Coaleren

Binnenkort gaat het weer gebeuren, formeren en coaleren. Stemmen is bijzaak. Het zet alleen de toon. Een formaliteit achter pluche gordijnen. Wie gaan de komende vier jaar op de blaren zitten, hun billen branden? Hoeveel dames, hoeveel heren? Duurzaam of kort? Krijgen ze allen een Tesla om het goede voorbeeld te geven? Nemen ze allemaal een vluchteling in huis? Geven ze royaal aan hongerend Afrika? Grijpen ze in bij het Openbaar Vervoer? Leggen ze nieuwe wegen neer? Heffen ze kilometerbelasting? Voeren ze een reisvignet in? Houden ze de belasting strak? Zijn ze lief voor het Koningshuis? Snoeren ze Uncle Trump de mond? Laten ze zich hacken door de Russische maffia? Houden ze de Italiaanse buiten de landsgrens? Legaliseren ze alle genotsmiddelen? Voeren ze de dienstplicht in voor 65 plussers? Stutten ze heel Groningen? Veroordelen ze de PVV-partijlijder voorgoed? Mag ie bij goed gedrag dan eerder naar huis?

Krijgt Willem Neus nog ooit een nieuwe brommer? Sluiten ze alle godshuizen? Zetten ze er nieuwe bedrijven in die het licht zeer nodig hebben, nieuwe nederweedfirma's, ontwikkelaars van dakpannen met geïntegreerde zonnecollectoren? Digitaliseren ze de dierentuinen en katten ze deze om tot onderzoekscentra medische wetenschap, zonder eigen risico? En niet onbelangrijk, wie voert het pluche aan? Welke bronstige leeuwenkoning of slimme uil waagt zich daaraan? Is hij of zij gekooid of kan ie juist vrij fladderen? Tot hoe lang mag het kabinet elect en erect regeren? En mag het dan zelf de eindpil slikken, zonder enige vorm van homo sapiens haat? Laat het coaleren maar beginnen! Geef alle panda's de noodzakelijke ruimte en houdt vooral ogen en gordijnen open.

Bankstel

Plakken op het pluche. Gordijnen dicht. Het licht dat mag niet binnen schijnen. De TV verdraagt dat niet. Zappen langs ontelbare kanalen. In het luchtledige. Op zoek naar wat? Bovenop de centen zitten. Niemand mag het weten. Het kindernet vertelt van een grote eend met dito snavel. Met wandelstok en wijze blik bestijgt de eend de grote ladder. Op zoek naar groot geluk.

Wentelen in dollars en alles dankzij Guus. De harde werker op de bank bewaakt alleen nog digitale flappen. Samen met zijn maatje. Een mooi stel. Grijsgroene giro-enveloppen schuift hij open met een strak mes van edelmetaal. Mooie letters in Times Roman gegraveerd. Ze zeggen alles. Willie werkt al 25 jaren aan idee en werkelijkheid. Grijze haren heeft hij lang geleden reeds verworven. Dankzij de bank in Oude Pekela.

Daar zitten zij dan zwart gekleed. Guus en Willie. Kunstig op de bank. Gordijnen dicht. Want niemand mag het zien. Het licht, de boetedoening en alle zaligheden. Ook de kier moet nog gedicht. Buren gluren overal. Het verraad, de leugen, ze liggen op de loer. Niemand mag het zien. Plakkend op het pluche en leer. Almachtig is de bank. Hij weet van niks. Houden zo.