Als schrijver streef je maar naar een ding. Zorgen dat de lezer jou begrijpt in datgene dat je vertellen wil. Mocht dat niet zo zijn dan ben je een schrijver van B-garnituur. Een echte schrijver gaat voor A. Het is eigenlijk het omgekeerde van leren zwemmen. Want hij die zijn C-diploma heeft is allang vergeten hoe hij ooit zelf begon met reddend zwemmen. Kunt u het zich nog herinneren? De eerste watertrappel-ervaring? Precies. Niet dus. En daar gaat het dus om bij het schrijven. Hoe dichter een schrijver bij zijn eerste watertrappel-ervaring komt hoe beter hij bij zichzelf komt. De angst, de moed, het succes, ze zijn allen nodig voor een succesvol schrijven. Met een C-diploma ben je reeds ver verwijderd van die gave, die puurheid. Nee, met C-diploma behoor je tot de B-garnituur. Sprookjes schrijven kun je dan, hooguit. Fantasievol maar zonder inhoud. Veel te makkelijk taalgebruik ook. Je denkt met een C-diploma al heel wat te zijn. Maar de echte schrijvers blijven de eenvoud zelf. Dicht bij A. Less is more.
Hoe dichter een schrijver bij de A blijft hoe fijner de lezers het zullen vinden. Naar beter wil een lezer sowieso niet. Kijk maar eens welke schrijvers om u heen puur en bij zichzelf zijn gebleven. Bent u zelf een schrijver, dan daag ik u uit. Op welke schaal tussen A en Z bevindt u zichzelf op dit moment. Dichter bij de A of dichter bij de Z? En denk eraan, overschat uzelf niet. U spit het onderdelf bij de toets die een stukje verder nog volgt. Niets blijft onbesproken binnen de letters van het alfabet. Het alfabet is immers onze wet. Naar de wet geloof ik u dan ook. Niet naar de letter. We liegen dat het geschreven staat. Ik zeg het eerlijk. Vooruit dan maar. Ikzelf zit in de buurt van de M, precies in het midden dus. Ik zit safe. Het liefst wil ik nog een stuk vooruit, richting A. In mijn stoutste dromen hoop ik ooit de top vijf te halen. Minimaal de E dus. Ik heb nog even te gaan.
O ja en dan de test. Bijna vergeten. Schrijf een tekst over zesentwintig zinnen. Ja, die bestaan, zesentwintig zinnen. Je moet ze alleen goed zoeken. Een beetje fantasie is daarbij een vereiste. Circa twintig zinnen zult u zelf moeten verzinnen. Tip: denk terug aan het watertrappelen. Wat dacht u toen? Precies. Hou dat vast. De zesentwintig zinnen dan graag alsvolgt verwerken. In zesentwintig zinnen van maximaal zesentwintig woorden per zin. Kunt u nog volgen? En dan nu het ergste. Het eerste woord van iedere zin begint met een van de verschillende letters uit het alfabet. U moet alle letters een keer gebruiken. En nu komt het. De zesentwintig zinnen plaatst u in chronologische volgorde van A naar Z. Van Z naar A mag ook, maar dan zeg ik u alvast, dan gaat u nooit winnen. B-garnituur begrijpt u. U bent dan winnaar van de B-Garnituur. Eigenlijk Z, maar zover wil ik u niet vernederen. Laatste tip. Spit vooral geen onderdelf.
Vragen en inzendingen kunt u in een reactie onder dit stukje kwijt. Als u durft tenminste. Enfin, succes allemaal. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd. De jury bestaat uit me, myself and I. Ben benieuwd naar jullie inzendingen. Maximale lengte van de tekst? Rekent u dat zelf even uit. Zesentwintig keer zesentwintig. De woorden van de titel krijgt u cadeau, hoeft u dus niet mee te tellen. Hoe de winnaar wordt bepaald, vertel ik u later. Er moet nog iets geheim blijven. Bovendien prikkelt het de nieuwsgierigheid, creativiteit en uitdaging. Nogmaals. Good luck! U zult het nodig hebben.
