120 Woorden Maart 2018

120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.


Poederneus (02-03-2018) (Themawoord: Poeder)

Witte neusvleugels steken in de lucht. Net als zijn handen. Een heel klein stroompje bloed drupt uit zijn neus. Suf staart hij voor zich uit. Wezenloos. Een klein flesje wordt onder zijn neus gehouden. De ether schiet linea recta naar de hersenen. Zijn ogen springen wijd open en de pupillen tollen even.

De man die voor hem staat laat zijn handen zakken. Even slaat hij de twee handen tegen elkaar en wrijft daarna nerveus met zijn linkerhand onder zijn neus. Het bloed is gestelpt. Een klein dotje wat hangt uit zijn neusgat. Een slokje water met een rietje nog en dan is het wachten op de bel. Hij is er weer klaar voor. De begeleiding stapt snel uit de ring.


Roekie (08-03-2018) (Themawoord: Rook)

Mijn Roekie is een echte rookie. Hij schuift nog wat onwennig over zijn stok heen en weer. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er zelf een beetje de zenuwen van krijg. Hoe moet dat dan voor mijn lieve Roekie zijn? Zou hij wellicht schrik hebben voor het inktvisgeraamte dat open en bloot en vreselijk wit aan de ene kant van zijn stok tussen de spijlen van zijn kooitje hangt? Of voelt ie zich misschien bedreigt door de kleine jinglebells die aan de andere kant van de stok hangen? Volgens de verkoper is het plaatsen van muziekinstrumenten juist een goed idee voor de vogel die ik in mijn kooi gevangen houd. Roekie blijft maar schuiven of maakt ie nu een salto?


Wie rook? (11-03-2018) (Themawoord: Rook)

Een goede vraag. In de bank kijk in naast me. Mijn vader niet. Aan de andere kant mijn moeder. Ook niet. Maar wie rook er dan wel? Voorzichtig draai ik me om. Eigenlijk mag ik dat niet, want het is onbeleefd. Onzin. Hoe vaak ik mij in de toekomst nog zou omdraaien, dat wil niemand weten. Soms van walging en soms om iets niet te hoeven zien.

Maar ik weet nog steeds niet wie er rookt? Roken in de kerk is zwaar verboden. Dat zie je niemand dan ook doen. Ja een keer heb ik mijn broer zien roken. Uit zijn oren. Werkelijkwaar. Diep in elkaar gedoken rook hij een stickie. Goede weed. Beter dan die wierook. En betere kwaliteit.


Walternatief (12-03-2018) (Themawoord: Alternatief)

Walter is geboren in een bakje met stro. Zonder os en ezel, ijzig koud. Maria zijn mama, zag niet naar hem om en pa had alleen maar oog voor houtbewerking. Nou, dan ben je in de aap gelogeerd, toch?

Van bozigheid ontwikkelde Walter zich als een vechter. Eerst een bakjesstrovechter en daarna een straatvechter. Hij werd opgemerkt vanwege zijn kwaliteiten. Het maakte Walter verlegen. Dat had ie nog nooit meegemaakt. Aandacht.

Altijd gevochten tegen spoken, mocht hij nu de ring in. Handschoenen aan en rossen maar. Walter mepte erop los. Zijn tegenstander deed heel gewichtig. Maar het mocht niet baten. Walter’s gewicht gaf de doorslag.

Oer sloeg hij toe. Zijn tegenstander liet hem geen walternatief. Walter sloeg zijn geboorte dood.


Alternatief breien (14-03-3018) (Themawoord: Alternatief)

Degeitenwollensokkenbreierbreideeroplosdatheteenlievelustwaszobezetenwashijvanhetbreiendathijwerkelijkwaarallesaanelkaarbreidezijngedachtenzijnwoordenzijnzinnenjazelfszijnbreinaaldenbreidehijmetzijnbreiwerkenmeezoergdatzevoorgoedinhetbreiwerkwarenopgenomenzoalsbijvoorbeelddetruidiehijhetlaatstgebreidhaddaarstakendebreistokkennoggewoondwarsinterhoogtevanzijnbuikhetleekweleensumoworstelaarvanbovengezienjekentzeweldiedikkechinezenofjapannersmetzo’nknotjeophunnhoofdwaardantweestokkendoorheenstekendienaarikmeheblatenvertellensomsookdienenalseetgereedschapbahhetblijvenviezemensendieoosterlingenzonderteoordelenofveroordelenuiteraardwantvoorjehetweethebjezo’nsumoworstelaarkwaadgemaaktenkomthijachterjeaanmetzo’nverschrikkelijkgrootzwaardverbazingwekkendhoesnelzedaarmeezijnmitshundunnenbeentjeshetvadsigelijfkunnendragenenbijbenenmeestallooptzo’nbuikachterdebenenaanineenmiserabeltempodatjedenktalsikhinkeldanweethijmijnognieteensintehalenjazo’nbreiwonderkanechtweleenloopjemetjenemenzekeralsjedebreinaaldenhebtkwijtgemaaktwantnevernooitwillenzehunbreiwerkuittrekkendaarvoorzijngeitenwollensokkenbreiersveelteluihetenigevervelendeaanditsoortmannetjesisdatzenooiteeneindewetentebreienzeblijvenmaareindeloosaanjeklevengelijkeenzwaandatzeooknooitmoewordenvanzichzelfbegrijpiknietspraakwatervallenzijnernietsbijvergelekenjekentzewelvandiesumoworstelaardikkevrouwendiebijdekassastaanofdiejezichtontnemenenruimteinhetzwembadalszegezamenlijkvoorjezwemmenenmaarouwehoerenverzuipenwiljezehetliefstmaarprobeerdatmaareenszo’nspraakwatervalkomtaltijdbovendrijvenhoehardjezeookonderduwtneeeeneindebreienaaneengeitenwollensokkenbreieriseenramphetiseenkwestievanloslatenikweethetmaarhethoudzohardnekkigstanddateenwintersjaalvanvijfmetererzelfsgeenraadmeeweetikwelikhebheteindelijkgevondeneenschaarenikkniphemnudoorengaopzoeknaarafsluitendehonderdenachtienwoor en daar gaat ie dan u begrijpt natuurlijk lezer dat het even duurt voordat ik ontwend ben aan het vast schrijven geef me dan ook even de tijd ook kost het weer moeite om leestekens op de juiste plaats te zetten laat staan de juiste spelling te hanteren. Daar komt nog bij dat ik lijd aan een zwaar gebrek aan zelfvertrouwen. Zo ernstig dat ik mezelf niet eens vertrouw in mijn zelfvertrouwen. Een stap in de goede richting denkt u nu lezer bij dat laatste. Wel blijven opletten hoor. straks mist u nog de clou. Nee niet de kluwen. Die heb ik inmiddels voor u ontwart nietwaar. Niet waar of nietwaar, waar niet. Ik erger me nog een groen boekje.


Had ik maar een strippenkaart (14-03-2018) (Geen themawoord)

De bus stopt bij halte Naarderbos. Er stapt een man in met een deftige hoed en serieuze blik. Dat is er een, zeker weten. Een controlleur. Ik haal ze er altijd zo uit. De man koopt geen kaartje. Geeft slechts een kleine klik aan de buschauffeur. Zie je wel, ze kennen elkaar. Hoe los ik dit op?

Ik ga in ieder geval meer achter in de bus staan. Gelukkig is de bus vol. De volgende halte is echter buiten het dorp. De Naarderdreef laat nog zeker tien minuten op zich wachten. Had ik maar een strippenkaart. Nu zal die deftige meneer mij waarschijnlijk helemaal uitkleden. Ik moet er niet aan denken. Gekleed de bus in en bloot er weer uit.


Loeder (16-03-2018) (Moffelwoord: Loeder)

Mijn loeder ligt op de bank en wordt onderworpen aan een stevig interview. Degene die de vragen stelt is onlangs afgestudeerd. Ach joch, allang geen Aio meer. Hij viel met de neus in de boter en kon de praktijk zo overnemen. Praktijk van wie? En hoe zit het dan met zijn ervaring? Is die ook over te nemen? We gaan het meemaken.

Loeder hoest. Na een ademloze stilte is dit een dankbaar signaal in de lucht. De psych hapt zuurstof. Hoe is het mogelijk dat zij hoest na zo’n existentiele vraag die lang onbeantwoord blijft. Het heeft dan ook geen enkele zin om verder te vragen.
“Heeft u zin in zin, meneer de psychiater?” vraagt mijn loeder.
“Vandaag niet mevrouw.”


Gotspe (18-03-2018) (Moffelwoord: Gotspe)

Soms wil ik nog wel eens een gokje wagen. Dan pak ik mijn weegschaal uit de keukenkast en pluk links en rechts wat woorden uit de lucht. Zware woorden en lichte woorden. Woorden van zware zinnen en woorden van lichte zinnen.

Ik weeg de woorden op mijn gouden weegschaal. Waagschaal moet ik eigenlijk zeggen. Want ben nu eens eerlijk, wie verzint dat nu, een weegschaal van goud? Die wordt toch meteen gestolen? Om zilveren woorden op te wegen wellicht?

Zwaarwegend overdenk ik welke woorden ik nu eigenlijk het liefste weeg. Dat zijn dan toch wel de werkwoorden. Omdat ze zo goed hun best doen. Want wat kun je anders doen dan je best? Wat te denken van een gotspe? Mogelijk.


Bondigoux (19-03-2018) (Themawoord: Bondig)

Ik zal het kort en bondig houden. Ik heb het hier immers over Bondigoux. Zwaar getroffen in de Middeleeuwen, in zwarte tijden. Een klein dorpje in Occitanie.

Amper 500 inwoners telt het dorpje nog, dat ooit floreerde. Toe er nog katharen rondliepen hielden ze stand tegen de Spaanse inquisitie, met wel 1500 katharen.

Maar helaas moesten ze uiteindelijk het onderspit delven. Alleen maar het onderspit, want graven hoefden ze niet. Opgeknoopt, kort en bondig aan alle bomen die er in de buurt voorhanden waren en hoog genoeg.

Aan bloedbaden deden ze niet meer. Dat zorgde maar voor een vieze boel. Nee, de Spanjolen wisten wel raad met hun democraten avant le lettre. Wat kwam uit Bondigoux was gewoonweg niet goe.


Oester (19-03-2018) (Moffelwoord: Oester)

Ik koester mijn oester. Een parel is het uit de Noordzee. Ik houd het graag dicht bij huis. Hij ligt gewoon op mijn nachtkastje en iedere avond kus ik hem. Soms stinkt mijn oester een beetje, maar ach, dat gaat altijd zo weer voorbij. Mijn neusvleugels zijn er aan gewend.

Met wax wrijf ik soms mijn parel op. Daarvan gaat ie dan blinken. En in de blink zie ik dan mijn gezicht. Dat staat in de avond altijd op lachen. Gelukkig maar. Huilen in een parel daar lusten oesters geen pap van.

Ik koester mijn oester telkens weer opnieuw. Gewoon omdat ie dat verdient. En ooit, ooit als ik hem verkoop dan zal hij mij ook gelukkig maken, denk ik.


Schouwspel (20-03-2018) (Moffelwoord: Schouwspel)

Boven de kachel op de schoorsteen zie ik een heel klein mannetje huppelen. Nou ja, huppelen, het ziet er niet echt blij uit. Hij grijpt tijdens het huppelen voortdurend naar zijn voeten. Die zijn groot. Ze lijken wel in brand te staan. Telkens als hij een voet weet aan te raken houdt ie daarna snel zijn hand voor de mond en blaast op zijn vingers. De rook komt er vanaf.

Het mannetje draagt een rare muts met drie punten die alle kanten opsteken. Aan de uiteinden zitten kleine belletjes. Het maakt best veel herrie. Het mannetje rent nu wel heel hard op en neer over de schoorsteenmantel. Ik word er een beetje duizelig van. Heetgebakerd danst hij nu de horlepiep.


Rare kwibus (21-03-2018) (Moffelwoord: Kwibus)

Het is zes uur in de ochtend en de zon schijnt niet. Het is piķkedonker. Alsof iemand het licht heeft uitgedaan. Je kent dat wel. Via zo’n touwtje boven het bed in een slaapkamer met gesloten verduisterde gordijnen.

Daar is de bus. Ik hoor het aan de deuren die zuigend open slaan. En ik ruik het aan zijn diesel. Waarvan ik nooit weet of ik het nu wel of lekker vind ruiken. Vandaag wel.

Er zit helemaal niemand in de bus. Ook geen chauffeur. Zou dit een zelfrijdende bus zijn? Een robotbus? Een rare kwibus? Vast. Totdat de chauffeur ineens opspringt vanachter uit de bus. Hoe kan dat nu? Hij ziet er wat slaperig uit. Net als ik in dromenland.


Bondig zondig (22-03-2018) (Themawoord: Bondig)

Vloeken mag niet en zeker niet in de kerk, een huis vol heilige boontjes. Maar ergens klopt dat niet. Er zijn namelijk kerken waar dat wel mag. In mijn eigen kerk bijvoorbeeld, mijn huis, het is me heilig. Het is niet altijd heilig geweest. Er is zo nu en dan behoorlijk wat gevloekt. De lieve heer die boven de deur hing viel bijna van zijn kruis.

Het was gelukkig wel kort en hevig. Kleine woorden die hard klonken. Het gif spoot eruit. De ogen, die streng boven de opgetrokken neus, kwaad de ruimte inkeken versterkten het gif. Het staat nog altijd in mijn geheugen gegrift. Af en toe komt het nog boven. Bondig zondig denk ik dan, what the fuck.


Speerpunt (22-03-2018) (Moffelwoord: Speerpunt)

De doktoren buigen zich over de patiënt. Of er nog eer te behalen valt? Dat zie je de beiden heren denken. Persoonlijke eer of wetenschapeer? Er ligt een uitdaging.

Boven hun mondkapjes zoeken de ogen contact. Eerst met de patiënt, die het einde nabij is. Als blikken konden doden. Het ziet er kwaad uit, priemende ogen boven een mondkap. De narcose hapert.

De patiënt hoort de heren doktoren zachtjes met elkaar praten. Ze bespreken een verdict, dat mag duidelijk zijn en wat ze vanavond zullen eten. Boerenkool met worst. Getsie.

Dan kijken de doktoren elkaar nog een keer aan. Ze willen er geen issue van maken en besluiten niet langer te wachten. Slaap zacht, lijken ze te zeggen.

Nee, wacht!


Slingers (23-03-2018) (Moffelwoord: Slingers)

Twee jonge apen hollen door de kamer. Ze hebben hun verjaardag in de bol. Ze zijn helemaal gek gemaakt. Al vanaf begin van de week zijn ze op de hoogte gesteld van dit aankomend feit. Het moet gevierd. Dat zullen de ouders weten.

Cadeautjes boeit de apen niet. Je kunt ze net zo goed een banaan voorhouden. Zelfs taart kunnen ze missen. Slagroom zoenen, spekhappen, appel uit een emmer scheppen met hun mond, geblinddoekt, het hoeft niet voor de apen. Wat dan wel?

Ballonnen, confetti, harde muziek, Liefst Slayer of Frans Bower. Het moet feesten, bruisen. Alcohol moet vloeien en vrouwen, wilde vrouwen moeten er op tafel dansen. Maar het belangrijkste van al. Zelf de slingers ophangen. Als jarige slingerapen.


Am Bach (23-03-2018) (Moffelwoord: Bach)

Ich sitze am Bach mit Am Bach. Sie ist toll und liebt Musik. Wie ich. Wir lieben Bach. Sie ist kuhl an unsere Füsse. Am hat süsses Essen mit genommen. Ich nur Bach. Ich kann nicht ohne Bach. Und Am weisst das. Am Bach ist die tollste Frau die ich im Wald gefunden habe. Sie trägt schöne Kleider. Ganz im Rot. Immer. Ich nenne sie oft Roten Bach.

Am ist schon 79 Jahre alt, aber sieht guht aus. Wie ein junges Mädchen. Ich liebe sie noch immer. Auch wenn sie uhralt ist. Uhralt Bach. Wie die Musik. Mit unseren Füssen im Bach und unseren Ohren. Largo und lentissimo. Ich gib sie eine schöne Kuss. Am Bach liebt mir auch. Glücklich.


Parenclub (25-03-2018) (Moffelwoord: Parenclub)

Leuk zo’n gezellig avondje stappen met stelletjes. Hele clubs zijn er rond omheen georganiseerd. Vooral leden van de golfclub nemen deel. Want die doen veel met paren. Het is me af en toe een stelletje.

Open en bloot in een groene wei zwaaien ze lenig met de stok. Proberen hun ballen in een gaatje te krijgen. Dat is best moeilijk. Zeker als de bal in de plas ligt. Beurt voorbij.

Het lijkt een beetje op flodderen. Zo bloot in de wei. Weggemoffeld achter het tennisbaanraster dromen van blote meisjes. Nou ja, tennissen? Eerder slaan ze op de ballen. Tetsen eigenlijk, slaan kun je het niet noemen. Het liefst geven ze er een klap op. Op die eikel bij het hek.


Hartvlees (26-03-2018) (Themawoord: Hart)

Eet je hart uit. Dat zullen veel Engelsen op dit moment doen. Brrrr… exit. Nooit leuk om buitengesloten worden. Zeker als je op een eiland woont. Uitgesloten. De slagers vieren hoogtij. Het stormt rond de hele kustlijn. Ook rond die van het whiskey-eiland. Zeedronken worden ze ervan. Noordzeedronken.

Het doet pijn ongelooflijk veel pijn. Ik kan alleen maar denken aan Robbie. Als Rock DJ. Robbie Williams, crooner look-a-like en Elvis before the letter. Uit de video-clip, waar hij zichzelf uitkleed tot op het bot. Aan stukken gescheurd op muziek.

Wie verzint het? De Engelsen. Brrrr… exit. Een lichaamsdeel wordt echter vergeten tijdens de opzwepende muziek. Het hart. Een kloppend orgaan, dat kun je toch niet missen? Orgaanvlees, hartvlees doet zeer.


Troostengel (26-03-2018) (Moffelwoord: Troostengel)

Ik scheer me in bad zoals een cowboy doet. In zo’n grote houten ton. Ik rook een dikke sigaar en houd natuurlijk mijn hoed op. Die zit als het ware vast gekit aan mijn hoofd. Hij gaat nooit af. Een beetje cowboy geeft zich niet gauw bloot.

Eigenlijk zit ie vast gekid. Het is zijn kleine baby. Meestal bruin en zacht van leer. Het beschut het hoofd tegen regen en uitval. Dat laatste in geval van rijzende ouderdom. Haren vallen zo niet snel uit.

Het laatste dat een cowboy wil is haaruitval. Ooit een kale cowboy gezien? Ik niet. Of wacht, die ene bij Bonanza, hoe heet ie ook alweer? Echt, een cowboyhoed is de troostengel van het Wilde Westen.


Hartendief (27-03-2018) (Themawoord: Hartendief)

Een klein engeltje loopt midden in de nacht langs de grachten van Madurodam. Als een dief in de nacht. Zijn vleugels heeft ie achter op zijn rug stevig tegen elkaar gebonden. Hij wil niet herkend worden. Over zijn engelenhaar draagt ie een grote pet. Het past er allemaal maar net onder. Een kleine blonde lok langs zijn oor verraadt echter zijn identiteit. Het blijft niet onopgemerkt.

Zijn komst is voorspeld. Dus achter de ramen van de herenhuizen langs de minigrachten wordt zenuwachtig met de gordijnen geschoven. Zou de engel bij hen langskomen? Het lijkt een klein beetje Sinterklaas of de uitslag van de Postcode Loterij. Vol spanning wordt er afgewacht. De mensen willen graag hun hart geven, aan engel Hartendief.


Suikeroom (28-03-2018) (Moffelwoord: Suikeroom)

Ik heb een suikeroom en hij woont in Marokko. Hij komt alleen naar Nederland als het suikerfeest is. Dat is dus met mijn verjaardag in januari, met Carnaval, met Pasen, met Koningsdag, met Pinksteren, met de grote vakantie, met Halloween, met Kerstmis en ook nog met Oudjaarsavond.

Mijn oom is namelijk dol op suiker. Anders hadden we hem ook niet suikeroom genoemd. En wat ie dan in Marokko doet? Geen idee. Suiker verteren denk ik dan. Een beetje navelstaren misschien. Hij is namelijk een beetje lui van aard. Hoeft ook helemaal niet meer te werken. ‘Ik ga zandkorrels tellen in de woestijn!’ Dat is wat hij zei toen suikertante overleed. Het is alweer zeven jaar geleden. Wat vliegt de tijd.


Wandelstokoud (28-03-2018) (Moffelwoord: Wandelstok)

Het was nog maar net dat de zon opkwam. Met mijn wandelstok sloeg ik hem murw. Ik voelde me wandelstokoud. Hij blindeerde mijn ogen, de rotzon. Ik voelde de stralen tintelen op mijn netvlies. Waarom deed ik ook mijn ogen open? Dom, dom, dom.

Hij bleef echter plagen. Weigerde te verdwijnen. Geen wolkje aan de lucht die me ook maar wilde helpen. Hij lachte me uit. Ik voelde het aan mijn water. Gaf ie nu ook nog een knipoog? Misschien.

Met de laatste restjes licht in mijn ogen had ik de emoticons in mijn geheugen gegrift. Ik wist, ik moest ze onthouden. Heel belangrijk. En zeker de smileys. De zon die moest blijven schijnen op de een of andere manier.


Hartzwart (28-03-2018) (Themawoord: Hart)

De sombere kunstenaar roerde zijn kwast voor de negenhonderddertigste keer door de grote plastic emmer. De emmer waar voorheen mayonaise had ingezeten liep haast over. Hij kreeg het niet voor elkaar de zwarte hartverf uit de emmer te krijgen. Telkens gleed deze van zijn kwast. Hij wilde eenvoudigweg niet blijven plakken. De consistentie van de experimentele hartverf was niet goed genoeg.

Hij baalde verschrikkelijk en werd steeds somberder. Hij was nog maar kort kunstenaar. Had zich verdiept in de Modernen en in Zero, zijn favoriete stroming. De omscholing van metselaar naar kunstenaar verliep niet vlotjes. De cursus scheikunde die hij volgde bij het NCOI hielp ook niet echt. Het hartzwart stond hem nader aan de lippen. Uiteindelijk spuwde hij gal.


Nepotisme mondt uit in nemotisme (30-03-2018) (Moffelwoord: Nepotisme)

Vriendjespolitiek is niemand vreemd. In alle lagen van de bevolking komt het voor. In de beste families. Nee, u kunt zich niet verschuilen achter politiek, noch achter vrienden. Vroeg of laat komt iedereen aan de beurt.

Maar wat als je niet politiek bent en geen vrienden hebt? Maakt niet uit. Het ene bijt het andere sowieso. Sommigen vreten elkaar zelfs op. De wolf en zijn geitjes. Zware stenen in de buik. En dan dood neervallen. Het zal je overkomen?

Nee, niet de wolf. Hij neemt wat voor zijn voeten komt. In Limburg en Drenthe en de provincies ertussenin. Een echte nemotist is deze nepotist. Eerst likt met zijn tong over zijn baard en dan vreet hij je op. De bullebak.


Ansichtkaart (31-03-2018) (Moffelwoord: Ansichtkaart)

Een ansichtkaart heb ik vandaag ontvangen. Een echte. Met het aangezicht van een vreemde stad op de voorkant. De afzender ken ik niet. Dat maakt het wel een beetje spannend. Zeker als je de tekst leest. Nee, die ga ik hier niet te berde brengen. U zult het moeten doen met uw gedachte en interpretatie. Net als ik by the way.

Wel kan ik verklappen dat de stad in een zonnig oord ligt. Er staat een kerk op en een station. De plaatsnaam kan ik niet destilleren van de kaart. Die is namelijk met een dikke viltstift zwart gemaakt. Ik heb de kaart tegen het licht gehouden. Maar nee, de letters schijnen niet door. Raar hoor. Geadresseerd aan Mien. Raadselachtig.

Eindeloos zonzicht

Zonnig vul ik mijn dag met. Via de planken op de vloer kijk ik naar. De merels voor de raam wachten op. De radio speelt een lied en het enige dat ik kan doen is. Het water in mijn glas lonkt naar een slokje van. Zal ik dan toch maar even?

Nee, het is veel te mooi om niet te. Dus geef ik me over aan wat diep van binnen. Maar eerst neem ik het daglicht tot mij met volle. Buiten geef ik de vogeltjes. Ze tjilpen ongelovelijk. Geluk en dadendrang kloppen in hun. Ach, was ik toch zo vrij als.

Maar waarom somberen als ik in gedachte. Ik schakel over naar mijn lieve. Zet beide hersenhelften op stand. Ik daal af naar beneden, daar waar ik meestal niet in gedachte. Onder het hart voel ik mijn buik zachtjes. Waarom is hij toch zo? Een beetje aandacht heeft hij. Kroelen, strelen, aaien, duwen, trekken, ik kom er niet.

En toch, de buik is mijn tempel en mijn. Midden in het lijf spoort hij van alles. Onder en op de maag geeft hij. En dacht ik alleen maar kronkels te voelen in mijn. Blijkt dat ook de buik te beschikken over een. Stil luister ik naar zijn. Hij geeft ritme en. Soms haalt hij me. Dat stemt me. Het is gelukkig weer bijna. Vlinders gaan dan wild te. Fladderen fluweelachtig daar waar het plezierig.

Toeven, dralen, zeuren, hopen, killen, chillen in. Passing. Heerlijk is het om even stil te. Even niets te. Zou ik veel vaker moeten. Mogen, willen, durven, het is vaak maar een kleine. En toch, mensheid is hardleers en wil liefst niet teveel. Best wel jammer, want juist in verandering ligt groei. En wat is er leuker dan persoonlijke. Als we daar als mensheid eens meer op.

Grote woorden waaien. Kleine laten zich te weinig. Zonzicht stroomt nu mondjesmaat. Ik slurp het met lijf en leden. Ogen, oren, lippen, wangen, neus, huid en haar, ze glunderen, ze stralen van. Achter glas de wereld beschouwen is niet. Maar het is wel een. Dat geeft. En. Eindelijk. Aan het. Wat een. Ik haal. In. Lucht. Eindeloos. Zonzicht.

120 Woorden September 2016

120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.


Even slikken (02-09-2016) (Themawoord: Gelei)

Ze trekt een vies gezicht. Dit is nou niet bepaald een smaakje naar haar goesting. Veel liever heeft ze haaienvinnensoep. Dat is haar favoriet. Voor haar mag alles naar haaienvinnensoep smaken. De liefde voor deze soep heeft ze al op jonge leeftijd ervaren. Bij oma. De beste haaienvinnensoepmaakster van de wereld. Op basis van vinnen van hamerhaai en tijgerhaai.

Nee, dit is toch even wennen. De consistentie en viscositeit is weliswaar vergelijkbaar. Maar toch, te veel gelei en te doorzichtig. Ook de kleine stukjes die erin drijven zijn niet echt lekker. Ze smaken toch wel ietwat zurig. En zuur is niet waar ze op zit te wachten, na het zoet. De volgende keer slikt ze alles in een keer door.


5E60E42BC5724FBF 142551ADA7717125 (05-09-2016) (Themawoord: Geen themawoord gekozen door redactie)

Normaal ben ik een kei in het oplossen van puzzels, cryptogrammen en sudoko’s. Maar het kraken van een code, dat is toch geheel andere koek.

Dit is hoever ik gekomen ben. Twee belangrijke cijferreeksen. 142551 en 7717125. De laatste reeks delen door de eerste. Afronden naar boven op heel getal. Maakt 54.

Ada is de vrouw van. Ze woont op postcode 5724 BC, in Ommel dus. Morgen is het de 5e, de dag waarop Ada’s man, Jan van Haven zijn 60e verjaardag viert. Jan werkt bij de FBF en nodigt alle 42 personeelsleden uit. Je wordt maar een keer 60 nietwaar?

Daar hoort verjaardagstaart bij. Op zo’n bijzondere dag. Appelvlaai. E voila het themawoord. Waar kan ik de prijs ophalen?


Appelvlaai (05-09-2016) (Geschreven n.a.v. vorige stukje 5E60E42BC5724FBF 142551ADA7717125)

Ik trakteer vandaag. Op deze bijzondere dag. Maar liefst 60 jaar is ie geworden, onze Jan. Al meer dan 41 jaar in dienst. Wie herinnert zich niet zijn 40 jarig jubileum vorig jaar? En nu dan 60 jaar.

Zoveel kaarsen passen niet op de vlaai. Ware het niet dat Jan zelf met de vondst kwam voor dit euvel. Uit ervaring geboren. Hij had het al jaren uitgebroed en nu was de gelegenheid daar. 60 Jaar was ook zijn vader geworden, de dag dat die zijn grootste uitvinding deed. Slagroom die nooit op gaat. Nooit gepatenteerd. Bedrijf FBF had daar een stokje voor gestoken. De slagroommarkt zou namelijk instorten. Zorgvuldig plaatste Jan de 60 minikaarsjes. Zelf gekneed. Met vet van FBF.


Geen thema (06-09-2016) (Themawoord: Geen themawoord gekozen door redactie)

Geen probleem. Geen enkel. Geen houvast. Geen enkel probleem. Geen kopzorgen. Geen twijfel. Geen schrijfangst. Geen spellingproblemen. Geen vingerreuma. Geen knikkend geknie. Geen rugklachten. Geen zitvleesgejammer. Geen pen kwijt. Geen deadline. Geen duizelingen. Geen nood aan wandelen. Geen geforceerd taalgebruik. Geen fantasie. Geen fictie. Geen woordspel. Geen redactie. Geen wiskundige berekening. Geen karmaworsteling. Geen kromme tenen. Geen commentaar. Geen hartjes. Geen jaloezie. Geen euforie. Geen themaweekwinnaar. Geen verliezers. Geen thema. Geen scheve ogen. Geen nekkijken. Geen issue. Geen trek. Geen gevogel. Geen gehaast. Geen schrijversblokkade. Geen gedicht. Geen gebrei. Geen licht. Geen duisternis. Geen papiergeprop. Geen internet. Geen mierengeneuk. Geen boosheid. Geen wanhoop. Geen leegte. Geen gesprekken met mezelf. Geen gesprek met de ander. Geen alles. Geen niets. Geen punt


Hippopotomonstrosesquippedaliofobie (06-09-2016)

Je zult er maar last van hebben. Angst voor lange zinnen. Daarom een eenvoudige oplossing. Een kort stukje met lange woorden. Mocht u door het lezen van mijn stukje oplopen tegen een chronischevermoeidheidssyndroom, pillen nodig hebben, hiervoor bestaat geen geneesmiddelenvergoedingssysteem.

De enige troost die ik u kan bieden is een arbeidsongeschiktheidsverzekering, tegen betaling van een medeverantwoordelijkheidsheffing uiteraard. Schrik niet, 10% van de te betalen premie. Ja, ik moet mezelf wel indekken tegen mijn eigen bedrijfsrisico’s natuurlijk.

Ik kan u wel een alternatieve oplossing aanraden. Zandzeepsodemineraalwatersteenstralen. Succes verzekerd. Deze behandeling wordt in twee sauna’s in Nederland gegeven. Een in Goes en een in Bloemendaal. Voor dit advies graag even 100 euro overmaken naar mijn accountantadministratieconsulent. Die man moet ook betaald worden.


Fantasiemisbruik (08-09-2016) (Themawoord: Geen themawoord gekozen door redactie)

Ja nu ga ik helemaal los hoor. En ik doe het ongecensureerd. Voila. Niets haal ik weg en alles schrijf ik op. Uit het blote hoofd. Heb overigens nog nooit een hoofd aangekleed gezien, maar dat terzijde. Geen thema. Ik zal ze krijgen. Verzin ik toch lekker zelf iets. Fantasiemisbruik, zo noem ik het.

Ik kruip in mijn kale hoofd. Ja, een hoofd kan kaal zijn. En ja, ook dat weet ik, het kan ook gekleed gaan, een kaal hoofd. Toupet heet dat, toch? Het kleed warm aan. Zeker in de winter. Een bonttoupet volstaat dan. In de zomer liever iets meer luchtig. Van doorlatende stof. Van tule? Nee, dat zweet te veel. Wat een thema? Fantasie. Ik misbruik het.


Johnnie Contant (10-09-2016)

Ik zit hier in een luie zetel heerlijk te luisteren naar Johnnie Contant. Heerlijk. Ik waan me op de prairie en in de moerassen van Louisiana. Of dat technisch en geografisch überhaupt kan weet ik niet. Maar het is verrekte mooi. Zijn warme stem komt binnen en ik zie duizend boeven door de prairie en het moeras trekken. Ze slepen de ijzeren bal aan een ketting aan hun voet mee. Sommigen redden het en anderen net niet. Zeker die in het moeras hebben moeite het hoofd boven te houden. De zuigkracht hè. Fnuikend en moordend. Net als de hete zon die op de kale hoofden van de boeven brandt. Ook moordend. Een schietschijf voor de gevangenbewaarders en de politie. Uch!


Ik lig al in de winkel (12-09-2016) (Themawoord: Taai)

Hoi, mag ik me even voorstellen. Mijn naam is Taai. Taai Taai om precies te zijn. En ik lig vanaf heden in de winkel. In de buurtsuper, de Appiehappie en ook in de vitrine van de bakker en 120W. Ik smaak uitstekend en beveel mezelf aan. Opdat ie weer mag genieten van al mijn lekkers. Ik lig aardig op de markt en minstens tot en met de eerste week van december in de aanbieding. Daarna kunt mij uiteraard tegen een zacht prijsje in de uitverkoop kopen. Laat me niet links liggen, en ook niet rechts want u weet niet wat u mist. Even door de harde laag bijten en ik garandeer u, een milde zachtheid treedt u tegemoet. Taai Taai.


Taaipee (12-09-2016) (Themawoord: Taai)

Mijn oma wil nog heel graag een keer de zee zien. En niet zo maar de eerste de beste zee, nee een zee ver weg. Eentje die niet te voet, te fiets of per auto te halen is. Het liefst wil ze met het vliegtuig weg, of de boot, voor het geval ze het vliegtuig mist. Geen cruise want die stinken te veel en zijn zeer milieuonvriendelijk. Een zeppelin ook liever niet, want die doet haar aan de Lindenberg denken, en dan brandt de oorlog weer los. Niet doen. Niet voor oma. We besluiten voor oma een toepasselijke locatie te kiezen. Op gehoor, want lezen kan ze sowieso niet meer. Haar oor valt op Taaipee. Waarom willen we geeneens weten.


Het korte leven van Jippie J. (13-09-2016) (THemawoord: Taai)

Toine Jacobs had maar een droom. Immigreren naar Amerika en cowboy worden. Helemaal wild was ie van indianen en cowboys. Om te kunnen wonen in de States moest ie eerst een baan vinden. Gelukkig wist ie veel van paarden en werd al snel rodeo. Hij veranderde zijn naam in Jippie J. Ook stuurde hij een brief naar zijn geliefde tante in Marokko. Een uitnodiging om precies te zijn. Ouwe taaie Jippie J. ging namelijk trouwen. Met Missy P. Het was geen succes dat huwelijk. Missy had een gokverslaving en verbraste Jippie’s geld in een mum van tijd. Door haar schuld moest ie al zijn paarden verkopen. Dat kon Jippie niet verkroppen en verhing zich ten einde raad in de schuur.


Referend(r)um(mies) (14-09-2016)

Alsof we het al niet veel te druk hebben met z’n allen? Maar ik ben de kwaadste niet en sta voor alles open. Zodra het de democratie maar dient. Niet te verwarren overigens met demoncreatie. Dat laatste refereert aan de geboorte van monsters indien er teveel zeggenschap geboden wordt, correctief zeggenschap oftewel verbeterend zeggenschap.

Ben benieuwd hoe de bedrijfswereld dit nieuwe gat in de markt oppikt. De mogelijkheid tot referendrummen. De marketingafdelingen spinnen er in ieder geval garen bij. Zadel potentiële klandizie op met keuzestress en overlaad haar met tal van keuzes. De referendummies trappen er met grote voeten in. Zij gaan voor de beste aanbieding. Geef het volk brood, spelen en veel te k(n)iezen en de democratie lijkt gered.


Peppie eet bij Kokkie (14-09-2016) (Themawoord: Taai)

Ja, en wat eet die dan? Dat is de hamvraag. Boerenham van een koe uit de koeienstal van Bertus Bachus? Nee. Maar we komen wel in de buurt. Een lang verhaal dat ik hier kort probeer te vatten, samen met een gehoornde koe. Komt ie.

Kokkie heeft, slim als ie is, de stal uitgedaan bij Bertus. Een vies werkske, waar een gepaste beloning bij hoort. Koek! Nee, geen slappe fledder van de koe, maar iets stevigs, iets taais. Een onvervalste Janhagel, bestrooit met anijs.

Nog nooit gezien en nog nooit van gehoord, zei Kokkie tegen Bertus. En hij kreeg de hele zak mee. Een toffe gozer die Bertus. Ja, en Kokkie had nog wat af te rekenen met Peppie. Aldus.


Op zoek naar Taai (14-09-2016) (Themawoord: Taai)

Ik zoek taai en beland op een vreemde website.
Name: Angelique Samantha Taai
Born: March 31, 1987, King Williams Town, Eastern Cape
Current age: 29 years 167 days
Major teams: South Africa Women
Batting style: Right-hand bat
Bowling style: Right-arm medium-fast
Zou ze morgen echt 29 jaar en 168 dagen oud zijn? Wat wordt verstaan onder een werpstijl ‘half-snelle rechterarm’?

Ik bekijk nog wat cijfers. Debuten en laatste wedstrijden van Angelique Taai in spelvormen ODI en T20I. Informatie te over. De laatste wedstrijd (ODI) is tegen Nederland, gespeeld in Potchefstroom. Nooit van gehoord.
Ik snap niets van de terminologie op de website. De website-editor heet Sambit Bal. Causaal verband? Het blijft taaie kost dat cricket. Zeker qua regels en tijdsduur.


Off the record (19-09-2016) (Themawoord: Record)

Een populaire term die lekker bekt. Net als by the way. Bij de weg daar gebeurt het. In het veld. Tussen neus en lippen door. Malen, malen, malen. Een paar uur later komt dan eindelijk de productie op gang en verdwijnt in kannen en kruiken van metaal. De witte motor. De koebeesten draaien iedere dag opnieuw hetzelfde plaatje af.

En de boer, die ploegde voort. Hoewel het gras dit niet echt nodig heeft blijft het een leuke sport. Glunderend met vette blosse wangen en de pet scheef op het hoofd tuurt hij naar de diepe voren die de ploeg achter laat. Hij leest er goed weer in. Ondanks de nieuwe dreigende bestemmingsplannen. Angst regeert. Off the record. No milk today.


Precordiaal (19-09-2016) (Themawoord: Record)

Er is maar een orgaan dat ik vol overtuiging koester, verdedig en zorgvuldig bewaak. Waar ik honderd procent voor ga en nooit afstand van zal doen.

Nee, het is niet mijn huid, die is van olifant. En ook niet mijn nieren. Die drenken in zoete alcohol, zijn bovendien deels van steen. Mijn galblaas evenmin, al spuwt ie gif. Longen dan misschien? Bij lange na niet, voor mij zijn ze slechts lucht.

Resten mogelijk maag en lever, maar die vallen mij toch iets te zwaar. Alleen mijn hersenen kunnen nog roet in eten gooien. Maar ach, die bestaat slechts uit dikke hersenpap.

Een bloedband heb ik maar met een orgaan, het is waar ik compleet voor ga, mijn lieve hart. Precordiaal.


Record gebroken (20-09-2016) (Themawoord: Record)

Ik heb zojuist een record gebroken. Het viel zomaar voor mijn voeten op de grond. Ik trok het ook wat hardhandig uit de vaatwasser. Maar ja. Shit happens. Mijn vrouw zal nu ongelooflijk kwaad zijn. Maar ik deed het echt niet met opzet. Nee, het ging per ongeluk.

Daar ligt het record nu. Gebroken op de vloer. Ik kan wel janken. Het heeft zo lang stand gehouden. En nu in het zicht van de finish, legt het record het loodje. Snel bedenk ik een verklaring. Eigenlijk een smoes. Een leugentje om bestwil. Niemand mag namelijk weten dat het record gebroken is.

Snel ruim ik de vaatwasser opnieuw in. Met de schone spullen. Nood breekt wet. Ik schakel mijn stopwatch in.


Roger Rabbit (21-09-2016)

Binnenkort is het weer Burendag en ik ben dit jaar aangewezen voor de organisatie. Dat heb je als je in een dorp woont met amper 500 inwoners. Vroeg of laat ben je aan de beurt.

Het is een lintdorp waar ik woon. Indirect zijn we dus allemaal buren van elkaar. En zo voelt het ook want iedereen doet mee. Naast lintdorp is het ook een kringdorp. In het midden staat een dorp en een kroeg. Ook geschakeld. Een weg richting plein doorbreekt de rijtjeswoningen.

Er is veel ruimte voor een springkussen. En daar zet ik op in. Tradities moeten in ere blijven. Vorig jaar King Kong. Dit jaar is Roger Rabbit weer aan de beurt. BBQ en oude spelen. Klaar.


Poging tot record (22-09-2016) (Themawoord: Record)

Al wekenlang telt Tinus Tokio zijn dagen. Een maand hebben ze hem gegeven. Eerst telt hij de dagen op zijn vingers. En nu de handen op zijn gaat hij door op een kalender. Afstrepen, dag voor dag. Hij is al bijna toe aan een nieuwe kalender. Binnenkort maar weer eens naar de Chinees.

Het maakt Tinus ook niet meer uit. Hij kan eten wat ie wil. Een maand? Op week dertien zit ie al. Dertien plus een dag. Om zijn zinnen te verzetten, verzint Tinus een nieuwe zingeving. Met zijn ziekte moet dat kunnen. Alle boeken heeft hij er al over gelezen. Het mag niet baten. Het enige wat Tinus rest is poging tot record. In eindeloos de dagen tellen.


Pin (26-09-2016) (Themawoord: Kegel)

Pin, dat is het goede antwoord van de laatste quizvraag. Zeker weten. Ik lever het papier in bij de wedstrijdleiding en wacht af. Ben benieuwd of iedereen de quiz op tijd zal inleveren. Hij is best moeilijk dit keer. Intussen is de stilte in het café te snijden. Fluisterend bestel ik een biertje. Dat heb ik wel verdiend.

Jammer dat er geen prijs wordt uitgereikt aan de snelste quizspeler. Dan zou ik vast gewonnen hebben. Hoewel? Dan moeten de antwoorden wel goed zijn. Ik twijfel daar een beetje aan. Maar die laatste vraag die heb ik zeker goed. Met mij meerderen vermoed ik. Waar zou ik dan het onderscheid kunnen maken? Ik neem nog wat pilsjes en word langzaam kegel.


Staaf (27-09-2016) (Themawoord: Kegel)

Gelukkig ben ik op tijd. Altijd haasten als ik naar het ziekenhuis moet. Parkeren lukt. Eigenlijk geen plek, maar ik zet hem gewoon achter die van een ander. Noodgevalletje zogezegd. Bovendien heb ik sowieso al last van mijn staafjes en kegeltjes. Heb niet voor niets een afspraak met mijn oogarts.

Bij de oogarts gaat het vlotjes. Staafjes en kegeltjes zitten en functioneren nog prima. Of ik koffie wil? Voor de tijd die rest. Ik vind het prima. Is ook meteen de gel in mijn oog uitgewerkt. Oeps, wel doordrinken, want de teller van de parkeermeter loopt stiekum door.

Tevreden loop ik naar de auto. Alles op tijd gered. Behalve, help de auto. Een ijzeren staaf door de vooruit. Waarom toch?


Angst voor asval (28-09-2016) (Themawoord: Kegel)

Daar zit ie dan weer, in een onmogelijke situatie. De zoveelste. Maar dit keer is het anders. Dit keer geeft hij niet op. ‘Toe maar, je kunt het!’ Moedigt hij zichzelf in gedachte aan. Het ziet er best komisch uit. Een buitenstaander zou zich er zelfs aan vergapen.

Gelukkig is de situatie veilig. Hij bevindt zich onder lotgenoten. Alleen die maken zijn lot nu wel erg zwaar. En een ding. Hij mag niet beven. Niet nu. Absoluut niet. Niet beven en niet trillen. Deze weddenschap moet ie winnen. Hoe dan ook. Van zichzelf en voor anderen. Zijn vrouw vooral. Die juicht deze recordpoging nog het meest toe.

Een langste askegel moet ie fabriceren. Pas dan kan ie stoppen met roken.