Roger 008

Roger is er klaar voor. Op de stoel in zijn hotel staat een van zijn grote tassen. Op de grond de andere. Hij voelt zich helemaal senang. Het uitzicht op de Big Ben is fantastisch vandaag. Oranje en roze wolken kondigen een warme dag aan. Voorzichtig onthoofdt Roger het drieminuteneitje en nipt aan het versgeperste sinaasappelsap. Nog een half uur en dan gaat hij op pad. Naar de grote finale. Na het ontbijt checkt hij nog even zijn wapenarsenaal. Heeft hij alles bij zich? Check, check, dubbel check. Voor het eerst sinds lange tijd heeft Roger zenuwen. Ze lopen over de rug. Vandaag zijn ze dus meer dan latent aanwezig.

'Ben je er klaar voor Roger?' Mirka klopt hard op de deur. Voor een belangrijke wedstrijd slaapt het koppel altijd gescheiden van elkaar. Dat is vanwege Mirka's nukken. Ze praat namelijk in haar slaap. Schwyzerdütsch, Schwizertitsch, Schwyzerdytsch, Schwiizertüütsch, Schwyzertütsch, voor leken Schweizerdeutsch oftewel Zwitserduits, een Hoogalemannisch dialect binnen het Duits. Daar wordt Roger heel onrustig van. Een keer zelfs manisch. Dat was de druppel.

'Heb je alles bij je Liebling!' Roger kijkt niet op. Hij wordt helemaal opgeslokt door de Sunday People. Levensgroot staat hij afgebeeld op de voorpagina. Ziet hij het goed. Schijnt er nu grijs haar door zijn donkere lokken? Daar, schuin boven achter zijn linkeroor.
'Mir, Mir, kom eens kijken, is dat daar grijs haar?'
'Roger, Roger!'
'Ja dus. Shit. Dan ga ik vandaag niet naar buiten hoor.'
'Je moet! het is vandaag grande finale!'
'Tegen wie?'
'Tegen Doko.'
'Doko, maar die ligt er toch al uit?'
'In your dreams darling.'
'Kansloos, dan ga ik al helemaal niet.'

Roger leest de kop van het artikel. 'Gaat Roger 007 voor 008?' Een grote glimlach verschijnt op zijn olijk gezicht. De kuiltjes in zijn wang en kin expanderen. London is calling. Nou vooruit dan maar. Het belooft een mooie dag te worden. Hij hangt de twee tassen over zijn brede schouders en geeft Mir een kus. 'Tot strakkies!' Mir geeft geen antwoord. Dat moet ook zo. Rituelen. Ze zijn heilig. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. 'Roger, Roger ... je hebt de verkeerde onderbroek aan!' Vol afgrijzen draait Roger zich om. 'Liebling, als ik het in mijn broek doe, dan doe ik dat bij voorkeur in een Borg, ja!' Mir wappert met een onderbroek in de lucht. 'Wat heb ik hier Liebling, deine Borg!' Shit, onderbroek vergeten. Dat begint goed. Hij vond het al zo kriebelen onder zijn RF-trainingsbroek. De zenuwen he. En dat voor een 007.

Of Roger de 008 binnenruift is tot op dit moment van schrijven niet bekent. Maar ... de wens is de vader van de gedachte. Maar we doen het voor mams.

Dichtman dicht (151216 - 030317)

Grote liefdes in een klein jasje (151216)

Herfst kruipt in mijn jas
Nestelt zich in oksels
Jaagt de temperatuur omlaag
In lijf en leden

'Ga weg!', roep ik nog
'De zomer zit nog dwars...'
Giechelend valt de zon neer
Langzaam in oranje gloed

En ik?
Ik maak de kachel aan
Met hout en volle maan


Feestdagfeest (201216)

De kerstboom staat
De ballen hangen
De piek staat
De slingers hangen

De os boert
De ezel laat een scheet
De engel laat zich vallen
Op het dak van de stal

Kindeke schrikt
Jozef snuift
Maria huilt
Schapen blaten

De toeschouwer hoest
Het koor zingt
Hard, veel te hard
De koster veegt de vloer

De pastoor prevelt
De misdienaar schaamt
De kaars waakt
De vlam protesteert

Een vuurpijl schiet
Een knal volgt
Sterren dansen aan de hemel
Het duister spat uiteen

Ik kruip naar huis
Uit het café
Ik laat een boer
En een scheet

Het leven is verrukkelijk
Iedereen is het daar over eens
De koster, de pastoor
Behalve de misdienaar, die weent


Ja wat nou? (010117)

Hakken in het ijs
De merels moeten badderen
Snijden in het brood
De vogels moeten eten

De rook verdwijnt in de mist
Net als duizend kleuren
De oren slaan op hol
Van bommen en granaten

Captain Haddock drinkt zich lam
Krabt zich achter zijn oor
De fles opnieuw ontkurkt
De geest verlost

Een eenmalige pijl omhoog
Gewoon om los te laten
De geboorte van een nieuw jaar
Een oud jaar naar de kloten

Voor het eerst een nieuwe stoelgang
Het stinkt hetzelfde als vorig jaar
En lijnen doen we als de beste
Nee, niet snuiven, maar minderen, minderen, minderen

Opnieuw de telling aan
Dit jaar naar 365
En elke dag die plukken we
Als kortgewiekte kippen


Zwaar gedicht (060117)

Als de A
B niet volgt
C misselijk is
D niet thuis
E op vakantie
F hoofdpijn heeft
G een oprisping
H nog hoest
I onophoudend hinnikt

J jolig joolt
K kapot is
L loom luiert
M telkens verdwijnt
N naarstig zoekt
O onnozel orakelt
P voortdurend protesteert
Q steeds queruleert
R immer relt

S steevast stottert
T tergend tiert
U gruwelijk verveelt
V afwezig is
W willens wetens
X buitenspel zet
Y aanhoudend emmert
en Z zeurt

Dan valt het dichten zwaar


Kou (160117)

Kou vreet
Kou kruipt
Langs lende
Over buik

Pijnlijk warm
Bloedend heet
Snijdend diep
Door hartstreek

Vingers vallen
Tenen laten los
Ligamenten scheuren
Huilend verdriet

Het vlees nog warm
Laat kou binnen
De huid bevriest
Het hoofd laat los

Ziel stijgt op
Laat lijf alleen
Voor wat het waard is
Leven vermoord(t)


Zielik (190117)

Zielig
De ziel
In ik
Zielik

Droef
De droefheid
In droef
Droevik

Honderduizend tranen
Uit het blote hoofd
Kaal
Honderdduizendik

Zielik
De ziel
En ik
Zielig ziek

Plaag
Plaag ik
Plagerig
Plagerik

Niet
Niet ik
Nietig
Nietsik

Schrijf
Schrijf ik
Schrijverig
Schrijverik

Blijf
Blijf ik
Blijverig
Blijverik

Kom
Kom ik
Kommerig
Kommerik

Kwel
Kwel ik
Kwellerig
Kwellerik

Welterusten
Welterust ik
Welterustiger
Welterusterik


Roger en Rafa (290117)

Roger en Rafa
Twee maten voor het leven
Een Zwitser en Spanjool
Ze laten iedereen beven

Op AO, RG, Wimbledon, US Open
Niemand evenaart hun capriolen
Ze slaan iedereen grand slam
Game, set en match gestolen

Respect dat dwingen zij af
Bij elkaar en bij een ieder ander
Op gravel, gras of hard court
Miljoenen slaan ze bij elkander

Geven gul aan goede doelen
Speelveldjes en glimlachen op kleine en grote smoelen
Beide getooid met hoofddoek van een Griekse Godin
Laat tribunes vol supporters loeien

In maatpak bezoeken zij het heiligdom de tennisgrond
Waar onverdeeld de aanbidders op hun handen zijn
Spanning zindert door en van het vinyl en kattendarmen
De referee, de linesmen en de ballenjongens ze lijden pijn

Met scherp bestoken Roger en Rafa alle lijnen
Kloppen het tenniscourt op en keren het binnenste buiten
Deze jongens vreten alles dat eenvoudigweg tennis heet
Ze zijn door niets en niemand nog te stuiten

Samen ruim 60 plus in jaren op onze aardkloot
Opgeteld op weg naar 33 grandslamtitels
Of nog liever, een dubbel of triple echt grand slam
Rot voor Laver, maar wel mieters


Maskers (140217)

Venetiaans met gespleten ogen
Een lange neus
Spaans gelijk een stoere Zorro
Of hangend aan een spijkertje
Op een Hollandse muur
Als clown of Abraham

Batman, Robin, Ivanhoe
Met het masker af
In alle staten
Toont Pinoccio zijn neus en ware aard
Niet langer verstoppertje spelen
Als wilde indiaan of cowboy

Elastiek lost op
Maskers verpulveren
Behalve van de olifantenman
Zijn huid is dik
Hij weet niet beter
Geen gezicht


Prutgedicht (230217)

Pritt
Het lijmt voor geen meter
Niet uit tube noch uit fles

Velpon
Rood tegen blauw
Het voelt zo dun

Bisonkit
Now we are talking
Lekker randjes knagen

Vingerlijm misschien?
Geel met een rood plastic mutsje
Het plakt altijd

Witte knutselklei
Gortdroge vingers
Het stolt in je hand

Houtlijm tot snot
Snuiven maar
Bomenpap


Pingpongvrouw (030317)

Bol is de bal
Gekostumeerd in plastic
Hunkerend naar bal

Zwart het leren monster
Met ijzeren kling
Wakend voor liefde

De balbol neemt waar
Niet voor lief
Oog op monster

Die tovert houten planken
Om te slaan
Over en over

Gewillig vlijt zij zich
Op de tafel
De benen gespreid

Het monster slaat toe
Een eerste opslag
Bal in net

Balbol blijft stevig geaard
Streelt haar hart
Hunkering naar ontvangenis

Tweede opslag is raak
Recht in hart
De liefde barst

Samen versmelten op tafel
Dwars door pingpongnet
Ballen lopen leeg

Daarna een sigaretje roken
Waarom ook niet
De pingpongvrouw bloost