Project Buiten Om (9): Horen, zien, zwijgen

In december is de besluitvorming rondom de wijkontwikkelingsplannen Helmond West en mijn huis definitief geworden. Een geliefd huis raak ik driedubbel kwijt. Eén keer emotioneel, een gekoesterde eigen plek verdwijnt. Twee keer fysiek, het wordt gesloopt voor een nieuwe weg en nog erger, onverkoopbaar in de toekomst. Triest, bitter en zuur. Over de eerste schrik ben ik inmiddels heen. De angst en onzekerheid wat betreft de uitvoering blijft. Met argusogen zie ik het nieuwe jaar tegemoet.

Hopelijk houdt de politiek in Helmond een vinger aan de pols? Het college B&W is op het hart gedrukt, snel en helder de concrete plannen te communiceren, ten uitvoer te brengen en de belangen te behartigen van alle betrokkenen. Wijkbewoners en ondernemers zijn gevraagd mee te denken en mee te doen. Voorstanders van de plannen hebben hieraan gehoor gegeven en wederhoor gekregen.

Anders staat het met de gedupeerden die dankzij de plannen hun huis en/of bedrijf kwijt raken. Sinds de besluitvorming is er geen enkel geluid meer vernomen. Een troost is dat gedupeerden zich verenigd zien in een belangenvereniging. Een vereniging die met open vizier actie onderneemt, belangen behartigt en communicatie en voortgang bewaakt. Een vereniging die meedenkt en zelfs aanbevelingen doet in een zorgvuldig opgetekende Zienswijze.

Het is onbegrijpelijk en getuigt van arrogantie en onzorgvuldigheid dat het college B&W geen enkele inhoudelijke reactie geeft op de Zienswijze. Een Zienswijze die al op 13 november is overhandigd en is ondertekend door 35 leden van belangenvereniging BUITEN(ONS)OM.
Met grote moeite is een ontvangstbevestiging losgepeuterd. Hierin kondigt de gemeente aan dat zij binnen 6 weken (lees: voor 21 december) zal reageren. Helaas hult de gemeente Helmond zich liever in bureaucratie en navelstaarderij dan gedupeerde wijkbewoners en ondernemers te bedienen van een fatsoenlijk antwoord. Gemeente Helmond hanteert liever het credo: horen, zien en zwijgen.

Zonder inhoudelijke reactie te geven is het dan ook wrang om op 23 december een brief van de gemeente Helmond op de kerstmat te zien vallen, met daarin de aankondiging dat een vertegenwoordiger van de afdeling Grondzaken, in januari contact op gaat nemen met gedupeerden over de aankoop van hun huis en/of bedrijf. Een beroerde timing en tactiek. Zeker als je in ogenschouw neemt dat de vertegenwoordiger eerder verstek liet gaan in zijn voornemen, met alle gedupeerden in september 2009 al een afspraak te maken.

Zaken vooruitschuiven of uitstellen en het informatie stil- of achterhouden biedt geen vertrouwen voor goede onderhandelingen. Een Nieuwjaarsboodschap van gemeente en woCom aan wijkbewoners met daarin de woorden als … wij doen het niet alleen, maar samen met u … laat uw stem horen en breng ideeën naar voren … is daardoor nauwelijks geloofwaardig te noemen. Vooralsnog wacht belangenvereniging BUITEN(ONS)OM op antwoord.


Mien

Project Buiten Om (8): Raadsbesluit WOP

De kogel is door de kerk. De gemeenteraad Helmond heeft op 1 december 2009, zich vrijwel unaniem uitgesproken voor het wijkontwikkelingsprogramma Helmond West. Op het laatste moment werden nog twee alternatieve plannen voor de completering stedelijke binnenring gelanceerd. Tegen beter weten in of met een knipoog naar op handen zijnde gemeenteraadsverkiezingen? Wie zal het zeggen?

Het fiat dat de gemeenteraad heeft afgegeven aan het college B&W, rust op een wankele fundering. Er is niet alom draagvlak voor de plannen. De voorbehouden die zijn uitgesproken door betrokken partijen, liegen er niet om. Zelfs de belangrijkste partner, woningbouwvereniging woCom, geeft nog geen volledige garanties af.

Een flink aantal huishoudens in Helmond West heeft aan het besluit koude rillingen overgehouden. Zij leven in onzekerheid over de uitvoering van de plannen. Wat gaat, waar en wanneer, precies plaatsvinden? Gelukkig heeft de gemeenteraad aan het college B&W een duidelijke opdracht meegegeven, die zij ook zal toetsen. B&W dient op zorgvuldige wijze uitvoering te geven aan het wijkontwikkelingsprogramma. Dit moet vergezeld gaan van snelle en eenduidige communicatie. Daarnaast dient er extra zorg en aandacht te zijn voor gedupeerden in de wijk.

Met de toezegging van het college B&W zich hard te maken voor deze zorg en het verbeteren van de communicatie kan het wijkontwikkelingsprogramma de goedkeuring dragen van het gros van de inwoners van Helmond West. Het doet wel pijn en verdriet voor degenen die hun geliefde stek, hun met hart en ziel geborgen huis en haard, op termijn moeten verlaten.

Aan de andere kant mogen degenen die door het besluit van de gemeenteraad hun huis gered zien nu eindelijk lang uitgestelde investeringen waarmaken. Het is hen gegund.
Zij hebben veel te lang moeten wachten op dit besluit. Een besluit dat door inertheid, wispelturigheid en besluiteloosheid maar niet genomen werd door de gemeente Helmond.

Hopelijk trekt het college B&W lering uit wat wijkbewoners en de gemeenteraad haar influisteren. Een aantal zaken zijn voor verbetering vatbaar. Goed luisteren naar inwoners, zorg dragen voor goede communicatie, arrogantie los laten en empathie tonen. Pas dan creëer je als gemeente optimaal draagvlak en schep je voorwaarden voor het mooie credo ‘samen meedenken en samen meedoen’.

Helmond West is te mooi om in de waan te laten. Laat het niet nog langer wachten op uitvoering van de mooie plannen. De gedupeerden inwoners willen, het algemeen belang dienend, ook graag hun individuele belangen geborgd zien. Zij zijn benieuwd welke compensatieregelingen de gemeente treft en of deze toereikend worden geacht. Stevige onderhandelingen staan ongetwijfeld op stapel. De vraag is alleen, wanneer?


Mien

Project Buiten Om (7): Commissievergadering

Een donkere hemel tekent zich af boven ons huis. Het stormt en dondert rondom hem heen. Het huis schudt op zijn grondvesten. In december wordt zijn lot bezegeld. Het zal voor niemand wijken. Niet voor geld of gouden regen. Met hart en ziel strijdt het voor zijn plek. Voor eigen huis en haard.

Het is vijf voor twaalf. Alle zeilen worden bijgezet. Rechtsbijstand moet worden ingeschakeld, een nieuwe commissievergadering staat voor de deur. Ik moet nog die en die bellen. Is de media al ingelicht? Ik oefen hardop inspreektijd en schaaf de tekst wat bij. Vlug nog wat printjes maken. Heb ik de laatste mails beantwoord? Is iedereen benaderd, op de hoogte? Langzaam daalt de adrenaline in.

De raadszaal stroomt vol. De raadsleden hebben hun verdict al lange tijd klaar. Heilige huisjes bibberen. De voorzitter neemt het woord en luidt het eerste agendapunt in. Geritsel van papier en gekuch vanaf de publieke tribune, brengen hem tot een ander inzicht. “O ja, bijna vergeten, we hebben ook nog burgerijspreektijd, beste voorzitter van Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM, u mag.” Ik loop naar voren en roep hardop: “O, dat is fijn.”

“Beste raadsleden, u als vrachtwagenchauffeur hebt de keuze tussen enerzijds een route met 12 stoplichten, 7 km lang en anderzijds een route met 6 stoplichten, 3 km lang. Wat kiest u dan?”
De keuze is duidelijk, dat wordt tracé Buitenom. De bewoners langs dit tracé en in Helmond West zitten straks met de gebakken peren, met onveiligheid, foute lucht en helaas een hoop herrie.

“Geachte raadsleden, stop het ASP navelstaren, laat het stedelijk ringsteken los. Vanaf Julianalaan, via Schotense- en Brandevoorterdreef ligt de oplossing al jaren klaar. Brandevoort is ingericht voor een vierbaansweg en heeft al een tunnel paraat. Geen huizensloop meer nodig. Overdag is er nauwelijks verkeershinder. Iedereen is werken. Weinig luchtverontreiniging en veiligheid gegarandeerd.” Hoezee, het Brandervoorter-tracé stelt iedereen tevree.

“Tot slot, beste raadsleden, draag zorg voor mogelijk gedupeerden in Helmond West, ook al dienen zij het algemeen belang. Blijf waakzaam, belofte maakt schuld. Voorkom het betalen van een dure rekening.”

Het woord is op 1 december aan de gemeenteraad. Elf fracties hebben hun advies uitgesproken. Zeven fracties geven het wijkontwikkelingsprogramma een volledige “go”. Vier fracties houden dapper een voorbehoud. Ambitieus en ondemocratisch zette B&W haar eigen raadscommissies voor het blok. Zonder ballen en amper in staat om zelf te oordelen, honoreren zij nu zonder inspraak en wederhoren, braaf de voorgekauwde doelen.


Mien

Project Buiten Om (6): Forum met fractievoorzitters

Besluitvorming over wijkontwikkelingsprogramma Helmond West komt steeds dichterbij. Het is goed om in een project achterom te kijken. Zo ook in dit project dat algemeen en individueel belang moet dienen. Soms lijkt het alsof die twee voortdurend met elkaar in oorlog zijn.

Cruciaal in oorlogsvoering is bevoorrading en communicatie van juiste informatie. Niets is zo verraderlijk als informatie foutief weergeven of uitleggen. “Wat gezegd wordt, is dat ook gehoord? Wat gehoord wordt, is dat ook begrepen? Wat begrepen wordt, is dat ook begrepen als bedoeld? Wat bedoeld wordt, is dat ook akkoord bevonden? Wat akkoord bevonden is, wordt dat ook gedaan? Wat gedaan wordt, blijft men dat ook doen?” Gelukkig valt elke communicatiemuur te beslechten.

Dat gebeurde ook tijdens de Wijkforumavond in Helmond West waarbij alle fractievoorzitters waren uitgenodigd om te discussiëren met wijkbewoners. Het bracht wijkbewoners en politiek dichter bij elkaar, De politiek schrok van de tekortkoming in de communicatie van haar eigen gemeente naar wijkbewoners en henzelf. Uit een hoge hoed kwamen stellingen tevoorschijn waarop antwoorden op vragen niet langer schuldig bleven. De standpunten van de politieke partijen waren lang niet zo verrassend als de keuzes die B&W in het geheim maakte binnen het wijkontwikkelingsprogramma.

De gemeente doet haar best om alle neuzen dezelfde kant uit te laten wijzen. Dat werd ook tijdens de commissievergadering Ruimtelijk Fysiek van 13 oktober weer duidelijk. Een gelikte presentatie zorgde voor misleidende beeldvorming. Zo was een zonovergoten Warande handig gefotoshopt in tracé Buitenom. In het Cortenbachtracé stonden alleen maar kale herfstbomen gefotoshopt. Dichterlijke internetvrijheid zullen we maar zeggen.

Voorafgaand aan de commissievergadering had ik 5 minuten spreektijd aangevraagd. Hierin bracht ik 10 standpunten uit de zienswijze van belangenvereniging BUITEN(ONS)OM naar voren. Dat rechtte de ruggen van wethouders en commissieleden. Diverse redenen tegen completering van de stedelijke ring in woonwijk Helmond West haalde ik aan. Mocht de gemeenteraad in december instemmen met één van de tracékeuzes, dan komt de vereniging in verzet en wendt alle juridische mogelijkheden aan, indien vóór het raadsbesluit geen concrete compensatiemaatregelen zijn vastgesteld.

De belangenvereniging heeft geen contact gelegd met andere verenigingen binnen de wijk, uitgezonderd de Dahliavereniging en Volkstuin de Apostelhoeve. Wij zijn van mening dat Stichting Buurtbeheer Helmond West en Belangenvereniging de Vaart vooraf gepeopled zijn door gemeente Helmond en woCom. Er bestaan vermoedens dat het onderzoek naar bewonerswensen in Helmond West heeft plaatsgevonden onder een selectief gezelschap bewoners, die diverse belangen hadden bij bepaalde keuzes uit het nu voorliggende wijkontwikkelingsprogramma. BUITEN(ONS)OM beoogd neutraliteit en voelde derhalve geen behoefte om met beide verenigingen in contact te treden.

Met de gemeente Helmond zijn slechts twee contactmomenten geweest. Op 6 juli vond de slecht-nieuws-overval plaats door de coördinerende wethouder. Op 30 september heeft de gemeente kennis gemaakt met de belangenvereniging. Onze zorgen over gebrekkige communicatie werden nauwelijks gehoord, nietig verklaard en daarmee niet onderkend door de coördinerende wethouder. Er restte niets anders dan gezamenlijk te verklaren dat gemeente en belangenvereniging door het dichter bij elkaar waren gekomen en dat beiden zich zullen inspannen voor betere communicatie.

De belangenvereniging staat nu op de kaart en is een gesprekspartner waarmee rekening gehouden moet worden. Helaas ziet de gemeente zichzelf niet als gesprekspartner. Liever legt ze besluitvorming op van bovenaf. Zij weigert de hand in eigen boezem te steken. Gezien de omissie rondom de zorgbrief van de belangenvereniging aan het college is dit het minste dat je zou kunnen doen. Kortom het interesseert de gemeente Helmond geen hol. Nu maar hopen dat datzelfde hol geen lotsbestemming wordt voor mogelijk gedupeerden.

Mien

Klik hier voor de video die Hart voor Helmond maakte tijdens de Wijkforumavond

Project Buiten Om (5): Gesprek met gemeente

Sinds kort heb ik twee nieuwe banen. Semiambtenaar op mijn werk en semiambtenaar thuis. Opgeteld mag ik me fulltime ambtenaar noemen en kom ik wekelijks ruim boven de zestig uur noeste arbeid. Alles voor de goede zaak. Het inlezen van dossiers is verworden tot sport. Dossiermap nummer drie is in de maak. Het voorzitterschap van de belangenvereniging kost veel tijd maar loont de moeite. Langzaam begint het netwerken vruchten af te werpen.

Zo stond de opbouwwerker plots op mijn voicemail. Vers terug van vakantie had hij geluiden van onrust gehoord in de wijk over de wijkontwikkelingsplannen. Of ik op gesprek wilde komen. Ik was verrast. Zou de gemeente Helmond en woningbouwvereniging woCom eindelijk rooksignalen gaan herkennen? Ik had een onderhoudend gesprek, over onrust in de wijk, slechte communicatie, het klein houden van informatie en de oprichting van belangenvereniging BUITEN(ONS)OM. De tam tam snelde ras door naar hogere regionen in het ambtelijke apparaat.

Zo stond de senior projectmanager Samenleving & Economie van de gemeente twee dagen na het gesprek met de opbouwwerker op de voicemail. Een aantal wethouders wilden graag kennismaken met het bestuur van belangenvereniging BUITEN(ONS)OM. Zo gezegd zo gedaan. In een onderhoudend gesprek werd duidelijk gemaakt waar de belangenvereniging voor stond en wat de aanleiding was voor de oprichting. Het opkomen voor de belangen van de mensen die gedupeerd worden door op handen zijnde wijkontwikkelingsplannen, en de beperkte en slordige communicatie van de gemeente naar wijkbewoners en gedupeerden.

Met dit laatste was de coördinerend wethouder Helmond-West het niet eens. Hij vond dat hij er goed aan had gedaan de gedupeerden vlak voor de zomervakantie thuis te bezoeken. De gemeente had in samenwerking met woCom inloopavonden voor de wijkbewoners georganiseerd. Daarmee was voldaan aan de noodzakelijke communicatie en het verzoek van de klankbordgroep de bewoners tijdig in te lichten. Helaas vergat de wethouder te vermelden, dat de plannen die gepresenteerd werden tijdens de inloopdagen, voorgekauwd zijn door het college van B&W. Hij vergat te vertellen dat de raadscommissies niet over de gemaakte keuzes in het wijkontwikkelingsplan gekend zijn.

Dit blijkt onder andere uit het rapport dat op 23 juni 2009 door de gemeente is opgemaakt, genaamd ‘Zuidwesttangent stedelijke ring: Tracékeuze gedeelte Helmond-West’. Hierin wordt de voorkeur beargumenteerd voor de keuze tracé Buitenom boven de keuze tracé Cortenbachstraat.
Helaas heeft de raadscommissie dit rapport niet mogen inzien, zelfs niet voorafgaand aan de commissievergadering Ruimtelijk Fysiek die plaatsvond op 25 augustus, twee maanden na de totstandkoming van het rapport. Op 13 oktober mogen de raadscommissies op een voorgekauwd rapport commentaar leveren. Ik wens ze daarbij veel wijsheid en sterkte toe.

Het onderhoud met de coördinerend wethouder Helmond-West, de wethouder Stedelijk Beheer, Verkeer en milieu (wethouder Stedelijke Ontwikkeling, Volkshuisvesting en Grondzaken was verhinderd), de senior projectmanager Samenleving & Economie, de projectleider wijkontwikkelingsplan Helmond West en de senior medewerker communicatie had een positieve uitwerking. De banden zijn versterkt en we zullen elkaar directer op de hoogte houden van informatie. Onze ‘club’ wordt eindelijk serieus genomen. Met een knipoog naar wijsgeer Aristoteles.

Intussen heeft de vereniging niet stilgezeten. De eerste algemene ledenvergadering heeft plaatsgevonden en de vereniging breidt zich verder uit. Met een gerust hart maakt het bestuur zich op voor de forumavond, die zij zelf organiseert, over de wijkontwikkelingsplannen Helmond-West. Negen fractievoorzitters en een raadslid nemen plaats aan de forumtafel. Diverse media zullen verslag komen doen. Ik ben benieuwd of er nieuw licht gaat schijnen op de acht bouwstenen uit het wijkontwikkelingsplan. Op dit moment verkeren wijkbewoners Helmond-West vooralsnog in een levensfase van uitgesteld geluk. Herfst en winter komen langzaam naderbij. Het thuis, de tuinen, de woningen, ze mogen even rusten.

Mien

Project Buiten Om (4): Oprichting belangenvereniging

De zomervakantie is voorbij. Een vakantie van hard werken. In de luwte van de zomer heb ik een wezenlijk en allesomvattend dossier opgebouwd. Uit noodzaak geboren. Een dossier van oorzaak en gevolg, feiten en misvattingen over mijn geliefde wijk, Helmond West. De gemeente gooide vlak voor de zomervakantie een ‘bom’ op onze wijk. Een schok ging door de wijk nog voor de scherven vielen.

Waarom besloot de gemeente na dertig jaar beeldvorming rondom het Cortenbachtracé plots van koers te wijzigen? Waarom koos men voor completering van de stedelijke ring, de variant Buitenom?
Benieuwd naar wie in onze wijk voor en tegen sloop waren en wie geen mening hadden, zette ik een enquête uit. Een flink aantal huurders en kopers van huizen, bedrijven en garageboxen bleken tegen het nieuw voorgestelde tracé en tegen sloop te zijn.

De gemeente besteedde na het gooien van de bom geen aandacht meer aan de zaak. Dat deed me besluiten om de krachten in onze wijk te bundelen. Met goede argumenten trachtte ik voorbarige besluitvorming van de gemeente te keren. Een aantal buurtgenoten dacht hier hetzelfde over. Op 10 augustus 2009 zag Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM het licht. Een driekoppig bestuur was gauw gevormd evenals verenigingsstatuten. Belangen behartigen van leden met betrekking tot leefbaarheid en kwaliteit van de woonomgeving werd het hoofddoel van de belangenvereniging.

De eerste activiteit was het wakker schudden van college B&W en de gemeenteraad. Dit deden we middels een ingezonden brief die ook aan de pers overhandigd werd. De brief verwoordde het leed, ons aangedaan in de wijze van communiceren van de wijkontwikkelingsplannen. We spraken in de brief onze zorg uit over hoe de belangen van gedupeerden behartigd zouden worden indien de plannen doorgang zouden vinden. Een algemeen belang dienend mogen individuele belangen nooit uit het oog verloren worden.

Het afgegeven signaal werd door de media snel opgepikt. Omroep Brabant en het Eindhovens Dagblad besteedden ruime aandacht aan de bominslag in onze wijk door het houden van interviews onder belanghebbenden en mogelijk gedupeerden.
De gemeente en politiek toonde zich verrast door de berichtgeving. Dat bleek tijdens de eerste raadscommissievergadering Ruimtelijk Fysiek op 25 augustus. Voor het eerst stond het nieuwe wijkontwikkelingsplan Helmond West op de agenda, meer dan een maand nadat de bewoners waren geïnformeerd.

Een volle publieke tribune toonde demonstratief spandoeken en kennis van zaken. De commissieleden waren verrast. Echter nog meer door de minimale berichtgeving vanuit de gemeente. Een magere powerpoint presentatie van de projectleider en een dun verhaal van coördinerend wethouder Helmond West en wethouder Stedelijke Ontwikkeling, Volkshuisvesting en Grondzaken viel de raadscommissie ten deel. Wethouder Stedelijk Beheer, Verkeer en Milieu was helaas verhinderd.

Het ontbreken van enige financiële onderbouwing van de plannen werd terecht door de raadscommissie als onvoldoende beschouwd en verworpen. De commissie kreeg het gevoel voor een keuze te worden gesteld voor een oud, onbekend en niet opgetekend plan en een nieuw, onzorgvuldig onderbouwd plan. De coördinerend wethouder Helmond West voegde eraan toe dat het oude plan nooit concreet is uitgewerkt, maar wel in zijn concept is afgewogen tegen het nieuwe plan. Dan mag je toch veronderstellen dat de nodige argumenten voor de verandering van de keuze zijn doorberekend en vastgelegd. Niets is minder waar.

Het blijft nu wachten op een vergelijkend warenonderzoek. De coördinerend wethouder kon niets anders doen dan een uitvoerige verslaggeving van beide plannen toezeggen. Daarmee werden zowel de projectleider als de verantwoordelijke wethouders teruggewezen naar de teken- en rekentafel. In oktober zal een nieuwe raadscommissievergadering over Helmond West plaatsvinden.

Misschien wil de gemeente Helmond alleen maar trompetgeschal horen over haar troetelkind wijkontwikkelingsplan Helmond West. Niet echt realistisch. Met duidelijke informatie creëer je een groter draagvlak, dan burgers te overrompelen met wilde plannen om die vervolgens door de strot te duwen. Het wijkontwikkelingsplan Helmond West moet vooral geen nieuwe luchtbrug worden, zoals ook de Traverse die voor velen in aanvang was. De bewoners in Helmond West zitten niet te wachten op sloop van gedroomde en gerealiseerde paleizen die verworden tot luchtkastelen in een nabije toekomst.


Mien

Project Buiten Om (3): Gebrekkige communicatie

Het is ruim een maand geleden dat coördinerend wethouder wijkontwikkeling Helmond West mij op de hoogte bracht van voorgenomen plannen om het ontbrekende stuk van de stedelijke binnenring door onze straat en huis te laten lopen. Het nieuws deed mijn hoofd en hart behoorlijk op hol slaan. De enige zorg die onmiddellijk bovendreef was, hoe kom ik aan informatie en waar haal ik advies?

Slapeloze nachten deden mij het internet afstruinen naar nieuws op webpagina’s van gemeente en media. Ik verdiepte mij in de historie en actualiteit van de voorgenomen plannen en kwam tot verrassende ontdekkingen. Wat mij vooral verbaasde was de louter positieve berichtgeving in de diverse media rondom de wijkontwikkelingsplannen.

De plannen, gepresenteerd aan de buurtbewoners tijdens inloopdagen op 14 en 20 juli, zouden met groot enthousiasme ontvangen zijn. Ik was er zelf bij. Ik moet toegeven, prachtig gedocumenteerd en gekieteld door een overdaad aan hapjes en drankjes, werden de plannen door gemeente en woningbouwvereniging woCom aan ons gepresenteerd. Het meeste aandacht kregen de met gemeentelijke logo versierde bonbons die op een gum leken. Ik bedacht meteen welke plannen ik ermee uit zou willen gummen.

De euforie van de inloopdagen werd zeer zeker niet gedeeld door degenen gedupeerd door de voorgenomen plannen. Integendeel. Mijn lieve buurvrouw, al meer dan 50 jaar trouwe bewoonster van een huurhuis, kreeg plompverloren, de volgende informatie van een woordvoerster van de woCom: “Mevrouw, uw huis staat bovenaan de lijst om gesloopt te worden, kijk maar, eind 2010 begin 2011; u krijgt eenmalig circa 5000 euro inrichtingskosten voor uw nieuwe huurhuis. Dit bedrag is inclusief de kosten die u maakt voor het inrichten van een eventuele tijdelijke tussenwoning.”

De schrik sloeg haar om het hart. Wat nu? Deze boodschap werd voorbarig en onbeschoft gebracht. Zeker gezien het feit dat de raadscommissie Ruimtelijk Fysiek, die normaliter waakt over wijkontwikkelingsplannen, nog niet eens volledig op de hoogte was gesteld van de plannen. Die zouden pas veel later, op 25 augustus, aan de commissie gepresenteerd worden. De besluitvorming door het college van Burgemeester en Wethouders zou zelfs pas in december plaats vinden. Ach, een gewaarschuwd mens telt voor twee, nietwaar?

Het noodzakelijke leed van gedupeerden wordt klein gehouden. Door minimale, late of zelfs geen enkele kennisgeving aan belanghebbenden. Eigenaren en huurders van de Dahlia-, de Speel- en de Volkstuin en ook de eigenaar en huurders van bedrijfspanden en garageboxen zijn pas vijf voor twaalf ingelicht over de op handen zijnde plannen. Ze zijn op het allerlaatste moment uitgenodigd voor een informatieavond. Verdere berichtgeving en communicatie, hoe om te gaan met gedupeerden, laat op zich wachten. Nog steeds. Een verantwoordelijke en noodzakelijk taak voor de gemeente zou je zo denken.

De berichtgeving over de wijkontwikkelingsplannen is eenzijdig en gekleurd. Cijfers worden door gemeente en diverse media, incompleet weergegeven of vergeten. Er zou sprake zijn van enkele relatief goede huizen die moeten wijken voor de stedelijke binnenring. De huishoudens die straks een drukke verkeersweg voor hun deur krijgen worden niet eens vernoemd. Kortom, er is slecht huiswerk gedaan. Ik besloot zelf de maat te nemen door simpelweg huisnummers te tellen. En wat schetste mijn verbazing?

Het voorgenomen “Tracé Buiten Om” treft niet slechts enkele maar vele huizen en daarnaast ook bedrijven. Maar liefst 92 huishoudens zijn de pineut. Hiervan moeten er 64 hun huis verlaten wegens sloop. De gemeente ziet 80 garageboxen, inclusief huurders met bedrijfsvoering, en zes bedrijfspanden over het hoofd, allen gehuisvest binnen het nieuwe geplande tracé. De gemeente gaat helaas wederom buiten alles en iedereen om. Gelukkig spreken feiten en cijfers altijd voor zichzelf. Mogelijk is het oorspronkelijk gekozen Cortenbachtracé toch een beter alternatief.


Mien

Project Buiten Om (2): Informatieavond gedupeerden

Met tegenzin loop ik naar de basisschool. De angst voor wat komen gaat is vele malen groter dan de schrik van een kind dat zijn eerste schooldag meemaakt. De gemeente geeft informatie over de verregaande consequenties van de wijkontwikkelingsplannen. De voltooiing van de stedelijke ringweg wordt omgebogen door mijn geliefde straat en dat betekent huizensloop.

Het lood staat in mijn schoenen als ik het klaslokaal binnenloop. Twee wethouders, een gemeentedirecteur en twee ambtenaren staren mij aan. Ze ritselen wat met papier. Het lokaal loopt langzaam vol. Ik zie een hoop onbekende gezichten. Vreemd, de besloten avond was alleen bedoeld voor wooneigenaren. In plaats van 20 mensen zie ik er minstens 80. De mensen staan tot op de gang. De sfeer is timide.

De coördinerend wethouder wijkontwikkeling neemt het woord en vraagt of iedereen het nieuws over het gewijzigde ringwegplan al heeft verwerkt. Doodse stilte, we weten het pas een week. Hij legt uit dat de gemeente achteraf toch maar besloten heeft om ook de huurders en enkele bestuurders van verenigingen in de wijk uit te nodigen voor deze bijeenkomst. De gemeente was even vergeten dat ook zij belanghebbenden zijn. Slechte voorbereiding of schimmige tactiek?

Ik maak kennis met bestuurders van de Speeltuin, Dahliavereniging en Basisschool. Alleen de bestuurder van de Volkstuin ontbreekt. De gemeente kon hem niet op tijd vinden en bereiken. Ook de anderen zijn pas op het laatste moment uitgenodigd. Slechte communicatie, slechte zaak. Er is blijkbaar haast geboden met presentatie, afwikkeling en vaststelling van de wijkontwikkelingsplannen.

De mensen achter de ambtelijke tafel worden voorgesteld. Naast de gemeentedirecteur Dienst en Samenleving zijn dat de wethouder van verkeer, de projectmanager stedelijke ring en de taxateur, tevens grondaankoper van de gemeente. Er is ook een vertegenwoordiger van de participerende woningbouwvereniging aanwezig. Zij zit in het publiek. De gemeente werkt nauw samen met deze woningbouwvereniging.

De gemeentedirecteur is gespreksleider en vertelt hoe de avond eruit ziet. Allereerst geeft elke ambtenaar een presentatie over zijn rol bij de voltooiing van de stedelijke ring. Na afloop is er voldoende tijd voor reacties en vragen. Met een glimlach nodigt de directeur alle belanghebbenden van harte uit om hun kruim te spuien en stoom af te blazen, want dat zal nodig zijn.

De fantastische ontwikkelingsplannen worden flash en glossy getoond. Het algemene belang wordt benadrukt. Het zal mij worst wezen. Waar staat mijn huis? Het komt niet voor op de plattegrond. Dat vind ik in algemeen en specifiek belang zwaar kloten.
De gemeentelijke taxateur nodigt zichzelf al bijna uit. Na de vakantie komt hij in ontspannen sfeer een kijkje nemen op de te slopen locaties. Er valt dan overal over te praten en iedereen krijgt wat ie verdient. Sommige eigenaren kunnen er zelfs op vooruit gaan. Ik voel me net een klein kind dat een snoepje voorgehouden wordt.

Na anderhalf uur gemeenteshow kunnen eindelijk vragen worden gesteld. Door informatieoverload, beperkte verwerkingstijd en hete binnentemperatuur zijn de gemoederen behoorlijk lamgeslagen. Slechts een handjevol mensen heeft vragen. Ik ook. Ze spookten de afgelopen week in slapeloze nachten door mijn hoofd. Mezelf voortdurend afvragend: welk monster komt aan mijn huis en haard, hoe ziet ie eruit en belangrijker, hoe trek ik tegen hem ten strijde en wanneer?

Is er al een naam gekozen voor het nieuwe tracé? Jarenlang droeg het de naam van de straat waar het tracé aanvankelijk gepland was. De wethouder van verkeer beantwoordt de vraag. De gemeente verplaatst de aansluiting naar de rand van de wijk. De nieuwe naam wordt: Tracé Buiten Om. Pardon, mevrouw de wethouder. U vergist zich. U bedoelt eigenlijk: Buiten Alles Om. Dat is namelijk wat de gemeente doet. Plannen laat bekend maken, slecht communiceren, vlak voor de vakantieperiode. De gemeente beoogd met het nieuwe tracé twee wijkgedeelten te verbinden? Mooi niet. Maar liefst 52 percelen worden volledig gedelete. Daarmee gaat u buiten ons en alles om. Ik dacht het niet.

Mien

Project Buiten Om (1): Onheilsboodschap

In de verte in mijn straat herken ik twee silhouetten vergezeld van twee sportieve fietsen. Wethouder en opbouwwerker. Dit betekent aangekondigd slecht nieuws. Sinds kort zijn we door verschillende gremia op de hoogte gesteld van in- en aangrijpende veranderingen in onze wijk. Ik laat beide heren binnen in ons kleine paradijs. Drie jaar geleden aangekocht en grondig verbouwd.

In de woonkamer dendert op TV de Tourkaravaan richting finish. Ik nodig beide heren te gaan zitten. In de hoedanigheid van coördinerend wethouder wijkontwikkeling wordt de onheilstijding met medeleven gebracht. Er gaat op korte termijn veel veranderen in de wijk en ik wordt uitgenodigd voor een informatieavond.

De coördinerende wethouder vouwt een kaart uit op tafel. Project Buiten Om lacht mij toe in heel veel kleurtjes. Het is slechts een artists-impression, maar toch. Ik verken de coördinaten en bekijk in welke zone ons huis post heeft gevat. Juist ja. Bange vermoedens worden bewaarheid. Een donkergrijze balk loopt als een donderschicht door onze achtertuin. Ons huis, ons thuis balanceert op drijfzand.

De klap komt hard aan. Bange vermoedens zie ik vorm gevat en gematerialiseerd in miljoenen euro’s subsidie. De spade moet zo snel mogelijk in de grond. Maar wat is nu de uitgangspositie? De artists-impression doorklieft slechtst de tuin. Wordt het huis in quarantaine geplaatst door een geluidswal? Door fijn stof uitgerookt? Het lawaai van denderend zwaar transport verdrijft ons uit een miniparadijs. Duur betaald op voorschot van een dertigjarige hypotheek. We gingen hier nooit meer weg.

De coördinerende wethouder vindt het triest, deze boodschap te moeten brengen. Ik uit mijn waardering voor het persoonlijk brengen van dit slechte nieuws. Ik zoek houvast in achtergrond geluid. Mijn oren vangen flarden Tour de France. Hushovd vindt aansluiting bij Cavendish. Dit is echt, dit wordt knokken. Hier is geen ontsnapping mogelijk. Ik moet de confrontatie aan.

De wethouder drukt mij op het hart om ons goed te laten informeren. Door professionals. Straks zijn we elkaars tegenpartij. Dan moet je beslagen ten ijs komen. Het wordt me nu wel erg heet onder de voeten. Ondanks dat de tuindeuren openstaan voel ik geen zuchtje lucht. Mijn behoefte aan frisse lucht is nu erg groot. De klamheid van de buitentemperatuur en het slechte nieuws werkt verstikkend.

Ik probeer helder na te denken. Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar de uitnodiging van onze House Warming Party, drie jaar geleden. Een kaart in de vorm van een Iglo met van binnen een knapperend houtvuur. Het zal toch niet waar zijn … Tussen mijn oren klinken de tonen van een nasaal zingende Paul Simon, meelijwekkend, bijna fluisterend. Homeless.

Ik laat beide heren uit en bedank hen voor het bezoek. Als troost krijg ik mee, dat het voorkomt dat mensen er in deze omstandigheden er op vooruit kunnen gaan. Ik vraag me af hoe. Dit huis en deze plek zijn onvervangbaar. In een flits zie ik in een trots college van Burgenmeesters en Wethouders feestvieren. Voorbeeldproject Buiten Om heeft landelijk gescoord. De stad is onvolprezen op de nationale kaart gezet. Chapeau.

Ik loop de tuin in en tel de vogels en bloemen. Het vooruitgeschoven gemis doet nu al zeer. Woningbouw, zelfs vijf hoog, achter onze tuin, dat was voorzien. Een ringweg met luidruchtig en stinkend vrachtverkeer er dwars door heen is echter een bittere pil. Ik weet niet of ik die slikken wil. Adrenaline welt in mij op want ik besluit te strijden. Voor huis en haven. What doesn’t kill you makes you stronger.

Mien