Beet. De grote kerstmuts van de kerstman past in zijn geheel over pa Haas. One size fits all. Zoals hazen meestal doen in nood, blijft pa stokstijf zitten. Zijn naam is niet voor niets Haas. Hij kan maar aan een ding denken. Einde onderzoek. Hij kan zijn onderzoeksgegevens zo snel niet meer veiligstellen. Wammes en Wommes zijn in geen woonkamer, wegen of velden te bekennen. Ze hebben hun hazensnor gedrukt. Angsthazen zijn het. Pa Haas niet. Zijn stokstijfpose is slechts een pose. Eigenlijk is hij een verschrikkelijk wilde haas. Eentje om voor uit te kijken. Maar dat weet de kerstman niet. Nog niet.
'Ha, ha, hebbes!', roept ma Engelhaar. 'Gaan we hem koken, bakken of frituren?'
'Ik stel voor om hem eerst het vel over de oren te trekken, niet?'
'Goed plan, kerstman.'
Zodra de kerstman pa Haas in zijn kerstmuts naar zich toetrekt gebeurt het meest onwaarschijnlijke. Haas laat een scheet en kerstman valt acuut flauw. Zo ook ma Engelhaar. Als een konijn gaat haas er vandoor. Niet dat het verschil uitmaakt. Alleen de sprongen zijn wat kleiner. Haas huppelt wat onhandig. In het leger aangekomen brengt hij snel verslag uit. Wommes en Wammes verwerken alles in de computer. In Excel, in min tien graden Celcius deo, want god, wat is het koud. Waarom eigenlijk niet in Word? Dan heb je meteen een goede tekst. Omdat er ook gerekend moet worden. In formules. Kookformules? Nee, rekenformules. De eindsom komt er zo aan. Wat was ook alweer de onderzoeksvraag? O ja, bewegingen rondom de kerstboom- en kerststal.
De uitslag. In een maand tijd is de kerstboom evenredig met de kerststal dagelijks zo'n twaalf keer bezocht door twee kinderen, een moeder en een vader. 31 x 12 x 4 = heel veel. Meer dan vorig jaar. Minder dan twee jaar geleden. Het soort bezoeken is daarentegen anders, zo blijkt, dan vorige jaren. Uit bewondering neemt nog steeds het grootste aantal treffers in. Maar uit honger, dit jaar veel kerstkransjes in de boom, is het aantal bezoeken danig toegenomen. En nog een heel bijzondere ontmoeting. Een vreemde gast met de moeder des huizes. Nou ja, vreemde gast, iedereen kent de kerstman wel, toch? Dat is voor het eerst. Althans dat Wommes, Wammes en pa Haas weten. Je weet natuurlijk nooit wat er onopgemerkt stiekem gebeurd. Wammes, Wommes en pa Haas hebben onder de kerstboom ook wel eens een tukkie gedaan.
Enfin. Volgens jaar opnieuw onderzoek. Misschien is er dan wel sprake van een nieuwe geboorte. Een tweeling in de kribbe van pakweg drie maanden oud. Dat zou wat zijn? Met kleine kerstmutsjes op uiteraard. Ma Haas is al aan het breien. Eind goed al goed, zogezegd. Ook dit jaar is de familie Haas vrijgesteld van familie Engelhaars kerstdis. Zijn zij even lucky dat zij vega zijn en zijn gebleven. De Kerstman kan zijn arrenslee weer pakken en zijn broek optrekken. Hij is hier ook weer klaar. Kan weer back to the North. Tot volgend jaar dan maar weer. Zalig Pasen Kerstman.
Posts tonen met het label kerststal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kerststal. Alle posts tonen
30-12-2017
28-12-2017
Zalig Pasen Kerstman (3)
Ma Engelhaar gilt het uit. Zo'n gigantisch orgasme heeft ze nog nooit meegemaakt. Zelfs niet bij pa. De kerstman schrikt er van. Ook pa Haas kan niet zeggen dat hij dit ooit heeft meegemaakt. Ongehoord. Hij houdt zich stevig vast aan de stam van de kerstboom waaronder hij schuilt. Maar hij doet dat veel te ruw. De kerstballen in de boom en de kaarsjes van de kerstverlichting zwaaien gevaarlijk op en neer. De kerstman ziet het ook. Liggend op de bank, onderop, duwt hij ma Engelhaar snel van zich af. De piek dreigt uit de boom te vallen en net op tijd glijdt hij van de bank. De piek schiet uit de boom rakelings naast zijn kerstmuts en blijft in het hoofdkussen van de bank zitten. Het scheelde niet veel of de kerstman was gekeeld door een vlijmscherpe glazen piek uit de kerstboom. Een ding is zeker, dat had zeker de krant gehaald. Ma Engelhaar snapt niet goed wat er aan de hand is. Zij komt nog bij van het mega-orgasme dat haar lichaam en hoofd volledig in de ban houdt. Ze trilt nog na.
'What the fuck, is dit?', roept kerstman luid.
Geen taal voor een kerstman denkt pa Haas en schiet snel weg onder de boom. De kerstman stevent in zijn bloterik, met slechts zijn kerstmuts op en laarzen aan, naar de kerstboom en inspecteert wat de boom heeft doen bewegen. Maar er is niets te zien. Pa Haas heeft zich snel verstopt achter de kerststal en hoopt dat baardmans hem niet ziet.
'Wat heeft er nu voor gezorgd dat die kerstboom uit zijn slof geschoten heeft? Met een piek nota bene. Nog nooit zo'n agressieve kerstboom meegemaakt.'
Ma Engelhaar is intussen bij zinnen en staat de kerstman bij.
'In een kerststal, daar hoort toch geen haas te zitten, wel?'
Pa Haas voelt nattigheid. Snel neemt hij de benen, poten en oren en maakt dat ie verdwijnt. Een konijn zou er jaloers van worden. Hans Kazan ook. Zo hebben de haas en het konijn met kerstmis toch nog iets gemeen. Gevoel voor verdwijnen.
'Shit, daar gaat de haas. Snel geef me jouw muts.'
Gelukkig is de kerstman meester in de improvisatie. Snel gooit hij zijn muts richting pa Haas. Het is dan geen hoge hoed en de kerstman geen goochelaar, pa Haas vermoedt wat er gaat gebeuren.
'What the fuck, is dit?', roept kerstman luid.
Geen taal voor een kerstman denkt pa Haas en schiet snel weg onder de boom. De kerstman stevent in zijn bloterik, met slechts zijn kerstmuts op en laarzen aan, naar de kerstboom en inspecteert wat de boom heeft doen bewegen. Maar er is niets te zien. Pa Haas heeft zich snel verstopt achter de kerststal en hoopt dat baardmans hem niet ziet.
'Wat heeft er nu voor gezorgd dat die kerstboom uit zijn slof geschoten heeft? Met een piek nota bene. Nog nooit zo'n agressieve kerstboom meegemaakt.'
Ma Engelhaar is intussen bij zinnen en staat de kerstman bij.
'In een kerststal, daar hoort toch geen haas te zitten, wel?'
Pa Haas voelt nattigheid. Snel neemt hij de benen, poten en oren en maakt dat ie verdwijnt. Een konijn zou er jaloers van worden. Hans Kazan ook. Zo hebben de haas en het konijn met kerstmis toch nog iets gemeen. Gevoel voor verdwijnen.
'Shit, daar gaat de haas. Snel geef me jouw muts.'
Gelukkig is de kerstman meester in de improvisatie. Snel gooit hij zijn muts richting pa Haas. Het is dan geen hoge hoed en de kerstman geen goochelaar, pa Haas vermoedt wat er gaat gebeuren.
26-12-2017
Zalig Pasen Kerstman (2)
De kerstman treedt binnen. Het is al donker en de familie Engelhaar ligt al even te bed. De ene helft met zorgen over welke cadeautjes ze gaan krijgen en de andere met zorgen of het einde van de maand wel gehaald wordt, qua budget. Kortom, er wordt die kerstnacht slecht geslapen. Vol spanning kloppen vijf harten. Vijf? Ja, moeder en zusje zijn nog niet in beeld geweest, maar ze bestaan echt. Ze bibberen iets minder hard dan pa en de broertjes, maar toch, het geeft evengoed veel stress.
De kerstman streelt over zijn baard. Wommes trekt zijn oren in. Komt die kleine dikzak nu richting kerstboom gelopen? En wat draagt ie daar op zijn rug? Een lijk? Nee! Hij gooit het lijk hard op de grond. Uit de zak rollen allemaal cadeautjes. Bijna wil Wommes tevoorschijn springen. Zijn de cadeautjes voor hem? Nee, natuurlijk niet. De gedachte alleen al geeft Wommes wel een warm gevoel. En verdrietig tegelijk. Ze krijgen nooit niets in het leger. Ja, worteltjes. Voor de afwisseling met kerst, hele kleine. In zoet geweld. Smaakt best lekker. Maar het grootste feest is en blijft natuurlijk de worteltaart. Mmm ... Die is voor tweede kerstdag. Mjammie.
Waar moest ie nu ook alweer op letten, Wommes? O ja, natuurlijk, de beweging rondom de kerststal en -boom. De dikke kerstman heeft wel iets met de boom, maar niet met de stal. Die keurt hij nauwelijks een blik waardig. De zondaar. Ligt daar niet een heilig geest in? Moet ie die dan niet groeten, al is het maar uit respect? Zo dom is Wommes toch blijkbaar niet. Hij heeft altijd goed opgelet bij de catechismus. Die was altijd vroeg in de morgen, het eerste uur op de Mariakonijnenbasisschool. De rest kon hij dan niet meer volgen. Ja een half uurtje rekenen kon hij nog net bevatten. Optellen. Wel zo handig. Zeker bij het aantal bewegingen rondom de kerstboom en -stal bij de familie Engelhaar.
Zijn broer Wammes wil er dan altijd nog een goed verhaal bij. Liefst gestoeld op filosofie. Maar daar kan Wommes niets mee. Wat moet hij in hemelsnaam vertellen bij hetgeen hij nu ziet. De kerstman kleedt zich uit. Wat doet ie nu? Hoe valt dit te rijmen? Daar gaat de huiskamerdeur opnieuw open. De kerstman is intussen helemaal bloot op de bank gaan liggen. Geen gezicht. Alleen zijn muts heeft ie opgehouden. Voor de herkenning? Daar staat mams in de deuropening. In een dun vuurrood negligé. Nee! Dit gaat hier niet gebeuren. Wommes slaat zijn beide lange oren over zijn ogen. Dit wil hij niet zien. Hij kruipt langzaam naar achteren en vlucht door het vluchtgat,linea recta richting leger. Het is de beurt aan pa Haas. Maar niet nadat Wommes uitvoerig verslag heeft uitgebracht.
Pa leunt tegen de kerstboom en hoort de geluiden in de woonkamer aan. Wat een amateurs denkt hij onwillekeurig. Die geven nooit vaak van dattum, dat mag duidelijk zijn. Hij hoort de vrouw des huizens kreunen en mompelen. Het kreunen snapt pa Haas, het mompelen niet. Het lijkt zelfs op zeuren. Wie zeurt er nu bij zo'n happening? En wat doen ze er lang over. Hij was allang klaar geweest. De kerstman neemt blijkbaar de tijd. Totdat ...
De kerstman streelt over zijn baard. Wommes trekt zijn oren in. Komt die kleine dikzak nu richting kerstboom gelopen? En wat draagt ie daar op zijn rug? Een lijk? Nee! Hij gooit het lijk hard op de grond. Uit de zak rollen allemaal cadeautjes. Bijna wil Wommes tevoorschijn springen. Zijn de cadeautjes voor hem? Nee, natuurlijk niet. De gedachte alleen al geeft Wommes wel een warm gevoel. En verdrietig tegelijk. Ze krijgen nooit niets in het leger. Ja, worteltjes. Voor de afwisseling met kerst, hele kleine. In zoet geweld. Smaakt best lekker. Maar het grootste feest is en blijft natuurlijk de worteltaart. Mmm ... Die is voor tweede kerstdag. Mjammie.
Waar moest ie nu ook alweer op letten, Wommes? O ja, natuurlijk, de beweging rondom de kerststal en -boom. De dikke kerstman heeft wel iets met de boom, maar niet met de stal. Die keurt hij nauwelijks een blik waardig. De zondaar. Ligt daar niet een heilig geest in? Moet ie die dan niet groeten, al is het maar uit respect? Zo dom is Wommes toch blijkbaar niet. Hij heeft altijd goed opgelet bij de catechismus. Die was altijd vroeg in de morgen, het eerste uur op de Mariakonijnenbasisschool. De rest kon hij dan niet meer volgen. Ja een half uurtje rekenen kon hij nog net bevatten. Optellen. Wel zo handig. Zeker bij het aantal bewegingen rondom de kerstboom en -stal bij de familie Engelhaar.
Zijn broer Wammes wil er dan altijd nog een goed verhaal bij. Liefst gestoeld op filosofie. Maar daar kan Wommes niets mee. Wat moet hij in hemelsnaam vertellen bij hetgeen hij nu ziet. De kerstman kleedt zich uit. Wat doet ie nu? Hoe valt dit te rijmen? Daar gaat de huiskamerdeur opnieuw open. De kerstman is intussen helemaal bloot op de bank gaan liggen. Geen gezicht. Alleen zijn muts heeft ie opgehouden. Voor de herkenning? Daar staat mams in de deuropening. In een dun vuurrood negligé. Nee! Dit gaat hier niet gebeuren. Wommes slaat zijn beide lange oren over zijn ogen. Dit wil hij niet zien. Hij kruipt langzaam naar achteren en vlucht door het vluchtgat,linea recta richting leger. Het is de beurt aan pa Haas. Maar niet nadat Wommes uitvoerig verslag heeft uitgebracht.
Pa leunt tegen de kerstboom en hoort de geluiden in de woonkamer aan. Wat een amateurs denkt hij onwillekeurig. Die geven nooit vaak van dattum, dat mag duidelijk zijn. Hij hoort de vrouw des huizens kreunen en mompelen. Het kreunen snapt pa Haas, het mompelen niet. Het lijkt zelfs op zeuren. Wie zeurt er nu bij zo'n happening? En wat doen ze er lang over. Hij was allang klaar geweest. De kerstman neemt blijkbaar de tijd. Totdat ...
21-12-2017
Zalig Pasen Kerstman (1)
Met jaloerse blik zit een kleine haas onder de kerstboom van familie Engelhaar. Hij zit verstopt achter de kerststal. Waarom krijgt die boom en stal toch zoveel aandacht? Hij begrijpt er niets van. Zodra de huiskamerdeur open gaat is de eerste weg die de bezoeker of huisgenoot aflegt een wandeling naar boom en stal. Al dagen observeert Wammes deze merkwaardige boom- en stalgang. Gelukkig is hij zelf nog niet ondekt. Hij weet telkens weer op tijd weg te duiken achter de in rotspapier verpakte, gestapelde kerstbaldozen. Een keer is hij bijna betrapt. Door het kleinste lid van familie Engelhaar, kleine Joris van vier. Het korte oogcontact tussen Wammes en Joris is er een van verbazing en onschuld. Wammes in freeze-stand en Joris in de war. Kerstmis en een haas, iets klopt er niet? Gelukkig is kleine Joris kort van geheugen en snel afgeleid. De aanlokkelijke schittering van een glinsterende kerstbal in de ogen van Joris, redt Wammes. 'Nijn, nijn', denkt Joris nog, wetend dat er iets niet klopt. De kerstbal lacht hem toe. Een vrolijk menneke is het toch. Gelukkig heeft hij niet langer besef van haas.
Voorlopig heeft Wammes genoeg gezien en keert terug naar zijn eigen habitat, de wei van boer Harmsen. Een prachtige wei gelegen tegen een bosrand in de buurt van Harfsen. In de sneeuw volgt hij zijn eigen pootafdruk, de kortste weg naar het leger. Hij wil zo snel mogelijk verslag uitbrengen. Vanochtend zes bezoeken aan boom en kerststal. Dat zijn er twee meer dan gisteren. Hij is benieuwd wat pa daarvan vindt. Zal hij het weer optekenen in het grote boek? En wat zal pa dan zeggen? 'Goed gedaan Wammes!' Zijn broer Wommes is nu aan de beurt. Vroeg of laat zullen alle onderzoeksgegevens leiden tot een eindconclusie. Op zijn laatst op eindjaarsdag. De deadline van dit bewonderingswaardige onderzoek. Zolang ze maar niet ontdekt worden, familie Haas, want dan loopt het onderzoek gevaar. God weet wat er dan gebeurt? Wammes van vier is een wijze haas, maar mankeert helaas nog het bevattingsvermogen, de ratio, om oorzaak en gevolg te duiden. In het leger valt nog het een en ander te leren.
Wommes mag op pad. Weliswaar ouder dan Wammes, maar wel minder slim. Wommes weet het. Gelukkig heeft hij daar verder geen last van. Hij is meer iemand van uitvoering dan van visie. Inzicht laat hij liever over aan Wammes, zijn filosofisch broertje van vier. Op aanraden volgt hij wel hetzelfde potenspoor. Ook Wommes houdt van de kortste weg. Even kijken of de coast in de huiskamer clear is. Yes. Snel positie innemen onder de boom achter de in rotspapier verpakte kerstbaldozen en dan geduldig afwachten. Daar gaat de huiskamerdeur open. Wie komt daar binnen?
Voorlopig heeft Wammes genoeg gezien en keert terug naar zijn eigen habitat, de wei van boer Harmsen. Een prachtige wei gelegen tegen een bosrand in de buurt van Harfsen. In de sneeuw volgt hij zijn eigen pootafdruk, de kortste weg naar het leger. Hij wil zo snel mogelijk verslag uitbrengen. Vanochtend zes bezoeken aan boom en kerststal. Dat zijn er twee meer dan gisteren. Hij is benieuwd wat pa daarvan vindt. Zal hij het weer optekenen in het grote boek? En wat zal pa dan zeggen? 'Goed gedaan Wammes!' Zijn broer Wommes is nu aan de beurt. Vroeg of laat zullen alle onderzoeksgegevens leiden tot een eindconclusie. Op zijn laatst op eindjaarsdag. De deadline van dit bewonderingswaardige onderzoek. Zolang ze maar niet ontdekt worden, familie Haas, want dan loopt het onderzoek gevaar. God weet wat er dan gebeurt? Wammes van vier is een wijze haas, maar mankeert helaas nog het bevattingsvermogen, de ratio, om oorzaak en gevolg te duiden. In het leger valt nog het een en ander te leren.
Wommes mag op pad. Weliswaar ouder dan Wammes, maar wel minder slim. Wommes weet het. Gelukkig heeft hij daar verder geen last van. Hij is meer iemand van uitvoering dan van visie. Inzicht laat hij liever over aan Wammes, zijn filosofisch broertje van vier. Op aanraden volgt hij wel hetzelfde potenspoor. Ook Wommes houdt van de kortste weg. Even kijken of de coast in de huiskamer clear is. Yes. Snel positie innemen onder de boom achter de in rotspapier verpakte kerstbaldozen en dan geduldig afwachten. Daar gaat de huiskamerdeur open. Wie komt daar binnen?
31-12-2015
120 Woorden December 2015
120 Woorden (120W) is een website gerund door vrijwilligers waarop ik kleine stukjes van exact 120 woorden plaats. Meestal aan de hand van opgelegde themawoorden.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Bedelen (01-12-2015) (Themawoord: Beeld)
Bedelen of bedelen. Het is een kwestie van klemtoon leggen. Je kunt bedelen met en om aandacht. Een voorbeeld. Bedelt Giel Beelen om of met aandacht? Een ander voorbeeld. Bedeelt Giel Beelen met of om aandacht. Een laatste voorbeeld. Behoort Giel Beelen tot de bedelenden, de bedeelden of de bedelenden?
Denk even in beelden. Beeldend dus. Waar kom je dan uit? Bij belendende beelden? Die kans zit er dik in. Bedelen of bedelen, het ene vloeit voort uit het andere. Of vloeit het andere allemaal voort uit het ene? Verwarrend hoor.
Als mensen bedelen, bedelen ze de ander met mededelingen dat ze verlegen zitten om bedeling. Ik neem bedelaars altijd bij de arm. Met arme bedelaars heb ik een band.
Tekstinvoer (02-12-2015)
Heeft u nog iets in te voeren?
Wat dacht u van woorden?
Op papier of in gedachten?
Beide!
Moeilijke of makkelijke?
Beide!
Dure of goedkope?
Beide!
Legt u ze dan maar eens op tafel.
Allemaal?
Allemaal.
Vooruit dan.
Oef, dat wordt flink tellen. De woorden in gedachten ontbreken. Kunt u die nog even opschrijven?
Daar vraagt u wat. Dat gaat wel even duren.
Ik heb de tijd.
Twee dagen later liggen er dertig A4'tjes op de grenstafel. Een complete dichtbundel. De rekening is snel gemaakt.
Dat is dan drieduizend euro.
Drieduizend?
Drieduizend. De moeilijke en dure woorden kosten vijf euro. De makkelijke en goedkope een euro. Per woord uiteraard.
Kan ik het overmaken?
Contant betalen graag.
Wit?
Zwart mag ook.
Beeld in tranen (04-12-2015) (Themawoord: Beeld)
Het bloed spat van de hamer af. De beitel klieft diepe groeven. Op het hoofd staat zweet. Mouwen worden opgestroopt. Het hoofd geeft niet mee. Rimpels verschijnen zichtbaar in het zachte marmer. Blauw- en roze-aderig laat het materiaal zich niet kisten. Het geeft nauwelijks krimp.
De kunstenaar schreeuwt het uit. Weerbarstig wil het beeld zich niet vrijgeven. Er wordt geknokt en gevochten. Een grote worsteling. Wat in het hoofd zit wil er maar niet uitkomen. De buste bolt vol verlangen onder het uitdrukkingsloze gezicht.
Heel, heel langzaam tekenen gelaatstrekken zich af. Het beeld huilt zacht. Met een zachte doek wordt het verdriet wat weggepoetst. Een traan rolt diep het decolleté in. Op zoek naar troost. Hamer en beitel blijven binnenkomen.
Duimpjes meer of minder (07-12-2015) (Themawoord: Afgang)
We tellen een januari 2016. Een rustig begin van het nieuwe jaar. De balans kan worden opgemaakt. Zestig miljoen euro’s de lucht in. Vijf miljoen minder dan vorig jaar. Een prettige afgang. Veel siervuurwerk, minder geknal. Favoriet zijn nog steeds de gillende keukenmeiden.
Dat geldt ook voor Jingle bells van Bing en de Sound of Music van Julie. Het grootste verlangen in 2015 bleef een witte kerst. Idem dito de voornemens en voorspellingen voor 2016, stoppen met roken en weer beginnen. Afvallen en weer aankomen.
Op Facebook kunnen we straks kiezen voor duimpjes meer of minder. Omhoog of omlaag. Naast goedkeuring nu ook afkeuring. De wereld in balans. Wel zo handig voor de zeven duimlozen, drie minder dan vorig jaar.
Afgaan als een ... (07-12-2015) (Themawoord: Afgang)
Het is winter. Hij weet wat dat betekent. Een paar maanden in de schuur of het hok in. Op zich niet zo’n probleem. Er zijn meer lotgenoten die eventjes geparkeerd staan. Niet zo belangrijk als hem natuurlijk. Hij zorgt immers voor groei, is broodnodig en onmisbaar. Een belangrijke voorwaarde om de winter goed te overleven.
Maar toch beklaagt hij zich. De afgang na de herfst had beter en zorgvuldiger gekund. Op zijn minst even een doekje om zijn schouder en over de buik. Gewoon om wat glans te bewaren. De sproeigaatjes even doorprikken kan ook geen kwaad. Zorgt voor een betere doorspoeling in de lente, wanneer hij weer nodig is. Voorlopig geen water, maar gevleugelde overwinteraars in buik en slurf.
Afgang verklaard (08-12-2015) (Themawoord: Afgang)
De man stond aan het eind van de dijk en zag toe hoe schippers op enige afstand hun goederen losten. De afdaling over de loopbrug verliep telkenmale voorspoedig. Gelukkig maar, de gang over het pad stond synoniem voor einde en heengaan, kortom de dood. Niet iedereen kon zwemmen. Niet iedereen was even moedig om tot redding over te gaan. Een man overboord was overkomelijk en inwisselbaar.
Van schrik liep menigeen na het eerste lossen naar het kleine huisje en aanschouwde met grote vreze het product van zijne stoelgang. Met de mond vol tanden vaak, vanwege een beschamende mislukking. Het losbranden van een vuurwapen viel erbij in het niet. Met de kanonslag uit de broek ging het daarna wel stukken beter.
Lettertransformatie (09-12-2015) (Themawoord: Afgang)
De man had veel moeite om aan de opdracht te voldoen. Hoe kon hij in hemelsnaam deelnemen? Hij was niet eens officieel lid van de club. Ondanks het feit dat hij al een flink aantal columns had gepubliceerd op de website. Maar deze opdracht, dit verplichtte themawoord was hem toch echt te moeilijk.
Als hij nu eens ophield om fonetisch te denken en te schrijven. Zou dat wellicht kunnen helpen? Wacht. Hij had een veel beter idee. Hij zou een machine fabriceren die zijn euvel kon verhelpen. Een machine die automatisch zijn nauwelijks uitspreekbare letter transformeerde in de juiste. Het werkte noh niet helemaal hoed. De man uit Hent stelde de machine bij. En voilà, weer een flinke afgang voorkomen.
Spanningzoeker (15-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Het was erg donker in de volksbuurt. De lichten waren nog niet aan, maar het zou niet lang meer duren. Een late haan kraaide ergens in de middle of nowhere. Duiven koerden in de achtertuintjes. Er heerste een vreemde sfeer. Een prima setting voor een horrorfilm.
Wie niet bekend was in de volksbuurt zou er op dat moment niets willen zoeken. Behalve de spanningzoeker. Voor hem was dit de perfecte setting. Een beetje langs de huizen lopen. Verdacht, half gebukt, en dan ineens opspringen, vlak voor een verlicht raam. De handen omhoog gestoken.
De mensen aan tafel onder de tafellamp, schrokken zich meestal een hoedje. De spanningzoeker wist dat. Hij rekende erop. Hij trok dan altijd zijn beste zondagse gezicht.
De band loopt leeg (15-12-2015) (Themawoord: Spanning)
De band loopt leeg. Alweer. En hij is met geen enkele pomp meer op te blazen. Taai is het leer. De solutie is op. Vindt in deze tijd nog maar eens goede bandleden. Hoe geamputeerd een band kan raken? Het is al vaker voorgekomen. Fleetwood Mac, Crosby, Stills and Nash. Pardon, Crosby Stills, Nash and Young. Crosby, Stills, Nash, Young and Dylan, Creedence Clearwater Revival, Rolling Stones… de bandenspanning liep er regelmatig van op. Knalde uiteen. Met geen solutie meer te lijmen. Nu maar duimen dat de coverbands bij elkaar blijven. Stel je voor dat die leeglopen? Dan is het publiek zo vertrokken. Die banden mogen niet doorgesneden. Never nooit niet. Houdt het publiek op de juiste bandenspanning. En publique.
Ballonvrees (17-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Bleu blies Bollejan zijn ballon in de juiste proportie. Totdat de ballon aan zijn vingers opraakte en bijna uit zijn hand schoot. Amper kon hij de ballon nog vasthouden. In zijn linkse duim en wijsvinger begon de kramp reeds toe te slaan. Om hulp kon hij niet roepen. In een dovencentrum heeft dat weinig zin.
Zwaaien, ja zwaaien, dat moest ie doen. Met zijn rechtse hand kneep hij de in bijna kramp geschoten duim en wijsvinger flink aan. De ballon mocht niet ontsnappen. De doven zouden zich een hoedje schrikken. Stel je voor dat de ballon in hun gezicht zou schieten? De spanning was van het gezicht van Bollejan af te lezen en van de ballon. Toch maar leeg laten?
Meneer Spanning (17-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Meneer Spanning voelde zich wat slapjes en besloot voor de zekerheid even naar de dokter te gaan. Spanning, niet echt sterk van gestel, zat bibberend in de wachtkamer. Hij was nog lang niet aan de beurt. Met de minuut werd meneer Spanning meer en meer zenuwachtig. Hij kreeg het afwisselend koud en warm. Dat ging niet goed. Zijn buurvrouw had het snel in de gaten. Ze zag hoe meneer Spanning zich enorm opwond.
‘Gaat het wel goed meneer?’
‘Nou, ik heb me wel eens beter gevoeld.’
‘Hoe komt dat zo?’
‘Ik heb last van mijn stekker.’
‘Van uw stekker?’
‘Ja en de stroom is er ook nog eens af.’
‘Oei, dat is vervelend.’
‘Ja, dat vindt mijn vrouw nu ook!’
Er staat een kameel op de gang (19-12-2015)
Na veel moeite heb ik een groene boom in mijn woonkamer geplant. Die staat nu hartstikke vol. De ballen en de slingers passen er amper in. En ik heb iets vergeten. Shit de lampjes. Ik haal alle ballen en slingers weer uit de boom. Een lichtnet volstaat niet. Twee is ook nog erg armoedig. Bij drie ben ik pas tevreden. Ballen en slingers er weer in. Engelenhaar? Nee, dit jaar niet. Kerststal? Jazeker. Er komt een neefje en nichtje op bezoek. Alleen daarom al is het feest. Ik knip wat takken weg en plaats de stal. Ik pak iedereen uit. Jozef, Maria, de os en ezel, een handvol schaapjes, drie koningen, drie herders. Maar waar laat ik nou de kameel?
Vechtershart (21-12-2015) (Themawoord: Ontlading)
Mijn vechtershart wil zich ontladen. Het liefkoost, huilt en vecht, vanaf de vroege morgen tot de late avond. Zelfs tot diep in de nacht. De liefkozing is nog het moeilijkst. Die zit verstopt dicht onder de huid. Het hart pinkt traantjes weg en vecht zich stapel om het verdriet binnenhuids en binnenskamers te houden. Het bloed dat protesteert. Dat is te zien in bloeddoorlopen ogen, die waterig in de oogkas staan, overlopend van zoete zoute tranen. Waar laat ik mijn verdriet, waar laat ik mijn pijn? Mijn hart slaat tweehonderd slagen per minuut, weet met zichzelf geen blijf. Het slaat van binnen lomp om zich heen. Mijn vechtershart wil geen oorlog met zichzelf. Wil slechts ontlading van liefde, stil verdriet.
Serieus verzoek (22-12-2015)
Een serieus verzoek klinkt ernstig. Niets is minder waar. Als ik u vertel dat het een vertaling betreft van het Engelse serious request dan vallen zaken op hun plek. Op de eerste plaats een verwijzing naar 3FM dat in samenwerking met het Rode Kruis aan ons een oproep doet om kinderen in oorlogsgebieden vooruit te helpen. Door donaties in alle mogelijke vormen. Materieel en in gedachten. Ook gedachten komen binnen. Denk aan Zen. Dat serieus niet altijd bloedernstig hoeft te zijn laten de drie DJ’s, gasten en publiek in en rondom het Glazen Huis in Heerlen duidelijk zien. De uitbundige sfeer en gemeenschapszin bundelen kracht en gevoel. Keep them going! Niet op een, op twee, maar op alle plekken. Doneer!
Uit dag ING (24-12-2015)
De titel verknipt? Inderdaad. Zo ook een dag uit het leven van ING. Een uitdaging? Ik dacht het niet. Een dag als geen ander. En daardoor juist bijzonder. Less is more. In de beperking toont zich de meester. Maar geldt dat ook voor bankiers?
In zekere zin wel. Wie op de kleintjes let wordt immers rijk. Dat geldt overigens zowel voor je kinderen als voor je geld. De vraag is wat het meest verrijkt? Ik weet het antwoord wel. Money and children make the world go round. Not?
Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de kindjes. Hoewel Dagobert Duck daar waarschijnlijk een ander beeld bij heeft. Verder valt er weinig te melden over een dag ING. Over en uit.
Motto 120 Woorden: Er wordt veel te veel geschreven en daardoor veel te weinig gelezen. Weg met de breedsprakigheid. 120 woorden is precies genoeg.
Bedelen (01-12-2015) (Themawoord: Beeld)
Bedelen of bedelen. Het is een kwestie van klemtoon leggen. Je kunt bedelen met en om aandacht. Een voorbeeld. Bedelt Giel Beelen om of met aandacht? Een ander voorbeeld. Bedeelt Giel Beelen met of om aandacht. Een laatste voorbeeld. Behoort Giel Beelen tot de bedelenden, de bedeelden of de bedelenden?
Denk even in beelden. Beeldend dus. Waar kom je dan uit? Bij belendende beelden? Die kans zit er dik in. Bedelen of bedelen, het ene vloeit voort uit het andere. Of vloeit het andere allemaal voort uit het ene? Verwarrend hoor.
Als mensen bedelen, bedelen ze de ander met mededelingen dat ze verlegen zitten om bedeling. Ik neem bedelaars altijd bij de arm. Met arme bedelaars heb ik een band.
Tekstinvoer (02-12-2015)
Heeft u nog iets in te voeren?
Wat dacht u van woorden?
Op papier of in gedachten?
Beide!
Moeilijke of makkelijke?
Beide!
Dure of goedkope?
Beide!
Legt u ze dan maar eens op tafel.
Allemaal?
Allemaal.
Vooruit dan.
Oef, dat wordt flink tellen. De woorden in gedachten ontbreken. Kunt u die nog even opschrijven?
Daar vraagt u wat. Dat gaat wel even duren.
Ik heb de tijd.
Twee dagen later liggen er dertig A4'tjes op de grenstafel. Een complete dichtbundel. De rekening is snel gemaakt.
Dat is dan drieduizend euro.
Drieduizend?
Drieduizend. De moeilijke en dure woorden kosten vijf euro. De makkelijke en goedkope een euro. Per woord uiteraard.
Kan ik het overmaken?
Contant betalen graag.
Wit?
Zwart mag ook.
Beeld in tranen (04-12-2015) (Themawoord: Beeld)
Het bloed spat van de hamer af. De beitel klieft diepe groeven. Op het hoofd staat zweet. Mouwen worden opgestroopt. Het hoofd geeft niet mee. Rimpels verschijnen zichtbaar in het zachte marmer. Blauw- en roze-aderig laat het materiaal zich niet kisten. Het geeft nauwelijks krimp.
De kunstenaar schreeuwt het uit. Weerbarstig wil het beeld zich niet vrijgeven. Er wordt geknokt en gevochten. Een grote worsteling. Wat in het hoofd zit wil er maar niet uitkomen. De buste bolt vol verlangen onder het uitdrukkingsloze gezicht.
Heel, heel langzaam tekenen gelaatstrekken zich af. Het beeld huilt zacht. Met een zachte doek wordt het verdriet wat weggepoetst. Een traan rolt diep het decolleté in. Op zoek naar troost. Hamer en beitel blijven binnenkomen.
Duimpjes meer of minder (07-12-2015) (Themawoord: Afgang)
We tellen een januari 2016. Een rustig begin van het nieuwe jaar. De balans kan worden opgemaakt. Zestig miljoen euro’s de lucht in. Vijf miljoen minder dan vorig jaar. Een prettige afgang. Veel siervuurwerk, minder geknal. Favoriet zijn nog steeds de gillende keukenmeiden.
Dat geldt ook voor Jingle bells van Bing en de Sound of Music van Julie. Het grootste verlangen in 2015 bleef een witte kerst. Idem dito de voornemens en voorspellingen voor 2016, stoppen met roken en weer beginnen. Afvallen en weer aankomen.
Op Facebook kunnen we straks kiezen voor duimpjes meer of minder. Omhoog of omlaag. Naast goedkeuring nu ook afkeuring. De wereld in balans. Wel zo handig voor de zeven duimlozen, drie minder dan vorig jaar.
Afgaan als een ... (07-12-2015) (Themawoord: Afgang)
Het is winter. Hij weet wat dat betekent. Een paar maanden in de schuur of het hok in. Op zich niet zo’n probleem. Er zijn meer lotgenoten die eventjes geparkeerd staan. Niet zo belangrijk als hem natuurlijk. Hij zorgt immers voor groei, is broodnodig en onmisbaar. Een belangrijke voorwaarde om de winter goed te overleven.
Maar toch beklaagt hij zich. De afgang na de herfst had beter en zorgvuldiger gekund. Op zijn minst even een doekje om zijn schouder en over de buik. Gewoon om wat glans te bewaren. De sproeigaatjes even doorprikken kan ook geen kwaad. Zorgt voor een betere doorspoeling in de lente, wanneer hij weer nodig is. Voorlopig geen water, maar gevleugelde overwinteraars in buik en slurf.
Afgang verklaard (08-12-2015) (Themawoord: Afgang)
De man stond aan het eind van de dijk en zag toe hoe schippers op enige afstand hun goederen losten. De afdaling over de loopbrug verliep telkenmale voorspoedig. Gelukkig maar, de gang over het pad stond synoniem voor einde en heengaan, kortom de dood. Niet iedereen kon zwemmen. Niet iedereen was even moedig om tot redding over te gaan. Een man overboord was overkomelijk en inwisselbaar.
Van schrik liep menigeen na het eerste lossen naar het kleine huisje en aanschouwde met grote vreze het product van zijne stoelgang. Met de mond vol tanden vaak, vanwege een beschamende mislukking. Het losbranden van een vuurwapen viel erbij in het niet. Met de kanonslag uit de broek ging het daarna wel stukken beter.
Lettertransformatie (09-12-2015) (Themawoord: Afgang)
De man had veel moeite om aan de opdracht te voldoen. Hoe kon hij in hemelsnaam deelnemen? Hij was niet eens officieel lid van de club. Ondanks het feit dat hij al een flink aantal columns had gepubliceerd op de website. Maar deze opdracht, dit verplichtte themawoord was hem toch echt te moeilijk.
Als hij nu eens ophield om fonetisch te denken en te schrijven. Zou dat wellicht kunnen helpen? Wacht. Hij had een veel beter idee. Hij zou een machine fabriceren die zijn euvel kon verhelpen. Een machine die automatisch zijn nauwelijks uitspreekbare letter transformeerde in de juiste. Het werkte noh niet helemaal hoed. De man uit Hent stelde de machine bij. En voilà, weer een flinke afgang voorkomen.
Spanningzoeker (15-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Het was erg donker in de volksbuurt. De lichten waren nog niet aan, maar het zou niet lang meer duren. Een late haan kraaide ergens in de middle of nowhere. Duiven koerden in de achtertuintjes. Er heerste een vreemde sfeer. Een prima setting voor een horrorfilm.
Wie niet bekend was in de volksbuurt zou er op dat moment niets willen zoeken. Behalve de spanningzoeker. Voor hem was dit de perfecte setting. Een beetje langs de huizen lopen. Verdacht, half gebukt, en dan ineens opspringen, vlak voor een verlicht raam. De handen omhoog gestoken.
De mensen aan tafel onder de tafellamp, schrokken zich meestal een hoedje. De spanningzoeker wist dat. Hij rekende erop. Hij trok dan altijd zijn beste zondagse gezicht.
De band loopt leeg (15-12-2015) (Themawoord: Spanning)
De band loopt leeg. Alweer. En hij is met geen enkele pomp meer op te blazen. Taai is het leer. De solutie is op. Vindt in deze tijd nog maar eens goede bandleden. Hoe geamputeerd een band kan raken? Het is al vaker voorgekomen. Fleetwood Mac, Crosby, Stills and Nash. Pardon, Crosby Stills, Nash and Young. Crosby, Stills, Nash, Young and Dylan, Creedence Clearwater Revival, Rolling Stones… de bandenspanning liep er regelmatig van op. Knalde uiteen. Met geen solutie meer te lijmen. Nu maar duimen dat de coverbands bij elkaar blijven. Stel je voor dat die leeglopen? Dan is het publiek zo vertrokken. Die banden mogen niet doorgesneden. Never nooit niet. Houdt het publiek op de juiste bandenspanning. En publique.
Ballonvrees (17-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Bleu blies Bollejan zijn ballon in de juiste proportie. Totdat de ballon aan zijn vingers opraakte en bijna uit zijn hand schoot. Amper kon hij de ballon nog vasthouden. In zijn linkse duim en wijsvinger begon de kramp reeds toe te slaan. Om hulp kon hij niet roepen. In een dovencentrum heeft dat weinig zin.
Zwaaien, ja zwaaien, dat moest ie doen. Met zijn rechtse hand kneep hij de in bijna kramp geschoten duim en wijsvinger flink aan. De ballon mocht niet ontsnappen. De doven zouden zich een hoedje schrikken. Stel je voor dat de ballon in hun gezicht zou schieten? De spanning was van het gezicht van Bollejan af te lezen en van de ballon. Toch maar leeg laten?
Meneer Spanning (17-12-2015) (Themawoord: Spanning)
Meneer Spanning voelde zich wat slapjes en besloot voor de zekerheid even naar de dokter te gaan. Spanning, niet echt sterk van gestel, zat bibberend in de wachtkamer. Hij was nog lang niet aan de beurt. Met de minuut werd meneer Spanning meer en meer zenuwachtig. Hij kreeg het afwisselend koud en warm. Dat ging niet goed. Zijn buurvrouw had het snel in de gaten. Ze zag hoe meneer Spanning zich enorm opwond.
‘Gaat het wel goed meneer?’
‘Nou, ik heb me wel eens beter gevoeld.’
‘Hoe komt dat zo?’
‘Ik heb last van mijn stekker.’
‘Van uw stekker?’
‘Ja en de stroom is er ook nog eens af.’
‘Oei, dat is vervelend.’
‘Ja, dat vindt mijn vrouw nu ook!’
Er staat een kameel op de gang (19-12-2015)
Na veel moeite heb ik een groene boom in mijn woonkamer geplant. Die staat nu hartstikke vol. De ballen en de slingers passen er amper in. En ik heb iets vergeten. Shit de lampjes. Ik haal alle ballen en slingers weer uit de boom. Een lichtnet volstaat niet. Twee is ook nog erg armoedig. Bij drie ben ik pas tevreden. Ballen en slingers er weer in. Engelenhaar? Nee, dit jaar niet. Kerststal? Jazeker. Er komt een neefje en nichtje op bezoek. Alleen daarom al is het feest. Ik knip wat takken weg en plaats de stal. Ik pak iedereen uit. Jozef, Maria, de os en ezel, een handvol schaapjes, drie koningen, drie herders. Maar waar laat ik nou de kameel?
Vechtershart (21-12-2015) (Themawoord: Ontlading)
Mijn vechtershart wil zich ontladen. Het liefkoost, huilt en vecht, vanaf de vroege morgen tot de late avond. Zelfs tot diep in de nacht. De liefkozing is nog het moeilijkst. Die zit verstopt dicht onder de huid. Het hart pinkt traantjes weg en vecht zich stapel om het verdriet binnenhuids en binnenskamers te houden. Het bloed dat protesteert. Dat is te zien in bloeddoorlopen ogen, die waterig in de oogkas staan, overlopend van zoete zoute tranen. Waar laat ik mijn verdriet, waar laat ik mijn pijn? Mijn hart slaat tweehonderd slagen per minuut, weet met zichzelf geen blijf. Het slaat van binnen lomp om zich heen. Mijn vechtershart wil geen oorlog met zichzelf. Wil slechts ontlading van liefde, stil verdriet.
Serieus verzoek (22-12-2015)
Een serieus verzoek klinkt ernstig. Niets is minder waar. Als ik u vertel dat het een vertaling betreft van het Engelse serious request dan vallen zaken op hun plek. Op de eerste plaats een verwijzing naar 3FM dat in samenwerking met het Rode Kruis aan ons een oproep doet om kinderen in oorlogsgebieden vooruit te helpen. Door donaties in alle mogelijke vormen. Materieel en in gedachten. Ook gedachten komen binnen. Denk aan Zen. Dat serieus niet altijd bloedernstig hoeft te zijn laten de drie DJ’s, gasten en publiek in en rondom het Glazen Huis in Heerlen duidelijk zien. De uitbundige sfeer en gemeenschapszin bundelen kracht en gevoel. Keep them going! Niet op een, op twee, maar op alle plekken. Doneer!
Uit dag ING (24-12-2015)
De titel verknipt? Inderdaad. Zo ook een dag uit het leven van ING. Een uitdaging? Ik dacht het niet. Een dag als geen ander. En daardoor juist bijzonder. Less is more. In de beperking toont zich de meester. Maar geldt dat ook voor bankiers?
In zekere zin wel. Wie op de kleintjes let wordt immers rijk. Dat geldt overigens zowel voor je kinderen als voor je geld. De vraag is wat het meest verrijkt? Ik weet het antwoord wel. Money and children make the world go round. Not?
Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de kindjes. Hoewel Dagobert Duck daar waarschijnlijk een ander beeld bij heeft. Verder valt er weinig te melden over een dag ING. Over en uit.
Abonneren op:
Posts (Atom)