Vandaag maak ik me mooi en geef mezelf een grote beurt. Ik douchte me met speciaal geparfumeerde showergel en dure shampoo. Knip in de weg zittende wenkbrauw- en neusharen voor de badkamerspiegel. Oksel- en borstharen scheer ik zorgvuldig weg en ik kuis ook mijn kruis. Niet dat iemand het zal zien, maar het gaat om het idee. En niet te vergeten het zelfbeeld. Ik doe een geurtje op en mijn mooiste kleren aan. Het liefst doe ik eigenlijk geen kleren aan. Zodat iedereen mijn goddelijk lijf kan zien. Maar dat is not done.
Mijn lief wacht me al op. Ook zij ziet er fantastisch uit. Om door een ringetje te halen. Die ring heeft ze ook bij. Ze is jongleur. Jongleuze eigenlijk of jongless, jonglin, jongling? Zeventien lentes jong. Een mooi meisje van duizend weken. Zo heb ik ze het liefst. Alleen jammer dat ze niet zo jong blijven. Ik kan het weten. Thuis heb ik namelijk een veel oudere versie zitten. Wel lief, maar niet meer zo strak. Ik doe het er mee. Gaat prima zo. Soms een beetje traag. Maar je hoort mij niet klagen.
Ze begroet me wat koeltjes en ik vraag of ze al lang op me staat te wachten. Een half uur. Waarom ze niet alvast naar binnen is gegaan? Plankenkoorts. Ja, best lastig in een circus met een houten piste. Ik krijg complimenten over mijn uiterlijk. Kleurrijk vandaag. Ik heb speciaal voor de gelegenheid mijn beste en tevens langste schoenen aangedaan. Een gestreken geblokte broek en bijpassend jasje. Een megagrote strik, een plastic roos met waterpomp. En niet te vergeten, een nieuwe neus. Een rode blinkende. Uiteraard. Ik draag ook een oranje pruik en een klein bolhoedje. Ja, ja, ook ik ben door een ringetje te halen. Net als de mooie leeuwen die ik hard hoor brullen.
En toch klopt er iets niet. Ik merk het aan de reactie van mijn lief. Ze streelt over mijn wang met een van haar fluwelen handen. Heerlijk, het voelt lekker glad en zacht. Ja, maar dat kan toch niet. Waar is in hemelsnaam mijn baard gebleven? Haar houvast is weg. Er valt nu niets meer te jongleren. Teleurgesteld laat ze mij dat weten. En hoe. Haar gedrag in de piste is ineens een stuk minder vriendelijk. Ik voel een einde nader komen. Niet zo vreemd ook. Nu ik mijn grijpbaard kwijt ben is ook de enige houvast verdwenen. Haar houvast. Jammer. Nimmer zal ik nog mijn baard knippen.
Posts tonen met het label clown. Alle posts tonen
Posts tonen met het label clown. Alle posts tonen
13-03-2018
31-08-2016
120 Woorden Augustus 2016
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Branding (01-08-2016) (Themawoord: Rots)
Een klein gezinnetje staat op een grote rotsblok in de branding. Nou ja, groot. Ze kunnen er net met z’n viertjes op blijven staan. Ze houden elkaar stevig vast. Zo te zien waait er een koude wind, want ze kijken nogal koud uit de ogen. Hun haren wapperen ook in de wind. Ik krijg het er zelf haast koud van als ik er naar kijk.
Het lijkt wel of ze voor de gelegenheid gekleed zijn. Ze dragen allemaal witrood gestreepte badkleding. Man, vrouw, dochtertje, zoontje. De kinderen kleine schepjes. De man en vrouw, beiden een bijpassende hoed. Het is en blijft een vreemd tafereel.
“Freeze, freeze, freeze!” Hoor ik plots vanaf een grote zandheuvel. Daar staat een fotograaf. Nieuwe strandmode?
Rots Stewart (02-08-2016) (Themawoord: Rots)
Er zijn zo van die artiesten die je altijd bij blijven. Rots Stewart is er een van. Een stuk, een lekkere brok, a sexy thing. Strakke broek. Werkt altijd. Blonde manen en gezegend met geen stem. I don’t want to talk about it. Nee, dat zal!
En dan die sjaaltjes. Begrijp nu ook waarom ie altijd zo verkouden klonk. Met het hemd wijd open zingen in een land waar het altijd waait en regent, dat is erom vragen, toch?
Maar eerlijk is eerlijk, Rots was voor velen een rots in de branding. Bleu kon je op zijn hese keelgeluid de eerste keer de liefde bedrijven. Voor sommigen ook de laatste keer. The first cut is the deepest. Vergeet dat niet!
Grr...rotschildering (03-08-2016) (Themawoord: Rots)
Ik staar naar mijn blote voeten die een blauwe uitstraling hebben. Blauw en toch niet geaard. Ik voel me licht in mijn hoofd en weet diep van binnen dat er ergens lang muziek heeft gespeeld. Het laatste nummer kan ik me niet meer herinneren, hoe goed ik mijn best ook doe.
En dan… heel langzaam… dringt het besef tot me door. Daar waar ik ben. Op de wereld, maar ook tevens van. Het schiet me weer te binnen. Op Ibiza! Maar waar? De omgeving voelt koud aan en het is best donker. Blauwe voeten, hoe kom ik eraan? Langzaam verschijnt de omgeving aan mij. Ik ben in een grot. Van de muur druipt verf. Blauwe verf. Grrr… van een rotsschildering.
Rots en Billie (05-08-2016) (Themawoord: Rots)
Rots en Billie zijn vrienden. Al eeuwen lang. Vrienden voor het leven. En dansgek. Samen dansen ze wat af. Op cowboylaarzen gaan ze heen en weer. Keer op keer. Op alle podia langs de West- en Oostkust. Van Amerika? Nee, van alle landen met water. Rots en Billie zijn namelijk wereldberoemd. Rots wat eerder dan Billie. Hij is de oudste van de twee. Hij verdiende op jonge leeftijd al erkenning door van podia te duiken. Als een raket. Hij was de stagediver avant la lettre. Daarom noemde ze hem ook Rots. Een hard hoofd heeft ie namelijk. Stuiterde telkens weer terug het podium op. Billie kwam er pas veel later bij. Vrienden voor het leven, al eeuwen lang. En dansgek.
Neus op de kier (08-08-2016) (Themawoord: Kier)
Twee kleine gitzwarte oogjes kijken de kamer in. Is er nog wat lol te beleven? Zeker nu Thomas het pand verlaten heeft? Voor hoelang? Dat is maar de vraag. Een nachtraaf is het. Net als het dier dat achter de kleine pretoogjes schuilt.
Het is best een komisch gezicht. De oogjes lopen strak op en neer, alsof ze aan een touwtje zitten. Soms vlak onder de plint, horizontaal. En dan weer verticaal, tussen twee plinten door. Een potlood ruimte hebben ze slechts nodig. Om te ontsnappen.
Maar het lijkt of de duvel ermee speelt. De zwarte oogjes kunnen het gat niet meer vinden. Nieuwe plinten? Te veel kaas gegeten misschien? Of nee, wacht, het is zomer. De plinten zetten uit!
Skier onnodig (08-08-2016) (Themawoord: Kier)
Zoek dat maar eens op. Skier onnodig. Niet te vinden op een gangbare browser, see kuu zoekmachine. De taalgeleerden zijn het er edoch allen over eens. Skier is een bestaand woord. Met en zonder puntjes op de ‘e’.
Er staat gelukkig maar een ‘e’ in de titel anders was het wel erg lastig geworden. Maar dat terzijde. Nou ja, terzijde, eigenlijk erboven. Niet erboven dus.
Skier is Fries. Met puntjes een Fries op latten. Een Fries heeft er doorgaans weinig last van. Skier last. Fonetisch uitgesproken komt het ook nog in de buurt van Limburgs. [Woar hubs dich de skier geloate?] Waar heb jij de schaar gelaten?
Nee, en zoekmachine hebben we amper nodig. Een Sint Bernhardhond is daarentegen handig.
Volle kierketel (09-08-2016) (Themawoord: Kier)
Het is vroeg in de ochtend en ijskoud. Ik trek de fiets uit de schuur en doe kruik en broodtrommel in de fietstas. De kruik voelt lekker warm dus wrijf ik mijn koude handen er nog eens overheen. De damp slaat er vanaf.
De fabriekspoorten staan wagenwijd open. Het werkvolk druipt binnen. Links en rechts wordt mompelend gegroet. Eerst klokken en dan mijn fiets wegzetten. Vervolgens de kruik legen. Het is druk bij de kierketel. Ik moet heel even wachten, de kierketel is al vol.
Geduldig wacht ik tot de lege ketel weer terugkomt. Ik trek mijn kruik open en laat de ochtendurine in de ketel lopen. Zure pis kookt het garen. Het voelt als een warme deken, van Aabe.
Kieren (10-08-2016) (Themawoord: Kier)
Er zijn maar weinig werkwoorden waar ik warm voor loop. Maar eentje wil ik toch niet onvermeld laten. Kieren. Ik mag graag kieren. Het komt niet vaak voor, maar als het voorkomt dan gaan bij mij alle remmen los. Het liefste kier ik van plezier. Ik weet eigenlijk niet of er nog een andere manier van kieren bestaat, dan kieren van plezier.
Met lachen is dat anders. Je kunt lachen van plezier, van angst, van verdriet, zelfs van boosheid. Als ik het zo teruglees dan is lachen eigenlijk helemaal niet zo leuk. Nee, laat mij maar kieren. Lachen doe je voor de lol, en kieren doe je van plezier. Of wacht, van genot ook. Maar dat rijmt dan weer niet.
Kierstandhouders (12-08-2016) (Themawoord: Kier)
De Olympische Spelen in Rio de Janeiro zijn iets meer dan een week aan de gang. Tijd voor een Oranje tussenstand. Successen en decepties tekenen de eerste week. Roeiers die de boot missen, zwemmers in stroperig water, judoka’s op een gladde mat. Veel net niet of vierde plaatsen. En toch ben ik apetrots op onze landgenoten.
Tot de laatste seconde houden deze kierstandhouders dapper vol. Vol overtuiging en gevoed door vier lange jaren van training en opoffering. Hoe hard ook soms het gelag, deelnemen is uiteindelijk belangrijker dan winnen. Met noeste arbeid dapper strijden belichaamt de Olympische gedachte van de grondlegger, Pierre de Coubertin.
Mooie prestaties in teamsporten liggen in het verschiet. Mits de tweede week, goede wind in zeilen.
Culinair hoogstandje (15-08-2016) (Themawoord: Strijkbout) (Verkozen tot Weekwinnaar 33 van 2016)
Vandaag een boze brief geschreven naar Jonnie Boer. Ik ben het namelijk spuugzat, al die nieuwe culinaire hoogstandjes waar mijn maag van omdraait. Afgelopen weekend was helemaal het toppunt.
Speciaal voor de gelegenheid, 11 jaar getrouwd, met vrouwlief naar het restaurant. Reserveren niet nodig. We kunnen altijd zo binnenlopen bij Jon. Meestal vragen we niet eens de kaart en vertrouwen we blindelings op de aanbieding.
Maar onze laatste restaurantbezoeken, bij deze en gene, maken ons een beetje argwanend. De trends gaan er de laatste tijd in als zoete broodjes. Blind bestellen durven we niet meer.
We bestellen de strijkbout. U raadt het al. Kip gevangen bij strijklicht. Heel bijzonder. Maar schijn bedriegt. Mijn schattebout blaast tot op heden stoom af.
Strijkbout (16-08-2016) (Themawoord: Strijkbout)
Ik heb er zo’n godsgruwelijke hekel aan. Die kleine kuthondjes die over mijn stoep lopen, schuw achter hun baasje aan. U kent die hondjes wel denk ik. Van die verwende enkelbijtertjes, die net doen of ze er niet zijn als ze over straat lopen. Maar owee, als je bij hen aanbelt. Kef, kef en bijten maar. Ja, die hondjes.
Ze worden door hun baasjes gevoerd met Mariakoekjes, leverworst en Chappie. Of ergere rommel. Die vervolgens slecht verteerd in hun tere buikjes. En, u raadt het al, die rommel eventjes later als kleffe strijkbout op mijn stoep uitschijten. Vieze kleine poepmonsters zijn het.
Nee, geef mij dan maar zo’n goudeerlijke, familiale, kindvriendelijke labrador die een stevige berg uitfloept. Ruimt makkelijker op.
Zichtbare strijkbout (19-08-2016) (Themawoord: Strijkbout)
De hele dag liep de keizer al te ijsberen door zijn gigantisch grote kasteel. Iedereen lachte hem uit. Vierkant in zijn gezicht. De hovelingen namen niet eens moeite om het te camoufleren. Niks geen guitige glimlachjes achter wegwuifhandjes. Nee, gewoon voluit.
Het was niet omdat de keizer in zijn nakie liep, in zijn onzichtbare kleren. Nee hoor. Van ergernis had hij het dan toch maar gevraagd. Na lang talmen durfde hij het aan en overwon zijn schroom. De freule die het eerst voorbij kwam zou hij het vragen. Proestend had de freule naar zijn achterste gewezen.
Daar stond hij voor de koninklijke spiegel. Met zijn rug gekeerd. Hij moest nu ook lachen. Strijkbout tot aan de haren op zijn onderrug.
Koper (20-08-2016)
Nederland doet het als klein land tussen de grote mogendheden steengoed. Maar toch moet me iets van het hart. Hoeveel meer had Nederland kunnen scoren indien de vierde plaatsen ook beloond zouden worden? Zowel individueel als in de teamsport visten onze olympische sporters net achter het net?
Ik pleit dan ook voor uitbreiding van het erepodium. Beloon de vierde plaats ook met metaal. Voeg een vierde trapje toe. Met koper. Tin mag ook. Bijna alle sportdisciplines kennen een indeling in groepsfase c.q. voorronde c.q. kwalificatie, kwartfinale, halve finale, finale. De verliezer van de finale wint zilver. Laat de verliezer van de halve finale dan ook een prijsje winnen.
Een trapsgewijs erepodium in vier treden. Mooi toch? Goud, zilver, brons, koper!
Nachtje doorbeuken op stropop (22-08-2016) (Themawoord: Stropop)
Geweldig was het. Mijn avontuur op Stropop bij het Tjeukemeer. Nooit is een festival mij zo goed bevallen. Nu is het weer negen maanden wachten. Dan worden de nieuwe namen weer bekend gemaakt.
Maar niet te ver vooruitlopen. Het afgelopen festival was helemaal top. En dan de namen. Shaken not disturb Stevens. De nieuwe naam van Cat. Ja, hij treedt weer op. Zonder bijgeloof. Keihard ‘Tea for the Tillerman’ was het absolute hoogtepunt.
En dan CD/CA. Loud en met korte broek. De korte broek was wel a look a like. Niet in Zeeman-outfit maar gewoon cool in C&A-pak. We loved it.
En dan Lydan Bob bij nachtlicht. Alle antwoorden zweefden in de wind. High, high, high. Volgend jaar weer Stropop.
BistroPopUp (23-08-2016) (Themawoord: Stropop)
Een gat in de markt, dat zoeken we allemaal. Kleine jonge ondernemers en stokoude ZZPers. Niemand die het vindt. Nou ja, niemand? Bijna niemand. Het is ook zo vluchtig zo’n gat. Iedereen doet natuurlijk ontzettend zijn best. En zodra het gat gevonden wordt, tja, dan duikt iedereen er in.
Badmutsen noem ik ze. De gatenduikers. Stelen nog voordat een gat is gepatenteerd. Oneerlijk. Bah. Ook trends zou men binnen no time moeten kunnen patenteren.
Sorry lezer, voor de vier werkwoorden in een zin. Jonge ondernemer, maar nog niet weten te communiceren. Over mijn gat in de markt. Mijn oude nieuwe trend. Mijn onvervalste BistroPopUp.
Er wel snel bij wezen. Ik sta op het Noorderstrand. Vlak bij de Noorderzon. Tot zo!
Kettingreactie (24-08-2016) (Themawoord: Stropop
Hij wasmaar een beginnend schrijver en wist dat hij voorinzending beter eerst zijn stukken liet redigeren. Gelukkig had hij veelvrienden die vertrouwd waren met Nederlandsetaal. Zo liet hij Cheesje altijd naar de spelling kijken en Charel naar de grammatica. Chobie deed dan altijd de eindredactie, of detekst uiteindelijk allemaal een beetje vloeiendliep.
Cheesje, Charel en Chobie waren zijn gouden drie-eenheid die met hun kettingreactie waarborgden dat zijn teksten goedliepen. Hij had al zeven schrijfwedstrijden gewonnen. En telkens met dezelfde stukken. Tweestukken om precies te zijn. De juryrapporten dichtten hem telkens een bijzondertalent toe. Vollof. Het aaneenrijgen van mooiewoorden kwam in zijn stukken tot ongekendehoogten.
Helaas kon de jonge schrijver alleroem niet aan en hing zichzelf als stropop aan de stropop.
Vijf manieren om het elke uit te vinden (25-08-2016)
1) Men neme een handvol klinkers en medeklinkers, nee, twee keer een handvol klinkers en medeklinkers, anders werkt het niet. Gooi ze in de lucht en blijf dat herhalen. Totdat er vier op elke vallen.
2) Men neme een flink stuk klei en boetseren maar. Naar naaktmodel. Zoek naar de elkepijp. Zo niet vindt haar uit.
3) Bezoek een heel druk strand (bijvoorbeeld Strandvoort aan Zee) en neem lokroep Elke in de mond. Wedden dat ze reageert.
4) Duik diep in het oerwoud van de Amazone. Bij voorkeur in het midden. Let op alles wat vliegt. Elke vlieg. Beet.
5) Tot slot. Voor de hand liggend. Pagina 269 Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal. Ik verklap het u hier: onbep. vnw.
Stropop (26-08-2016) (Themawoord: Stropop)
Verbaasd loop ik het terrein op. Het stinkt naar modder en pis. De regenval van afgelopen dagen heeft geen goed gedaan. Er staan wat tractoren geparkeerd. Juweeltjes, stuk voor stuk. Om trots op te zijn. Zo vinden ook de mannen die van hun tractor stijgen, wilde hengsten, beiden. Sommige praten zelfs tegen hun paard. Maar de paarden zeggen niets terug, hinniken geeneens.
Ze dragen allemaal laarzen, de stoere cowboys. En dragen een lederen hoed. Petten zijn voor mietjes. Ze struinen door de modder en de poep naar de ingang van het terrein. Daar staat een houten hok en een grote tent. Bij het ene kun je muntjes kopen en bij het andere bier. Heel belangrijk. Op naar stropop, oerend hard!
Andrélon (29-08-2016) (Themawoord: Gelei)
Wie kent hem niet? De ei-shampoo van Andrélon. Bah, bah. Die geur alleen al. Zo weeïg en zo zoet. Hij voelt ook papperig aan. Spuit maar eens wat in je handen, met de ogen dicht. Knijp dan heel zachtjes in de shampoo. Vies hè?
En dan heb ik het nog niet eens over het hoofdgevoel. Spreidt maar eens een flinke klodder ei-shampoo van Andrélon uit over je hoofd. Niet liegen, iedereen neemt een flinke klodder. De ei-pap druipt dan langzaam over het hoofd. Voel je het?
En stinken. Ja, stinken. Je denkt dat het lekker ruikt. Maar niets is minder waar. Het ruikt, stinkt, en voelt als ei. Gelei. Bah! Ei-plak. Fout geel, eerder oker, voelt als wit. Eiwit. Bah!
Zeeppomp ontmoet waterkraan (30-08-2016) (Themawoord: Gelei)
Ze staan parmantig naast elkaar op het veel te kleine wasbakje in het minuscule toilet. Een kleine conversatie in intieme ruimte.
Hoe gaat het met jou, zeeppomp?
Ach, best goed. Ik word regelmatig op mijn kop geslagen, maar steek mijn nek altijd weer recht omhoog. Niets mis mee.
En hoe gaat het met jou, waterkraan?
Ook goed, mij wordt regelmatig de nek omgedraaid, maar loop altijd weer vol. Niet van verdriet, wel met water. Soms spelen ze een spelletje met me. Testen me uit. Dan spetter ik extra hard. Gaan ze tevergeefs op zoek naar een handdooekje.
Oh, ik spetter ook.
Oh ja?
Ja, met gelei. Handgelei. Sinds kort.
Waarom?
Het schijnt beter te plakken?
En ik spoel het af!
Midalgan en vaseline (30-08-2016) (Themawoord: Gelei)
Gekende termen in de sportwereld. Midalgan en vaseline. Midalgan, ook wel wielrenzalfgelei genoemd, ter opwarming van spieren en voorkoming van spierpijn. Wie kent de geur niet? Vooral niet met je handen aan je neus komen, wanneer de benen zijn ingesmeerd. Bruine plakbenen krijg je er ook van. De spiertjes gaan er mooi van blinken.
Dat geldt niet voor vaseline. Deze troebele gelei wordt gehanteerd door sportieve dames en heren met zware dijen. Om het rennen wat makkelijker te laten verlopen. Het vet gesmeerd, hoog aan de binnenkant van de bovenbenen, zorgt voor een soepele tred. En ook hier geldt weer, niet met je handen aan de neus komen of in de ogen wrijven na gebruik. Waarschuwing. Zittend, niet voorovergebukt aanbrengen!
Silly Putty (31-08-2016) (Themawoord: Gelei
Leningrad 1943. Clown Oleg balanceert op een denkbeeldig touw. Het is zijn debuut als dertienjarig jongetje in het Staatscircus van Moskou. Hij buigt wat door zijn benen en veert op en neer. Het veren gaat over in stuiteren. Oleg heeft zichzelf niet meer in de hand. Valt en breekt zijn duim. Paniek in de tent.
In het ziekenhuis rijzen de grijze haren der heren doctoren te berge. Toch niet Oleg, het supertalent? Stabiliseren die duim! Maar waarmee? Niet met rubber. Die is opgesoupeerd in oorlogstijd. Doctor Serge duidt op een artikel in het Amerikaanse tijdschrift Weird Tales. Silly Putty: nieuwe toepassing in de medische wereld. Gelei met hoge viscositeit die uitstekend stabiliseert als ie hard wordt. Oleg’s duim is gered.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Branding (01-08-2016) (Themawoord: Rots)
Een klein gezinnetje staat op een grote rotsblok in de branding. Nou ja, groot. Ze kunnen er net met z’n viertjes op blijven staan. Ze houden elkaar stevig vast. Zo te zien waait er een koude wind, want ze kijken nogal koud uit de ogen. Hun haren wapperen ook in de wind. Ik krijg het er zelf haast koud van als ik er naar kijk.
Het lijkt wel of ze voor de gelegenheid gekleed zijn. Ze dragen allemaal witrood gestreepte badkleding. Man, vrouw, dochtertje, zoontje. De kinderen kleine schepjes. De man en vrouw, beiden een bijpassende hoed. Het is en blijft een vreemd tafereel.
“Freeze, freeze, freeze!” Hoor ik plots vanaf een grote zandheuvel. Daar staat een fotograaf. Nieuwe strandmode?
Rots Stewart (02-08-2016) (Themawoord: Rots)
Er zijn zo van die artiesten die je altijd bij blijven. Rots Stewart is er een van. Een stuk, een lekkere brok, a sexy thing. Strakke broek. Werkt altijd. Blonde manen en gezegend met geen stem. I don’t want to talk about it. Nee, dat zal!
En dan die sjaaltjes. Begrijp nu ook waarom ie altijd zo verkouden klonk. Met het hemd wijd open zingen in een land waar het altijd waait en regent, dat is erom vragen, toch?
Maar eerlijk is eerlijk, Rots was voor velen een rots in de branding. Bleu kon je op zijn hese keelgeluid de eerste keer de liefde bedrijven. Voor sommigen ook de laatste keer. The first cut is the deepest. Vergeet dat niet!
Grr...rotschildering (03-08-2016) (Themawoord: Rots)
Ik staar naar mijn blote voeten die een blauwe uitstraling hebben. Blauw en toch niet geaard. Ik voel me licht in mijn hoofd en weet diep van binnen dat er ergens lang muziek heeft gespeeld. Het laatste nummer kan ik me niet meer herinneren, hoe goed ik mijn best ook doe.
En dan… heel langzaam… dringt het besef tot me door. Daar waar ik ben. Op de wereld, maar ook tevens van. Het schiet me weer te binnen. Op Ibiza! Maar waar? De omgeving voelt koud aan en het is best donker. Blauwe voeten, hoe kom ik eraan? Langzaam verschijnt de omgeving aan mij. Ik ben in een grot. Van de muur druipt verf. Blauwe verf. Grrr… van een rotsschildering.
Rots en Billie (05-08-2016) (Themawoord: Rots)
Rots en Billie zijn vrienden. Al eeuwen lang. Vrienden voor het leven. En dansgek. Samen dansen ze wat af. Op cowboylaarzen gaan ze heen en weer. Keer op keer. Op alle podia langs de West- en Oostkust. Van Amerika? Nee, van alle landen met water. Rots en Billie zijn namelijk wereldberoemd. Rots wat eerder dan Billie. Hij is de oudste van de twee. Hij verdiende op jonge leeftijd al erkenning door van podia te duiken. Als een raket. Hij was de stagediver avant la lettre. Daarom noemde ze hem ook Rots. Een hard hoofd heeft ie namelijk. Stuiterde telkens weer terug het podium op. Billie kwam er pas veel later bij. Vrienden voor het leven, al eeuwen lang. En dansgek.
Neus op de kier (08-08-2016) (Themawoord: Kier)
Twee kleine gitzwarte oogjes kijken de kamer in. Is er nog wat lol te beleven? Zeker nu Thomas het pand verlaten heeft? Voor hoelang? Dat is maar de vraag. Een nachtraaf is het. Net als het dier dat achter de kleine pretoogjes schuilt.
Het is best een komisch gezicht. De oogjes lopen strak op en neer, alsof ze aan een touwtje zitten. Soms vlak onder de plint, horizontaal. En dan weer verticaal, tussen twee plinten door. Een potlood ruimte hebben ze slechts nodig. Om te ontsnappen.
Maar het lijkt of de duvel ermee speelt. De zwarte oogjes kunnen het gat niet meer vinden. Nieuwe plinten? Te veel kaas gegeten misschien? Of nee, wacht, het is zomer. De plinten zetten uit!
Skier onnodig (08-08-2016) (Themawoord: Kier)
Zoek dat maar eens op. Skier onnodig. Niet te vinden op een gangbare browser, see kuu zoekmachine. De taalgeleerden zijn het er edoch allen over eens. Skier is een bestaand woord. Met en zonder puntjes op de ‘e’.
Er staat gelukkig maar een ‘e’ in de titel anders was het wel erg lastig geworden. Maar dat terzijde. Nou ja, terzijde, eigenlijk erboven. Niet erboven dus.
Skier is Fries. Met puntjes een Fries op latten. Een Fries heeft er doorgaans weinig last van. Skier last. Fonetisch uitgesproken komt het ook nog in de buurt van Limburgs. [Woar hubs dich de skier geloate?] Waar heb jij de schaar gelaten?
Nee, en zoekmachine hebben we amper nodig. Een Sint Bernhardhond is daarentegen handig.
Volle kierketel (09-08-2016) (Themawoord: Kier)
Het is vroeg in de ochtend en ijskoud. Ik trek de fiets uit de schuur en doe kruik en broodtrommel in de fietstas. De kruik voelt lekker warm dus wrijf ik mijn koude handen er nog eens overheen. De damp slaat er vanaf.
De fabriekspoorten staan wagenwijd open. Het werkvolk druipt binnen. Links en rechts wordt mompelend gegroet. Eerst klokken en dan mijn fiets wegzetten. Vervolgens de kruik legen. Het is druk bij de kierketel. Ik moet heel even wachten, de kierketel is al vol.
Geduldig wacht ik tot de lege ketel weer terugkomt. Ik trek mijn kruik open en laat de ochtendurine in de ketel lopen. Zure pis kookt het garen. Het voelt als een warme deken, van Aabe.
Kieren (10-08-2016) (Themawoord: Kier)
Er zijn maar weinig werkwoorden waar ik warm voor loop. Maar eentje wil ik toch niet onvermeld laten. Kieren. Ik mag graag kieren. Het komt niet vaak voor, maar als het voorkomt dan gaan bij mij alle remmen los. Het liefste kier ik van plezier. Ik weet eigenlijk niet of er nog een andere manier van kieren bestaat, dan kieren van plezier.
Met lachen is dat anders. Je kunt lachen van plezier, van angst, van verdriet, zelfs van boosheid. Als ik het zo teruglees dan is lachen eigenlijk helemaal niet zo leuk. Nee, laat mij maar kieren. Lachen doe je voor de lol, en kieren doe je van plezier. Of wacht, van genot ook. Maar dat rijmt dan weer niet.
Kierstandhouders (12-08-2016) (Themawoord: Kier)
De Olympische Spelen in Rio de Janeiro zijn iets meer dan een week aan de gang. Tijd voor een Oranje tussenstand. Successen en decepties tekenen de eerste week. Roeiers die de boot missen, zwemmers in stroperig water, judoka’s op een gladde mat. Veel net niet of vierde plaatsen. En toch ben ik apetrots op onze landgenoten.
Tot de laatste seconde houden deze kierstandhouders dapper vol. Vol overtuiging en gevoed door vier lange jaren van training en opoffering. Hoe hard ook soms het gelag, deelnemen is uiteindelijk belangrijker dan winnen. Met noeste arbeid dapper strijden belichaamt de Olympische gedachte van de grondlegger, Pierre de Coubertin.
Mooie prestaties in teamsporten liggen in het verschiet. Mits de tweede week, goede wind in zeilen.
Culinair hoogstandje (15-08-2016) (Themawoord: Strijkbout) (Verkozen tot Weekwinnaar 33 van 2016)
Vandaag een boze brief geschreven naar Jonnie Boer. Ik ben het namelijk spuugzat, al die nieuwe culinaire hoogstandjes waar mijn maag van omdraait. Afgelopen weekend was helemaal het toppunt.
Speciaal voor de gelegenheid, 11 jaar getrouwd, met vrouwlief naar het restaurant. Reserveren niet nodig. We kunnen altijd zo binnenlopen bij Jon. Meestal vragen we niet eens de kaart en vertrouwen we blindelings op de aanbieding.
Maar onze laatste restaurantbezoeken, bij deze en gene, maken ons een beetje argwanend. De trends gaan er de laatste tijd in als zoete broodjes. Blind bestellen durven we niet meer.
We bestellen de strijkbout. U raadt het al. Kip gevangen bij strijklicht. Heel bijzonder. Maar schijn bedriegt. Mijn schattebout blaast tot op heden stoom af.
Strijkbout (16-08-2016) (Themawoord: Strijkbout)
Ik heb er zo’n godsgruwelijke hekel aan. Die kleine kuthondjes die over mijn stoep lopen, schuw achter hun baasje aan. U kent die hondjes wel denk ik. Van die verwende enkelbijtertjes, die net doen of ze er niet zijn als ze over straat lopen. Maar owee, als je bij hen aanbelt. Kef, kef en bijten maar. Ja, die hondjes.
Ze worden door hun baasjes gevoerd met Mariakoekjes, leverworst en Chappie. Of ergere rommel. Die vervolgens slecht verteerd in hun tere buikjes. En, u raadt het al, die rommel eventjes later als kleffe strijkbout op mijn stoep uitschijten. Vieze kleine poepmonsters zijn het.
Nee, geef mij dan maar zo’n goudeerlijke, familiale, kindvriendelijke labrador die een stevige berg uitfloept. Ruimt makkelijker op.
Zichtbare strijkbout (19-08-2016) (Themawoord: Strijkbout)
De hele dag liep de keizer al te ijsberen door zijn gigantisch grote kasteel. Iedereen lachte hem uit. Vierkant in zijn gezicht. De hovelingen namen niet eens moeite om het te camoufleren. Niks geen guitige glimlachjes achter wegwuifhandjes. Nee, gewoon voluit.
Het was niet omdat de keizer in zijn nakie liep, in zijn onzichtbare kleren. Nee hoor. Van ergernis had hij het dan toch maar gevraagd. Na lang talmen durfde hij het aan en overwon zijn schroom. De freule die het eerst voorbij kwam zou hij het vragen. Proestend had de freule naar zijn achterste gewezen.
Daar stond hij voor de koninklijke spiegel. Met zijn rug gekeerd. Hij moest nu ook lachen. Strijkbout tot aan de haren op zijn onderrug.
Koper (20-08-2016)
Nederland doet het als klein land tussen de grote mogendheden steengoed. Maar toch moet me iets van het hart. Hoeveel meer had Nederland kunnen scoren indien de vierde plaatsen ook beloond zouden worden? Zowel individueel als in de teamsport visten onze olympische sporters net achter het net?
Ik pleit dan ook voor uitbreiding van het erepodium. Beloon de vierde plaats ook met metaal. Voeg een vierde trapje toe. Met koper. Tin mag ook. Bijna alle sportdisciplines kennen een indeling in groepsfase c.q. voorronde c.q. kwalificatie, kwartfinale, halve finale, finale. De verliezer van de finale wint zilver. Laat de verliezer van de halve finale dan ook een prijsje winnen.
Een trapsgewijs erepodium in vier treden. Mooi toch? Goud, zilver, brons, koper!
Nachtje doorbeuken op stropop (22-08-2016) (Themawoord: Stropop)
Geweldig was het. Mijn avontuur op Stropop bij het Tjeukemeer. Nooit is een festival mij zo goed bevallen. Nu is het weer negen maanden wachten. Dan worden de nieuwe namen weer bekend gemaakt.
Maar niet te ver vooruitlopen. Het afgelopen festival was helemaal top. En dan de namen. Shaken not disturb Stevens. De nieuwe naam van Cat. Ja, hij treedt weer op. Zonder bijgeloof. Keihard ‘Tea for the Tillerman’ was het absolute hoogtepunt.
En dan CD/CA. Loud en met korte broek. De korte broek was wel a look a like. Niet in Zeeman-outfit maar gewoon cool in C&A-pak. We loved it.
En dan Lydan Bob bij nachtlicht. Alle antwoorden zweefden in de wind. High, high, high. Volgend jaar weer Stropop.
BistroPopUp (23-08-2016) (Themawoord: Stropop)
Een gat in de markt, dat zoeken we allemaal. Kleine jonge ondernemers en stokoude ZZPers. Niemand die het vindt. Nou ja, niemand? Bijna niemand. Het is ook zo vluchtig zo’n gat. Iedereen doet natuurlijk ontzettend zijn best. En zodra het gat gevonden wordt, tja, dan duikt iedereen er in.
Badmutsen noem ik ze. De gatenduikers. Stelen nog voordat een gat is gepatenteerd. Oneerlijk. Bah. Ook trends zou men binnen no time moeten kunnen patenteren.
Sorry lezer, voor de vier werkwoorden in een zin. Jonge ondernemer, maar nog niet weten te communiceren. Over mijn gat in de markt. Mijn oude nieuwe trend. Mijn onvervalste BistroPopUp.
Er wel snel bij wezen. Ik sta op het Noorderstrand. Vlak bij de Noorderzon. Tot zo!
Kettingreactie (24-08-2016) (Themawoord: Stropop
Hij wasmaar een beginnend schrijver en wist dat hij voorinzending beter eerst zijn stukken liet redigeren. Gelukkig had hij veelvrienden die vertrouwd waren met Nederlandsetaal. Zo liet hij Cheesje altijd naar de spelling kijken en Charel naar de grammatica. Chobie deed dan altijd de eindredactie, of detekst uiteindelijk allemaal een beetje vloeiendliep.
Cheesje, Charel en Chobie waren zijn gouden drie-eenheid die met hun kettingreactie waarborgden dat zijn teksten goedliepen. Hij had al zeven schrijfwedstrijden gewonnen. En telkens met dezelfde stukken. Tweestukken om precies te zijn. De juryrapporten dichtten hem telkens een bijzondertalent toe. Vollof. Het aaneenrijgen van mooiewoorden kwam in zijn stukken tot ongekendehoogten.
Helaas kon de jonge schrijver alleroem niet aan en hing zichzelf als stropop aan de stropop.
Vijf manieren om het elke uit te vinden (25-08-2016)
1) Men neme een handvol klinkers en medeklinkers, nee, twee keer een handvol klinkers en medeklinkers, anders werkt het niet. Gooi ze in de lucht en blijf dat herhalen. Totdat er vier op elke vallen.
2) Men neme een flink stuk klei en boetseren maar. Naar naaktmodel. Zoek naar de elkepijp. Zo niet vindt haar uit.
3) Bezoek een heel druk strand (bijvoorbeeld Strandvoort aan Zee) en neem lokroep Elke in de mond. Wedden dat ze reageert.
4) Duik diep in het oerwoud van de Amazone. Bij voorkeur in het midden. Let op alles wat vliegt. Elke vlieg. Beet.
5) Tot slot. Voor de hand liggend. Pagina 269 Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal. Ik verklap het u hier: onbep. vnw.
Stropop (26-08-2016) (Themawoord: Stropop)
Verbaasd loop ik het terrein op. Het stinkt naar modder en pis. De regenval van afgelopen dagen heeft geen goed gedaan. Er staan wat tractoren geparkeerd. Juweeltjes, stuk voor stuk. Om trots op te zijn. Zo vinden ook de mannen die van hun tractor stijgen, wilde hengsten, beiden. Sommige praten zelfs tegen hun paard. Maar de paarden zeggen niets terug, hinniken geeneens.
Ze dragen allemaal laarzen, de stoere cowboys. En dragen een lederen hoed. Petten zijn voor mietjes. Ze struinen door de modder en de poep naar de ingang van het terrein. Daar staat een houten hok en een grote tent. Bij het ene kun je muntjes kopen en bij het andere bier. Heel belangrijk. Op naar stropop, oerend hard!
Andrélon (29-08-2016) (Themawoord: Gelei)
Wie kent hem niet? De ei-shampoo van Andrélon. Bah, bah. Die geur alleen al. Zo weeïg en zo zoet. Hij voelt ook papperig aan. Spuit maar eens wat in je handen, met de ogen dicht. Knijp dan heel zachtjes in de shampoo. Vies hè?
En dan heb ik het nog niet eens over het hoofdgevoel. Spreidt maar eens een flinke klodder ei-shampoo van Andrélon uit over je hoofd. Niet liegen, iedereen neemt een flinke klodder. De ei-pap druipt dan langzaam over het hoofd. Voel je het?
En stinken. Ja, stinken. Je denkt dat het lekker ruikt. Maar niets is minder waar. Het ruikt, stinkt, en voelt als ei. Gelei. Bah! Ei-plak. Fout geel, eerder oker, voelt als wit. Eiwit. Bah!
Zeeppomp ontmoet waterkraan (30-08-2016) (Themawoord: Gelei)
Ze staan parmantig naast elkaar op het veel te kleine wasbakje in het minuscule toilet. Een kleine conversatie in intieme ruimte.
Hoe gaat het met jou, zeeppomp?
Ach, best goed. Ik word regelmatig op mijn kop geslagen, maar steek mijn nek altijd weer recht omhoog. Niets mis mee.
En hoe gaat het met jou, waterkraan?
Ook goed, mij wordt regelmatig de nek omgedraaid, maar loop altijd weer vol. Niet van verdriet, wel met water. Soms spelen ze een spelletje met me. Testen me uit. Dan spetter ik extra hard. Gaan ze tevergeefs op zoek naar een handdooekje.
Oh, ik spetter ook.
Oh ja?
Ja, met gelei. Handgelei. Sinds kort.
Waarom?
Het schijnt beter te plakken?
En ik spoel het af!
Midalgan en vaseline (30-08-2016) (Themawoord: Gelei)
Gekende termen in de sportwereld. Midalgan en vaseline. Midalgan, ook wel wielrenzalfgelei genoemd, ter opwarming van spieren en voorkoming van spierpijn. Wie kent de geur niet? Vooral niet met je handen aan je neus komen, wanneer de benen zijn ingesmeerd. Bruine plakbenen krijg je er ook van. De spiertjes gaan er mooi van blinken.
Dat geldt niet voor vaseline. Deze troebele gelei wordt gehanteerd door sportieve dames en heren met zware dijen. Om het rennen wat makkelijker te laten verlopen. Het vet gesmeerd, hoog aan de binnenkant van de bovenbenen, zorgt voor een soepele tred. En ook hier geldt weer, niet met je handen aan de neus komen of in de ogen wrijven na gebruik. Waarschuwing. Zittend, niet voorovergebukt aanbrengen!
Silly Putty (31-08-2016) (Themawoord: Gelei
Leningrad 1943. Clown Oleg balanceert op een denkbeeldig touw. Het is zijn debuut als dertienjarig jongetje in het Staatscircus van Moskou. Hij buigt wat door zijn benen en veert op en neer. Het veren gaat over in stuiteren. Oleg heeft zichzelf niet meer in de hand. Valt en breekt zijn duim. Paniek in de tent.
In het ziekenhuis rijzen de grijze haren der heren doctoren te berge. Toch niet Oleg, het supertalent? Stabiliseren die duim! Maar waarmee? Niet met rubber. Die is opgesoupeerd in oorlogstijd. Doctor Serge duidt op een artikel in het Amerikaanse tijdschrift Weird Tales. Silly Putty: nieuwe toepassing in de medische wereld. Gelei met hoge viscositeit die uitstekend stabiliseert als ie hard wordt. Oleg’s duim is gered.
31-03-2016
120 Woorden Maart 2016
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Groupie de clown (01-03-2016) (Themawoord: Groupie)
Iesie en Diesie lachten zich te pletter. Daar vloog Groupie door de lucht, poedeltjenaakt. Het was een komisch gezicht. Groupie balanceerde op de handen van Parel en Jammie door het kleedlokaal. Hij schaterde het uit. Zijn oranje pruik met vastgespeld hoedje, hing scheef over zijn gezicht. De grote geschminkte ogen spatten uit het witte gezicht en de tranen biggelden over zijn wangen.
‘De plank, de plank, doe de plank!’, riepen Iesie en Diesie in koor. Met een verbeten gezicht spande Groupie al zijn spieren samen. De grote flaperdeflapschoenen, tevens enige kledingstukken die hij nog droeg, staken loodrecht omhoog. ‘Het podium op, het podium op!’, vervolgden Iesie en Diesie.
Parel en Jammie gehoorzaamden braaf. Groupie nam het daverend applaus in ontvangst.
Blonde Dennis (02-03-2016) (Themawoord: Groupie)
O lieve blonde Dennis, met jouw o zo blauwe ogen. Weet. Ik hou van jou. O lieve blonde Dennis. Ik heb een oog op jou. O lieve blonde Dennis. Ik val voor jou. En als ik dan zo naar jou kijk, dan slaat mijn hart op hol.
Dennis, Dennis. Waarom maak jij toch altijd zo’n stennis? Duizend dames, fans, ze aanbidden. Wat wil je nu nog meer? Wat ontbreekt er in het midden? Avond na avond breng jij jouw lied. De zaal gaat uit haar dak. Niemand, niemand houdt dan zijn gemak.
O lieve blonde Dennis. Ik heb een zwak voor jou. Met jouw mooie ogen, o zo blauw. Mag ik niet jouw groupie zijn. Doe bie doe bie doe.
Boeien (04-03-2016) (Themawoord: Groupie)
We waren jong en niet van steen. Daar denk ik nu aan terug. Een optreden van een jonge Frank Boeijen. Daar moesten we naartoe. De vriendenclub werd gemobiliseerd. Met twee jongens en drie meiden kochten we kaartjes. Ik vond er niet zoveel aan. Who the fuck is Frank Boeijen? Boeien.
Mijn kersverse vriendinnetje dacht daar anders over. Ik wist niet dat zij een verborgen liefde koesterde voor Frank. Nog niet bekend maar wel bloedmooi, aldus de kenners een echte hartenbreker, zochten we Frank op na het concert. Wat ik zag wilde ik niet geloven. Een wachtrij voor de deur. Voor handtekeninggroupies. Tattoes bestonden toen nog niet. Een aantal meiden mocht naar binnen. Inclusief mijn vriendin. Daarna nooit niet meer gezien.
Ongehoord (07-03-2016) (Themawoord: Jaknikker)
Wat een maf woord. Ik weet niet of ik het hier goed schrijf maar fonetisch klonk het als yak-nikker. Ik hoorde het woord vandaag voor het eerst. In het gangpad van een veel te drukke trein midden in de ochtendspits.
De jonge gast die het woord bezigde was geen student, dat zag je zo. Eerder een halve mongool. En toch verbaasde hij me met zijn taalgebruik. Hoe kwam ie erbij? Een yak-nikker? Wat had een yak met een nikker te maken?
Ongehoord ook het gebruik van het woord nikker. Hoe kwam hij aan die associatie? De jongen uitte het woord naar zijn vriend. “Ik haat yak-nikkers!” De vriend knikte met zijn hoofd duidelijk ja. Een echte jaknikker was het. Ongehoord.
Nein (09-03-2016) (Themawoord: Jaknikker)
Vrolijk hupt Peter de berg omhoog. De zon gloort aan de hemel. Eindelijk heeft Heidi toegehapt. Ze hebben afgesproken bij het bergmeer ‘Wasser in Tirol’.
Stikzenuwachtig heeft Peter zijn mooiste Lederhose aangetrokken, de zwartleren met eenvoudige laadklep. Hoe zou Heidi gekleed zijn? In haar favoriete blousje?
De gedachte alleen al zorgt ervoor dat Peter’s jaknikker hard tegen de laadklep bonkt. Onrust in hoofd en hart.
Turend naar de horizon wacht Peter ongeduldig af. Het bankje voelt nog wat koud van de ochtendnevel. Waar blijft ze nu?
Daar is Heidi eindelijk. Geen tijd mag verloren gaan. Haastig gooien ze schroom en kleren van zich af en duiken het ijskoude water in.
“Nein, er ist aber klein!”
Peter’s jaknikker schudt verontwaardigd ‘Nee!’.
Wildvliegers (11-03-2016)
‘Zero, Zero, kan ik landen?’
‘Fifty, Fifty, baan 3 is vrij!’
Sirenes loeien. Brandweerwagens rukken uit. Dierenambulance volgt. Sproeien helpt niet meer. De huid is volledig verbrand.
In het opvangcentrum wordt het slachtoffer onderzocht.
Duidelijk weer een gevalletje desoriëntatie.
‘Ik werd verblind, door een enorme spiegel langs baan 3. Sinds wanneer ligt daar een spiegel?’
‘Meneer doelt op de zonnepanelen?’
‘Zonnepanelen? Zonnepaneren bedoelt u zeker. Heeft u mijn verenpak al eens goed bekeken? Dat hoort wit te zijn. Weet u wel?
De scholekster ligt er gebakken bij. Herstel vindt plaats in de recoveryruimte.
‘Ha Schollie, jij ook hier?’
‘Tuur, dat is lang geleden. Een jaar? Hee, en Griet. Nee, Kief ook! Wat leuk!’
Vier vreemde vogels. Wat vlogen ze wild.
Lente met Meander en Mekaar (15-03-2016) (Themawoord: Meander)
Daar zitten ze gebroederlijk naast elkaar. Op een klein hek. Gelijk drie kleine kleutertjes, maar dan met twee. De zon schijnt en de lente hangt in de lucht, klaar om neer te vallen. Meander en Mekaar delen hetzelfde lot. Ze moeten koste wat kost de lente bewaken. Hij valt weldra. En het is hun taak om te zorgen voor een zachte landing. Ooit viel de lente heel hard. Niemand die hem zag aankomen. De wereldeconomie in Nederland stond op zijn kop. Nee, met Meander en Mekaar is dat probleem voorgoed opgelost. Een team, een tweetal dat volledig op elkaar is ingespeeld. Met Meander en Mekaar krijgt iedereen alles voor elkaar. Zo simpel is dat. Met Meander en Mekaar nooit ruzie.
De verschrikkelijke Meandertaler (16-03-2016) (Themawoord: Meander)
Meanderen dat was het liefste wat hij deed. Met grote moddervoeten in eender welke rivier bochten en walletjes opgooien. De gele modder spetterde dan tussen zijn lompe tenen door. Alle rivierbeesten maakten zich zo snel mogelijk uit de voeten. Voor zover ze voeten hadden natuurlijk. De ijsvogel, de zandeend, de scholveger en de bonte slijkkruiper voorop. De rest zwom weg.
Het krabbedabbevisje had er nog het meeste moeite mee. Hij werd gek en misselijk van al dat geslinger in het water. Ook botste hij regelmatig zijn hoofd, in bochten die er eventjes geleden niet waren. Bijna alle rivierbewoners wensten dat de Meandertaler snel ophoepelde. Met zijn grote lelijke moddervoeten. Dat lieten ze hem ook weten. Droevig droop hij dan af.
Meanderen (18-03-2016) (Themawoord: Meander)
Diep verborgen in de bossen van Lapland is een belangrijke ontdekking gedaan. Nobelprijswaardig. Wetenschappers hebben vastgesteld hoe mensen gedachten ontwikkelen. In golven naar men lange tijd vermoedde. Oud nieuws. Maar wat nu duidelijk is geworden, is hoe die golven bewegen.
Horizontaal dacht men aanvankelijk. Een verkeerde aanname. Jarenlang liep het onderzoek spaak. Aan horizontale gedachten leek geen einde te komen. Lap erop dachten vooraanstaande wetenschappers, wij doen onderzoek in neutraal gebied, into the wild.
En voilà. Nu eindelijk de uitkomst en het bewijs. Gedachten ontwikkelen zich zowel horizontaal als verticaal. Ze meanderen van hoog naar laag, in lengte en breedte. En wat stuitend is, ze stuiteren steeds vaker. Een gat in de markt voor de farmaceutische industrie. Lang leve ADHD.
Basterdwederik (21-03-2016) (Themawoord: Lancet)
Ik schuif aan tafel ergens in het diepe zuiden en vraag om de kaart.
“Plat of Hollands?”
Ik begrijp de ober niet goed. Of ik de kaart in streektaal wil of in Algemeen Beschaafd Nederlands?
“Doe maar Hollands!”
Heel even denk ik na over deze merkwaardige vraag en sla vervolgens een dik boekwerk open. Namen duizelen voor mijn ogen. Ik kan niet goed kiezen en overweeg de ober te vragen om raad. Toch maar niet. Hij is bepaald niet spraakzaam.
“Ennehhh!”
De ober staat naast me en kijkt me doordringend aan.
“Doe mij maar de Basterdwederik!”
“Meneer heeft een uitstekende smaak!”
“Graag opdienen met de bladeren eraan!”
“Lobbig of lancetbladig?”
“Wat denkt u zelf!”
“Lancetbladig!”
“Juist, en graag medium rare!”
Lancen (20-03-2016) (Themawoord: Lancet)
Binnenkort kunnen we weer genieten van klassiekers. Het voorjaar kruipt langzaam uit de schoenen, de leren broekjes zitten al in het vet. De modernste technieken zijn verwerkt op de velo, de nieuwste trend in kledij aangeschaft. Naadloze shirtjes om wrijving onder oksels te voorkomen.
De nieuwste spruiten in het peloton hebben de meest recente wielerdictie uit hun hoofd geleerd. Ontsnappen aan theorie is haast onmogelijk. Goede benen heeft iedereen. Desnoods met de tong op het stuur en met het hol open koersen. Geen probleem. Maar wat in hemelsnaam is lancen?
Ik lance, hij lancet, wij lancen. Iets wat je nooit mag doen, staat geschreven in de uitleg. Het leidt tot stylofrene malabolide complicaties. Legt renners en koersen plat. Niet doen!
Impact (24-03-2016) (Themawoord: Lancet)
Thompson Bayer heeft er tabak van. Nors kijkt hij voor zich uit en zuigt aan zijn dikke sigaar. In gedachten overdenkt hij de laatste minuten. Het gesprek dat hij zojuist had met John More blijft rondzingen. In zijn rechtervestzak voelt hij een scherp mesje tegen zijn borst prikken. Had hij het maar gebruikt.
John is na het gesprek woest de soos uitgelopen. Wat een eikel is die Thompson. Hij wil geen review geven. Alles hangt af van zijn commentaar. Het is goud waard. Maar de concurrentie is moordend. Als hoofdredacteur van Nature bepaald Thompson wat wel en wat niet gepubliceerd wordt.
Ach fuck, de impactfactor van Nature is veel lager dan die van Lancet en Science biedt ook nog hoop.
Totaal anders (25-03-2016)
Ik kreeg een tip van de redactie. Schrijf eens totaal anders. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen, of liever gezegd, lezen. Een tip voor het geval het weekthema een writersblock mocht veroorzaken. Dus nu schrijf ik totaal anders over Totaal. Zo tank ik bijvoorbeeld geen benzine, maar pure whiskey. Aan Airmiles doet Totaal niet. Daarvoor in de plaats ontvang ik een gratis jerrycan. Waarom, vraagt u zich wellicht als lezer af? Wel heel simpel. Als gevolg van de lenteactie. Tank meer dan 30 liter en u ontvangt een gratis jerrycan.
Ik word vreemd aangekeken zodra ik een paar flinke slokken neem uit mijn brandstoftank via een klein slangetje. Nog vijf liter te gaan, uit die kleine Japanner. Hik.
Van Kant (31-03-2016) (Themawoord: Kant)
Emanuelle stroopt heel langzaam haar kanten kousen op. Ze is uitgeput. Niet van de daad maar van de rede. Al die gesprekken van haar recente verovering hebben een kille uitwerking op haar zin.
Zojuist had de prille lover haar nog in de waan gelaten van zin. Ze had de verzwaarde ademhaling goed gespot. Ondanks de onervarenheid had de jonge onderzoeker haar zin gegeven. Maar waarom, waarom zoveel ouwehoeren? Van de zenuwen? De eerste keer?
Aanvankelijk had de jongeman gezwegen. Had zich laten leiden door Emanuelle. Bloedmooi was ze. Hij geil. Totdat hij zijn ervaringen woorden begon te geven. De rede een loopje met hem nam. Kritik der reinen Vernunft. Alleen daar kon hij nog aan denken. Aan Kant. Van Kant.
Kantje boord (31-03-2016) (Themawoord: Kant)
De golven sloegen over boord. Bij iedere nieuwe slag kropen ze dichter tegen elkaar. Sloegen de armen om elkaar heen. Gezichten, ogen, oren, neuzen, alles stond op scherp. In hevige paniek. De hele boot rook naar angst en twijfel.
Hoe dom waren ze geweest. Achteraf. Maar ze hadden geen kant op gekund. Aan de ene kant had de zwarte zee hun aangestaard. Gulzig wachtend. Aan de andere kant had een wrede oorlogsmachine hen naar het strand gedreven. Donkere, metalen lopen, kanonnenmonden. Opgejaagd wild. Zo hadden zij zich gevoeld.
Janus hield zich vast. Aan een heel klein stukje hout en hoop. De vingerknokkels blauw van kou. Hij liet niet los. Ooit zou de boot de wal raken. Volhouden dus. Kantje boord.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Groupie de clown (01-03-2016) (Themawoord: Groupie)
Iesie en Diesie lachten zich te pletter. Daar vloog Groupie door de lucht, poedeltjenaakt. Het was een komisch gezicht. Groupie balanceerde op de handen van Parel en Jammie door het kleedlokaal. Hij schaterde het uit. Zijn oranje pruik met vastgespeld hoedje, hing scheef over zijn gezicht. De grote geschminkte ogen spatten uit het witte gezicht en de tranen biggelden over zijn wangen.
‘De plank, de plank, doe de plank!’, riepen Iesie en Diesie in koor. Met een verbeten gezicht spande Groupie al zijn spieren samen. De grote flaperdeflapschoenen, tevens enige kledingstukken die hij nog droeg, staken loodrecht omhoog. ‘Het podium op, het podium op!’, vervolgden Iesie en Diesie.
Parel en Jammie gehoorzaamden braaf. Groupie nam het daverend applaus in ontvangst.
Blonde Dennis (02-03-2016) (Themawoord: Groupie)
O lieve blonde Dennis, met jouw o zo blauwe ogen. Weet. Ik hou van jou. O lieve blonde Dennis. Ik heb een oog op jou. O lieve blonde Dennis. Ik val voor jou. En als ik dan zo naar jou kijk, dan slaat mijn hart op hol.
Dennis, Dennis. Waarom maak jij toch altijd zo’n stennis? Duizend dames, fans, ze aanbidden. Wat wil je nu nog meer? Wat ontbreekt er in het midden? Avond na avond breng jij jouw lied. De zaal gaat uit haar dak. Niemand, niemand houdt dan zijn gemak.
O lieve blonde Dennis. Ik heb een zwak voor jou. Met jouw mooie ogen, o zo blauw. Mag ik niet jouw groupie zijn. Doe bie doe bie doe.
Boeien (04-03-2016) (Themawoord: Groupie)
We waren jong en niet van steen. Daar denk ik nu aan terug. Een optreden van een jonge Frank Boeijen. Daar moesten we naartoe. De vriendenclub werd gemobiliseerd. Met twee jongens en drie meiden kochten we kaartjes. Ik vond er niet zoveel aan. Who the fuck is Frank Boeijen? Boeien.
Mijn kersverse vriendinnetje dacht daar anders over. Ik wist niet dat zij een verborgen liefde koesterde voor Frank. Nog niet bekend maar wel bloedmooi, aldus de kenners een echte hartenbreker, zochten we Frank op na het concert. Wat ik zag wilde ik niet geloven. Een wachtrij voor de deur. Voor handtekeninggroupies. Tattoes bestonden toen nog niet. Een aantal meiden mocht naar binnen. Inclusief mijn vriendin. Daarna nooit niet meer gezien.
Ongehoord (07-03-2016) (Themawoord: Jaknikker)
Wat een maf woord. Ik weet niet of ik het hier goed schrijf maar fonetisch klonk het als yak-nikker. Ik hoorde het woord vandaag voor het eerst. In het gangpad van een veel te drukke trein midden in de ochtendspits.
De jonge gast die het woord bezigde was geen student, dat zag je zo. Eerder een halve mongool. En toch verbaasde hij me met zijn taalgebruik. Hoe kwam ie erbij? Een yak-nikker? Wat had een yak met een nikker te maken?
Ongehoord ook het gebruik van het woord nikker. Hoe kwam hij aan die associatie? De jongen uitte het woord naar zijn vriend. “Ik haat yak-nikkers!” De vriend knikte met zijn hoofd duidelijk ja. Een echte jaknikker was het. Ongehoord.
Nein (09-03-2016) (Themawoord: Jaknikker)
Vrolijk hupt Peter de berg omhoog. De zon gloort aan de hemel. Eindelijk heeft Heidi toegehapt. Ze hebben afgesproken bij het bergmeer ‘Wasser in Tirol’.
Stikzenuwachtig heeft Peter zijn mooiste Lederhose aangetrokken, de zwartleren met eenvoudige laadklep. Hoe zou Heidi gekleed zijn? In haar favoriete blousje?
De gedachte alleen al zorgt ervoor dat Peter’s jaknikker hard tegen de laadklep bonkt. Onrust in hoofd en hart.
Turend naar de horizon wacht Peter ongeduldig af. Het bankje voelt nog wat koud van de ochtendnevel. Waar blijft ze nu?
Daar is Heidi eindelijk. Geen tijd mag verloren gaan. Haastig gooien ze schroom en kleren van zich af en duiken het ijskoude water in.
“Nein, er ist aber klein!”
Peter’s jaknikker schudt verontwaardigd ‘Nee!’.
Wildvliegers (11-03-2016)
‘Zero, Zero, kan ik landen?’
‘Fifty, Fifty, baan 3 is vrij!’
Sirenes loeien. Brandweerwagens rukken uit. Dierenambulance volgt. Sproeien helpt niet meer. De huid is volledig verbrand.
In het opvangcentrum wordt het slachtoffer onderzocht.
Duidelijk weer een gevalletje desoriëntatie.
‘Ik werd verblind, door een enorme spiegel langs baan 3. Sinds wanneer ligt daar een spiegel?’
‘Meneer doelt op de zonnepanelen?’
‘Zonnepanelen? Zonnepaneren bedoelt u zeker. Heeft u mijn verenpak al eens goed bekeken? Dat hoort wit te zijn. Weet u wel?
De scholekster ligt er gebakken bij. Herstel vindt plaats in de recoveryruimte.
‘Ha Schollie, jij ook hier?’
‘Tuur, dat is lang geleden. Een jaar? Hee, en Griet. Nee, Kief ook! Wat leuk!’
Vier vreemde vogels. Wat vlogen ze wild.
Lente met Meander en Mekaar (15-03-2016) (Themawoord: Meander)
Daar zitten ze gebroederlijk naast elkaar. Op een klein hek. Gelijk drie kleine kleutertjes, maar dan met twee. De zon schijnt en de lente hangt in de lucht, klaar om neer te vallen. Meander en Mekaar delen hetzelfde lot. Ze moeten koste wat kost de lente bewaken. Hij valt weldra. En het is hun taak om te zorgen voor een zachte landing. Ooit viel de lente heel hard. Niemand die hem zag aankomen. De wereldeconomie in Nederland stond op zijn kop. Nee, met Meander en Mekaar is dat probleem voorgoed opgelost. Een team, een tweetal dat volledig op elkaar is ingespeeld. Met Meander en Mekaar krijgt iedereen alles voor elkaar. Zo simpel is dat. Met Meander en Mekaar nooit ruzie.
De verschrikkelijke Meandertaler (16-03-2016) (Themawoord: Meander)
Meanderen dat was het liefste wat hij deed. Met grote moddervoeten in eender welke rivier bochten en walletjes opgooien. De gele modder spetterde dan tussen zijn lompe tenen door. Alle rivierbeesten maakten zich zo snel mogelijk uit de voeten. Voor zover ze voeten hadden natuurlijk. De ijsvogel, de zandeend, de scholveger en de bonte slijkkruiper voorop. De rest zwom weg.
Het krabbedabbevisje had er nog het meeste moeite mee. Hij werd gek en misselijk van al dat geslinger in het water. Ook botste hij regelmatig zijn hoofd, in bochten die er eventjes geleden niet waren. Bijna alle rivierbewoners wensten dat de Meandertaler snel ophoepelde. Met zijn grote lelijke moddervoeten. Dat lieten ze hem ook weten. Droevig droop hij dan af.
Meanderen (18-03-2016) (Themawoord: Meander)
Diep verborgen in de bossen van Lapland is een belangrijke ontdekking gedaan. Nobelprijswaardig. Wetenschappers hebben vastgesteld hoe mensen gedachten ontwikkelen. In golven naar men lange tijd vermoedde. Oud nieuws. Maar wat nu duidelijk is geworden, is hoe die golven bewegen.
Horizontaal dacht men aanvankelijk. Een verkeerde aanname. Jarenlang liep het onderzoek spaak. Aan horizontale gedachten leek geen einde te komen. Lap erop dachten vooraanstaande wetenschappers, wij doen onderzoek in neutraal gebied, into the wild.
En voilà. Nu eindelijk de uitkomst en het bewijs. Gedachten ontwikkelen zich zowel horizontaal als verticaal. Ze meanderen van hoog naar laag, in lengte en breedte. En wat stuitend is, ze stuiteren steeds vaker. Een gat in de markt voor de farmaceutische industrie. Lang leve ADHD.
Basterdwederik (21-03-2016) (Themawoord: Lancet)
Ik schuif aan tafel ergens in het diepe zuiden en vraag om de kaart.
“Plat of Hollands?”
Ik begrijp de ober niet goed. Of ik de kaart in streektaal wil of in Algemeen Beschaafd Nederlands?
“Doe maar Hollands!”
Heel even denk ik na over deze merkwaardige vraag en sla vervolgens een dik boekwerk open. Namen duizelen voor mijn ogen. Ik kan niet goed kiezen en overweeg de ober te vragen om raad. Toch maar niet. Hij is bepaald niet spraakzaam.
“Ennehhh!”
De ober staat naast me en kijkt me doordringend aan.
“Doe mij maar de Basterdwederik!”
“Meneer heeft een uitstekende smaak!”
“Graag opdienen met de bladeren eraan!”
“Lobbig of lancetbladig?”
“Wat denkt u zelf!”
“Lancetbladig!”
“Juist, en graag medium rare!”
Lancen (20-03-2016) (Themawoord: Lancet)
Binnenkort kunnen we weer genieten van klassiekers. Het voorjaar kruipt langzaam uit de schoenen, de leren broekjes zitten al in het vet. De modernste technieken zijn verwerkt op de velo, de nieuwste trend in kledij aangeschaft. Naadloze shirtjes om wrijving onder oksels te voorkomen.
De nieuwste spruiten in het peloton hebben de meest recente wielerdictie uit hun hoofd geleerd. Ontsnappen aan theorie is haast onmogelijk. Goede benen heeft iedereen. Desnoods met de tong op het stuur en met het hol open koersen. Geen probleem. Maar wat in hemelsnaam is lancen?
Ik lance, hij lancet, wij lancen. Iets wat je nooit mag doen, staat geschreven in de uitleg. Het leidt tot stylofrene malabolide complicaties. Legt renners en koersen plat. Niet doen!
Impact (24-03-2016) (Themawoord: Lancet)
Thompson Bayer heeft er tabak van. Nors kijkt hij voor zich uit en zuigt aan zijn dikke sigaar. In gedachten overdenkt hij de laatste minuten. Het gesprek dat hij zojuist had met John More blijft rondzingen. In zijn rechtervestzak voelt hij een scherp mesje tegen zijn borst prikken. Had hij het maar gebruikt.
John is na het gesprek woest de soos uitgelopen. Wat een eikel is die Thompson. Hij wil geen review geven. Alles hangt af van zijn commentaar. Het is goud waard. Maar de concurrentie is moordend. Als hoofdredacteur van Nature bepaald Thompson wat wel en wat niet gepubliceerd wordt.
Ach fuck, de impactfactor van Nature is veel lager dan die van Lancet en Science biedt ook nog hoop.
Totaal anders (25-03-2016)
Ik kreeg een tip van de redactie. Schrijf eens totaal anders. Dat liet ik mij geen twee keer zeggen, of liever gezegd, lezen. Een tip voor het geval het weekthema een writersblock mocht veroorzaken. Dus nu schrijf ik totaal anders over Totaal. Zo tank ik bijvoorbeeld geen benzine, maar pure whiskey. Aan Airmiles doet Totaal niet. Daarvoor in de plaats ontvang ik een gratis jerrycan. Waarom, vraagt u zich wellicht als lezer af? Wel heel simpel. Als gevolg van de lenteactie. Tank meer dan 30 liter en u ontvangt een gratis jerrycan.
Ik word vreemd aangekeken zodra ik een paar flinke slokken neem uit mijn brandstoftank via een klein slangetje. Nog vijf liter te gaan, uit die kleine Japanner. Hik.
Van Kant (31-03-2016) (Themawoord: Kant)
Emanuelle stroopt heel langzaam haar kanten kousen op. Ze is uitgeput. Niet van de daad maar van de rede. Al die gesprekken van haar recente verovering hebben een kille uitwerking op haar zin.
Zojuist had de prille lover haar nog in de waan gelaten van zin. Ze had de verzwaarde ademhaling goed gespot. Ondanks de onervarenheid had de jonge onderzoeker haar zin gegeven. Maar waarom, waarom zoveel ouwehoeren? Van de zenuwen? De eerste keer?
Aanvankelijk had de jongeman gezwegen. Had zich laten leiden door Emanuelle. Bloedmooi was ze. Hij geil. Totdat hij zijn ervaringen woorden begon te geven. De rede een loopje met hem nam. Kritik der reinen Vernunft. Alleen daar kon hij nog aan denken. Aan Kant. Van Kant.
Kantje boord (31-03-2016) (Themawoord: Kant)
De golven sloegen over boord. Bij iedere nieuwe slag kropen ze dichter tegen elkaar. Sloegen de armen om elkaar heen. Gezichten, ogen, oren, neuzen, alles stond op scherp. In hevige paniek. De hele boot rook naar angst en twijfel.
Hoe dom waren ze geweest. Achteraf. Maar ze hadden geen kant op gekund. Aan de ene kant had de zwarte zee hun aangestaard. Gulzig wachtend. Aan de andere kant had een wrede oorlogsmachine hen naar het strand gedreven. Donkere, metalen lopen, kanonnenmonden. Opgejaagd wild. Zo hadden zij zich gevoeld.
Janus hield zich vast. Aan een heel klein stukje hout en hoop. De vingerknokkels blauw van kou. Hij liet niet los. Ooit zou de boot de wal raken. Volhouden dus. Kantje boord.
02-07-2015
Appelmoesvlieg
Ik was van plan een slechte restaurantrecensie te schrijven. Maar aangezien ik vanochtend tien afleveringen achter elkaar gekeken heb van MasterChef Nieuw Zeeland, kan ik niet anders dan lofuitingen geven. Sorry, ik weet het, dat is boring. Maar na mijn bezoek gisteren aan het sterrenrestaurant Hotel de Botel zult u begrijpen waarom. Van mij alleen maar uitingen als: Gorcious, Unbelievable, You nailed it, This is what cooking is all about, These flavours, sour, sweet, hot, spicy, perfectly combined.
Speciaal voor de gelegenheid heb ik mijn zoontje meegenomen. Het restaurant is immers kindvriendelijk. Althans zo stond het op de website. De klasse van het restaurant wordt al ingeluid bij de reservering. Ik volg een telefonische screening tot in het kleinste detail. Welke schoenmaat ik en mijn zoon hebben (om de juiste voetruimte onder tafel te bepalen), welke parfum ik draag (tafelkeuzes worden gemaakt op basis van geurprofielen), welke kledingkleuren mijn zoon en ik dragen (het restaurant heeft drie ruimtes die ieder een eigen kleurschema hebben, opdat de kledingkeuze van de gasten niet vloekt met het interieur). So far so good.
Mijn zoontje wordt welkom geheten door een echte clown. Deze zal ook gedurende het zevengangen-diner telkens komen met nieuwe trucjes en grapjes ter leeringh en vermaeck. Erg leuk. De klant is koning, nietwaar? Ook zal de clown als een ware chaperonne de stoel telkens af- en aanschuiven indien mijn zoontje even de benen wil strekken. Wat een geweldige service. Ik hoef het eten eigenlijk nauwelijks te recenseren. De omgeving en entourage is zo perfect dat er voor het eten amper woorden overblijven. Ware het niet dat de appelmoes van mijn zoontje bestierd wordt door een vervelende vlieg. “Een appelmoesvlieg”, spreekt de oberclown. “Niets aan de hand!” Hij vangt de vlieg af. Net op tijd. Op mijn kaviaar heeft ie gelukkig niet gepist.
De volgende dag is mijn zoontje ziek. Alsnog een slechte recensie schrijven? Toch maar niet. De culinaire CliniClown van Hotel de Botel wint.
Toelichting:
Geschreven n.a.v. 11e schrijfopdracht op ColumnX (juli 2015), van professioneel schrijfcoach Hella Kuipers (http://heldenreis.nl):
-Schrijf een restaurantrecensie waar elke restauranteigenaar van in tranen uit zou barsten
-Dik het aan, maak het smeuïg
-Maak er een leesbaar geheel van in plusminus 300 woorden (275-325)
Speciaal voor de gelegenheid heb ik mijn zoontje meegenomen. Het restaurant is immers kindvriendelijk. Althans zo stond het op de website. De klasse van het restaurant wordt al ingeluid bij de reservering. Ik volg een telefonische screening tot in het kleinste detail. Welke schoenmaat ik en mijn zoon hebben (om de juiste voetruimte onder tafel te bepalen), welke parfum ik draag (tafelkeuzes worden gemaakt op basis van geurprofielen), welke kledingkleuren mijn zoon en ik dragen (het restaurant heeft drie ruimtes die ieder een eigen kleurschema hebben, opdat de kledingkeuze van de gasten niet vloekt met het interieur). So far so good.
Mijn zoontje wordt welkom geheten door een echte clown. Deze zal ook gedurende het zevengangen-diner telkens komen met nieuwe trucjes en grapjes ter leeringh en vermaeck. Erg leuk. De klant is koning, nietwaar? Ook zal de clown als een ware chaperonne de stoel telkens af- en aanschuiven indien mijn zoontje even de benen wil strekken. Wat een geweldige service. Ik hoef het eten eigenlijk nauwelijks te recenseren. De omgeving en entourage is zo perfect dat er voor het eten amper woorden overblijven. Ware het niet dat de appelmoes van mijn zoontje bestierd wordt door een vervelende vlieg. “Een appelmoesvlieg”, spreekt de oberclown. “Niets aan de hand!” Hij vangt de vlieg af. Net op tijd. Op mijn kaviaar heeft ie gelukkig niet gepist.
De volgende dag is mijn zoontje ziek. Alsnog een slechte recensie schrijven? Toch maar niet. De culinaire CliniClown van Hotel de Botel wint.
Toelichting:
Geschreven n.a.v. 11e schrijfopdracht op ColumnX (juli 2015), van professioneel schrijfcoach Hella Kuipers (http://heldenreis.nl):
-Schrijf een restaurantrecensie waar elke restauranteigenaar van in tranen uit zou barsten
-Dik het aan, maak het smeuïg
-Maak er een leesbaar geheel van in plusminus 300 woorden (275-325)
24-11-2013
Traktatendag
Het is 24 november, een rustige zondagochtend. Ik zit aan een heerlijk ontbijt. Een ontbijt, welbekend en geprezen onder vrienden, familie en kennissen. Eitje, vers sapje, broodje, beschuitje en nog een hele hoop andere je-tjes, altijd goed. Heerlijk ontspannen zit ik in mijn huispak, zondags gekleed, in een roze ruiten pyjama, flanel, lekker zacht. Omdat het een regenachtige zondag is heb ik bij het opstaan besloten de boel wat meer op te vrolijken, gewoon voor de gein.
Opvrolijken betekent bij mij altijd een beetje carnaval. Voor je het weet is het al zo ver. Een heerlijk vooruitzicht na het opgedirkte Sint en Kerst. Alvast een beetje oefenen kan nooit kwaad. Omdat ik niet in de mood ben voor een originele creatie houd ik het voor deze ochtend basic. Mijn gezicht heb ik voor de spiegel omgetoverd in een narrenhoofd, voor zover ik dat niet al had na mijn uitspattingen van zaterdagavond. Ik schmink mijn oog en mond in pipostijl. Grote rode mond, zonnetje op de wang, that’s enough. Met een big smile geniet ik samen met mijn vrouw van het ontbijt. Heel ontspannen en goed gemoed, totdat de bel gaat.
Op zondagmorgen? Hoe is het mogelijk. Gebeurd nooit. Nieuwsgierig loop ik naar de deur. Benieuwd ook naar de reactie van de vroege deurgast op mijn verrasende outfit. Ik trek de deur open en zie een lief dametje staan met bolhoedje, grijze jas en wit handtasje. Onder haar jas steken stijfjes twee bruine panty's die eindigen in houterige schoentjes met zondagse strik. De vrouw kijkt me droogjes aan en reikt mij een foldertje aan. Ik ben even van de wereld. Deze reactie had ik niet verwacht. Ze is geheel niet onder de indruk van mijn roze verschijning en mijn bijzondere pipoface. Sterker nog ze lijkt het volledig te negeren.
Dan moet je van hele goede huize komen denk ik enigszins gepikeerd. Verdorie, die dame aan de deur breekt in, in mijn vrolijke zondagstemming, maar heeft er geen boodschap aan. Ik overweeg haar zondagoor te onderwerpen aan een gezang van Bassie en Adriaan, maar ze is me voor. “Goedemorgen meneer, mag ik u deze folder aanbieden?” Ik bewaar mijn geduld en antwoord: “Een folder mevrouw, waarom en waar gaat die over?” De mevrouw kijkt me doordringend vanonder haar bolhoedje aan en antwoordt:”Nou meneer, vandaag is het Tractatendag en ik mag u deze folder aanbieden?” Ik ben volledig van mijn à propos. Ik dacht eventjes dat ik de traktatie was. Maar deze mevrouw spant de kroon. Verontwaardigd stuur ik haar linea recta door naar mijn buurman. “Wie was het?” vraagt mijn vrouw. Ik zeg: “Niemand, ik denk verkeerd verbonden.”
Als ik na het ontbijt op internet google naar de befaamde Traktatendag vang ik bot. Met traktaat kom ik nauwelijks een steek verder. De Traktatendag blijkt gewoon niet te bestaan. Het mevrouwtje liegt en doet op deze manier geen recht. Ik had het eigenlijk kunnen weten. Op de vroege zondagochtend worden er geen verdragen afgesloten aan de deur, laat staan verhandelingen gehouden. Helaas denkt de stichting Evangelische Tractaat Zending daar anders over. Het fanatieke zendelingenwerk ligt mij op de zondagmorgen iets te zwaar op de maag. Mijn leven behoeft geen verandering. En zeker niet op de zondagmorgen. Die is me pas heilig. Ben benieuwd of de buurman de traktatie beter verteert. Ik denk het niet.
Opvrolijken betekent bij mij altijd een beetje carnaval. Voor je het weet is het al zo ver. Een heerlijk vooruitzicht na het opgedirkte Sint en Kerst. Alvast een beetje oefenen kan nooit kwaad. Omdat ik niet in de mood ben voor een originele creatie houd ik het voor deze ochtend basic. Mijn gezicht heb ik voor de spiegel omgetoverd in een narrenhoofd, voor zover ik dat niet al had na mijn uitspattingen van zaterdagavond. Ik schmink mijn oog en mond in pipostijl. Grote rode mond, zonnetje op de wang, that’s enough. Met een big smile geniet ik samen met mijn vrouw van het ontbijt. Heel ontspannen en goed gemoed, totdat de bel gaat.
Op zondagmorgen? Hoe is het mogelijk. Gebeurd nooit. Nieuwsgierig loop ik naar de deur. Benieuwd ook naar de reactie van de vroege deurgast op mijn verrasende outfit. Ik trek de deur open en zie een lief dametje staan met bolhoedje, grijze jas en wit handtasje. Onder haar jas steken stijfjes twee bruine panty's die eindigen in houterige schoentjes met zondagse strik. De vrouw kijkt me droogjes aan en reikt mij een foldertje aan. Ik ben even van de wereld. Deze reactie had ik niet verwacht. Ze is geheel niet onder de indruk van mijn roze verschijning en mijn bijzondere pipoface. Sterker nog ze lijkt het volledig te negeren.
Dan moet je van hele goede huize komen denk ik enigszins gepikeerd. Verdorie, die dame aan de deur breekt in, in mijn vrolijke zondagstemming, maar heeft er geen boodschap aan. Ik overweeg haar zondagoor te onderwerpen aan een gezang van Bassie en Adriaan, maar ze is me voor. “Goedemorgen meneer, mag ik u deze folder aanbieden?” Ik bewaar mijn geduld en antwoord: “Een folder mevrouw, waarom en waar gaat die over?” De mevrouw kijkt me doordringend vanonder haar bolhoedje aan en antwoordt:”Nou meneer, vandaag is het Tractatendag en ik mag u deze folder aanbieden?” Ik ben volledig van mijn à propos. Ik dacht eventjes dat ik de traktatie was. Maar deze mevrouw spant de kroon. Verontwaardigd stuur ik haar linea recta door naar mijn buurman. “Wie was het?” vraagt mijn vrouw. Ik zeg: “Niemand, ik denk verkeerd verbonden.”
Als ik na het ontbijt op internet google naar de befaamde Traktatendag vang ik bot. Met traktaat kom ik nauwelijks een steek verder. De Traktatendag blijkt gewoon niet te bestaan. Het mevrouwtje liegt en doet op deze manier geen recht. Ik had het eigenlijk kunnen weten. Op de vroege zondagochtend worden er geen verdragen afgesloten aan de deur, laat staan verhandelingen gehouden. Helaas denkt de stichting Evangelische Tractaat Zending daar anders over. Het fanatieke zendelingenwerk ligt mij op de zondagmorgen iets te zwaar op de maag. Mijn leven behoeft geen verandering. En zeker niet op de zondagmorgen. Die is me pas heilig. Ben benieuwd of de buurman de traktatie beter verteert. Ik denk het niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)