Vleugellam (1): op zwart tapijt (27-07-2026)
Maximaal door de bocht op heet asfalt. De zon heeft alles flink opgestookt. Lucht danst en zindert vlak boven de grond. Fata morgana tekent zich af op achtergrond. De kim bibbert. Op het circuit is poëzie ver te zoeken. Remmen piepen, banden fluiten, neusvleugels slurpen benzine. Olie op het vuur, brandalarm, toeschouwers smelten op de tribunes. Bolides zweven als vreemde ruimtewezens achter elkaar, bedrukt onder reclame, in vogelvlucht nauwelijks te herkennen. Ze lijken allemaal op elkaar. Op de boordradio hoort men de directeur blaten, mekkeren. Het slaat piloten vleugellam. Kramp in bovenbenen, vingers tintelen en de hersenen koken. Nog drie rondjes te gaan. Dan plots zand in de raderen. Het duin valt aan en protesteert. Remmen blokkeren. Zandvoort zegt adieu.
Vleugellam (2): God almachtig (27-07-2026)
De kerk gaat dicht. Er komt niemand meer in. Nee, geen avondklok of definitief dicht. Tijdelijk, totdat er een nieuw lam is gevonden. Dit keer geen vleugellam lam maar eentje die weet te vliegen. Weet te bewegen. De mensen bijvoorbeeld. Om te beginnen de kerkgangers. Die staan al veel te lang droog. Laat het lam god maar snel wederkeren. Met gevleugelde uitspraken liefst. Die lang standhouden en ook geloofwaardig zijn. Te toetsen bijvoorbeeld. Door witte en zwarte schapen. Best of both worlds.
In het plaatselijk leugenaartje ‘Boodschap van de Peel’ is al een advertentie geplaatst: ‘Gezocht: Nieuwe herder om kudde schapen te houden. In het bezit van stevige vlerken en overtuigingskracht. MBO-niveau. Fulltime. Ervaring. Valt onder CAO Agnus Dei 2026’.
Vleugellam (3): Bikken (28-07-2026)
De boeren zijn weer de sjaak. Ze verkeren in zwaar weer. Het wil maar niet regenen. Het klimaat speelt parten. En de veestapel moet in de krimp. Dat geldt ook voor de schapen. Het maakt de boeren vleugellam. Protesteren heeft geen zin. Stakingen leveren niets meer op. Het Malieveld brengt niet langer redding. Wie zijn kop er bovenuit steekt wordt meteen onthoofd. Maar lijdzaam toezien is geen optie. Dus rapen ze alle schapen bijeen. Vanachter, van voor en op de dam. Inclusief de makke. Bepaald geen makke overigens. Het offerfeest staat voor de deur en de vraag wordt alsmaar groter. Een goede herder die het Turks geloof kan redden is broodnodig. We willen offeren en eten, nog voor de kerst.
Vleugellam (4): Icarus (28-07-2026)
Hoogmoed voor de val, hoge bomen vangen veel wind, wie hoog klimt kan diep vallen. Allemaal gezegden, connotaties die wij gebruiken naar aanleiding van een mythisch verhaal van oude Grieken. Dromen en vliegen zijn van alle tijden. Vliegen in dromen ook. Waarom een droomscenario zo straf bestraffen en beoordelen? Is het typisch Westers, Nederlands, calvinistisch. Mogelijk. Wenselijk? Nee. Laat die jongen toch lekker vliegen. Laat papa toch lekker bouwen. Als was smelt in de zon, smelt tevens de liefde en spontaniteit. Goden en mensen maken van alles mee. Soms oorlogszuchtig, soms ondeugend, soms spelenderwijs. Soms overmoedig in gedachten en daden. So what? Beste jongetjes in de klas treden nooit buiten kaders en oevers. Heimelijk sterven onder en in geluk. Eureka!
Vleugellam (5): Klap van de molen (29-07-2026)
Don Quichotte ten einde raad. Moegestreden bij zijn zoektocht naar … Ja, naar wat nu eigenlijk precies? Nooit is het echte antwoord gevonden. Zelfs zijn maat Sancho weet het niet. Verontrustend? Nee, niet echt. Het is aan ons om er verdere invulling aan te geven. Daar is wel lef voor nodig. Een klassieker invullen. Toe maar. Het vechten tegen windmolens laten we bij deze achterwege. Wij gaan voor de oplossing voor onze vriend. En nee, psychiatrische hulp en pilletjes gaan we hier niet gebruiken. We houden onze eigen Vuelta. Zonder doping of hersendokters. Vleugellam laten wij ons niet maken Don. We nemen een voorbeeld aan het Spaans nationale elftal futbol. De flanken daarvan absoluut niet vleugellam. Campeón del Mundo. Viva Don.
Vleugellam (6): Vlieger (30-07-2026)
André laat zijn vlieger omhoog. De wind waait hem weifelend richting hemel. Af en toe met kleine twist. De slinger ratelt als een hese ratelslang achter de vlieger aan. André snapt er niets van. Hij zou toch linea recta de hemel in schieten? Zo stond het op het YouTube filmpje. Maar helaas. Die is vast weer nep. Unglaublich. Vleugellam is zijn vlieger. En papa heeft ook nog gezegd dat het moet werken. Zeker bij de wind die er nu staat. Ook al zoiets … wind die staat … volgens André vliegt en waait ie gewoon. Oké, liggen dat kan nog .. maar staan. Echt niet. André kijkt omhoog. Eindelijk gaat de vlieger richting zon. Hij knippert net zijn ogen. Shit .. de brief! Vergeten.
Vleugellam (7): Piano (31-07-2026)
Mijn piano is vleugellam. Eindelijk heb ik het voor elkaar. Het heeft me wel wat kruim gekost. Maar uiteindelijk gelukt. Hij houdt zich nu voorlopig stil. En ik hoop dat het een tijd zal duren. Van alles had ik al geprobeerd. Maar de vleugel hield stand. Bleef maar eeuwig openstaan. Het geluid was allang niet meer aan te horen. Zes pianostemmers hebben het nog geprobeerd. Maar zelfs dat mocht niet baten. Het geluid van de piano ging steeds meer lijken op een foute klankschaalsessie in een dito sauna. Blue wellness was ver te zoeken. Maar nu is de vleugel toch eindelijk lam geworden. Berust in zijn eigen vel. Vliegt nooit meer weg. Gevleugeld is nu ons geluk. Dankjewel Erik Satie.
Vleugellam (8): Vlieg (31-07-2026)
Compleet gestoord raak ik er af en toe van. Zit je televisie te kijken, vliegt er continue zo’n irritante vlieg door het beeld. Om vervolgens op de rugleuning van de bank te landen vlakbij je oor. Gekmakend. Onnozele zenuwachtige beesten zijn het in grosso modo. Zijn naam daarentegen kan niet meer toepasselijk gekozen zijn. Een vlieg vliegt nu eenmaal totdat je er gek van wordt. Vlieg er eens uit. Vlieg op. Vlieg weg. Hoogvliegers zijn het, maar evengoed laagvliegers. Het ergste van al is dat ze zelden vleugellam worden. Hoe houden ze het vol? Die harige kamikazedwazen. En ja, ik ga het toch bekennen. Ik heb een elektronische vliegenmepper aangeschaft. Meppen hoeft niet echt. En alles beter dan pootjes uittrekken.
Vleugellam (9): Lammetjespap (02-08-2026)
Vleugellam ligt hij in het ziekenhuis en eet al snel zijn eerste lammetjespap. Lauwwarm maar goed te hachelen. Wat is er toch gebeurt, vraagt hij zich af? En waar blijft het bezoek? De nachtbroeder stelt hem gerust. Die heeft de lammetjespap voor hem geregeld, wetend dat hij nog niet gegeten heeft. Onmogelijk ook met wat hij tot voor kort heeft meegemaakt. Dat gaat de nachtbroeder hem nu vertellen.
Van de boot gevallen. In het te ondiepe water. Bijna nek gebroken. In gracht twaalf. Brandweer was gelukkig in de buurt. Voer met hun boot achter de zijne. Hij wilde perse meedoen. In alle kleuren van de regenboog. Maar de vleugels werkten helaas niet mee. Nu verbijt hij zijn tijd. Met lammetjespap.
Vleugellam (10): Schaakmat (02-08-2026)
Torens van het bord. Lopers van het bord. En toch gaat de strijd gelijk op. Zowel wit als zwart lijken heel even vleugellam geslagen. Maar de pionnen houden stand. Net als de paarden en de rest van het gespuis. Wit is aan zet. Het bord en de opstelling worden nauwgezet bekeken. Koning en koningin aan beiden zijden staan nog stokstijf naast elkaar. Onbeweeglijk houden ze alles in de gaten. Het centrum staat muurvast. Tijd voor wat offers. Met grote stappen gaan pionnen in de aanval. In het midden ontmoeten ze elkaar. Met vreemde sprongen springen de paarden er overheen. Ze hebben de smaak te pakken en springen vrolijk verder. Heerlijk zo zonder zadel. Afmattend zijn de sprongen. Vallen schaakmat neer.
Maximaal door de bocht op heet asfalt. De zon heeft alles flink opgestookt. Lucht danst en zindert vlak boven de grond. Fata morgana tekent zich af op achtergrond. De kim bibbert. Op het circuit is poëzie ver te zoeken. Remmen piepen, banden fluiten, neusvleugels slurpen benzine. Olie op het vuur, brandalarm, toeschouwers smelten op de tribunes. Bolides zweven als vreemde ruimtewezens achter elkaar, bedrukt onder reclame, in vogelvlucht nauwelijks te herkennen. Ze lijken allemaal op elkaar. Op de boordradio hoort men de directeur blaten, mekkeren. Het slaat piloten vleugellam. Kramp in bovenbenen, vingers tintelen en de hersenen koken. Nog drie rondjes te gaan. Dan plots zand in de raderen. Het duin valt aan en protesteert. Remmen blokkeren. Zandvoort zegt adieu.
Vleugellam (2): God almachtig (27-07-2026)
De kerk gaat dicht. Er komt niemand meer in. Nee, geen avondklok of definitief dicht. Tijdelijk, totdat er een nieuw lam is gevonden. Dit keer geen vleugellam lam maar eentje die weet te vliegen. Weet te bewegen. De mensen bijvoorbeeld. Om te beginnen de kerkgangers. Die staan al veel te lang droog. Laat het lam god maar snel wederkeren. Met gevleugelde uitspraken liefst. Die lang standhouden en ook geloofwaardig zijn. Te toetsen bijvoorbeeld. Door witte en zwarte schapen. Best of both worlds.
In het plaatselijk leugenaartje ‘Boodschap van de Peel’ is al een advertentie geplaatst: ‘Gezocht: Nieuwe herder om kudde schapen te houden. In het bezit van stevige vlerken en overtuigingskracht. MBO-niveau. Fulltime. Ervaring. Valt onder CAO Agnus Dei 2026’.
Vleugellam (3): Bikken (28-07-2026)
De boeren zijn weer de sjaak. Ze verkeren in zwaar weer. Het wil maar niet regenen. Het klimaat speelt parten. En de veestapel moet in de krimp. Dat geldt ook voor de schapen. Het maakt de boeren vleugellam. Protesteren heeft geen zin. Stakingen leveren niets meer op. Het Malieveld brengt niet langer redding. Wie zijn kop er bovenuit steekt wordt meteen onthoofd. Maar lijdzaam toezien is geen optie. Dus rapen ze alle schapen bijeen. Vanachter, van voor en op de dam. Inclusief de makke. Bepaald geen makke overigens. Het offerfeest staat voor de deur en de vraag wordt alsmaar groter. Een goede herder die het Turks geloof kan redden is broodnodig. We willen offeren en eten, nog voor de kerst.
Vleugellam (4): Icarus (28-07-2026)
Hoogmoed voor de val, hoge bomen vangen veel wind, wie hoog klimt kan diep vallen. Allemaal gezegden, connotaties die wij gebruiken naar aanleiding van een mythisch verhaal van oude Grieken. Dromen en vliegen zijn van alle tijden. Vliegen in dromen ook. Waarom een droomscenario zo straf bestraffen en beoordelen? Is het typisch Westers, Nederlands, calvinistisch. Mogelijk. Wenselijk? Nee. Laat die jongen toch lekker vliegen. Laat papa toch lekker bouwen. Als was smelt in de zon, smelt tevens de liefde en spontaniteit. Goden en mensen maken van alles mee. Soms oorlogszuchtig, soms ondeugend, soms spelenderwijs. Soms overmoedig in gedachten en daden. So what? Beste jongetjes in de klas treden nooit buiten kaders en oevers. Heimelijk sterven onder en in geluk. Eureka!
Vleugellam (5): Klap van de molen (29-07-2026)
Don Quichotte ten einde raad. Moegestreden bij zijn zoektocht naar … Ja, naar wat nu eigenlijk precies? Nooit is het echte antwoord gevonden. Zelfs zijn maat Sancho weet het niet. Verontrustend? Nee, niet echt. Het is aan ons om er verdere invulling aan te geven. Daar is wel lef voor nodig. Een klassieker invullen. Toe maar. Het vechten tegen windmolens laten we bij deze achterwege. Wij gaan voor de oplossing voor onze vriend. En nee, psychiatrische hulp en pilletjes gaan we hier niet gebruiken. We houden onze eigen Vuelta. Zonder doping of hersendokters. Vleugellam laten wij ons niet maken Don. We nemen een voorbeeld aan het Spaans nationale elftal futbol. De flanken daarvan absoluut niet vleugellam. Campeón del Mundo. Viva Don.
Vleugellam (6): Vlieger (30-07-2026)
André laat zijn vlieger omhoog. De wind waait hem weifelend richting hemel. Af en toe met kleine twist. De slinger ratelt als een hese ratelslang achter de vlieger aan. André snapt er niets van. Hij zou toch linea recta de hemel in schieten? Zo stond het op het YouTube filmpje. Maar helaas. Die is vast weer nep. Unglaublich. Vleugellam is zijn vlieger. En papa heeft ook nog gezegd dat het moet werken. Zeker bij de wind die er nu staat. Ook al zoiets … wind die staat … volgens André vliegt en waait ie gewoon. Oké, liggen dat kan nog .. maar staan. Echt niet. André kijkt omhoog. Eindelijk gaat de vlieger richting zon. Hij knippert net zijn ogen. Shit .. de brief! Vergeten.
Vleugellam (7): Piano (31-07-2026)
Mijn piano is vleugellam. Eindelijk heb ik het voor elkaar. Het heeft me wel wat kruim gekost. Maar uiteindelijk gelukt. Hij houdt zich nu voorlopig stil. En ik hoop dat het een tijd zal duren. Van alles had ik al geprobeerd. Maar de vleugel hield stand. Bleef maar eeuwig openstaan. Het geluid was allang niet meer aan te horen. Zes pianostemmers hebben het nog geprobeerd. Maar zelfs dat mocht niet baten. Het geluid van de piano ging steeds meer lijken op een foute klankschaalsessie in een dito sauna. Blue wellness was ver te zoeken. Maar nu is de vleugel toch eindelijk lam geworden. Berust in zijn eigen vel. Vliegt nooit meer weg. Gevleugeld is nu ons geluk. Dankjewel Erik Satie.
Vleugellam (8): Vlieg (31-07-2026)
Compleet gestoord raak ik er af en toe van. Zit je televisie te kijken, vliegt er continue zo’n irritante vlieg door het beeld. Om vervolgens op de rugleuning van de bank te landen vlakbij je oor. Gekmakend. Onnozele zenuwachtige beesten zijn het in grosso modo. Zijn naam daarentegen kan niet meer toepasselijk gekozen zijn. Een vlieg vliegt nu eenmaal totdat je er gek van wordt. Vlieg er eens uit. Vlieg op. Vlieg weg. Hoogvliegers zijn het, maar evengoed laagvliegers. Het ergste van al is dat ze zelden vleugellam worden. Hoe houden ze het vol? Die harige kamikazedwazen. En ja, ik ga het toch bekennen. Ik heb een elektronische vliegenmepper aangeschaft. Meppen hoeft niet echt. En alles beter dan pootjes uittrekken.
Vleugellam (9): Lammetjespap (02-08-2026)
Vleugellam ligt hij in het ziekenhuis en eet al snel zijn eerste lammetjespap. Lauwwarm maar goed te hachelen. Wat is er toch gebeurt, vraagt hij zich af? En waar blijft het bezoek? De nachtbroeder stelt hem gerust. Die heeft de lammetjespap voor hem geregeld, wetend dat hij nog niet gegeten heeft. Onmogelijk ook met wat hij tot voor kort heeft meegemaakt. Dat gaat de nachtbroeder hem nu vertellen.
Van de boot gevallen. In het te ondiepe water. Bijna nek gebroken. In gracht twaalf. Brandweer was gelukkig in de buurt. Voer met hun boot achter de zijne. Hij wilde perse meedoen. In alle kleuren van de regenboog. Maar de vleugels werkten helaas niet mee. Nu verbijt hij zijn tijd. Met lammetjespap.
Vleugellam (10): Schaakmat (02-08-2026)
Torens van het bord. Lopers van het bord. En toch gaat de strijd gelijk op. Zowel wit als zwart lijken heel even vleugellam geslagen. Maar de pionnen houden stand. Net als de paarden en de rest van het gespuis. Wit is aan zet. Het bord en de opstelling worden nauwgezet bekeken. Koning en koningin aan beiden zijden staan nog stokstijf naast elkaar. Onbeweeglijk houden ze alles in de gaten. Het centrum staat muurvast. Tijd voor wat offers. Met grote stappen gaan pionnen in de aanval. In het midden ontmoeten ze elkaar. Met vreemde sprongen springen de paarden er overheen. Ze hebben de smaak te pakken en springen vrolijk verder. Heerlijk zo zonder zadel. Afmattend zijn de sprongen. Vallen schaakmat neer.
