Het waren 23 fijne dagen (23/23)

"Sometimes it's better to travel than to arrive at your final destination" (Robert Pirsig)

Dat is wat bij mij het eerste opkomt als ik terug krijg op 23 dagen 23 dingen leren. Ik zie de cursus 23 Dingen als één grote snuffelstage. Handzame tools en toepassingen uit het walhalla van web2.0 heb ik ontmoet. Deze heb ik inmiddels deels geïntegreerd in mijn werk- en/of privéomgeving. Een aantal kende ik al en kregen door de hernieuwde kennismaking nieuw leven ingeblazen. Andere waren mij vreemd en zijn nu iets bekender geworden. Of ik ze blijf inzetten zal de toekomst uitwijzen.

Wel is duidelijk dat binnen het web2.0 de sky absoluut niet de limit is. Regelmatig zat ik tijdens oefensessies aan mijn tax qua bevattingsvermogen. Het leverde mij af en toe ook behoorlijk keuzestress op. Enerzijds heeft dat ongetwijfeld te maken met leeftijd. Een tiener of twen is vanaf zijn geboorte opgegroeid met multimedia en gewend aan snelle doorlooptijden van technische en webtoepassingen. Een veertiger heeft die bagage niet. Anderzijds ziet deze dan weer wel beter het nut en belang in van het meegaan in de tijd en zal op basis van capaciteit en adaptievermogen scherpe keuzes maken.

Wat ook bij is gebleven tijdens de cursus is de onbevangenheid en grensvervaging waarmee bepaalde waarden, normen en vanzelfsprekendheden in de samenleving te maken krijgen onder invloed van multimedia en nieuwe webtools. Als voorbeeld neem ik het in Nederland gekoesterde heilige goed 'privacy'. Het besef dat je hierin zelf een scheidslijn moet leren aanbrengen was voor mij zeer leerzaam. Het besef dat al datgene wat toevertrouwd wordt aan het internet, door menigeen vaak klakkeloos voor werkelijkheid wordt aangenomen. Het besef dat je voorafgaand aan publicatie op het internet doordrongen moet zijn van het feit dat tekst geïnterpreteerd kan worden en in vele gevallen ambigue is. Het besef dat wat je als tiener, twen, dertiger of veertiger etc... op het internet zet er in veel gevallen voor de eeuwigheid op blijft staan. Los van de relevantie en nieuwswaarde van het momentum kan het op latere leeftijd een geheel andere nieuwswaarde en betekenis hebben en in een andere context een totaal andere lading krijgen. Ik noem dat voor het gemak het historisch knip- en plak gevaar.

Nieuwe ontwikkelingen en vooruitgang zijn een groot goed en niet tegen te houden. In het Westen bevinden we ons hoog in de piramide van Maslov. De behoefte aan waardering en erkenning wordt door sociale media commercieel volledig uitgemolken in web2.0 toepassingen. Eerst mag je gratis ruiken aan al die mooie tooltjes totdat de verslaving zich van je meester maakt. Dan pas ontdek je de werkelijke identiteit achter het nieuwe tool. Juist dan ontluikt het economisch principe. Big business. De extra toeters en bellen blijken ineens geld te kosten. Ik juich dat enerzijds toe en anderzijds denk ik is dit nu wel echt een verrijking. Dat antwoord is pas te vinden zodra je de volgende schaal in de piramide van Maslov bereikt hebt, de zelfontplooiing of zelfactualisatie. Gelukkig biedt ook daarin het web2.0 leuke tools.

Tot slot een stuk evaluatie op maat voor trainers en ontwikkelaars van 23 Dingen.
- Wat waren je favoriete Dingen die je onderweg hebt leren kennen en gebruiken?
Weblog, RSS en Twitter
- Wat heeft dit leerprogramma “gedaan” met jou en met de organisatie waar je werkt?
De eigen afdeling v.w.b. webtools in beweging gebracht met hier en daar een sceptisch voorbehoud. Mij persoonlijk meer deelgenoot gemaakt van mijn afdeling. Fun gegeven. Mijn collega's beter leren kennen.
- Waren er dingen die je verrasten, als onverwacht resultaat van dit programma?
Het gemak waarmee een aantal tools toch redelijk eenvoudig ingezet kunnen worden. Weblog en Twitter bijvoorbeeld. De hoeveelheid nieuwe ontwikkelingen en toepassingen en de doorlooptijd. De voortschrijding in techniek binnen bestaande 'oude' tools.
- Wat kan er gedaan worden om 23 Dingen te verbeteren?
Meer tijd geven om dingen onder de knie te krijgen. Een les- leeswijzer vooraf meegeven. Duidelijk maken hoe je de cursus het beste kunt ingaan / aanpakken. De vele keuzes geven redelijk stress. Als je vooraf aangeeft dat je slechts enkele hoeft te bekijken en dat je er later altijd nog naar kan teruggrijpen haal je een hoop onrust weg. Beter 3 dingen echt goed aanpakken dan 10 half. Anderzijds kenmerkt de chaos die ontstaat ook juist de veranderlijkheid en het aanpassingsvermogen die deel uit moet maken van je eigen systeem, wil je bij kunnen blijven in een veranderlijke webwereld. Beter misgeschoten dan niet geschoten. Brengt mij weer terug bij de openingszin van dit weblogbericht.
"Sometimes it's better to travel than to arrive at your final destination"
Kortom: “23 Dingen was voor mij een leuke never ending ontdekkingstocht waarbij ik op een zowel relaxte als gestresste manier veel geleerd heb, zowel van mijn collega's als van web2.0 toepassingen.”

Mien Web 2.0 bevinding (9/23)

Kan nou niet bepaald zeggen dat ik me een spin in het web 2.0 voel.
Maar toch, even een diepte-interview met mezelf:

Hoe en waar zou ik mijn weblog kunnen inzetten? Intern en extern?
Intern: ik denk dat mijn lijf dat niet verdraagt. Hoewel op het toilet internetten kan ook aangenaam zijn. Zie ook: Digitaal toilet
Extern: Om informatieoverload goed te kunnen stroomlijnen en eigen ideeën ergens te bundelen kan een weblog een goede tool zijn. Als archieffunctie dient ie goed. Daarnaast kan het grote impact hebben als communicatiemiddel naar liefhebbers, lotgenoten en lanterfanters die jouw eigen bescheiden URLetje bezoeken.

Wat zou ik allemaal met RSS kunnen doen om mijn dienstverlening te verbeteren?
In ieder geval kan ik via RSS actuele informatie verzamelen op eender welk interessegebied. Zodoende blijf ik op de hoogte van zaken die er daadwerkelijk toe doen binnen privé en werk. Welliswaar selectief, want anders krijg ik een RSS-overkill.

Kan ik foto editors gebruiken voor aankondigingen?
Al voor het internettijdperk deed ik dit al. Knippen en plakken. Papieren fotoalbums en kerstkaarten ontwerpen waren de voorlopers van de foto editor. Haven't you seen this picture before?

Of zie ik dat deze toepassingen helemaal niet van nut zijn voor de bibliotheek? Vind ik het alleen voor privé-doeleinden van belang?
Zoals in de uitleg van 23 dingen al naar voren kwam zijn er multi toepassingen voor de bibliotheek te verzinnen. Privé en werk lopen in dit internet en informatietijdperk steeds vaker in elkaar over. Best of both worlds is hier van toepassing.

Wat merk ik, nu ik de eerste dingen heb leren kennen, van blogs, RSS, online fotoalbums in de wereld om me heen? Hoor ik die termen nu meer? Kijk ik met een andere blik rond op het web?
Ik sta er positiever in qua gebruik van de tools. Maar het blijft een ontdekkingstocht. Als 'late follower' zal ik niet gauw een 'early adaptor' worden. Een 'late adaptor' is meer waarschijnlijk. Verder kan ik niet ontkennen dat ik tegenwoordig internetwebsites meer afstruin naar oranje buttons en groene hartjes.

Wat zijn mijn ideeën over hoe gebruikers van de bibliotheek(site) dingen, informatie kunnen toevoegen?
Geen idee, maar eerder een wens. Gooi de boel los en laat ze meetaggen, meeloggen, meerssen en vooral meedelen. Listen to and activate your customer. Keep the customer satisfied. At home and at the library!

Last van mijn egofeeder (5/23)

De jacht op zinvolle RSS-feeds is geopend. Ik heb al heel wat oranje-rssfeedjes toegevoegd. Nu ben ik nog op zoek naar de varianten. Zo'n hartjes-feed heb ik nog niet gevonden. Ben overigens benieuwd wat er onder zo'n groen hart schuil gaat. Sweet memories?

Enfin de tijd ontbreekt om me te verdiepen in het zoeken naar interessante blogs via Bloglines (te gebruiken zonder account, wat een pré is) of Google Blogsearch(let op: na een zoekactie even de resultaten sorteren op datum) ontbreekt. Maar wat in het vat zit verzuurt niet. Nou ja vat, zeg maar gerust megavaten. Megavaten vol RSS-feeds die zwemmen in een Megaoceaan opzoek naar vaste grond. Ach, als ze de moeite waard zijn plak ik ze in mijn RSSreadertje voor latere consumptie.

Wat wel leuk is en natuurlijk onmiddelijk uitgevoerd is het inrichten van een egofeed. Op mijn eigen naam wel te verstaan. Nou die is leuk. Nu krijg ik berichten over Rob Mientjes. Maar ik vraag me meteen af: "Wie is die gast?". Wat blijkt namelijk. Ik ontvang berichten die over Rob Mientjes gaan, maar niet de Rob Mientjes die ik bedoel. Warempel het is weer mijn alterego, mijn naamgenoot uit het Westen, die mij bij alle nieuwe technologische ontwikkelingen en nieuwe internettoepassingen, steeds een stap voor is. Mijn early Rob Mientjes adaptor. Degene die mij bij Hyves, Linkedin, Weblog, Googlemail etc... steevast de alias Rob Mientjes voor mijn internetneus weggekaapt. So ... be aware of Rob Mientjes berichten. Wie is de ware Rob Mientjes? Naar welke ben je op zoek? Er zijn behoorlijk wat overeenkomsten (uitgezonderd de leeftijd, ha, ha).

I proudly present: the other Rob Mientjes

Eenvoudige nieuwslezer gevonden (4/23)

Oranje boven luidt de klok. Naarstig speur ik alle websites af naar oranje blokjes. Ze voeden mijn nieuwsgierigheid. Ik ben 'eager' op nieuws. Zowel in privé als in werkgebruik. Ik maak dus gretig gebruik van Really Simple Syndication. RSS, weer zo'n fascinerende term in het webwalhalla. In mijn associatieve gedachtengang krijg ik onmiddelijk de neiging om de term op te zoeken in DSM IV. Ik strand daar echter bij RSI. De diagnose luidt: te veel geklikt. Dat moet ophouden. Maar gelukkig is er RSS.

Al snel heb ik een RSS-reader gevonden. Dat is wel zo handig. Zeker als je de berichten opspaart. Na 5 dagen blijk ik ineens 298 berichten nog niet gelezen te hebben. Ik scan snel langs de titels in de diverse onderwerpsrubrieken. Aardige tip van mijn personal RSS-assistant die bij mij op de werkkamer zit. Ik heb ook meteen in de RSS-gaarkeuken gekeken de assitant en onmiddelijk een aantal RSS-feeds en rubrieksindeling toegevoeg aan mijn Google-reader.
Wel zo handig die rubrieken. Daarmee gooi ik in één oogopslag alvast 247 berichten weg.

Waarschijnlijk zal ik de komende tijd nog wel even stoeien met de juiste index en van wie ik wel en niet de feeds interssant genoeg vind.
Het doet me denken aan vier jaar geleden toen ik de intrede van (en mijn eerste schreden op het pad van) RSS trachtte te doorgronden. Wat me van die onderzoekstocht is bijgebleven is dat ik afhaakte door de overflow aan informatie. Maar ja. Ik ben dan ook een veelvraat zodra ik geboeid raak door nieuwe technologie, zeker op het gebied van berichtgeving. Gevaar voor verslaving loert dan.

Ben benieuwd hoever ik mijn 2e ontdekkingstocht op het gebied van Really Simple Syndication kan aanwenden op een zinvolle en verantwoorde manier.
Ik ben dan ook echt blij met m'n nieuwe nieuwslezer: klik hier

Mienweblog on air (2/23)

Nou daar is ie dan. Mienweblog. De naam die ik aanvankelijk de weblog wilde geven bestond helaas al. Dat heb je met 'late followers'. Het aanmelden bij Blogger ging makkelijk. Misschien omdat ik al wat ervaring heb met Hyves en Linkedin. Even nog gekozen voor geen toeters en bellen in de lay out. Maar wie weet, de ontdekkingstocht naar 23dingen is nog maar net begonnen. Web2.0 is voor mij nog altijd een abstract begrip. De verwarrende nomenclatuur binnen het internet maakt het er niet duidelijker op. Schrale troost is dat ik stiekum toch al meerdere internettoepassingen van 23Dingen gebruik (Hyves, Linkedin, Wikipedia, YouTube, Flickr, Picasa). Alleen RSS (eerder ooit kennis van genomen en afgezworen omdat ik door mijn eigen instellingen gespamd werd en een overload aan nieuwe en informatie over mezelf heenriep) en Twitter (instant messaging is niet mijn ding omdat ik geen professioneel of persoonlijk netwerk onderhoud) zijn nog niet aan mij besteed.

Mijn schroom ten aanzien van het maken van een weblog is door de Fontyscursus 23dingen eindelijk overwonnen. De schroom ontstond doordat ik geen keuze kon maken voor een eigen website of een eigen weblog. Ik dacht aanvankelijk dat een website beter beheersbaar is (data en domeinnaam). Het onderscheid (zoals met zoveel webtoepassingen) is in de loop van de tijd echter steeds diffuser geworden. Vandaar dat ik nu overstag ben gegaan. Het is ook wel een beetje in de lijn van: try before you die. Verwondering duwt me over de drempel.

In de bibliotheekomgeving is een weblog zinvol mits het ten dienste staat van de gebruiker.
Het is natuurlijk ook een handige tool om in contact te komen met de gebruikers. Voorwaarde is wel dat de weblog makkelijk toegankelijk moet zijn en helder van structuur. Een goede weblog kan ook dienen als PR. Mits missie en visie van zowel de weblog als de bibliotheek duidelijk worden neergezet.

Ik hoop dat lezers, schrijvers en followers inspiratie (en food for thought) vinden bij mijn weblog.

My first logje (1/23)

Welkom op Mienweblog. In het kader van de cursus 23Dingen heb ik voor het eerst een weblog gemaakt. Nieuwsgierigheid en verwondering hebben mijn drempelvrees overwonnen.
De start van de cursus door en met collega's was leuk. Hoop veel te leren. Als ik de 23 dingen zo screen dan denk ik dat deze bruikbaar zijn voor zowel professionele als persoonlijke ontwikkeling.
Ik denk dat een aantal zaken ook toepasbaar zijn binnen een bibliotheekomgeving. Vooral op het gebied van social networking, instructie, RSS en tagging is volgens mij veel winst te behalen. Het tempo waarmee nieuwe ontwikkelingen (via trends) een vaste plek vinden in de digitale wereld komt steeds hoger te liggen. Niet alles is te volgen.
Bij elke nieuwe ontwikkeling zijn de volgende vragen belangrijk: is het eenvoudig aan te leren (laagdrempelig), is het makkelijk toepasbaar (makkelijk platform), kost het weinig tijd, is het gratis toegankelijk (open access), is het relevant voor professie of privé. En de belangrijkste vraag: is de trend een blijvertje (brede acceptatie). Valkuil van nieuwe trends: verslaving.