Eindelijk kunnen we vertrekken. Maar niet voordat nog een laatste keer het hele huis is nagelopen. Ramen dicht, deuren dicht. Lampen op de tijdschakelaar. Plantjes voldoende water. Briefje voor de huisoppassers. Check, check, dubbel check. In de gang staan drie kindertjes te popelen. Ieder met een eigen rugzakje op de rug. Allemaal nog even naar het toilet. Toiletpapier op. Shit. Wie heeft het laatste ...? Zit in de tas verpakt? Wat, als eerste ingeladen in de kofferbak? Godverdomme! Alles eruit. We gaan niet op vakantie zonder toiletpapier en zonder naar het toilet te zijn geweest. Opschieten ... anders halen we het nooit ... 1100 kilometer.
Gelukkig niemand diarree. Hebben we de medicijnkoffer? Norit, pilletjes tegen wagenziekte, pleisters, jodium, paracetamol, schaartje, zakmes (Zwitsers)? Allemaal de auto in. We zijn weg. Eerst nog even tanken en banden oppompen. ANWB-pas, -kaarten en vakantievouchers bij? Wat, op tafel laten liggen? Dat we daar nu achter moeten komen? Gelukkig maar. Snel terug. Ik wil voor de avondspits München en de Brenner achter me hebben. De buren komen nog even naar buiten en zwaaien ons uit. Ze zien er wat uitgelaten uit en zwaaien erg enthousiast. Maar niet op een vertrouwde uitzwaai-manier, een beetje vreemd? Moet ik stoppen? Nee, we moeten nu echt doorrijden. Anders halen we het niet. Gas erop.
Nog 1100 kilometer te gaan, 30 graden buiten, kooktemperatuur binnen, doodse stilte. De eerste paar kilometer wordt er gezwegen. Cruciaal voor een geslaagde vakantie. Centrum van de stad verlaten, op naar de autoweg. We kiezen voor de snelle, de Rechtsrheinische. Ieders stoom is na vijf kilometer eindelijk wat afgeblazen, de eerste CD kan erin. Potpourri van Duitse Schlagers. Iedereen zingt mee, iedereen gelukkig. Naast me wordt druk in een tas gegraaid. Snoepje iemand!? Rolletjes Rang en King verdwijnen naar de achterbank. Tevreden kijk ik in de achteruitkijkspiegel en ik tel. Sofietje, Basje, ehhhh ... maar … waar is ... Max? Op hetzelfde moment gaat de telefoon. Het zijn de buren. Of we niet iets vergeten zijn.
Toelichting:
Geschreven n.a.v. 10e schrijfopdracht op ColumnX (juni 2015), van professioneel schrijfcoach Hella Kuipers (http://heldenreis.nl):
Omschrijf een welbekend spreekwoord. Benoem het absoluut niet, ook geen delen van het spreekwoord, maar maak een mooi verhaal van bijvoorbeeld een situatie waarin iemand dat spreekwoord zou kunnen verzuchten. Kies geen streekwoorden of een nauwelijks bekend spreekwoord (Dan schiet je de opdracht voorbij). Maak er een leesbaar geheel van in plusminus 300 woorden (275-325).
Posts tonen met het label spreekwoord. Alle posts tonen
Posts tonen met het label spreekwoord. Alle posts tonen
15-06-2015
01-06-2015
Tous les hommes sont frères
Je kunt het. Maarrr ... je moet er wel in geloven. In jezelf. Kijk maar naar Joseph. Die kan het ook. Zolang je de juiste paarden en mensen maar voor en achter de wagen en kar spant. Iedereen dezelfde kant laat opkijken. Katten de bel aanbindt. Iedereen onder zijn of haar rokken zit. Uitgroeit tot een majestueuze boom. Met alle winden meewaait en bovenal mekkert, veel mekkert. Mèèèhhhhh. Dan gaat het lukken.
Gooi jezelf eens op in plaats van voor de bühne. Breek met alle misstanden. Heb moed en vertrouwen. Gooi alle appels tegen je eigen stam, ook de rotte. Graaf kuilen voor jezelf, opdat anderen erin vallen. Verkoop de beer met huid en al. Ach, ik hoef het je niet te vertellen. Kijk maar eenvoudigweg naar Joseph, de Messias van onze broodspelen. Voor volk en vaderland redt hij al zijn discipelen, zelfs nadat de haan drie keer heeft gekraaid. In de schaduwen van hoge bergen opgroeien doet verlangen naar de top. Wie niet slim is moet zich sterk houden. Nietwaar?
Maarrrr ... nog steeds zit ik te wachten op hij of zij die komen gaat. Niet in zijn ultieme droom maar gewoon nuchter tellend, sommetjes van makke dieren, die in een bijslaap voorbijtrekken. Ik weet het als geen ander. Als eenmaal zo'n mak dier losgaat, zal uiteindelijk ... juist ja. Hoe slaafs kan een wereld toekijken als collectieve problemen niet worden opgelost. Daarom leider in spé, trek uw stoute schoenen aan en vooruit met de geit.
Het deksel gelicht komen ineens alle spreekwoorden en gezegdes boven. Ze springen frivool uit de kast als verstopte lijken, als zoete broodjes. En maar blatteren en mekkeren. Was daar nu zoveel moed voor nodig? Dat viel eigenlijk best wel mee. Stiekem dan toch wel trots zijn op die eersteling. Snel een klap erop. Die maakt de daalder waardig. Mèèèhhhhh. Nu durft de rest vast ook. Alle Menschen, ja alle, auch die ohne Brüder, werden Brüder. Tous les hommes sont frères. Na endlich!
Toelichting:
Geschreven n.a.v. 10e schrijfopdracht op ColumnX (juni 2015), van professioneel schrijfcoach Hella Kuipers (http://heldenreis.nl):
Omschrijf een welbekend spreekwoord. Benoem het absoluut niet, ook geen delen van het spreekwoord, maar maak een mooi verhaal van bijvoorbeeld een situatie waarin iemand dat spreekwoord zou kunnen verzuchten. Kies geen streekwoorden of een nauwelijks bekend spreekwoord (Dan schiet je de opdracht voorbij). Maak er een leesbaar geheel van in plusminus 300 woorden (275-325).
Gooi jezelf eens op in plaats van voor de bühne. Breek met alle misstanden. Heb moed en vertrouwen. Gooi alle appels tegen je eigen stam, ook de rotte. Graaf kuilen voor jezelf, opdat anderen erin vallen. Verkoop de beer met huid en al. Ach, ik hoef het je niet te vertellen. Kijk maar eenvoudigweg naar Joseph, de Messias van onze broodspelen. Voor volk en vaderland redt hij al zijn discipelen, zelfs nadat de haan drie keer heeft gekraaid. In de schaduwen van hoge bergen opgroeien doet verlangen naar de top. Wie niet slim is moet zich sterk houden. Nietwaar?
Maarrrr ... nog steeds zit ik te wachten op hij of zij die komen gaat. Niet in zijn ultieme droom maar gewoon nuchter tellend, sommetjes van makke dieren, die in een bijslaap voorbijtrekken. Ik weet het als geen ander. Als eenmaal zo'n mak dier losgaat, zal uiteindelijk ... juist ja. Hoe slaafs kan een wereld toekijken als collectieve problemen niet worden opgelost. Daarom leider in spé, trek uw stoute schoenen aan en vooruit met de geit.
Het deksel gelicht komen ineens alle spreekwoorden en gezegdes boven. Ze springen frivool uit de kast als verstopte lijken, als zoete broodjes. En maar blatteren en mekkeren. Was daar nu zoveel moed voor nodig? Dat viel eigenlijk best wel mee. Stiekem dan toch wel trots zijn op die eersteling. Snel een klap erop. Die maakt de daalder waardig. Mèèèhhhhh. Nu durft de rest vast ook. Alle Menschen, ja alle, auch die ohne Brüder, werden Brüder. Tous les hommes sont frères. Na endlich!
Toelichting:
Geschreven n.a.v. 10e schrijfopdracht op ColumnX (juni 2015), van professioneel schrijfcoach Hella Kuipers (http://heldenreis.nl):
Omschrijf een welbekend spreekwoord. Benoem het absoluut niet, ook geen delen van het spreekwoord, maar maak een mooi verhaal van bijvoorbeeld een situatie waarin iemand dat spreekwoord zou kunnen verzuchten. Kies geen streekwoorden of een nauwelijks bekend spreekwoord (Dan schiet je de opdracht voorbij). Maak er een leesbaar geheel van in plusminus 300 woorden (275-325).
07-05-2009
Woordenwissel
Soms spoor ik van geen kilo. Dan schieten letters mij te lang. Vliegen zinnen door de bocht, rakelings langs mijn tenen. Vaak betrap ik mij er op. Slap maar kort. Geen draad peuter ik er mee los. Bijster is mijn pad. Net als alle eindjes, die ik nergens vind. Gelijk stormende servetjes, laag in de wind. Ik steven er dwars doorheen.
Kon ik maar de juiste cijfers vinden of verkeerde woorden. Kon ik maar ergens staan, voor een kwartje achterin. Ik dring ongeduldig voor en pas drie keer op mijn tellen. Mijn eerste woord zal ketters zijn en lage woorden zullen honger lijden. De muizen gaan vrijuit op het spek. Het konijn met de kat op stok. Geen hond zal ernaar kraaien. Op de stoel swingen salamanders. De sloot is in de put en de nieuwe geit gedumpt.
Zwijgende tonnen remmen de betere bankzit. No rit without norit. De dood is een lachpiek. Soms comme kommer en soms comme kwel. Hel en grond blijven puddingslap liggen. Slechts snelle slakken gaan er van tussen, slap van kont, als u bedoelt wat ik begrijp. Ze leggen suiker op de kippen. Een dikke oogst brengt meel en gort samen. Eten in de vrouw brengt domheid uit de fles.
Wat de heer kent dat slikt ie door.
Het lijf jaagt op hoedjes en schrikt in verbondenheid. Een flinke bries ontglipt het struikgewas en de gekookte peren liggen te ver weg. Er is nog niemand voorlangs geappeld. Dat maakt het hoofd gratis en de zorgen zwaar. Vlak voor de auto stoot het paard zich drie keer aan een tandarts. Die breekt met een krik zijn mond goed dicht. Het koper wordt koud gesmolten. Woorden in messing geven bronzige stilte.
Slechte communiquasi versart de geest. Met sterk geredetwist zet ik slappe woorden neer. Autobustraagheid leidt tot zwakke lettersamenhang. Ik gok beter tegen slecht gissen in. Mijn woordenwissels starten vaak in lelijkheid. Ik huil met korte melkmuil en kleed mij zittend aan. Ik zie niet uit maar kijk wel in. Een dag gehuild is een dag geleefd. Ik wissel slechts woorden en denk dat ik ben. It’s always worse to stay at home permanently. I better start with an undefined depart.
Mien Babel
Kon ik maar de juiste cijfers vinden of verkeerde woorden. Kon ik maar ergens staan, voor een kwartje achterin. Ik dring ongeduldig voor en pas drie keer op mijn tellen. Mijn eerste woord zal ketters zijn en lage woorden zullen honger lijden. De muizen gaan vrijuit op het spek. Het konijn met de kat op stok. Geen hond zal ernaar kraaien. Op de stoel swingen salamanders. De sloot is in de put en de nieuwe geit gedumpt.
Zwijgende tonnen remmen de betere bankzit. No rit without norit. De dood is een lachpiek. Soms comme kommer en soms comme kwel. Hel en grond blijven puddingslap liggen. Slechts snelle slakken gaan er van tussen, slap van kont, als u bedoelt wat ik begrijp. Ze leggen suiker op de kippen. Een dikke oogst brengt meel en gort samen. Eten in de vrouw brengt domheid uit de fles.
Wat de heer kent dat slikt ie door.
Het lijf jaagt op hoedjes en schrikt in verbondenheid. Een flinke bries ontglipt het struikgewas en de gekookte peren liggen te ver weg. Er is nog niemand voorlangs geappeld. Dat maakt het hoofd gratis en de zorgen zwaar. Vlak voor de auto stoot het paard zich drie keer aan een tandarts. Die breekt met een krik zijn mond goed dicht. Het koper wordt koud gesmolten. Woorden in messing geven bronzige stilte.
Slechte communiquasi versart de geest. Met sterk geredetwist zet ik slappe woorden neer. Autobustraagheid leidt tot zwakke lettersamenhang. Ik gok beter tegen slecht gissen in. Mijn woordenwissels starten vaak in lelijkheid. Ik huil met korte melkmuil en kleed mij zittend aan. Ik zie niet uit maar kijk wel in. Een dag gehuild is een dag geleefd. Ik wissel slechts woorden en denk dat ik ben. It’s always worse to stay at home permanently. I better start with an undefined depart.
Mien Babel
04-12-2004
Wraakversparring
Soms schiet het tegen en soms valt het op. Ik val meestal niet ver van de boom en demp altijd de put voordat ie gegraven is. Per slot van fiets, waarom zou ik het wiel inpakken als de appel al lang uitgevonden is? Kwestie van klippen en pnakken!. Ik kan kiezen voor Jan en de lange middenweg of met m’n achternaam de deur kort achter me dichtdoen. Als de wijsheid niet voor de kar gespannen wordt vecht niemand meer met twee handen op een oor en slapen we op de buik. Ik kan redelijk uit de benen in de voeten op mijn arm en onder m’n hoofd op mijn hand in de tenen achter m’n knie onder mijn rug.
De natuur op z’n kop? Muizen katten honden, geiten bokken biggen, vogels vissen krekels. Oehoe’s knappen uitjes. Slangen spinnen, torren mieren, kamelen vliegen en kippen schapen. De natuur is wreed. Marters maaien hopen mussen neer en meeuwen mollen mezen. Koeien stieren bizons en ezels rossen paarden. Tranen krokodillen krokodillentranen en dissen hagen hagedissen? Dank je de koekoek! Lammeren kikkeren en konijnen kiezen hazenpaden. Dolfijn groet Grutto de griet.
Wraakversparring noopt tot keuzes. Welke kubriek moet ik nu riezen.? In zijn Algemeenheid kan de keuze voor Actualiteiten in de Column van de maand een ander licht gooien op Diversen. Fictie is met name te vinden in Gein & Ongein. Gezondheidszorg zorgt ervoor dat de Liefde in de Maatschappij, onder Mannen & Vrouwen in de Media vaak een Politiek issue wordt. Dit leidt dan weer tot Reisverhalen over Sexgein en andere Sport. In Thema Column zijn helaas geen Verhalen over dit soort Verkeer opgenomen. Zal ik dan maar kiezen voor Vervolg Verhalen? O no, no more smoke stories!?
De natuur op z’n kop? Muizen katten honden, geiten bokken biggen, vogels vissen krekels. Oehoe’s knappen uitjes. Slangen spinnen, torren mieren, kamelen vliegen en kippen schapen. De natuur is wreed. Marters maaien hopen mussen neer en meeuwen mollen mezen. Koeien stieren bizons en ezels rossen paarden. Tranen krokodillen krokodillentranen en dissen hagen hagedissen? Dank je de koekoek! Lammeren kikkeren en konijnen kiezen hazenpaden. Dolfijn groet Grutto de griet.
Wraakversparring noopt tot keuzes. Welke kubriek moet ik nu riezen.? In zijn Algemeenheid kan de keuze voor Actualiteiten in de Column van de maand een ander licht gooien op Diversen. Fictie is met name te vinden in Gein & Ongein. Gezondheidszorg zorgt ervoor dat de Liefde in de Maatschappij, onder Mannen & Vrouwen in de Media vaak een Politiek issue wordt. Dit leidt dan weer tot Reisverhalen over Sexgein en andere Sport. In Thema Column zijn helaas geen Verhalen over dit soort Verkeer opgenomen. Zal ik dan maar kiezen voor Vervolg Verhalen? O no, no more smoke stories!?
Abonneren op:
Posts (Atom)