Posts tonen met het label café eijlders. Alle posts tonen
Posts tonen met het label café eijlders. Alle posts tonen

23-07-2024

Verslag Eijlders Dichtersmarathon 2024

Verslag Eijlders Dichtersmarathon – Het Pure en Natuurlijke, Amsterdam , 21 juli 2024
Locatie: Café Eijlders - Korte Leidsedwarsstraat 47 - Amsterdam
En een YouTube video van mijn optreden, met dank aan Marius W. de Pijper (Depipro)
 
Het motregent in Amsterdam. Nadat ik foto's heb gemaakt van het kersverse monument voor Peter R. de Vries op het Leidseplein loop ik richting Café Eijlders. De eerste dichters zijn al aan de gang en ik kruip achterin het café, nadat ik me heb aangemeld. Er zijn pakweg 15 mensen aanwezig en ik ben al snel aan de beurt. Thuis heb ik al het een en ander voorbereid en op papier gezet. De vraag is hoeveel tijd er is om voor te dragen. Ik besluit het publiek zelf te laten kiezen tussen een gedicht en haiku's. 
Wanneer ik naar voren wordt geroepen blijkt de microfoon en de katheder niet op de treden maar voor de treden richting toilet en keuken te staan. Geen probleem, maar toch een beetje vreemd. Ik kan natuurlijk zelf kiezen om op de treden te gaan staan, maar besluit dit niet te doen. 
Ik ben aangekondigd als dichter uit Helmond die op de vlucht is geslagen voor de ontsnapte serval (grote tijgerkat) in Helmond. Daar haak ik dan maar op in en vraag het publiek of ze bekend zijn met dit laatste nieuws uit de provincie en of ze in Amsterdam geen servals hebben? Niet dus, wel andere dieren. Enfin. Ik begin.
 
Goedemorgen / goedemiddag allemaal,
 
Om te beginnen, zo u wil om meteen met de deur in huis te vallen, eerst het verhaal, ons
verhaal van Café Eijlders op de website.
Ik citeer:
‘Ook nu nog zou John Eylders [met Griekse y] zich thuis voelen in het café, met zijn mengeling van theater/ concert-gangers, buurtgenoten, toeristen en zelfs een enkele intellectueel.’
Einde citaat:
Graag vingers omhoog van degenen die zich niet in dit rijtje thuis voelen. En hun verhaal
waarom uiteraard. Kort want ik heb maar 5 minuten. [Resultaat: 0 vingers, allemaal dus]

Dit jaar een bijzonder jaar, een bijzonder jubileum.
Een heel groot aantal dichters heeft dan namelijk 25 jaar lang elke derde zondag van de
maand op de treden in café Eijlders gestaan. Met nog grotere aantallen gedichten en een
ontelbaar aantal woorden.
Graag vingers omhoog wie zich NIET in dit rijtje thuis voelt ... ehhh ... WEL natuurlijk.
[Resultaat: 0 vingers, publiek is schijnbaar in de war. Reacties op mijn vraag waarom geen vingers? 'We kunnen het niet volgen' en 'Het is verwarrend'. Ik geef het toe, te verwarrend]

Voor mij is het de tweede keer. En graag voeg ik een paar haiku's toe. Of toch liever een echt
gedicht? Het pure en natuurlijke. Aan u de keus. Gedicht of haiku’s? 
[Publiek in de zaal roept luid: 'Gedicht!']
Gedicht? Lastig. Ik heb erop gezocht. Op mijn eigenste weblog en kwam terecht in 2015. Het
zij zo.

Geloven (24-11-2015)
 
Geloof is een ongemeen goed.
Voor wie er in geloven wil smaakt het vaak zoet.

Geloof verschijnt in diverse vormen.
In zoele winden maar ook in stormen.

Ons gemoed maakt soms overuren.
Lijf en leden zijn dan nauwelijks te besturen.
 
Haast ongelofelijk maar zeker waar.
Zelfs geloof maakt de mens soms helemaal gaar.
 
De mond kookt, de ogen spuwen vuur.
Wild geloof wordt dan onbehoorlijk en guur.
 
De een zweert trouw, gelooft heilig in de kinderen.
Anderen vinden dat die apen het geluk alleen maar hinderen.
 
Geloof in eigen kunnen, ook al zoiets.
Hoopvol, maar vaak eindigt het in helemaal niets.
 
Ook daarin kun je dan weer geloven.
Diep vanuit de grond, aards in Zen, of helemaal van boven.
 
Je kunt ook geloven in het tegenovergestelde.
Het is mogelijk de opvoeding die ergens knelde.
 
Geloof dat is iets voor de dommen, die met een laag IQ.
Ze zweven liever, dan dat ze aarden in het nu.
 
Er is ook zoiets als geloof in mystiek en fantasie.
Vooral in donkere decembermaand gaan er flink wat door de knie.
 
Ze hemelen oude heren, met lange baarden gekleed in rode tabberds.
Vooringenomen, tijdelijk duurkoop, geloof op zijn allerbelabberdst.
 
Geloven, puur en zuiver, is niet voor iedereen vanzelfsprekend weggelegd.
Zoveel woorden, boeken vol geschreven, wie heeft er gelijk, zo onder ons gezegd.
 
Geloof in mensen, dieren, planten, dingen dat volstaat.
Gewoon eenvoudig blijven voeden, met liefde, in woord en daad.
 
[Publiek applaudisseert voorzichtig ... gelukkig maar]

 
In totaal zullen gedurende de hele dag van 10:00 uur in de ochtend tot 17:30 uur in de middag pakweg 73 dichters een voordracht doen, in blokken van een half uur voorgezeten door verschillende gast-hosten.

In de middag mag ik nog een keer voor een tweede ronde gaan en draag ik 6 haiku's voor, waarvan een met een korte inleiding over de totstandkoming van de desbetreffende haiku. Ik vraag het publiek of ze willen dat ik ze een of twee keer voorlees. 'Twee keer!' roept het publiek unaniem. Het zijn kenners. Haiku's lees je namelijk twee keer voor. Om de dubbele lagen te ontdekken. Ik begin en leg tijdens mijn voordracht uit dat sommige van mijn haiku's titels hebben, wat niet gebruikelijk is. Maar ik heb er voor gekozen om dit soms wel te doen.


Minimaal voor twee euro  (20-07-2024)
 
Ik ga voor kroket
Minimaal voor twee euro
Trek de klep open

 
Verdiepingkoorts  (28-06-2024)
 
Psychiater ziek
Verdiepingkoorts de oorzaak
Burnout in zijn hoofd
 
[En nu speciaal voor de Amsterdammers]
 
 
Huub Stapelkorting (27-06-2024)
 
In de aanbieding
Lift, boot, losse flodders met
Huub Stapelkorting

 
Argwaan (18-06-2024)
 
Argwaan is een vloek
Het ledigt ons vertrouwen
Op man en vrouw af
 
[En nu eentje die ik vanochtend heb geschreven, omdat mijn vrouw mij eraan herinnerde dat ik nog een haiku wilde schrijven over droevige bomen.]
 
 
Droevige bomen (21-07-2024)
 
Droevige bomen
Troosten elkaar broederlijk
Treurend, beuk en wilg


En tot slot: eentje met wat uitleg over de totstandkoming.
Ik zit op een website die iedere dag een schrijfprikkel presenteert, een prikkelwoord ter
inspiratie. Ik vind het altijd leuk om dit woord te verhaspelen of haast onzichtbaar terug te
laten komen in een haiku. Ik wil u uitnodigen om het prikkelwoord te ontdekken in deze
laatste haiku. Met tamtam!
 

Zebranierensoep (11-06-2024)
 
Zebranierensoep
Jaren lang gefermenteerd
Nu in supermarkt
 
 
[De haiku's worden beter ontvangen dan mijn gedicht. Zeker de eerste drie oogsten applaus.]
 
Ik kijk terug op een hartverwarmende dag. Mede dankzij de prima sfeer in Café Eijlders met een dito publiek. Kortom genoten. De Dichtersmarathon werd afgesloten met een voordracht van een van de organisatoren, Paul Lokkerbol. Die las, langzaam lopend tussen het publiek richting microfoon, een gedicht voor van dichter / barman Ronald M. Offerman: 'Het is niet op het plein', over de bezieling van Café Eijlders. Een ontroerend moment. 
 
Een dag later ontving ik nog een mail van de organisatie, hoe lief en attent. Ik deel hem hier.
 
Beste dichter,

Met bijzonder veel genoegen kijken wij terug op de dichtersmarathon van 2024.
Gisteren bracht een samenkomst van dichters uit vele windstreken alleen maar poëtisch genoegen in café Eijlders.
Het luisteren naar poëzie, elkaar ontmoeten en even bijpraten bracht een mooie onderlinge band.

De enthousiaste presentaties van Maarten Douwe Bredero, Jan Wagenaar, Frans Terken, Simon Mulder, Gwedolyn de Leeuw-Rammeloo, Kees van Meel, Kat Kreeberg, Marten Janse, Hans Marijnissen, Marijke Hooghwinkel, Donna Schilder en Jolies Heij gaven dynamiek en variatie in de voordrachten.
Heel veel dank voor hun bijdragen.

In velerlei vormen van gedichten werd door Nancy Krijnen, Mireille Buldeo Rai, Ron Hamming, Ria Bosch, Yvonne Liew-on, Rob Mientjes, Depipro, Katelijne Brouwer, Nelleke Lamme-den Boer, Rob Boudestein, Kees Leeuwerink, Jorina Hoogenboom, Frank Diamand, Katelijne Brouwer, Renate Spierdijk, Onno-Sven Tromp, Rudolphine Broekhuizen, Daan Timmer, Peter Bartels, Seraphina Hassels, Reinier van Delden, Vanya-Sin van Egmond, Joyce Hes, Anneruth Wibaut, Sabine van den Berg, Monique Boogmans, Ron van den Bosch, Delia Bremer,
Merapi Obermayer, Loes Raymakers, Vesna Spring, Ria Westerhuis, M.A. ter Haar, Bartho Kriek, Coby van Gerven, Angelo Berti en Maria de Graauw het pure en natuurlijke in deze wereld ten gehore gebracht.

Grote dank gaat uit naar Kees Godefrooij als mede-organisator en tevens presentator voor zijn inspanningen bij het samen mogelijk maken van dit evenement.

De gastvrouwen Jasmijn, Mieke en de gastheren Jesper, Patrick hielden op een goede wijze de inwendige dichter op niveau.

Wij gaan er even tussenuit, maar wel met ontzettend veel mooie plannen voor het seizoen 2024/2025.
Dat begint met een eerste dichtmiddag op zondag 15 september 2024.

Het was ons een waar genoegen.
Wij wensen je een zomer toe met overheerlijke rust, alle gewenste ontspanning en veel plezier.


Paul Lokkerbol
(mede namens Mieke van Beeren, Seraphina Hassels, Martin Wijtgaard) 
 


 
 

27-03-2018

Verslag Literair Podium PoëzieClub Eindhoven i.s.m. dichters Café Eijlders Amsterdam ter gelegenheid sluiting Kunstcafé Malle Abbe

Zondag 25 maart hielden dichters en schrijvers van Café Eijlders Amsterdam en PoëzieClub Eindhoven een Literair Podium in Kunstcafé Malle Abbe te Eindhoven. Het thema voor deze speciale editie was 'Van boven en onder de rivieren'. Een speciale editie omdat dit het laatste optreden was voor dichters en schrijvers van PoëzieClub Eindhoven in Malle Abbe. Wat hebben we er genoten. Voorafgaand aan het podium werd er nog een ode gebracht aan good old Leonard Cohen. Maar dat terzijde.

Van boven en onder de rivieren stroomden de dichters uit regio Amsterdam en Eindhoven binnen. Goed gemutst uiteraard. Het zou een gedenkwaardige middag en avond worden startend met lentezon, koffie, thee, bier en wijn. En niet te vergeten, worst en kaas op de bar. De middag werd afgetrapt door twee presentatoren, Pierre Maréchal van onder de rivier en Paul Lokkerbol van boven de rivier. Zij kondigden afwisselend in blokken de volgende dichters aan.

Kees Godefrooij
Martin Wijtgaard
Marije Hendrikx
Hubert Klaver
Kathinka Kreeberg

Hans F. Marijnissen
Rob Mientjes
Louis van Londen
Max Violier
Rick Kewal

Stanislaus Jaworski
Marijke Hooghwinkel
Jan Wagenaar
Jolies Heij
Adrie Maria Krabbendam

Bianca Hazenberg & Hans Daalmeier
Willem Adelaar
Ingo Oudenaerd
Bob Kalkman
Gérard Vromen

Martin van de Vijfeijke
Katelijne Brouwer
Paul Roelofsen

Remco Sligting
Angela Polderman
Johan Meesters
Pit van Nes
Hermien Koekkoek

Aan het einde was er nog gelegenheid voor Gerwout van Lodewyck de Cortenbergh, Julius Dreyfsandt Zu Schlamm, Bob Heiligers, Jeanine Hoedemakers en Anne Dijkstra om het open podium te betreden.
Daarna was het tijd voor afscheidsgedichten die speciaal te berde gebracht werden als bedankje aan Jan Van De Loo (57), uitbater Kunstcafé Malle Abbe en Hans Jarec de 79-jarige DJ (bekend als DJ van Dancing Aristo / Dancing Drijtap in de jaren 1965 tot 1974).

Ik heb genoten van deze mooie poëziemiddag en neem met enige weemoed afscheid van Malle Abbe waar ik mooie optredens en voordrachten heb mogen meemaken. Zoals daar vandaag de bijzondere voordrachten waren van Renate Spierdijk, met haar melancholische gitaar en heldere zang. Klein en intiem. Het kreeg zelfs de dichters stil. En ook het vitaminendicht van Hubert Klaver blijft in mijn geheugen gegrift. Zo ook het vaderpoëm van Willem Adelaar en het gedicht van Jolies Heij. Ach wat, ik druk het hier gewoon even af in toetsenbordinkt. Er moet toch een gedicht in dit schrijven. Het trof in ieder geval treffend het thema. Zo ook de bijdrage van Gérard Vromen, dichter afkomstig uit het diepe Zuiden, die in het Limburgs Amsterdam bezong.

Over de Lethe

Als ik een rivier had kon ik wegschaatsen
en Joni Mitchell liegt nooit. Er worden geen bomen
meer gekapt noch rendieren opgetuigd als in het
lied, maar de wens blijft zo lang jouw

seizoen van ijs voorziet. We zijn het liefste
kwijt wat ons bezielt, wat te dichtbij.
We koesteren de afstand, de overkant, niet
wat ons vasthoudt maar met de losse hand. Hij

houdt niet van mij, het noorden is te koud
voor veenbrand. Daarom duikt hij onder de
rivier, in de warmte van gloeilampen die

hem doen groeien en zijn twijfels verdampen.
De bedding is zacht, lente geeft vals licht af.
Over geen rivier haal ik hem nog terug naar hier.

Jolies Heij


Valse bescheidenheid is den dichter en schrijver vreemd. Vandaar mijn bijdrage ook maar even benoemd. Hij viel best in goede aarde. Toch een beetje dichter in mij. Een klein beetje. Gestart met niet de lichtste kost. Twee trioletten. Daarna een kleine gimmick. Een gedicht van vier seconden, refererend aan de strenge hantering van de regels tijdens dit podium. 'Denk eraan het moeten gedichten zijn en je hebt vier minuten de tijd om voor te dragen'. Waarvan akte. Ik had de eierwekker voor de zekerheid meegenomen.

Een triolet als schuiftrompet (05-12-2017)
Toilettriolet (06-12-2017)
Een gedicht van vier seconden (25-03-2018)
Lentekramp (28-03-2017)

Helaas heb ik de mooie middag en avond maar mee kunnen maken tot en met de voordracht van Gérard Vromen. De rest heb ik vernomen uit betrouwbare bronnen. Speciale dank gaat uit naar Jan en Hans van Malle Abbe. Het gaat jullie verder goed. Naar Jolies Heij voor het mooie gedicht. Naar Marije Hendrikx en Bianca Hazenberg voor de mooie foto's, waarnaar ik verwijs in de volgende link. Marije maakte de zwart-wit foto's en Bianca de kleurenfoto's zonder iPhoneformaat.
Ook de gasten van boven de rivieren wil ik nog even extra bedanken. Ze hadden een lange weg te gaan. Edoch de moeite waard. Ik was onder de indruk van het hoge niveau van de voordrachten.

Foto-impressie van deze mooie middag en avond is hier te zien. In chronologische volgorde de dichters die hierboven genoemd zijn (uitgezonderd Jeanine Hoedemakers en Anne Dijkstra).