Posts tonen met het label creativiteit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label creativiteit. Alle posts tonen

03-01-2018

Samenwerkingsverband

Er zijn zo van die verbanden die stand houden voor de eeuwigheid. Maar eentje wil ik met nadruk even onder de aandacht brengen. Het is een verband dat beklijft en ook nog eens voor meerdere situaties toepasbaar is. Eigenlijk is het een multifunctioneel verband. Ik heb het hier over het verband ducttape. Maar dat is toch helemaal geen verband?

Tja, wat is een verband? Iets wat je om je enkel wikkelt of tapet? Of is het een samengaan van minstens twee zaken? Een causaal verband? Een samenwerking? Of schuur ik nu tegen het woord verbond aan? Een verbond is toch eigenlijk ook een verband? Een verband kan een verbond verbinden. En in verband met verbinding staan, kan weer leiden tot een verbond. Een verbond versterkt ook verbanden. Tot zo ver de psychische verbanden of zo u wil de emotionele. Terug naar de fysische, oftewel de tactiele. Fysiek voelbaar. Staat natuurlijk nooit helemaal los van emotioneel, maar dat terzijde.

Ducttape is en blijft mijn favoriete fysieke verband. Het is een verband dat goed samenwerkt en altijd stevig stand houdt. Het plakt goed en houdt alles goed bij elkaar. De combinatie lijm en textiele materie is tot in perfectie gecombineerd in dit onmisbare product. Het zorgt voor ultieme cohesie en krachtige hechting. Enkele toepassingen wil ik u niet onthouden. Zonder ducttape zouden we allang benen gebroken hebben of erger nog, heupen. Want bij al die popfestivals, buurtbarbeques, kermissen, braderieën en andere volksfeestjes, zouden we allang over losliggende elektriciteitskabels gestruikeld zijn. Nog nooit meegemaakt? Een vrije val over een stroomkabel? Dan bent u zeer waarschijnlijk familie van de inheemse binnenhuismus of de groene muurbloem. Dat kan.

Maar waar ducttape vooral onmisbaar en nodig is, dat is tijdens Carnaval. Daar waar ik eerst nog experimenteerde met ordinaire, bruine plastic tape, is de ontdekking van ducttape voor mij een zegening gebleken. Voor montage van mijn Carnavalsattributen valt deze tape niet meer weg te denken. Ieder jaar komt die weer opnieuw van pas. Voor alles kan ik het gebruiken. Voor hoeden, auto's, dienbladen, noem maar op. Edoch wel alles in combinatie met karton. Dat is wel een vereiste. Karton is het ideale constructiemateriaal voor Carnavalsattributen. En ducttape is de ultieme lijm, de specie, het bevestigingsmateriaal, onmisbaar voor het bouwproces.

Een grote JR Ewing hoed, met zes gaten in de zijgleuf om bierglazen in te kunnen dragen, is mijn topstuk. Gemaakt in 2011. Van karton en omwikkeld met ducttape kan deze nooit meer stuk. Wat een vondst. Niet te vergelijken met die slappe plastic fakehoeden die je nu in feestwinkels kunt kopen. Soms denk ik dan, hebben ze mijn idee gejat? Tegenwoordig ben ik met Carnaval alert. Kijk goed om me heen of er geen productdieven het op mij gemunt hebben. Want ludiek zijn ze, mijn Carnavalsattributen.

Zo ook mijn Batmobiel van afgelopen jaar. Vervaardigd met hard karton in deelplaten en met ducttape verstevigd. Met klittenband konden de acht compartimenten aan elkaar geregen. Wat een lol hebben we gehad met dat ding. Met zijn vieren pasten we erin. Batman, Robin, Batwoman en Poison Ivy. De Joker en de Riddler waren de reservepassagiers. Dit jaar knutsel ik een Flintstone-mobiel in elkaar. Heb er nu al zin in. Let's meet the Flintstones. Yabadabado. Fred, Wilma, Barney, Betsy, Pebbles en Bambam.

Ja, ducttape dient in alle opzichten als samenwerkingsverband voor mij. Het brengt niet alleen onderdelen samen maar via de onderdelen ook mensen. Voor de eeuwigheid. Opdat het snel weer Carnaval mag worden. Alaaf. O ja, voor mensen met kinderen, ducttape is ook een onmisbaar product om kinderen achter het behang te plakken. Niet tijdelijk, maar voorgoed. Mocht u dat wensen uiteraard. Verder is het ook handig bij lekkages en bij ruimtevaart. Dus als u wil voorkomen dat uw uitwerpselen met ruimtevaart uit poreuze of lekkende buizen schieten, gebruik dan ducttape, samenwerkingsverband. Het het is zo sterk dat je er zelfs bruggen mee kan bouwen, viaducttape.

01-07-2017

Cadavre Exquis



Mijn schrijven werd niet puntig gevonden
dus viel ik weer terug op mijn jeugdzonden
Ik kerfde mijn leed bloederig in mijn armen
‘k werd subiet naar een psychiater gezonden

Deze luisterde mij nietszeggend aan
alsof hij niet met mij was begaan
In gedachten sneed ik in zijn kop
‘k voelde mij creatief in deze waan

Op zijn sofa zag ik dus het licht
dacht, voordat ik voortaan dicht
slijp ik mijn potlood geheel anders
ontwerp ik een sculptuur wellicht



Nadat de man met de priemende ogen zijn beeld gevormd had, over mij, is mijn wereld ingestort.
Zijn diagnose van duizend woorden, over mij, heb ik blindelings tot Gek ingekort.
Hij zei: ‘Gespleten persoonlijkheid, met duizend facetten’.
Hij zei: ‘Dit kost veel tijd, neem duizend tabletten ‘.
Ik kijk alleen in de spiegel, mijn ogen zien mij, wachtend tot ik duizend anderen word.



Dalina rust haar hoofd
Legt nek op badrand
Koud voelt het metaal
Natte druppels op vloer
Waterlekkend langs zwart haar
Wat gaat er mis?

Mes snijdt door pols
Warme gloed blij gemoed
Bloed stroomt, ader pulst
Kleine spatjes verloren troost
Geen weg meer terug
Zinken in het water

Langzaam, heel langzaam besef
Dit is het einde
Van mij, van ons
Mijn verleden en ik
We hadden het goed
Als we eerlijk zijn

Maar aandrang wint altijd
Van ontevredenheid en mineur
Kan ik nog opstaan?
Wil ik dat überhaupt?
Niets mis met eindigheid
Het is goed zo.

Bloed spat op vloer
Hier lig ik dan
In een halve walvis
Noch zoet noch zout
Het water wordt koud
Daar ga ik dan



Creativiteit is wanhoop van de betere soort en wanhoop kent zijn eigen rust.
Hij zag haar overal. Hij werd poppenmaker.

Dalina’s lichaam werd nooit gevonden. Men trof alleen een bad met bloed. DNA gegevens bevestigden dat het alleen van haar kon zijn.

Enkele naargeestigen namen aan dat zij definitief gestorven was. De meesten hoopten stil of juist heel luidruchtig, dat Dalina, ooit, eens en ergens, op een mooie dag of op een lelijke, weer boven water zou komen.
Het is een feit, dat niemand – zelfs de poppenmaker niet – echt wist wat er precies gebeurd was.



Ik voel zijn handen om mijn wangen.
‘Je moet gaan.’ Hij kust mijn voorhoofd.
‘Ik hou van je.’
‘Je bent klaar.’
De spiegel van het meer toont mijn beeltenis. Hij gooit een steentje in het water. In de rimpels zie ik samenhang waar ik die vroeger niet zag. Een gezicht, in plaats van de duizenden die ik gewend was te zien. Mijn vingers gaan langs de lijntjes bij mijn ogen en mond. Grijze draden zijn gesponnen door mijn eens zo zwarte haar. Ik kijk naar hem op. Zijn ogen glinsteren. Ik kus zijn natte wang.
‘Ze wachten op je. Nog steeds.’
Mijn vingertoppen strelen langs de lijntjes op mijn pols. ‘Ja.’
‘Dalina.’ Een fluistering. Mijn identiteit.
Terug.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Cadavre Exquis is een verhaal in tekst en beeld. Geschreven door schrijvers op website 120W. Idee en uitwerking: Mien en Levja.
Alle schrijvers reageren associatief op elkaar. Met of zonder rode draad. In dicht- of prozavorm.
Meer informatie over wat een Cadavre Exquis precies is, is hier te vinden.
Klik hier voor de originele weergave van het verhaal Cadavre Exquis op 120W en hier voor de uitwerking en reacties.


Schrijvers en volgorde:
(1) Mien (beeld)
(2) Levja (tekst max 120 woorden, meer kan niet in een reactie)
(3) NeleDeDeyne (beeld)
(4) Berdien (tekst)
(5) Marceline (beeld)
(6) Mien (tekst)
(7) Levja (beeld)
(8) NeleDeDeyne (tekst)
(9) Berdien (beeld)
(10) Marceline (tekst)

Alle schrijvers bedankt voor het deelnemen!

04-05-2012

Broedplaats Smalle Haven

Op Hallo040 mijn tweede artikel gepubliceerd. Hallo040 is een webmagazine met artikelen over Eindhoven in de breedste zin van het woord. Het is de bedoeling dat ik maandelijks, afwisselend voor de rubrieken 'Sport' en 'Lifestyle', een artikel schrijf.
Mijn tweede artikel gaat over restaurant Smalle Haven een broedplaats voor creatieve geesten, naar een zelf bedacht horecaconcept van Rob van der Ploeg. Het artikel is hier te lezen.
Het was leuk om het artikel te schrijven. De gedrevenheid en directheid waarmee Rob van der Ploeg zijn horecaconcept uitdraagt werkt aanstekelijk. Binnenkort ga ik er ook eens eten. Vlees, vis of vegetarisch met zelfgekozen ingrediënten. Ik laat me verrassen.

Mien Smalle Haven