Gelukkig heb ik op dit moment geen last meer van voetballen. Een mannenkwaal, ik weet het. Het schuurt, het jeukt en soms, soms doet het pijn. Het begint aan de onderkant. De eerste signalen voel je ergens bij en in je onderbuik. Althans dat denk je. Als man. Voor sommige mannen meteen een reden tot paniek. Ik niet. Ik raak niet zo snel in paniek. En zeker niet voor voetballen. Niet meer. Maar het is wel een lange leerschool geweest. Het heeft me veel moeite gekost om de juiste remedie en behandeling te vinden.
Ik zeg het eerlijk, en echte mannen onder ons, jullie weten er ongetwijfeld van, dat kan haast niet anders, het last hebben van voetballen, dat is niet niks. In het begin, toen ik nog maar pas last had van voetballen heb ik eerst een voetbaldokter geraadpleegd. Dat was wel even een zoektocht. Het stikt in Nederland namelijk van de voetbaldokters. Daar kom je pas achter als je er last van begint te krijgen, van voetballen, maar dat even ter zijde.
Ik heb heel wat kwakzalvers geraadpleegd. Met de nadruk op kwak. Ze konden er niets mee, met mijn voetballen. De meesten waren wel verbaast dat ik zoveel eeltvorming had. Gelukkig waren ze over een ding eensgezind, ze sloten allemaal uit dat het eventueel te maken had met eelt op mijn ziel. Eelt op mijn ziel had niets te maken met de eelt op mijn voetballen? Nou, daar was ik zelf ook al achtergekomen. Jammer van de kostbare consulten.
Eén dokter wist me echter toch de weg te wijzen. Een lamme goedzak van een dokter. Ja, ze bestaan. En ik hoefde niets te betalen voor zijn consult. Top. En het mooiste van al. Ik kon zelf (handmatig) voorzien in de benodigde medicatie. Deze voetbaldokter wees me op een vreemde afwijking onder aan mijn voetbalzak. Daar puilde een heel klein teentje uit. En verrek, in de spiegel van de behandelkamer zag ik het nu ook. Een heel klein teentje, met een scherp nageltje nota bene, puilde uit mijn voetbalzak. Ik begreep nu ook het schrijnend gevoel veel beter. De kriebel, de jeuk en ja zelfs de pijn. Het schuurde enorm, dat scherpe nageltje.
De oplossing had de voetbaldokter ook. Het eerste waar ik zelf aan dacht was knippen. Maar dat zou ik never nooit niet toestaan. Mijn voetballen waren me veel te dierbaar. Daar zat zowat mijn complete ego in. En van dat ego mocht echt niets afgeknipt. Herkent u het mannen? Maar de dokter kwam met een veel beter idee. Hij sprak voor mij de volgende verlossende woorden.
'Zalven meneer, met heel veel kwak. En dan komt het vanzelf goed. Als er één ding is waar voetbalzakken niet tegen kunnen dan is het zalven. Ik zal u ook vertellen waarom. Voetbalzakken zijn over het algemeen wat bot. Ja echt. De meeste zijn regelrechte botterikken. Ze houden absoluut niet van scherpe randjes. En al helemaal niet van zalven. Dat vinden ze zo'n gemelk. Begrijpt u. Ik gebruik voor de beste remedie dan ook het principe van homeopathie. Eerst de kwaal verergeren en dan volgt de oplossing vanzelf. Dus zeg ik. Zalven die handel, met heel veel kwak. En ik verzeker u. Het scherpe randje valt binnen twee dagen van uw nagel af. Het kleine teentje zal zich daarna ongetwijfeld snel terugtrekken. Is dat niet zo, dan moet u nog even terugkomen.'
Het advies volgde ik onmiddellijk op. Daarna heb ik geen last meer gehad van voetballen. Afkloppen. Wat de voetbaldokter voorspelde kwam uit. En nee, ik ga u niet vertellen hoe hij heet. Of nou vooruit dan, een hint. Hij is familie van Jan Zwartkruis. Nooit van gehoord? Zanger van de Carnavalskraker 'Nederland, die heeft de bal' (gezongen samen met André van Duin) en tevens opvolger van bondscoaches George Knobbel en Ernst Happel.
Posts tonen met het label kwakzalver. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kwakzalver. Alle posts tonen
22-11-2016
03-08-2008
Uierzalf
Ik word er helemaal simpel van. Al die zalfjes die ons opgedrongen worden door de cosmedici van de moderne wereld. Zou er niet een zalfje bestaan om die simpelheid weg te nemen. Een soort simpelzalf. Weer eens wat anders dan rimpelcrème en uierzalf.
Voor elk lichaamsdeel, voor elk orgaan, voor elke spier, zenuw, vezel en cel bestaat wel een smeerseltje. Tegen ziekte, pijn, jeuk en ander lichamelijk of psychisch ongemak. Voor goede gezondheid, uiterlijke schoonheid, algehele blijheid en betere (sport) prestaties.
Ik geef het onmiddellijk toe, ik ben ook een gebruiker. Maar ik wordt wel een beetje (d)wars van alle bijverschijnselen die bij mij spontaan ontluiken bij het lezen van de bijsluiter.
De bijsluiter die vaak leest als een niet bevredigend kasteelromannetje waarin middeleeuwse kwakzalvers en zielknijpers een aanslag doen op mijn goedgelovigheid en waar geen einde aan komt. Nee, de kloof tussen mij en de cosmedici wordt steeds groter. Gelukkig is er nog altijd uierzalf om de kloof te dichten. Uierzalf het pre-cosmedicale wonder van de 20ste eeuw.
“Uierzalf is een vochtbestendige zalf met veel toepassingsmogelijkheden. Uierzalf heeft een verzorgende, verzachtende en ontsmettende werking. De zalf kan preventief, als bescherming tegen weersinvloeden en medicinaal, tegen een ruwe huid, worden toegepast. Naast de traditionele zalf, is er een minder tot niet vettige variant: uiercrème, die een meer cosmetische toepassing kent.” Aldus Wiki van Dale.
Uierzalf heeft zijn naam gekregen van het feit dat het oorspronkelijk bij koeien op de uiers werd aangebracht. Dit verhielp dan de huidirritatie van de koe bij het overvloedig gemolken worden. Tegenwoordig vindt uierzalf veel aftrek bij wielrenners. Zij gebruiken de zalf om eventuele huidproblemen te voorkomen. Het betreft dan huidproblemen die kunnen ontstaan waar de huid langs de kleding schuurt in de buurt van het zadel.
Uierzalf kent veel toepassingen. Zo is recentelijk uierzalf ontdekt in poedervorm. Ook wel bekend onder de term snuifzalf. Het wordt voornamelijk gebruikt in hogere Dance sferen en werkt preventief tegen uitputting. Enige bijwerking kent dit product wel. Bij verkeerd toepassen (lees: oraal snuiven) treedt hevige neusverkoudheid op die in het uiterste geval kan leiden tot uitholling van neusvleugels. Alarmeer in voorkomende gevallen onmiddellijk de piloot van het dichtstbijzijnde vliegtuig.
Mocht je het vliegtuig missen dan kun je altijd nog aanmeren op een met uierzalf ingesmeerde boot. Ja, ja, ook de botenwereld heeft recentelijk de cosmedicale wonderen van uierzalf ontdekt. Als compensatie voor anti fouling. En nee, ik neem u niet in de maling. Naar aanleiding van een berichtje in het Compromis Kompas en later in de Waterkampioen, heb ik mijn boot niet in de anti fouling gezet, maar haar weelderige vormen zachtjes bestreken met uierzalf. En zie het resultaat: Zelfs aan het eind van het seizoen wist zij nog elegant het water, zonder hinder van enige baardgroei, te doorklieven.
Ook in de dierenwereld is uierzalf een alom geprezen middel. Zo las ik de volgende blogsnede op barfplaats.nl: “Wat vinden jullie van uierzalf? Ik gebruik het nogal eens bij ons meisje als haar huid van de pootjes geïrriteerd is. Kan dit zonder problemen of toch maar beter iets anders? Het verzacht wel”. Met als reactie: “Er is niks mis met uierzalf. Wij smeren de pootjes van de honden er mee in als het heel hard vriest”.
Bert Haanstra zou zo trots zijn als een gezalfde pauw. Bert heeft ons onomstotelijk getoond dat mensen lijken op dieren en zie hier het bewijs.
Tot slot wil ik jullie niet de toepassing van uierzalf in de wondere wereld van de tattoo niet onthouden. Uierzalf als tattoopassing zorgt ervoor dat een tattoo niet uitdroogt en voorkomt korstvorming en kleurverlies. Eureka roepen de tattoomasters, want pleisterspray en folie zijn voortaan overbodig. Klachten over ontstoken tepelkloven, neusvleugelpiercings en andere ongein worden voortaan getackeld door de alom geprezen uierzalf … het post-cosmedicale wonder van de 21ste eeuw.
Mien Uierzalf
Voor elk lichaamsdeel, voor elk orgaan, voor elke spier, zenuw, vezel en cel bestaat wel een smeerseltje. Tegen ziekte, pijn, jeuk en ander lichamelijk of psychisch ongemak. Voor goede gezondheid, uiterlijke schoonheid, algehele blijheid en betere (sport) prestaties.
Ik geef het onmiddellijk toe, ik ben ook een gebruiker. Maar ik wordt wel een beetje (d)wars van alle bijverschijnselen die bij mij spontaan ontluiken bij het lezen van de bijsluiter.
De bijsluiter die vaak leest als een niet bevredigend kasteelromannetje waarin middeleeuwse kwakzalvers en zielknijpers een aanslag doen op mijn goedgelovigheid en waar geen einde aan komt. Nee, de kloof tussen mij en de cosmedici wordt steeds groter. Gelukkig is er nog altijd uierzalf om de kloof te dichten. Uierzalf het pre-cosmedicale wonder van de 20ste eeuw.
“Uierzalf is een vochtbestendige zalf met veel toepassingsmogelijkheden. Uierzalf heeft een verzorgende, verzachtende en ontsmettende werking. De zalf kan preventief, als bescherming tegen weersinvloeden en medicinaal, tegen een ruwe huid, worden toegepast. Naast de traditionele zalf, is er een minder tot niet vettige variant: uiercrème, die een meer cosmetische toepassing kent.” Aldus Wiki van Dale.
Uierzalf heeft zijn naam gekregen van het feit dat het oorspronkelijk bij koeien op de uiers werd aangebracht. Dit verhielp dan de huidirritatie van de koe bij het overvloedig gemolken worden. Tegenwoordig vindt uierzalf veel aftrek bij wielrenners. Zij gebruiken de zalf om eventuele huidproblemen te voorkomen. Het betreft dan huidproblemen die kunnen ontstaan waar de huid langs de kleding schuurt in de buurt van het zadel.
Uierzalf kent veel toepassingen. Zo is recentelijk uierzalf ontdekt in poedervorm. Ook wel bekend onder de term snuifzalf. Het wordt voornamelijk gebruikt in hogere Dance sferen en werkt preventief tegen uitputting. Enige bijwerking kent dit product wel. Bij verkeerd toepassen (lees: oraal snuiven) treedt hevige neusverkoudheid op die in het uiterste geval kan leiden tot uitholling van neusvleugels. Alarmeer in voorkomende gevallen onmiddellijk de piloot van het dichtstbijzijnde vliegtuig.
Mocht je het vliegtuig missen dan kun je altijd nog aanmeren op een met uierzalf ingesmeerde boot. Ja, ja, ook de botenwereld heeft recentelijk de cosmedicale wonderen van uierzalf ontdekt. Als compensatie voor anti fouling. En nee, ik neem u niet in de maling. Naar aanleiding van een berichtje in het Compromis Kompas en later in de Waterkampioen, heb ik mijn boot niet in de anti fouling gezet, maar haar weelderige vormen zachtjes bestreken met uierzalf. En zie het resultaat: Zelfs aan het eind van het seizoen wist zij nog elegant het water, zonder hinder van enige baardgroei, te doorklieven.
Ook in de dierenwereld is uierzalf een alom geprezen middel. Zo las ik de volgende blogsnede op barfplaats.nl: “Wat vinden jullie van uierzalf? Ik gebruik het nogal eens bij ons meisje als haar huid van de pootjes geïrriteerd is. Kan dit zonder problemen of toch maar beter iets anders? Het verzacht wel”. Met als reactie: “Er is niks mis met uierzalf. Wij smeren de pootjes van de honden er mee in als het heel hard vriest”.
Bert Haanstra zou zo trots zijn als een gezalfde pauw. Bert heeft ons onomstotelijk getoond dat mensen lijken op dieren en zie hier het bewijs.
Tot slot wil ik jullie niet de toepassing van uierzalf in de wondere wereld van de tattoo niet onthouden. Uierzalf als tattoopassing zorgt ervoor dat een tattoo niet uitdroogt en voorkomt korstvorming en kleurverlies. Eureka roepen de tattoomasters, want pleisterspray en folie zijn voortaan overbodig. Klachten over ontstoken tepelkloven, neusvleugelpiercings en andere ongein worden voortaan getackeld door de alom geprezen uierzalf … het post-cosmedicale wonder van de 21ste eeuw.
Mien Uierzalf
Abonneren op:
Posts (Atom)