Project Buiten Om (20): Epiloog

Dit is mijn laatste bijdrage aan de verslaggeving rondom de wijkontwikkeling Helmond West. Aan alles komt een eind. In de afgelopen 19 verslagen heb ik telkens geprobeerd te verwoorden wat de impact is geweest van wijkontwikkeling op bewoners en ondernemers in de wijk, gezien vanuit algemeen en persoonlijk belang. Ik heb vooral getracht te schrijven vanuit de beleving en het oogpunt van gedupeerden. Als één van de gedupeerden heb ik zelf mijn huis onteigend zien worden. Door het proces te beschrijven hoopte ik zelf ook troost en antwoorden te vinden voor het verlies. De procesgang rondom de wijkontwikkeling heeft mij diep geraakt. Het is haast onbeschrijfelijk wat het met je doet. Toch ben ik blij dat ik het opgetekend heb. Tot op heden heb ik nog geen optekeningen van ervaringen van lotgenoten rondom onteigening kunnen vinden. Hopelijk biedt mijn schrijven ook anderen, troost, verlichting en inzicht. Geloof me op mijn woord. Je doet het je ergste vijand nog niet aan.

Inmiddels is mijn eigen verhuizing bijna achter de rug. Volle dozen staan in alle ruimtes nog ongeopend te wachten op een nieuwe bestemming. Na drie maanden ploeteren, opknappen en licht verbouwen van de nieuwe woning heb ik geen puf meer. De energie is op. Ongetwijfeld zal de blijdschap ooit wel weer komen maar voorlopig even niet. De eerste vraag die mensen aan je stellen bij onteigening is: “Maar je wordt toch rijkelijk gecompenseerd?” Foute vraag. En laat dat rijkelijk er maar van af. Het gaat namelijk niet om geld maar om geluk. Ik ben een geweldig mooie plek kwijtgeraakt aan het algemeen belang. Offers moeten er gebracht worden. Dat is begrijpelijk. Maar dan behoor je ook voldoende gecompenseerd te worden. Via Nederlandse wetgeving is compensatie vastgelegd in verouderde financiële regelingen met een vastgesteld minimum. Ik mag er economisch niet op achteruit gaan. Ongeacht de huidige economische crisis. Wat echter niet gecompenseerd wordt is emotie, angst, kwaadheid, teleurstelling, verdriet en bijbehorende onmacht. Dat is namelijk onmetelijk. Letterlijk en figuurlijk. Ook verloren tijd wordt niet gecompenseerd.

De wet voorziet niet in compensatie van investeringen in tijd. Het zoeken van een nieuw huis (drie jaar lang Funda volgen); het bezichtigen van huizen (in mijn geval zeven), het afspraken maken met makelaars en huiseigenaren; de onderhandelingen en afspraken rondom de financiën (bank, hypotheekverstrekkers, verzekeraars, notaris); de vele gesprekken met de onteigeningsmakelaar en grondaankoper van de gemeente, maar liefst zeven ontmoetingen; de tijd die vrijgemaakt moet worden voor de vele keuzes, regelingen, uitvoeringen rondom de schoonmaak, lichte verbouwingen, inrichting. De vele bezoeken aan winkels en bouwmarkten; het beroep doen op tijd van familie, vrienden en kennissen. Het wordt niet gecompenseerd. Echt niet.

Wat het nog erger maakt is dat er geen of nauwelijks mededogen en inlevingsvermogen te vinden is bij de algemeen belanghebbenden, lees gemeente, woningbouwvereniging en diverse wijkorganen. Er wordt door hen zoveel mogelijk gehoord, gezien en gezwegen. Behalve als het algemeen belang gediend moet worden. Overigens niet te verwarren met het persoonlijk belang van juist diegenen die het algemeen belang dienen. Dan wordt er plots gestreden met het mes op tafel en gepocht met jarenlange ervaringsdeskundigheid. “Nee meneer, ik kan u garanderen dat u bij de rechter geen enkele kans maakt”. Hoe vals, want dat is lang niet altijd waar. Hoe vals ook dat eigenlijk lang van te voren al vast staat wat jouw onteigende huis maximaal mag kosten. Door onervarenheid, ik heb onteigening nog nooit meegemaakt, zie ik pas veel later in dat de gesprekken die met mij aan tafel gevoerd worden inclusief de uitkomst van die gesprekken, door mijn eigen onteigeningsmakelaar samen met de onteigeningsmakelaar van de gemeente en de grondaankoper van de gemeente van te voren bepaald zijn. Dan helpt verdieping in Harvard-onderhandelingstechniek en het bepalen van een BAZO (beste alternatief zonder overeenkomst) ook niet meer.

Het maximale compensatiebedrag voor mijn woning is allang vastgesteld door de hoogte van het bedrag van de eerste woning die onteigend is, nu zo’n twee jaar geleden. Dat bedrag is de maatstaf van het bedrag van alle woningen die daarna nog onteigend moeten worden. De zeven emotioneel zware en vervelende gesprekken die ik als gedupeerde heb moeten doorstaan waren achteraf gezien dus eigenlijk helemaal niet nodig geweest. Het in overleg met mijn onteigeningsmakelaar door mij gewenste bedrag is nagenoeg toegekend door de gemeente. Moegestreden had ik niet meer de puf om tot het puntje te gaan. De grondaankoper lacht in zijn vuistje. Hij liet tijdens het laatste gesprek terloops ontvallen dat hij voor de gemeente goed onderhandeld had bij de aankoop van het eerst onteigende huis. Het zij zo.

Ik neem nu afscheid van een mooie wijk. Helmond West. Een wijk die het verdient om voor de eeuwigheid te blijven bestaan en voor altijd zichzelf te blijven. Zichzelf inclusief alle vernieuwingen en ontwikkelingen. Ik neem ook afscheid van mijn mooie straat, de Itterestraat en haar bewoners. Van oude inmiddels verhuisde buren en buurtgenoten. Het lief en leed dat we samen gedeeld hebben. Een warm hart draag ik ze toe. Zo ook mijn drie oude buurmannen, die onverwacht en kort na elkaar in drie jaar tijd zijn overleden. Aan hen draag ik mijn columns Project Buiten Om op. Home is where the heart is.

Mien

Tai Chi, ehhh …Tai wie?

Tai Chi, ehhh …Tai wie? Wa … nog nooit van geheurd? Ginne skrik want ik ben efkes gon kieken. Joa, oppe Mierleseweg, schuin tegenover Café ‘t Trefpunt. Want daar zit het, Tai Chi, ehhh …Tai wie? Joa, Tai Chi, het nationaal centrum van de Taoïstische Tai Chi vereniging Nederland zetelt voortaan in Hellemond. Oppe Mierleseweg 140. Wat ze daar doen? Aan oew gezondheid werken. Ik kan het oew zeker anrikkemendere.

Ach, net als meen kennis van het Hellemonds is meen kennis van Tai Chi, ehhh …Tai wie? beperkt. Het Hellemonds is allenig niet meer zo snel aan te leren. Het is namelijk aangeboren en wordt van jongs af aan met de paplepel ingegoten. Tegenwoordig wordt er niet meer zo veel pap gegeten. De paplepel wordt niet veel meer gebroikt. Het Hellemonds dreigt langzaam uit te sterven. Doodzonde want niets zo ontwapenend en relaxed als unne Helmonder met un graute smoel. Mar ginne skrik. Er laupe er nog steeds un paar rond. Joa, van die echte Hellemonders. Zelfs in ons eigenste Helmond-West. Mar ge wit 't ooit nooit nie. Miskien worden het er ooit weer meer.

Met Tai Chi, ehhh …met Tai wie? is dat alling anders. Het is makkelijk aan te leren en geschikt vur iedereen, ongeacht leeftijd en lichamelijke conditie. Gai leert er ok goe door oijeme en gai blijft er fief bai. De langzame en sierlijke bewegingen die gai maakt, geven oe meer kracht en fleksebilitait en verbeteren oe evenwicht en circulatie. Het is allemaal verzonnen en bestudeerd door Meester Moy Lin-shin.

Het is zachte kunst die tot doel heeft oe lichaam en geest terug te laten keren naar hullie oorspronkelijke zuivere en gezonde staat. Hoe meer gai daarbij strekt en draait hoe effectiever het resultaat. De nadruk wordt gelegd op het vriendelijk, vrijgevig en behulpzaam zèn vur anderen en het loslaten van oe eigenste zorgen en spanningen.

Wat vur kleren gai aan moet doen bai Tai Chi, ehhh … Tai wie? Wel, dè mag um den boik nie rimpellu. Swerrisse klirre is goe zat. Zondagskostuum mag ok. Als ge oe zieutpoeskenetnie mar thois loat.

Wat ut kost Tai Chi, ehhh … Tai wie? Ik kon het nie vinden op ut Smoelebuukske. Maar het zal nie gratis zèn. Un portomonee van jung leer haawde altijd. Zauwe, nauw wittud! Aleej, efkes flink pesjonkele bai Tai Chi, ehhh … Tai wie? en het komt allemaal goe met oe gezondheid. Houdoe hè.

Mien zweeft en zwetst in Helmond West

Meer weten. Ga naar www.taoist.nl.

Meester Moy Lin-shin in actie



















Gepubliceerd in de Wijkkrant Helmond-West Juli 2012 > Tai Chi, ehhh … Tai wie?

Niet voor de poes

Iedereen kent het: poep onder de schoen. Ergernis nummer één in Nederland en dus ook in Helmond-West. Zeer irritant zo’n zeperd pindakaas onder je schoen en die vervolgens wegpeuteren met een stokje. Een stokje dat niet altijd voorhanden is en veel te snel breekt. Iiièèk ... je zult die vieze hondenpoep aan je vingers krijgen.

In Helmond is al heel wat gedebatteerd over mogelijke maatregelen. Een hondenkaart en hondenwijzer wijzen de Helmonder digitaal en fysiek de weg. Daar is jarenlang door de gemeente op gebroed. In overleg met twaalf hondenwerkgroepen die Helmond rijk is. Velen zouden het hondenpoepprobleem het liefst voorgoed willen ‘tekkelen’. Uitknijpen en leegpersen die hond, nog voor hij het trottoir bevuild heeft. Buxussen, haagjes en ander struikgewas zouden in de aanval moeten gaan tegen al dat uitwerpselgeweld. Zodra de viervoeter zijn pootje heft zouden ze onmiddellijk moeten terugschieten met scherp, of plagerig met hun takjes de hondenballen kriebelen. Het gras zou ook stekelig het hondenachterwerk moeten priemen en prikken. Dat zal ze leren.

Gelukkig heeft de gemeente maatregelen genomen. In de vorm van uitlaatterreinen, loslaatterreinen en niet te vergeten depodogs. Een prachtig woord, depodog. Pas wel op dat u de hond op tijd terugtrekt van deze poepcontainer. Hij mocht er eens invallen. Wist u dat de depodogs in Denemarken extra large zijn? U raadt het al, vanwege de enorme poepproductie van de Deense dog.

Om het hondenpoepprobleem in Helmond-West in de juiste proporties te zien, heb ik wat cijfers voor u op een rijtje gezet. In Helmond wonen ruim 88.000 mensen. Die hebben meer dan 7.200 honden. In Helmond-West wonen circa 4.400 mensen. Ja, ja, 5% van de Helmondse bevolking komt uit Helmond-West. Omgerekend zijn er in Helmond-West circa 360 honden.

De gemeente streeft ernaar dat iedere hondenbezitter binnen een straal van 350 meter van de woning een uitlaatvoorziening heeft. In Helmond-West kan men terecht op 6 aanlijnstroken (Cortenbach-, Toernooi-, Arberg- en Deken van der Hagenstraat, de Houtse Parallelweg en de Heeklaan). Hiervoor geldt een aanlijnplicht, geen opruimplicht.
Men kan ook terecht op 5 loslaatterreinen in de Troelstra-, 1e en 3e Haagstraat, de Deken van der Hagenstraat en de Houtse Parallelweg (grasveldje bij spoorwegovergang Cortenbachstraat). Hiervoor geldt geen aanlijn- en opruimplicht.
Er zijn 9 depodogs. Die zijn te vinden in de Cortenbachstraat (2x), Hezelostraat, Mierloseweg (Emté), Toernooistraat, 3e Haagstraat, Eikendreef, Trambrugweg en Houtsdonk.
Het is verboden uw hond zijn behoefte te laten doen op kinderspeelplekken en op plekken in de bebouwde kom anders dan hierboven aangegeven.

Tot slot nog twee tips. Houdt u echt van uw hond, dan gaat u natuurlijk met uw viervoeter op cursus bij een hondenschool of gedragsdeskundige. U kunt daar ook terecht voor probleemgedrag. Nee, niet van uzelf, maar van uw hond natuurlijk. En geef uw hond vooral goede voeding. Is goed voor zijn gezondheid en geeft minder ontlasting en steviger substantie. Het ruimt bovendien makkelijker op en u krijgt geen vieze handen.

Ja, ja, het is niet voor de poes, al die hondenregels. Het dient allemaal hetzelfde doel. Plezier beleven aan uw trouwe viervoeter, zonder overlast aan derden. O ja, en mocht u per abuis geen zakje meer voorradig hebben. Geen nood. U kunt altijd nog gebruik maken van uw blauwe brief. Juist ja, die van de hondenbelasting.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Hondenkaart 23-11-2011 - 7e wijziging - Gecontroleerd door J. van den Berg
Wat mijn baasje moet weten... Helmondse hondenwijzer Maart 2012

Gepubliceerd in de Wijkkrant Helmond-West Mei 2012 > Niet voor de poes

Bouwput

Nog effe en dan ziet onze geliefde wijk Helmond-West eruit als een bouwput. Hoe ik dat zo weet? Nou, heel eenvoudig. Omdat ik tijdens de afgelopen Carnaval eventjes dronken en een kind was. En iedereen kent het spreekwoord: Kinderen en dronkaards spreken de waarheid. Ik heb het ook met eigen ogen gezien. In de grootste optocht van het Zuiden liep een lieve man rond in een zelfgemaakte bouwput. Hij had een voorspellende blik. Immers vlak voor Carnaval werd in een aankondiging op de website van Helmond-West een hernieuwde jaarplanning 2012 uit de doeken gedaan. Via deze link ook te bekijken: http://tinyurl.com/86jtp29.

Op korte termijn ligt één van de langste straten van Helmond, de 3e Haagstraat, helemaal bloot. De eerste supergrote bouwput van het Wijkontwikkelingsplan Helmond-West wordt dan geslagen. Gelukkig wordt deze flinke operatie in stukjes gehakt. De darmen van de 3e Haagstraat liggen dan voor even open. Maar geen nood, want het komt allemaal goed.

De oude patiënt was allang toe aan plastische chirurgie. De eerste incisies hebben al plaats gevonden. Een aantal vleesbomen is reeds uit de weg geruimd. Populaire populieren poliepen zijn stilzwijgend omgezaagd. Niemand die erom maalt. Straks wordt de buik van de 3e Haagstraat gewoon weer dichtgenaaid en van een mooi nieuw plaveisel voorzien. Alle rimpels zijn dan vlak gestreken. Maar voor die tijd is aangebroken nog eerst even een inlevend gedicht.

In het diepst van mijn ziel ben ik geroerd.
Zomaar op een februarimorgen.
In zalmroze en in groen.
Mijn maag voelt als een bodemloze put.
Is er iemand die mijn zwarte gaten vult?

Drab en regenwater rochel ik naar binnen.
Niets gaat aan mijn waterpoort voorbij.
In ijzer smeed ik snode plannen.
Gitzwart, want alles drijft in mij.
Op drift hol ik door donkere kanalen.
Vind amper troost in moeder aarde.
Ik eindig in een eindeloze zee.

Blaadjes, peuken, neuzel ik naar binnen.
Ze prikkelen mijn betonnen maag.
Ik hoest ze met het water naar de zee.
Met mijn baggergaten houd ik ieder straatje schoon.
Slechts af en toe word ik gelucht en gekeerd.
Dan ziet mijn bodem ook eens licht.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West Maart 2012 > Bouwput

Poezenvrouwtje

De wind waait door de bomen. Het is een druilerige ochtend. Aan de overkant van de straat zit vol ongeduld een witte poes op wacht. Haar blik is strak naar het oosten gericht. Waar blijft ze nou. Het zal niet lang meer duren of ze komt eraan. Plots veert ze op en dribbelt snel naar het eind van de straat. Daar is ze eindelijk, het poezenvrouwtje.

Het is een vast ritueel geworden. Elke dag klokslag zeven uur trekt het poezenvrouwtje aan mijn raam voorbij. Ik spring snel naar buiten, gewapend met pen, blocnote en camera en stel me aan haar voor. Tijd voor een interview met het poezenvrouwtje. Terwijl de witte poes om haar benen heen drentelt doet Joke haar verhaal.

Elf jaar geleden is het allemaal begonnen. Bij het kapotte hek van de Dahliatuin achter het tranformatorhuisje. Daar zag zij iedere dag drie witte poezen verwilderd rondstruinen. Uit navraag bleek dat de poezen waren uitgezet in de Dahliatuin om konijnen en muizen te vangen. Maar niemand ontfermde zich echt over de poezen. Joke besloot voor de poezen te gaan zorgen. Al gauw overleden twee van de drie poezen. Eentje bleek de niesziekte te hebben en de ander had een virus. Alleen Poppetje bleef over.

Elf jaar lang verzorgt ze Poppetje nu al. Dag in dag uit. Weer of geen weer. Slechts één keer liet ze een maand verstek gaan door een ziekenhuisopname. Haar man nam de taak toen over. In elf jaar tijd heeft Joke verschillende poezen verzorgd. In de hoogtijdagen maar liefst twaalf tegelijk. Op drie verschillende plekken deelt Joke voedsel uit. Poezen houden immers graag van een eigen territorium. Poezenoorlogen en -ziektes hebben het huidige aantal teruggebracht tot vier.

Als Joke ziet dat een poes ziek is krijgt deze extra aandacht en wat luxer voer. Als de poes ziek blijft neemt ze een reishok mee om de poes te vangen en af te geven aan de dierenambulance. Gelukkig komt dat niet vaak voor. Soms voegt zich ook een hongerige huiskat bij de zwerfkatten. Geen probleem, want Joke heeft altijd eten genoeg bij zich.

Ze hoopt nog lang voor de poezen te kunnen zorgen. Maar voor hoe lang nog? Met de komst van de nieuwe verkeersweg verdwijnt ook de habitat van de lieve poezen. Misschien neem Joke Poppetje dan wel mee. Als ze Poppetje vijf weken binnen houdt raakt ze misschien gehecht en kan ze aarden. Ongeduldig drentelt Poppetje op en neer. Ze heeft honger. Joke duikt in haar fietstas en haalt een kartonnetje melk te voorschijn.

Vervolgens zegt ze kordaat: sommige mensen zeggen tegen mij dat zij hun kat niet binnen kunnen houden en wegloopt. Dat is onzin. Met liefde en geduld blijft iedere kat aan huis. Geen muis die dan op tafel danst. Vol bewondering neem ik afscheid van Joke en bedank haar voor het interview. Een mooi mens, het poezenvrouwtje.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West December 2011 > Poezenvrouwtje

Project Buiten Om (18): Duurzaamheid

De wijkontwikkeling in Helmond West komt voorzichtig op gang. In september 2009 is het wijkontwikkelingsplan met veel toeters en bellen aangekondigd. Twee jaar later is de uitvoering van de wijkontwikkelingsplannen eindelijk in een fase aanbeland van bekendmaking en onthulling van voorlopige ontwerptekeningen en startseinen voor bouwplannen. In november is voor twee bouwprojecten, Suurhoffstraat en Hertoghof, een feestelijk startsein afgegeven. Voor de Suurhoffstraat is na vijf jaar tijd eindelijk een projectontwikkelaar gevonden die de klus gaat klaren. Ook het ontwerp van de stedelijke verkeersring begint langzaam vorm te krijgen. Het voorlopig ontwerp wacht alleen nog op een definitief ontwerp. De Wijkhuis Brede School heeft een definitief gezicht gekregen. Architectenbureau RAU heeft een mooi en duurzaam ontwerp afgeleverd. In 2013 wordt de school niet alleen bezocht door kinderen maar ook verwarmd door kinderen. Via een ingenieus warmte-terugwin-systeem wordt lichaamswarmte opgevangen. Het wordt de trots van Helmond West.

Helmond West, in de volksmond ’t Haagje genoemd, wordt klaargestoomd voor duurzaamheid. De Provincie Noord Brabant heeft deze achterstandswijk gebombardeerd tot modelwijk en behoorlijk wat subsidie toegekend. In de ‘Week van West’ is een hele week in november aandacht besteed aan uitleg over duurzaamheid en energiebesparing. Helaas werden de activiteiten niet erg druk bezocht. Tijdens de informatiedag waren bijna net zo veel organisatoren en bestuurders aanwezig als wijkbewoners. In totaal zijn een twintigtal wijkbewoners geteld. De wijkbewoners hebben voorlopig andere zaken aan hun hoofd. Ingrijpende veranderingen en sloopactiviteiten zetten de wijk op spanning. Lof gaat wel uit naar gemeente Helmond, woCom, Waterschap AA en Maas en Provincie Noord Brabant. Zij getroosten zich veel moeite om duurzaamheid op de kaart van Helmond West te zetten.

Dat kan helaas niet gezegd worden van de inspanningen die woCom en gemeente Helmond doen om passende woonruimte te vinden voor gedupeerden huurders in Helmond West. In de communicatie naar bewoners komt dit pijnlijk naar voren als tegelijkertijd twee tegengestelde beschouwingen over de inspanningen verschijnen in de Wijkkrant Helmond West en de Nieuwsbrief Helmond West. De eerste beschouwing is geschreven door verontruste huurders in hun wijkblad en verhaalt over het gebrek aan inspanningen van woCom. De tweede beschouwing is een louter positief verhaal geschreven door woCom in de nieuwsbrief die uitgegeven wordt door gemeente Helmond en woCom. Beide publicaties vielen een dag na elkaar in de bus bij alle wijkbewoners Helmond West. Dat vraagt om uitleg.

Als belangenvereniging BUITEN(ONS)OM probeer je te bemiddelen door navraag te doen bij zowel de huurders als bij woCom en gemeente Helmond. Het verhaal van de gedupeerde huurders blijkt dan nog triester te zijn dan het door hen ingezonden stuk. Door woCom en gemeente Helmond wordt vervolgens niet gereageerd op een zorgmail die verstuurd is door de vereniging in juli. Pas eind oktober komt er na een aantal herhalingmails en een telefoongesprek, gevoerd op initiatief van de vereniging, een reactie van een leefbaarheidconsulent van woCom: “O, maar wij hebben de vereniging een mail gestuurd. Daar is niet op gereageerd. Daarmee hebben wij de zaak afgedaan als zijnde afgehandeld”. De mail is echter nooit ontvangen door de vereniging. Gelukkig bleek wel uit het telefoongesprek dat er nu meer inspanningen gedaan worden door woCom. Mede op verzoek van gemeente Helmond, want er is plots haast geboden. De huizen dienen in februari 2012 opgeleverd te worden. Navraag bij gedupeerde huurders blijkt dat nog steeds in een aantal gevallen niet met de nodige zorgvuldigheid en empathie gehandeld wordt. Als belangenvereniging blijf je er dan voor waken dat ten dienste van algemeen belang ook individuele belangen gekoesterd worden. Het zou woCom en gemeente Helmond sieren als zij alle gedupeerden een glimlach rondom de mond kunnen toveren.


Mien

Koek en zopie

“Ja, goedenmiddag, u spreekt met Piet Paulusma, tijdelijk weerman en schaatsmeester van Speeltuin Helmond-West. Ja, ja mevrouw, ik ben van de televisie, van SBS6 in hoogst eigen persoon. U vraagt mij of het schaatsen wel door kan gaan bij 25 graden Celcius? Nou mevrouw, ik kan u verzekeren, het is perfect weer om de schaatsen onder te binden. Ja, ja, de kindertjes ook. Juist de kindertjes. Het ijs verkeert in prima conditie. Geen wakken vandaag en ook geen zacht ijs. Ik kan het weten mevrouw, ik kom uit het hoge Noorden en weet precies wanneer het ijs goed is of niet”. Piet doet een stapje opzij als twee kleine kinderen hem bijna over zijn voeten schaatsen.

“Wat zegt u mevrouw? Ik kan u niet goed verstaan, het is hier zo’n gekrijs in de speeltuin. Het is vandaag 30 september, de sluitingsdag van de speeltuin en het is groot feest. Het is nogal druk en de kinderen zijn opgewonden van alle ijspret. Ze krijsen de longen uit hun lijf van plezier. U gelooft mij niet? Omdat het zo warm is bent u bang dat het ijs zal smelten? Nou mevrouw, dan kan ik u geruststellen. De weersomstandigheden in Helmond-West zijn namelijk ijskoud hartverwarmend. En voor natte voeten hoeft u ook niet bang te zijn. Het ijs is speciaal voor de gelegenheid geïmporteerd uit Kamtsjatka en kan niet breken. U begeeft zich echt niet op glad ijs als u met uw kindertjes naar de speeltuin komt. O ja, en er is ook nog lekker koek en zopie. Ja, het is hier echt feest”. Piet springt vlug aan de kant als een kirrende meute schaatstienertjes hem omver probeert te schaatsen.

“U gelooft mij nog steeds niet mevrouw? Hoe ik u kan overtuigen? Of ik u kan doorverbinden met Gerrit Hiemstra of Erwin Kroll? Nou, mevrouw ik denk niet dat dat nodig is. Zij zullen hetzelfde zeggen als ik. Als u echt twijfelt aan de weersomstandigheden dan kunt u zich beter wenden tot de Buienradar. Ik kan u slechts één ding verzekeren, mevrouw. Het is hier beregezellig en u kunt gerust de muts en wanten thuislaten. De temperatuur op het ijs is zeer aangenaam. Tot tien uur vanavond kan ik ijszekerheid garanderen in Speeltuin Helmond-West. Kom maar snel met uw kindertjes want de lampjes gaan zo aan. Dat maakt de boel extra gezellig. Houdoe hè, mevrouw... ennehh... niet wachten tot moarn. Moarn is neat, hjoed mat it barre.”

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West November 2011 > Koek en zopie

Kort geknipt en glad geschoren

Al zes jaar lang fiets ik er iedere zaterdag voorbij. De herenkapsalon aan de Mierloseweg.
Maar deze keer niet. Mijn haar schreeuwt om geknipt te worden. De grote vraag is natuurlijk: is de kapsalon ook geknipt voor mij?

Eenmaal over de drempel word ik vriendelijk begroet door een aardige dame. Op zich verrassend in een herensalon, maar de kapsalon blijkt heel modern. Al drie generaties gaan ze met hun tijd mee. Als jonge onderzoeker vuur ik mijn vragen onmiddellijk af op de aardige dame. En zij vertelt vol trots honderduit en bevlogen. Vanzelfsprekend valt vader Spoormakers met hetzelfde enthousiasme haar regelmatig bij.

Ik val met de neus in de boter en word op mijn wenkbrauwen bediend. Ik krijg in kort Amerikaans een nieuw fris kapsel aangemeten. Gelijktijdig word ik ingewijd in de magische wereld van het kappersvak met een onvervalst kappersjargon. In korte tijd leer ik dat het kort Amerikaans zijn oorsprong kent in Frankrijk, ook wel het Brosse-kapsel geheten. Ja, ja, Bebop blijkt grensoverschrijdend en van alle tijden. De jeugd van tegenwoordig noemt het nu Blockhead.

Om dit eenvoudig lijkend kapsel goed te doen slagen is een bijzonder gereedschap voor handen. Werd vroeger nog de Blockhead met kam en schaar gemodelleerd, heden ten dage wordt de Flattopper ingezet. Let wel, met ingebouwde waterpas. Het resultaat is strak. Mijn lieve harenarchitect levert in no time een mooi kunstwerkje af.

Ik voel me helemaal happy in de mooie authentieke Belmont-stoel. Die draagt al sinds 1926 trouw al haar klanten. Net als de kapperszaak is zij sinds kort kompleet in het nieuw gestoken. De stoel en zijn omgeving hebben beide een nieuwerwetse outfit gekregen. Ontspannen leun ik achterover.

Op de achtergrond klinkt zachtjes muziek uit de boxen. 100% NL. De klanten weten Spoormakers al jarenlang te vinden. En ik mag het best wel verklappen. Ze komen niet alleen maar voor hun haren. Nee, ook de oren willen graag wat nieuws. Zo wordt in de kapperszaak met regelmaat West-Helmonds nieuws geboren. Maar pas op, alleen voor wie het horen wil en altijd in vertrouwen.

Aan de Mierloseweg wordt het kappersvak met grote liefde bedreven. En niet alleen met liefde voor het vak maar ook met liefde voor de mens. Al 85 jaar lang. De klanten komen trouw van heinde en van verre, van Helmond tot Roermond. De jongste klant moet nog geboren worden en de oudste is al 94. Onder de klandizie bevindt zich een divers pluimage. Het is een zorgzaam en sociaal beroep. De gewone man is er van harte welkom en evenzo de advocaat.

Ook al is de werktijd door de jaren heen aardig opgerekt, oude trouwe klanten worden niet vergeten. Zij worden op hun thuisadres op hun wenkbrauwen bediend. Eigenlijk net als ik. Spoormakers maakt geen onderscheid in dienstverlening. Zo opa, zo vader, zo vader, zo dochter. Vol trots worden nog de lidmaatschapsmedailles getoond van eeuwige trouw aan kappersbond Anko. De leesmap met actuele edities wordt hier nauwelijks gesleten want alles gaat op afspraak. En de boeddha aan de muur? Ach, die vind het allemaal oké. Hij is al sinds de eeuwigheid kort geknipt en glad geschoren.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West September 2011 > Kort geknipt en glad geschoren

Geslaagd met vlag en wimpel

Ik zie ze hangen, ja daar in de straat.
Ik zie ze hangen, ja daar in de straat.
Yeah, yeah, yeah.

Nou moet je weten, het kostte heel wat kruim
Hardop leren, hardop schrijven, meer dan honderd keer.
Maar nou ben ik trots, ik schreeuw het van de daken.
Man wat ben ik trots, ik schreeuw het van de daken.

Ze zeiden allemaal, hee, gabber hou het nou toch effe vol.
Het maakte mij wat broeia, het was echt geen lol.
Maar nu het einde is gekomen vind ik stuka best wel knopje.
Die oldies hebben toch gelijk gekregen, stuka is best styling.

Ik zie ze hangen, ja daar in mijn straat.
Ik zie ze hangen, ja daar in mijn straat.
Yeah, yeah, yeah.

Duh, stuka kan ook best wel faja zijn.
Relax man, sisas en bradas gingen mij al voor.
Stuka is niet dede en zonder stuka ben ik doekoeloos.
Ik ga weer snel naar skoro.

Maar eerst een fesa vieren. Yo man.
De vlag mag buiten, zo ook mijn tas.
Ik ga daarna weer snel naar skoro.
Mijn oldies zijn nu helemaal happy.

Ik zie ze hangen, rood wit en blauw.
Ik zie ze hangen, rood wit en blauw.
Mijn boekentassie eronder.
Geslaagd met vlag en wimpel.

Met dank aan oldies en docenten.
Man wat ben ik trots.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West Juli 2011 > Geslaagd met vlag en wimpel

Project Buiten Om (17): Wijkmanifestatie

Er valt de laatste tijd van alles te vieren in Helmond West. Dat gaat gepaard met toeters en met bellen. Onder het mom van die wijk heeft het zwaar. Er staan zoveel veranderingen op sprong. Het is dan ook belangrijk om de buurtbewoners een hart onder de riem te steken. Om ze op een aangename wijze te informeren en ze deelgenoot te maken van veranderingen in de wijk.

Ja, de vlaggen worden volop uitgehangen en ook de loftrompet wordt uitgestoken. Het kan niet op. Aan de ingangspoorten van de wijk kondigen houten welkomstborden aan dat in Helmond West de mensen “Samen de wijk vernieuwen”. Iedereen voelt zich aangesproken. Dat belooft. Gemeente Helmond, woCom, buurtverenigingen, meedenkgroepen, bewoners en ondernemers, samen slaan ze de handen ineen.

Op de plek waar straks de Wijkhuis Brede School gaat verrijzen is alvast het terrein afgebakend met hekken. Kleurrijke banieren scanderen welluidende teksten: ‘Onze nieuwe school’, ‘De plek waar West samenkomt’, ‘Samen één gastvrij kindcentrum’, ‘Wie ha dè naw gedaacht’. Met vlag en wimpel wordt een voorschot op de toekomst genomen. Maar eerst moet op de tekentafel de school nog een gezicht krijgen. Een duurzame aannemer zal voor body moeten zorgen. In 2013 opent Wijkhuis Brede School dan haar poorten voor body en soul. En dat allemaal binnen de 5 O’s. Zij biedt de buurtbewoners dan ontmoeting, ontspanning, onderwijs, ondersteuning en opvang.

De ondernemers van het Combicentrum hebben met Hemelvaart alvast de metamorfose van hun winkelcentrum feestelijk ingeluid. Middels een Wijkmanifestatie presenteerden zij zich in samenwerking met buurtverenigingen en Buurtbeheer Helmond West aan wijkbewoners en gemeentelieden. Een succesvolle onderneming die voortaan tweejaarlijks wordt herhaald. Nu is het nog wachten op grotere parkeervakken, klinkerbestrating en extra parkeerplaatsen. Liefst zonder blauwe stoeprand.

Momenteel loopt Helmond West met haar wijkontwikkeling wel een beetje voor de fanfare uit. Vooral op het gebied van volkshuisvesting. Door renovatie in de wijk ontstaat woningnood. Waar moeten de bewoners naartoe waarvan de huizen binnenkort gesloopt gaan worden? Ook zij willen graag blijven wonen in hun mooie wijk, dicht bij het centrum en straks grenzend aan het groen. Wat is het dan wrang om het grote informatiebord aan de Suurhoffstraat te zien staan. Een bord dat al meer dan een jaar doet geloven dat er nieuwe huizen zullen komen. Huurwoningen, zoals aanvankelijk beloofd. Maar helaas, daarvoor ontbreekt het geld bij woningbouwvereniging woCom. Een aannemer is nog niet gevonden. Voorlopig wordt er eerst gesloopt.

Mien fanfare

Polonaise in het Combicentrum

High ho, welkom op de wijkmanifestatie van het nieuwe Westen. Bent u op zoek naar een perfecte combi van entertainment, winkelplezier en feest? Haak dan even gezellig in bij deze jolige Combicentrum polonaise.

Eerst maar even een feestpak aantrekken. In de stijlvolle kledingzaak Bibon vinden we de nieuwste kinderkleding in de juiste maat. Trots showen de kleintjes hun Little Feet met Finger in the Nose. In ons feestpak zwieren we naar Profile Henk van Rooij op zoek naar een geschikt vervoermiddel. Henk heeft voor elke portemonnee een fiets. En dat al vier generaties lang. Met een goede fiets kunnen we de auto laten staan. Op de fiets trekken we in polonaise verder. Het haar zit nog niet goed. Geen probleem. Bij Hair-Combi laten we ons wat kleurrijke hairextensies aanmeten. Zo staan we er gekleurd op.

Voor een wijkmanifestatie moet je goed eten. Een stevige bodem wordt gelegd met visspecialiteiten van Fish ‘n Food. Gezond, gezellig, gemakkelijk én exotisch. Gaan we voor de sushi of nemen we sashimi? Vis maakt dorstig. Voorzichtig steken we de Mierloseweg over en lessen onze dorst bij Wijnhuis Helmond. Champagne, port, frisdrank, bier en wijn: voor de betere borrel moet je in het Wijnhuis zijn. Voordat de drank naar ons hoofd stijgt, prikken we nog eerst een vorkje bij Snackbar van de Hamsvoort. Friet van versgesneden aardappelen met softijsje toe. Niet echt gezond. Dus stoppen we even bij Derison voor wat groente en fruit. Smaakvolle producten voor een vitaal leven, vol bouwstoffen en vitamines. De groente smaakt wel groen. Daar hoort lekkere olie, saus of dressing bij. Die vinden we bij Boter, kaas en eieren! Een keileuke naam.

Voorzichtig steken we de Mierloseweg weer over. Een goede maaltijd sluit je af met zoetigheid en koffie. Gelukkig bevinden we ons in de buurt van ‘t Lekker Plekske van Frits van de Looveren. Die bakt de broodjes zoet. Koffie op? Geen probleem want Frits verkoopt ook High Tea. Door het grote feestmaal begint de maag lichtjes te protesteren. Met Oosterse wijsheid is dat zo verholpen. Dat treft, want in het Westen is ook het Oosten aanwezig. De producten van Reformhuis Anemoon maken ons allemaal weer happy. We voelen ons weer helemaal Jin(g) en Jan(g).

Plots barst de muziek los in het nieuwe Westen. Een bende oude bekenden is van de zangpartij. Carlos Donkers, Lieke van Duppen en Johnny Slegers zingen hun longen uit hun lijf. Wat een leuk feest. Het lijkt hier wel één groot wild West. Met stropdasschieten, rodeo en een huifkar vol met Hooizaaiers. BEM, BEM wat horen we nu? Een brassband schudt van links naar rechts, armen, benen, buiken los. Iedereen gaat uit zijn dak. Een demootje Tai Chi brengt ons weer gauw terug op aarde.

Het lijkt hier wel een grote kermis. Tijd om eens een gokje te gaan wagen. Dat doen we in The Read Shop. Daar kun je meer dan lezen alleen. Makkelijk en leuk. Lotto of Staatsloterij, het maakt ons niet meer uit. Als eindgetal nemen we Lucky 7. We versturen ook gelijk een leuke kaart want het postagentschap is in de buurt. Een lekkere geur komt ons tegemoet. Het ruikt naar camel en tabak. Die komt van Tabak Speciaalzaak Evers-Vos en Compaenen. Al 70 jaar lang een vertrouwde lucht.

We steken de Mierloseweg weer veilig over. Goedgehumeurd eindigen we onze polonaise in Café le Bonheur. Het thuishonk van de bridgeclub met gelijke naam. Dat brengt vast geluk. Tevens thuishaven van de Rotoract Club Helmond. Oud en jong ontmoet elkaar. We all benefit because they feel and do good. Een prachtig mooi café om onze polonaise te eindigen. Maar niet voordat we een bloemetje hebben gescoord bij de buren, Bloemsierkunst Aurora. We kopen daar een paar mooie bosjes bloemen om wat mensen te bedanken.

Onze dank gaat uit naar Winkeliersvereniging Combicentrum, Stichting Buurtbeheer Helmond-West, Stichting Welzijn Helmond en Stichting Vogelaar. Zij hebben het mogelijk gemaakt dat wij hier allen kunnen feesten. Buurtbewoners, winkeliers, organisaties, Hagenezen en Oranjebuurters, wat vormen we een prachtige combi. We kloppen onszelf maar eens efkens op de borst. Wij vieren graag feest en omarmen het nieuwe Westen.

Dès pas echt gezellig, nie?

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West Juni 2011 (speciale editie ter gelegenheid Wijkmanifestatie Helmond West > Polonaise in het Combicentrum

Haags hachie

Trompetgeschal klinkt voor wie het horen wil. In Helmond-West is een nieuwe naam geboren. Tracé Buitenom is omgedoopt tot Kasteelherenlaan. Dat klinkt best chique. De oude kasteelheren Arberg, Berlaer en Cortenbach zijn daar heel blij mee. Kasteelheer Ittere vindt dat ietsje minder. Maar ja, hij was dan ook geen officiële kasteelheer.

Voor de kasteelheren mogen nog wel meer namen in de wijk wijken. Om te beginnen met Helmond-West. Dat is zo’n onbeduidende naam, die kan niemand plaatsen. Wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld? Het Haagje, de Hagen, of ook Brandevoort en Mierlo-Hout?

Een nieuwe naam verzinnen, dat lijkt voor iedereen het beste. Het moet dan wel een naam zijn met internationale allure. Helmond-West telt het grootste aantal verschillende nationaliteiten in één wijk in het Helmondse. Hoewel, de concurrentie met Brandevoort is groot. Daar wonen stiekem best veel allochtonen. De Brandevoorters komen namelijk bijna allemaal uit Eindhoven of omstreken.

Toch moet ik een lans breken voor de naam ’t Haagje. Het is en blijft een Geuzennaam. Die laat je niet zo maar varen. De vloer aanvegen met Helmond-West en ’t Haagje dat mag niet zo maar gebeuren. Ook al werd de naam onlangs nog door het slijk gehaald. Volgens EénVandaag leven we in de Hagen, of vrij vertaald, het Wilde Westen. Met in het centrum een vreemde eend in de bijt. Een Chinese friteszaak waarop de hangjeugd het heeft gemunt.

New Boemerang. Die naam doet de problematiek in Helmond-West alle eer aan. Een boemerang komt net als problemen bijna altijd terug. Toch kan iedereen in Helmond-West met elkaar door één deur. In het Wilde Helmond-West wordt iedereen geduld.

De Haagse hangjeugd is net als andere jeugd in Helmond soms balorig. In Helmond-West misschien wat sneeuwbalorig. Hoe dan ook, echte Hagenezen mokken en zeuren zelden. Het maakt hen niet zoveel uit of hun wijk nu Helmond Noord, Oost, Zuid of West gaat heten. Plat of chique. Het kan ze niet echt boeien. After all, what’s in a name. Het enige dat telt, dat is hun Haagse hachie. Met zoveel nationaliteiten in de wijk zal het altijd één groot feest blijven. Daar kan een naam niets aan veranderen. Helmond-West zal altijd een volkse wijk vol fiësta blijven. Met links en rechts wat zuidelijk temperament. Dat zit de Hagenezen gewoonweg in het bloed en wordt van jong op oud doorgegeven.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West Mei 2011 > Haags hachie

Project Buiten Om (16): Meedenkgroepen

De vogeltjes zijn druk bezig met het bouwen van nieuwe nesten in onze tuin. De natuur maakt zich op voor een nieuwe lente. Ook de wijkontwikkelingsplannen in Helmond West beginnen langzaam vorm en kleur te krijgen. Ze zien steeds meer licht. Het live getwitter in de tuin overstemt vooralsnog het digitaal getwitter op internet. Voor hoelang nog? De tijd begint langzaam te dringen. Van bouwactiviteiten is echter nog geen sprake. Ligt de gemeente wel op schema? Achter de schermen wordt hard gewerkt.

Af en toe verschijnen er kleine berichten in de pers. Ook wordt de website die speciaal voor de plannen is ingericht steeds beter benut en actueel gehouden. Op website www.helmondwest.nl is onder het kopje 'Planning' een mooie animatie opgenomen die in 3 minuten vogelvlucht laat zien wat er allemaal op sprong staat in de wijk. Hier zijn ook andere berichten te vinden. Thomas Rau is aangewezen als architect van de nieuw te bouwen Wijkhuis Brede School. Hij wordt één van de smaakmakers van Helmond West.

De Meedenkgroepen beginnen langzaam vaste vorm en bezetting te krijgen. Er zijn vier Meedenkgroepen in het leven geroepen. Zelf maak ik deel uit van Meedenkgroep Goorloop – stedelijke verkeersring. Er zijn inmiddels drie bijeenkomsten geweest. De gemeente laat de plannen zien en de Meedenkgroep levert commentaar en geeft advies. Er moeten nog behoorlijk wat lastige (verkeers)knopen doorgehakt worden. Een kort verslag met belangrijke besluiten wordt na afloop van iedere Meedenkgroepvergadering op www.helmondwest.nl geplaatst.

Het gedeelte stedelijke verkeersring dat door Helmond West gaat lopen heeft sinds kort een nieuwe naam gekregen. De werknaam Tracé BuitenOm is omgedoopt tot Kasteelherenlaan, een naam met meer cachet. Daar zouden de kasteelheren Berlaer, Cortenbach en Arberg zeer blij mee zijn geweest. De drukke weg loopt ver buiten het kasteel om. De kasteelheren zouden er geen last van hebben gehad. Of de bewoners aan deze drukke weg er last van krijgen is en blijft de grote vraag.

Door toename van het verkeer zal het milieu onder druk komen te staan. Met als gevolg, grotere geluidsoverlast en grotere uitstoot CO2 en fijnstof. In het ontwerpbestemmingsplan ten behoeve van de Wijkhuis Brede School wordt niet gerept over de stedelijke verkeersring die binnen 500 meter van de school gaat lopen. Er is dus geen extra uitgebreid onderzoek gedaan naar de te verwachten milieuoverlast. Dat is een kwalijke zaak. De wijkbewoners in Helmond West krijgen veel te slikken. Hopelijk slikken ze niet alles.

Mien Kastelenweg

Van de Vorst geen kwaad

De vlaggen hangen er in top. De entreehal ruikt naar stof. Overal hangen posters aan de muur met kleurrijk uitgedoste mensen. In de stoffenhal kijkt een man met grijs haar mij grijnzend aan. “Kan ik iets voor u betekenen?” - “Ja, ik ben op zoek naar eigenaar Fons en wil alles weten over dit mooie stoffenpaleis.” Welke Fons zoekt u meneer, we hebben er drie. Ik ben Fons d’n 2e.

Fons vertelt honderduit. Over het familiebedrijf dat meer dan 40 jaar bestaat en al drie generaties lang gehuisvest zit aan de Mierloseweg. Eerst over vader Fons d’n 1e, die op de plek waar nu de babywinkel zit, een kleine textielwinkel begon. In de avonduren fungeerde de winkel als dé ontmoetingsplek in Helmond-West. Aan de gevel hing namelijk de eerste Helmondse straatlamp. Een lamp die Obragas elke avond kwam ontsteken.

Het familiebedrijf heeft in de tijd een flinke klantenkring opgebouwd en neemt een prominente plek in op markten en beurzen. Jaarlijks staan ze op de grootste markt van Nederland, Sint Joep in Sittard. In de theater- en textielwereld is het bedrijf gekend. Het bedrijf levert onder andere stof aan het TV-programma “Sterren dansen op het ijs”. Maar ook aan een beroemde Russische bodybuildster. Allemaal via mond tot mond reclame. “We hebben zelf nooit reclame hoeven maken”, zegt Fons trots.

In de regio weten vele carnavalsverenigingen het bedrijf te vinden, net als studenten van kunst- en designacademies. Goede kwaliteit-prijsverhouding, grote voorraden en maatwerk zijn het handelsmerk. In de jaren 90 zocht een klant een zalmkleurige stof. Deze was nergens verkrijgbaar. Van der Vorst ging op zoek en dook de stof op in een klein magazijn in Manchester. “Dat zijn de dingen die dit vak zo leuk maken”, aldus Fons.

Inmiddels is het bedrijf overgedragen aan dochter Manon en zoon Fons de 3e. Met eenzelfde trots als haar vader vertelt Manon over de nieuwste modetrend in stoffen: de wendepailletten. Polyester stoffen en de kleur stof worden nog altijd het meest verkocht.

Fons de 2e voorspelt dit jaar een kleurrijk Carnaval. Het valt op dat mensen steeds creatiever worden in hun kledingkeuze. Dat is mede te danken aan het Carnavalsthema van dit jaar: “We stôn ‘r gekleurd op!”

Tijd voor afscheid. Ik maak nog even een foto van Fons de 2e en zijn vrouw. Vanaf een poster achter de toonbank kijkt naamgenoot Peter van der Vorst mij met een vette knipoog aan. “Hij vond het zo leuk dat zijn familienaam op de gevel stond en wilde voor de etalage op de foto”, aldus Fons.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West Maart 2011 > Van de Vorst geen kwaad

Project Buiten Om (15): Reactie op Zienswijze

Het is rustig rondom de uitvoering van wijkontwikkelingsplannen in Helmond West. Januari heeft nog weinig nieuws gebracht. Achter de gemeentecoulissen wordt hard gewerkt. 2011 wordt een belangrijk jaar. In 2011 worden namelijk de wijzigingen van bestemmingsplannen verwacht.

Ook worden in 2011 de eerste resultaten van milieuonderzoeken verwacht. De bewoners zijn vooral benieuwd naar de onderzoeken op het gebied van luchtkwaliteit en geluidshinder.

Voorzichtige resultaten zijn geboekt rondom de compensatie voor garageboxhouders die een garagebox hebben op het bedrijvencomplex in de Berlaerstraat. Na een half jaar wachten is er eindelijk een minicontract opgesteld door de eigenaar van de garageboxen en de gemeente. Garageboxhuurders ontvangen nu bij opzegging van de huur en het inleveren van de sleutel een vergoeding van 750 euro. Het gaat om circa 80 garageboxen. Dit is ook goed nieuws voor de 18 garageboxhouders in de Itterestraat. Zij zullen naar verwachting eenzelfde compensatie ontvangen van gemeente Helmond die de garageboxen heeft overgenomen van de woCom en nu dus eigenaar is. Over de compensatie naar huurders van bedrijfspanden zijn nog geen gegevens bekend.

In een mailbericht aan de raadscommissieleden RF en MO&E heeft de belangenvereniging BUITEN(ONS)OM haar zorg uitgesproken of het bedrag (9,9 miljoen euro) dat gereserveerd is voor grondverwerving ten behoeve van het tracé BuitenOm wel afdoende zou zijn. De mail is besproken in de raadscommissievergadering Ruimtelijk Fysiek van 16 november 2010 bij agendapunt 4. Krediet afronding stedelijke ring (tracé BuitenOm). Op het door de vereniging berekende tekort van ruim 1,3 miljoen euro werd door de wethouder Verkeer en Stedelijk Beheer niet inhoudelijk ingegaan. De wethouder zegde wel toe dat het gereserveerde budget zeker niet overschreden zal worden.

De belangenvereniging BUITEN(ONS)OM heeft na lang wachten ook eindelijk een inhoudelijk antwoord gekregen op haar zienswijze die zij op 3 november 2009 heeft afgegeven aan het college B&W. Op 21 oktober 2010 vond een gesprek plaats met coördinerend wethouder Helmond West en de betrokken gemeenteambtenaren. De wethouder en de gemeenteambtenaren gaven toe dat zij zich vergist hebben in het aantal te slopen objecten (woningen, bedrijfspanden, garageboxen) ten behoeve van de realisatie van tracé BuitenOm. Door de enorme tijdsdruk is er ook geen gedetailleerde kostenberekening gemaakt voor het tracé BuitenOm. Het feit dat de voorkeur voor tracé BuitenOm boven de keuze Cortenbachtracé, door het college B&W is bepaald, nog voordat de gemeenteraad op de hoogte is gesteld, werd door de wethouder noch bevestigd noch ontkent.

De wethouder gaf na het gesprek aan dat gezien de complexiteit van het WOP Helmond West met al zijn bouwstenen in combinatie met de tijdsdruk in besluitvorming, het onvermijdelijk is gebleken dat er niet altijd zorgvuldig is omgegaan met de communicatie en de doorberekening van cijfers. Dit zou echter niet van doorslaggevende betekenis zijn geweest in de bepaling van keuzes die uiteindelijk gemaakt zijn. De belangenvereniging sprak na afloop van het gesprek de waardering uit dat er nu eindelijk door de gemeente meer inhoudelijk gereageerd is op de Zienswijze en dat de gemeente toegeeft dat er niet altijd goed gecommuniceerd is naar bewoners, raadscommissies en gemeenteraad en dat er fouten zijn gemaakt in de doorberekening van cijfers voor de beide Tracékeuzes. De vereniging betreurt het wel dat door de late reactie van de gemeente op de Zienswijze de belangenvereniging de mogelijkheid is ontnomen om zaken aan de orde te stellen binnen de gemeenteraad voorafgaand aan de besluitvorming. Mogelijk had de besluitvorming dan een andere wending genomen en beter onderbouwd kunnen worden.

Een troost is dat de activiteiten die de belangenvereniging onderneemt, gewaardeerd worden door de wijkbewoners en ook door degenen die de regie hebben bij het wijkontwikkelingsplan. Rond de jaarwisseling mocht de voorzitter van de belangenvereniging een mooi bloemstuk ontvangen van woningbouwvereniging woCom als dank voor de inzet in de wijk Helmond West. De participatie in de Meedenkgroep Openbare Ruimte werd door gemeente Helmond beloond met een vrijwilligersattentie als dank voor de inzet.

Mien out of the box

Kedeng, kedeng... tjoek, tjoek!

Nou breekt me de klomp. Ik dacht werkelijk dat Sinterklaas en Zwarte Piet al enige tijd Helmond-West verlaten hadden. Maar nu begin ik sterk te twijfelen. Regelmatig hoor ik links en rechts vreemde geluiden in de nacht. U begrijpt wel, van dat wilde geraas. Vooral in de buurt van de spoorlijn. Een vreemde gewaarwording.

Nou kan ik mij vergissen natuurlijk. Het gehoor van de mens is en blijft per slot van rekening een subjectief gegeven. Maar werkelijk waar, ik dacht recentelijk toch echt op sommige daken in de buurt van het spoor, hoefijzergekletter te horen. Waar komt dat geluid toch vandaan?

Vele media kondigden onlangs aan dat het Helmonds spoor juist stiller zou worden. Wat een toeval zou je denken. Maar schijn bedriegt. Toeval is slechts een kruising der wegen. Spoorwegen in dit geval. Of beter gezegd: stoorwegen. Dat geeft altijd herrie. Op dit moment heerst er grote onrust langs het spoor in Helmond-West. Want juist daar waar het spoor stiller moet worden, wordt straks tijdelijk oorverdovend lawaai gemaakt.

Hoe dubbel is het, dat de aanleg van raildempers zo’n tumult kan geven. In februari / maart wordt het Helmondse spoor kranig gedempt met luidruchtige mechaniek. In opdracht van de Gemeente Helmond, uitgevoerd door ProRail, als dieven in de nacht. Niemand zal het zien.

Het heeft niets te maken met pietermannen of een goedheiligman. Die zijn allang weer op retraite in Spanje. Zij hebben de economische crisis met verve overleefd. Of dat voor het stiller spoor ook gaat lukken, valt nog te betwisten. Het kost de Gemeente een behoorlijke zak (subsidie) duiten. Ach, uiteindelijk moet het Helmond-West een goede nachtrust bieden. En ja, er zullen altijd wel mensen wakker blijven liggen, ook van een stiller spoor. Daar kan geen enkel spoorwegmodel aan helpen.
Zelfs van Märklin niet.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West December 2010 > Kedeng, kedeng... tjoek, tjoek!

Project Buiten Om (14): Compensatie garageboxhouders

De uitwerking van de wijkontwikkelingsplannen in Helmond West verloopt erg traag. Na wat gesprekken met de coördinerend wethouder Helmond West en gemeenteambtenaren was er aanvankelijk hoop gecreëerd op een wat vlottere aanpak en betere communicatie van zaken. Het blijken maar weer eens harde lessen. Het geduld wordt weeral eens op de proef gesteld. En weer wordt duidelijk dat het de gemeente is die de maat bepaald.

Waar hebben we het over? Sinds 2 juni 2010 wachten zo’n 80 garageboxhouders die hun garagebox verliezen door de aanleg van de stedelijke ring op een vergoeding die is toegezegd. Vanaf het moment dat zij de huur opzeggen ontvangen zij namelijk 750 euro compensatie. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Na herhaaldelijke verzoeken om ook de daad bij het woord te voegen is er nog steeds geen regeling getroffen. De gemeente verschuilt zich achter de gemeentelijke grondaankoper die in onderhandeling zou zijn met de eigenaar van de garageboxen. Er moet eerst nog een minicontract opgesteld worden. Daar blijken meer dan 4 maanden voor nodig te zijn. Tot op heden hebben de garageboxhouders nog geen minicontract tegemoet gezien en weten zij niet wat te doen. Zij leveren hun sleutel voorlopig nog niet in en betalen vanaf het moment van huur opzeggen geen huur meer. Het wachten blijft nu op de 750 euro compensatie.

Als belangenvereniging probeer je de vinger aan de pols te houden. Tijdens een gesprek met de coördinerend wethouder en zijn gemeenteambtenaren (21-10-2010) kun je aandacht vestigen op de vertraging. De wethouder bevestigt dat het lang wachten op een regeling erg vervelend is voor gedupeerden en geeft opdracht om dit zo spoedig mogelijk op te lossen. Hoopvol wachten gedupeerden dan op het minicontract. Alleen helaas, de communicatie valt stil.

Vervolgens kun je als belangenvereniging nogmaals de zaak onder de aandacht brengen bij de gemeenteambtenaar die opdracht heeft gekregen van de wethouder om dit verder te regelen en in goede banen te leiden. De belangenvereniging stuurt een mailbericht op 3 november 2010. Dit wordt niet beantwoord. Na een herhalingsmail op 9 november komt er eindelijk antwoord. De gemeenteambtenaar is helaas door ziekte niet in de gelegenheid geweest om te antwoorden maar gaat er spoedig achteraan. Hij verwijst in de beantwoording van de mail naar een afspraak die er nu ligt tussen de grondaankoper en de eigenaar van de garageboxen. De afspraak staat gepland voor 12 november 2010. We zijn zeer benieuwd of er nu op initiatief van de gemeente uitsluitsel komt.

Gelukkig draagt de eigenaar van de garageboxen ook zorg voor de huurders. Want hij wil de zaken voor hun netjes regelen. Afwachten maar dus weer. We hebben als belangenvereniging de gemeente Helmond gevraagd om in ieder geval voor december uitsluitsel te geven hoe één en ander geregeld wordt voor de garageboxhouders. Het zou helemaal mooi zijn als dan ook het minicontract klaar is.


Mien Patience

Project autodelen

Ik moest het even twee keer lezen: Project autodelen. Wie maakt nu een project van autodelen.

Ik dacht eerst, dit is een grap van De Keyzer. Deze autodelenhandel heeft vast een trendy managementcursus gevolgd en probeert nu zijn autodelen te slijten in projectvorm. Een briljante zet van De Keyzer, vond ik. Zo wordt de autohandel uit het slop en de sloop getrokken.

Maar ik had het mis. Pas bij de tweede keer lezen had ik het door. Het gaat hier niet om losse autodelen maar om het delen van een auto. Maar hoe gaat dat dan in zijn werk? Ik probeerde mij een voorstelling te maken. Je rent met z’n vieren op een auto af en vervolgens vierendeel je hem. Dat geeft stukken. Zeker als je niet met z’n allen door eenzelfde deur kunt. Hier moest eerst een goede regeling getroffen worden.

Greenwheels noemen ze het project. Ik moest onmiddellijk aan de jaren 60 denken. Toen deelden de mensen ook vaak een auto. Kent u ze nog, de studentikoze flowerpower autootjes? Het Renaultje 4 en de Deux Chevaux? In felle kleuren en vaak behangen met roodwit geblokte gordijntjes. Ja, toen waren de auto’s behalve milieuvriendelijk ook nog eens romantisch en mensvriendelijk. Ze zaten wel een beetje krap maar ach, dat had zo z’n charme. Hoefde de kachel ook niet aan.

In Helmond-West staat nu een rode Peugeot 107 op zijn groene wielen te hunkeren naar klandizie. Het is wel even wennen, zo alleen en in de kou. Geduldig wacht hij tot iemand hem eens goed opstookt. De kou uit zijn lijf rijdt. Gelukkig is het autootje van de categorie AA. Een sportief typje, dat overigens niet toestaat dat er in hem gemorreld en geborreld wordt.

Ach, zo’n autodeelproject heeft gewoon zijn tijd nodig. Het komt allemaal goed met dit spaarzaam autootje. O ja en hij heeft ook al een troetelnaam gekregen. Ze noemen hem kortweg “Bob West”.


Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West November 2010 > Project autodelen

Project Buiten Om (13): Chronologische terugblik

Het is ruim een jaar geleden dat wijkontwikkelingsplannen in Helmond West bekend werden gemaakt.
Dit had grote impact op wijkbewoners en leidde tot oprichting van een belangenvereniging. Tijd voor een korte terugblik. Eerst een chronologische opsomming van data en feiten om inzicht te geven in acties die zijn ondernomen om de informatie rondom de wijkontwikkelingsplannen helder te krijgen.

06-07-09: Coördinerend wethouder Helmond West bezoekt onaangekondigd wooneigenaren met de mededeling dat hun huis gesloopt wordt voor de completering stedelijke binnenring
13-07-09: Informatieavond aanvankelijk voor wooneigenaren, maar na beraad, ook voor andere gedupeerden (verenigingen, ondernemers, etc…)
14-07-09: Bekendmaking Wijkontwikkelingsplannen Helmond West (WOP) aan wijkbewoners
10-08-09: Oprichting Belangenvereniging BUITEN(ONS)OM
14-08-09: Zorgbrief van BB(O)O gericht aan B&W, raadscommissie Ruimtelijk Fysiek en de pers
23-08-09: Radio-interviews met leden BB(O)O over WOP t.b.v. Brabant Nieuws (Omroep Brabant)
24-08-09: Tv-opnamen met leden BB(O)O over WOP t.b.v. Brabant Nieuws (Omroep Brabant)
30-08-09: Commissie Ruimtelijk Fysiek is verrast door plan West. Opdracht is niet goed uitgevoerd. (artikel Zondagnieuws)
02-09-09: Verwarring over aantal te slopen woningen (artikel Eindhovens Dagblad)
09-09-09: Gesprek met opbouwwerker over onrust in Helmond West met voorzitter BB(O)O
30-09-09: Gesprek bestuur BB(O)O met twee wethouders en diverse gemeenteambtenaren
08-10-09: Forumavond met fractievoorzitters m.b.t. WOP Helmond West georganiseerd door BB(O)O
10-10-09: Radio-interview Stadsradio Helmond met voorzitter BB(O)O
13-10-09: Presentatie voorlopige Zienswijze WOP Helmond West van BB(O)O in spreektijd voorafgaand aan commissievergadering Ruimtelijk Fysiek
13-10-09: Presentatie WOP Helmond West en bijbehorende raadstukken door gemeenteambtenaren aan raadscommissie Ruimtelijk Fysiek
03-11-09: Aanbieden definitieve Zienswijze WOP Helmond West van BB(O)O aan B&W en pers
10-11-09: Tv-opname met leden vertegenwoordigers BB(O)O over WOP voor Tv Kanaal Helmond
10-11-09: Brandbrief BB(O)O voorgelezen in spreektijd voorafgaand aan gecombineerde raadscommissievergadering (commissies RF / MO&E / S) over concept WOP Helmond West
01-12-09: Raadsvergadering besluitvorming WOP Helmond West. Plannen worden goedgekeurd met voorbehoud dat gedupeerden goed geïnformeerd en voldoende gecompenseerd worden.
26-01-10: Brief aan burgemeester Helmond over uitblijven inhoudelijke reactie op Zienswijze BB(O)O
28-01-10: Telefoongesprek voorzitter BB(O)O met opbouwwerker n.a.v. onrust en onduidelijkheid bewoners over uitvoering plannen WOP
29-01-10: Buiten(Ons)Om wacht tevergeefs op antwoord (artikel Eindhovens Dagblad)
01-02-10: Verzoek aan grondaankoper gemeente Helmond om aankoopprocedure op schrift te stellen
04-02-10: Brief van B&W met reactie op Zienswijze BB(O)O
24-02-10: Vergadering Klankbordgroep Helmond West met toezegging wethouder dat BB(O)O een aankoopprocedure op schrift ontvangt en dat er op verzoek van BB(O)O een informatieavond komt voor garageboxhouders en huurders bedrijfspanden
12-03-10: Officieel sloopbericht woningbouwvereniging woCom aan huurders (tevens ingangsdatum Sociaal Plan)
17-03-10: Gesprek met opbouwwerker over actieve rol voor BB(O)O binnen WOP Helmond West
26-03-10: Schriftelijke aankoopprocedure op hoofdlijnen ontvangen
02-06-10: Informatieavond afbouw stedelijke ring voor garageboxhouders en huurders bedrijfspanden. Tevens zijn uitgenodigd bewoners van de overzijde van de spoorlijn die nog niet persoonlijk geïnformeerd zijn
09-06-10: Overleg nieuwe coördinerend wethouder Helmond West en gemeenteambtenaren ter kennismaking met bestuur BB(O)O.
29-06-10: Uitnodiging aan BB(O)O voor deelname aan de Meedenkgroep Openbare Ruimte
30-06-10: Ondertekening Samenwerkingsovereenkomst Helmond West door gemeente Helmond en woningbouwvereniging woCom.
05-07-10: Toezegging afspraak coördinerend wethouder voor inhoudelijke bespreking Zienswijze B(O)O) op hoofdlijnen in september 2010.
21-07-10: Eerste bijeenkomst Meedenkgroep Openbare Ruimte

Bovenstaande activiteiten hebben wijkbewoners en leden van de belangenvereniging behoorlijk kruim en tijd gekost. Gelukkig heeft het ook resultaat opgeleverd. Netwerken zijn ontstaan en er is draagvlak gecreëerd. Scepsis ten aanzien van wijkontwikkelingsplannen én de belangenvereniging is omgebogen naar erkenning, acceptatie en waardering. Laat niet onverlet dat een aantal zaken geen goedkeuring dragen. Zoals de incorrecte en onvolledige weergave van cijfers waarop de uiteindelijke besluitvorming van wijkontwikkelingsplannen is gebaseerd.

Moeizame communicatie met de gemeente werkte vertragend en verlammend op het helder krijgen van standpunten. Onduidelijkheid rondom te slopen panden zorgde voor verwarring. De opdracht die door de gemeenteraad werd meegegeven aan het college is niet naar behoren uitgevoerd. Raadscommissies werden laat en onvolledig ingelicht waardoor beslissingen overhaast en niet goed overwogen genomen zijn. Het tijdverschil in datering en overhandiging van raadsstukken die ten grondslag liggen aan de besluitvorming bevestigd dit.

Vooralsnog handhaaft de belangenvereniging het standpunt dat completering van een stedelijke binnenring niet thuishoort in een drukke woonwijk. Zeker als mogelijke alternatieven niet of onvoldoende zijn onderzocht.

Op dit moment wordt door gemeente Helmond in diverse projectgroepen gewerkt aan de voorbereidingen op de uitvoering van de diverse bouwstenen uit het WOP. Op het gebied van communicatie en burgerparticipatie komt langzaam garen op de klos. De nieuwe website www.helmondwest.nl en de Meedenkgroepen leveren hieraan een positieve bijdrage.

Helmond West staat aan de vooravond van uitvoering van de wijkontwikkelingsplannen. Een aantal bewoners heeft al een nieuwe woning gevonden of is daarmee bezig. Nu maar hopen dat de economische crisis geen vertragende factor wordt. Met regelmaat wijzigen de bouwplannen in diverse Helmondse projecten. De wijkbewoners in Helmond West wachten met geduld de herontwikkeling af. Dat doen ze immers al jaren.

Mien

Kabouter Muts

De zomer hinkt op zijn laatste poten. De drukte in de straten neemt weer toe. De laatste vakantiegangers komen thuis. Achterstallige post wordt nageplozen. Oude krantjes worden netjes opgeborgen in een blauw plastic krat. Het papier wacht geduldig op recycling. Net als kabouter Muts. Die denkt op zijn oude dag stiekem aan een tweede leven.

Kabouter Muts staat zoals altijd op zijn vertrouwde post. Vlakbij de deur waakt hij over huis en haard. Net als al zijn medekabouters in Helmond-West. Hij mijmert wat voor zich uit en denkt er het zijne van. “Wat een poeha maken die mensen toch van vakantie. Hebben ze niets beters te doen?” Ieder jaar ziet hij de grote vakantiestoet aan zijn huis voorbij trekken. Met rode hoofden van stress vertrekken ze naar vreemde oorden. Na verloop van tijd keren ze terug met gebruinde glimlachen. “Rare snuiters”, denkt ie dan.

Kabouter Muts is heel wat jaartjes oud. Zijn huid begint al aardig te schilferen. Hij zou ook best een nieuw kleurtje kunnen gebruiken. Wie weet gaat dat op korte termijn nog wel gebeuren. In het kaboutercircuit van Helmond-West doet namelijk vreemd nieuws de ronde. Op termijn zouden vele huizen gesloopt gaan worden. En naar verluidt ook het huis waarover hijzelf waakt.

Aanvankelijk schrok Muts zich een hoedje van dit vervelende nieuws. Gelukkig stelde kabouter Kruif hem meteen gerust. “Elk nadeel heb zijn voordeel, Muts! Jouw baasie krijgt straks, vanwege de sloop, wat extra centjes mee. Dan krijg jij net als het nieuwe huis vast een nieuwe lik verf. Een tweede leven.”

Kabouter Muts was helemaal happy. Hopelijk flikte Kruif hem geen kunstje. Hij had het namelijk veel te goed naar zijn zin in Helmond-West. Hij was nog lang niet toe aan recyclen. Dat liet ie liever over aan die rare vakantiegangers die jaarlijks in het buitenland recycleden.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West September 2010 > Kabouter Muts