De Metoo-discussie houdt ons het einde van 2017 en begin 2018 danig in de greep. Is het haar of zijn greep? Danig of onderdanig? Begin, einde? Ik bedoel maar. Wat houden we vast? Dubbelzinnig denken staat zelfs te boek of op de nominatie, een foute Oscar te krijgen. Hoe heet zo’n ding ook alweer? Een Razzie. Nu nog wachten op de film. En ja, als het de jetset van Hollywood belieft, wat een mooi woord believen, please take me home, countryroad, to the place where I belong, West-Virginia, Mountain Mamma. Belong ja, vrij vertaald, waar de longen nog gezond huishouden. De longen onder de borsten, de boobies. Boobietrap? Laat maar zitten.
Toen ik nog zestien was had ik een vriendin. Wie niet? En die hield van haar borsten. Echt waar. Wie niet? Ik lustte er ook pap van. En ik mocht eraan komen. Echt waar. Sterker nog, zij smeekte erom. De twee borsten wipten telkens spontaan op zodra ik ze koesterde. En ik koesterde ze. Net als dat ik de rest van haar lichaam en hoofd koesterde. En het was wederzijds. Ik was haar boezemvriend en borstenman. Wat hebben we van elkaar genoten. Mag dat? Ja, dat mag. Het moet. Met wederzijds genoegen en goedkeuring. Daar zit de crux. Waar zit de crux? Daar zit de crux. Hoe cru. En nee, die crux hoeft er niet in. No way. Dat komt later wel.
Pakweg zoveel jaar later schrijf ik deze ervaring hier nu op. Onschuldig toentertijd, als zestienjarige. Nu ben je een boef, zodra je hierover verteld, moet je als jongeling op je tenen lopen. Terwijl ik jongelingen ervan verdenk, dat zij ook nu nog, veel liever over borsten lopen dan op tenen, als ware boezemvrienden, bij hun vriendinnen of bij vrienden. En dat vriendinnen en vrienden dat nu ook nog steeds als prettig ervaren, met wederzijds genoegen en goedkeuring. Boezemvrienden en borstenmannen. Het is van alle tijden. De Grieken en Romeinen deden het al, de humanisten en boeddhisten. Ik klop mezelf toch maar eens op de borst. Ik ben geen billenman, laat staan een billenvriend. Wat niet wil zeggen dat ik niet van billen houdt. Wie gaat er nu niet graag van bil? Plat en onder ons gezegd.
Posts tonen met het label sekse. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sekse. Alle posts tonen
12-01-2018
18-07-2017
Goed fout
Ooit van beticht, goed fout? Klinkt in ieder geval ernstiger dan fout goed. Dat laatste ken ik wel. Het zigeunerjongetje met traan. Ooit gezien? Vast wel. Anders onmiddellijk even opzoeken. Googlen desnoods. Gewoon zoeken op zigeunerjongetje met traan. Het zigeunerinnetje komt u misschien dan ook tegen. Dat is dan weer een goed voorbeeld van ...
Nee, wacht. Ik laat goed hier weg. Zo subjectief anders. Dat is dan een voorbeeld van goed fout. Zoek maar eens op. Ja, op Google. Zigeunerinnetje afbeelding of schilderij. Ja dat laatste woord is wel nodig. Anders zou u zo waar zomaar in de ogen kunnen turen van Sophia Loren. Van wie? Sophia Loren. Een Italiaanse schone. Een lelijke is het zeer zeker niet. Dat zou hetzelfde zijn als niet van aardbeien houden. Bestaat niet. Hoewel? Uitzonderingen bevestigen dan weer de regel. Net zo goed als spreekwoorden dat doen. En gezegdes. Niet te vergeten. Het is gezegd bij deze.
Even terug naar de materie. Wat maakt een zigeunerjongetje met traan nu fout goed en een zigeunerinnetje goed fout. Kijk ik leg het u uit lieve lezer. Een tranend jongetje doet het altijd. Hoeft het jongetje geeneens een zigeuner voor te zijn. Ook een huilend ballenjongetje is fout goed. Ernstig fout goed eigenlijk. Maar daar ga ik verder even niet op in. Huilen is altijd goed.
Maar het zigeunermeisje is andere koek. Een beetje zwoel het schilderij uitkijken. Met supergrote kijkers. Neuuu. Dat is goed fout. Ze zuigen je helemaal naar binnen die grote donkere kijkers. Als man dan. Als vrouw kan natuurlijk ook. Maar dat komt minder vaak voor, nietwaar? Laten we het onderzoek kwantitatief houden. Van kwaliteit is hier überhaupt geen sprake. Iedereen kan zo'n zigeunerinnetje bedenken en schilderen. De Mona Lisa wordt dan weer een ander verhaal. Of het Melkmeisje ook zo'n moeilijk te vatten meisje. Een beetje melk uit een kan gieten. Hoe dubbelzinnig.
Nee, geef dan toch maar het zigeunerinnetje dat er geen gras over laat groeien. Ook al is het goed fout. Lekker poeh. Ik laat me graag meezuigen. Als man. Als vrouw is dat dan weer net anders. Dan wordt het ineens weer fout goed. Vrouwen die er pap van lusten. Nou, misschien wordt het nu weer wat te ingewikkeld. Onthou dit gewoon. Zigeunerjongetje met traan, fout goed. Zigeunermeisje zonder traan, maar met grote donkere ogen, goed fout. Deze uiteenzetting gaat zowel natuurkundig als metafysisch op. Weemoed en geilheid zijn in beiden vat- en vloeibaar gemaakt.
Nee, wacht. Ik laat goed hier weg. Zo subjectief anders. Dat is dan een voorbeeld van goed fout. Zoek maar eens op. Ja, op Google. Zigeunerinnetje afbeelding of schilderij. Ja dat laatste woord is wel nodig. Anders zou u zo waar zomaar in de ogen kunnen turen van Sophia Loren. Van wie? Sophia Loren. Een Italiaanse schone. Een lelijke is het zeer zeker niet. Dat zou hetzelfde zijn als niet van aardbeien houden. Bestaat niet. Hoewel? Uitzonderingen bevestigen dan weer de regel. Net zo goed als spreekwoorden dat doen. En gezegdes. Niet te vergeten. Het is gezegd bij deze.
Even terug naar de materie. Wat maakt een zigeunerjongetje met traan nu fout goed en een zigeunerinnetje goed fout. Kijk ik leg het u uit lieve lezer. Een tranend jongetje doet het altijd. Hoeft het jongetje geeneens een zigeuner voor te zijn. Ook een huilend ballenjongetje is fout goed. Ernstig fout goed eigenlijk. Maar daar ga ik verder even niet op in. Huilen is altijd goed.
Maar het zigeunermeisje is andere koek. Een beetje zwoel het schilderij uitkijken. Met supergrote kijkers. Neuuu. Dat is goed fout. Ze zuigen je helemaal naar binnen die grote donkere kijkers. Als man dan. Als vrouw kan natuurlijk ook. Maar dat komt minder vaak voor, nietwaar? Laten we het onderzoek kwantitatief houden. Van kwaliteit is hier überhaupt geen sprake. Iedereen kan zo'n zigeunerinnetje bedenken en schilderen. De Mona Lisa wordt dan weer een ander verhaal. Of het Melkmeisje ook zo'n moeilijk te vatten meisje. Een beetje melk uit een kan gieten. Hoe dubbelzinnig.
Nee, geef dan toch maar het zigeunerinnetje dat er geen gras over laat groeien. Ook al is het goed fout. Lekker poeh. Ik laat me graag meezuigen. Als man. Als vrouw is dat dan weer net anders. Dan wordt het ineens weer fout goed. Vrouwen die er pap van lusten. Nou, misschien wordt het nu weer wat te ingewikkeld. Onthou dit gewoon. Zigeunerjongetje met traan, fout goed. Zigeunermeisje zonder traan, maar met grote donkere ogen, goed fout. Deze uiteenzetting gaat zowel natuurkundig als metafysisch op. Weemoed en geilheid zijn in beiden vat- en vloeibaar gemaakt.
03-07-2017
Koude cold case froid kalt gestellt
Conclusie van een korte wetenschappelijke en soms literaire verhandeling over kou. Een koude cold case froid kalt gestellt.
Objectbepaling
Koud, niet te verwarren met koel en kil is een bijzondere gewaarwording die meestal gevoeld en opgemerkt wordt door de huid, of beter gezegd op de huid. Om meteen met de deur in huis te vallen. Iemand die je op de huid zit laat je niet koud. Een schijnbare tegenstelling literair gezien. Wetenschappelijk, lees, door jarenlang onderzoek, toetsbaar en in alle omstandigheden eenduidig, een ander verhaal. Subjectieve hoedanigheden kunnen nooit or never objectief hoog gehouden worden. Zelfs niet ijskoud het lekkerst.
Ervaring
Wat voor de een koud is kan door een ander gevoeld, lees ervaren worden, als lauw, of zelfs heet, afhankelijk van omstandigheden. Sterker nog, sommige mensen krijgen het bloedheet als ze door iets ijskoud geraakt worden. Tja, leg dat maar eens uit aan een wetenschapper die alpha-ongeletterd is. Enfin. Een ervaring wil niet alles zeggen. Die sluiten we aldus uit. Neo-wetenschap noemen we het. Niet te verwarren met Ego-wetenschap. Iets wat nieuw is wordt meestal ervaren als alleen ik voel het. Een unieke ervaring. Niets mis mee. Pas als ego-ervaringen, al dan niet nieuw, gedeeld worden, pas dan kunnen we een gemene deler zoeken.
Gemene deler
Dit zijn dan meteen de enige proefondervindelijke ervaringen die rechtsgeldigheid hebben in een wetenschappelijke verhandeling. Met literatuur heeft het dan uiteraard nauwelijks iets te maken. De poëtische of als het niet anders kan, prozaïsche benadering laten we derhalve buiten beschouwing. Hoe zeer dat ook mogelijk pijn doet bij de letterintelligentia. Op de keper beschouwd, de puntjes op de i gezet, zullen we niets maar dan ook niets delen met betastoppers. Iets delen met beta is vragen om problemen. Het lost nauwelijks iets op. Laten we bij de zaak blijven. De cold case kalt froid stellen.
Oplossing
Ook wel conclusie genoemd. Immers een mens, anders dan een plant, dier of ander metafysisch object, is over het algemeen abject gericht op resultaat, onder ons gezegd de eindsom. En wat vermag de eindsom dan wel niet zijn? Juist. Koud. Niet warm. Noch koel noch kil. Koud. IJskoud, cool, kalt en froid gestellt. Nederlanders, Engelsen, Duitsers, Fransen ze ervaren het allemaal hetzelfde maar leggen het anders uit. Het heet niet voor niets anderstalig. Dit kunnen we doortrekken naar alle landen van de wereld. Zolang anderstaligheid niet uit de wereld geholpen wordt zullen we moeten dealen met interpretaties. Een eenduidige oplossing is er dus niet. Helaas. Koud is en blijft subjectief en onoplosbaar, ergens diep van binnen.
Seksueel gezien
Hoe doen de seksen het dan? Man en vrouw seksueel gezien. Sekseëeel bestaat niet, dus ja, we ontkomen er niet aan, seksueel ontstaat behoorlijk wat discrepantie bij het fenomeen koude. Men zou zeggen het trekt aan. Maar niets is minder waar. Het stoot juist af. Koude. In man-vrouw-contact is wrijving tot op zekere hoogte een noodzakelijke voorwaarde om de koude uit de lucht te halen. Uit de lucht? Correctie. Uit het lijf te halen. Uit de gedachten kan ook. Cool kalt stellen ontstaat meestal tussen de oren. Meestal bij de man onmiddelijk gevolgd bij de vrouw. Die laatste heeft het cool kalt stellen meestal het eerste door en probeert de eerste dan ook voor te zijn. Ja en dan gaat het pas echt broeien en branden. Smelten is dan het gevolg. Wie heeft het dan nog over cool kalt stellen? Niemand toch?
Objectbepaling
Koud, niet te verwarren met koel en kil is een bijzondere gewaarwording die meestal gevoeld en opgemerkt wordt door de huid, of beter gezegd op de huid. Om meteen met de deur in huis te vallen. Iemand die je op de huid zit laat je niet koud. Een schijnbare tegenstelling literair gezien. Wetenschappelijk, lees, door jarenlang onderzoek, toetsbaar en in alle omstandigheden eenduidig, een ander verhaal. Subjectieve hoedanigheden kunnen nooit or never objectief hoog gehouden worden. Zelfs niet ijskoud het lekkerst.
Ervaring
Wat voor de een koud is kan door een ander gevoeld, lees ervaren worden, als lauw, of zelfs heet, afhankelijk van omstandigheden. Sterker nog, sommige mensen krijgen het bloedheet als ze door iets ijskoud geraakt worden. Tja, leg dat maar eens uit aan een wetenschapper die alpha-ongeletterd is. Enfin. Een ervaring wil niet alles zeggen. Die sluiten we aldus uit. Neo-wetenschap noemen we het. Niet te verwarren met Ego-wetenschap. Iets wat nieuw is wordt meestal ervaren als alleen ik voel het. Een unieke ervaring. Niets mis mee. Pas als ego-ervaringen, al dan niet nieuw, gedeeld worden, pas dan kunnen we een gemene deler zoeken.
Gemene deler
Dit zijn dan meteen de enige proefondervindelijke ervaringen die rechtsgeldigheid hebben in een wetenschappelijke verhandeling. Met literatuur heeft het dan uiteraard nauwelijks iets te maken. De poëtische of als het niet anders kan, prozaïsche benadering laten we derhalve buiten beschouwing. Hoe zeer dat ook mogelijk pijn doet bij de letterintelligentia. Op de keper beschouwd, de puntjes op de i gezet, zullen we niets maar dan ook niets delen met betastoppers. Iets delen met beta is vragen om problemen. Het lost nauwelijks iets op. Laten we bij de zaak blijven. De cold case kalt froid stellen.
Oplossing
Ook wel conclusie genoemd. Immers een mens, anders dan een plant, dier of ander metafysisch object, is over het algemeen abject gericht op resultaat, onder ons gezegd de eindsom. En wat vermag de eindsom dan wel niet zijn? Juist. Koud. Niet warm. Noch koel noch kil. Koud. IJskoud, cool, kalt en froid gestellt. Nederlanders, Engelsen, Duitsers, Fransen ze ervaren het allemaal hetzelfde maar leggen het anders uit. Het heet niet voor niets anderstalig. Dit kunnen we doortrekken naar alle landen van de wereld. Zolang anderstaligheid niet uit de wereld geholpen wordt zullen we moeten dealen met interpretaties. Een eenduidige oplossing is er dus niet. Helaas. Koud is en blijft subjectief en onoplosbaar, ergens diep van binnen.
Seksueel gezien
Hoe doen de seksen het dan? Man en vrouw seksueel gezien. Sekseëeel bestaat niet, dus ja, we ontkomen er niet aan, seksueel ontstaat behoorlijk wat discrepantie bij het fenomeen koude. Men zou zeggen het trekt aan. Maar niets is minder waar. Het stoot juist af. Koude. In man-vrouw-contact is wrijving tot op zekere hoogte een noodzakelijke voorwaarde om de koude uit de lucht te halen. Uit de lucht? Correctie. Uit het lijf te halen. Uit de gedachten kan ook. Cool kalt stellen ontstaat meestal tussen de oren. Meestal bij de man onmiddelijk gevolgd bij de vrouw. Die laatste heeft het cool kalt stellen meestal het eerste door en probeert de eerste dan ook voor te zijn. Ja en dan gaat het pas echt broeien en branden. Smelten is dan het gevolg. Wie heeft het dan nog over cool kalt stellen? Niemand toch?
Abonneren op:
Posts (Atom)