Koning van Tjietjerkstradeel

Piet droomt al jaren. Hij weet nog steeds niet goed wat hij later wil worden. Beroemd, ja, dat is een ding dat zeker is, maar waarmee, waarin, waardoor? Piet komt uit de provincie, uit een klein dorp. Waar kan een jongen uit Tjietjerkstradeel nu precies uitblinken?

Ik kijk maar weer eens naar boven. Turen in de lucht. Er komt weer slecht weer aan. Nu ja, slecht? Wat is slecht? Wat voor de ene mens slecht weer is, is voor de ander weer prima. Ach, klagen dat doet iedereen sowieso, zelfs in Tjietjerkstradeel. Het gaat sneeuwen, zeker weten. Veel, heel veel, in de spits. We krijgen ook de grootste filestand uit de Nederlandse geschiedenis. Zeker weten.

Piet is een kei in het weer voorspellen. Met de paplepel ingegoten gekregen van zijn pa Sammie. ‘Kijk jongen, kijk omhoog, de hemel openbaart zich, kijk naar de sterren, die vertellen jou het weer. Geen sterren, ook goed, is het gewoon bewolkt. Zo simpel is het. Maar nu Piet de generatiekloof heeft oversprongen met een grote lange stok is hij klaar voor verandering. Voor zijn ultieme doel, beroemd worden.

Ik wil op de kijkkast, het grote beeldscherm. Dat is het. Iedereen moet naar mij kijken. Niet bij Studio Sport, niet bij SBS met frites, frikadellen, chinees of kebab op schoot. Nee, betekenisvol. Koninklijk. Wat zou het toch leuk zijn als ik deel mag uitmaken van het Koninklijk Huis. Eureka, dat is het. Dat wil ik later worden, Prins der Nederlanden. Nee, koning der Nederlanden. Ik ga alvast oefenen.

Maar pa Sammie, helpt Piet al snel uit zijn droom. Hij is Piet achterna gesprongen met een nog langere stok. Hij weet dat Piet bij de bibliotheek van Tjietjerkstradeel alle troonredes van de afgelopen tien jaar heeft geleend. Oefening baart kunst heeft Piet nog tegen hem gezegd. Maar een realist is zijn zoon nooit echt geweest. Met een lange warme sjaal weet hij zijn zoon eindelijk te vangen. Een oranje sjaal met bijpassende muts.

‘Hier Piet, ben je toch nog een beetje de koning!’

Inzending maandopdracht ColumnX:
Kruip in de huid van een bekende Nederlander en schrijf de column alsof jij diegene echt bent.
Verboden woorden: (vervoeging van) doen, en, televisie/TV
Verplichte woorden: troonrede, kebab, Tjietjerkstradeel

Koek en zopie

“Ja, goedenmiddag, u spreekt met Piet Paulusma, tijdelijk weerman en schaatsmeester van Speeltuin Helmond-West. Ja, ja mevrouw, ik ben van de televisie, van SBS6 in hoogst eigen persoon. U vraagt mij of het schaatsen wel door kan gaan bij 25 graden Celcius? Nou mevrouw, ik kan u verzekeren, het is perfect weer om de schaatsen onder te binden. Ja, ja, de kindertjes ook. Juist de kindertjes. Het ijs verkeert in prima conditie. Geen wakken vandaag en ook geen zacht ijs. Ik kan het weten mevrouw, ik kom uit het hoge Noorden en weet precies wanneer het ijs goed is of niet”. Piet doet een stapje opzij als twee kleine kinderen hem bijna over zijn voeten schaatsen.

“Wat zegt u mevrouw? Ik kan u niet goed verstaan, het is hier zo’n gekrijs in de speeltuin. Het is vandaag 30 september, de sluitingsdag van de speeltuin en het is groot feest. Het is nogal druk en de kinderen zijn opgewonden van alle ijspret. Ze krijsen de longen uit hun lijf van plezier. U gelooft mij niet? Omdat het zo warm is bent u bang dat het ijs zal smelten? Nou mevrouw, dan kan ik u geruststellen. De weersomstandigheden in Helmond-West zijn namelijk ijskoud hartverwarmend. En voor natte voeten hoeft u ook niet bang te zijn. Het ijs is speciaal voor de gelegenheid geïmporteerd uit Kamtsjatka en kan niet breken. U begeeft zich echt niet op glad ijs als u met uw kindertjes naar de speeltuin komt. O ja, en er is ook nog lekker koek en zopie. Ja, het is hier echt feest”. Piet springt vlug aan de kant als een kirrende meute schaatstienertjes hem omver probeert te schaatsen.

“U gelooft mij nog steeds niet mevrouw? Hoe ik u kan overtuigen? Of ik u kan doorverbinden met Gerrit Hiemstra of Erwin Kroll? Nou, mevrouw ik denk niet dat dat nodig is. Zij zullen hetzelfde zeggen als ik. Als u echt twijfelt aan de weersomstandigheden dan kunt u zich beter wenden tot de Buienradar. Ik kan u slechts één ding verzekeren, mevrouw. Het is hier beregezellig en u kunt gerust de muts en wanten thuislaten. De temperatuur op het ijs is zeer aangenaam. Tot tien uur vanavond kan ik ijszekerheid garanderen in Speeltuin Helmond-West. Kom maar snel met uw kindertjes want de lampjes gaan zo aan. Dat maakt de boel extra gezellig. Houdoe hè, mevrouw... ennehh... niet wachten tot moarn. Moarn is neat, hjoed mat it barre.”

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West November 2011 > Koek en zopie