Spoken zien

“Ik heb een spook gezien!” 

“Dat zie ik.”

 “Enorm groot.”

 “Hoe groot dan?”

 “Zo groot, het past amper in mijn verbeelding.”

 “Dat is wel heel groot.”

 “Ik moet het nog verwerken.”

 “Dat begrijp ik, is het de eerste keer dat je het ziet?”

 “Ik denk het wel, maar weet het niet zeker.”

 “Kun je het beschrijven, in stukjes verbeelden?”

 “Ik zal het eens proberen.”

 “Doe maar op je gemak, ik heb alle tijd, ik zie dat het je raakt.”

 “Raken doet het zeker, het klotst tegen alle kanten van mijn hersenpan aan.”

 “Dat is pijnlijk, begin eens met een eerste stukje.”

 “Een hoekje, een randje of een uit het middenstuk?”

 “Doe maar uit het middenstuk, dat is wellicht wat makkelijker!”

 “Het is wit!”

 “Spierwit, vaalwit of donker wit?”

 “Ik weet het niet, ergens ertussen in, en er zitten vlekken op.”

 “Hoe zien die vlekken eruit?”

 “Het lijken wel vingerafdrukken.”

 “Van een man of een vrouw?”

 “Geen idee, kan ook goed van een dier zijn.”

 “Hoeveel afdrukken zie je?”

 “Op dit stukje drie, maar op een ander zie ik er weer twee, lastig.”

 “Houd ze maar goed bij elkaar die stukjes, op naar een volgend beeld.”

 “Ik weet het niet hoor, ik word er helemaal draaierig van, allemaal die losse stukjes.”

 “Doe maar een beeld uit de rand, misschien helpt dat tegen de draaierigheid.”

 “Effen kijken hoor, ik zoek me te pletter, ze zijn moeilijk te vinden die randbeelden, ik ben toch meer van het totaalplaatje, maar dat ben ik al jaren kwijt.”

 “Houd het dicht bij jezelf, dat werkt het beste.”

 “Ik heb er een, best wel eng hoor.”

 “Hoezo dat?”

 “Nou … het is min of meer een footprint … en ik weet niet zo goed of dat nu wel past bij mijn spookbeeld.”

 “Maar een footprint is toch alleen maar een goede basis om mee verder te gaan?”

 “Daar heb je een punt. Hee, hier heb ik er nog een. Ongelofelijk. Ook deze matchen met elkaar.”

 “Mazzelkont … zie je wel dat het gaat lukken … wat zie je precies?”

 “Nou, het ene beeld draagt een stukje sandaal en het andere beeld vult dit aan, geweldig toch?”

 “Zullen we dan nu voor een hoek gaan?”

 “Ik weet het niet hoor, hoekbeelden zijn niet makkelijk. Bijna altijd blauw. Te luchtig voor mij.”

 “Misschien beter stoppen dan en de volgende keer verder?”

 “Graag, I’m too puzzled voor mijn eigen spook!” 

--------------------------------------------

Wekelijkse schrijfopdracht Schrijven online #521 - Ik heb een spook gezien (27 augustus 2024)

Nadine van de Sande
“Je kijkt alsof je een spook gezien hebt!” Die uitdrukking kennen we allemaal. In de opdracht van deze week is dat ook zo. Je personage heeft iets gezien dat zo naar, eng of verwarrend is dat het die uitroep bij een ander uitlokt. Probeer mee te nemen dat je personage niet goed onder woorden kan brengen wat het heeft gezien zonder de nodige scepsis op te roepen, dat maakt het verhaal spannender.
Je mag kiezen voor een spreekwoordelijk spook – dat nare, enge, verwarrende element – maar echte spoken zijn ook welkom in dit verhaal. Het maximale woordenaantal is 400. 

120 Woorden September 2016

120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.


Even slikken (02-09-2016) (Themawoord: Gelei)

Ze trekt een vies gezicht. Dit is nou niet bepaald een smaakje naar haar goesting. Veel liever heeft ze haaienvinnensoep. Dat is haar favoriet. Voor haar mag alles naar haaienvinnensoep smaken. De liefde voor deze soep heeft ze al op jonge leeftijd ervaren. Bij oma. De beste haaienvinnensoepmaakster van de wereld. Op basis van vinnen van hamerhaai en tijgerhaai.

Nee, dit is toch even wennen. De consistentie en viscositeit is weliswaar vergelijkbaar. Maar toch, te veel gelei en te doorzichtig. Ook de kleine stukjes die erin drijven zijn niet echt lekker. Ze smaken toch wel ietwat zurig. En zuur is niet waar ze op zit te wachten, na het zoet. De volgende keer slikt ze alles in een keer door.


5E60E42BC5724FBF 142551ADA7717125 (05-09-2016) (Themawoord: Geen themawoord gekozen door redactie)

Normaal ben ik een kei in het oplossen van puzzels, cryptogrammen en sudoko’s. Maar het kraken van een code, dat is toch geheel andere koek.

Dit is hoever ik gekomen ben. Twee belangrijke cijferreeksen. 142551 en 7717125. De laatste reeks delen door de eerste. Afronden naar boven op heel getal. Maakt 54.

Ada is de vrouw van. Ze woont op postcode 5724 BC, in Ommel dus. Morgen is het de 5e, de dag waarop Ada’s man, Jan van Haven zijn 60e verjaardag viert. Jan werkt bij de FBF en nodigt alle 42 personeelsleden uit. Je wordt maar een keer 60 nietwaar?

Daar hoort verjaardagstaart bij. Op zo’n bijzondere dag. Appelvlaai. E voila het themawoord. Waar kan ik de prijs ophalen?


Appelvlaai (05-09-2016) (Geschreven n.a.v. vorige stukje 5E60E42BC5724FBF 142551ADA7717125)

Ik trakteer vandaag. Op deze bijzondere dag. Maar liefst 60 jaar is ie geworden, onze Jan. Al meer dan 41 jaar in dienst. Wie herinnert zich niet zijn 40 jarig jubileum vorig jaar? En nu dan 60 jaar.

Zoveel kaarsen passen niet op de vlaai. Ware het niet dat Jan zelf met de vondst kwam voor dit euvel. Uit ervaring geboren. Hij had het al jaren uitgebroed en nu was de gelegenheid daar. 60 Jaar was ook zijn vader geworden, de dag dat die zijn grootste uitvinding deed. Slagroom die nooit op gaat. Nooit gepatenteerd. Bedrijf FBF had daar een stokje voor gestoken. De slagroommarkt zou namelijk instorten. Zorgvuldig plaatste Jan de 60 minikaarsjes. Zelf gekneed. Met vet van FBF.


Geen thema (06-09-2016) (Themawoord: Geen themawoord gekozen door redactie)

Geen probleem. Geen enkel. Geen houvast. Geen enkel probleem. Geen kopzorgen. Geen twijfel. Geen schrijfangst. Geen spellingproblemen. Geen vingerreuma. Geen knikkend geknie. Geen rugklachten. Geen zitvleesgejammer. Geen pen kwijt. Geen deadline. Geen duizelingen. Geen nood aan wandelen. Geen geforceerd taalgebruik. Geen fantasie. Geen fictie. Geen woordspel. Geen redactie. Geen wiskundige berekening. Geen karmaworsteling. Geen kromme tenen. Geen commentaar. Geen hartjes. Geen jaloezie. Geen euforie. Geen themaweekwinnaar. Geen verliezers. Geen thema. Geen scheve ogen. Geen nekkijken. Geen issue. Geen trek. Geen gevogel. Geen gehaast. Geen schrijversblokkade. Geen gedicht. Geen gebrei. Geen licht. Geen duisternis. Geen papiergeprop. Geen internet. Geen mierengeneuk. Geen boosheid. Geen wanhoop. Geen leegte. Geen gesprekken met mezelf. Geen gesprek met de ander. Geen alles. Geen niets. Geen punt


Hippopotomonstrosesquippedaliofobie (06-09-2016)

Je zult er maar last van hebben. Angst voor lange zinnen. Daarom een eenvoudige oplossing. Een kort stukje met lange woorden. Mocht u door het lezen van mijn stukje oplopen tegen een chronischevermoeidheidssyndroom, pillen nodig hebben, hiervoor bestaat geen geneesmiddelenvergoedingssysteem.

De enige troost die ik u kan bieden is een arbeidsongeschiktheidsverzekering, tegen betaling van een medeverantwoordelijkheidsheffing uiteraard. Schrik niet, 10% van de te betalen premie. Ja, ik moet mezelf wel indekken tegen mijn eigen bedrijfsrisico’s natuurlijk.

Ik kan u wel een alternatieve oplossing aanraden. Zandzeepsodemineraalwatersteenstralen. Succes verzekerd. Deze behandeling wordt in twee sauna’s in Nederland gegeven. Een in Goes en een in Bloemendaal. Voor dit advies graag even 100 euro overmaken naar mijn accountantadministratieconsulent. Die man moet ook betaald worden.


Fantasiemisbruik (08-09-2016) (Themawoord: Geen themawoord gekozen door redactie)

Ja nu ga ik helemaal los hoor. En ik doe het ongecensureerd. Voila. Niets haal ik weg en alles schrijf ik op. Uit het blote hoofd. Heb overigens nog nooit een hoofd aangekleed gezien, maar dat terzijde. Geen thema. Ik zal ze krijgen. Verzin ik toch lekker zelf iets. Fantasiemisbruik, zo noem ik het.

Ik kruip in mijn kale hoofd. Ja, een hoofd kan kaal zijn. En ja, ook dat weet ik, het kan ook gekleed gaan, een kaal hoofd. Toupet heet dat, toch? Het kleed warm aan. Zeker in de winter. Een bonttoupet volstaat dan. In de zomer liever iets meer luchtig. Van doorlatende stof. Van tule? Nee, dat zweet te veel. Wat een thema? Fantasie. Ik misbruik het.


Johnnie Contant (10-09-2016)

Ik zit hier in een luie zetel heerlijk te luisteren naar Johnnie Contant. Heerlijk. Ik waan me op de prairie en in de moerassen van Louisiana. Of dat technisch en geografisch überhaupt kan weet ik niet. Maar het is verrekte mooi. Zijn warme stem komt binnen en ik zie duizend boeven door de prairie en het moeras trekken. Ze slepen de ijzeren bal aan een ketting aan hun voet mee. Sommigen redden het en anderen net niet. Zeker die in het moeras hebben moeite het hoofd boven te houden. De zuigkracht hè. Fnuikend en moordend. Net als de hete zon die op de kale hoofden van de boeven brandt. Ook moordend. Een schietschijf voor de gevangenbewaarders en de politie. Uch!


Ik lig al in de winkel (12-09-2016) (Themawoord: Taai)

Hoi, mag ik me even voorstellen. Mijn naam is Taai. Taai Taai om precies te zijn. En ik lig vanaf heden in de winkel. In de buurtsuper, de Appiehappie en ook in de vitrine van de bakker en 120W. Ik smaak uitstekend en beveel mezelf aan. Opdat ie weer mag genieten van al mijn lekkers. Ik lig aardig op de markt en minstens tot en met de eerste week van december in de aanbieding. Daarna kunt mij uiteraard tegen een zacht prijsje in de uitverkoop kopen. Laat me niet links liggen, en ook niet rechts want u weet niet wat u mist. Even door de harde laag bijten en ik garandeer u, een milde zachtheid treedt u tegemoet. Taai Taai.


Taaipee (12-09-2016) (Themawoord: Taai)

Mijn oma wil nog heel graag een keer de zee zien. En niet zo maar de eerste de beste zee, nee een zee ver weg. Eentje die niet te voet, te fiets of per auto te halen is. Het liefst wil ze met het vliegtuig weg, of de boot, voor het geval ze het vliegtuig mist. Geen cruise want die stinken te veel en zijn zeer milieuonvriendelijk. Een zeppelin ook liever niet, want die doet haar aan de Lindenberg denken, en dan brandt de oorlog weer los. Niet doen. Niet voor oma. We besluiten voor oma een toepasselijke locatie te kiezen. Op gehoor, want lezen kan ze sowieso niet meer. Haar oor valt op Taaipee. Waarom willen we geeneens weten.


Het korte leven van Jippie J. (13-09-2016) (THemawoord: Taai)

Toine Jacobs had maar een droom. Immigreren naar Amerika en cowboy worden. Helemaal wild was ie van indianen en cowboys. Om te kunnen wonen in de States moest ie eerst een baan vinden. Gelukkig wist ie veel van paarden en werd al snel rodeo. Hij veranderde zijn naam in Jippie J. Ook stuurde hij een brief naar zijn geliefde tante in Marokko. Een uitnodiging om precies te zijn. Ouwe taaie Jippie J. ging namelijk trouwen. Met Missy P. Het was geen succes dat huwelijk. Missy had een gokverslaving en verbraste Jippie’s geld in een mum van tijd. Door haar schuld moest ie al zijn paarden verkopen. Dat kon Jippie niet verkroppen en verhing zich ten einde raad in de schuur.


Referend(r)um(mies) (14-09-2016)

Alsof we het al niet veel te druk hebben met z’n allen? Maar ik ben de kwaadste niet en sta voor alles open. Zodra het de democratie maar dient. Niet te verwarren overigens met demoncreatie. Dat laatste refereert aan de geboorte van monsters indien er teveel zeggenschap geboden wordt, correctief zeggenschap oftewel verbeterend zeggenschap.

Ben benieuwd hoe de bedrijfswereld dit nieuwe gat in de markt oppikt. De mogelijkheid tot referendrummen. De marketingafdelingen spinnen er in ieder geval garen bij. Zadel potentiële klandizie op met keuzestress en overlaad haar met tal van keuzes. De referendummies trappen er met grote voeten in. Zij gaan voor de beste aanbieding. Geef het volk brood, spelen en veel te k(n)iezen en de democratie lijkt gered.


Peppie eet bij Kokkie (14-09-2016) (Themawoord: Taai)

Ja, en wat eet die dan? Dat is de hamvraag. Boerenham van een koe uit de koeienstal van Bertus Bachus? Nee. Maar we komen wel in de buurt. Een lang verhaal dat ik hier kort probeer te vatten, samen met een gehoornde koe. Komt ie.

Kokkie heeft, slim als ie is, de stal uitgedaan bij Bertus. Een vies werkske, waar een gepaste beloning bij hoort. Koek! Nee, geen slappe fledder van de koe, maar iets stevigs, iets taais. Een onvervalste Janhagel, bestrooit met anijs.

Nog nooit gezien en nog nooit van gehoord, zei Kokkie tegen Bertus. En hij kreeg de hele zak mee. Een toffe gozer die Bertus. Ja, en Kokkie had nog wat af te rekenen met Peppie. Aldus.


Op zoek naar Taai (14-09-2016) (Themawoord: Taai)

Ik zoek taai en beland op een vreemde website.
Name: Angelique Samantha Taai
Born: March 31, 1987, King Williams Town, Eastern Cape
Current age: 29 years 167 days
Major teams: South Africa Women
Batting style: Right-hand bat
Bowling style: Right-arm medium-fast
Zou ze morgen echt 29 jaar en 168 dagen oud zijn? Wat wordt verstaan onder een werpstijl ‘half-snelle rechterarm’?

Ik bekijk nog wat cijfers. Debuten en laatste wedstrijden van Angelique Taai in spelvormen ODI en T20I. Informatie te over. De laatste wedstrijd (ODI) is tegen Nederland, gespeeld in Potchefstroom. Nooit van gehoord.
Ik snap niets van de terminologie op de website. De website-editor heet Sambit Bal. Causaal verband? Het blijft taaie kost dat cricket. Zeker qua regels en tijdsduur.


Off the record (19-09-2016) (Themawoord: Record)

Een populaire term die lekker bekt. Net als by the way. Bij de weg daar gebeurt het. In het veld. Tussen neus en lippen door. Malen, malen, malen. Een paar uur later komt dan eindelijk de productie op gang en verdwijnt in kannen en kruiken van metaal. De witte motor. De koebeesten draaien iedere dag opnieuw hetzelfde plaatje af.

En de boer, die ploegde voort. Hoewel het gras dit niet echt nodig heeft blijft het een leuke sport. Glunderend met vette blosse wangen en de pet scheef op het hoofd tuurt hij naar de diepe voren die de ploeg achter laat. Hij leest er goed weer in. Ondanks de nieuwe dreigende bestemmingsplannen. Angst regeert. Off the record. No milk today.


Precordiaal (19-09-2016) (Themawoord: Record)

Er is maar een orgaan dat ik vol overtuiging koester, verdedig en zorgvuldig bewaak. Waar ik honderd procent voor ga en nooit afstand van zal doen.

Nee, het is niet mijn huid, die is van olifant. En ook niet mijn nieren. Die drenken in zoete alcohol, zijn bovendien deels van steen. Mijn galblaas evenmin, al spuwt ie gif. Longen dan misschien? Bij lange na niet, voor mij zijn ze slechts lucht.

Resten mogelijk maag en lever, maar die vallen mij toch iets te zwaar. Alleen mijn hersenen kunnen nog roet in eten gooien. Maar ach, die bestaat slechts uit dikke hersenpap.

Een bloedband heb ik maar met een orgaan, het is waar ik compleet voor ga, mijn lieve hart. Precordiaal.


Record gebroken (20-09-2016) (Themawoord: Record)

Ik heb zojuist een record gebroken. Het viel zomaar voor mijn voeten op de grond. Ik trok het ook wat hardhandig uit de vaatwasser. Maar ja. Shit happens. Mijn vrouw zal nu ongelooflijk kwaad zijn. Maar ik deed het echt niet met opzet. Nee, het ging per ongeluk.

Daar ligt het record nu. Gebroken op de vloer. Ik kan wel janken. Het heeft zo lang stand gehouden. En nu in het zicht van de finish, legt het record het loodje. Snel bedenk ik een verklaring. Eigenlijk een smoes. Een leugentje om bestwil. Niemand mag namelijk weten dat het record gebroken is.

Snel ruim ik de vaatwasser opnieuw in. Met de schone spullen. Nood breekt wet. Ik schakel mijn stopwatch in.


Roger Rabbit (21-09-2016)

Binnenkort is het weer Burendag en ik ben dit jaar aangewezen voor de organisatie. Dat heb je als je in een dorp woont met amper 500 inwoners. Vroeg of laat ben je aan de beurt.

Het is een lintdorp waar ik woon. Indirect zijn we dus allemaal buren van elkaar. En zo voelt het ook want iedereen doet mee. Naast lintdorp is het ook een kringdorp. In het midden staat een dorp en een kroeg. Ook geschakeld. Een weg richting plein doorbreekt de rijtjeswoningen.

Er is veel ruimte voor een springkussen. En daar zet ik op in. Tradities moeten in ere blijven. Vorig jaar King Kong. Dit jaar is Roger Rabbit weer aan de beurt. BBQ en oude spelen. Klaar.


Poging tot record (22-09-2016) (Themawoord: Record)

Al wekenlang telt Tinus Tokio zijn dagen. Een maand hebben ze hem gegeven. Eerst telt hij de dagen op zijn vingers. En nu de handen op zijn gaat hij door op een kalender. Afstrepen, dag voor dag. Hij is al bijna toe aan een nieuwe kalender. Binnenkort maar weer eens naar de Chinees.

Het maakt Tinus ook niet meer uit. Hij kan eten wat ie wil. Een maand? Op week dertien zit ie al. Dertien plus een dag. Om zijn zinnen te verzetten, verzint Tinus een nieuwe zingeving. Met zijn ziekte moet dat kunnen. Alle boeken heeft hij er al over gelezen. Het mag niet baten. Het enige wat Tinus rest is poging tot record. In eindeloos de dagen tellen.


Pin (26-09-2016) (Themawoord: Kegel)

Pin, dat is het goede antwoord van de laatste quizvraag. Zeker weten. Ik lever het papier in bij de wedstrijdleiding en wacht af. Ben benieuwd of iedereen de quiz op tijd zal inleveren. Hij is best moeilijk dit keer. Intussen is de stilte in het café te snijden. Fluisterend bestel ik een biertje. Dat heb ik wel verdiend.

Jammer dat er geen prijs wordt uitgereikt aan de snelste quizspeler. Dan zou ik vast gewonnen hebben. Hoewel? Dan moeten de antwoorden wel goed zijn. Ik twijfel daar een beetje aan. Maar die laatste vraag die heb ik zeker goed. Met mij meerderen vermoed ik. Waar zou ik dan het onderscheid kunnen maken? Ik neem nog wat pilsjes en word langzaam kegel.


Staaf (27-09-2016) (Themawoord: Kegel)

Gelukkig ben ik op tijd. Altijd haasten als ik naar het ziekenhuis moet. Parkeren lukt. Eigenlijk geen plek, maar ik zet hem gewoon achter die van een ander. Noodgevalletje zogezegd. Bovendien heb ik sowieso al last van mijn staafjes en kegeltjes. Heb niet voor niets een afspraak met mijn oogarts.

Bij de oogarts gaat het vlotjes. Staafjes en kegeltjes zitten en functioneren nog prima. Of ik koffie wil? Voor de tijd die rest. Ik vind het prima. Is ook meteen de gel in mijn oog uitgewerkt. Oeps, wel doordrinken, want de teller van de parkeermeter loopt stiekum door.

Tevreden loop ik naar de auto. Alles op tijd gered. Behalve, help de auto. Een ijzeren staaf door de vooruit. Waarom toch?


Angst voor asval (28-09-2016) (Themawoord: Kegel)

Daar zit ie dan weer, in een onmogelijke situatie. De zoveelste. Maar dit keer is het anders. Dit keer geeft hij niet op. ‘Toe maar, je kunt het!’ Moedigt hij zichzelf in gedachte aan. Het ziet er best komisch uit. Een buitenstaander zou zich er zelfs aan vergapen.

Gelukkig is de situatie veilig. Hij bevindt zich onder lotgenoten. Alleen die maken zijn lot nu wel erg zwaar. En een ding. Hij mag niet beven. Niet nu. Absoluut niet. Niet beven en niet trillen. Deze weddenschap moet ie winnen. Hoe dan ook. Van zichzelf en voor anderen. Zijn vrouw vooral. Die juicht deze recordpoging nog het meest toe.

Een langste askegel moet ie fabriceren. Pas dan kan ie stoppen met roken.

Gat in de puzzel

Beste lezers,

In april is het precies een jaar geleden dat de naam van ons puzzelblad veranderd is van ‘Bingo’ naar ‘WIN!’ Onderzoek heeft uitgewezen dat de verkoopcijfers, mede door de naamswijziging, drastisch zijn toegenomen. Exacte cijfers willen we gezien mogelijke meelezende concurrentie niet prijsgeven. Door het succes van ons blad willen we onze nieuwe lezers danken en de oude lezers iets extra’s bieden. Dit doen we in de vorm van een nieuwe extra rubriek.

Met de rubriek ‘Gat in de puzzel’ willen we een oplossing bieden aan de vele verzoeken van puzzelaars die bij de redactie de afgelopen jaren zijn binnengekomen. Het betreft vooral vragen over ontbrekende stukjes van legpuzzels. Helaas voldoet de puzzelmarkt onvoldoende aan deze vraag. Onderzoek door onze researchafdeling heeft uitgewezen dat er inderdaad nog geen markt voor is. Met de nieuwe rubriek snijdt het mes aan twee kanten. Wij kunnen onze service verruimen door toegenomen inkomsten uit abonneegelden en door het aanbieden van extra service bereiken wij een nog grotere doelgroep.

Hoe werkt het? Heel simpel. Fotografeer de legpuzzel met ontbrekende stukjes. Stuur de foto digitaal in via de email naar redactie@win.nl met onderwerp ‘Gat in de puzzel’. Zorg er wel voor dat de foto de juiste resolutie bevat, minimaal 300 dpi (dots per inch). Dit is noodzakelijk om te kunnen voorzien in geschikte replica’s voor uw missende puzzelstukjes. Vergeet niet uw naam en adres te vermelden in uw email. Vermeld ook hoe groot de puzzel is. De kosten bedragen 50 eurocent per puzzelstukje exclusief de verzendkosten. U ontvangt een acceptgiro bij de verzending.

We hopen onze lezers en abonnees een groot plezier te doen met deze nieuwe service.

Namens de directie en redactie van puzzelblad WIN!
Françoise Rouge – Pièce de Résistance

Toelichting:
Geschreven n.a.v. 7e schrijfopdracht op ColumnX (maart 2015), van professioneel schrijfcoach Hella Kuipers (http://heldenreis.nl):
De opdracht voor maart 2015:
-Schrijf een (fictief) artikel voor een krant/tijdschrift/suffertje/...
-Woordgrens: 300, plus één korte zin als nawoord met uitleg voor wat voor medium het geschreven is.
Ondanks het objectieve schrijven bestaat er natuurlijk voldoende ruimte voor creativiteit.

Vakantiepuzzel

Deur staat mijn voor de vakantie.
Aan hard vraagt hij bestemming naar mijn en klopt.
Heb dat hem ik vertel geen ik idee.
Beurs vermeld ik het jaar behoorlijk voor dat is gemak beurs erbij dit de.
Bij mij hij wat beter aankloppen de betreft kan dat buren.

Geen vakantie wil maar weten van de wijken.
Ik ben er toe aan en dat hij echt zegt nek hijgt in mijn.
Ik krijg waar antwoord dat hij vreemd opmaakt uit een hem als ik vraag.
Het wit ziet die knieën, zijn mijn aan hij.

Vandaag heb ik toeval aan het korte dat nou wil een broek.
Op al bijzonderheid is een zich dat.
Ook tussen vakantie nood en knieën verband zie ik geen witte aan.
Ik dus de uitleg vraag om vakantie.

Die spanning op knieën wie witte heeft leeft.
Geregeld vakantie heeft wie spanning op moet.
Te plausibel gaat ver maar lijkt me toch de verklaring.
Zeg ik niets kan ik er de verklaring mee en weerleg dat dan ook.

Over de alles zegt spanning de knie van doorbloeding.
Nader zal wel uitleggen het even hij me.
De vraagt een bukken om me vakantie moment te.
In en adem een slag halve te houden en draaien te de.
Ik brutaliteit overrompeld door vraag voldoe aan zijn.

Adem draai en houd slag halve ik mijn buk, in een.
Wat duidelijk later een wil de tel wordt zeggen mij vakantie.
Een mijn onder schop krijg kont ik geweldige.
De billen naar dat bloed zo acuut hard het zakt in mijn knieën.
Zie ik schiet mijn bloed en knieën overeind dat volstromen met.

Lekker voelt het best.
Nog, het sterker super voelt.
Lacht de in me gezicht mijn vakantie uit.
Toe wel je bent vakantie nu zie aan je dat.
Alleen met beamen dat ik maar rode kan knieën.

Gelijk ik moet de misschien, vakantie geven maar vreemd.
Ben toe aan ik vakantie.
Maakt mijn vakantie een blijdschap dansje voor de deur van.
Hij drukt nog hart voordat het vertrekt op hij me.

Knieën luisteren je altijd naar.
Van je ziel lichaam zijn zij de.
Ze nooit een beetje kluts rood kwijt dat altijd en houd de zorg raken ze.

6 – 3 – 5 – 4 – 1 – 2
4 – 3 – 6 – 1 – 9 – 7 – 8 – 5 – 2
8 – 4 – 3 – 5 – 2 – 6 – 1 – 7
11 – 4 – 5 – 2 – 9 – 12 – 1 – 7 – 14 – 3 – 13 – 6 – 8 – 10
7 – 4 – 2 – 3 – 6 – 11 – 8 – 5 – 10 – 1 – 9

6 – 3 – 4 – 1 – 8 – 5 – 2 – 7
9 – 14 – 10 – 13 – 12 – 6 – 8 – 1 – 11 – 7 – 5 – 2 – 3 – 4
2 – 10 – 5 – 14 – 7 – 6 – 13 – 9 – 8 – 12 – 3 – 1 – 11 – 4
3 – 9 – 2 – 7 – 6, – 8 – 5 – 4 – 1

7 – 12 – 6 – 4 – 11 – 3 – 9 – 5 – 1 – 2 – 8 – 10
3 – 5 – 7 – 2 – 6 – 4 – 1
3 – 6 – 12 – 10 – 9 – 8 – 5 – 2 – 1 – 4 – 7 – 11
3 – 1 – 4 – 7 – 2 – 6 – 5

5 – 8 – 7 – 3 – 1 – 2 – 4 – 6
5 – 7 – 3 – 1 – 2 – 6 – 4
9 – 4 – 6 – 10 – 5 – 3 – 7 – 8 – 1 – 2
8 – 10 – 12 – 14 – 1 – 11 – 5 – 6 – 13 – 7 – 2 – 9 – 3 – 4

8 – 4 – 7 – 6 – 9 – 1 – 5 – 3 – 2
7 – 2 – 5 – 8 – 3 – 6 – 1 – 4
1 – 3 – 6 – 9 – 5 – 4 – 2 – 7 – 8
4 – 7 – 3 – 8 – 10 – 9 – 11 – 6 – 1 – 12 – 5 – 2
5 – 3 – 1 – 2 – 8 – 4 – 6 – 7

5 – 8 – 7 – 3 – 11 – 10 – 1 – 4 – 2, – 6 – 9
6 – 5 – 3 – 1 – 10 – 7 – 2 – 4 – 11 – 9 – 8
3 – 7 – 6 – 5 – 2 – 8 – 1 – 4
11 – 8 – 10 – 3 – 5 – 1 – 9 – 2 – 4 – 13 – 6 – 7 – 12
5 – 1 – 2 – 7 – 11 – 4 – 8 – 3 – 6 – 9 – 10

4 – 2 – 1 – 3
2, – 3 – 1 – 5 – 4
3 – 1 – 6 – 4 – 8 – 7 – 2 – 5
7 – 4 – 2 – 8 – 10 – 3 – 1 – 9 – 6 – 5
7 – 1 – 9 – 6 – 5 – 8 – 2 – 4 – 3

8 – 4 – 5 – 6 – 2, – 7 – 9 – 3 – 1
2 – 5 – 3 – 1 – 4
3 – 9 – 5 – 6 – 2 – 7 – 8 – 4 – 10 – 1
5 – 4 – 7 – 10 – 1 – 9 – 3 – 8 – 2 – 6

5 – 2 – 4 – 1 – 3
5 – 6 – 4 – 7 – 2 – 1 – 3
2 – 11 – 4 – 5 – 13 – 6 – 14 – 9 – 3 – 7 – 1 – 12 – 8 – 15 – 10

Kun jij de puzzel oplossen? Zet de woorden dan in de goede volgorde.
Plaats de juiste versie van het verhaal als reactie onder deze column.
Degene die de puzzel het eerste oplost ontvangt een leuke prijs.
Vergeet niet je emailadres te vermelden.
Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.
Bekendmaking uitslag op 15 september 2014.
Succes en veel plezier.

Uitslag van de puzzel:

De vakantie staat voor mijn deur.
Hij klopt hard aan en vraagt naar mijn bestemming.
Ik vertel hem dat ik geen idee heb.
Voor het gemak vermeld ik erbij dat dit jaar de beurs behoorlijk beurs is.
Dat hij wat mij betreft beter bij de buren kan aankloppen.

Maar de vakantie wil van geen wijken weten.
Hij hijgt in mijn nek en zegt dat ik er echt aan toe ben.
Als ik hem vraag waar hij dat uit opmaakt krijg ik een vreemd antwoord.
Hij ziet het aan mijn knieën, die zijn wit.

Nou wil het toeval dat ik vandaag een korte broek aan heb.
Dat is op zich al een bijzonderheid.
Ik zie ook geen verband tussen witte knieën en nood aan vakantie.
Dus vraag ik de vakantie om uitleg.

Wie witte knieën heeft die leeft op spanning.
Wie spanning heeft moet geregeld op vakantie.
De verklaring lijkt plausibel maar gaat me toch te ver.
Ik weerleg dan ook de verklaring en zeg dat ik er niets mee kan.

De doorbloeding van de knie zegt alles over spanning.
Hij zal het me wel even nader uitleggen.
De vakantie vraagt me om een moment te bukken.
En de adem in te houden en een halve slag te draaien.
Overrompeld door brutaliteit voldoe ik aan zijn vraag.

Ik buk, houd mijn adem in en draai een halve slag.
Nog geen tel later wordt me duidelijk wat de vakantie mij wil zeggen.
Ik krijg een geweldige schop onder mijn kont.
Zo hard dat het bloed in mijn billen acuut naar mijn knieën zakt.
Ik schiet overeind en zie dat mijn knieën volstromen met bloed.

Het voelt best lekker.
Sterker nog, het voelt super.
De vakantie lacht me uit in mijn gezicht.
Zie je nu wel dat je toe bent aan vakantie.
Met knikkend rode knieën kan ik dat alleen maar beamen.

Heel vreemd, maar ik moet de vakantie gelijk geven.
Ik ben aan vakantie toe.
Van blijdschap maakt de vakantie een dansje voor mijn deur.
En voordat hij vertrekt drukt hij me nog op het hart.

Altijd luisteren naar je knieën.
Zij zijn de ziel van je lichaam.
Houd ze altijd een beetje rood en zorg dat ze nooit de kluts kwijt raken.