Naast eierschooier ook broodschooier

Het gaat gelukkig weer goed met de eierbranche. De eierrekken in de supermarkten liggen nokkie vol. Wat me wel opvalt is dat de eieren tegenwoordig meer wit zijn dan bruin. Misschien heeft het te maken met de winter. Zien ze weinig zon. Geen idee. En wat ook opvalt is het ontbreken van veertjes. Natuurlijk hadden we als klant allang in de gaten dat het fake was, die veertjes. Wie goed keek, zag de lijm die soms als een dikke klodder op het ei plakte. Een geleiachtig bultje met de veer erin geprikt. Ik zie het al voor me hoe koningsprikkers als ware dartfanaten het veertje in de bullseye-jelly wierpen. Vette lol natuurlijk.

Ik denk dat de keuringswarencommissie naast het vinden van de hoge waarden van het fipronilgehalte ook tot inzage zijn gekomen dat de veertjes overdone en misleidend zijn voor de consument. Ik vind het wel jammer dat er nauwelijks nog bruine eieren in de supermarkt liggen. Maar ik ben en blijf een eierschooier. Op zoek naar het juiste ei. Ei, ei. Het is net als met wit en bruin brood. Bij bruin denk je, het is toch gezonder. Niets is minder waar. Het zit tussen de oren. Naast eierschooier ben ik tegenwoordig ook een broodschooier. Niet geheel onterecht. Lees en huiver.

Recent onderzoek in de broodbusiness laat weten dat wit, bruin misleidende termen zijn. Alleen volkoren brood, weliswaar ook bruin, blijkt het meest gezond en eerlijk brood te zijn. Dat is gemaakt van volkorenmeel en daar zitten de zemelen en kiemen. Broodnodige vezels die brood eten gezond maakt. Dat maakte journalist en onderzoeker in spe, Teun van der Keuken, what's in a name, onlangs bekend bij Jinek. Hoe misleidend is broodnaamgeving? En waarom won het maisbrood van producent Goudeerlijk onlangs het Gouden Windei, de prijs voor het meest domme broodje Aap in de voedingsproductenindustrie. Wel, hierdoor. De ingrediënten in dit brood staven niet met wat de naam doet vermoeden. Er zit nauwelijks mais in. Wel bloem, oftewel tig keer gezeefd volkorenmeel. Alle kiemen en zemelen worden door bakkers en fabrieken middels een slim en herhaald zeefproces uit het volkorenmeel gezeefd. Bloem blijft dan over.

Lees goed de ingrediënten, legt Teun van der Keuken uit. Het ingrediënt met de meeste bestanddelen staat bovenaan de lijst. Bij bruin brood, en ook bij ambachtelijk biologisch brood, vers uit eigen oven, is het hoofdbestanddeel, bloem. Ook bij donkerbruin brood. Vers uit eigen oven? Ieder brood is ooit vers uit de oven gekomen. Maar dat terzijde. En nu komt het. In maisbrood, maar ook in speltbrood is het hoofdbestanddeel bloem. Maisbloem of speltbloem wordt het ingrediënt dan genoemd. Het is gewoon brood gebakken van bloem, wit brood dus. Net als het bruine, grijze en het donkerbruine brood, het is wit. Zonder kiemen en zemelen. Hoe wordt het dan bruin? Door toevoeging van een beetje mautmeel. Daar zit suiker in dat verbrandt bij het bakken. E voilà, het brood is bruin. Zonder de voedingswaarden die je verwacht. Gefopt dus. Zuurdesembrood. Ook zoiets. Om zuurdesem te krijgen moet je circa vijf dagen meel in water laten staan. Dan gaat het gisten. Daar hebben bakkers echter geen tijd voor. Dus voegen ze zelf wat desempoeder toe. Weer gefopt.

Let dus op bij verpakt brood in supermarkten en lees de ingrediënten goed. Volkoren brood is dus het gezondst, want daarin is het grootste bestanddeel volkorenmeel. Het is wat duurder, maar dan heb je ook wat. Is brood van de echte bakker dan zo'n goed brood. Nee, want ook die bakkers krijgen vaak hun producten aangeleverd uit de fabriek en bakken dat vervolgens zelf af. Ga dus naar een echte, echte, echte bakker. Dan heeft u ook geen last meer van windeieren.

Pennenbak

Sommige schrijvers hangen na verloop van tijd hun pen aan de wilgen. Anderen leggen hem in hun pennenbakje. Vertikaal of horizontaal. Bij de ene drupt de inkt nog na, richting punt. Bij de andere baddert hij wat rond, in overpeinzing wat nog ooit te schrijven, op zoek maar horizon, op zoek naar taal. Wachtend op een vaste schrijvershand en wat losse gedachten.

Sommige gedachten willen de inkt het liefst hangend door de punt drukken. Dat zijn verhalen die geschreven moeten worden. Liggend in het pennenbakje met de buik vol inkt, zijn de gedachten vaak ongeduldig. Dan koken ze in de inkt. Ze wachten gelijk een ei, dat klaar is om uit kokend water gehaald te worden. Kijk maar eens goed naar dat ei. Hoe het borrelt, afhankelijk hoeveel gas er gegeven wordt, of elektra. Eieren en gedachten willen het liefst de pan uit. Net als eieren van Columbus. Uitgekookt. Leep.

De inkt in de pen van pennen die in pennenbakken te ruste zijn gelegd, wordt maar al te vaak dik, stroef en stroperig. De pen kan dan niet meer schrijven. Als de pen geen aandacht krijgt wil hij het liefst in opstand komen. Laat dat nu net het manco zijn van een pen in ruste. De inkt kan namelijk niet naar zijn hoofd stijgen, noch naar de punt. Wat valt er dan nog te schrijven?

Hangend aan de wilgen wordt het een ander verhaal. De inkt verdicht in de punt. Koekt aan en wordt keihard. Hij raakt verbitterd. Zelfs met uiterste inspanning lukt het de inkt niet meer om door het pengat te druppen, te lekken. Alle informatie blijft in de punt hangen. Droevig haast. Niets zo erg als gedachten en wensen die verstopt raken in een keiharde punt.

Toch probeer ik het leed altijd wat te verzachten. Als troost. Eigen troost of troost voor een ander. De pen is net als de inkt soms even stout. Stout genoeg om de wet te overtreden. In een mate die voldoende is om recht te laten spreken en te straffen. Voor straf moet de pen of de inkt dan in de bak. Verkleind in het bakje, als je troost wil geven en leed wil verzachten.

Kortom ze zitten hun straf uit in de inkt- of pennenbak. Ze lezen en leren dan veel. Vooral als het lang duurt. Ook doen ze iedere dag flink wat krachttraining. Drukken zich op, honderd keer per dag. Ze lopen rondjes in de cel om in goede conditie te blijven en verzinnen onderwijl de mooiste verhalen.

En dan vroeg of laat worden ze vrijgelaten, verlost. Dan mogen pen en inkt de bak uit. Terug de vrijheid in. Beperkt. Want vrijheid, echte vrijheid bestaat alleen maar in gedachten. Gelukkig kan daar niemand aankomen. Die neemt niemand je uiteindelijk af. Heerlijk is het dan weer om de gedachten de vrije loop te laten en met pen en inkt, vast te leggen op papier. Fysiek of digitaal te vereeuwigen. Zoals dat tegenwoordig gaat.

Toelichting:
Geschreven naar aanleiding van schrijfopdracht ‘Schrijfveren’.
Een idee van Hella Kuipers in samenwerking met redactie ColumnX.
Zie ook: http://heldenreis.nl/schrijfveren
Schrijfveer: Pennenbakje (29 september 2015)