Ik ben boos. Hartstikke boos. Hoe durven ze? Die koekenbakkers. Ik heb Wikipedia er eens op nagelezen. Ongelofelijk hoe ze mij daarin portretteren. Ja, in die kutbijbel. Want dat is het toch? Door het volk samengesteld en geloofd. Onzin. Wie deze overlevering verzonnen heeft moet zich werkelijk kapot schamen. Ik was er potverdorie zelf bij. Ze moesten eens weten wat voor een slimme raadgevingen ik toentertijd gaf. De geschiedenis zou er compleet anders uit zien zonder mijn wijze inzichten. Lees de geschiedenisboekjes er maar op na. Ja, die van voor Christus. Mijn lieve heer, wat ben ik blij dat Jomanda mij geattendeerd heeft op dit euvel. Dat schattige blauwe wief had helemaal gelijk. Een wijze vrouw. Is getekend, Achitofel.
Posts tonen met het label wikipedia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wikipedia. Alle posts tonen
17-08-2020
07-02-2018
Polysemantisch kruiswoordraadsel
Twee, zeven, dertien, vijftien, zesentwintig, drieëndertig, veertig, horizontaal. Figuur van twee lijnen door elkaar heen zoals in de letter ‘x’. Plaats waar je benen of broekspijpen bij elkaar komen. Verticale balk met horizontale balk boven het midden. Iets dat je moeilijk of heel zwaar vind. Teken dat een muzieknoot een halve toon hoger moet. Laatste deel van de rug tussen darmbeenknobbels en staartaanzet. Vlaamse inhoudsmaat voor droge kalk.
Een, acht, twaalf, zevenentwintig, dertig, vierendertig, negenendertig, verticaal. Punt van het anker waar schacht en armen samen komen. Een strafwerktuig bestaande uit een houten paal met dwarshout. Symbool van het christelijk geloof. Beeldzijde van een munt. Boekdrukkerswerktuig. Heraldische term. Ieder huis heeft het.
Oplossing: De eerste letter van alle woorden vormen samen fonetisch een vogelsoort.
Een, acht, twaalf, zevenentwintig, dertig, vierendertig, negenendertig, verticaal. Punt van het anker waar schacht en armen samen komen. Een strafwerktuig bestaande uit een houten paal met dwarshout. Symbool van het christelijk geloof. Beeldzijde van een munt. Boekdrukkerswerktuig. Heraldische term. Ieder huis heeft het.
Oplossing: De eerste letter van alle woorden vormen samen fonetisch een vogelsoort.
11-12-2017
Zo dronken worden als een cohortief
Eerst even wat uitleg vooraf ter verduidelijking. De komende zinnen zijn ontleend uit de volksencyclopedie Wikipedia, u allen bekend. De online encyclopedie die iedereen begrijpt en die er voor zorgt dat we niet meer in onze woonkamers boekenplanken hebben volgestouwd met papieren encyclopedieën. Ik moet er niet aan denken. Heb ze vroeger nog verkocht. Had altijd maar een deel bij me. Een inkijkexemplaar. Van AA tot Axioma. De andere delen liet ik altijd thuis. Wilden ze natuurlijk allemaal aan de deur juist een ander deel inkijken. Nou mooi niet. Enfin.
De cohortatief is een werkwoordelijk aspect dat een verzoek, aandringen, aanmoediging, wens, verlangen, doelstelling, bevel, doel of gevolg met betrekking tot de door middel van het werkwoord genoemde handeling of toestand uitdrukt. Kunt u nog volgen? De cohortatief verschilt als aparte wijs van andere vormen van de irrealis doordat hij alleen bij de eerste persoon verschijnt. Gelukkig maar, want als deze overal, bij iedere persoon zou verschijnen, zou het einde helemaal zoek zijn. De irrealis is een aspect van werkwoorden met behulp waarvan de spreker tot uitdrukking brengt dat de genoemde handeling of toestand op het moment van spreken voor zover bekend (nog) niet heeft plaatsgehad. Een soort voorclimax, niet te verwarren met de anticlimax. Als zodanig staat de irrealis tegenover de realis. De realis zal ik u besparen. Is ook niet zo belangrijk.
In het Nederlands wordt de irrealis het vaakst weergegeven met dezelfde wijs die voor de realis wordt gebruikt, namelijk de aantonende wijs in combinatie met allerlei hulpwerkwoorden die een modaliteit uitdrukken, zoals zullen, kunnen en moeten. Waarom willen hier is weggelaten is mij volledig een raadsel. Mocht je willen moeten kunnen dan kun je je wil beter weglaten anders wordt het een moetje, ongetwijfeld. Alleen de gebiedende wijs is in het Nederlands een aparte wijs voor de irrealis. Onwijs, dat het nog voorkomt, gebieden? Nota bene is onze democratische samenleving. In ons poldermodel is allang geen plaats mee voor gebieden. Echt niet. Alleen maar meegaan.
Enfin. In heel veel andere talen bestaan naast de gebiedende wijzen nog meer wijzen om de irrealis mee uit te drukken, waarvan in het Grieks de aanvoegende wijs of conjunctief en de optatief de meest voorkomende zijn. Ze dragen overigens allemaal goud, wierook en mirre bij zich. Ze kunnen moeilijk zonder cadeautje aankomen, toch? Andere talen hebben nog meer aparte wijzen voor het weergeven van specifieke aspecten, zoals de dubitatief, de cohortatief, de interrogatief en de conditionalis. Daar zul je ze hebben. Ik kan ze niet onbenoemd laten, echt niet. Al zou u willen. In het kort dan maar, anders raakt u wellicht de draad nog kwijt.
De dubitatief is een werkwoordelijk aspect dat aangeeft dat de door middel van het werkwoord genoemde handeling of toestand onzeker of twijfelachtig is. Dubieus nietwaar? In sommige talen zoals het Bulgaars bestaat hiervoor een aparte vorm ofwel wijs. Het is net als met Bulgaarse yoghurt, bijna niet te vinden. In de meeste Romaanse talen zoals het Frans wordt de dubitatief uitgedrukt door middel van de conditionalis, die in vorm gelijk is aan de verleden toekomende tijd. Verleden toekomende tijd? Dat is verwarrend? Komt die nog of is die al geweest?
De cohortatief is een werkwoordelijk aspect dat een verzoek, aandringen, aanmoediging, wens, verlangen, doelstelling, bevel, doel of gevolg met betrekking tot de door middel van het werkwoord genoemde handeling of toestand uitdrukt. Wat een gezwam om niets zeg. Als ik nu eens gewoon zeg waar het op staat of slaat is dat niet veel handiger? Een pak slaag bijvoorbeeld, valt dat binnen de omschrijving? Volgens mij wel. Je kunt een pak slaag zelfs in het nu krijgen of straks. Als je hem in het verleden hebt gehad is daar ook niets mis mee. Blijkbaar heb je er dan niet onder geleden. Je leest dit immers nog.
De cohortatief verschilt als aparte wijs van andere vormen van de irrealis doordat hij alleen bij de eerste persoon verschijnt. Gelukkig maar. Je zult hem tegenkomen bij de buren of je vrienden, dat wil je toch niet meemaken? Als aparte wijs komt de cohortatief bijvoorbeeld voor in het Hebreeuws en Koreaans. Ik bedoel maar. En het moet gezegd, het is een schattig deuntje. Een soort ‘slaap, kindje slaap’, maar dan anders.
De conditionalis of voorwaardelijke wijs is een werkwoordsvorm die gebruikt wordt ter aanduiding van de gevolgen van een voorwaarde. Soms wordt de voorwaardelijke wijs ook gebruikt in de als-bijzin of in combinatie met de aanvoegende wijs. De voorwaardelijke wijs komt voor in verschillende talen en wordt vervoegd naar persoon of getal. Er zijn ook tijden en in sommige talen ook actief / passief. Dat we dat nog mogen meemaken lieve lezer? Dat er tijden zijn. Getijden zou ik daar aan willen toevoegen. De herfst en de winter, vrij passief. De lente en de zomer daarentegen super actief. Laat die laatste twee maar snel weer komen. Opdat we dan weer lekker kunnen feesten en dronken worden. Lekker met alle cohortatieven op stap en helemaal out gaan. Zo dronken worden als een malle cohortatief samen met je lief. Wat wenst u zich nog meer?
De cohortatief is een werkwoordelijk aspect dat een verzoek, aandringen, aanmoediging, wens, verlangen, doelstelling, bevel, doel of gevolg met betrekking tot de door middel van het werkwoord genoemde handeling of toestand uitdrukt. Kunt u nog volgen? De cohortatief verschilt als aparte wijs van andere vormen van de irrealis doordat hij alleen bij de eerste persoon verschijnt. Gelukkig maar, want als deze overal, bij iedere persoon zou verschijnen, zou het einde helemaal zoek zijn. De irrealis is een aspect van werkwoorden met behulp waarvan de spreker tot uitdrukking brengt dat de genoemde handeling of toestand op het moment van spreken voor zover bekend (nog) niet heeft plaatsgehad. Een soort voorclimax, niet te verwarren met de anticlimax. Als zodanig staat de irrealis tegenover de realis. De realis zal ik u besparen. Is ook niet zo belangrijk.
In het Nederlands wordt de irrealis het vaakst weergegeven met dezelfde wijs die voor de realis wordt gebruikt, namelijk de aantonende wijs in combinatie met allerlei hulpwerkwoorden die een modaliteit uitdrukken, zoals zullen, kunnen en moeten. Waarom willen hier is weggelaten is mij volledig een raadsel. Mocht je willen moeten kunnen dan kun je je wil beter weglaten anders wordt het een moetje, ongetwijfeld. Alleen de gebiedende wijs is in het Nederlands een aparte wijs voor de irrealis. Onwijs, dat het nog voorkomt, gebieden? Nota bene is onze democratische samenleving. In ons poldermodel is allang geen plaats mee voor gebieden. Echt niet. Alleen maar meegaan.
Enfin. In heel veel andere talen bestaan naast de gebiedende wijzen nog meer wijzen om de irrealis mee uit te drukken, waarvan in het Grieks de aanvoegende wijs of conjunctief en de optatief de meest voorkomende zijn. Ze dragen overigens allemaal goud, wierook en mirre bij zich. Ze kunnen moeilijk zonder cadeautje aankomen, toch? Andere talen hebben nog meer aparte wijzen voor het weergeven van specifieke aspecten, zoals de dubitatief, de cohortatief, de interrogatief en de conditionalis. Daar zul je ze hebben. Ik kan ze niet onbenoemd laten, echt niet. Al zou u willen. In het kort dan maar, anders raakt u wellicht de draad nog kwijt.
De dubitatief is een werkwoordelijk aspect dat aangeeft dat de door middel van het werkwoord genoemde handeling of toestand onzeker of twijfelachtig is. Dubieus nietwaar? In sommige talen zoals het Bulgaars bestaat hiervoor een aparte vorm ofwel wijs. Het is net als met Bulgaarse yoghurt, bijna niet te vinden. In de meeste Romaanse talen zoals het Frans wordt de dubitatief uitgedrukt door middel van de conditionalis, die in vorm gelijk is aan de verleden toekomende tijd. Verleden toekomende tijd? Dat is verwarrend? Komt die nog of is die al geweest?
De cohortatief is een werkwoordelijk aspect dat een verzoek, aandringen, aanmoediging, wens, verlangen, doelstelling, bevel, doel of gevolg met betrekking tot de door middel van het werkwoord genoemde handeling of toestand uitdrukt. Wat een gezwam om niets zeg. Als ik nu eens gewoon zeg waar het op staat of slaat is dat niet veel handiger? Een pak slaag bijvoorbeeld, valt dat binnen de omschrijving? Volgens mij wel. Je kunt een pak slaag zelfs in het nu krijgen of straks. Als je hem in het verleden hebt gehad is daar ook niets mis mee. Blijkbaar heb je er dan niet onder geleden. Je leest dit immers nog.
De cohortatief verschilt als aparte wijs van andere vormen van de irrealis doordat hij alleen bij de eerste persoon verschijnt. Gelukkig maar. Je zult hem tegenkomen bij de buren of je vrienden, dat wil je toch niet meemaken? Als aparte wijs komt de cohortatief bijvoorbeeld voor in het Hebreeuws en Koreaans. Ik bedoel maar. En het moet gezegd, het is een schattig deuntje. Een soort ‘slaap, kindje slaap’, maar dan anders.
De conditionalis of voorwaardelijke wijs is een werkwoordsvorm die gebruikt wordt ter aanduiding van de gevolgen van een voorwaarde. Soms wordt de voorwaardelijke wijs ook gebruikt in de als-bijzin of in combinatie met de aanvoegende wijs. De voorwaardelijke wijs komt voor in verschillende talen en wordt vervoegd naar persoon of getal. Er zijn ook tijden en in sommige talen ook actief / passief. Dat we dat nog mogen meemaken lieve lezer? Dat er tijden zijn. Getijden zou ik daar aan willen toevoegen. De herfst en de winter, vrij passief. De lente en de zomer daarentegen super actief. Laat die laatste twee maar snel weer komen. Opdat we dan weer lekker kunnen feesten en dronken worden. Lekker met alle cohortatieven op stap en helemaal out gaan. Zo dronken worden als een malle cohortatief samen met je lief. Wat wenst u zich nog meer?
05-02-2017
In 't Honderd
Twee huizen staan er in de Groningse streek Honderd. Gemeente Loppersum is er trots op. Het is een wiskundig gebied met geschiedenis. Eén van de twee huizen aan de Honderdsterweg (de enige weg) draagt de naam ’t Honderd. Taal- en rekenkundige geleerden zijn het er alleen niet over eens waar de naam ‘Honderd’ precies vandaan komt.
Volgens Jan Abrahamse (cartoloog uit Vlissingen) stamt Honderd af van het Romeinse woord ‘hundredum’, groot honderd, een maat die 300 Groningse roeden van 16 voeten meet, 65,70 are.
Anderen beweren dat Honderd verwijst naar de oppervlaktemaat hont, 100 roeden, 16,27 are.
Het goede antwoord loopt ergens in ’t Honderd.
Bron: Wikipedia
Inzending themawedstrijd ZKC (Zeer korte column) op website Column X. Schrijf een column in 100 woorden.
Volgens Jan Abrahamse (cartoloog uit Vlissingen) stamt Honderd af van het Romeinse woord ‘hundredum’, groot honderd, een maat die 300 Groningse roeden van 16 voeten meet, 65,70 are.
Anderen beweren dat Honderd verwijst naar de oppervlaktemaat hont, 100 roeden, 16,27 are.
Het goede antwoord loopt ergens in ’t Honderd.
Bron: Wikipedia
Inzending themawedstrijd ZKC (Zeer korte column) op website Column X. Schrijf een column in 100 woorden.
Abonneren op:
Posts (Atom)