzetten kan helaas niet meer. Alle zeehonden vrezen Maurice. De cijfers van Maurice. En wij. Wij lezers naast de kant, wij wachten op uitslag, het uiteindelijke resultaat van verkiezingskoorts. Nu blijft het vooralsnog jeuken en krabben.
Polonaise / Gein & Ongein / 25-02-2017
Raakhout komt op me af met grote paddensprongen. Dan is er iets aan de hand, dat mag duidelijk zijn. Ik moet meekomen. Hij stopt onder een grote eik. En dan zie ik het. Een grote poster hangt er op zijn stam. Ik heb daar zo'n hekel aan. Van die maniakken die mijn bos gebruiken voor reclame. Maar het moet gezegd, deze poster fascineert. Waarom? Door zijn tekst. Die is heel eenvoudig en toch ook weer niet. Eigenlijk is ie best wel filosofisch. En dat mag ik wel.
Ik weet, ik weet het, een beetje selectief in mijn afkeuring. Maar het woord, dat zo verspreid wordt dat is toch fantastisch. Zonder toeters en bellen, nee, gewoon recht toe en recht aan. Zonder lelijke graffiti, zonder afbeelding en ... heel belangrijk ... gesigneerd. Door een zekere Loesje. In eenvoudig zwartwit hangt de poster te stralen in de zon. De tekst daartegenover, nee niet aan de overkant, daar staat een den, veel te dun om tekst te dragen van dit formaat, de tekst die is helemaal niet zwartwit. Letterlijk ja, figuurlijk nee.
In vele tinten grijs, wat doorgaans veel kleur oplevert, is de tekst kleurrijk en stemt tot nadenken. En bij nadenken komen bij mij altijd veel kleuren vrij. Een kleurrijk denken. Mijn hart springt dan heel even open. En Raakhout weet dat. Daarom is ie mij komen halen. Ik hou zo van die schat, hij voelt me naadloos aan. Al een eeuwigheid lang is hij mijn trouwe maat en viervoeter.
Carnaval
De polonaise bewijst dat degenen die voorop lopen heus niet altijd weten waar ze naartoe gaan.
Loesje
Dat staat op de poster geschreven. Door Loesje ondertekend in gedrukt handschrift. Mijn hoofdmotor draait op volle toeren. Wat een diepgang zit er in de tekst. Koude en warme rillingen lopen afwisselend langs mijn spina. Raakhout kijkt me met een zelfvoldane blik aan. Hij weet dat ie dadelijk een beloning krijgt. Terecht. Verdiend.
Ik houd me vooralsnog bezig met deze bijzondere tekst. Mozes kriebel, brizzl djeu, griss mich nich, ik heb er geen woorden voor. Ik zie in gedachten alleen maar mensen achter elkaar aan lopen. In een grote rij. Dwars door mijn bos, van boompje naar boompje, niet wetend waar naartoe? Heerlijk om zo doelloos te zwalken. Af en toe staat de polonaise stil en maakt spontaan een hup. Dan gaat plots, op een niet afgesproken signaal, de linkerarm en daarmee automatisch ook de linkerhand van eenieder de lucht in. Soms halen ze ook de rechterarm en -hand van de schouder van hun voorganger en steken die beiden in de lucht. Samen dus met de linkerarm en -hand. De polonaise gaat dan alleen op voeten en benen verder, loshandig losbandig.
Ze zingen dan keihard. 'En dan die hendjes de lucht in'. Ik weet niet of ik het goed versta. Maar hendjes zal dan wel handen betekenen. Of is het een verbastering van kip. En bedoelen ze eigenlijk te zeggen 'en dan die hennetjes de lucht in', wat dan weer vreemd is, want hennetjes kunnen amper vliegen. Ze stuiven eerder op. Hoewel, hoe komen ze dan in de bomen om te slapen? Hennen en kippen vinden het namelijk heerlijk om in bomen te slapen. Dan voelen ze zich veilig.
Ik zie nu ook dat de polonaise duidelijk in de war is en zoekend. Ze gaan ineens ook achteruit met zijn allen. Een gevaarlijke situatie tussen al die bomen in mijn bos. En hup, alsof ze mijn gedachte kinnen lezen, gaat de stoet weer vooruit. Om me na enkele minuten opnieuw te doen verbazen. Alle armen en handen gaan wederom de lucht in, maar nu draait ieder op zijn plaats een pirouette om vervolgens een halve slag te keren en de nieuwe voorganger bij de schouders te vatten. En hup, iedereen weer volle kracht vooruit. De eersten zullen de laatsten zijn. De polonaise is duidelijk zoekend en de weg nog even kwijt. Maar wat ze allemaal onder weg toch meemaken. Fantastisch.
In gedachte doe ik mee en Raakhout natuurlijk ook. Zo bouwen we ons eigen feestje. Keigezellig, nietwaar. Carnaval. Vleesfeest. Ik hou de schouderhammen stevig vast en zing vrolijk mee. 'En dan die hendjes de lucht in!'
Columns van Harrie zijn geschreven aan tafel bij Mien. Harrie is een auteur en tafelvriend van Mien. Van november 2010 tot maart 2016 publiceerde Harrie ook columns op de website van ColumnX.
Harrie’s columns zijn gebaseerd op oude personages uit TV-series Catweazle en Doctor Who. De Britse acteurs Tom Baker en Geoffrey Bayldon vormen zijn inspiratiebron. Daarnaast maakt Harrie ook graag filosofische en sportieve uitstapjes.
Er lopen sinds kort wat vreemde figuren rond in mijn bos. Vreemd omdat ze zich raar gedragen. Ik probeer het verband nog te vinden. Het zijn overwegend mannen, dat heb ik inmiddels waargenomen. Ik heb het nog niet in de nacht gecheckt, maar ga dat zeker nog doen. Ik heb namelijk sterk het idee dat deze vreemde figuren samen naar iets gemeenschappelijks op zoek zijn. Ze dragen allemaal een klein apparaatje bij zich. Mozes kriebel. In de meest felle kleuren en ze maken nog herrie ook. Ook iets dat de vreemde wezens met elkaar verbind. Daarnaast dragen ze allemaal donkerblauwe pakken en een eenvoudige stropdas in felle kleuren. De kleuren rood en lichtblauw overheersen. Ze lopen ook allemaal wat houterig, als houten klazen. En vertel mij niets over houten klazen. Ik heb er voldoende ontmoet in mijn bos en leven.
Ik heb goed waargenomen en weet nu ook dat de apparaatjes allemaal hun ieder geluidje hebben. En dat als zo'n geluidje afgaat er lichte paniek ontstaat bij de drager. Ik ben ondertussen toch wel erg nieuwsgierig geworden wat voor informatie de apparaten afgeven aan hun gebruiker. Want telkens weer lijken ze ervan ondersteboven. Het gevloek en getier is dan ook met regelmaat niet van de lucht.
'Wat moet ik doen?' 'Ik heb helemaal geen honger!' 'Alweer stemmen verloren!' Zijn de meest gehoorde commentaren, waar ik dan iets mee kan. Als meester in associatie kan ik niet anders tot de conclusie komen dat de apparaatjes de meester zijn over hun eigenaren, gebruikers, dragers. Een eng idee lijkt me dat. Alsof jezelf niets meer te zeggen hebt. De meesten ogen dan ook speakless.
Even later kom ik een wandelaar tegen in mijn bos die meer kennis lijkt te hebben over het fenomeen dat nu al dagen voor mij afspeelt. Duidelijk gevalletje 'Kamergotchie' maakt de wandelaar mij duidelijk. 'Kamerwie?' Deze meneren en ook dames (keurig in rokkostuum en/of mantelpak) zijn deelnemers aan de kamerverkiezingen van maart 2017. Mijn hartslag gaat spontaan omhoog. Ik heb ervan gehoord. Een belangrijke gebeurtenis met verstrekkende gevolgen voor alle gebieden in Europa en met een beetje pech ook de rest van de wereld. Mijn hart denkt en voelt ook na, ga ik voor links of voor rechts? Qua kamer niet geheel onbelangrijk.
Ondanks dat het bloed soms daar stroomt waar het niet gaan kan, is dat bij dit spel van een geheel andere orde. Doorgaans stroomt links bloed door de linker hartkamer en rechts bloed door de rechter. Dat wordt stevig bewaakt. Maar, de heren doktoren zijn er wel mee bezig. Naar het schijnt. Griss mich nich. Omleidingen en stents moeten er voor gaan zorgen dat diverse bloedvaten met elkaar en met hart voor de zaak in het reine komen. Samenwerking is daarbij het toverwoord. En dat is nu juist wat ik de vreemde figuren in het bos net niet zie doen. Jammer. Gemiste kans. Huilers zijn en blijven het. Terugzetten kan helaas niet meer. Alle zeehonden vrezen Maurice. De cijfers van Maurice. En wij. Wij lezers naast de kant, wij wachten op uitslag, het uiteindelijke resultaat van verkiezingskoorts. Nu blijft het vooralsnog jeuken en krabben.
Polonaise / Gein & Ongein / 25-02-2017
Raakhout komt op me af met grote paddensprongen. Dan is er iets aan de hand, dat mag duidelijk zijn. Ik moet meekomen. Hij stopt onder een grote eik. En dan zie ik het. Een grote poster hangt er op zijn stam. Ik heb daar zo'n hekel aan. Van die maniakken die mijn bos gebruiken voor reclame. Maar het moet gezegd, deze poster fascineert. Waarom? Door zijn tekst. Die is heel eenvoudig en toch ook weer niet. Eigenlijk is ie best wel filosofisch. En dat mag ik wel.
Ik weet, ik weet het, een beetje selectief in mijn afkeuring. Maar het woord, dat zo verspreid wordt dat is toch fantastisch. Zonder toeters en bellen, nee, gewoon recht toe en recht aan. Zonder lelijke graffiti, zonder afbeelding en ... heel belangrijk ... gesigneerd. Door een zekere Loesje. In eenvoudig zwartwit hangt de poster te stralen in de zon. De tekst daartegenover, nee niet aan de overkant, daar staat een den, veel te dun om tekst te dragen van dit formaat, de tekst die is helemaal niet zwartwit. Letterlijk ja, figuurlijk nee.
In vele tinten grijs, wat doorgaans veel kleur oplevert, is de tekst kleurrijk en stemt tot nadenken. En bij nadenken komen bij mij altijd veel kleuren vrij. Een kleurrijk denken. Mijn hart springt dan heel even open. En Raakhout weet dat. Daarom is ie mij komen halen. Ik hou zo van die schat, hij voelt me naadloos aan. Al een eeuwigheid lang is hij mijn trouwe maat en viervoeter.
Carnaval
De polonaise bewijst dat degenen die voorop lopen heus niet altijd weten waar ze naartoe gaan.
Loesje
Dat staat op de poster geschreven. Door Loesje ondertekend in gedrukt handschrift. Mijn hoofdmotor draait op volle toeren. Wat een diepgang zit er in de tekst. Koude en warme rillingen lopen afwisselend langs mijn spina. Raakhout kijkt me met een zelfvoldane blik aan. Hij weet dat ie dadelijk een beloning krijgt. Terecht. Verdiend.
Ik houd me vooralsnog bezig met deze bijzondere tekst. Mozes kriebel, brizzl djeu, griss mich nich, ik heb er geen woorden voor. Ik zie in gedachten alleen maar mensen achter elkaar aan lopen. In een grote rij. Dwars door mijn bos, van boompje naar boompje, niet wetend waar naartoe? Heerlijk om zo doelloos te zwalken. Af en toe staat de polonaise stil en maakt spontaan een hup. Dan gaat plots, op een niet afgesproken signaal, de linkerarm en daarmee automatisch ook de linkerhand van eenieder de lucht in. Soms halen ze ook de rechterarm en -hand van de schouder van hun voorganger en steken die beiden in de lucht. Samen dus met de linkerarm en -hand. De polonaise gaat dan alleen op voeten en benen verder, loshandig losbandig.
Ze zingen dan keihard. 'En dan die hendjes de lucht in'. Ik weet niet of ik het goed versta. Maar hendjes zal dan wel handen betekenen. Of is het een verbastering van kip. En bedoelen ze eigenlijk te zeggen 'en dan die hennetjes de lucht in', wat dan weer vreemd is, want hennetjes kunnen amper vliegen. Ze stuiven eerder op. Hoewel, hoe komen ze dan in de bomen om te slapen? Hennen en kippen vinden het namelijk heerlijk om in bomen te slapen. Dan voelen ze zich veilig.
Ik zie nu ook dat de polonaise duidelijk in de war is en zoekend. Ze gaan ineens ook achteruit met zijn allen. Een gevaarlijke situatie tussen al die bomen in mijn bos. En hup, alsof ze mijn gedachte kinnen lezen, gaat de stoet weer vooruit. Om me na enkele minuten opnieuw te doen verbazen. Alle armen en handen gaan wederom de lucht in, maar nu draait ieder op zijn plaats een pirouette om vervolgens een halve slag te keren en de nieuwe voorganger bij de schouders te vatten. En hup, iedereen weer volle kracht vooruit. De eersten zullen de laatsten zijn. De polonaise is duidelijk zoekend en de weg nog even kwijt. Maar wat ze allemaal onder weg toch meemaken. Fantastisch.
In gedachte doe ik mee en Raakhout natuurlijk ook. Zo bouwen we ons eigen feestje. Keigezellig, nietwaar. Carnaval. Vleesfeest. Ik hou de schouderhammen stevig vast en zing vrolijk mee. 'En dan die hendjes de lucht in!'
Columns van Harrie zijn geschreven aan tafel bij Mien. Harrie is een auteur en tafelvriend van Mien. Van november 2010 tot maart 2016 publiceerde Harrie ook columns op de website van ColumnX.
Harrie’s columns zijn gebaseerd op oude personages uit TV-series Catweazle en Doctor Who. De Britse acteurs Tom Baker en Geoffrey Bayldon vormen zijn inspiratiebron. Daarnaast maakt Harrie ook graag filosofische en sportieve uitstapjes.
31-10-2016
Columns van Harrie (Oktober 2016)
Oorlog in indianenland / Verkeer / 14-10-2016
Ik krijg een spoedopdracht van mijn chef aan de Andere Kant. Problemen oplossen in het Galacticum dat tig lichtjaren verwijderd ligt en ingesloten door twee grote wateren. Ik inspecteer mijn TARDIS extra lang, want dit kon wel eens een moeilijke klus worden. Dan zit je niet te wachten op panne aan je vervoersmiddel. Toch neem ik voor de zekerheid mijn pasjes mee. Het schint dat ik er ook op Aarde gebruik van kan maken. Sterker nog. Ik schijn al een gouden klant te zijn, met alle korting vandien. Mijn pas kan nog van pas komen, heb immers Aardedekking.
Ik word ontvangen door twee mediastations die ook al oorlog voeren. Iets met mail, verwijderen en modder gooien. Zo schetsen ze het probleem. Tussen twee pubers nota bene van plus 65 in werkkring. Werkkring? Werken ze dan nog op moeder Aarde na 65? Wat een armoede. Enfin, niets leukers dan tussenbeide komen bij pubers. Ah, ook nog eens van divers geslacht. Dat wordt helemaal leuk. Die kun je nog eens goed opkloten. De media lacht in haar vuistje. Ze zijn eens met mij. Opvoeren en voeren die oorlog. Munitie zat in dit vrome schijnheilige land geplet, uitgeknepen, geklemd tussen twee blauwe oceanen, eentje west en eentje oost gelegen. Noord en zuid kent hele andere problemen. Zuid een imaginaire muur die door een alphamannetje het liefst in steen gebouwd moet worden. Een oorlogsmuur. En noord fysieke landbouwgronden die tot aan de verre horizon strekken en die het liefst door het alphavrouwtjes uitgemolken worden en omgezet in onversneden dollars.
In het midden moet dan alles bij elkaar komen. De media werken dit dan weer met alle geweld tegen. Werpen regelmatig balletjes op om al te veel eenstemmigheid en rust te voorkomen. Daar zijn de media namelijk niet bij gebaat. Het omdermijnt hun businessmodel. Alleen reuring levert nog wat geld op. Dus naaien ze de boel op met valse berichtgeving of berichtgeving die niet te checken valt. Bronnen die niet vrijgegeven worden. Want stel je eens voor dat bronnen zich moeten verantwoorden? Dat wat uit de bron komt net zo hard gelogen of opgeklopt is. Wie vertrouwt er dan nog op waarheidsbevinding? De hardste schreeuwers winnen. Of degenen die kwantitatief het hoogste scoren. Minder, minder, meer, meer. Het vindt plaats op grote schaal, bij grote mogendheden, op macroniveau. Maar ook in kleine gemeenschappen op microniveau. Elkaar het licht niet in de ogen gunnen. En ook daar spint de media en haar publiek weer garen bij. Reuring levert aandacht, aandacht levert bekendheid, bekendheid levert nieuwe klandizie en stemgewin. Lang leve de kijk- en leescijfers. What's the score?
Ik spreek de twee grootste media-iconen aan en onderhandel met mijn beste beentje voort. Alle argumenten voor en tegen pareer ik kunstig met mijn intergalactische charme-offensief. Ja, offensief, want de aanval is de beste verdediging nietwaar? Ik glimlach ze stijf, zoals zij dat ook bij mij pogen. Ik prik overal doorheen en dring door tot de onderlaag. Het besluit is daarna eenvoudig te maken. Links omarmt rechts, oost west en noord zuid en alles vice versa. De media blijven gevoerd met losse flodders, koetjes en kalfjes om reuring te blijven voeden. Het volk wil immers altijd brood en spelen. De onderlaag wordt nieuwe basis. De onderbuik komt langzaam boven. Een meerjarenplanning weliswaar, maar dan is ook alles van de Aarde. Problemen opgelost. Op een deel van het Westelijk Halfrond althans. Er valt nog veel te winnen. Missie voorlopig volbracht. Ik keer terug naar mijn chef aan de Andere Kant.
Speelruimte / Verkeer / 25-10-2016
Ik doe mijn lange wolle sjaal maar weer eens om. Kleurrijk is ie en dat heeft een reden. Kijk en wilde bos haar volstaat niet langer om op te vallen. En als dokter moet ik toch duidelijk aanwezig overkomen. Een witte jas is niet meer van deze en andere tijden. Dus daar vang ik oom al bot. Nee, een fel en lelijk gekleurde vloeksjaal, dat is wat werkt. Zeker weten. Er is nog een andere reden waarom ik de sjaal vandaag aantrek. Het is namelijk de dag waar ik ieder jaar weer naar uitkijk, de Intergalactische Speelruimtedag. En met mijn sjaal, u begrijpt het al, krijg ik alle speelruimte. De ergste demonen heb ik er al mee bedwongen. Want ja, ook die komen op zo'n dag tevoorschijn. Iedereen wil immers shinen op deze jaarlijkse IS-dag.
Ik zie dat bijna alle stripfiguren al gearriveerd zijn. Ze zij. Goed verkleed en dragen hun mooiste kostuums. Stuk voor stuk. Batman in black. Superman in red. Hulk in green. Smurf in blue. Voertaal is Engels. Geen van allen draagt een sjaal en daarvan krijgen ze allemaal spijt. Ik laat wind en kou los in de ruimte en geef snel het startsein voor de eerste ronde speelruim. Hulk, met de dikste nek, valt het eerste uit. Batman en Superman volgen snel. Alleen Smurf blijkt over goede weerstand te bezitten. Met Smurfenmoed slaat hij wind en koude uit zijn nek. Maar volhouden kan hij niet. Ook hij redt de eerste ronde niet.
Ik trek een nieuw blik helden open. Fameuse cowboys, cowgirls, honkytonkmuzikamten en veel, heel veel countryzangers. Het jippiejajee is niet van de lucht. Ik laat ze lekker razen en linedancen. Dit houden ze geen drie uur vol. En ja hoor. Ze vallen nu ook snel om. Ik vrees dat ik dit spel nu ook weer ga winnen. De competitie is zo arm. Het lijkt wel of ik in een Nederlandse voetbalarena ben aanbeland. Ja, dit dramatische nieuws dringt ook door in de Intergalactische Nieuwsbladen. Ik geef tot slot nog een keer de kans aan wat snellere jongens. Ze arriveren in glimmende veel te nauw zittende bolides die luisteren naar prachtige namen. Ze vallen alleen allemaal onder vijf dezelfde merken, waarvan er eentje altijd winnaar wordt. Die stijgt uit boven de rest. Daar logt voor mij een uitdaging uiteraard. Hoeveel speelruimte zal ik ze eens geven? Vooruit tachtig rondjes door de lucht. Ze mogen onderweg drie keer stoppen en luchtbandjes wisselen. Niet dat het helpt. Mijn sjaal haalt immers niemand in. Mijn sjaal goes far beyond max.
Ik sein de uitslag snel door naar mijn chef aan de Andere Kant. Als vanzelfsprekend is ie apetrots. Ben nu zes keer op rij winnaar van de Intergalactische Speelruimtedag. Vreemd eigenlijk, want normaal gesproken leg ik nooit niemand iets strobreed in de weg. En toch, het lijdt bij mijn medespelers altijd weer opnieuw tot heftig strobalen.
Columns van Harrie zijn geschreven aan tafel bij Mien. Harrie is een auteur en tafelvriend van Mien. Van november 2010 tot maart 2016 publiceerde Harrie ook columns op de website van ColumnX.
Harrie’s columns zijn gebaseerd op oude personages uit TV-series Catweazle en Doctor Who. De Britse acteurs Tom Baker en Geoffrey Bayldon vormen zijn inspiratiebron. Daarnaast maakt Harrie ook graag filosofische en sportieve uitstapjes.
Ik krijg een spoedopdracht van mijn chef aan de Andere Kant. Problemen oplossen in het Galacticum dat tig lichtjaren verwijderd ligt en ingesloten door twee grote wateren. Ik inspecteer mijn TARDIS extra lang, want dit kon wel eens een moeilijke klus worden. Dan zit je niet te wachten op panne aan je vervoersmiddel. Toch neem ik voor de zekerheid mijn pasjes mee. Het schint dat ik er ook op Aarde gebruik van kan maken. Sterker nog. Ik schijn al een gouden klant te zijn, met alle korting vandien. Mijn pas kan nog van pas komen, heb immers Aardedekking.
Ik word ontvangen door twee mediastations die ook al oorlog voeren. Iets met mail, verwijderen en modder gooien. Zo schetsen ze het probleem. Tussen twee pubers nota bene van plus 65 in werkkring. Werkkring? Werken ze dan nog op moeder Aarde na 65? Wat een armoede. Enfin, niets leukers dan tussenbeide komen bij pubers. Ah, ook nog eens van divers geslacht. Dat wordt helemaal leuk. Die kun je nog eens goed opkloten. De media lacht in haar vuistje. Ze zijn eens met mij. Opvoeren en voeren die oorlog. Munitie zat in dit vrome schijnheilige land geplet, uitgeknepen, geklemd tussen twee blauwe oceanen, eentje west en eentje oost gelegen. Noord en zuid kent hele andere problemen. Zuid een imaginaire muur die door een alphamannetje het liefst in steen gebouwd moet worden. Een oorlogsmuur. En noord fysieke landbouwgronden die tot aan de verre horizon strekken en die het liefst door het alphavrouwtjes uitgemolken worden en omgezet in onversneden dollars.
In het midden moet dan alles bij elkaar komen. De media werken dit dan weer met alle geweld tegen. Werpen regelmatig balletjes op om al te veel eenstemmigheid en rust te voorkomen. Daar zijn de media namelijk niet bij gebaat. Het omdermijnt hun businessmodel. Alleen reuring levert nog wat geld op. Dus naaien ze de boel op met valse berichtgeving of berichtgeving die niet te checken valt. Bronnen die niet vrijgegeven worden. Want stel je eens voor dat bronnen zich moeten verantwoorden? Dat wat uit de bron komt net zo hard gelogen of opgeklopt is. Wie vertrouwt er dan nog op waarheidsbevinding? De hardste schreeuwers winnen. Of degenen die kwantitatief het hoogste scoren. Minder, minder, meer, meer. Het vindt plaats op grote schaal, bij grote mogendheden, op macroniveau. Maar ook in kleine gemeenschappen op microniveau. Elkaar het licht niet in de ogen gunnen. En ook daar spint de media en haar publiek weer garen bij. Reuring levert aandacht, aandacht levert bekendheid, bekendheid levert nieuwe klandizie en stemgewin. Lang leve de kijk- en leescijfers. What's the score?
Ik spreek de twee grootste media-iconen aan en onderhandel met mijn beste beentje voort. Alle argumenten voor en tegen pareer ik kunstig met mijn intergalactische charme-offensief. Ja, offensief, want de aanval is de beste verdediging nietwaar? Ik glimlach ze stijf, zoals zij dat ook bij mij pogen. Ik prik overal doorheen en dring door tot de onderlaag. Het besluit is daarna eenvoudig te maken. Links omarmt rechts, oost west en noord zuid en alles vice versa. De media blijven gevoerd met losse flodders, koetjes en kalfjes om reuring te blijven voeden. Het volk wil immers altijd brood en spelen. De onderlaag wordt nieuwe basis. De onderbuik komt langzaam boven. Een meerjarenplanning weliswaar, maar dan is ook alles van de Aarde. Problemen opgelost. Op een deel van het Westelijk Halfrond althans. Er valt nog veel te winnen. Missie voorlopig volbracht. Ik keer terug naar mijn chef aan de Andere Kant.
Speelruimte / Verkeer / 25-10-2016
Ik doe mijn lange wolle sjaal maar weer eens om. Kleurrijk is ie en dat heeft een reden. Kijk en wilde bos haar volstaat niet langer om op te vallen. En als dokter moet ik toch duidelijk aanwezig overkomen. Een witte jas is niet meer van deze en andere tijden. Dus daar vang ik oom al bot. Nee, een fel en lelijk gekleurde vloeksjaal, dat is wat werkt. Zeker weten. Er is nog een andere reden waarom ik de sjaal vandaag aantrek. Het is namelijk de dag waar ik ieder jaar weer naar uitkijk, de Intergalactische Speelruimtedag. En met mijn sjaal, u begrijpt het al, krijg ik alle speelruimte. De ergste demonen heb ik er al mee bedwongen. Want ja, ook die komen op zo'n dag tevoorschijn. Iedereen wil immers shinen op deze jaarlijkse IS-dag.
Ik zie dat bijna alle stripfiguren al gearriveerd zijn. Ze zij. Goed verkleed en dragen hun mooiste kostuums. Stuk voor stuk. Batman in black. Superman in red. Hulk in green. Smurf in blue. Voertaal is Engels. Geen van allen draagt een sjaal en daarvan krijgen ze allemaal spijt. Ik laat wind en kou los in de ruimte en geef snel het startsein voor de eerste ronde speelruim. Hulk, met de dikste nek, valt het eerste uit. Batman en Superman volgen snel. Alleen Smurf blijkt over goede weerstand te bezitten. Met Smurfenmoed slaat hij wind en koude uit zijn nek. Maar volhouden kan hij niet. Ook hij redt de eerste ronde niet.
Ik trek een nieuw blik helden open. Fameuse cowboys, cowgirls, honkytonkmuzikamten en veel, heel veel countryzangers. Het jippiejajee is niet van de lucht. Ik laat ze lekker razen en linedancen. Dit houden ze geen drie uur vol. En ja hoor. Ze vallen nu ook snel om. Ik vrees dat ik dit spel nu ook weer ga winnen. De competitie is zo arm. Het lijkt wel of ik in een Nederlandse voetbalarena ben aanbeland. Ja, dit dramatische nieuws dringt ook door in de Intergalactische Nieuwsbladen. Ik geef tot slot nog een keer de kans aan wat snellere jongens. Ze arriveren in glimmende veel te nauw zittende bolides die luisteren naar prachtige namen. Ze vallen alleen allemaal onder vijf dezelfde merken, waarvan er eentje altijd winnaar wordt. Die stijgt uit boven de rest. Daar logt voor mij een uitdaging uiteraard. Hoeveel speelruimte zal ik ze eens geven? Vooruit tachtig rondjes door de lucht. Ze mogen onderweg drie keer stoppen en luchtbandjes wisselen. Niet dat het helpt. Mijn sjaal haalt immers niemand in. Mijn sjaal goes far beyond max.
Ik sein de uitslag snel door naar mijn chef aan de Andere Kant. Als vanzelfsprekend is ie apetrots. Ben nu zes keer op rij winnaar van de Intergalactische Speelruimtedag. Vreemd eigenlijk, want normaal gesproken leg ik nooit niemand iets strobreed in de weg. En toch, het lijdt bij mijn medespelers altijd weer opnieuw tot heftig strobalen.
Columns van Harrie zijn geschreven aan tafel bij Mien. Harrie is een auteur en tafelvriend van Mien. Van november 2010 tot maart 2016 publiceerde Harrie ook columns op de website van ColumnX.
Harrie’s columns zijn gebaseerd op oude personages uit TV-series Catweazle en Doctor Who. De Britse acteurs Tom Baker en Geoffrey Bayldon vormen zijn inspiratiebron. Daarnaast maakt Harrie ook graag filosofische en sportieve uitstapjes.
30-09-2016
Columns van Harrie (September 2016)
Rouw / Gein & Ongein / 13-09-2016
Van de dingen die voorbij gaan. Een zin en een deuntje tegelijk. Ze vergezellen me al dagen. Ik snap er helemaal niets van. Waar komt het vandaan? Raakhout kan me ook niet volgen, ik merk het aan zijn loopje. Hij slentert net als ik. Zijn rechterpoot blijft zo nu en dan hangen en sleept zelfs over de grond. Dat is toch wel merkwaardig imitatiegedrag en ik roep Raakhout dan ook tot de orde. Is ie helemaal gek geworden? Hij heeft al zulke kwetsbare pootjes. Hij kijkt me nu meewarig aan met zijn logge paddenogen. Niet doen. Dat werkt op mijn gemoed. En plots weet ik wat mijn gemoed triggert.
Ik laat een traan. Eentje die onzichtbaar moet blijven. Kan ik hem nog inslikken? Te laat. Samen lopen Raakhout en ik verder. Ik begin steeds harder te snikken en weet dat ik het bankje midden in het bos niet ga halen. Ik plof neer in kleermakerszit onder een eik en Raakhout springt op mijn linker dijbeen. Hij laat een diepe zucht en ik zucht mee. Het is alweer elf jaar geleden, nietwaar? Dat onze dierbare overleed. Raakhout knikt. Beiden weten we niet goed wat we er mee moeten. Zoals het toentertijd overviel, overvalt het ons opnieuw. En even dierbaar. Wat een rot woord dierbaar. Het klinkt naar gestorven dier. En dat is het laatste waar ik nu aan wil denken.
We blijven bijna een uur onder de eik in stilte zitten. Het graf is te ver weg om te bezoeken. Dus doen we het hier. In gedachten. Gedeelde gedachten. Griss mich nich. Dat het toch zo ineens weer pakt. Ik besluit er nog langer bij stil te staan. We kunnen natuurlijk ook hier een bloempje neerleggen. Symbolisch in mijn bos. Om te gedenken. Maar het moet dan wel een gekke bloem zijn. Dat past het beste bij de lengte van de datum en gedachte. Raakhout stemt met me in. We gaan op zoek naar de gekste bloem.
Zoveel bloeit er niet meer. Ondanks de hete nazomer lijkt de herfst toch al zijn werk te doen. Of zijn de bloemen en blaadjes reeds bezweken onder de grote hitte. Bij gebrek aan water. Gestorven uit dorst. Dat kan niet en dat mag niet. We komen wat verwelkte narcissen tegen, totdat ons oog valt op wat kleine boshyacinten. Dat kan en past wel. We plukken er wat van de grond en schikken ze onder een mooie treurwilg in een klein hart. Ter na-, tussen- en voorgedachtenis. We willen ons immers niet begrenzen, beperken in onze gedachtenissen. Iedere gedachte is welkom. Van harte dan maar weer.
Botsauto (1) / Verkeer / 19-09-2016
Je kunt maar op twee manieren botsen in verkeer. Frontaal of zijdelings. Het is en blijft een rare bezigheid. Autorijden. Maar de chef van de Andere Kant heeft het me opgedragen. Ik heb dus geen keus. Ik breek mijn hoofd over al de theorie-examens die ik van mijn chef gekregen heb. De praktijk volgt de theorie. Maar als ik rij zoals me wordt opgedragen op pagina vijftien en zestien, nou dan kan heel Nederland en daarmee ook de rest van de wereld opnieuw op rijexamen. Wat een bagger en incongruentie. Iedereen lapt de regels aan zijn laars live. Want er is a) geen touw aan vast te knopen en b) de hoeveelheid regels is zo enorm dat ze onmogelijk te vatten zijn in een brein. Laat staan in meerdere breinen. Niemand zou meer durven rijden op moeder Aarde, en ik kan het weten. Ik heb het al meegemaakt. Maar hoe krijg ik het de aardlingen aan hun hoofd gepraat. Of beter gezegd uit hun hoofd gepraat.
En toch laat ik je los, roept de chef naar mij. Ga maar eerst eens deelnemen buiten de spits in een rustige provincie. Ik kies voor Drente. De naam alleen al spreekt me aan. Het klinkt als drentelen. Mijn TARDIS heb ik wielen aangebonden. Het vereist wel wat stuurmanskunst. Horizontaal je verplaatsen op pakweg een vierkante meter op kleine zwenkwieltjes, dat vraagt veel moed en evenwichtskunst. Maar het moet gezegd ik rijd wel zonder zijwieltjes door straten en bospaden van een prachtig Drents landschap. De paarden die ik passeer schrikken er van. Ze zijn niet ingesteld op rijdende telefooncellen.
De vraag bij omstanders die ik onderweg ontmoet rijst meteen. Van welke gevaarlijke cel komt dat maffe voertuig. Het hele land en volk staat op scherp en reageert zeer argwanend op vreemde situaties. Iets wat ik amper herken van de vorige keren dat ik planeet Aarde bezocht. Een en al chaos en paniek lijkt er te heersen. En dat ook nog eens op mijn meest vertrouwde stekkies. Het schijnt te maken te hebben met een staat van zijn. Of moet ik zeggen, zijn van staat? Terreurdreigingen en alarmfases, code geel, oranje, rood. Zijn ze gek geworden op de Aarde? Herkent niemand meer zijn vriend en vijand? Niet meer in staat onderscheid te maken? Wat eens je vriend is wordt plots je vijand? Kan dat? In een democratie kan alles. De grootste schurken meten zich met de op een na grootste schurken. Drie maal raden wie zal winnen? Welke opperschurk? De moedigste, de slimste, de gemeenste, degene die over lijken gaat? Of degene die verbindt, liefde en warmte brengt, die instaat voor basisbehoeften en die ondersteuning biedt bij al hetgeen dat daar verder uit voort kan bloeien? Liefde overwint altijd.
Genoeg tijd al verloren. Ik sluit me aan bij team love not war. Haal snel mijn rijbewijs en rapporteer aan de chef van de Andere Kant. Missie geslaagd. Aarde overleeft met dank aan positieve invloeden van buitenaf. Intern globaal liggen alle oplossingen al voorhanden, alleen moeten ze nog gezien en aangeboord worden. Ik stel voor om nog drie weken op lokatie te blijven voor nader onderzoek. Er liggen nog voldoende kansen voor verbetering. De chef vindt het oké en ik check in bij het Hilton van Arnemuiden, een prima plek om mijn onderzoek voort te zetten. Wordt vervolgd.
Botsauto (2) / Verkeer / 19-09-2016
Het is zover. In korte tijd heb ik het Aardse rijbewijs gehaald. Voor mij natuurlijk a piece of cake. Ik heb al zoveel vlieguren in de ruimte en heb daar reeds de meest bizarre tegenliggers en medechauffeurs ontmoet. Is de ruimt verkeerstechnisch nog niet zo helder ingericht, het vreemde is wel, dat iedereen zich er aan de geldende regels houdt. Zelfs de vreemdelingen en de debutanten van out of space. Bij het zweven, rijden, varen, zwemmen, drijven, of noem maar eender welke voortbewegingsvorm, het geldt voor allemaal, rechts heeft, krijgt en neemt voorrang. Desnoods met geweld, maar liever niet. Ergens moet een grens getrokken zijn.
Voor het eerst rijd ik zonder begeleiding en boardcontrol op afstand een aardse autorit. Mijn TARDIS heb ik tijdelijk ingeruild voor een Opel Astra. Die naam vond ik wel lekker klinken. Een Ford Orion of Mitsubishi Space Star hadden ook nog gekund, maar mijn chef zweerde bij Opel. Vanwege Duitse grondigheid. Ik nam het onmiddellijk aan. De Opel bracht me aanvankelijk veel plezier, maar niet lang. De zwarte drank die ik hem voerde kotste hij na verloop van tijd in horten en stoten uit. Er was ineens geen land meer met hem te bezeilen. Overstag gaan had ook geen enkele zin. Oploeven ook niet. Het waaide veel te hard. Windkracht 5 minimaal. En dat bij land. Er was geen houden meer aan.
De Opel Astra dreef haast onbestuurbaar over de natte snelweg. Ik had ooit oude filmpjes gezien van mijn chef, waarbij snelwegen in Europa en Amerika leken op kleine rivieren en waarbij auto's transformeerden in zwarte Bat-mobiles met sirene en opstaande vleugels op de achterkant. De snelheid waarmee deze mobiles door, water, lucht, en aarde kliefden was geniaal. Had ik maar zo'n auto, maar mooi niet. Ik moest het doen met Astra. Hopelijk waren de sterren me gunstig gezind. Zou een schietgebedje helpen de vijand te verslaan? En jawel hoor, mijn gebed leek gehoord. De hemel opende zich aan mij en een prachtige Bat-mobile anno 2016 daalde neer.
Een instructie hoefde ik niet te volgen, immers de auto dacht voor mij en voor zichzelf. Zolang het andere verkeer dat ook deed was er niets aan de hand. Maar helaas, de autoverkoop bevond zich al jaren in een impasse, de economie wilde maar niet aantrekken. Aldus was de zelfdenkende auto vooralsnog op de weg en in het verkeer in de minderheid. Nou dat heb ik helaas geweten. De zelfhandelende auto's namen telkens het voortouw, aangedreven en opgejut door hun al even fanatieke baasjes die hijgend op het stuur lagen met hun hoofd bijna tegen de voorruit aangedrukt. 'Aan de kant, aan de kant', riepen ze voortdurend met hun nek en wapperende arm door het raam van hun botsautootjes gestoken. Ik liet het maar begaan. Ik had immers voldoende tijd gekregen van mijn chef om alles grondig uit te zoeken. Maar dat elektronisch verkeer nog niet zo goed werkte, daar was ik inmiddels snel achter. Aldus rapporteerde ik naar mijn chef aan de Andere Kant. Ik mocht ook terugkeren naar de basis. Gelukkig maar. Ik was het goed beu op moeder Aarde. Wat een vervelend, ongeduldig en snel opgefokt volk woonde daar. Met name verkopers, weggebruikers en winkeliers hadden daar een handje van. Iets om snel af te leren.
Opkikkeren / Verkeer / 24-09-2016
Een noodsignaal ontvangen van moeder Aarde. Meer specifiek van kikkerland Nederland. De kikkerstand schijnt daar behoorlijk uit de hand te lopen. Ze worden er helemaal gek van, zoveel springen er momenteel in het rond. Opgeblazen kikkers en platte kikkers. Die laatsten worden platgereden door druk verkeer. Best wel sneu. Het stikt van de kikkerpoelen en weilanden in Nederland. Dat is vragen om problemen.
Het noodsignaal is, raar maar waar, afkomstig van de buren, de Belgen, ook wel reserve Limburgers genoemd. Kikkers zijn niet bepaald grensgebonden, echte spring in de velden zijn het. Maar de Belgen zitten niet op hen te wachten. Ze hebben hun handen en buik al vol van die ADHD-Ollanders, zo is mij gemeld. Ik spring dan ook snel in mijn TARDIS en ga op pad ... eh ... op kikker eigenlijk. De kikkers moeten opkikken, opkikkeren, opzouten, oprotten. Enfin weg. Want woeste Walen en Vlamingen die moeten ze niet hebben op moeder Aarde en zeker niet aan een Nederlandse grens.
Als ik arriveer liggen de kikkers vlak bij de grens in het groene gras lekker te zonnen. Van onrust of paniek is nergens sprake. Ik vraag aan de grootste kikker die ik zie, wie hier de leiding heeft. Mieke en Maja, die een stukje verder staan, schieten in de lach, twee stoere chicks, met dunne lange benen, de ene met stroblond haar en de andere rossig met twee vlechten, weten allang wat er nu gaat gebeuren. Loodjes worden er gelegd, zeker weten. Maar hoeveel? Dat is nog de vraag. De grote dikke kikker, met tevens de dikste muil wijst nu naar Kick. Nee, geen familie van Stokhuizen.
Kick dwingt respect af bij iedereen. Zo ook bij mij. Hij is stevig van postuur, maar niet overdreven. Mocht je hem in een donker steegje tegenkomen, dan hoef je er niet voor om te lopen. Integendeel. Hij beschikt over een hoge aaibaarheidsfactor en is behoorlijk kusbaar, zeker in het donker. Er zou best wel eens een prins in Kick kunnrn huizen. Mieke en Maja weten echter beter. Uit ervaring. Niks geen prins, maar kouwe kermis. In heldere bewoording legt Kick de situatie aan mij uit.
'Kijk, je hebt, mensen, kikkers, potloden, Belgen, Duitsers en Nederlanders. Die grenzen aan elkaar. Het is nu eenmaal niet anders. In omgekeerde volgorde. Ook dat is niet anders. Dat geeft dan Nederlandse mensen, Duitse kikkers en Belgische potloden. U begrijpt vast waar ik heen wil?'
Ik heb geen idee, maar luister naar Kick's vervolg.
'Mensen, potloden en kikkers, dat gaat niet goed samen. Zeker als het evenwicht verstoord raakt. Zo zijn de afgelopen weken grensoverschrijdende kikkers in Nederland terecht gekomen. Kijk daar zitten ze. U zult het niet geloven, maar ze hebben daar gerotzooid, ja u raadt het al, met de Ollanders. En zie hier het resultaat? Vermenigvuldiging. En nu willen ze met z'n allen weer terug het beloofde land in. Mijn land. Mijn Vlaanderen land. En dat kan ik niet toestaan.'
Ik begrijp het dilemma waar Kick voor staat. Maar Kick moet niet zo mouwen. Hij krijgt er prachtig mooie prinsen in wording bij. Oranjegezind. Topprinsen. Mits ze gekust worden uiteraard. Op de kikkermuil, op het hoofd mag ook. Maar dat laatste werkt lang niet zo goed. Ik breng de boodschap over. Voorzichtig en met tact. Ik weet dat Kick zo nu en dan explosief kan reageren. Waarom ik dat weet? Ach, kikkerkennis.
'Ik hoef die gereïncarneerde rotprinsen niet. Verwaande kwasten zijn en worden het. Ik heb hier in mijn eigen land al een paar van die charlatans zitten. Nee, ze komen er niet in. In mijn land. Mijn Vlaanderen land.'
'Ja, maar Kick, sluis ze dan even door naar Wallonië, probleem opgelost. Of naar Limburg, die wissen ja nichts. Ganz einfach.'
'Klaar!'
'Klaar!'
Aldus geschiede. Een herhalende geschiedenis, voor de zoveelste keer. Problemen op- en doorgeschoven. Ik stap weer in mijn TARDIS en reis terug naar de Andere Kant. Om te rapporteren aan mijn chef. 'Kikkers opgekikkerd, coast clear.'
Fel oranje gekleurde prinsen, Duits- en Limburgstalig, zullen in de late winter opstaan, voor en op de kar gespannen worden, opgaan in vroege lente feestgedruis. Grensoverschrijnend. Het zij zo.
Conventies / Verkeer / 27-09-2016
Vandaag een snoepreisje ontvangen van mij chef aan de Andere Kant. Ik mag het Galacticum heel even verlaten voor een ontspannen weekje vrij. En het leukst van al, ik mag mijn TARDIS meenemen. Gratis. Wat een goede baas heb ik toch. Omdat ik optimaal rendement wil halen uit mijn vakantie heb ik mijn zinnen gezet op Moeder Aarde. Mijn favoriete planeet in een immens zonnestelsel. Er wonen ook veel immensen op de Aarde zo heb ik me laten vertellen. Heb ze alleen nog niet ontmoet. Ze schijnen op dit moment vooral te wonen op het westelijk halfrond. Alsof er vierkante planeten bestaan. Maar dat laat im even in het midden voor de techneuten onder ons. Ook wel wetenschappers genoemd. Ja, ja, alfa en beta hoor. Voel u vooral niet te kort gedaan. Technisch alfa zijn de leukste. Zeker de mannetjes.
Eentje is er op dit moment zeer populair en in de actualiteit op het westelijk halfrond. In het noorden om precies te zijn. Het noorden kwijt, zoals altijd. Hij heet Donald Trump. Zo heb ik me laten vertellen. Schijnt zowel aan de voor- als onderkant een enorme trump te hebben. En eentje die het doet. Supergroot. Geen supertrooper maar een supertrumper. Daar scoort ie hoge ogen, neuzen en oren mee. Hij slaat ermee namelijk met dat ding. Het ding aan de voorkant (gezichthoogte, ook wel poolshoogte genoemd) en aan de onderkant (lieshoogte, in het midden). Het wordt hem niet in dank afgenomen. Uitgezonderd zijn volgers. Maar dat zijn alleen maar slappe lullen, met gouden ballen.
De beta vrouwtjes daarentegen kunnen er ook wat van. Zo hupt er op dit moment eentje rond met een glad getrokken kalkoennek. Hillary Clinton heet ze. Ze kakelt naar hartelust, ook als ze verkouden is of grieperig. Ze hoest als een oude vent, maar geen probleem. Ze staat haar mannetje. Moet ook wel als je het moet opnemen tegen een mastodont met hersenleak. En ja, ook zij huppelt rond op het westelijk halfrond ergens in het noorden. Sterker nog. Ze komen elkaar regelmatig tegen. Tijdens debatten die overal en nergens over gaan. Ze krijgen dan allebei dezelfde spreektijd om overal en nergens over te praten. Ze larderen hun teksten met cijfers en getallen. En ik zeg. Niet doen. Ze staan al genoeg voor paal. Eentje is dan ook nog eens onfatsoenlijk. Het is de hard sprekende en slecht horende net niet look-a-like president. Een belastingneuker en vrouwenhater. Hoewel hij diezelfde vrouwen wel in familiare feminiene vorm nodig heeft op het podium om zijn gigantische trump van boven en beneden koest en verborgen te houden. Die mogen niet groot in beeld en luidspreker komen. Liever niet.
Het vuurrode vrouwtje weet wel raad met dit soort potloodventers die de American Dream over de rug van papa's en mama's hebben veilig gesteld. Samen met haar grijze mannetje neemt ze applausjes, zegeningen, kushandjes en lofuitingen gelijk een vrouwelijke paus in ontvangst. Ze kussen nog net niet haar voeten. Alle lofuitingen, applausjes, zegeningen en kushandjes zijn uiteraard wederzijds. Ze is niet zuinig met dit gemeengoed. En sterker nog, het is gratis. Kost niets. Valt dat effe mee gezien de hoge kosten die het reclamecircus met zich meebrengt. Toveren uit de hoed. Dat doet ze veel beter dan de sigaren uit de doos van Donald. Ze zal toch niet ... Nee ... Nee!
Terug naar mijn vakantie. U ziet ik laat me graag rondleiden in het westelijk halfrond. Ik val met de neus in de boter. Hopelijk mag ik in november ook nog een weekje weg van de baas. Grote kans dat dan een van de twee aan tafel zit bij mijn chef aan de Andere Kant. Met Hillary of Donald. Gewoon om even serieus te babbelen over hoe nu verder met Moeder Aarde. Het is en blijft mijn stokpaardje. Eender wie erop rijdt. Een ezel of een olifant. Ze zijn sowieso inwisselbaar. En dat geldt ook voor de achterban. Ze maken het zichzelf wel erg makkelijk daar in het noorden van het westelijk halfrond. Een immer terugkerend referendum. Olifant of ezel? Ga er maar aan staan. Jippie Ja Jee.
Columns van Harrie zijn geschreven aan tafel bij Mien. Harrie is een auteur en tafelvriend van Mien. Van november 2010 tot maart 2016 publiceerde Harrie ook columns op de website van ColumnX.
Harrie’s columns zijn gebaseerd op oude personages uit TV-series Catweazle en Doctor Who. De Britse acteurs Tom Baker en Geoffrey Bayldon vormen zijn inspiratiebron. Daarnaast maakt Harrie ook graag filosofische en sportieve uitstapjes.
Van de dingen die voorbij gaan. Een zin en een deuntje tegelijk. Ze vergezellen me al dagen. Ik snap er helemaal niets van. Waar komt het vandaan? Raakhout kan me ook niet volgen, ik merk het aan zijn loopje. Hij slentert net als ik. Zijn rechterpoot blijft zo nu en dan hangen en sleept zelfs over de grond. Dat is toch wel merkwaardig imitatiegedrag en ik roep Raakhout dan ook tot de orde. Is ie helemaal gek geworden? Hij heeft al zulke kwetsbare pootjes. Hij kijkt me nu meewarig aan met zijn logge paddenogen. Niet doen. Dat werkt op mijn gemoed. En plots weet ik wat mijn gemoed triggert.
Ik laat een traan. Eentje die onzichtbaar moet blijven. Kan ik hem nog inslikken? Te laat. Samen lopen Raakhout en ik verder. Ik begin steeds harder te snikken en weet dat ik het bankje midden in het bos niet ga halen. Ik plof neer in kleermakerszit onder een eik en Raakhout springt op mijn linker dijbeen. Hij laat een diepe zucht en ik zucht mee. Het is alweer elf jaar geleden, nietwaar? Dat onze dierbare overleed. Raakhout knikt. Beiden weten we niet goed wat we er mee moeten. Zoals het toentertijd overviel, overvalt het ons opnieuw. En even dierbaar. Wat een rot woord dierbaar. Het klinkt naar gestorven dier. En dat is het laatste waar ik nu aan wil denken.
We blijven bijna een uur onder de eik in stilte zitten. Het graf is te ver weg om te bezoeken. Dus doen we het hier. In gedachten. Gedeelde gedachten. Griss mich nich. Dat het toch zo ineens weer pakt. Ik besluit er nog langer bij stil te staan. We kunnen natuurlijk ook hier een bloempje neerleggen. Symbolisch in mijn bos. Om te gedenken. Maar het moet dan wel een gekke bloem zijn. Dat past het beste bij de lengte van de datum en gedachte. Raakhout stemt met me in. We gaan op zoek naar de gekste bloem.
Zoveel bloeit er niet meer. Ondanks de hete nazomer lijkt de herfst toch al zijn werk te doen. Of zijn de bloemen en blaadjes reeds bezweken onder de grote hitte. Bij gebrek aan water. Gestorven uit dorst. Dat kan niet en dat mag niet. We komen wat verwelkte narcissen tegen, totdat ons oog valt op wat kleine boshyacinten. Dat kan en past wel. We plukken er wat van de grond en schikken ze onder een mooie treurwilg in een klein hart. Ter na-, tussen- en voorgedachtenis. We willen ons immers niet begrenzen, beperken in onze gedachtenissen. Iedere gedachte is welkom. Van harte dan maar weer.
Botsauto (1) / Verkeer / 19-09-2016
Je kunt maar op twee manieren botsen in verkeer. Frontaal of zijdelings. Het is en blijft een rare bezigheid. Autorijden. Maar de chef van de Andere Kant heeft het me opgedragen. Ik heb dus geen keus. Ik breek mijn hoofd over al de theorie-examens die ik van mijn chef gekregen heb. De praktijk volgt de theorie. Maar als ik rij zoals me wordt opgedragen op pagina vijftien en zestien, nou dan kan heel Nederland en daarmee ook de rest van de wereld opnieuw op rijexamen. Wat een bagger en incongruentie. Iedereen lapt de regels aan zijn laars live. Want er is a) geen touw aan vast te knopen en b) de hoeveelheid regels is zo enorm dat ze onmogelijk te vatten zijn in een brein. Laat staan in meerdere breinen. Niemand zou meer durven rijden op moeder Aarde, en ik kan het weten. Ik heb het al meegemaakt. Maar hoe krijg ik het de aardlingen aan hun hoofd gepraat. Of beter gezegd uit hun hoofd gepraat.
En toch laat ik je los, roept de chef naar mij. Ga maar eerst eens deelnemen buiten de spits in een rustige provincie. Ik kies voor Drente. De naam alleen al spreekt me aan. Het klinkt als drentelen. Mijn TARDIS heb ik wielen aangebonden. Het vereist wel wat stuurmanskunst. Horizontaal je verplaatsen op pakweg een vierkante meter op kleine zwenkwieltjes, dat vraagt veel moed en evenwichtskunst. Maar het moet gezegd ik rijd wel zonder zijwieltjes door straten en bospaden van een prachtig Drents landschap. De paarden die ik passeer schrikken er van. Ze zijn niet ingesteld op rijdende telefooncellen.
De vraag bij omstanders die ik onderweg ontmoet rijst meteen. Van welke gevaarlijke cel komt dat maffe voertuig. Het hele land en volk staat op scherp en reageert zeer argwanend op vreemde situaties. Iets wat ik amper herken van de vorige keren dat ik planeet Aarde bezocht. Een en al chaos en paniek lijkt er te heersen. En dat ook nog eens op mijn meest vertrouwde stekkies. Het schijnt te maken te hebben met een staat van zijn. Of moet ik zeggen, zijn van staat? Terreurdreigingen en alarmfases, code geel, oranje, rood. Zijn ze gek geworden op de Aarde? Herkent niemand meer zijn vriend en vijand? Niet meer in staat onderscheid te maken? Wat eens je vriend is wordt plots je vijand? Kan dat? In een democratie kan alles. De grootste schurken meten zich met de op een na grootste schurken. Drie maal raden wie zal winnen? Welke opperschurk? De moedigste, de slimste, de gemeenste, degene die over lijken gaat? Of degene die verbindt, liefde en warmte brengt, die instaat voor basisbehoeften en die ondersteuning biedt bij al hetgeen dat daar verder uit voort kan bloeien? Liefde overwint altijd.
Genoeg tijd al verloren. Ik sluit me aan bij team love not war. Haal snel mijn rijbewijs en rapporteer aan de chef van de Andere Kant. Missie geslaagd. Aarde overleeft met dank aan positieve invloeden van buitenaf. Intern globaal liggen alle oplossingen al voorhanden, alleen moeten ze nog gezien en aangeboord worden. Ik stel voor om nog drie weken op lokatie te blijven voor nader onderzoek. Er liggen nog voldoende kansen voor verbetering. De chef vindt het oké en ik check in bij het Hilton van Arnemuiden, een prima plek om mijn onderzoek voort te zetten. Wordt vervolgd.
Botsauto (2) / Verkeer / 19-09-2016
Het is zover. In korte tijd heb ik het Aardse rijbewijs gehaald. Voor mij natuurlijk a piece of cake. Ik heb al zoveel vlieguren in de ruimte en heb daar reeds de meest bizarre tegenliggers en medechauffeurs ontmoet. Is de ruimt verkeerstechnisch nog niet zo helder ingericht, het vreemde is wel, dat iedereen zich er aan de geldende regels houdt. Zelfs de vreemdelingen en de debutanten van out of space. Bij het zweven, rijden, varen, zwemmen, drijven, of noem maar eender welke voortbewegingsvorm, het geldt voor allemaal, rechts heeft, krijgt en neemt voorrang. Desnoods met geweld, maar liever niet. Ergens moet een grens getrokken zijn.
Voor het eerst rijd ik zonder begeleiding en boardcontrol op afstand een aardse autorit. Mijn TARDIS heb ik tijdelijk ingeruild voor een Opel Astra. Die naam vond ik wel lekker klinken. Een Ford Orion of Mitsubishi Space Star hadden ook nog gekund, maar mijn chef zweerde bij Opel. Vanwege Duitse grondigheid. Ik nam het onmiddellijk aan. De Opel bracht me aanvankelijk veel plezier, maar niet lang. De zwarte drank die ik hem voerde kotste hij na verloop van tijd in horten en stoten uit. Er was ineens geen land meer met hem te bezeilen. Overstag gaan had ook geen enkele zin. Oploeven ook niet. Het waaide veel te hard. Windkracht 5 minimaal. En dat bij land. Er was geen houden meer aan.
De Opel Astra dreef haast onbestuurbaar over de natte snelweg. Ik had ooit oude filmpjes gezien van mijn chef, waarbij snelwegen in Europa en Amerika leken op kleine rivieren en waarbij auto's transformeerden in zwarte Bat-mobiles met sirene en opstaande vleugels op de achterkant. De snelheid waarmee deze mobiles door, water, lucht, en aarde kliefden was geniaal. Had ik maar zo'n auto, maar mooi niet. Ik moest het doen met Astra. Hopelijk waren de sterren me gunstig gezind. Zou een schietgebedje helpen de vijand te verslaan? En jawel hoor, mijn gebed leek gehoord. De hemel opende zich aan mij en een prachtige Bat-mobile anno 2016 daalde neer.
Een instructie hoefde ik niet te volgen, immers de auto dacht voor mij en voor zichzelf. Zolang het andere verkeer dat ook deed was er niets aan de hand. Maar helaas, de autoverkoop bevond zich al jaren in een impasse, de economie wilde maar niet aantrekken. Aldus was de zelfdenkende auto vooralsnog op de weg en in het verkeer in de minderheid. Nou dat heb ik helaas geweten. De zelfhandelende auto's namen telkens het voortouw, aangedreven en opgejut door hun al even fanatieke baasjes die hijgend op het stuur lagen met hun hoofd bijna tegen de voorruit aangedrukt. 'Aan de kant, aan de kant', riepen ze voortdurend met hun nek en wapperende arm door het raam van hun botsautootjes gestoken. Ik liet het maar begaan. Ik had immers voldoende tijd gekregen van mijn chef om alles grondig uit te zoeken. Maar dat elektronisch verkeer nog niet zo goed werkte, daar was ik inmiddels snel achter. Aldus rapporteerde ik naar mijn chef aan de Andere Kant. Ik mocht ook terugkeren naar de basis. Gelukkig maar. Ik was het goed beu op moeder Aarde. Wat een vervelend, ongeduldig en snel opgefokt volk woonde daar. Met name verkopers, weggebruikers en winkeliers hadden daar een handje van. Iets om snel af te leren.
Opkikkeren / Verkeer / 24-09-2016
Een noodsignaal ontvangen van moeder Aarde. Meer specifiek van kikkerland Nederland. De kikkerstand schijnt daar behoorlijk uit de hand te lopen. Ze worden er helemaal gek van, zoveel springen er momenteel in het rond. Opgeblazen kikkers en platte kikkers. Die laatsten worden platgereden door druk verkeer. Best wel sneu. Het stikt van de kikkerpoelen en weilanden in Nederland. Dat is vragen om problemen.
Het noodsignaal is, raar maar waar, afkomstig van de buren, de Belgen, ook wel reserve Limburgers genoemd. Kikkers zijn niet bepaald grensgebonden, echte spring in de velden zijn het. Maar de Belgen zitten niet op hen te wachten. Ze hebben hun handen en buik al vol van die ADHD-Ollanders, zo is mij gemeld. Ik spring dan ook snel in mijn TARDIS en ga op pad ... eh ... op kikker eigenlijk. De kikkers moeten opkikken, opkikkeren, opzouten, oprotten. Enfin weg. Want woeste Walen en Vlamingen die moeten ze niet hebben op moeder Aarde en zeker niet aan een Nederlandse grens.
Als ik arriveer liggen de kikkers vlak bij de grens in het groene gras lekker te zonnen. Van onrust of paniek is nergens sprake. Ik vraag aan de grootste kikker die ik zie, wie hier de leiding heeft. Mieke en Maja, die een stukje verder staan, schieten in de lach, twee stoere chicks, met dunne lange benen, de ene met stroblond haar en de andere rossig met twee vlechten, weten allang wat er nu gaat gebeuren. Loodjes worden er gelegd, zeker weten. Maar hoeveel? Dat is nog de vraag. De grote dikke kikker, met tevens de dikste muil wijst nu naar Kick. Nee, geen familie van Stokhuizen.
Kick dwingt respect af bij iedereen. Zo ook bij mij. Hij is stevig van postuur, maar niet overdreven. Mocht je hem in een donker steegje tegenkomen, dan hoef je er niet voor om te lopen. Integendeel. Hij beschikt over een hoge aaibaarheidsfactor en is behoorlijk kusbaar, zeker in het donker. Er zou best wel eens een prins in Kick kunnrn huizen. Mieke en Maja weten echter beter. Uit ervaring. Niks geen prins, maar kouwe kermis. In heldere bewoording legt Kick de situatie aan mij uit.
'Kijk, je hebt, mensen, kikkers, potloden, Belgen, Duitsers en Nederlanders. Die grenzen aan elkaar. Het is nu eenmaal niet anders. In omgekeerde volgorde. Ook dat is niet anders. Dat geeft dan Nederlandse mensen, Duitse kikkers en Belgische potloden. U begrijpt vast waar ik heen wil?'
Ik heb geen idee, maar luister naar Kick's vervolg.
'Mensen, potloden en kikkers, dat gaat niet goed samen. Zeker als het evenwicht verstoord raakt. Zo zijn de afgelopen weken grensoverschrijdende kikkers in Nederland terecht gekomen. Kijk daar zitten ze. U zult het niet geloven, maar ze hebben daar gerotzooid, ja u raadt het al, met de Ollanders. En zie hier het resultaat? Vermenigvuldiging. En nu willen ze met z'n allen weer terug het beloofde land in. Mijn land. Mijn Vlaanderen land. En dat kan ik niet toestaan.'
Ik begrijp het dilemma waar Kick voor staat. Maar Kick moet niet zo mouwen. Hij krijgt er prachtig mooie prinsen in wording bij. Oranjegezind. Topprinsen. Mits ze gekust worden uiteraard. Op de kikkermuil, op het hoofd mag ook. Maar dat laatste werkt lang niet zo goed. Ik breng de boodschap over. Voorzichtig en met tact. Ik weet dat Kick zo nu en dan explosief kan reageren. Waarom ik dat weet? Ach, kikkerkennis.
'Ik hoef die gereïncarneerde rotprinsen niet. Verwaande kwasten zijn en worden het. Ik heb hier in mijn eigen land al een paar van die charlatans zitten. Nee, ze komen er niet in. In mijn land. Mijn Vlaanderen land.'
'Ja, maar Kick, sluis ze dan even door naar Wallonië, probleem opgelost. Of naar Limburg, die wissen ja nichts. Ganz einfach.'
'Klaar!'
'Klaar!'
Aldus geschiede. Een herhalende geschiedenis, voor de zoveelste keer. Problemen op- en doorgeschoven. Ik stap weer in mijn TARDIS en reis terug naar de Andere Kant. Om te rapporteren aan mijn chef. 'Kikkers opgekikkerd, coast clear.'
Fel oranje gekleurde prinsen, Duits- en Limburgstalig, zullen in de late winter opstaan, voor en op de kar gespannen worden, opgaan in vroege lente feestgedruis. Grensoverschrijnend. Het zij zo.
Conventies / Verkeer / 27-09-2016
Vandaag een snoepreisje ontvangen van mij chef aan de Andere Kant. Ik mag het Galacticum heel even verlaten voor een ontspannen weekje vrij. En het leukst van al, ik mag mijn TARDIS meenemen. Gratis. Wat een goede baas heb ik toch. Omdat ik optimaal rendement wil halen uit mijn vakantie heb ik mijn zinnen gezet op Moeder Aarde. Mijn favoriete planeet in een immens zonnestelsel. Er wonen ook veel immensen op de Aarde zo heb ik me laten vertellen. Heb ze alleen nog niet ontmoet. Ze schijnen op dit moment vooral te wonen op het westelijk halfrond. Alsof er vierkante planeten bestaan. Maar dat laat im even in het midden voor de techneuten onder ons. Ook wel wetenschappers genoemd. Ja, ja, alfa en beta hoor. Voel u vooral niet te kort gedaan. Technisch alfa zijn de leukste. Zeker de mannetjes.
Eentje is er op dit moment zeer populair en in de actualiteit op het westelijk halfrond. In het noorden om precies te zijn. Het noorden kwijt, zoals altijd. Hij heet Donald Trump. Zo heb ik me laten vertellen. Schijnt zowel aan de voor- als onderkant een enorme trump te hebben. En eentje die het doet. Supergroot. Geen supertrooper maar een supertrumper. Daar scoort ie hoge ogen, neuzen en oren mee. Hij slaat ermee namelijk met dat ding. Het ding aan de voorkant (gezichthoogte, ook wel poolshoogte genoemd) en aan de onderkant (lieshoogte, in het midden). Het wordt hem niet in dank afgenomen. Uitgezonderd zijn volgers. Maar dat zijn alleen maar slappe lullen, met gouden ballen.
De beta vrouwtjes daarentegen kunnen er ook wat van. Zo hupt er op dit moment eentje rond met een glad getrokken kalkoennek. Hillary Clinton heet ze. Ze kakelt naar hartelust, ook als ze verkouden is of grieperig. Ze hoest als een oude vent, maar geen probleem. Ze staat haar mannetje. Moet ook wel als je het moet opnemen tegen een mastodont met hersenleak. En ja, ook zij huppelt rond op het westelijk halfrond ergens in het noorden. Sterker nog. Ze komen elkaar regelmatig tegen. Tijdens debatten die overal en nergens over gaan. Ze krijgen dan allebei dezelfde spreektijd om overal en nergens over te praten. Ze larderen hun teksten met cijfers en getallen. En ik zeg. Niet doen. Ze staan al genoeg voor paal. Eentje is dan ook nog eens onfatsoenlijk. Het is de hard sprekende en slecht horende net niet look-a-like president. Een belastingneuker en vrouwenhater. Hoewel hij diezelfde vrouwen wel in familiare feminiene vorm nodig heeft op het podium om zijn gigantische trump van boven en beneden koest en verborgen te houden. Die mogen niet groot in beeld en luidspreker komen. Liever niet.
Het vuurrode vrouwtje weet wel raad met dit soort potloodventers die de American Dream over de rug van papa's en mama's hebben veilig gesteld. Samen met haar grijze mannetje neemt ze applausjes, zegeningen, kushandjes en lofuitingen gelijk een vrouwelijke paus in ontvangst. Ze kussen nog net niet haar voeten. Alle lofuitingen, applausjes, zegeningen en kushandjes zijn uiteraard wederzijds. Ze is niet zuinig met dit gemeengoed. En sterker nog, het is gratis. Kost niets. Valt dat effe mee gezien de hoge kosten die het reclamecircus met zich meebrengt. Toveren uit de hoed. Dat doet ze veel beter dan de sigaren uit de doos van Donald. Ze zal toch niet ... Nee ... Nee!
Terug naar mijn vakantie. U ziet ik laat me graag rondleiden in het westelijk halfrond. Ik val met de neus in de boter. Hopelijk mag ik in november ook nog een weekje weg van de baas. Grote kans dat dan een van de twee aan tafel zit bij mijn chef aan de Andere Kant. Met Hillary of Donald. Gewoon om even serieus te babbelen over hoe nu verder met Moeder Aarde. Het is en blijft mijn stokpaardje. Eender wie erop rijdt. Een ezel of een olifant. Ze zijn sowieso inwisselbaar. En dat geldt ook voor de achterban. Ze maken het zichzelf wel erg makkelijk daar in het noorden van het westelijk halfrond. Een immer terugkerend referendum. Olifant of ezel? Ga er maar aan staan. Jippie Ja Jee.
Columns van Harrie zijn geschreven aan tafel bij Mien. Harrie is een auteur en tafelvriend van Mien. Van november 2010 tot maart 2016 publiceerde Harrie ook columns op de website van ColumnX.
Harrie’s columns zijn gebaseerd op oude personages uit TV-series Catweazle en Doctor Who. De Britse acteurs Tom Baker en Geoffrey Bayldon vormen zijn inspiratiebron. Daarnaast maakt Harrie ook graag filosofische en sportieve uitstapjes.
17-03-2014
Varen over de baren
De gemeenteraadsverkiezingen staan weer eens voor de deur. In het voorportaal is het nog even dringen geblazen. Welke bollebozen mogen straks het pluche bekleden? Met hoeveel strekkende meters zullen de landelijke partijen de collegezalen bezetten? Hoe groot zal de verontwaardiging zijn bij de oppositie, de local heroes? David versus Goliath. Zal David Goliath opnieuw bezingen? Al is het maar voor één dag?
In zinderende nachten die volgen op de gemeenteraadsverkiezingen worden nieuwe slotakkoorden bedacht. Die moeten leiden tot actieplannen en nieuwe regelgeving. Het laarzenlappen wordt al snel verkozen tot het leukste favoriete speeltje. Aan de knikkers denken daarin heeft nog niemand zin. Eerst de partijprogramma's overboord. Een nieuw schip gaat nieuwe zeeën bevaren. Op woelige baren, met alle hens aan dek. Hoge golven van bezuiniging en miserie slaan hard tegen de boeg. Reddingsvesten worden voor de zekerheid alvast aangesnoerd. Er lijkt vooralsnog, nog niemand in dit slechte weer, het tij te kunnen keren.
Binnen in de kajuit worden rap de nieuwe kapiteins gekozen. De hoge heren zitten graag droog. Het steekspel kan beginnen, met het gezicht op poker. Helaas zijn de kaarten slecht verdeeld. Ze zitten niet op één hand. Het zwartepieten kan beginnen. Wie heeft in hemelsnaam de harten aas in handen? Alleen hij kan heren, boeren, dames en het kleine spul in toom houden. Althans dat denkt de harten aas. Maar aan zijn stoel wordt reeds gezaagd. Nog voor het schip de wal bereikt lijkt het al verdronken en gezonken.
Daar is geen eb of vloed voor nodig. Het getij dat ligt al jaren vast.
Over vier jaar zien ze elkaar weder. Een tijdsbestek dat in de snelheid van het huidige bestaan eigenlijk niet meer volstaat. Zodra de raad is geïnstalleerd viert politieke oorlogvoering opnieuw hoogtij. Het is in deze strijd waarin het volk geloof en hoop moet blijven koesteren. Ook al is het met de handen in het haar. Lettend op de kleintjes en de groten.
In zinderende nachten die volgen op de gemeenteraadsverkiezingen worden nieuwe slotakkoorden bedacht. Die moeten leiden tot actieplannen en nieuwe regelgeving. Het laarzenlappen wordt al snel verkozen tot het leukste favoriete speeltje. Aan de knikkers denken daarin heeft nog niemand zin. Eerst de partijprogramma's overboord. Een nieuw schip gaat nieuwe zeeën bevaren. Op woelige baren, met alle hens aan dek. Hoge golven van bezuiniging en miserie slaan hard tegen de boeg. Reddingsvesten worden voor de zekerheid alvast aangesnoerd. Er lijkt vooralsnog, nog niemand in dit slechte weer, het tij te kunnen keren.
Binnen in de kajuit worden rap de nieuwe kapiteins gekozen. De hoge heren zitten graag droog. Het steekspel kan beginnen, met het gezicht op poker. Helaas zijn de kaarten slecht verdeeld. Ze zitten niet op één hand. Het zwartepieten kan beginnen. Wie heeft in hemelsnaam de harten aas in handen? Alleen hij kan heren, boeren, dames en het kleine spul in toom houden. Althans dat denkt de harten aas. Maar aan zijn stoel wordt reeds gezaagd. Nog voor het schip de wal bereikt lijkt het al verdronken en gezonken.
Daar is geen eb of vloed voor nodig. Het getij dat ligt al jaren vast.
Over vier jaar zien ze elkaar weder. Een tijdsbestek dat in de snelheid van het huidige bestaan eigenlijk niet meer volstaat. Zodra de raad is geïnstalleerd viert politieke oorlogvoering opnieuw hoogtij. Het is in deze strijd waarin het volk geloof en hoop moet blijven koesteren. Ook al is het met de handen in het haar. Lettend op de kleintjes en de groten.
02-09-2010
Project Buiten Om (13): Chronologische terugblik
Het is ruim een jaar geleden dat wijkontwikkelingsplannen in Helmond West bekend werden gemaakt.
Dit had grote impact op wijkbewoners en leidde tot oprichting van een belangenvereniging. Tijd voor een korte terugblik. Eerst een chronologische opsomming van data en feiten om inzicht te geven in acties die zijn ondernomen om de informatie rondom de wijkontwikkelingsplannen helder te krijgen.
06-07-09: Coördinerend wethouder Helmond West bezoekt onaangekondigd wooneigenaren met de mededeling dat hun huis gesloopt wordt voor de completering stedelijke binnenring
13-07-09: Informatieavond aanvankelijk voor wooneigenaren, maar na beraad, ook voor andere gedupeerden (verenigingen, ondernemers, etc…)
14-07-09: Bekendmaking Wijkontwikkelingsplannen Helmond West (WOP) aan wijkbewoners
10-08-09: Oprichting Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM
14-08-09: Zorgbrief van BB(O)O gericht aan B&W, raadscommissie Ruimtelijk Fysiek en de pers
23-08-09: Radio-interviews met leden BB(O)O over WOP t.b.v. Brabant Nieuws (Omroep Brabant)
24-08-09: Tv-opnamen met leden BB(O)O over WOP t.b.v. Brabant Nieuws (Omroep Brabant)
30-08-09: Commissie Ruimtelijk Fysiek is verrast door plan West. Opdracht is niet goed uitgevoerd. (artikel Zondagnieuws)
02-09-09: Verwarring over aantal te slopen woningen (artikel Eindhovens Dagblad)
09-09-09: Gesprek met opbouwwerker over onrust in Helmond West met voorzitter BB(O)O
30-09-09: Gesprek bestuur BB(O)O met twee wethouders en diverse gemeenteambtenaren
08-10-09: Forumavond met fractievoorzitters m.b.t. WOP Helmond West georganiseerd door BB(O)O
10-10-09: Radio-interview Stadsradio Helmond met voorzitter BB(O)O
13-10-09: Presentatie voorlopige Zienswijze WOP Helmond West van BB(O)O in spreektijd voorafgaand aan commissievergadering Ruimtelijk Fysiek
13-10-09: Presentatie WOP Helmond West en bijbehorende raadstukken door gemeenteambtenaren aan raadscommissie Ruimtelijk Fysiek
03-11-09: Aanbieden definitieve Zienswijze WOP Helmond West van BB(O)O aan B&W en pers
10-11-09: Tv-opname met leden vertegenwoordigers BB(O)O over WOP voor Tv Kanaal Helmond
10-11-09: Brandbrief BB(O)O voorgelezen in spreektijd voorafgaand aan gecombineerde raadscommissievergadering (commissies RF / MO&E / S) over concept WOP Helmond West
01-12-09: Raadsvergadering besluitvorming WOP Helmond West. Plannen worden goedgekeurd met voorbehoud dat gedupeerden goed geïnformeerd en voldoende gecompenseerd worden.
26-01-10: Brief aan burgemeester Helmond over uitblijven inhoudelijke reactie op Zienswijze BB(O)O
28-01-10: Telefoongesprek voorzitter BB(O)O met opbouwwerker n.a.v. onrust en onduidelijkheid bewoners over uitvoering plannen WOP
29-01-10: Buiten(Ons)Om wacht tevergeefs op antwoord (artikel Eindhovens Dagblad)
01-02-10: Verzoek aan grondaankoper gemeente Helmond om aankoopprocedure op schrift te stellen
04-02-10: Brief van B&W met reactie op Zienswijze BB(O)O
24-02-10: Vergadering Klankbordgroep Helmond West met toezegging wethouder dat BB(O)O een aankoopprocedure op schrift ontvangt en dat er op verzoek van BB(O)O een informatieavond komt voor garageboxhouders en huurders bedrijfspanden
12-03-10: Officieel sloopbericht woningbouwvereniging woCom aan huurders (tevens ingangsdatum Sociaal Plan)
17-03-10: Gesprek met opbouwwerker over actieve rol voor BB(O)O binnen WOP Helmond West
26-03-10: Schriftelijke aankoopprocedure op hoofdlijnen ontvangen
02-06-10: Informatieavond afbouw stedelijke ring voor garageboxhouders en huurders bedrijfspanden. Tevens zijn uitgenodigd bewoners van de overzijde van de spoorlijn die nog niet persoonlijk geïnformeerd zijn
09-06-10: Overleg nieuwe coördinerend wethouder Helmond West en gemeenteambtenaren ter kennismaking met bestuur BB(O)O.
29-06-10: Uitnodiging aan BB(O)O voor deelname aan de Meedenkgroep Openbare Ruimte
30-06-10: Ondertekening Samenwerkingsovereenkomst Helmond West door gemeente Helmond en woningbouwvereniging woCom.
05-07-10: Toezegging afspraak coördinerend wethouder voor inhoudelijke bespreking Zienswijze B(O)O) op hoofdlijnen in september 2010.
21-07-10: Eerste bijeenkomst Meedenkgroep Openbare Ruimte
Bovenstaande activiteiten hebben wijkbewoners en leden van de belangenvereniging behoorlijk kruim en tijd gekost. Gelukkig heeft het ook resultaat opgeleverd. Netwerken zijn ontstaan en er is draagvlak gecreëerd. Scepsis ten aanzien van wijkontwikkelingsplannen én de belangenvereniging is omgebogen naar erkenning, acceptatie en waardering. Laat niet onverlet dat een aantal zaken geen goedkeuring dragen. Zoals de incorrecte en onvolledige weergave van cijfers waarop de uiteindelijke besluitvorming van wijkontwikkelingsplannen is gebaseerd.
Moeizame communicatie met de gemeente werkte vertragend en verlammend op het helder krijgen van standpunten. Onduidelijkheid rondom te slopen panden zorgde voor verwarring. De opdracht die door de gemeenteraad werd meegegeven aan het college is niet naar behoren uitgevoerd. Raadscommissies werden laat en onvolledig ingelicht waardoor beslissingen overhaast en niet goed overwogen genomen zijn. Het tijdverschil in datering en overhandiging van raadsstukken die ten grondslag liggen aan de besluitvorming bevestigd dit.
Vooralsnog handhaaft de belangenvereniging het standpunt dat completering van een stedelijke binnenring niet thuishoort in een drukke woonwijk. Zeker als mogelijke alternatieven niet of onvoldoende zijn onderzocht.
Op dit moment wordt door gemeente Helmond in diverse projectgroepen gewerkt aan de voorbereidingen op de uitvoering van de diverse bouwstenen uit het WOP. Op het gebied van communicatie en burgerparticipatie komt langzaam garen op de klos. De nieuwe website www.helmondwest.nl en de Meedenkgroepen leveren hieraan een positieve bijdrage.
Helmond West staat aan de vooravond van uitvoering van de wijkontwikkelingsplannen. Een aantal bewoners heeft al een nieuwe woning gevonden of is daarmee bezig. Nu maar hopen dat de economische crisis geen vertragende factor wordt. Met regelmaat wijzigen de bouwplannen in diverse Helmondse projecten. De wijkbewoners in Helmond West wachten met geduld de herontwikkeling af. Dat doen ze immers al jaren.
Mien
Dit had grote impact op wijkbewoners en leidde tot oprichting van een belangenvereniging. Tijd voor een korte terugblik. Eerst een chronologische opsomming van data en feiten om inzicht te geven in acties die zijn ondernomen om de informatie rondom de wijkontwikkelingsplannen helder te krijgen.
06-07-09: Coördinerend wethouder Helmond West bezoekt onaangekondigd wooneigenaren met de mededeling dat hun huis gesloopt wordt voor de completering stedelijke binnenring
13-07-09: Informatieavond aanvankelijk voor wooneigenaren, maar na beraad, ook voor andere gedupeerden (verenigingen, ondernemers, etc…)
14-07-09: Bekendmaking Wijkontwikkelingsplannen Helmond West (WOP) aan wijkbewoners
10-08-09: Oprichting Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM
14-08-09: Zorgbrief van BB(O)O gericht aan B&W, raadscommissie Ruimtelijk Fysiek en de pers
23-08-09: Radio-interviews met leden BB(O)O over WOP t.b.v. Brabant Nieuws (Omroep Brabant)
24-08-09: Tv-opnamen met leden BB(O)O over WOP t.b.v. Brabant Nieuws (Omroep Brabant)
30-08-09: Commissie Ruimtelijk Fysiek is verrast door plan West. Opdracht is niet goed uitgevoerd. (artikel Zondagnieuws)
02-09-09: Verwarring over aantal te slopen woningen (artikel Eindhovens Dagblad)
09-09-09: Gesprek met opbouwwerker over onrust in Helmond West met voorzitter BB(O)O
30-09-09: Gesprek bestuur BB(O)O met twee wethouders en diverse gemeenteambtenaren
08-10-09: Forumavond met fractievoorzitters m.b.t. WOP Helmond West georganiseerd door BB(O)O
10-10-09: Radio-interview Stadsradio Helmond met voorzitter BB(O)O
13-10-09: Presentatie voorlopige Zienswijze WOP Helmond West van BB(O)O in spreektijd voorafgaand aan commissievergadering Ruimtelijk Fysiek
13-10-09: Presentatie WOP Helmond West en bijbehorende raadstukken door gemeenteambtenaren aan raadscommissie Ruimtelijk Fysiek
03-11-09: Aanbieden definitieve Zienswijze WOP Helmond West van BB(O)O aan B&W en pers
10-11-09: Tv-opname met leden vertegenwoordigers BB(O)O over WOP voor Tv Kanaal Helmond
10-11-09: Brandbrief BB(O)O voorgelezen in spreektijd voorafgaand aan gecombineerde raadscommissievergadering (commissies RF / MO&E / S) over concept WOP Helmond West
01-12-09: Raadsvergadering besluitvorming WOP Helmond West. Plannen worden goedgekeurd met voorbehoud dat gedupeerden goed geïnformeerd en voldoende gecompenseerd worden.
26-01-10: Brief aan burgemeester Helmond over uitblijven inhoudelijke reactie op Zienswijze BB(O)O
28-01-10: Telefoongesprek voorzitter BB(O)O met opbouwwerker n.a.v. onrust en onduidelijkheid bewoners over uitvoering plannen WOP
29-01-10: Buiten(Ons)Om wacht tevergeefs op antwoord (artikel Eindhovens Dagblad)
01-02-10: Verzoek aan grondaankoper gemeente Helmond om aankoopprocedure op schrift te stellen
04-02-10: Brief van B&W met reactie op Zienswijze BB(O)O
24-02-10: Vergadering Klankbordgroep Helmond West met toezegging wethouder dat BB(O)O een aankoopprocedure op schrift ontvangt en dat er op verzoek van BB(O)O een informatieavond komt voor garageboxhouders en huurders bedrijfspanden
12-03-10: Officieel sloopbericht woningbouwvereniging woCom aan huurders (tevens ingangsdatum Sociaal Plan)
17-03-10: Gesprek met opbouwwerker over actieve rol voor BB(O)O binnen WOP Helmond West
26-03-10: Schriftelijke aankoopprocedure op hoofdlijnen ontvangen
02-06-10: Informatieavond afbouw stedelijke ring voor garageboxhouders en huurders bedrijfspanden. Tevens zijn uitgenodigd bewoners van de overzijde van de spoorlijn die nog niet persoonlijk geïnformeerd zijn
09-06-10: Overleg nieuwe coördinerend wethouder Helmond West en gemeenteambtenaren ter kennismaking met bestuur BB(O)O.
29-06-10: Uitnodiging aan BB(O)O voor deelname aan de Meedenkgroep Openbare Ruimte
30-06-10: Ondertekening Samenwerkingsovereenkomst Helmond West door gemeente Helmond en woningbouwvereniging woCom.
05-07-10: Toezegging afspraak coördinerend wethouder voor inhoudelijke bespreking Zienswijze B(O)O) op hoofdlijnen in september 2010.
21-07-10: Eerste bijeenkomst Meedenkgroep Openbare Ruimte
Bovenstaande activiteiten hebben wijkbewoners en leden van de belangenvereniging behoorlijk kruim en tijd gekost. Gelukkig heeft het ook resultaat opgeleverd. Netwerken zijn ontstaan en er is draagvlak gecreëerd. Scepsis ten aanzien van wijkontwikkelingsplannen én de belangenvereniging is omgebogen naar erkenning, acceptatie en waardering. Laat niet onverlet dat een aantal zaken geen goedkeuring dragen. Zoals de incorrecte en onvolledige weergave van cijfers waarop de uiteindelijke besluitvorming van wijkontwikkelingsplannen is gebaseerd.
Moeizame communicatie met de gemeente werkte vertragend en verlammend op het helder krijgen van standpunten. Onduidelijkheid rondom te slopen panden zorgde voor verwarring. De opdracht die door de gemeenteraad werd meegegeven aan het college is niet naar behoren uitgevoerd. Raadscommissies werden laat en onvolledig ingelicht waardoor beslissingen overhaast en niet goed overwogen genomen zijn. Het tijdverschil in datering en overhandiging van raadsstukken die ten grondslag liggen aan de besluitvorming bevestigd dit.
Vooralsnog handhaaft de belangenvereniging het standpunt dat completering van een stedelijke binnenring niet thuishoort in een drukke woonwijk. Zeker als mogelijke alternatieven niet of onvoldoende zijn onderzocht.
Op dit moment wordt door gemeente Helmond in diverse projectgroepen gewerkt aan de voorbereidingen op de uitvoering van de diverse bouwstenen uit het WOP. Op het gebied van communicatie en burgerparticipatie komt langzaam garen op de klos. De nieuwe website www.helmondwest.nl en de Meedenkgroepen leveren hieraan een positieve bijdrage.
Helmond West staat aan de vooravond van uitvoering van de wijkontwikkelingsplannen. Een aantal bewoners heeft al een nieuwe woning gevonden of is daarmee bezig. Nu maar hopen dat de economische crisis geen vertragende factor wordt. Met regelmaat wijzigen de bouwplannen in diverse Helmondse projecten. De wijkbewoners in Helmond West wachten met geduld de herontwikkeling af. Dat doen ze immers al jaren.
Mien
06-06-2010
Project Buiten Om (12): Nieuwe wethouder
Aan de vooravond van de landelijke verkiezingen hangt een waas van rust over Helmond West. Schijn bedriegt. Enkele wijkbewoners hebben hun huis al verlaten. Uit een veel te kleine woningvijver hebben zij een nieuwe stek gehengeld. Niet bepaald iezie.
Voorzichtig treedt het nieuwe college naar buiten. Aangenaam verrast ontving ik een uitnodiging van de nieuwe coördinerende wethouder Helmond West. Voor kennismaking. Kennismaking met wie? Met mij persoonlijk of als voorzitter van Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM? Eerst maar op persoonlijke titel.
Samen met mijn vrouw toog ik naar de wethouder. We hadden een goed gesprek waarin gelegenheid werd geboden om persoonlijke onvrede rondom de wijkontwikkelingsplannen kenbaar te maken. Dit vond gehoor. Verkapt bood de wethouder excuus aan voor zaken die niet soepel verliepen in de vorige collegeperiode. Hij beloofde verbetering in communicatie.
Een week later werd de daad bij het woord gevoegd. Ik ontving een uitnodiging voor hernieuwde kennismaking tussen gemeente en belangenvereniging BUITEN(ONS)OM. Ook kreeg de vereniging eindelijk bericht dat een informatieavond georganiseerd zou worden voor gedupeerde huurders van garageboxen en bedrijfspanden.
Intussen heeft de informatieavond plaatsgevonden. Voor het gemak waren tevens bewoners en ondernemers uitgenodigd, woonachtig tussen het spoor en de Heeklaan. Zij waren tot nu toe verstoken gebleven van persoonlijke toelichting op de plannen. In twee aparte sessies werd voor beide groepen de laatste stand van zaken toegelicht.
In de eerste sessie kwam vooral bereikbaarheid ter sprake. De artist impression van Tracé BuitenOm toonde geen enkele verkeersaansluiting met het gebied tussen spoor en Heeklaan. Vraagtekens alom. Dat wordt een moeilijke opdracht. Ook werd onvrede uitgesproken over het feit dat er drie jaar lang bouwactiviteiten plaats zullen vinden met grote gevolgen voor de bereikbaarheid. Om nog maar te zwijgen over de consequenties van trillingen met betrekking tot het heiwerk?
In sessie twee gaf de wethouder uitleg, hoe en door wie de huurders van garageboxen en bedrijfspanden gecompenseerd gaan worden. De eigenaar verkoopt de percelen in verhuurde staat aan de gemeente. Op twee manieren biedt de gemeente compensatie. Huurders van bedrijfspanden ontvangen een wettelijk vastgestelde compensatie. De garageboxhouders komen daarvoor niet in aanmerking. De vraag is of dit zo is? De gemeente biedt als goeddoening een vergoeding van 750 euro per huuropzegging. Ik ben benieuwd of woCom dit ook doet voor haar garageboxhouders in de Itterestraat?
Het is een doekje voor het bloeden. Door het verdwijnen van de 110 garageboxen zullen de parkeerproblemen in de wijk toenemen. Dat het parkeerprobleem in heel Helmond speelt is een dooddoener. Wellicht een idee om de Zuid Willemsvaart te dempen voor zowel ondergrondse als gelijkvloerse parking?
Helaas was voor de informatieavond geen pers uitgenodigd. Ook Stichting Buurtbeheer Helmond West had geen uitnodiging ontvangen. Voor gemeente Helmond een gemiste kans op burgerparticipatie. Zeker nu de Klankbordgroepen definitief zijn ontmanteld.
Of Tracé BuitenOm überhaupt doorgang vindt valt te bezien. Zeker gezien de aanhoudende economische recessie en de vele onderzoeken die nog plaats moeten vinden. De verworven percelen zullen in dat geval ongetwijfeld een dankbare bestemming vinden als dure bouwgrond. De gemeentelijke grondaankoper wist te melden dat het niets verandert aan de waardebepaling van de percelen. Maar daarover heb ik grote twijfel.
Mien
Voorzichtig treedt het nieuwe college naar buiten. Aangenaam verrast ontving ik een uitnodiging van de nieuwe coördinerende wethouder Helmond West. Voor kennismaking. Kennismaking met wie? Met mij persoonlijk of als voorzitter van Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM? Eerst maar op persoonlijke titel.
Samen met mijn vrouw toog ik naar de wethouder. We hadden een goed gesprek waarin gelegenheid werd geboden om persoonlijke onvrede rondom de wijkontwikkelingsplannen kenbaar te maken. Dit vond gehoor. Verkapt bood de wethouder excuus aan voor zaken die niet soepel verliepen in de vorige collegeperiode. Hij beloofde verbetering in communicatie.
Een week later werd de daad bij het woord gevoegd. Ik ontving een uitnodiging voor hernieuwde kennismaking tussen gemeente en belangenvereniging BUITEN(ONS)OM. Ook kreeg de vereniging eindelijk bericht dat een informatieavond georganiseerd zou worden voor gedupeerde huurders van garageboxen en bedrijfspanden.
Intussen heeft de informatieavond plaatsgevonden. Voor het gemak waren tevens bewoners en ondernemers uitgenodigd, woonachtig tussen het spoor en de Heeklaan. Zij waren tot nu toe verstoken gebleven van persoonlijke toelichting op de plannen. In twee aparte sessies werd voor beide groepen de laatste stand van zaken toegelicht.
In de eerste sessie kwam vooral bereikbaarheid ter sprake. De artist impression van Tracé BuitenOm toonde geen enkele verkeersaansluiting met het gebied tussen spoor en Heeklaan. Vraagtekens alom. Dat wordt een moeilijke opdracht. Ook werd onvrede uitgesproken over het feit dat er drie jaar lang bouwactiviteiten plaats zullen vinden met grote gevolgen voor de bereikbaarheid. Om nog maar te zwijgen over de consequenties van trillingen met betrekking tot het heiwerk?
In sessie twee gaf de wethouder uitleg, hoe en door wie de huurders van garageboxen en bedrijfspanden gecompenseerd gaan worden. De eigenaar verkoopt de percelen in verhuurde staat aan de gemeente. Op twee manieren biedt de gemeente compensatie. Huurders van bedrijfspanden ontvangen een wettelijk vastgestelde compensatie. De garageboxhouders komen daarvoor niet in aanmerking. De vraag is of dit zo is? De gemeente biedt als goeddoening een vergoeding van 750 euro per huuropzegging. Ik ben benieuwd of woCom dit ook doet voor haar garageboxhouders in de Itterestraat?
Het is een doekje voor het bloeden. Door het verdwijnen van de 110 garageboxen zullen de parkeerproblemen in de wijk toenemen. Dat het parkeerprobleem in heel Helmond speelt is een dooddoener. Wellicht een idee om de Zuid Willemsvaart te dempen voor zowel ondergrondse als gelijkvloerse parking?
Helaas was voor de informatieavond geen pers uitgenodigd. Ook Stichting Buurtbeheer Helmond West had geen uitnodiging ontvangen. Voor gemeente Helmond een gemiste kans op burgerparticipatie. Zeker nu de Klankbordgroepen definitief zijn ontmanteld.
Of Tracé BuitenOm überhaupt doorgang vindt valt te bezien. Zeker gezien de aanhoudende economische recessie en de vele onderzoeken die nog plaats moeten vinden. De verworven percelen zullen in dat geval ongetwijfeld een dankbare bestemming vinden als dure bouwgrond. De gemeentelijke grondaankoper wist te melden dat het niets verandert aan de waardebepaling van de percelen. Maar daarover heb ik grote twijfel.
Mien
02-03-2010
Project Buiten Om (10): Onbehoorlijk bestuur
Het kabinet Balkenende IV is gevallen en de gemeenteraadsverkiezingen staan voor de deur. Gedurende de verkiezingsstrijd lijkt de uitvoering van gemeentebeleid even stil te staan. Zo ook de uitwerkingen van het wijkontwikkelingsprogramma Helmond West. Of toch niet? De gemeentelijke grondaankoper heeft al een aanvang gemaakt met het werven van huizen die moeten wijken voor de plannen.
Vreemd eigenlijk. Een sloopvergunning is nog niet afgegeven. Het is daardoor niet mogelijk voor gedupeerden om eventueel bezwaar aan te tekenen. Een schriftelijke aankoopprocedure is niet op schrift gesteld en uitgereikt. De spelregels blijven vooralsnog onduidelijk.
Het kost gedupeerden veel kruim om telkens aan familie, vrienden en kennissen uit te moeten leggen dat nog geen klaarheid is gegeven. De plannen zijn al meer dan een half jaar geleden aangekondigd. In december heeft de gemeenteraad in haar besluit aangedrongen om grote zorgvuldigheid naar alle betrokkenen te betrachten en te voorzien in goede en snelle communicatie. Dat wil nog niet echt vlotten.
Voorafgaand aan de besluitvorming in de gemeenteraad heeft belangenvereniging BUITEN(ONS)OM haar zienswijze op het wijkontwikkelingsprogramma afgegeven aan B&W. Pas drie maanden later is er een reactie gekomen. Daarvoor was wel eerst een brandbrief aan de burgemeester nodig. B&W vraagt zich in haar reactie af of BUITEN(ONS)OM nog wel behoefte heeft aan terugkoppeling. De gemeenteraad heeft immers al haar goedkeuring verleend aan het wijkontwikkelingsprogramma. Met deze vooronderstelling gaat B&W voorbij aan de kritiek en voorstellen die zorgvuldig zijn vastgelegd in de zienswijze van de belangenvereniging.
De gemeente neemt gedupeerden niet echt serieus. Herhaaldelijke verzoeken van BUITEN(ONS)OM om te worden gehoord in de wijkontwikkelingsplannen worden niet of nauwelijks beantwoord. Tijdens een recente klankbordvergadering Helmond West meldde de voorzitter, die tevens coördinerend wethouder Helmond West en wethouder Welzijn is, dat meedenken en meedoen alleen is toegestaan binnen bestaande bewonersverenigingen. Niet echt democratisch. De bewonersverenigingen vertegenwoordigen alleen huurders. Op die manier worden wooneigenaren en ondernemers niet in de plannen betrokken en gekend. Dit creëert selectief draagvlak.
In de klankbordvergadering werden de eerste uitwerkingen van het wijkontwikkelingsprogramma gepresenteerd. De wijkbewoners reageerden alert met kritische vragen. De wethouder zegde toe, op korte termijn, een schriftelijke aankoopprocedure aan huiseigenaren te versturen. Woningbouwvereniging woCom gaat huurders uitnodigen voor een individueel gesprek. Echter pas nadat een sloopvergunning is afgegeven. De gemeente gaat een informatieavond voor ZZP-ers organiseren waarin zij uitleg krijgen over hun situatie. Al met al een vruchtbare klankbordvergadering die een beetje gemoedsrust brengt in Helmond West.
Mien
Vreemd eigenlijk. Een sloopvergunning is nog niet afgegeven. Het is daardoor niet mogelijk voor gedupeerden om eventueel bezwaar aan te tekenen. Een schriftelijke aankoopprocedure is niet op schrift gesteld en uitgereikt. De spelregels blijven vooralsnog onduidelijk.
Het kost gedupeerden veel kruim om telkens aan familie, vrienden en kennissen uit te moeten leggen dat nog geen klaarheid is gegeven. De plannen zijn al meer dan een half jaar geleden aangekondigd. In december heeft de gemeenteraad in haar besluit aangedrongen om grote zorgvuldigheid naar alle betrokkenen te betrachten en te voorzien in goede en snelle communicatie. Dat wil nog niet echt vlotten.
Voorafgaand aan de besluitvorming in de gemeenteraad heeft belangenvereniging BUITEN(ONS)OM haar zienswijze op het wijkontwikkelingsprogramma afgegeven aan B&W. Pas drie maanden later is er een reactie gekomen. Daarvoor was wel eerst een brandbrief aan de burgemeester nodig. B&W vraagt zich in haar reactie af of BUITEN(ONS)OM nog wel behoefte heeft aan terugkoppeling. De gemeenteraad heeft immers al haar goedkeuring verleend aan het wijkontwikkelingsprogramma. Met deze vooronderstelling gaat B&W voorbij aan de kritiek en voorstellen die zorgvuldig zijn vastgelegd in de zienswijze van de belangenvereniging.
De gemeente neemt gedupeerden niet echt serieus. Herhaaldelijke verzoeken van BUITEN(ONS)OM om te worden gehoord in de wijkontwikkelingsplannen worden niet of nauwelijks beantwoord. Tijdens een recente klankbordvergadering Helmond West meldde de voorzitter, die tevens coördinerend wethouder Helmond West en wethouder Welzijn is, dat meedenken en meedoen alleen is toegestaan binnen bestaande bewonersverenigingen. Niet echt democratisch. De bewonersverenigingen vertegenwoordigen alleen huurders. Op die manier worden wooneigenaren en ondernemers niet in de plannen betrokken en gekend. Dit creëert selectief draagvlak.
In de klankbordvergadering werden de eerste uitwerkingen van het wijkontwikkelingsprogramma gepresenteerd. De wijkbewoners reageerden alert met kritische vragen. De wethouder zegde toe, op korte termijn, een schriftelijke aankoopprocedure aan huiseigenaren te versturen. Woningbouwvereniging woCom gaat huurders uitnodigen voor een individueel gesprek. Echter pas nadat een sloopvergunning is afgegeven. De gemeente gaat een informatieavond voor ZZP-ers organiseren waarin zij uitleg krijgen over hun situatie. Al met al een vruchtbare klankbordvergadering die een beetje gemoedsrust brengt in Helmond West.
Mien
11-12-2009
Project Buiten Om (8): Raadsbesluit WOP
De kogel is door de kerk. De gemeenteraad Helmond heeft op 1 december 2009, zich vrijwel unaniem uitgesproken voor het wijkontwikkelingsprogramma Helmond West. Op het laatste moment werden nog twee alternatieve plannen voor de completering stedelijke binnenring gelanceerd. Tegen beter weten in of met een knipoog naar op handen zijnde gemeenteraadsverkiezingen? Wie zal het zeggen?
Het fiat dat de gemeenteraad heeft afgegeven aan het college B&W, rust op een wankele fundering. Er is niet alom draagvlak voor de plannen. De voorbehouden die zijn uitgesproken door betrokken partijen, liegen er niet om. Zelfs de belangrijkste partner, woningbouwvereniging woCom, geeft nog geen volledige garanties af.
Een flink aantal huishoudens in Helmond West heeft aan het besluit koude rillingen overgehouden. Zij leven in onzekerheid over de uitvoering van de plannen. Wat gaat, waar en wanneer, precies plaatsvinden? Gelukkig heeft de gemeenteraad aan het college B&W een duidelijke opdracht meegegeven, die zij ook zal toetsen. B&W dient op zorgvuldige wijze uitvoering te geven aan het wijkontwikkelingsprogramma. Dit moet vergezeld gaan van snelle en eenduidige communicatie. Daarnaast dient er extra zorg en aandacht te zijn voor gedupeerden in de wijk.
Met de toezegging van het college B&W zich hard te maken voor deze zorg en het verbeteren van de communicatie kan het wijkontwikkelingsprogramma de goedkeuring dragen van het gros van de inwoners van Helmond West. Het doet wel pijn en verdriet voor degenen die hun geliefde stek, hun met hart en ziel geborgen huis en haard, op termijn moeten verlaten.
Aan de andere kant mogen degenen die door het besluit van de gemeenteraad hun huis gered zien nu eindelijk lang uitgestelde investeringen waarmaken. Het is hen gegund.
Zij hebben veel te lang moeten wachten op dit besluit. Een besluit dat door inertheid, wispelturigheid en besluiteloosheid maar niet genomen werd door de gemeente Helmond.
Hopelijk trekt het college B&W lering uit wat wijkbewoners en de gemeenteraad haar influisteren. Een aantal zaken zijn voor verbetering vatbaar. Goed luisteren naar inwoners, zorg dragen voor goede communicatie, arrogantie los laten en empathie tonen. Pas dan creëer je als gemeente optimaal draagvlak en schep je voorwaarden voor het mooie credo ‘samen meedenken en samen meedoen’.
Helmond West is te mooi om in de waan te laten. Laat het niet nog langer wachten op uitvoering van de mooie plannen. De gedupeerden inwoners willen, het algemeen belang dienend, ook graag hun individuele belangen geborgd zien. Zij zijn benieuwd welke compensatieregelingen de gemeente treft en of deze toereikend worden geacht. Stevige onderhandelingen staan ongetwijfeld op stapel. De vraag is alleen, wanneer?
Mien
Het fiat dat de gemeenteraad heeft afgegeven aan het college B&W, rust op een wankele fundering. Er is niet alom draagvlak voor de plannen. De voorbehouden die zijn uitgesproken door betrokken partijen, liegen er niet om. Zelfs de belangrijkste partner, woningbouwvereniging woCom, geeft nog geen volledige garanties af.
Een flink aantal huishoudens in Helmond West heeft aan het besluit koude rillingen overgehouden. Zij leven in onzekerheid over de uitvoering van de plannen. Wat gaat, waar en wanneer, precies plaatsvinden? Gelukkig heeft de gemeenteraad aan het college B&W een duidelijke opdracht meegegeven, die zij ook zal toetsen. B&W dient op zorgvuldige wijze uitvoering te geven aan het wijkontwikkelingsprogramma. Dit moet vergezeld gaan van snelle en eenduidige communicatie. Daarnaast dient er extra zorg en aandacht te zijn voor gedupeerden in de wijk.
Met de toezegging van het college B&W zich hard te maken voor deze zorg en het verbeteren van de communicatie kan het wijkontwikkelingsprogramma de goedkeuring dragen van het gros van de inwoners van Helmond West. Het doet wel pijn en verdriet voor degenen die hun geliefde stek, hun met hart en ziel geborgen huis en haard, op termijn moeten verlaten.
Aan de andere kant mogen degenen die door het besluit van de gemeenteraad hun huis gered zien nu eindelijk lang uitgestelde investeringen waarmaken. Het is hen gegund.
Zij hebben veel te lang moeten wachten op dit besluit. Een besluit dat door inertheid, wispelturigheid en besluiteloosheid maar niet genomen werd door de gemeente Helmond.
Hopelijk trekt het college B&W lering uit wat wijkbewoners en de gemeenteraad haar influisteren. Een aantal zaken zijn voor verbetering vatbaar. Goed luisteren naar inwoners, zorg dragen voor goede communicatie, arrogantie los laten en empathie tonen. Pas dan creëer je als gemeente optimaal draagvlak en schep je voorwaarden voor het mooie credo ‘samen meedenken en samen meedoen’.
Helmond West is te mooi om in de waan te laten. Laat het niet nog langer wachten op uitvoering van de mooie plannen. De gedupeerden inwoners willen, het algemeen belang dienend, ook graag hun individuele belangen geborgd zien. Zij zijn benieuwd welke compensatieregelingen de gemeente treft en of deze toereikend worden geacht. Stevige onderhandelingen staan ongetwijfeld op stapel. De vraag is alleen, wanneer?
Mien
Abonneren op:
Posts (Atom)