Een, twee, drie. Vier, vijf, zes. Zeven, acht, negen. Tien, elf, twaalf. Dertien, veertien, vijftien. Zestien, zeventien, achttien, negentien, twintig. Eenentwintig, tweeëntwintig, drieëntwintig, vierentwintig, vijfentwintig. Zesentwintig. Zevenentwintig, achtentwintig, negenentwintig, dertig. Eenendertig, tweeëndertig, drieëndertig, vierendertig, vijfendertig, zesendertig, zevenendertig, achtendertig, negenendertig, veertig. Eenenveertig. Tweeënveertig, drieënveertig, vierenveertig. Vijfenveertig, zesenveertig, zevenenveertig, achtenveertig, negenenveertig, vijftig.
Eenenvijftig, tweeënvijftig, drieënvijftig. Vierenvijftig, vijfenvijftig. Zesenvijftig. Zevenenvijftig, achtenvijftig. Negenenvijftig, zestig. Eenenzestig. Tweeënzestig, drieënzestig, vierenzestig, vijfenzestig. Zesenzestig, zevenenzestig, achtenzestig, negenenzestig, zeventig. Eenenzeventig, tweeënzeventig, drieënzeventig, vierenzeventig. Vijfenzeventig. Zesenzeventig, zevenenzeventig, achtenzeventig. Negenenzeventig. Tachtig. Eenentachtig, tweeëntachtig, drieëntachtig, vierentachtig, vijfentachtig. Zesentachtig, zevenentachtig, achtentachtig, negenentachtig, negentig. Eenennegentig. Tweeënnegentig. Drieënnegentig. Vierennegentig, vijfennegentig, zesennegentig. Zevenennegentig, achtennegentig, negenennegentig, honderd.
Honderd en een, honderd en twee, honderd en drie. Honderd en vier. Honderd en vijf. Honderd en zes, honderd en zeven, honderd en acht. Honderd en negen, honderd en tien. Honderd en elf. Honderd en twaalf, honderd en dertien, honderd en veertien. Honderd en vijftien, honderd en zestien, honderd en zeventien, honderd en achttien. Honderd en negentien. Honderd en twintig.
Honderd en eenentwintig. Honderd en tweeëntwintig, honderd en drieëntwintig, honderd en vierentwintig, honderd en vijfentwintig. Honderd en zesentwintig. Honderd en zevenentwintig, honderd en achtentwintig, honderd en negenentwintig. Honderd en dertig, honderd en eenendertig. honderd en tweeëndertig, honderd en drieëndertig, honderd en vierendertig, honderd en vijfendertig, honderd en zesendertig, honderd en zevenendertig, honderd en achtendertig, honderd en negenendertig, honderd en veertig.
Honderd en eenenveertig. Honderd en tweeënveertig, honderd en drieënveertig, honderd en vierenveertig. honderd en vijfenveertig, honderd en zesenveertig, honderd en zevenenveertig, honderd en achtenveertig, honderd en negenenveertig, honderd en vijftig. Honderd en eenenvijftig, honderd en tweeënvijftig, honderd en drieënvijftig, honderd en vierenvijftig, honderd en vijfenvijftig, honderd en zesenvijftig, honderd en zevenenvijftig, honderd en achtenvijftig, honderd en negenenvijftig, honderd en zestig.
Honderd en eenenzestig, honderd en tweeënzestig, honderd en drieënzestig, honderd en vierenzestig, honderd en vijfenzestig, honderd en zevenenvijftig, honderd en
Posts tonen met het label cijfer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cijfer. Alle posts tonen
03-11-2014
18-07-2014
Vakantiepuzzel
Deur staat mijn voor de vakantie.
Aan hard vraagt hij bestemming naar mijn en klopt.
Heb dat hem ik vertel geen ik idee.
Beurs vermeld ik het jaar behoorlijk voor dat is gemak beurs erbij dit de.
Bij mij hij wat beter aankloppen de betreft kan dat buren.
Geen vakantie wil maar weten van de wijken.
Ik ben er toe aan en dat hij echt zegt nek hijgt in mijn.
Ik krijg waar antwoord dat hij vreemd opmaakt uit een hem als ik vraag.
Het wit ziet die knieën, zijn mijn aan hij.
Vandaag heb ik toeval aan het korte dat nou wil een broek.
Op al bijzonderheid is een zich dat.
Ook tussen vakantie nood en knieën verband zie ik geen witte aan.
Ik dus de uitleg vraag om vakantie.
Die spanning op knieën wie witte heeft leeft.
Geregeld vakantie heeft wie spanning op moet.
Te plausibel gaat ver maar lijkt me toch de verklaring.
Zeg ik niets kan ik er de verklaring mee en weerleg dat dan ook.
Over de alles zegt spanning de knie van doorbloeding.
Nader zal wel uitleggen het even hij me.
De vraagt een bukken om me vakantie moment te.
In en adem een slag halve te houden en draaien te de.
Ik brutaliteit overrompeld door vraag voldoe aan zijn.
Adem draai en houd slag halve ik mijn buk, in een.
Wat duidelijk later een wil de tel wordt zeggen mij vakantie.
Een mijn onder schop krijg kont ik geweldige.
De billen naar dat bloed zo acuut hard het zakt in mijn knieën.
Zie ik schiet mijn bloed en knieën overeind dat volstromen met.
Lekker voelt het best.
Nog, het sterker super voelt.
Lacht de in me gezicht mijn vakantie uit.
Toe wel je bent vakantie nu zie aan je dat.
Alleen met beamen dat ik maar rode kan knieën.
Gelijk ik moet de misschien, vakantie geven maar vreemd.
Ben toe aan ik vakantie.
Maakt mijn vakantie een blijdschap dansje voor de deur van.
Hij drukt nog hart voordat het vertrekt op hij me.
Knieën luisteren je altijd naar.
Van je ziel lichaam zijn zij de.
Ze nooit een beetje kluts rood kwijt dat altijd en houd de zorg raken ze.
6 – 3 – 5 – 4 – 1 – 2
4 – 3 – 6 – 1 – 9 – 7 – 8 – 5 – 2
8 – 4 – 3 – 5 – 2 – 6 – 1 – 7
11 – 4 – 5 – 2 – 9 – 12 – 1 – 7 – 14 – 3 – 13 – 6 – 8 – 10
7 – 4 – 2 – 3 – 6 – 11 – 8 – 5 – 10 – 1 – 9
6 – 3 – 4 – 1 – 8 – 5 – 2 – 7
9 – 14 – 10 – 13 – 12 – 6 – 8 – 1 – 11 – 7 – 5 – 2 – 3 – 4
2 – 10 – 5 – 14 – 7 – 6 – 13 – 9 – 8 – 12 – 3 – 1 – 11 – 4
3 – 9 – 2 – 7 – 6, – 8 – 5 – 4 – 1
7 – 12 – 6 – 4 – 11 – 3 – 9 – 5 – 1 – 2 – 8 – 10
3 – 5 – 7 – 2 – 6 – 4 – 1
3 – 6 – 12 – 10 – 9 – 8 – 5 – 2 – 1 – 4 – 7 – 11
3 – 1 – 4 – 7 – 2 – 6 – 5
5 – 8 – 7 – 3 – 1 – 2 – 4 – 6
5 – 7 – 3 – 1 – 2 – 6 – 4
9 – 4 – 6 – 10 – 5 – 3 – 7 – 8 – 1 – 2
8 – 10 – 12 – 14 – 1 – 11 – 5 – 6 – 13 – 7 – 2 – 9 – 3 – 4
8 – 4 – 7 – 6 – 9 – 1 – 5 – 3 – 2
7 – 2 – 5 – 8 – 3 – 6 – 1 – 4
1 – 3 – 6 – 9 – 5 – 4 – 2 – 7 – 8
4 – 7 – 3 – 8 – 10 – 9 – 11 – 6 – 1 – 12 – 5 – 2
5 – 3 – 1 – 2 – 8 – 4 – 6 – 7
5 – 8 – 7 – 3 – 11 – 10 – 1 – 4 – 2, – 6 – 9
6 – 5 – 3 – 1 – 10 – 7 – 2 – 4 – 11 – 9 – 8
3 – 7 – 6 – 5 – 2 – 8 – 1 – 4
11 – 8 – 10 – 3 – 5 – 1 – 9 – 2 – 4 – 13 – 6 – 7 – 12
5 – 1 – 2 – 7 – 11 – 4 – 8 – 3 – 6 – 9 – 10
4 – 2 – 1 – 3
2, – 3 – 1 – 5 – 4
3 – 1 – 6 – 4 – 8 – 7 – 2 – 5
7 – 4 – 2 – 8 – 10 – 3 – 1 – 9 – 6 – 5
7 – 1 – 9 – 6 – 5 – 8 – 2 – 4 – 3
8 – 4 – 5 – 6 – 2, – 7 – 9 – 3 – 1
2 – 5 – 3 – 1 – 4
3 – 9 – 5 – 6 – 2 – 7 – 8 – 4 – 10 – 1
5 – 4 – 7 – 10 – 1 – 9 – 3 – 8 – 2 – 6
5 – 2 – 4 – 1 – 3
5 – 6 – 4 – 7 – 2 – 1 – 3
2 – 11 – 4 – 5 – 13 – 6 – 14 – 9 – 3 – 7 – 1 – 12 – 8 – 15 – 10
Kun jij de puzzel oplossen? Zet de woorden dan in de goede volgorde.
Plaats de juiste versie van het verhaal als reactie onder deze column.
Degene die de puzzel het eerste oplost ontvangt een leuke prijs.
Vergeet niet je emailadres te vermelden.
Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.
Bekendmaking uitslag op 15 september 2014.
Succes en veel plezier.
Uitslag van de puzzel:
De vakantie staat voor mijn deur.
Hij klopt hard aan en vraagt naar mijn bestemming.
Ik vertel hem dat ik geen idee heb.
Voor het gemak vermeld ik erbij dat dit jaar de beurs behoorlijk beurs is.
Dat hij wat mij betreft beter bij de buren kan aankloppen.
Maar de vakantie wil van geen wijken weten.
Hij hijgt in mijn nek en zegt dat ik er echt aan toe ben.
Als ik hem vraag waar hij dat uit opmaakt krijg ik een vreemd antwoord.
Hij ziet het aan mijn knieën, die zijn wit.
Nou wil het toeval dat ik vandaag een korte broek aan heb.
Dat is op zich al een bijzonderheid.
Ik zie ook geen verband tussen witte knieën en nood aan vakantie.
Dus vraag ik de vakantie om uitleg.
Wie witte knieën heeft die leeft op spanning.
Wie spanning heeft moet geregeld op vakantie.
De verklaring lijkt plausibel maar gaat me toch te ver.
Ik weerleg dan ook de verklaring en zeg dat ik er niets mee kan.
De doorbloeding van de knie zegt alles over spanning.
Hij zal het me wel even nader uitleggen.
De vakantie vraagt me om een moment te bukken.
En de adem in te houden en een halve slag te draaien.
Overrompeld door brutaliteit voldoe ik aan zijn vraag.
Ik buk, houd mijn adem in en draai een halve slag.
Nog geen tel later wordt me duidelijk wat de vakantie mij wil zeggen.
Ik krijg een geweldige schop onder mijn kont.
Zo hard dat het bloed in mijn billen acuut naar mijn knieën zakt.
Ik schiet overeind en zie dat mijn knieën volstromen met bloed.
Het voelt best lekker.
Sterker nog, het voelt super.
De vakantie lacht me uit in mijn gezicht.
Zie je nu wel dat je toe bent aan vakantie.
Met knikkend rode knieën kan ik dat alleen maar beamen.
Heel vreemd, maar ik moet de vakantie gelijk geven.
Ik ben aan vakantie toe.
Van blijdschap maakt de vakantie een dansje voor mijn deur.
En voordat hij vertrekt drukt hij me nog op het hart.
Altijd luisteren naar je knieën.
Zij zijn de ziel van je lichaam.
Houd ze altijd een beetje rood en zorg dat ze nooit de kluts kwijt raken.
Aan hard vraagt hij bestemming naar mijn en klopt.
Heb dat hem ik vertel geen ik idee.
Beurs vermeld ik het jaar behoorlijk voor dat is gemak beurs erbij dit de.
Bij mij hij wat beter aankloppen de betreft kan dat buren.
Geen vakantie wil maar weten van de wijken.
Ik ben er toe aan en dat hij echt zegt nek hijgt in mijn.
Ik krijg waar antwoord dat hij vreemd opmaakt uit een hem als ik vraag.
Het wit ziet die knieën, zijn mijn aan hij.
Vandaag heb ik toeval aan het korte dat nou wil een broek.
Op al bijzonderheid is een zich dat.
Ook tussen vakantie nood en knieën verband zie ik geen witte aan.
Ik dus de uitleg vraag om vakantie.
Die spanning op knieën wie witte heeft leeft.
Geregeld vakantie heeft wie spanning op moet.
Te plausibel gaat ver maar lijkt me toch de verklaring.
Zeg ik niets kan ik er de verklaring mee en weerleg dat dan ook.
Over de alles zegt spanning de knie van doorbloeding.
Nader zal wel uitleggen het even hij me.
De vraagt een bukken om me vakantie moment te.
In en adem een slag halve te houden en draaien te de.
Ik brutaliteit overrompeld door vraag voldoe aan zijn.
Adem draai en houd slag halve ik mijn buk, in een.
Wat duidelijk later een wil de tel wordt zeggen mij vakantie.
Een mijn onder schop krijg kont ik geweldige.
De billen naar dat bloed zo acuut hard het zakt in mijn knieën.
Zie ik schiet mijn bloed en knieën overeind dat volstromen met.
Lekker voelt het best.
Nog, het sterker super voelt.
Lacht de in me gezicht mijn vakantie uit.
Toe wel je bent vakantie nu zie aan je dat.
Alleen met beamen dat ik maar rode kan knieën.
Gelijk ik moet de misschien, vakantie geven maar vreemd.
Ben toe aan ik vakantie.
Maakt mijn vakantie een blijdschap dansje voor de deur van.
Hij drukt nog hart voordat het vertrekt op hij me.
Knieën luisteren je altijd naar.
Van je ziel lichaam zijn zij de.
Ze nooit een beetje kluts rood kwijt dat altijd en houd de zorg raken ze.
6 – 3 – 5 – 4 – 1 – 2
4 – 3 – 6 – 1 – 9 – 7 – 8 – 5 – 2
8 – 4 – 3 – 5 – 2 – 6 – 1 – 7
11 – 4 – 5 – 2 – 9 – 12 – 1 – 7 – 14 – 3 – 13 – 6 – 8 – 10
7 – 4 – 2 – 3 – 6 – 11 – 8 – 5 – 10 – 1 – 9
6 – 3 – 4 – 1 – 8 – 5 – 2 – 7
9 – 14 – 10 – 13 – 12 – 6 – 8 – 1 – 11 – 7 – 5 – 2 – 3 – 4
2 – 10 – 5 – 14 – 7 – 6 – 13 – 9 – 8 – 12 – 3 – 1 – 11 – 4
3 – 9 – 2 – 7 – 6, – 8 – 5 – 4 – 1
7 – 12 – 6 – 4 – 11 – 3 – 9 – 5 – 1 – 2 – 8 – 10
3 – 5 – 7 – 2 – 6 – 4 – 1
3 – 6 – 12 – 10 – 9 – 8 – 5 – 2 – 1 – 4 – 7 – 11
3 – 1 – 4 – 7 – 2 – 6 – 5
5 – 8 – 7 – 3 – 1 – 2 – 4 – 6
5 – 7 – 3 – 1 – 2 – 6 – 4
9 – 4 – 6 – 10 – 5 – 3 – 7 – 8 – 1 – 2
8 – 10 – 12 – 14 – 1 – 11 – 5 – 6 – 13 – 7 – 2 – 9 – 3 – 4
8 – 4 – 7 – 6 – 9 – 1 – 5 – 3 – 2
7 – 2 – 5 – 8 – 3 – 6 – 1 – 4
1 – 3 – 6 – 9 – 5 – 4 – 2 – 7 – 8
4 – 7 – 3 – 8 – 10 – 9 – 11 – 6 – 1 – 12 – 5 – 2
5 – 3 – 1 – 2 – 8 – 4 – 6 – 7
5 – 8 – 7 – 3 – 11 – 10 – 1 – 4 – 2, – 6 – 9
6 – 5 – 3 – 1 – 10 – 7 – 2 – 4 – 11 – 9 – 8
3 – 7 – 6 – 5 – 2 – 8 – 1 – 4
11 – 8 – 10 – 3 – 5 – 1 – 9 – 2 – 4 – 13 – 6 – 7 – 12
5 – 1 – 2 – 7 – 11 – 4 – 8 – 3 – 6 – 9 – 10
4 – 2 – 1 – 3
2, – 3 – 1 – 5 – 4
3 – 1 – 6 – 4 – 8 – 7 – 2 – 5
7 – 4 – 2 – 8 – 10 – 3 – 1 – 9 – 6 – 5
7 – 1 – 9 – 6 – 5 – 8 – 2 – 4 – 3
8 – 4 – 5 – 6 – 2, – 7 – 9 – 3 – 1
2 – 5 – 3 – 1 – 4
3 – 9 – 5 – 6 – 2 – 7 – 8 – 4 – 10 – 1
5 – 4 – 7 – 10 – 1 – 9 – 3 – 8 – 2 – 6
5 – 2 – 4 – 1 – 3
5 – 6 – 4 – 7 – 2 – 1 – 3
2 – 11 – 4 – 5 – 13 – 6 – 14 – 9 – 3 – 7 – 1 – 12 – 8 – 15 – 10
Kun jij de puzzel oplossen? Zet de woorden dan in de goede volgorde.
Plaats de juiste versie van het verhaal als reactie onder deze column.
Degene die de puzzel het eerste oplost ontvangt een leuke prijs.
Vergeet niet je emailadres te vermelden.
Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.
Bekendmaking uitslag op 15 september 2014.
Succes en veel plezier.
Uitslag van de puzzel:
De vakantie staat voor mijn deur.
Hij klopt hard aan en vraagt naar mijn bestemming.
Ik vertel hem dat ik geen idee heb.
Voor het gemak vermeld ik erbij dat dit jaar de beurs behoorlijk beurs is.
Dat hij wat mij betreft beter bij de buren kan aankloppen.
Maar de vakantie wil van geen wijken weten.
Hij hijgt in mijn nek en zegt dat ik er echt aan toe ben.
Als ik hem vraag waar hij dat uit opmaakt krijg ik een vreemd antwoord.
Hij ziet het aan mijn knieën, die zijn wit.
Nou wil het toeval dat ik vandaag een korte broek aan heb.
Dat is op zich al een bijzonderheid.
Ik zie ook geen verband tussen witte knieën en nood aan vakantie.
Dus vraag ik de vakantie om uitleg.
Wie witte knieën heeft die leeft op spanning.
Wie spanning heeft moet geregeld op vakantie.
De verklaring lijkt plausibel maar gaat me toch te ver.
Ik weerleg dan ook de verklaring en zeg dat ik er niets mee kan.
De doorbloeding van de knie zegt alles over spanning.
Hij zal het me wel even nader uitleggen.
De vakantie vraagt me om een moment te bukken.
En de adem in te houden en een halve slag te draaien.
Overrompeld door brutaliteit voldoe ik aan zijn vraag.
Ik buk, houd mijn adem in en draai een halve slag.
Nog geen tel later wordt me duidelijk wat de vakantie mij wil zeggen.
Ik krijg een geweldige schop onder mijn kont.
Zo hard dat het bloed in mijn billen acuut naar mijn knieën zakt.
Ik schiet overeind en zie dat mijn knieën volstromen met bloed.
Het voelt best lekker.
Sterker nog, het voelt super.
De vakantie lacht me uit in mijn gezicht.
Zie je nu wel dat je toe bent aan vakantie.
Met knikkend rode knieën kan ik dat alleen maar beamen.
Heel vreemd, maar ik moet de vakantie gelijk geven.
Ik ben aan vakantie toe.
Van blijdschap maakt de vakantie een dansje voor mijn deur.
En voordat hij vertrekt drukt hij me nog op het hart.
Altijd luisteren naar je knieën.
Zij zijn de ziel van je lichaam.
Houd ze altijd een beetje rood en zorg dat ze nooit de kluts kwijt raken.
31-05-2003
Rookverhaal 19: Ontcijferen
1 Van de meest vervelende bijzaken van stoppen met roken is de continue stroom van cijfers die tussen je oren vliegt. Nog 1 sigaret. Vandaag rook ik er 5. Dit wordt mijn laatste pakje. Over 3 dagen stop ik. Dat kost me weer € 3.10. Ik heb in totaal 4 jaar gerookt. Ik heb nog 6 sigaretten. Het 1e weekend van april stop ik voorgoed.
Er is ook 1 reden om er spontaan weer mee verder te gaan. En dan heb ik het over diezelfde continue stroom van cijfers die tussen m’n oren vliegt, dag in, dag uit. Dat begint bij de wekker. 7.40u, nog 10 minuten. Ik was twee oren en twee ogen, één mond en één neus, kortom één gezicht. Ik meet mijn suiker. Tel 40 seconden mee, lees de uitslag, 7.3 en spuit 14 eenheden insuline. Ik smeer 4 boterhammen. Het is 8.50u ik ga naar mijn werk. Ik druk in de lift op 0, open deur 300, waarachter zich 1 fiets bevindt. Ik moet me haasten, heb nog 5 minuten voor het te laat komen. Ik loop naar Niveau 2 en groet 3 collegae.
Ik kijk in de agenda, het is vandaag 20.03.02, er zijn 4 zieken. Ik log in 02….20, wachtwoord is combinatie van 4 cijfers en 4 letters. Het volgende bestand vraagt om login 308. Om 10.00u volgt de eerste van 5 telrondes (de bibliotheek houdt momenteel gebruikersonderzoek en dan zijn statistieken wel handig). 6 mensen aan de raadpleegpc’s, 11 mensen lopen rond, 3 groepen van 3 in de groepsruimtes, 34 mensen aan de studietafels, 167 mensen achter de GIW’s (studentenwerkplek).
10.30u is er koffie. Ik heb zin in lekkers. Eerst wat geld op de chipknip zetten (uiteraard niet dagelijks, maar toch!). Ik tik mijn 4-cijferige pincode in. Ik kies nummer 112 uit de snoepautomaat. Terug op de werkplek, krijg ik een storingsmelding. Ik piep de zaalwacht op, 3107 .. 60 .. 2126 en vertel dat het kopieerapparaat error-melding 302 geeft. Ik moet 5 minuten wachten. Het probleem wordt niet 1,2,3 opgelost. Ik gebruik het medewerkerskopieerapparaat (wat een woord, maar liefst 25 letters!). Die werkt op nummercode 1.2.3.4.5.
Etenstijd, 12.00u, ik loop naar de mensa in 100 grote stappen en haal 75 keer diep adem. De lucht in onze 3 voetbalvelden grote bieb is namelijk echt niet te harden. Het keuzemenu is 2-ledig. Ik acht het 9 van de 10 keer uitgesloten dat 11 over 12 het keuzemenu 2-ledig blijft. Ik kies de overgebleven optie. Menu 1. In de middag neem ik wat teksten door. Wat paradoxaal, ik ontcijfer een tekst met letters!!! Wars van al het gecijfer houd ik mijn ogen dicht als ik om 17.30u naar huis fiets.
Ik wordt bijna omvergereden door een 504. Thuisgekomen strijk ik neer voor de TV. Niks op 1,2,3,4,5,6,7 etc. Zelfs RAI-Uno stelt teleur. Teletekstpagina 101 dan maar. Ik ontcijfer mezelf en strijk letterlijk neer op frisgewassen lakens. Ik ben uitgeteld, zie geen schaap meer voor ogen.
’s Nachts droom ik 1984 in de vorm van chocolade letters en van de film ‘Drowning by numbers’.
Rookmien
"Rookverhalen" een compilatie van hersenspinsels opgehoest tijdens het stoppen met roken in de herfst van 2001. Oftewel verhalen van een jonge dichter bij trekdrop en kaarslicht.
Er is ook 1 reden om er spontaan weer mee verder te gaan. En dan heb ik het over diezelfde continue stroom van cijfers die tussen m’n oren vliegt, dag in, dag uit. Dat begint bij de wekker. 7.40u, nog 10 minuten. Ik was twee oren en twee ogen, één mond en één neus, kortom één gezicht. Ik meet mijn suiker. Tel 40 seconden mee, lees de uitslag, 7.3 en spuit 14 eenheden insuline. Ik smeer 4 boterhammen. Het is 8.50u ik ga naar mijn werk. Ik druk in de lift op 0, open deur 300, waarachter zich 1 fiets bevindt. Ik moet me haasten, heb nog 5 minuten voor het te laat komen. Ik loop naar Niveau 2 en groet 3 collegae.
Ik kijk in de agenda, het is vandaag 20.03.02, er zijn 4 zieken. Ik log in 02….20, wachtwoord is combinatie van 4 cijfers en 4 letters. Het volgende bestand vraagt om login 308. Om 10.00u volgt de eerste van 5 telrondes (de bibliotheek houdt momenteel gebruikersonderzoek en dan zijn statistieken wel handig). 6 mensen aan de raadpleegpc’s, 11 mensen lopen rond, 3 groepen van 3 in de groepsruimtes, 34 mensen aan de studietafels, 167 mensen achter de GIW’s (studentenwerkplek).
10.30u is er koffie. Ik heb zin in lekkers. Eerst wat geld op de chipknip zetten (uiteraard niet dagelijks, maar toch!). Ik tik mijn 4-cijferige pincode in. Ik kies nummer 112 uit de snoepautomaat. Terug op de werkplek, krijg ik een storingsmelding. Ik piep de zaalwacht op, 3107 .. 60 .. 2126 en vertel dat het kopieerapparaat error-melding 302 geeft. Ik moet 5 minuten wachten. Het probleem wordt niet 1,2,3 opgelost. Ik gebruik het medewerkerskopieerapparaat (wat een woord, maar liefst 25 letters!). Die werkt op nummercode 1.2.3.4.5.
Etenstijd, 12.00u, ik loop naar de mensa in 100 grote stappen en haal 75 keer diep adem. De lucht in onze 3 voetbalvelden grote bieb is namelijk echt niet te harden. Het keuzemenu is 2-ledig. Ik acht het 9 van de 10 keer uitgesloten dat 11 over 12 het keuzemenu 2-ledig blijft. Ik kies de overgebleven optie. Menu 1. In de middag neem ik wat teksten door. Wat paradoxaal, ik ontcijfer een tekst met letters!!! Wars van al het gecijfer houd ik mijn ogen dicht als ik om 17.30u naar huis fiets.
Ik wordt bijna omvergereden door een 504. Thuisgekomen strijk ik neer voor de TV. Niks op 1,2,3,4,5,6,7 etc. Zelfs RAI-Uno stelt teleur. Teletekstpagina 101 dan maar. Ik ontcijfer mezelf en strijk letterlijk neer op frisgewassen lakens. Ik ben uitgeteld, zie geen schaap meer voor ogen.
’s Nachts droom ik 1984 in de vorm van chocolade letters en van de film ‘Drowning by numbers’.
Rookmien
"Rookverhalen" een compilatie van hersenspinsels opgehoest tijdens het stoppen met roken in de herfst van 2001. Oftewel verhalen van een jonge dichter bij trekdrop en kaarslicht.
Abonneren op:
Posts (Atom)