Ophouden

Er broeit iets
tussen witte lakens
bijt tanden stuk
krul de tenen
wil nog niet
sla maar over

wakker is klaar
zon doet pijn
drang wordt groter
nijpend de benen
nog effen dan
hoofd in kussen

jij kust mij
zacht in nek
lepel schuift aan
sta op springen
moet nu echt 

tot zo meteen

 

------------------------

 

Inzending dichtwedstrijd 'beddengoed dat ruikt naar opgestane liefde' op pomgedichten.nl. 
Inclusief filmisch commentaar.

 

https://www.pomgedichten.nl/index.php/2023/01/06/wie-wint-de-enige-echte-virtuele-de-eerste-van-2023-er-is-beddengoed-dat-ruikt-naar-opgestane-liefde-trofee-op-pomgedichten-punt-nl-naar-die-prachtregel-van-wen-van-der-schaaf/ 

Romelancholiek

Romelancholiek dwalen over de Via Appia. Genieten van het Colosseum. Nat worden in het Pantheon. Rondgang op de Sint Pieter. Cappella Sistina. Liggen op de rug. Turen naar het laatste oordeel. Papa prevelt Ave Maria. Rook om mijn hoofd.

Struinen door het Forum Romanum. Monumentje Vittorio Emanuele. Typemachine, bruidstaart voor Italianen. Dromen op de Spaanse trappen.

Una giornata particulare. Badderen in de Trevi met Sophia Loren en Marcello Masturbani. Zweten in Termen Caracalla. Krantje lezen bij Villa Borghese. IJsje eten langs de Tiber. Griezelen in Cripta Cappuccina.

Cappuccino con panna drinken. Mangiare una pizza grande. Fietsen rond de Engelenburcht. Eindigen in Domus Aurea. Nero fikkie laten stoken. En dan langzaam sterven.

Praatpaal

Daar sta ik dan en streel hem over zijn bol. Mijn geliefde praatpaal aan de A2. Wat heb ik veel te danken aan jouw diensten. Glimmend in de zon sta je daar nu droef voor je uit te staren. Ik kon je de eerste keer maar moeilijk vinden. Men had van jou verteld. Je zou er echt staan en super behulpzaam zijn. En ja, nadat ik de moed bijna had opgegeven vond ik je daar bleu in het gras. Stokstijf stond je wat voor je uit te staren. Stil. Zwijgzaam. Turend in de leegte. Of sloot je je wellicht af voor luidruchtig verkeer? Ik wist je gelukkig snel aan de praat te krijgen. Door op het juiste knopje te drukken. Je hield niet meer op met ratelen en kwam helemaal los. Ik was meteen verliefd op jou. Op je stem, die in mijn oren klonk als warme muziek. Onze eerste date was meteen van ongekende waarde. In een klein autootje, net zo geel als je gelaat haalde je me op. Ik zal het nooit meer vergeten. Ja, echt. Mijn leven heb je gered. En nu? Nu ga jezelf dood. Hoe triest. Dag lieve praatpaal. Veelzeggend zeg ik gedag.

O ja, nog even dit. Eigenlijk heb ik je al eerder benaderd. Maar dat weet je waarschijnlijk niet meer. Of toch? Het was best ludiek. Samen met mijn vrienden zagen we je staan. Bleu als we waren. Stiekem kropen we over de aarden wal. Verstoppen voor ons kon je je niet meer. Het was een warme dag en we hadden honger. Grote honger en dorst. En daar zagen we je staan. Verstild en erg in jezelf gekeerd. We wisten niet goed raad met jou. Totdat we ook bij jou op het juiste knopje wisten te drukken. "Ja, hallo, waarmee kan ik u helpen?" Die woorden zal ik nooit meer vergeten. "Vier pizza's en vier biertjes mevrouw!" Je kon er wel om lachen. Maar wat was onze verbazing groot toen je zei dat je hulp zou sturen. Vier pizza's en vier biertjes. Waar gebeurd. Dankjewel lieve praatpaal, we zullen je nooit vergeten.

Willie Stupido

Wenn ich ohne Hoffnung leben müsste, wenn ich glauben müsste dass mich niemand liebt. Dass es nie für mich ein Glück mehr gibt. Ach, das wär' schwer ...
Wenn ich nicht in meinem Herzen wüsste dass du einmal zu mir sagst: Ich liebe dich!
Wär' das Leben ohne Sinn für mich. Doch ich weiß mehr ...
Ich weiß es wird einmal ein Wunder geschehen und dann werden tausend Märchen wahr
Ich weiß so schnell kann keine Liebe vergehen, die so groß ist und so wunderbar

[Muziek uit – Spot aan – In boom zit een engel met grote roze bril]

Hm ... Ja, Ja ... Wonderlijk ís het! ... Zeer zeker!
Goedenavond ... Lieve mensen ...
Mag ik mij even voorstellen, mijn naam is STUPIDO, Willie STUPIDO.
Broer van Cupido ... Maar die is vanavond helaas verhinderd.
Hij heeft mij gevraagd voor deze ... LATE CALL ... Geweldig toch!?
Look at me ... LOVE IS IN THE AIR.

Wonderen gebeuren en sprookjes komen uit.
Dat ik überhaupt in deze boom gekomen ben, is al een wonder.
Cupido doet dat sneller ... Ik niet ... Ik ben ‘n haast onthaastte engel.

Even kijken ... Wat kwam ik ook alweer doen?
O ja ... de liefde ... Iets met liefde ... Maar dan kort ... Heel kort.
Een kort gedicht ... Waar is mijn tekst? ... Uit het hoofd dan maar.
Opletten mensen ... Het is heel kort ... Zo voorbij ... Komt ie ...
U NU.
Ja, ja ... ‘t Kortste gedicht ... Van Vondel ... In 1620 won ie er een prijs mee.

Ja, ja ... Lieve mensen ... En nu? ... Nu jullie!
Love is in the air ... en on the ground. Ik voel het. Waar ik ook kijk. What a lovely day.
Ik laat het gebeuren ... Alle sprookjes komen uit.

Hm ... Waar heb ik mijn boog? Ah ... Daar is ie.
Hm ... Waar is mijn pijl? Ah ... Daar is ie ... Kom op nou ... SKIETE WILLIE!
Oh ... wat is liefde mooi. In de echt verbonden, in het echt geraakt.
Mijn pijlen doorboren elk hartzeer en laten liefde knallen.

Van China tot in Tokio ... LOVE IS IN THE AIR!
[Vuurpijl 1]
[Muziek aan]

Love is in the air everywhere I look around
[Rozenblaadjes gooien]
Love is in the air every sight and every sound
[Rozenblaadjes gooien]
And I don't know if I'm being foolish
Don't know if I'm being wise
But it's something that I must believe in
And it's there when I look in your eyes.
[Roze bril even opwippen]

Love is in the air, in the whisper of the tree
Love is in the air in the thunder of the sea
And I don't know if I'm just dreaming
Don't know if I feel safe
But it's something that I must believe in
And it's there when you call out my name

Love is in the air
[Vuurpijl 2]
Love is in the air
Oh, oh, oh, oh, uh ...
[Uit boom klimmen en dansen met de mensen op de grond]
[Spot uit]

Met dank aan Zarah Leander, Bruno Balz, Michael Jary, John Paul Young, George Young, Johannes Vandenberg en Cupido ...

©Mien

Script speciaal geschreven en voorgedragen voor huwelijk van beste vrienden.
Eerste inzending VEC juni 2016 voor schrijvers- en lezerswebsite ColumnX. Afgewezen door redactie ColumnX op grond van te weinig eigen inbreng (90% zou knip- en plakwerk zijn). Wat leuk is als 'familiegebeuren' past niet als VEC (visitekaartje voor ColumnX) op ColumnX.
Ben het met beide argumenten niet eens en heb dat ook kenbaar gemaakt bij de redactie. Uiteindelijk wel een nieuwe VEC ingezonden. Zie: VoorleesExpress.

Edit 16-11-2016:
Na bewerking opnieuw ingezonden naar ColumnX als gewone column. Wilde zien hoe het script en de performance in geschreven tekst overkomt bij de lezer, als ode aan de liefde. Klik hier voor de aangepaste versie op ColumnX.

Elvisimitatoren

El de Vis woonde afgelegen in een bergdorpje diep in het zuiden van Spanje. Hij droomde van een blitse toekomst. In het dorp was niets te beleven dus besloot hij zijn biezen te pakken en de wijde wereld in te trekken. El was een elegante sierlijke Spanjaard met lange neukteugels van krullend kroeshaar. Elke ochtend smeerde hij die vol met brillantine zodat ze flink glommen in de Spaanse zon.

El de Vis deed zijn naam eer aan. Hij droeg altijd lange glitterbroeken en vestjes met kopspijkers. Door zijn smalle taille en lange benen zag hij er uit als een glimmend sardientje. El de Vis had een stoere inborst en kon fantastisch zingen. Hij ambieerde een rol in een spaghettiwesterncarrière. Ennio en Terence waren zijn grote helden. Hij zag zichzelf al zingend in een houten tobbe door de Spaanse heuvelen trekken. Yippee ya yee! Maar deze droom ging helaas niet door.

Op een mooie warme ochtend in de zomer trok El de Vis zijn stoute houten schoenen aan. ‘It’s now or never’, dacht hij en ging op pad. El was een beetje wereldvreemd en voelde zich ’s avonds vaak lonesome. Onderweg kwam hij alleen maar rare snuiters tegen. Eerst was daar een oud vrouwtje huilend in een kapeltje. Ze was de weg kwijt en haar teddybeer. El Vis troostte haar met een mooi lied.
‘Griterío en la capilla, ... sin un corazón de madera, ...pero con my teddybear ... muss i denn, muss i denn, ... und du mein Schat bleibst hier’.

Het vrouwtje vertrouwde hem voor geen meter. Voor haar was El de Vis niets meer en niets minder dan een mooi sardientje vermomd als duivel. Ze smeekte hem haar aardig te behandelen. Ook al was ze soms een koppig vrouwtje, ze had absoluut geen houten hart, maar dat had El al lang gezien. Gul als hij was, gaf hij het vrouwtje zijn kostbaarste ring. Het vrouwtje hing de ring trots om haar nek en El vervolgde zijn pad.

Een stukje verder kwam El voorbij een gevangenis. Heftige rockmuziek klonk door de tralies. Zo hard, dat een jachthond verderop luidkeels aansloeg. Hij kreeg medelijden met de hond en stuurde hem terug naar zijn afzender. Address unknown. Een tijdje later liep El zijn kleine zusje tegen het lijf. Hij was helemaal weg van haar en dus stond hij toe dat zij hem een poosje vergezelde. Zij was zo blij hem weer te zien dat ze spontaan de Bossa Nova voor hem danste. Uiteindelijk helemaal opgeschud kwamen beiden weer bij zinnen. El biechtte zijn kleine zusje op dat zij altijd in zijn gedachten was. ‘Ach, dat is gewoon het wonder der liefde’ mompelde zuslief en ze dartelde vrolijk verder, haar broer luidkeels naroepend: ‘auf Wiedersehn!’. El dacht: ‘… und du mein Schat bleib hier!’

El de Vis had zijn levensbestemming nog immer niet gevonden. Hij keerde in zichzelf en werd een knorrige, eenzame man. El kon niet wreed zijn tegen zijn hart. Dat sprak altijd de waarheid. Hij besloot een vak te kiezen. Met een gebroken hart vermande hij zich tot een Bigg Boss. Maar om nu een slechte imitator van Bruce te worden, dat ging hem te ver. Zijn leven lang al imiteerde hij zichzelf. Hij was dat beu, meer dan zat. Nee, hij had een ander plan.

Ooit had El de Vis gehoord van een Amerikaanse zanger die best wel rockte. Een knappe stoere aal uit Tupelo, Missisippie, United States. El kende deze rocker uit de prille liefdesbrieven van zijn moeder. Zij adoreerde Elvis de Pelvis als geen ander en dat was precies wat El de Vis ook wilde. Dit beseffend nam El genoegen met een second life. El de Vis werd Elvis. Met een gerust hart keerde hij huiswaarts. Na jarenlange Elvisimitaties overleed El op 27 december 2008 op 57-jarige leeftijd. Elvis definitely left the building and many people cried.

Mien Elvis huilt

Column opgedragen aan Toon Nieuwenhuisen (1951-2008), King uit Deurne