120 Woorden Juli 2017

120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.


Uza het bromrund (01-07-2017) (Themawoord: Yakuza)

De melk is zuur. Dat moet Uza nu weer overkomen. Te lang in de regen gestaan. Zure regen. Daar ga je spontaan van brommen. Als rund. In de pampa’s van Tibet verwacht je dat niet. Laat staan in het hooggebergte. Een yak die niet geacclimatiseerd is. Een neprund? Te veel doorgefokt met Chinese stieren?

Wie zal het zeggen. Vooralsnog trekt Uza haar neus op voor al het gedoe rond haar heen. Gelukkig heeft ze een flinke vacht. Een olifantenhuid maar dan anders. De boeren rond haar heen doen handjeklap. Het is hen niet te doen om melk. Nee, het gaat hen om de prachtige verschijning. Zo’n prachtig bromrund hebben ze zelden ontmoet. Yakuza, wordt ze gekscherend genoemd. Met boterzacht karakter.


To quilt or not to quilt (03-07-2017) (Themawoord: Quilt)

Yes, ik heb de laatste weten te bemachtigen. In de aanbieding. Een accuquilt, voor nog geen vijftig euro, op Equilt. Snel ga ik aan de slag. De inzendtermijn sluit zondag 9 juli 2017 om vijf voor twaalf. Vijf voor twaalf? Ja, vijf voor twaalf. Voor mijn gevoel. Ik denk niet dat er iemand zo laat, vlak voor het begin van de week nog uitgebreid of kort quiltstukjes gaat lezen. Laat staan beoordelen.

No. Uitgebreid zal de beste woordbreier allang bekend zijn. Slechts een paar steken heeft een meesterbreier nodig om een schitterend stukje quilt te schrijven. Van losse eindjes of uitgedokterd middels een mathematisch patroon. Het is om het even. To quilt or not to quilt? That is the question.


Quilt where are thou (03-07-2017) (Themawoord: Quilt)

Heeft mijn lapjeskat gezien. Hij luistert naar de naam Quilt. Eigenlijk is het een lapjeskater. Maar dat wil Quilt niet weten. Hij schaamt zich dood. Daar waar andere katers bedeeld zijn met prachtige pelzen in rood, zwartwit of bont, al dan niet geblesd op neus, oor of poot, gaat Quilt door het leven in kleine stukjes vlek.

Bijzonder, heel bijzonder. Er moet dan ook wel iemand zijn die hem gespot heeft. Nee, niet mee gespot, maar gewoon gezien. Och arme. Quilt is de liefste kater te wereld. Wie helpt mij hem vinden? Hij is me dierbaar. Ik doe er de natuur ook een groot plezier mee. Quilt is immers een meesterkiller. En niet alleen van ladycats. Quilt, where art thou?


Doorpitten (03-07-2017) (Themawoord: Quilt)

Ik zou graag willen doorpitten. Maar mijn vrouw staat het niet toe. We hebben vanavond namelijk onze wekelijkse quiltavond. Doorpitten mag ik niet op de bank, wel op een stoel. Alleen op een stoel heet het ineens quilten. Niet te verwarren met quirten wat dan weer een aftreksel is van squirten.

Ik houd de doekjes maar alvast bij de hand. Drielaags zijn ze. Alleen moeten ze nog aan elkaar worden gequird, doorgepit. Niet vanaf de bank, want dat mag niet. Dat heb ik al uitgelegd. Erg lastig allemaal hoor. Je zou er haast een gebruiksaanwijzing voor schrijven. Wat dan weer handig is bij het quirten. Pardon squirten. De meesten gaan ervan huilen. Ik niet. Ik moet er slechts van kirren.


Schone schijn (05-07-2017) (Themawoord: Quilt)

Hyacint zit te puffen. Sheridan heeft wel een heel bijzonder verzoek bij haar achtergelaten. Richard ziet de bui al hangen. Onslow en Daisy hebben een tijdelijk straatverbod gekregen. Ze wil het eigenlijk verborgen houden. Hyacinth Bucket also known as Mrs Bouquet maakt in opdracht van zoonlief een kilt, een rok gedragen door mannen. Wat zal Bruce jaloers zijn. Maar die mag het niet weten. De telefoon wordt dan ook de komende twee dagen niet opgenomen in huize Bouquet.

“Wat maak je nu eigenlijk?” vraagt buurvrouw Elizabeth, bibberend aan de koffie.
“Oh, my darling. Ik maak een quilt.”
“Maar dat is geen quilt Hyacinth, dat is een kilt.”
“No my darling, het is een quilt voor Sheridan. Look isn’t it lovely?”


Quiltoqueren (06-07-2017) (Themawoord: Quilt)

De nieuwe Olympische sport. Echt? Echt. Hoe gaat het in zijn werk en waar komt het vandaan? Uit het niets. Letterlijk en figuurlijk. De eerste beginselen van het quiltoqueren zijn gezien in Nobodyland. Nobodyland gelegen in de highlands van Schotland. Het wordt gespeeld met niets. Met niets? Hoe gaat dat dan precies?

Heel eenvoudig. Het wordt gespeeld door twee ploegen van vier personen. Ze staan in een grasveld van vier bij vier meter langs en tegenover elkaar. En u raadt het al, ze doen helemaal niets. Oftewel ze quiltoqueren naar elkaar. In gedachten. Het team met de sterkste gedachten wint. Hoe dat gemeten wordt? Heel simpel. Door de sterke gedachtewissel vallen de zwakste spelers om. Het spel kan eeuwig duren.


Buizenpost (07-07-2017) (Themawoord: Quilt)

Op de zolderkamer van hun kantoor horen Aristides en Akkie iets hards vallen in hun brievenbus. Het gaat zo hard dat het onmogelijk is om het niet te horen. De buizenpost doet zijn werk en stuwt het pakketje door het buizenstelsel naar de zolder. Hier hebben A en A al weken op gewacht. Wilbur slaapt nog.

Het is alweer meer dan 41 jaar geleden dat ze alle drie besloten om voor de eeuwigheid een trioviale relatie met elkaar aan te gaan, professioneel en amoureus.

“Is het pakket aangekomen?” Wilbur is wakker. Gedrieën openen ze het pakket. Een mislukte foto in een betonnen lijst. Schimmige figuren op de foto en een tekstballon. AQUILTP(R)OEF. Werk aan de winkel voor het 50plus onderzoeksbureau.


Bandeau Spallet (10-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Al vier keer is de band van naam gewijzigd. Telkens kiezen ze een verkeerde naam. ‘Waar’ en ‘Goud’ zijn natuurlijk niet de sterkste en meest veelzeggende namen. Maar als kersverse nieuwkomer moet je het maar treffen. Alles is al zo’n beetje benoemd. En ja, het moet natuurlijk ook een beetje leuk klinken.

‘Waar’ en ‘Goud’ zijn te algemeen en blijven daardoor niet echt hangen. Tony komt nog met een laatste alternatief. Wat vinden jullie van ‘Barricadebrekers’. Nee, dat is al net zo doof als ‘De snee’ en ‘De makers’. Misschien moeten we de oude naam toch maar behouden. Misschien een ander pakje aan en wat letters husselen aan de front. Goed plan, Gary.

Wat vinden jullie van Bandeau Spallet? Prima.


Bandeaulereau (10-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Ik haal de juiste riem uit mijn kledingkast. Een leren besluit ik. Het is voor een speciale gelegenheid immers. Het is eigenlijk geen riem maar een band, zo breed is de riem. Ik draag hem altijd op een spijkerbroek met brede riembanden. Het wildwestfeest waarvoor ik ben uitgenodigd vraagt om dit soort kledij. En niemand beter dan een bandeaulereau weet dat kleren de man maken.

Een bandeaulereau? Moet dat niet bandolero zijn? Neen. Niet nee, neen. In Frankrijk heet een bandolero bandeaulereau. Ze gooien er een Frans sausje over. Zoals over alles. Ach, Rachel Welch is het allang gewend. Getrouwd met een Fransoos weet zij hoe dat werkt, Franse saus. Na fanfare een groot piccalilly circus. Waar is mijn hoed?


Bandeaulair (10-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Piet wilde graag schrijver worden. Zijn leven lang al. Geïnspireerd door zijn vader die zware sigaren rook en evenzware gedichten schreef begon hij op piepjonge leeftijd met het schrijven van hele kleine stukjes regel. Ze zouden de basis vormen voor zijn latere gedichten, die bestonden uit dichtregels van maximaal 120 woorden.

Maar dat zijn toch keiveel woorden voor een dichtregel? Ja, maar niet als je Piet heet. Gelukkig was Piet dol op feedback. Hij vrat het per kilometer woord. Zijn vader gaf correctief commentaar. Klein houden Piet. Gelukkig luisterde Piet niet, anders waren er nooit zo’n prachtige gedichten ontstaan. Los van pa, eigenlijk stiefpa, veranderde hij ook zijn dichtersnaam. Van Baudelair naar Bandeaulair. Eeuwige band van lucht, water en woorden.


Ban Deauville (11-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

De betogers zijn er klaar voor. Na eerst een bezoek gebracht te hebben aan het lieflijke Honfleur, alwaar de cake en koffie er prima ingingen, zijn de krachten gebundeld en goede afspraken gemaakt. Vanzelfsprekend, want het betreft hier uiteraard een groep beroepsbetogers. Die kennen de kneepjes van het vak. Dat geldt ook voor degenen waartegen het betoog gericht is. Het is bepaald geen paardenpis waarom gestreden wordt.

Alles is in het werk gesteld om het betoog goed te laten verlopen. Via bandeauville.com zijn omwonenden gemobiliseerd. Twitter en Facebook zetten verder kracht bij. Op Instagram is op de valreep nog een nieuw account gemaakt voor de mooie plaatjes. Het betoog kan beginnen. Op hoge poten zien volk en paarden toe.


Verbandeaus (12-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Ik heb een heel deftige tante. Zo deftig dat ze geen last heeft van eelt, maar van huidwisseling. Stemmingen die kent ze niet. Voor haar zijn het gemoedseuvels. En ja, de heuvel, die mag absoluut niet genoemd in huize tante. U weet vast wat ik bedoel lezer. Niet die van Maan, want die hebben we uiteraard allemaal voor ogen. De mannen dan.

Mijn tante heeft ook nooit last van griep. Het is verhoging. Vind mijn tante ook helemaal niet erg. Deftige mensen houden van verhoging. Alles wat ook maar enigszins omhoog kan gaan vindt mijn tante leuk. Uitgezonderd haar tandvlees, wat ze eigenlijk veel liever gebitbed noemt. Bij echte verwondingen roept ze keihard om de ‘verbandeaus’. Met een Frans accent.


Tromp de l’oeil (12-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Arabier en succesvol piraat Rahmah ibn Jabir al-Jalahimah (1760–1826) was de eerste drager van een bandeau sur l’oeil, in onvervalst Nederlands beter bekend als ooglap. Ooglap? Wat een woord! Niet te verwarren met kogelbiefstuk voor gevallen boksers. Even scherpstellen. Ramah was de eerste gedocumenteerde ooglappiraat. Hij kende geen merci, hoewel deel een van zijn naam anders doet vermoeden.

Hij was zijn oog verloren in een battle. Dat doet meteen afbreuk aan de mythe dat ooglappiraten het lapje droegen om één oog te laten wennen aan het duister. In de donkere kajuit was een oog dan alvast gewend aan het duister. Je moet er maar opkomen? Verklaart dit dan ook meteen de duistere ogen van Ziggy, Moshe, Rihanna, Bill en James?


Yuri bandeau bikini (13-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

‘Doet u mij maar twee meter van deze stof.’
‘Meneer, mag ik u vragen waarvoor u het nodig heeft?’
‘Voor een bikini mevrouw.’
‘Een bikini?’
‘Ja, een bikini, ziet u mij al in een badpak misschien?’
‘Ehhh… neu… maar… ehhh… is het niet wat veel stof?’

‘Yuri, Yuri, waar zit je ergens?’
‘Hier bij de kassa mam.’
‘Ah, wat heb je me nu toch voor stof gekozen Yuri?’
‘Vind je het niet mooi mam?’
‘Voor jouw bikini Yuri? Nee, niet echt.’
‘Maar het is de nieuwste mode mam.’

‘Uw zoon heeft daar een punt mevrouw!’
‘Een punt? Waar dan?’
‘Nou, niet letterlijk hoor. Figuurlijk.’
‘Figuurlijk? Ik zou willen dat ik zo’n figuur had.’
‘Van uw zoon?’
‘Als dat zou kunnen!’


Lady D’Arbanville (13-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Daar moet ik aan denken. Bij het weekwoord bandeau. Week maakt het me. Bij de gedachten aan Patti. Je zult het lied maar horen? Opgedragen aan jou. Onderweg in een vliegtuig naar New York. Al was het in een vliegtuig naar Kamtsjatka, it hurts. En het maakt meteen iets duidelijk. This is the end.

Maar wat een mooi end. Een stukje mee mogen varen op verliefde golven. Just the two of us. Maar it’s not enough voor a long life fairytale. Dat is de singersongwriter even vergeten.

My lady D’Arbanville. Why do you sleep so still? Onmogelijke liefde. Liefde op afstand. Liefde in het donker. Melancholica. Bonjour tristesse. Au revoir tristesse. Detaché la bandeau. Je t’aime, moi non plus. Cat.


Stukje van flut (14-07-2017) (Themawoord: Bandeau)

Ik reis rond in een zeer grote Bandeau. Door het spannende Galacticum Aerea Fantastica. Ja lieve lezer, en als u goed gelezen hebt dan ziet u dat het woord Aerea achterstevoren gelezen kan worden maar ook vooruit, ondersteboven zo u wil. Het kan allemaal in Galacticum Aerea Fantastica. En waarom denkt u dat ik in een Bandeau rondreis? Juist ja, goed geraden, dan tol ik niet weg. Mijn missie in dit Galacticum? Op zoek gaan naar stukjes Flut. Stukjes Flut? wat zijn dat nu weer? Moeilijk, moeilijk. Zeer subjectief. Zo zou dit stukje waarin u zich als lezer van aardkloot Aarde bevindt zowaar een stukje Flut kunnen zijn. Maaarrrr… we zoeken verder. Me, myself and I. Shit benzine is op!


Maandag (17-07-2017) (Geen thema)

Het is maandag. De schoenen staan op het matje voor de televisie in de woonkamer. Het lijkt alsof ze nog eventjes verstild televisie kijken. Maar dat was gisteren. Zondag 16 juli. Een memorabele sportdag. Voor zover sportdagen memorabel kunnen zijn. Er zijn er zoveel in een dozijn.

Nu ga ik niet twaalf sportgebeurtenissen noemen. Maar nagenieten op maandag, dat mag zeker. Ook al deel ik het niet bij een koffieautomaat in een vastgeroeste baan. Nee. Gewoon in werkbare vrijheid. Niet op mediakanalen. Dat was gisteren. Zoals het delen vluchtig is als lachgas. Vanaf het moment dat er geënterd is is de boodschap in het luchtledige verdwenen. Kleine wolkjes informatie in een big cloud. For the record. Federer, Mollema, Oranjevrouwen, Verstappen.


Dinsdag (18-07-2017) (Geen thema)

Vanochtend eerst een grote worsteling met de acacia van de buren. Wat een rukboom is dat toch. Steken dat ie doet. Nog erger dan Muhammed. Gelukkig blijft ie wel staan als ik met mijn schaar zijn takken knip. Rotbeest.

Mijn gedachten zakken af naar Linda. Niet te verwarren met Ruby. En dat op een dinsdag. Ze heet Keith met haar achternaam. Keith van voren is smoorverliefd. In de jaren zestig. Keith loves Keith. Net als Brian. En Mick dan? Die is slechts een lyrickiller.

Straks nog even kennismaken met een nieuw UWV-meissie. Best spannend. Net als de evaluatie van mijn pessotherapie later op de dag. Another half year has gone. Zo is mijn tuesday weer goed gevuld. Vandaag zesentwintig graden.


Woensdagochtend drie uur (18-07-2017) (Geen thema)

Twee borsten wiebelen plezierig naast me op en neer. Kedeng, kedeng, maar dan iets langzamer. Wit en warm. Wat is ze mooi. En dan de glans van de maan in haar zilveren haar. Een flonkering die de hele kamer verlicht.

En ik, ik kan maar niet slapen. De whiskey smaakt nog zuurzout op mijn tong. De asbak op het nachtkastje maakt opstaan haast onmogelijk. Mijn god wat stinkt het hier in bed. Een zachte tik op mijn schouder.

“Slaapt ze Simon?”
“Yep, is ze niet mooi?”
“Zo mooi Simon, weet jij nog haar naam?”
“Iets met Roses dacht ik. Yep. Four Roses?”
“Voor Roses? Niet voor ons?”
“Gar, wat wil je nou? Ga toch slapen. Idioot!”
“Hello darkness, smile again!”


Donderdag de tiende (20-07-2017) (Geen thema)

Tussen zes planken lig ik hier te dromen, wat vandaag en morgen nog gaat komen. Koud hebben ze me neergelegd, een paar dagen geleden. Niemand die het weet, het werd gewoon verzwegen. De motten, kevers, de wormen en de maaien, ze gaan te keer. Het kietelt verschrikkelijk. Helaas kan ik mijn kont niet draaien.

Niemand die me even bezoekt, behalve Marie van om de hoek, met een boeketje aaronskelken. En vooruit dan, ja de barman van de Gouden Tijger. Uit wroeging. Wat heeft die nog veel geld van mij tegoed. Zelfs tante Leen is mij vergeten. ‘Joh, wat hek die man lang niet gesien!’

Alleen hondje Wim, die ligt dagelijks te janken op mijn graf.
Nikkelen Nelis die ooit was.


Een week met vier donderdagen (20-07-2017) (Geen thema)

In een zware fauteuil ligt Rosanna lui languit, in een satijnen peignoir. Ze kroelt met licht geheven arm kat Solex, die brommerig ligt te spinnen op de rugleuning. Aan het raam staat een klein meisje. Ze tuurt naar de overkant, naar het kunstatelier met grote ramen. Waar is Balthasar Klossowski de Rola? Ze ziet hem niet.

Naast het meisje in de hoek staat een honkbalknuppel geparkeerd achter de eettafel. Een vreemde setting. Het meisje draait zich om.

‘Mam, moet je vandaag niet naar Balthasar?’
‘Nee meissie, deze week heeft vier donderdagen, onmogelijk.’
‘Maar mama, ik heb honger en jij moet centjes verdienen.’
‘Neem nog maar een kaakje lieverd.’

Onmogelijk. De kaakjes zijn op. Grote stilte hangt zwanger in de lucht.


Vrijdag (21-07-2017) (Geen thema)

Met twee handen houdt hij het bot vast en knaagt het lekkerste stukje vlees weg. De hiel laat hij liggen. Maar dan voelt ie plotseling twee handen op zijn schouder. Of ie even mee wil komen naar het opperhoofd. De stevige wachter trekt hem omhoog uit het zand. Er is diefstal gepleegd en hij wordt ervan beticht.

Er zit maar een ding op. Vluchten. Rennen, zo snel ie kan. En dat kan Tokibitato. Hij is de snelste van het dorp. Maar tegen Shakititi kan ie helaas niet op. Die vloert hem. Tokibitato wordt verbannen naar een onbewoond eiland. Diep bedroeft is hij. Hoe komt ie nu aan vlees? Het is vandaag vrijdag. Dan toch maar vis. Tegen beter weten in.


Zaterdagnacht (22-07-2017) (Geen thema)

Ik eet mijn brood, whiskey on the rocks, en zet mijn guitaar in de hoek van de kamer. Uitgespeeld. Klaar. Droef bezie ik de kamer van mijn leven die ik niet meer zal betreden en draai alle deuren mijn rug toe. Hoe mooi was het leven voor de anderen.

Diep in de morgen, vroeg in de nacht. Het is zaterdag, de jeugd gaat uit. Ik zie het, ik voel het, hier is het eind. Jong worden doe ik niet meer. Vliegen is het enige dat ik nog wil. In een stad die mij verstikt. Alles gezien. Vanuit kikkerperspectief. Met zware bas en boose. En nu nu mag ik het vaarwel zeggen. Mijn vermoeide leven. No more music in my saterdaynight.


Altijd weer op zondag (23-07-2017) (Geen thema)

Het is kermis in de stad. Cindy en Bert verheugen zich erop. Ze fantaseren samen over de schiettent en het reuzenrad. Op suikerspin en wijnbol. Pa en ma moeten lachen. Zij zijn meer van de paling en de oliebol. En gokken natuurlijk. Ook al mag dat niet van pastoor.

Eerst maar even naar de kerk. In net pak en mooie jurkjes. Maar de pastoor vindt het maar niks. Kermis is de hel. Vandaag geen thema. Voor straf. Boetedoening. Altijd weer op zondag moeten Cindy en Bert mee naar de kerk. Heel vervelend maar het is niet anders.

In de houten bankjes dromen ze dan van Sirtaki en Bazoka’s. Roze bubblegum. Iedere zondag weer opnieuw. En de pastoor? Laat maar kuchen.


Donaldductiliteit (24-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

Donald is een beetje dom. Heeft het IQ van een kleuter. Maar wel van een slimme kleuter. Zijn leeftijd ver vooruit. Hoe dat zo kan? Heel simpel. Donald krijgt 24/7 begeleiding van drie personen. En ja, dan ga je heel hard op micro-niveau. Meso zal het niet snel worden. Daarvoor is Donald te spastisch.

Een vierde begeleider inschakelen zou nog kunnen, maar is niet gewenst. Het zou tenkoste gaan van de zorg voor anderen. Mecenas Dagobert mag dan barsten van het geld, hij is ook gierig als de pest. Drie moet volstaan zegt het baasje.

Heel even is nog door de staf (Kwik, Kwek en Kwak), geprobeerd om Dagobert ductiel om te buigen. Maar helaas. Dagobert blijkt onbuigzaam te zijn.


Kliniek Bloemendaal opent haar deuren (24-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

‘Adèle, kom je? Ben je onderhand klaar?’

Adèle staart in de spiegel. Het badwater is koud. De bubbels doen het niet meer. Wat is er toch in hemelsnaam gebeurd? Is de tijd stil blijven staan?

‘Adèle, je hebt nog tien minuten?’

Eigenlijk nog een half uur, maar sommige mensen moet je tegen zichzelf in bescherming nemen. Anders komen ze nooit op tijd. En de opening van deze bijzondere plek laat niet op zich wachten.

‘Ah, daar ben je. Finally! Je ziet er prachtig uit darling!’

Kliniek Bloemendaal opent eindelijk haar deuren. Bros- en broosheid van zeventigplussers zal voorgoed verdwijnen. Met dank aan wonderdokter Jones. Hoge viscositeit en ductiliteit blijken levensverlengend. Adële is het levende bewijs. Heel ductiel.

‘Bros, bros, bros!’


Subtiel en rolductiel (24-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

Subtiel is in zijn eigen bisdom Kuzhlithurai in India, priesterstudent Rajan Arulraj Nesaiyan van het grootseminarie Rolduc (Kerkrade) afgelopen zaterdag tot transeunt diaken gewijd. De wijding is verricht door bisschop Jerome Dhas Varuvel S. D. B. Geheel in traditie in eigen parochie.

Subtiel en heel Rolductiel is dit allemaal gebeurd. Rajan en familie zijn apetrots. Dat zij dit mochten meemaken? Zonder reiskosten kon dit op eigen terrein plaatsvinden. En wat goed dat dit goed is bevonden door Rolduc. Jemig de pemig.

Ook de priesterwijding van Nesaiyan zal volgend jaar in India plaatsvinden. Vervolgens is hij minstens tien jaar beschikbaar om als priester in Limburg te werken. Ook als diaken zal hij een benoeming krijgen in een Limburgs parochiecluster, namelijk Simpelveld-Bocholtz-Ubachsberg.


Zo maar (24-07-2017) (Geen thema)

Een tussendoortje zonder thema. Een themaloos stukje met woorden zorgvuldig verkozen. Nu nog even in de goede volgorde zetten. En zodra dat is gebeurd. Vasttapen. Voor de eeuwigheid. Opdat ze nooit meer loslaten. Niet met bisonkit maar met ductape. Dat werkt het best. Secondenlijm zou ook nog gaan. Hoewel? Dat is dan weer zo definitief.

Een schrijver moet toch aan het einde nog wat kunnen wisselen. Gouden voor broze woorden. Als de schrijver tenminste zijn tanden in de tekst durft te zetten. Tandeloze stukken zijn er al genoeg. Van die megapillen geschreven in serie. Streekverhalen over ouderwetse streken. Ik zou mijn initialen er nog niet eens op durven plakken. Laat staan mijn achternaam eraan verbinden. Loslaten die woorden en zinnen.


Productielabels (24-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

Joost wordt knettergek. Vandaag komen er twee vrachtwagens kantooratikelen. En hij weet van welke firma. Van Verzend en Loos. En dan weet hij het al. Dan ontbreken er zeker tien artikelen. Op zich niet zo erg. Hij kan dit nog incalculeren. Een foutenmarge van een op honderd is acceptabel.

Joost is 50% afgekeurd en zijn baas verdient eigenlijk goud aan hem. Joost weet dat. Maar 990 artikelen scannen met ogen en handen dat is zelfs voor Joost ietwat teveel van het goede. Hoe krijgt hij dit voor elkaar?

Jantine die de productielabels moet printen is ook in paniek. De toner is op. En ja, die toner komt mee met de vracht. Hoe legt ze dit aan Joost uit? Niet dus!


Pijptechnieker gezocht (24-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

Vacature. Wegens het tijdelijk uitvallen van onze jongste robot ‘Paperclipje’ zijn we genoodzaakt een vacature te stellen voor een pijptechnieker gespecialiseerd in inductielassen.

Paperclipje gaat namelijk met zwangerschapsverlof. Onmogelijk eigenlijk dat zij tegen ons advies in zwanger is geworden. Maar ja. Als jij tijdens je werkzaamheden dag in dag uit wordt geconfronteerd met een blond Zweeds superstuk, ja, dan wil je wel als robot. Kan ik me heel goed voorstellen. Zeker als je week in week uit op elkaars lippen zit.

Enfin, Paperclipje mag nu even nagenieten van haar wilde daden. Er is wel spoed gevraagd bij deze opdracht. En nee, de Zweedse robot daar werken we niet meer mee samen. Robotten houden sowieso niet van mensen. Maar dit terzijde.


Viaductiel (26-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

Eureka, ik heb het gevonden. De ultieme manier van voortbewegen. Viaductiel.

Hoe dat in zijn werk gaat? Heel simpel. Door de lucht. Niet via de grond of door het water, wat viaductiel misschien suggereert. Immers een viaduct, klinkt als aquaduct, veronderstelt een weg en/of water.

Door de lucht voortbewegen gaat nu eenmaal veel makkelijker. Op de weg en in het water is veel te veel sprake van weerstand. Ooit in een file gestaan of gevaren (ja, ook dat kan voor een sluis)? Heftig nietwaar? Nee, door de lucht is beter. Plek zat. Drones, duiven en meeuwen daargelaten.

O ja, de verplaatsing door de lucht, viaductiel, vereist wel aangepaste kledij. Een rood bolletjeskostuum en een witte bakkersmuts. We gaan naar Tiel!


Grote geesten (28-07-2017) (Themawoord: Ductiel)

Grote geesten, waaraan denk je dan? Albert Einstein, Willie Wortel, Vincent van Gogh, Beyoncé, Elvis, Zeus, Aladin, William Shakespeare, Johan Cruijff, Muhammed Ali, Bob en Bertje, Heino? Het zal voor iedereen anders zijn.

Probeer het maar eens in een vorm te gieten? Wat met bovenstaande iconen overigens goed is gelukt. Bij Madam Tussaud, in was. Dat kan ik ook, moet de Duitse kunstenaar Thomas Schütte gedacht hebben. In aluminium en in drievoud.

Grote geestige geesten heeft hij gecreëerd. Reusachtig en vol humor. Of ogen ze eerder lijdzaam? Gaan ze gebukt onder de ductiele behandeling die ze zijn ondergaan? Huilt die geest nu? Zie ik een drup? Of houdt hij de toeschouwer voor de gek? Pontificaal zeg ik dan maar, ja!

120 Woorden Juni 2017

120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.


Diepzeeschuimbekken (02-06-2017) (Themawoord: Zeeschuim)

Ik schuimbek. Ik kwijl. Dit mag nooit niet meer verdwijnen. Met mijn dikke buik verkleed in zwart duikrubber schuur ik over een deel van de Stille Oceaan. Doodstil word ik ervan. Wat mooooiiiii.

Ik zie duizend kleuren en het beweegt nog ook. Heel sierlijk wuiven plant- en dierenwereld mij toe. Ze werpen me ook kusjes toe. Ik kan niet anders doen dan terugzoenen. Tranen van ontroering en blijdschap mengen zich met het zout der oceaan.

Hoelang mag ik hier nog getuige van zijn? Boven hoor ik het ijs kraken. Dat kan niet waar zijn? Bevind ik me wel op de juiste plek? Een ijsplaat breekt in twee. Zo groot als Gelderland, kom ik later achter. Neeeee! De zeespiegel stijgt. Neeeeee!


Autopeddel (07-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Meissie Soes weegt misschien wel vijftig kilo. Geen meissie maar meis eigenlijk. Om de drie stappen stopt ze en leunt even op haar stuur. Geen stepconditie. Soes wordt dan ook regelmatig ingehaald door haar klasgenootjes. Dat vindt ze niet zo heel erg. Ze weet, ondanks haar jonge leeftijd, dat haar grote omvang parten speelt. Parten? Zeg maar gerust part.

Het kleine autopedje kan haar amper dragen. Heel vervelend. Met een klasgenootje heeft ze wel wat moeite. Met Annemie-Sophie. Dat komt door hoon. Zodra Annemie-Sophie haar voorbijstept trekt ze de neus viezig op en maakt met de linkerhand een grote boog voor haar buik. Dat maakt Soes verdrietig én boos. Een troost. Annemie-Sophie is een echte trut én del. Een autopeddel.


Familie Pagaai (07-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Het zoveelste cruiseschip meert aan aan de monding van Canal Grande in Venetië. Wie heel goed voelt, voelt dat het Dogenpaleis aan het San Marcoplein een heel klein beetje wiebelt. Doodeng. Hoe houdt Venetië stand onder druk van massatoerisme en massabotisme? Ze moeten het verbieden. Aldus Mario Pagaai.

Mario behoort tot de laatste generatie Pagaaien, de meest authentieke familieclan van de goddelijk romantische lagune. Al jaren is hij boothouder en eerste stuurman van de familie Pagaai. Morgen vindt de belangrijkste roeiwedstrijd van het jaar plaats. De Vogalonga. Ooit begonnen als protest tegen al het gemotoriseerd verkeer in Venetië, nu alleen nog een toeristische attractie. Helaas. Maar de familie Pagaai blijft luid demonstreren. Pa Pagaai voorop. Hoog heft hij zijn peddel.


Trois mains zonder benen (07-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Graaf Pierre du Sailland mist beide benen. Al sinds zijn geboorte. En toch, hij is de meest beroemde quatre-mains pianospeler van het classicisme. Stapeldol op Wolfgang Amadeus Mozart, heeft hij diens Sonate in D majeur anno 2017 tot grote hoogte getild.

Eigenlijk heeft Pierre een nog grotere voorliefde voor Fauré’s Dolly. Durft hij echter niemand te vertellen. Uit angst dat ook nog zijn handen mogelijk zouden worden afgehakt.

Maar hoe speelde Pierre dan zonder benen quatre-mains? Heel eenvoudig. Met een pianopeddel. Daarmee sloeg hij links zittend op zijn eigen pianokruk, rechts de pedalen aan. Zijn bijzit mocht dat niet. Dat was Pierre’s eer te na. Eigenlijk speelden hij daardoor trois-mains. Maar hé, niemand doorvertellen. Oké? Ook niet aan de paginaomdraaier.


De gepeddelaarsde kat (08-07-2017) (Themawoord: Peddel)

Een sprookje gereviseerd. Giovanni Francesco Straparola, verdienstelijk geschied- en romanschrijver uit pakweg 1553 is verantwoordelijk voor de eerste geboorte van de gelaarsde kat.

Getransporteerd door Docter Who (eigenaar van een tijdmachine) vanuit de Nieuwe Tijd naar onze Eigen Tijd ziet hij tot zijn grote verbazing dat zijn sprookje verkeerd is opgetekend in de loop der tijden. Ingrijpen dus. Hij beroept zich op laat Middeleeuws auteursrecht.

Twee peddels, daar had de kat van Markies Carabas naast zak en laarzen ook om gevraagd. Nergens meer terug te vinden in de geschiedschrijving. Geen nood. Docter Who zet dit wel eventjes recht. De wonderdokter weet net als Straparola waarom de kat peddels nodig heeft. Voor zijn laarzen natuurlijk. Die krijgt ie anders nooit aan.


The amazing spinning story of Fidget Hettinger (08-07-2017) (Themawoord: Peddel)

Michigan 1993. Mevrouw Fidget Hettinger wordt knettergek van haar drukke kindertjes. Wat ze nodig heeft is een eureka-momentje. Het gefriemel en pengetik van haar twee spruiten houdt maar niet op. Ze pakt de rasp van de keukentafel en zwiert de rasp rond haar vinger. Uit balorigheid.

Door de windverplaatsing maakt de rasp een zoemend geluid. Beide kindjes veren op. Dat willen ze ook. Zoemen en ronddraaien. Nog een keer! Vier ogen volgen de rasp in haar duizelingwekkende omwentelingen. De kindjes worden rustig. Mama Hettinger krijgt een blauwe vinger. Maar haar eureka-moment is daar.

Jammergenoeg heeft Fidget geen gevoel voor patent. Op en neer peddelen tussen VS en Europa is niet haar ding. Ach, rijk en dom, het gaat zelden samen.


Peddelriemrijm (08-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Rijm ligt op de bladeren
Een bootje zie ik naderen
Op het water van een Gooise plas
De schipper bepaald niet in zijn sas
Grijpt vergeefs naar boom en tak
Bootje zegt net nog niet krak
Dolen, spinnen op het water
Het wordt maar later

Stuurloos dobberen
Kleiloos aanmodderen
Kant noch wal raken
Tevergeefs loze kreten slaken
Schip ahoy, schip ahoy!
Zo komen we nooit in Hanoi
Geen peddels, riemen of boeien
Waarmee, waarheen te roeien?

Kapitein met witte baard en pijp
Zit nu toch wel in de knijp
Zijn boot moet over water glijden
Alleen dat kan hem verblijden
Liefst harder dan de wind
Een oplossing graag, heel gezwind
Zonder peddel, riem en boei
Wordt dat toch wel zeegeknoei


Zomerliefde onder water (10-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Dertig graden, hartje zomer. Ik sta tot aan mijn middel in lauw strandbadwater. Ze kijkt me ondeugend aan, slaat zwoel haar wimpers neer.

Om ons heen klinkt luid gejoel. Nivea strandballen zweven door de lucht. Maar ik, ik wil alleen nog met haar spelen.

Vanaf dag een op camping Heideroos vreten onze ogen elkaar op. Moed en hormonen winnen het van verlegenheid. We dollen en we spelen.

Ik houd haar kleine rubberbootje vast. Zij duikt onder. Ik duik mee en klap het bootje om. Gulzig happen we naar lucht en tong. Niemand die ons ziet.

Peddels protesteren. Het is niet alleen mijn hart dat bonkt. Een grote ruk. Daar staat plots papa meisje, met geheven rubberboot. Twee snoeken duiken weg.


Peddelzinnen (10-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Punt een, doe dit even langzaam.
Plots ergert de dief een lijfwacht.
Pasen en Driekoningen dansen een lambada.
Pils en dropwater doorlopen een lichaam.
Plezier eert de dronken echtgenoot lang.
Papoea erft duizend dollar en lacht.
Pantheon evenaart Dytrypen Drome en laveert.
Pluisje en Diego dribbelden ooit langzaam.
Pubis en degen drijven elkaar lamlendig.
Paard en dromedaris dragen een leis.
Pubers eren donkere dames en lanterfanten.
Pablo en Dora doorlopen echte liefde.
Penetreren en doorrijden doen enkel lafaards.
Positioneren en droogleggen dat ergert leveranciers.
Publiceer eerst de debutantenbundel en leef.
Plamuur een dikke deur en lak.
Pas een dure das en lach.
Prachtige eendagsvliegen draaien deftig een looping.
Pis en drek drupt ergerlijk lastig.
Peddels en drakenboten drijven enerverend loom.


Conversatie tussen een peddel en een roeispaan (10-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Wat ben jij?
Een roeispaan.
Nee!
Echt wel.
Je lijkt anders verrekkens veel op mij.
Echt niet.

Doe jij het ook in het water?
Nee.
O, waar dan?
In olie.
In olie?
Ja, in olie.

Vandaar.
Vandaar wat?
Nou dat zwarte nekje.
Zwarte nekje?
Ja, daar boven aan je steel.
Dat is mijn nek niet.

Wat is dat dan?
Dat is mijn hoofd.
Je hoofd?
Ja, mijn hoofd.
Maar waar zit dan je mond?
Ik heb geen mond.

Geen mond?
Geen mond.
Maar hoe praat je dan met mij?
Ik praat niet met jou.
Wel waar, ik hoor je toch?
O ja, waar zitten dan jouw oren?

Ja, nu heb je me tuk.
Het is allemaal verbeelding.
Natuurlijk, allemaal verbeelding.


Peddelaars (11-06-2017) (Themawoord: Peddel)

Een man komt bij de dokter.

U heeft twee consulten zie ik. Wat is de klacht?
Ik krijg het niet voor elkaar in tien minuten.
Wat krijgt u niet voor elkaar?
Uitleg geven.
Uitleg geven?
Ja ziet u dokter, tien minuten is gewoon tekort.
Nou begin dan maar. Ik zie dat u ook een kano bij zich heeft.

De man staat inderdaad voor de dokter in een plastic kano.

Nou kijk. Ik zat in mijn kano, naakt, nudistencamping, begrijpt u.
Ja.
En toen sloeg de kano om. Met mijn peddel heb ik toen geprobeerd de kano the kantelen.
Ja.
En toen schoot de peddel per ongeluk in mijn… Ja.
In mijn weetjewel… Oei, pijnlijk.
Krijgt u hem er misschien uit?


Bierpeddelballade (11-06-2017) (Themawoord: Peddel)

‘Row, row, row your boat
Gently down the Theems.
Peddelen, peddelen, peddelen.
Life is just a dream.’

Acht mannen hangen achterover in hun roeiboot en geven elkaar de peddel door.
Die bevat acht gaten, waarvan er nog vier gevuld zijn met een glaasje bier. De peddel meet precies een meter.

‘Row, row, row your boat
Gently down the Theems.
Peddelen, peddelen, peddelen.
Life is just a dream.’

De beker is zojuist uitgedeeld aan de grote acht van Eton.
Maar what the fuck. Het bier smaakt de jongens uitstekend. Ze hebben al drie keer deelgenomen aan de Grand Challenge Cup van de Henley Royal Regatta. De acht van Princeton zijn stomdronken. Timmy, Johnny, Charles, Brian, George, James, Richard and Peter. Chears!


Moscouponneke (12-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Amai zunne, da’s nog eens een lekker broodje smos. Gij kookt gelijk mijn moeke. Enne, kijk niet zo verliefd. Munne Mona Lisa doet er bijkans pijn van. Ja, morgen moet ik weer met munne camion op pad. Toe zing nog een liedje voor mij schatteke. Ge bent toch niet kwaad dat ik weer moet vertrekken. Nee, ik ga niet via den Antwerp. Veel te gevaarlijk.

Ja, ik ben onderweg. Luister. Ik zing een liedje voor oe in munne micro. Luisterd goe en denk aan munne Mona Lisa schatteke. Ti amo, ti amo, ti amo… Wat? Dat is Italiaans schatteke. Het betekent ‘ik zie u graag’. Ik neem schoon schoenen voor oe mee. Uit Florence. Maat 38. Ti amo. Mio Moscouponneke.


Boef is blij (12-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Boef is blij. De reclamefolder bevat het product dat hij nodig heeft voor een geslaagde overval. Van de Aldi. Nu moet hij nog zorgen dat hij op tijd voor de deur ligt. Maandagmorgen vijf uur. Boef neemt geen risico. Deze buitenkans wil hij niet missen. Hopelijk hebben ze hem in de juiste kleur.

Met een schaar knipt Boef de bon uit de folder. Boterhammetje, flesje water en matje mee. Er is niemand te bekennen bij de Aldi. Toch niet de verkeerde datum? Voor de zekerheid checkt boef nog een keer de datum.

Acht uur. Boef is helemaal alleen. De deur gaat open. Snel rent hij naar de juiste stelling. Kassa. Zwart. Yes. Boef legt capuchon en capuchoncoupon op de kassaloopband.


Groupon (12-06-2017) (Themawoord: Coupon)

‘Een porte-manteauwoord, meng-, vlecht- of kofferwoord is een neologisme waarin twee of meer bestaande woorden (group en coupon) naar de vorm worden gecombineerd in een betekenis die betekeniselementen van alle originele woorden bevat. In feite is het een soort contaminatie, maar dan bewust gecreëerd.’

Toe maar.

‘Een porte-manteauwoord combineert dus zowel de klank als de betekenis van alle samenstellende woorden op een nieuwe manier. Vaak spelen ook andere stijlfiguren zoals crasis (crème en cassis) een rol. Soms zijn ze gevormd uit eerdere porte-manteauwoorden.’

Aldus Wikipedia. En nu in gewone mensentaal. Want daar is Wikipedia immers voor bedoeld. Neem een buurt. Verzamel alle bewoners en hun coupons. Et voilà. Groupon naar de Aldi. Groepskorting. Kassa! Daarna, groupof en verspreiden maar weer.


Verknipte kartelschaar (14-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Thomas is een beetje gek. Een heel klein beetje maar. Niemand die er last van heeft. Nou ja, niemand. Zijn kartelschaar. Die lijdt weldegelijk onder Thomas’ gedrag.

De kartelschaar vindt zijn ongeloof maar laf. Thomas heeft op aanraden van zijn papa en mama zich uit laten schrijven bij een van de heilige huisjes in zijn leven.

De kartelschaar is not amused. Ze spannen samen om Thomas weer terug te winnen. Dat doen ze met lokcoupons. Wekelijks krijgt Thomas die nu toegezonden.

Oké, Thomas mag dan achterlijk zijn, dom is hij niet. En de kantjes er vanaf lopen heeft hij nooit gedaan. Verknippen wil ie ze wel. De verrekte kantjes van de toegezonden lokcoupons. Hij rekent af met zijn vermaledijde kartelschaar.


Scoop on (14-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Dat denkt onderzoeksjournalist Willie Wroet van Otterloo. Maar eerst iets over Willie zelf.

Opgegroeid in een deftig kasteel van papa Wroet van Otterloo en mama Lidwina bij de Pincqen wist Willie lang niet wat hij wilde worden.

Verwend liep ie, tot voor kort, dag en nacht met zijn vadsig lijf het personeel van het kasteel te stangen. Of hij tuurde uren naar zijn iPhone.

Alle versies had ie al versleten. Zijn stinkrijke ouders staken hem telkens, gierig al ze waren, een gratis couponnetje toe. Konden ze aftrekken op de zaak.

Willie trok iets heel anders af. Van lamlendigheid. Totdat hij zijn roeping vond. Als onderzoeksjournalist.

Hoe hij dat werd? Ja zeg, moet ik alles verklappen? Zoek dat lekker zelf uit!


Coupon (14-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Permanent kiest buurvrouw Jansen voor coupon. Zou ik ook doen als ik naar haar kapsel kijk. Ik zou nooit kiezen voor coupaf. Ammenooitnie.

Haar hoofdkapper denkt daar echter anders over. Hij is het oermanentje van buurvrouw Jansen eigenlijk best wel beu. Hij probeert haar al dagenlang over te halen een andere coup te kiezen. Coupon is zo jaren zeventig. Buurvrouw Jansen kan beter.

Maar hoezo dagenlang? Nou buurvrouw Jansen komt bijna dagelijks bij kapper Johnnie.

Nou vooruit dan maar, besluit buurvrouw Jansen. Die vandaag dan maar een coup Malaga. Maar zonder suiker. Zonder suiker vraagt Johnnie. Ja. Zonder suiker. Ik ben toch geen suikerspin. Nee, maar wel een spook. Een spook vsn de Malediven. Ha. Ha.
Eindelijk lacht vuurvrouw Jansen.


Halszaak (17-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Leider Pon van de groene Khmer is boos. De geschiedschrijving in Cambodja is foutief gekleurd naar zijn zeggen. Het fijne wil Pon er niet over kwijt. Komt te dichtbij voor zijn volk. Hij wil geen onrust. Het volk heeft reeds te lang geleden onder foutief geschiedkundig leed.

Stel je eens voor. Je schrijft samen met iemand een lied. Krijgt daar als co-schrijver niet de credits voor. Dat schaadt dan toch de relatie? Zeker als de relatie niet alleen de muziek betreft. Imagine. Ik zou er onmiddelijk een halszaak van maken.

Zo denkt ook Pon. ‘Niet’ staat hier gelijk met ‘vals’. Valse geschiedschrijving uit ijdelheid. Pon pleegt uit boosheid nog net geen coup. Geen CouPon. Zijn nek is hem te lief.


Bijzondere ontmoeting in de trein (17-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Dan zit je in de trein en hoopt dat er niemand naast je komt zitten. Nou niemand? Er is vast iemand die dat wel van je mag. Als je het voor het kiezen hebt. Een beroemdheid misschien of iemand uit een ver verleden. Een dode.

Stel je eens voor? Zit er ineens die beroemde overgrootoma naast je. Waarmee je meteen begint te praten. Over die van haar. Haar overgrootmoeder. Een unieke kans toch?

Het beroemde ken je allang uit de familieverhalen. Het onberoemde niet. Vraag het dan? Toe! Deed overgrootmoeder van overgrootoma het met de buurman in 1810? Dat wil je toch weten.

Nee. Een coupon valt uit haar tas. Het is niet waar. Uit de oorlog. Mag ik houden.


Coupon voor een mooie luchtballon (18-06-2017) (Themawoord: Coupon)

De luchtballon past bijna niet in het vak waarbinnen ik schrijf. De zweetdruppels lopen langs mijn ruggegraat de zwembroek in. Eindelijk gaat het avontuur door, na twaalf afmeldingen. Te nat, te winderig, onweer voorspeld, mogelijk sneeuw, hagel. Ja, dat laatste was uiteraard in de winter.

Enfin, ik lever snel mijn coupon in. De opblaaskrokodil mag helaas niet mee. Ook mijn kano niet. Ja, wat is dat nu? Zijn we dan wel terug voor sluitingstijd? Ik wil mijn boot en krokodil niet achterlaten.

Mijn vriendin schiet te hulp. Of je trouwt niet met mij of je stapt nu onmiddelijk in klojo! Weet je wel wat deze rijgezellegrap me heeft gekost?

Ik heb geen keus en doe mijn zwembandjes om. Fasten seatbells.


Vijfentwintig coupons (18-06-2017) (Themawoord: Coupon)

Pa kan zijn geluk niet op. Van vijfentwintig kinderen heeft hij vijfentwintig verjaardagscoupons gekregen. Knap dat ze zijn verjaardag niet vergeten zijn. Tenminste een verjaardag waarbij het goed gaat. Hoezo een verjaardag, is papa twee keer jarig dan? Ja, zoals de meeste papa’s. Geldt voor mama’s trouwens ook. Ook die zijn twee keer per jaar jarig. Een keer individueel en een keer collectief.

Aan de collectieve verjaardag kun je bijna niet langsheen. Die wordt jaarlijks op tijd aangekondigd. Daar zorgen media, horeca en detailhandel wel voor. Met oog voor detail uiteraard. Maar wat eigenlijk veel belangrijker is, wat geven we papa nu weer dit jaar? Coupons, niet zo moeilijk. Maar hoe komt papa aan zoveel kinderen? Dat willen we weten!


Uch (19-06-2017)

Ik ben niet zo van de stenen beelden. Veel te zwaar. Pipo denkt daar anders over. Pipo is boterzacht van karakter en adoreert stenen beelden in alle soorten en maten. Tafels, stoelen, bruidsbedden, ze mogen allemaal van steen zijn.

Ik vind dat een beetje van de domme. Het voelt, zit en ligt zo hard. Steen. Zeker vuursteen. Ik moet er niet aan denken dat mijn wigwam van steen is, of mijn paard. Nee, dat kan echt niet.

Mijn hart is niet van boter noch van steen. Ik heb een houten hart. Van mij mag alles van hout zijn of worden. Het is zo mooi. Het ceder. Modern of antiek maakt niet uit. Zolang mijn totem maar van hout is. Uch.


Uch uch (19-06-2017)

Ben ik me toch van de potverdikkeme helemaal vergeten het grote woord te vermelden in mijn vorige stukkie. Uch. Dat komt ik kan het niet goed uitspreken. Heb het door Pipo laten uitspreken. Bij mij komt het er een beetje houterig uit. Zielolatree. Nog nooit ook zo’n boom gezien. Zou niet weten hoe die eruit ziet. Met hangende takken denk ik. Gelijk een treurwilg.

Zou er ook nooit een totem van willen. Een treurtotem, dat kan niet. De mijne moet een vrolijke zijn. Van wiebelhout liefst. De wiebelboom is mijn favoriet. Hij heeft niet veel water en zon nodig. Wel veel aandacht. Ik praat er iedere ochtend tegen. Ikke weten. Alles wat aandacht krijgt groeit. Van Pipo geleerd. Uch uch.


Uch uch uch (19-06-2017) (Themawoord: Xylolatrie)

Ik krijg nu heel erg op mijn flikker van Pipo. Waarom ik niet gewoon het grote woord opschrijf? Het liefst wil hij dat ik het beitel. In steen, klei of hunnebedden. Xylolatrie. Voilà. Hij zijn zin.

Ik doe er niet zo moeilijk over. What’s in a word? Ja, dat is van de Engelse. Van de Amerikaanse eigenlijk. In Engeland wonen geen indianen. Althans geen wilde.

Pipo vindt dat de titel van mijn stukje heel veel lijkt op een liedje. Een liedje dat over muggen gaat. Pipo heeft een hekel aan muggen. Wie niet denk ik dan? Maar volgens Pipo komen ze veel meer voor in houtomgevingen dan in stenen tijdperken. Ik betwijfel dat. Houtmuggen zijn wel veel liever dan steenmuggen.


Verbeelding (19-06-2017) (THemawoord: Xylolatrie)

Er zijn mensen die denken in houten beelden. Ze hebben meestal niet zoveel meegemaakt en zijn hun leven lang in hetzelfde dorp blijven wonen. Dan verstar je natuurlijk. Afhankelijk van de buurt waarin deze mensen zijn opgegroeid bestaat hun verbeelding uit eik, berk of beuk. Fineer kan ook. Maar dat zijn fakers.

Even voor de duidelijkheid. Met dorp bedoel ik uiteraard ook steden. Zelfs in Amsterdam is sprake van dorpsgenoten. Vraag maar eens aan een Jordanees. Die houdt toch van zijn eigenste dorp. Zijn houten wijkie.

Een Jordanees associeer ik met amber. Waarom? Geen idee. Het gaat gewoon samen. Dat geldt zowel voor Johnnie, Willie als Leen. Ik kan me amper voorstellen dat dit drietal ooit in steen heeft gedacht.


Xylolatrie voor gevorderden (19-06-2017) (Themawoord: Xylolatrie)

Houtsnijkunst is een leuke hobby. Ik doe het al jaren. Dan ga je op zoek naar nieuwe uitdagingen. Ik heb zo’n beetje alles al gesneden dat ik kan verzinnen. In mijn verbeelding is er niets meer dat nog gesneden kan worden uit hout. Alles heb ik al onder handen gehad. Mensen, dieren, planten, de natuur, gebouwen, kunstwerken, gebruiksvoorwerpen. Echt alles.

Om mijn houtsnijkunst naar een hoger niveau te tillen heb ik besloten om voortaan geblinddoekt hout te snijden. Te beginnen met mijn woodcock. Het eerste beeld dat ik ooit gesneden heb. Besneden eigenlijk, want de grondvorm stamde al aardig overeen met het eindresultaat. Ik zie hem zo voor me mijn woodcock. Wat was ik trots op mijn eerste snijdsel. Besnijdsel.


Mariolatrie (19-06-2017) (Themawoord: Xylolatrie)

Jozef de timmerman was helemaal idolaat van houten beelden. Zijn vrouw, of beter gezegd vriendin, had hij al in tig poses gebeeldhouwd. En toch. Hij wist haar niet echt treffend te raken. Of is het rakend te treffen?

Dat vond Maria zelf ook. Ze nam Jozef echter niets kwalijk. Zijn idolatrie van houtsnijkunst had wel ernstige uitwassen gekend, maar toch waren ze het altijd eens geworden. Zo ook nu.

‘Als je me nu eens wat meer hout daar op borsthoogte geeft Jozef, zou dan mijn houding beter uiitkomen, wat meer naar voren?’

‘Goed plan Marie, maar ik kan er geen hout bijtoveren.’

‘Dat begrijp ik Jozef, maar misschien kun je wat wegschrapen bij mijn dijen?’

‘Goed plan, doe ik Marie!’


Houten Klaas (20-06-2017) (Themawoord: Xylolatrie)

Vandaag mee in contact gekomen. Een houten Klaas. Ja, echt. Ik moest eerst even goed kijken. Bij 31 graden Celcius is dat toch wel een vreemd gezicht. Getooid in rode mantel, rode mijter en witte baard liep ie als een wandelende tak door mijn straat. Ik geloofde mijn ogen niet.

Maar nu komt het. Uiteraard was ik meteen nieuwsgierig of ie ook zijn maat bij zich had. Maar nee. Die vond het vast te heet onder zijn voeten. Hoewel je verwacht dat zo’n Pieterman wel tegen een beetje warmte kan.

Maar wat deze lieve Sint wel bij zich spant de kroon. Een roze flamingo. Opgeblazen. Plus handdoek. Geen gezicht. Als fervent lid van gilde Xylolatrie haak ik hier toch af.


Houtsnippers (24-06-2017) (Themawoord: Xylolatrie)

Ik verzamel ze wekelijks. Houtsnippers uitgegeven op ’t Hout. Bij de buurtsuper, de drankenhandel, bij het afgeven van papier ten goede van de scouting. En maar sparen. Maar toch ook wel handig. Zo kon ik er een batterij voor in mijn horloge mee kopen. Spaarpunten scoren en uitgeven, heerlijk. Ik voel me een echte xylolatrielist.

Maar nu is mijn kaart weer blanco. Dat wordt weer veel spulletjes kopen. Oeps, maar waar is nu mijn kaart gebleven. De whisky is in de aanbieding. Op hout gerijpt. Zwaar eiken. Balen. Totdat ik de kaart in mijn brievenbus vindt. Gevonden bij de supermarkt. Wat een service. Een prachtige brief erbij. Gevonden bij Jan Linders. Met Carnaval ga ik mijn kaart weer leegschudden. Yes.


893 (27-06-2017) (Themawoord: Yakuza)

893 net zo erg als 27
Dat vraagt hulp van 007
Waar is Sean O Con?
Hoezo?
Roger is niet meer.
Roger?
Roger!

Ja, contact.
Contact op lijn 12.
Alfa, Beta, Zero
ABZ?
Is dat de juiste code?
Met wie spreek ik eigenlijk?
Yakuza Fata hiero.

Yakuza Fata?
Yep.
Morgana?
Si.
Waar zijn de stokken gebleven?
Saté?
Si.

Opperbaas Budo Budo heeft ze gechopt.
Alweer?
Alweer.
Luister goed Yakuza.
Yep.
Goed handelen nu.
Yep.

Ga naar Gokudō
Gokudō? Van de bōryokudan?
Ja, hij verblijft in Budokan.
Si.
Vraag naar zijn stokken.
Saté?
Yep.

Gokudō, waar zijn de stokken?
Heeft Yakuza jouw gestuurd?
Si.
Die ziet de stokken nooit meer terug.
Saté?
Saté!
Dood?

Yep!
Nee!
Si!
Morta!
Ninjafoetsie!
Si!
Yep!