120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Retro Tull (01-10-2015) (Themawoord: Retro)
Mijn lange haren kriebelen langs de oren en blijven steeds hangen tussen mijn mond en het tuutje van mijn dwarsfluit. Sinds kort studeer ik klassieke dwarsfluit. Ben overgestapt van blokfluit want veel liever speel ik horizontaal dan vertikaal. De dwarsfluit biedt ook veel meer mogelijkheden qua klanklijn en muziekspectrum. Mocht het me niet bevallen kan ik de klassieke kennis altijd nog aanwenden voor jazzzzzz en rrrrrock en blueeezzzzz. Mijn grote voorbeeld is Ian Anderson. Doch niet voor zijn dwarsfluit talent maar voor zijn uitspraken en intellect. Wie kent hem niet? Ik ga even Retro Tull en zoek op Wikipedia zijn adagio en adagium. Het tempo waarmee Ian teksten lanceert is geniaal. Vertaald in muzieknoten smaakt het naar hazelnoot. Zonder dope.
Kijk - en luistergeld (05-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Ik schop de dokter nog net niet onder zijn… Wat is dat ding koud! Een afkoelingsperiode kan ik wel gebruiken, maar dit gaat wel erg ver. Ik zie dat de dokter rode oren krijgt. Zie ik het goed? Er komt zelfs een beetje stoom uit. Ik ben jaloers, liefst zou ik zelf even stoom afblazen.
Ik mag mijn hemd weer dichtknopen. Ik blijk helemaal oké te zijn. Wat een teleurstelling. Ik had toch wel gehoopt op een heel klein beetje ziek zijn. Komop zeg. Ben ik helemaal voor niets naar de dokter getogen? Dat kan niet waar zijn. Of ik de tien euro contant wil afrekenen of wil pinnen? Ik pak de dokter bij zijn stethoscoop en draai langzaam aan.
Borstkijker (05-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Met een dun opgerold papiertje leg ik mijn oor te luister op haar linkerborst. ‘Sssstttttttiiiiiillllllll zijn’, fluister ik haar toe en leg mijn vinger op haar lippen. Dat vindt ze niet prettig. Het stil zijn. Ik hoor haar hartje zachtjes bonken. Het klinkt als Bachse pauken die met het juiste timbre resoneren. Haar borst gaat ook op en neer. Ik voel het papier langs mijn oor op en neer glijden. Het geeft een geil gevoel, dat ik onmiddellijk onderdruk. Zeg, ik ben haar dokter, dit kan niet, dit mag niet. Maar helaas, ik kan het amper onderdrukken, het gevoel glijdt langs mijn ruggengraat naar beneden. Mijn stethos vloept omhoog. Krijgt een scoop. Een stethoscoop. Snel laat ik haar borsten los.
Schoepstoot (06-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
In de visserij is het heel gebruikelijk om nieuwe vissers op een ludieke wijze te verwelkomen. Zo ook in Vissersgat, een plaatsje gelegen in België, net voorbij Antwerpen. Vissersgat is vooral gekend van de bouw van grote schoepen. U kent ze wel, die dingen die water verplaatsen. Wel diezelfde schoepen zijn nu ook de inzet van de ludieke begroeting. Nieuwe vissers worden in Vissersgat verwelkomt met een schoepstoot. Hoe? Vier andere vissers stoempen met een kleine schoep lichtjes tegen de nieuwe visser. Die verliest dan meestal zijn evenwicht en valt dan in het water. Vissers krijgen namelijk in Vissergat geen vuurdoop maar waterdoop. Onlangs werd een huisarts tot nieuwe visser gedoopt. Via zijn stethoscoop werd hij nadien aan wal gehezen.
Schootpoets (07-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
De faculteit Geneeskunde in Groningen is het helemaal beu. Het nieuwe collegejaar is amper bezig, of de nieuwe aanmeldingen komen alweer binnen. Maar het bestuur van de faculteit heeft een oplossing gevonden. Middels een prijsvraag, ja, een prijsvraag, het bestuur beseft heel goed hoe duur de opleiding is en hoe lang het duurt voordat de studieschuld is afbetaald, wordt een eerste voorselectie aan de poort gemaakt. Omdat de jonge potentials, de jonge peuten in spé, niet dom zijn en ongetwijfeld met grote getale het antwoord zullen vinden, wordt alleen degene met het meest ludiek omklede antwoord, beloond met de eerste prijs, een gouden stethoscoop. En dan nu de prijsvraag. Wat is schootpoets en wanneer werd het voor het eerst gebruikt?
State us cope (08-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Het was het moeilijkste woord dat tot dan toe op tafel was gekomen. Stethoscoop. Zoals altijd las ik eerst de antwoorden nog voor ik de vraag aan mijn tegenspeler stelde.
Hoe kwam de maker van Triviant überhaupt aan al die vragen? Welke critaria hanteerde hij bij zijn selectie? Ik besloot hem te bellen. Geen idee nog dat het hier een Engelsman betrof. Zijn telefoonnummer haalde ik van de doos. Meteen viel ik met de deur in huis.
‘Dear mister Triviant, how do you collect your questions? For example, what is a state us scope?’
‘Dear sir, are you kiddin’ me? Listen, I promise I’ll wear the state us cope next time we play naughty nurse. Does that answer satisfy you?’
Stethoscoop en troffel (09-10-2015) (Themawoord: Stethoscoop)
Een stethoscoop zonder dokter is als een metselaar zonder troffel. Maar wat als de metselaar nu eens de stethoscoop hanteerde en de dokter de troffel? Dan wordt het pas interessant.
De metselaar die luistert naar zijn stenen. Of ze nog goed ademen. Verstopt in de muur voelen zij zich vaak beklemd. Zo nu en dan lopen ze een flinke verkoudheid op. Zeler als ze staan naast een andere koude muur. Een kale muur, zonder isolatie met een winderige spouw.
De dokter die klopt en roert op de borst en rug van zijn patiënten om te kijken of alle cement nog hecht en zoekt naar losse voegen. Een lijf bouwkundig goed onderhouden vraagt om de juiste specie. Roodband schrijft ie voor.
Weekoscoop (10-10-2015)
Wat is dat nu weer? Een weekoscoop? Een nieuw woord opgenomen in de Dikke van Dale, laatste papieren editie? Een bioscoop die de hele week open is en waar voortdurend oude Polygoon-journaals vertoond worden? Een telescoop om de hele week onder de loep te kunnen nemen? Een stethoscoop om weke delen mee te beluisteren?
Wie zal het zeggen? Ik mag het nog niet verklappen. Binnenkort wordt het vertoond op de televisie. Op de televisie? Ja, op de televisie, niet op Facebook, dat is niet echt. Je kunt het bijna niet mislopen en al helemaal niet disliken. Die button bestaat niet op de televisie. Hou de televisie goed in de gaten. Kijk naar het beste idee van Nederland. De weekoscoop. SBS6.
Vertel me waar de bloemen zijn (12-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Ik sta bij het waterorgel en besef onmiddellijk, dit is niet de juiste plek. Het moet haast wel een fata morgana zijn, dat ik niet zie. Snel loop ik door mijn zelf gecreëerde sprookjesbos en ga op zoek naar een vliegend tapijt. Dat moet antwoord geven. En anders wel de tulpen. De tulpen die uit de Turkse aarde schieten. Zouden ze verliezen? Te mooi om waar te zijn. Wij zullen dan toch eerst moeten winnen. Bob en ik. We sjouwen verder in onze droom. Op zoek, ja op zoek naar wat? Naar antwoorden. Antwoorden op wat? Levensvragen in een pretpark. Een pretpark dat maar geen circus wordt. Het antwoord zal altijd ergens in de lucht rond blijven vliegen. Mooi toch?
Aant woord (12-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Hoeveel woorden ontlenen eigenlijk wel niet, wel dus, hun betekenis aan het Bargoens? Heul veul. Gestolen woorden zijn het eigenlijk, want ze worden gebezigd door dieven. De meesten stammen uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Nee, niet de dieven, de woorden. Maar eigenlijk nog vsn ver daarvoor. Uit het jiddisch.
Ik neem als voorbeeld het woord ‘antwoord’, voortgekomen uit ‘aant woord’. Voor het eerst uitgesproken ergens in de tiende eeuw, door Joden in het Rijnland. Om precies te zijn door een Jood. Die was zo lang aan het woord dat zijn omstanders vroegen: hoe lang blijf jij nog aant woord? Hij gaf onmiddellijk antwoord. ‘Heul lang!’ Sindsdien durfde niemand nog vragen te stellen. De Jood bleef aant woord.
Antwoorden bestaat (14-10-2015) (Themawoord: Antwoord)
Het ligt vlak naast Antwerpen. Hoe ik daar achter kwam? Ik ging zoeken op internet. Daar vindt je alles. Eerst naar Wikipedia. Daar kwam ik via Antwoorden terecht bij Antwerpen. Hoe? Door serendipity (ja, zoek dat maar op!).
Wat bleek? Antwerpen is afgeleid van Handwerpen. Ja, ze hakten vroeger je hand af en gooiden die in ’t Scheld indien je als schipper geen tol betaalde. Ze kunnen het verzinnen in België. Ik dacht. Zou Antwoorden dan mogelijk afgeleid zijn van Handwoorden? Ja hoor, met eenzelfde soort uitleg, maar net anders. Je hand wordt afgehakt als je niet het juiste wachtwoord (handwoord, antwoord) kent.
Naast Antwoorden vond ik ook Vragen. Dat ligt tussen Kontich, Aartselaar en Reet. Allemaal gevonden via Googlemaps.
Titel (17-10-2015)
Ik laat hem maar eens even staan. Titel. Best een komisch woord als je het een aantal keren snel achter elkaar uitspreekt. ‘Titel, titel, titel, titel, titel.’ Vijf keer volstaat.
Voel je de ‘l’ en de ‘t’ stuiteren in de mond. Het geeft een grappig mondgevoel. Alsof je op kookles bent bij Mastttterchef of Heelllll Holllland Bakttttt. Je kunt ze bakken, stomen, koken, stoven, frituren, sous videren, grillen, roken, en waarschijnlijk op nog wat andere manieren bereiden. De ‘l’ en de ‘t’.
Mijn voorkeur is roken. Dan smaken ze het beste. Goed roeren. Heel belangrijk. En er altijd bij blijven. Proeven ook, met regelmaat. Op het laatst nog even laten rusten en dan stevig kruiden. En klaar is de titel.
Els (19-10-2015)
Een prima boom, een els. Met alles erop en eraan kan hij er goed mee door. Bladeren, takken, stam, schors, noem het op, of hij heeft het. Hij verkleurt ook prachtig in de herfst. Niets zo mooi als een els.
Je kunt er ook mooi gereedschap van maken. Alles wat uit een els voort komt gaat jaren mee en ligt ook prima in de hand. Met het juiste handvat kan een els van grote betekenis zijn. Net als een eik behoort hij tot het edel ras van bomen en gereedschap. Er mag dan ook nooit iets van els omtbreken in een bos of gereedschapskist.
Een els is de ruwe diamant, de Mercedes onder de bomen en gereedschappen. Scherp en puntig.
Priemel (19-10-2015) (Themawoord: Priem)
Ik heb de laatste tijd vleselijk last van mijn priemel. Dat komt omdat het winter wordt. En die is meer nabij dan gedacht. Ik ben er al mee naar de dokter geweest. Maar die stuurde mij snel huiswaarts.
Ik had er veel te veel mee gespeeld vertelde de dokter. Daar kon mijn priemel niet tegen. En dat wist ik verdomde goed. Eigenwijs dat ik was wilde ik mezelf niet laten kennen. Voor wie? Mijn priemel laat mij niet los. En zeker niet op commando.
Nu heeft hij even vakantie. Ik gun het hem. Ieder jaar weer moet ie hard werken. Nu heeft hij rust. Totdat de winter voorbij is. Dan begint al het gepriemel weer opnieuw. Wanneer het voorjaar lonkt.
Radhakishun (19-10-2015) (Themawoord: Priem)
Wie? Wat? Hoe? Prem Radhakishun. Ik noem hem voor de gein altijd Priem. Doet het een belletje rinkelen? Een tafelheer van De Wereld Draait Door. Tot gisteravond. Omdat het priemen van Prem toch wel eventjes doorschoot. Je zult hem maar in je rug krijgen. Zo’n priem. Dat is bijna net zo erg als een koude douche bij Radar. Excuses de volgende dag of weken alom. Er moet iets rechtgezet worden. En toch, het laat altijd diepe wonden na, zo’n priem. Een favoriet gereedschap, wat zeg ik, wapen bij de Grieken en Romeinen. Goede timmermannen kunnen er nog mee overweg. Maar leen ze niet uit aan advocaten, columnisten en andere woord- en rechtkunstenaars. Dan mag je niet meer meedoen aan tafel.
Weekwoord (20-10-2015)
Een grappig woord als je het langzaam uitspreekt. Een week woord. In een zinnenspel van honderdtwintig woorden al helemaal. Een weekwoord moet gebruikt worden in het spel van de knikkers. Daarmee zou de naam van het woord, het naamwoord misschien beter sterk kunnen zijn of nog beter, stevig. Kortom een stevig woord. Stevigwoord. Moet wel binnen een week opgesoupeerd worden, maar dat mag geen probleem zijn. Laat de fantasie vieren, zoek de wikipedia’s af of doe gewoon normaal en gebruik het in de bedoelde betekenis. Maar… sleep het er niet bij. Daarvoor zijn weekwoorden toch te stevig. Misschien een uitdaging voor het volgende steekwoord (kan ook nog). Maak een verhaal bestaande uit een zin en gebruik daarin het weekwoord. Hevig!
Als ogen vuur spuwen (25-10-2015) (Themawoord: Priem)
Ogen die priemen. Wie kent ze niet? Vooral donkere en hele helle blauwe kunnen dat. Priemen in de zin van intens observeren, maar ook in de zin van oordelen, veroordelen. De hel blauwe ogen zijn zo mooi en lief dat deze binnen de eerste categorie vallen. Je kunt er zelfs verliefd op worden. Dan worden ze in plaats van helblauw hemelblauw.
Maar de tweede categorie kan bij intens gebruik schadelijk werken. Zeker als het voortdurend voorkomt. Minachting, boosheid, verachting ligt er in opgesloten, in die donkere kijkers. Het raakt de ziel van de ontvanger. De zwartkijker heeft het misschien niet eens in de gaten. Hoe zijn ogen vuur spuwen. Maar hij zal er toch iets bij voelen. Haat en liefde.
Rariteiten uit de kast (27-10-2015) (Themawoord: Kabinet)
Een schaaltje bananenschillen, met zorg geconserveerd. Het gipsen hoofd van Yreia, gezondheidsgodin (miniatuur). Pakje kauwgom, Stimorol. Drie kleine schaaltjes met bloemenblaadjes. Een vreemd insect in een glazen flesje, dood. Een klein Eiffeltorentje, naast een toren uit Pisa, scheef. Een plastic piramide, transparant, met daarin een kleine globe, moeder Aarde. Een luciferdoosje. Kurkentrekker. Puntenslijper. Pennenbakje. Olifantje van hoorn. Nietszeggende boeken. Klein Delfts blauw beeldje van een jong paartje dat elkaar zoent, met de handen op de rug. Spitting image achtige poppetjes van leden uit de Tweede Kamer. Klavertje vier van roze plastic. Dinky toy. Kleine kerststal uit Egypte. Medaille van de avondvierdaagse Biggekerke. Telefoonhouder met telefoon. Lamp Art Nouveau. Ik haal ze heel voorzichtig uit mijn kabinet en stof ze af.
Kabinet redt toerist (27-10-2015) (THemawoord: Kabinet)
Gabriel zit in een kano en houdt de oever van de Okavanga goed in de gaten. Hij voelt zich bespied door in- en uitheemse ogen. Zijn vakantie zit vol toeristen en enge beesten.
Aanvankelijk dacht hij veilig in de boot te zitten. De inboorling die de kano peddelde met een grote stok wist wat hij deed en oogde zelfverzekerd en stoer in zijn donkere spierenvel.
Lui achterover liggend, liet Gabriel zijn hand in het water mee glijden met de stroming. Dat had ie niet moeten doen.
‘Hap!’, zei een grote platte groene bek met hele scherpe tanden.
‘Watch out!’, riep de inboorling. ‘It’s a Kabi, very dangerous!’
Gelukkig lag er een Kabinet in de boot. Kabi’s zijn veel geld waard.
De zomer is weer heen (28-10-2015)
Ik kijk uit mijn raam
Bruin, blauw, zalm en oranje
Een herfstige chaos zonder franje
Bladeren bijna dood, sterven langzaam
Geworteld in de koude grond
Houdt een boom zich rechtop
Zacht wiegt wind zijn takkenkop
Noot spuwt zuurstof, heel gezond
Groen gras blinkt plastic strak
Tafel, stoelen, bankjes vol mos
Vogels zijn gevlogen, allen los
Uitgezonderd mussen op het dak
Regendruppels glijden van het glas
Halen elkaar wat hakkelend in
Heimelijk gespot door hangende spin
Aan een draad van vlas
Finish op een natte stoep
In mijn vijver geen gedonder
Kikkers, padden, ze duiken onder
Niet te vinden zonder loep
Rook dwarrelt uit de schoorsteen
Sliertig in grauw grijs blauw
Planten bezwijken onder zware dauw
De zomer is weer heen
Posts tonen met het label retro. Alle posts tonen
Posts tonen met het label retro. Alle posts tonen
31-10-2015
30-09-2015
120 Woorden September 2015
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
US closed (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
John, Richard, Paul, en George stappen uit de auto. Ze zijn net op tijd voor de herendubbel. Uit de gele auto halen ze zelf hun tassen. Daar mag niemand aankomen. Hopelijk wordt er vandaag met Tretorn gespeeld. Keiharde ballen. Daar houden de vier jongens van.
Intussen is ook de tegenstander gearriveerd en kan iedereen zich opmaken voor de grote finale. Ron, Keith, Charley, en Mick zijn er klaar voor. Ze dragen een rood tenue met grote tong.
Scheidsrechter is Pjotr Pergola. Maar dat is verder niet van belang. Zijn naam genoemd is voldoende voor een medaille na de wedstrijd.
De afloop is bekend. Toch? In de laatste set winnen de groene hairy boys uit Liverpool. Zij hebben uiteindelijk meer hits.
Mijn pergola is van goud (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
Nieuws. In de muziekarchieven van Johnny Hoes (platenbaas in ruste) is onlangs door zijn nazaten een belangrijke ontdekking gedaan. De familie heeft aanvankelijk geprobeerd het nieuws stil te houden, maar helaas, persmuskieten van Telegraaf en Story zaten er bovenop. In de archieven is een bijzondere opname ontdekt van een befaamde zangeres. Ben even haar naam kwijt. Het is een autobiografisch lied. De familie van Johnny is momenteel in conclaaf met nazaten van de befaamde zangeres of de opname uitgebracht mag worden. De rioolratten hebben inmiddels ontdekt dat er onderzoek is gedaan naar een pergola in de buurt van Stramproy. Er zou een stuk hout ontbreken. Essentieel voor waarheidsbevinding en authenticiteit van de recente opname, aldus de advocaten van de zangeres.
Nou ja! (03-09-2015)
Er loopt een rare vogel over mijn stoep. Ik kan hem niet helemaal plaatsen. Hij wappert met zijn vleugels, een beetje schuw, vlak boven de stoep. In grote vertwijfeling. Zal ik wel of zal ik niet? Dat zie ik hem denken. Maar vogels kunnen helemaal niet denken. Waarom dan die vertwijfeling? Kan ie eigenlijk wel vliegen. Of is het zo’n twijfelgevalletje, zo’n last-minute beslissertje, die pas bij dreigend gevaar net op tijd wegvliegt? Het kan natuurlijk ook zijn dat ie gewoon honger heeft. Maar dat eigenlijk niet durft toe te geven. Zo van, ik zie je wel, maar ga toch wegvliegen. Die ouwe mik van jou die blief ik niet, ik ga er bijna van over mijn nek. Nou ja!
Bittergarnituur (04-09-2015)
Bitter. Zo smaakt soms succes. Liever verkies ik zoet. Het is maar hoe het binnenkomt. Voor of achter op de tong. En niet in een keer. Heel even moet het door de mond rollen. Om het dan te koesteren in de hersenpan.
Lekker laten braden, stoven, of bakken. Gewokt succes. Niet meteen doorslikken. Maar goed proeven op de tong. Maak van het succes heel even tongfilet. Ontgraat het en snijdt de harde kantjes ervan af. Je krijgt het immers niet dagelijks toebedeeld. Een gezond portie succes.
Smaakt het na goed kauwen dan nog bitter, dat succes? Dan is mogelijk het vet aan vervanging toe. Oud mondvet verbittert ieder garnituur. Ook zoetigheid helpt dan niet meer. Zelfs pepermunt kan bitter smaken.
Voor eeuwig naar de knoppen (08-09-2015) (Themawoord: Knop)
Er gebeurt niets. Nogmaals druk ik op de knop.
“Ik denk dat de knop naar de knoppen is.”
“Waarnaartoe?”
“Naar de knoppen.”
“Echt?”
“Echt!”
“Ver weg?”
“Heel ver weg!”
“Komt ie nog terug?”
“Vast!”
“Ik mis hem nu al.”
“Ik ook.”
“Hij was altijd vriendelijk.”
“Zeker!”
“En klef!”
“Hoezo?”
“Nou, je weet toch wel wat ik bedoel?”
“Nee.”
“Dat ie zich altijd liet betasten.”
“Ja, ja, dat klopt. Hij liet zich graag aanraken.”
“Hij ging ook echt iets met je aan.”
“En uit!”
“Ja, ook uit. Aan en uit. Gelijk een knipperlicht.”
“Altijd kortstondige relaties.”
“Ja, het duurde nooit erg lang.”
“Zou hij nog ooit terugkomen?”
“Ik denk het niet.”
“Voor eeuwig naar de knoppen?”
“Voor eeuwig naar de knoppen!”
Knoppijn (09-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop omdraaien. Ik kan het niet. Weet niet eens waar die zit. Veel mensen kunnen het. De knop omdraaien. Soms voor even, soms voorgoed. Last van lage rugpijn? Ik draai even mijn knop om en dan heb ik nergens meer last van. Waar zit die knop mensen? Ik wil hem ook. Lijkt me de ultieme oplossing voor een hele hoop problemen. Last van de buren? Ik draai even mijn knop om. Dat wil ik ook! Last van de kinderen? Geen enkel probleem, ik draai gewoon even mijn knop om. Als ik die knop zou bezitten. Ik zou hem pijn doen. Echt. Tot tranen toe zou ik hem bewegen. Kon ik hem maar ergens kopen. Maar waar? Bij een knoppenwinkel?
Knap (10-09-2015) (Themawoord: Knop)
Patverdamme, mijn knap is kopat. Hij daet niet wot ik wil. Net nu ik hem het hordste nadig heb, loot ie mij in de steek. Het lijkt wel af ie mij vaar de gek haudt. Die klate knap. Of iemond heeft zitten klaten met mijn taetsenbard, dat is aak gaed magelijk. Het is in ieder gevol knop irritont. Door woor ik een A wil tikken tikt ie een O en vice verso. Ik ward er helemool gestaard von. Ben ap zaek gegoon noor een tongetje om de taetsen ap mijn taetsenbard te vervongen, moor zaols u kunt zien lieve lezer, het is mij heloos nag niet gelukt. De woterpamptong wil niet echt meewerken. Nag even praberen met de cambinatietong. Zucht.
Knopje (11-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop is het meest overschatte lichaamsdeel van de homo sapiens. Als homo ludens vraag ik me af of dat ook geldt voor de homo naledi. Er zijn zoveel lichaamsdelen gevonden bij de recente ontdekking van deze nieuwe mens dat daar ook het knopje bij moet zitten. Ik zeg met nadruk knopje want deze mens was erg klein.
Bij de man extern, bij de vrouw intern gepositioneerd, kan de knop zorgen voor extase, in sommige gevallen euforie, mits juist gestimuleerd. Dat zegt de homo erectus. De homo florensis betwijfelt dit dan weer. Zwaar overschat die knop. Maar ja, net als de homo naledi is de homo florensis klein van stuk. Gezegend met een klein knopje. Daar zit precies de overschatting.
Joost mag weten (11-09-2015)
Joost mag weten
Weten wat niet is
Stilte in de lucht
Rumoer op aarde
Wankel en vrij
Gevangen evenwicht
Twee gezichten
Zwart en wit
Grijzen taboe
Kleurrijke passie
Wat een mens niet kan
Bevroren in de sneeuw
Kunst van leven
Leven van kunst
Worstelingen in een mensenleven. Niemand is het vreemd. Bedankt Joost, voor wat je achterlaat. Jouw dubbelheid en hersenmanie heeft jou lastig achtervolgd. Nu is het aan de aardlingen om daar vrede mee te hebben. Troost aan nabestaanden, vrienden en familie. Woede ook. Verdriet dat gaat nog komen. Verdriet om een mooi mens, een talent. Jij bracht de schone kunsten voor mij een stukje dichterbij. Anders, ontwapenend, passioneel. Het licht achter de duisternis. Hopelijk hen je het gevonden.
Verschijningsvormen van twijfel (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Zal ik wel of niet vandaag of morgen spontaan of berekend met potlood of pen in de kamer of keuken een boeiend of saai epos of gedicht boetseren of borduren op papier of mijn tablet? Bewust of onbewust vraag ik me af, nee, ik weet het zeker, dat ik ooit of nooit de column van mijn leven zal schrijven, in de weet of met fantasie dat de lezer er alles of niets van zal begrijpen. Zal ik dan wel of niet een verklaring geven van mijn schrijven, of laat ik hem of haar in het ongewisse? Fantasie mag nooit weten worden en weten liever geen fantasie, want wie wil nu niet of wel verschijningsvormen van twijfel voor eeuwig zeker zien?
Twijfeltoren (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Vandaag een bezoek gebracht aan de grote Twijfeltoren. Wat stond ie er weer mooi bij. Onderaan de voet was een groot geel circus neergestreken. Gekke clowns op gekke fietsen. Ze staken allemaal in het geel en staken trots hun linkerarm omhoog. Het leek wel een soort ode, een groot geel saluut dat ze aan iets of iemand brachten. Ik vroeg me alleen af aan wie. Waar gaat dit over? Vroeg ik aan een Parisien. Ik zag hem twijfelen bij zijn antwoord. Een hekel heb ik daaraan. Aan mensen die grote twijfel leggen in beantwoording van op zich niet zo’n moeilijke vragen. Hij verwees me door naar een kerk. De Sacre Coeur Sans Doute. Daar zou ik mijn antwoord wel vinden.
Herinneringen uit een ver verleden (15-09-2015)
Ik word wakker op de kleuterschool. Vreemd. Mijn bed staat middenin het klaslokaal. Alle kindertjes zitten om mij heen. Net als de juf.
‘Mien, lees eens iets voor?’, roept de juf.
Maar dat kan ik helemaal niet. Ik zit nog op de kleuterschool. Hoe kan de juffrouw dat nu van mij vragen.
Ik zie mezelf mijn vinger opsteken.
‘Nee Mien, je mag niet naar het toilet, je bent net geweest!’
Ik voel het water in mijn broek lopen. In de klas ruikt het nu naar urine. Het stinkt. Bah.
‘Een verhaal Mien, we willen een verhaal horen.’
De juffrouw heeft zich voorover gebogen en legt haar oor vlak bij mijn mond.
‘Doe maar iets van Pinkeltje!’
Langzaam glij ik weg.
Ik,twijfel nooit (17-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Ik twijfel nooit. Weet alles zeker. Alles is simpel. Een plus een. Is toch twee? Waarom daaraan twijfelen? Heeft geen zin. Zeker weten gewoon. Er voor gaan. Geen laf gedoe. Staan voor iets. Linea recta volgen. Befehl ist Befehl. Ook naar jezelf. Nadenken komt later. Tijd voor oorlog. Twijfel leidt af. Waarom daaraan toegeven? Voor de finish. Flink gas geven. Schip strandt anders. Dat kan niet. Dat mag niet. Een, twee, drie. Volle kracht vooruit. Opletten op school. Alles goed leren. Netjes tanden poetsen. Gehoorzamen aan alles. Altijd braaf zijn. Alleen zeker weten. Houd twijfel buiten. Ik weet het. Het klinkt saai. Koet ke koet. Rucksichtlos er tegenaan. Niet meer omkijken. De finish nabij. Ik twijfel nooit. Weet ook niet.
Leeglopen (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Ik heb alles verzameld en zorgvuldig bewaard. In gedachten vergaard. In kartonnen dozen. Zo ook mijn hoofd. Emotie kon er niet meer bij. Grenzen moest ik stellen. Dat zette mij onmiddellijk aan het denken. Moet ik mijn gedachten nu aan gedichten of aan proza schenken?
Niemand die mij geloven zal. De tuinman verdrinkt in zijn eigen gras, zonder zwemvest in zijn blote bast. De lompe visboer die de wolken wiedt, de koning en zijn prinses, ze staan naakt wedergekeerd in schaduw en in licht. Allen, ja allen hebben ze de oren dicht. Volgepropt met modder, pier en Bibelebonse pap.
Zodra mensen langzaam leeglopen als een gieter, is er niemand meer die horen wil. Alleen al daarom heb ik alles bewaard.
Koeienwijsheid (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Geheugen, zo lek als een gieter. Dat komt omdat ik niet genoeg gras eet. Onderzoek heeft onlangs aangetoond dat het eten van gras de hersenen stimuleert. Het vergroot ook de opnamecapaciteit. Hoe dat kan? U denkt vast die is zo dom als een koe. Maar koeien zijn helemaal niet dom. Het zijn juist zeer intelligente beesten. En ik zal dat aantonen. Op dit moment schrijf ik naar het woord vijftig toe. Toe dan. Tel het maar na? Was het de eerste of de tweede toe waar vijftig op landde. Aha. Nu twijfelt u. Als u het natelt voelt u zich misschien dom. Maar als u het niet natelt dan wordt de domheid zeker niet weggenomen. Koeien zijn zo dom niet.
Baantjes (22-09-2015)
Dat heb ik weer. Disleksi. Een bizondere vorm ook nog. Ik voeg soms letters toe aan bestaande en niet-bestaande woorden. Ingewrikkeld, ik geef het toe. Soms laat ik ook lettes weg. Laat dat nou net in het zembad gebeuren. Ik trek daar iedere week baantjers. Crimineel hoe ik mijn best moet doen om een baantjer uit te zemmen. Waarom? Omdat er allemaal slagroomschepen in mijn vaarwater zemmen. Heel irrrrrritant. Ze zemmen ook nog vaak naast elkaar. Dan praten ze over kinderen en eten klaarmaken, of andersom. Soms duik ik dan maar onder hun door. Ik duik dan vlak voor hun gezicht weer boven water. Als ik heel boos ben sla ik ook nog even met mijn platvoeten op het water.
In klei gegoten (23-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Een handvat, een tuit, een vulopening en als het even kan een broes, dat moet ie allemaal bevatten. Grootte pakweg 15 liter. Eerst draai ik een flinke buik. Terwijl de klei door mijn vingers glijdt denk ik na over de afwerking. Glazuren? Ja. Wel zo handig met alle glazuren regen die tegenwoordig valt uit hevige wolkbreuken. Ik besluit meteen een trechter te kleien. Hoe moet anders die regen in de vulopening vallen? De tuit moet boven de buik uitkomen. Anders loopt ie spontaan leeg. Ik spreek uit eigen ervaring. Alle vaten moeten goed communiceren en ook het freatisch vlak overstijgen. Gelukkig is mijn tuin hoog gelegen. Nu nog hopen dat ie in de oven past. Mijn in klei gegoten gieter.
Zo lek als een ... (24-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Zeef. Nee, mandje. Nee, vergiet.
Ja, hoe zit het nou?
Niet.
Hoezo?
Nou, het is toch lek?
Lek als lekkend of lek als verklappend?
Nou, gewoon.
Letterlijk of figuurlijk?
Ik kan niet meer volgen.
Lek?
De hersens ja.
Die kende ik nog niet. Lekkende hersens.
Nou, gewoon. Als het geheugen je in de steek laat is het lek.
Als een vergiet?
Nee, als een mandje.
Je vergeet de zeef.
Nou nee, niet echt. Hoewel? Ik heb wel eens kokende hersens. Dan is het wel handig zo’n zeef. Voor het goed afgieten van kokend hersenvocht werkt dat wel fijner.
Ja, ja, het werkt allemaal nauw.
Ik ga er weer eens vandoor.
Waar naar toe?
Tuincentrum.
Hoezo?
Heb een lekke gieter.
Oh.
Bosnemers gezocht (28-09-2015)
Vandaag door het bos gelopen. Ik struikelde voordurend over de paddestoelen. Wat een rotdingen. Glad en glibberig en ze blijven ook nog eens plakken onder je schoenen. Eikels en denneappels, ook al zoiets. Dat niemand die troep eens even opruimt. Naast boswachters zou ik graag bosopruimers willen introduceren. Mensen die de takken van het pad afhalen en met een bosbezem de bladeren van de paadjes vegen. Gezond werk in de natuur. Belonen met de opbrengst uit het bos. Wel zo verdiend. Het bos geeft en neemt. Ook goed voor, of is het nu tegen, de werkeloosheid? Enfin, u weet wel wat ik bedoel. Uiteraard hoeven de werknemers, of moet ik zeggen bosnemers, niet te werken bij vorst. Ze krijgen vorstverlet.
Retroscoop (28-09-2015) (Themawoord: Retro)
Daar zit ik dan. Brilletje op, drie D. Chips en cola heb ik in het te kleine gat van de armleuning gefrot. De muziek klinkt oorverdovend hard uit de boxen. Sound rolt dolby surround door de zaal en kaatst terug op de kale muren. Het zwarte doek dat rood gekleurd is in mooi velours, trekt langzaam open. We gaan beginnen! Pauwen lopen met opgeheven knikkende nekjes over de bühne. Nooit gedacht dat wij nu al getrakteerd zouden worden op het nieuwste bont. Maar eerst gaan we nog even retro. Ik weet niet hoeveel bontjes passeren de revue. En al degenen die nog leven, komen even tot leven. Retrospannend vind ik het allemaal. Ik hoor de filmspoel achter mij rollen, retropolygoon.
In mijn element (30-09-2015) (Themawoord: Retro)
Ik tuur naar het plafond dat over de hele lengte en breedte bedekt is met een grote zwarte uit elkaar getrokken netkous. Een gatenweb omkleed door zwarte draden, hier en daar aan elkaar geknoopt met schoenveters. Waar zit nu toch die spin? Grote glazen bollen in groen, bruin, blauw en rood die op het net liggen, glinsteren fel door foute lichtspotjes. Het lijken grote ogen van een gevaarlijk insect. Maar het is niet de spin die ik verwacht. Bob Dylan murmelt poëtische woorden onder de naald van mijn pick-up. Zijn rauwe bronzen stem gaat een gevaarlijk duel aan met het Shure-element. Dat wint ie vol overtuiging. Geen enkel antwoord zweeft meer in wind. Ik blow en droom mezelf helemaal retro.
Maerten en Oopjen dansen de boogie woogie (30-09-2015)
Maerten Soolmans en Oopjen Coppit ze dansen samen de boogie woogie en dat doen ze voortaan hun leven lang. Gekleed in rokkostuum rocken ze samen afwisselend in grote balzalen, heel kunstig. Het heeft even geduurd en het mag wat kosten. We drinken er feestelijk een glaasje Mouton-Rothschild bij. Doe eens gek. Een uitstekende pure cabernet sauvignon, rood uiteraard. De favoriete kleur van good old Rembrandt. Hoe zou hij het licht nu laten schijnen op de gezamenlijke aankoop van het Louvre en het Rijks. zou hij ooit een vermoeden hebben gehad dat de beide portretten Maerten en Oopjen ooit 80 miljoen per stuk zouden opbrengen. Wat een huwelijksgeschenk. Om van te dromen toch? nu maar hopen dat het veel bezoekers trekt.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
US closed (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
John, Richard, Paul, en George stappen uit de auto. Ze zijn net op tijd voor de herendubbel. Uit de gele auto halen ze zelf hun tassen. Daar mag niemand aankomen. Hopelijk wordt er vandaag met Tretorn gespeeld. Keiharde ballen. Daar houden de vier jongens van.
Intussen is ook de tegenstander gearriveerd en kan iedereen zich opmaken voor de grote finale. Ron, Keith, Charley, en Mick zijn er klaar voor. Ze dragen een rood tenue met grote tong.
Scheidsrechter is Pjotr Pergola. Maar dat is verder niet van belang. Zijn naam genoemd is voldoende voor een medaille na de wedstrijd.
De afloop is bekend. Toch? In de laatste set winnen de groene hairy boys uit Liverpool. Zij hebben uiteindelijk meer hits.
Mijn pergola is van goud (01-09-2015) (Themawoord: Pergola)
Nieuws. In de muziekarchieven van Johnny Hoes (platenbaas in ruste) is onlangs door zijn nazaten een belangrijke ontdekking gedaan. De familie heeft aanvankelijk geprobeerd het nieuws stil te houden, maar helaas, persmuskieten van Telegraaf en Story zaten er bovenop. In de archieven is een bijzondere opname ontdekt van een befaamde zangeres. Ben even haar naam kwijt. Het is een autobiografisch lied. De familie van Johnny is momenteel in conclaaf met nazaten van de befaamde zangeres of de opname uitgebracht mag worden. De rioolratten hebben inmiddels ontdekt dat er onderzoek is gedaan naar een pergola in de buurt van Stramproy. Er zou een stuk hout ontbreken. Essentieel voor waarheidsbevinding en authenticiteit van de recente opname, aldus de advocaten van de zangeres.
Nou ja! (03-09-2015)
Er loopt een rare vogel over mijn stoep. Ik kan hem niet helemaal plaatsen. Hij wappert met zijn vleugels, een beetje schuw, vlak boven de stoep. In grote vertwijfeling. Zal ik wel of zal ik niet? Dat zie ik hem denken. Maar vogels kunnen helemaal niet denken. Waarom dan die vertwijfeling? Kan ie eigenlijk wel vliegen. Of is het zo’n twijfelgevalletje, zo’n last-minute beslissertje, die pas bij dreigend gevaar net op tijd wegvliegt? Het kan natuurlijk ook zijn dat ie gewoon honger heeft. Maar dat eigenlijk niet durft toe te geven. Zo van, ik zie je wel, maar ga toch wegvliegen. Die ouwe mik van jou die blief ik niet, ik ga er bijna van over mijn nek. Nou ja!
Bittergarnituur (04-09-2015)
Bitter. Zo smaakt soms succes. Liever verkies ik zoet. Het is maar hoe het binnenkomt. Voor of achter op de tong. En niet in een keer. Heel even moet het door de mond rollen. Om het dan te koesteren in de hersenpan.
Lekker laten braden, stoven, of bakken. Gewokt succes. Niet meteen doorslikken. Maar goed proeven op de tong. Maak van het succes heel even tongfilet. Ontgraat het en snijdt de harde kantjes ervan af. Je krijgt het immers niet dagelijks toebedeeld. Een gezond portie succes.
Smaakt het na goed kauwen dan nog bitter, dat succes? Dan is mogelijk het vet aan vervanging toe. Oud mondvet verbittert ieder garnituur. Ook zoetigheid helpt dan niet meer. Zelfs pepermunt kan bitter smaken.
Voor eeuwig naar de knoppen (08-09-2015) (Themawoord: Knop)
Er gebeurt niets. Nogmaals druk ik op de knop.
“Ik denk dat de knop naar de knoppen is.”
“Waarnaartoe?”
“Naar de knoppen.”
“Echt?”
“Echt!”
“Ver weg?”
“Heel ver weg!”
“Komt ie nog terug?”
“Vast!”
“Ik mis hem nu al.”
“Ik ook.”
“Hij was altijd vriendelijk.”
“Zeker!”
“En klef!”
“Hoezo?”
“Nou, je weet toch wel wat ik bedoel?”
“Nee.”
“Dat ie zich altijd liet betasten.”
“Ja, ja, dat klopt. Hij liet zich graag aanraken.”
“Hij ging ook echt iets met je aan.”
“En uit!”
“Ja, ook uit. Aan en uit. Gelijk een knipperlicht.”
“Altijd kortstondige relaties.”
“Ja, het duurde nooit erg lang.”
“Zou hij nog ooit terugkomen?”
“Ik denk het niet.”
“Voor eeuwig naar de knoppen?”
“Voor eeuwig naar de knoppen!”
Knoppijn (09-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop omdraaien. Ik kan het niet. Weet niet eens waar die zit. Veel mensen kunnen het. De knop omdraaien. Soms voor even, soms voorgoed. Last van lage rugpijn? Ik draai even mijn knop om en dan heb ik nergens meer last van. Waar zit die knop mensen? Ik wil hem ook. Lijkt me de ultieme oplossing voor een hele hoop problemen. Last van de buren? Ik draai even mijn knop om. Dat wil ik ook! Last van de kinderen? Geen enkel probleem, ik draai gewoon even mijn knop om. Als ik die knop zou bezitten. Ik zou hem pijn doen. Echt. Tot tranen toe zou ik hem bewegen. Kon ik hem maar ergens kopen. Maar waar? Bij een knoppenwinkel?
Knap (10-09-2015) (Themawoord: Knop)
Patverdamme, mijn knap is kopat. Hij daet niet wot ik wil. Net nu ik hem het hordste nadig heb, loot ie mij in de steek. Het lijkt wel af ie mij vaar de gek haudt. Die klate knap. Of iemond heeft zitten klaten met mijn taetsenbard, dat is aak gaed magelijk. Het is in ieder gevol knop irritont. Door woor ik een A wil tikken tikt ie een O en vice verso. Ik ward er helemool gestaard von. Ben ap zaek gegoon noor een tongetje om de taetsen ap mijn taetsenbard te vervongen, moor zaols u kunt zien lieve lezer, het is mij heloos nag niet gelukt. De woterpamptong wil niet echt meewerken. Nag even praberen met de cambinatietong. Zucht.
Knopje (11-09-2015) (Themawoord: Knop)
De knop is het meest overschatte lichaamsdeel van de homo sapiens. Als homo ludens vraag ik me af of dat ook geldt voor de homo naledi. Er zijn zoveel lichaamsdelen gevonden bij de recente ontdekking van deze nieuwe mens dat daar ook het knopje bij moet zitten. Ik zeg met nadruk knopje want deze mens was erg klein.
Bij de man extern, bij de vrouw intern gepositioneerd, kan de knop zorgen voor extase, in sommige gevallen euforie, mits juist gestimuleerd. Dat zegt de homo erectus. De homo florensis betwijfelt dit dan weer. Zwaar overschat die knop. Maar ja, net als de homo naledi is de homo florensis klein van stuk. Gezegend met een klein knopje. Daar zit precies de overschatting.
Joost mag weten (11-09-2015)
Joost mag weten
Weten wat niet is
Stilte in de lucht
Rumoer op aarde
Wankel en vrij
Gevangen evenwicht
Twee gezichten
Zwart en wit
Grijzen taboe
Kleurrijke passie
Wat een mens niet kan
Bevroren in de sneeuw
Kunst van leven
Leven van kunst
Worstelingen in een mensenleven. Niemand is het vreemd. Bedankt Joost, voor wat je achterlaat. Jouw dubbelheid en hersenmanie heeft jou lastig achtervolgd. Nu is het aan de aardlingen om daar vrede mee te hebben. Troost aan nabestaanden, vrienden en familie. Woede ook. Verdriet dat gaat nog komen. Verdriet om een mooi mens, een talent. Jij bracht de schone kunsten voor mij een stukje dichterbij. Anders, ontwapenend, passioneel. Het licht achter de duisternis. Hopelijk hen je het gevonden.
Verschijningsvormen van twijfel (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Zal ik wel of niet vandaag of morgen spontaan of berekend met potlood of pen in de kamer of keuken een boeiend of saai epos of gedicht boetseren of borduren op papier of mijn tablet? Bewust of onbewust vraag ik me af, nee, ik weet het zeker, dat ik ooit of nooit de column van mijn leven zal schrijven, in de weet of met fantasie dat de lezer er alles of niets van zal begrijpen. Zal ik dan wel of niet een verklaring geven van mijn schrijven, of laat ik hem of haar in het ongewisse? Fantasie mag nooit weten worden en weten liever geen fantasie, want wie wil nu niet of wel verschijningsvormen van twijfel voor eeuwig zeker zien?
Twijfeltoren (14-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Vandaag een bezoek gebracht aan de grote Twijfeltoren. Wat stond ie er weer mooi bij. Onderaan de voet was een groot geel circus neergestreken. Gekke clowns op gekke fietsen. Ze staken allemaal in het geel en staken trots hun linkerarm omhoog. Het leek wel een soort ode, een groot geel saluut dat ze aan iets of iemand brachten. Ik vroeg me alleen af aan wie. Waar gaat dit over? Vroeg ik aan een Parisien. Ik zag hem twijfelen bij zijn antwoord. Een hekel heb ik daaraan. Aan mensen die grote twijfel leggen in beantwoording van op zich niet zo’n moeilijke vragen. Hij verwees me door naar een kerk. De Sacre Coeur Sans Doute. Daar zou ik mijn antwoord wel vinden.
Herinneringen uit een ver verleden (15-09-2015)
Ik word wakker op de kleuterschool. Vreemd. Mijn bed staat middenin het klaslokaal. Alle kindertjes zitten om mij heen. Net als de juf.
‘Mien, lees eens iets voor?’, roept de juf.
Maar dat kan ik helemaal niet. Ik zit nog op de kleuterschool. Hoe kan de juffrouw dat nu van mij vragen.
Ik zie mezelf mijn vinger opsteken.
‘Nee Mien, je mag niet naar het toilet, je bent net geweest!’
Ik voel het water in mijn broek lopen. In de klas ruikt het nu naar urine. Het stinkt. Bah.
‘Een verhaal Mien, we willen een verhaal horen.’
De juffrouw heeft zich voorover gebogen en legt haar oor vlak bij mijn mond.
‘Doe maar iets van Pinkeltje!’
Langzaam glij ik weg.
Ik,twijfel nooit (17-09-2015) (Themawoord: Twijfel)
Ik twijfel nooit. Weet alles zeker. Alles is simpel. Een plus een. Is toch twee? Waarom daaraan twijfelen? Heeft geen zin. Zeker weten gewoon. Er voor gaan. Geen laf gedoe. Staan voor iets. Linea recta volgen. Befehl ist Befehl. Ook naar jezelf. Nadenken komt later. Tijd voor oorlog. Twijfel leidt af. Waarom daaraan toegeven? Voor de finish. Flink gas geven. Schip strandt anders. Dat kan niet. Dat mag niet. Een, twee, drie. Volle kracht vooruit. Opletten op school. Alles goed leren. Netjes tanden poetsen. Gehoorzamen aan alles. Altijd braaf zijn. Alleen zeker weten. Houd twijfel buiten. Ik weet het. Het klinkt saai. Koet ke koet. Rucksichtlos er tegenaan. Niet meer omkijken. De finish nabij. Ik twijfel nooit. Weet ook niet.
Leeglopen (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Ik heb alles verzameld en zorgvuldig bewaard. In gedachten vergaard. In kartonnen dozen. Zo ook mijn hoofd. Emotie kon er niet meer bij. Grenzen moest ik stellen. Dat zette mij onmiddellijk aan het denken. Moet ik mijn gedachten nu aan gedichten of aan proza schenken?
Niemand die mij geloven zal. De tuinman verdrinkt in zijn eigen gras, zonder zwemvest in zijn blote bast. De lompe visboer die de wolken wiedt, de koning en zijn prinses, ze staan naakt wedergekeerd in schaduw en in licht. Allen, ja allen hebben ze de oren dicht. Volgepropt met modder, pier en Bibelebonse pap.
Zodra mensen langzaam leeglopen als een gieter, is er niemand meer die horen wil. Alleen al daarom heb ik alles bewaard.
Koeienwijsheid (21-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Geheugen, zo lek als een gieter. Dat komt omdat ik niet genoeg gras eet. Onderzoek heeft onlangs aangetoond dat het eten van gras de hersenen stimuleert. Het vergroot ook de opnamecapaciteit. Hoe dat kan? U denkt vast die is zo dom als een koe. Maar koeien zijn helemaal niet dom. Het zijn juist zeer intelligente beesten. En ik zal dat aantonen. Op dit moment schrijf ik naar het woord vijftig toe. Toe dan. Tel het maar na? Was het de eerste of de tweede toe waar vijftig op landde. Aha. Nu twijfelt u. Als u het natelt voelt u zich misschien dom. Maar als u het niet natelt dan wordt de domheid zeker niet weggenomen. Koeien zijn zo dom niet.
Baantjes (22-09-2015)
Dat heb ik weer. Disleksi. Een bizondere vorm ook nog. Ik voeg soms letters toe aan bestaande en niet-bestaande woorden. Ingewrikkeld, ik geef het toe. Soms laat ik ook lettes weg. Laat dat nou net in het zembad gebeuren. Ik trek daar iedere week baantjers. Crimineel hoe ik mijn best moet doen om een baantjer uit te zemmen. Waarom? Omdat er allemaal slagroomschepen in mijn vaarwater zemmen. Heel irrrrrritant. Ze zemmen ook nog vaak naast elkaar. Dan praten ze over kinderen en eten klaarmaken, of andersom. Soms duik ik dan maar onder hun door. Ik duik dan vlak voor hun gezicht weer boven water. Als ik heel boos ben sla ik ook nog even met mijn platvoeten op het water.
In klei gegoten (23-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Een handvat, een tuit, een vulopening en als het even kan een broes, dat moet ie allemaal bevatten. Grootte pakweg 15 liter. Eerst draai ik een flinke buik. Terwijl de klei door mijn vingers glijdt denk ik na over de afwerking. Glazuren? Ja. Wel zo handig met alle glazuren regen die tegenwoordig valt uit hevige wolkbreuken. Ik besluit meteen een trechter te kleien. Hoe moet anders die regen in de vulopening vallen? De tuit moet boven de buik uitkomen. Anders loopt ie spontaan leeg. Ik spreek uit eigen ervaring. Alle vaten moeten goed communiceren en ook het freatisch vlak overstijgen. Gelukkig is mijn tuin hoog gelegen. Nu nog hopen dat ie in de oven past. Mijn in klei gegoten gieter.
Zo lek als een ... (24-09-2015) (Themawoord: Gieter)
Zeef. Nee, mandje. Nee, vergiet.
Ja, hoe zit het nou?
Niet.
Hoezo?
Nou, het is toch lek?
Lek als lekkend of lek als verklappend?
Nou, gewoon.
Letterlijk of figuurlijk?
Ik kan niet meer volgen.
Lek?
De hersens ja.
Die kende ik nog niet. Lekkende hersens.
Nou, gewoon. Als het geheugen je in de steek laat is het lek.
Als een vergiet?
Nee, als een mandje.
Je vergeet de zeef.
Nou nee, niet echt. Hoewel? Ik heb wel eens kokende hersens. Dan is het wel handig zo’n zeef. Voor het goed afgieten van kokend hersenvocht werkt dat wel fijner.
Ja, ja, het werkt allemaal nauw.
Ik ga er weer eens vandoor.
Waar naar toe?
Tuincentrum.
Hoezo?
Heb een lekke gieter.
Oh.
Bosnemers gezocht (28-09-2015)
Vandaag door het bos gelopen. Ik struikelde voordurend over de paddestoelen. Wat een rotdingen. Glad en glibberig en ze blijven ook nog eens plakken onder je schoenen. Eikels en denneappels, ook al zoiets. Dat niemand die troep eens even opruimt. Naast boswachters zou ik graag bosopruimers willen introduceren. Mensen die de takken van het pad afhalen en met een bosbezem de bladeren van de paadjes vegen. Gezond werk in de natuur. Belonen met de opbrengst uit het bos. Wel zo verdiend. Het bos geeft en neemt. Ook goed voor, of is het nu tegen, de werkeloosheid? Enfin, u weet wel wat ik bedoel. Uiteraard hoeven de werknemers, of moet ik zeggen bosnemers, niet te werken bij vorst. Ze krijgen vorstverlet.
Retroscoop (28-09-2015) (Themawoord: Retro)
Daar zit ik dan. Brilletje op, drie D. Chips en cola heb ik in het te kleine gat van de armleuning gefrot. De muziek klinkt oorverdovend hard uit de boxen. Sound rolt dolby surround door de zaal en kaatst terug op de kale muren. Het zwarte doek dat rood gekleurd is in mooi velours, trekt langzaam open. We gaan beginnen! Pauwen lopen met opgeheven knikkende nekjes over de bühne. Nooit gedacht dat wij nu al getrakteerd zouden worden op het nieuwste bont. Maar eerst gaan we nog even retro. Ik weet niet hoeveel bontjes passeren de revue. En al degenen die nog leven, komen even tot leven. Retrospannend vind ik het allemaal. Ik hoor de filmspoel achter mij rollen, retropolygoon.
In mijn element (30-09-2015) (Themawoord: Retro)
Ik tuur naar het plafond dat over de hele lengte en breedte bedekt is met een grote zwarte uit elkaar getrokken netkous. Een gatenweb omkleed door zwarte draden, hier en daar aan elkaar geknoopt met schoenveters. Waar zit nu toch die spin? Grote glazen bollen in groen, bruin, blauw en rood die op het net liggen, glinsteren fel door foute lichtspotjes. Het lijken grote ogen van een gevaarlijk insect. Maar het is niet de spin die ik verwacht. Bob Dylan murmelt poëtische woorden onder de naald van mijn pick-up. Zijn rauwe bronzen stem gaat een gevaarlijk duel aan met het Shure-element. Dat wint ie vol overtuiging. Geen enkel antwoord zweeft meer in wind. Ik blow en droom mezelf helemaal retro.
Maerten en Oopjen dansen de boogie woogie (30-09-2015)
Maerten Soolmans en Oopjen Coppit ze dansen samen de boogie woogie en dat doen ze voortaan hun leven lang. Gekleed in rokkostuum rocken ze samen afwisselend in grote balzalen, heel kunstig. Het heeft even geduurd en het mag wat kosten. We drinken er feestelijk een glaasje Mouton-Rothschild bij. Doe eens gek. Een uitstekende pure cabernet sauvignon, rood uiteraard. De favoriete kleur van good old Rembrandt. Hoe zou hij het licht nu laten schijnen op de gezamenlijke aankoop van het Louvre en het Rijks. zou hij ooit een vermoeden hebben gehad dat de beide portretten Maerten en Oopjen ooit 80 miljoen per stuk zouden opbrengen. Wat een huwelijksgeschenk. Om van te dromen toch? nu maar hopen dat het veel bezoekers trekt.
Abonneren op:
Posts (Atom)