Eierenrek

Mijn kippen hebben last van eierenrek. Nu weet ik dat kippen best een vreemd loopje kunnen hebben. Maar wat ik nu zie slaat alles en zeer zeker mijn verbazing. De kippen kruipen haast over de grond. Ze wandelen niet meer snel. Vond ik sowieso al geen gezicht dat snelwandelen van kippen maar het kruipen is helemaal buitensporig. Ze lijken hun billen bij elkaar te knijpen terwijl ze door het zand slepen. Ze hebben ook allemaal rode konen. Neem ik ben niet in de war met lellen. De lellebellen, want dat zijn ze zeer zeker, lellebellen helemaal niet meer. Het lijkt wel of ze last hebben van opstopping. Ze liggen allemaal achter elkaar en aan hun kopjes te zien hebben ze het zwaar. Ze lijken op springen te staan. Al liggend op de grond? Ja, dat kan. Vliegen kunnen ze niet. Maar springen heb ik mijn kippen regelmatig zien doen. Ze zijn niet echt opvliegend maar wel opspringend. Zeker in de huidige situatie waarin ze zich bevinden. Ziek, zwak en misselijk, dat mag duidelijk zijn. Nu weet ik dat het momentum van de eisprong weldra nadert. Zou het daar dan mee te maken hebben? Het lijken nu wel echte plofkippen. Kijk ze de billen eens bij elkaar knijpen. Ieder moment kan de grote explosie daar zijn.

Aan de rand van de kippenren zie ik ineens een haas verschijnen. Verkleed op zijn paasbest. Een mooie strik om zijn nek en een geruit jasje aan. Hij draagt ook een vreemd hoedje. Waar gaat dit over? Met een kleine verrekijker bespiedt hij de kippen. Is hij uit op hun eieren? Nee toch? Daar legt de eerste kip haar ei. Nou ja, leggen? Het gaat gepaard met veel gekreun en het komt er zeer moeizaam uit. De kip moet er gewoonweg van huilen. Heel hard huilen. Bijna net zo hard als tokkelen. Het doet pijn aan de oren. Ze houdt zelf haar kleine kippenvleugeltjes over de oren. Na veel gepers poept ze het ei uit. Wat een groot ei. Enorm. Het is geen gewoon ei het is een superei. En het is ook nog eens zeer lang gerekt. Wel tien centimeter. Dat ze dat heeft kunnen uitpoepen, ongelooflijk. Nee, mijn kippen, dat mag duidelijk zijn, hebben erg veel last van eierenrek. Intussen heeft de hele ren gelegd. Gepoept zogezegd. De haas is al bezig met verzamelen. Dat hij die vreemde eieren pikt?

Zalig Pasen Kerstman (4)

Beet. De grote kerstmuts van de kerstman past in zijn geheel over pa Haas. One size fits all. Zoals hazen meestal doen in nood, blijft pa stokstijf zitten. Zijn naam is niet voor niets Haas. Hij kan maar aan een ding denken. Einde onderzoek. Hij kan zijn onderzoeksgegevens zo snel niet meer veiligstellen. Wammes en Wommes zijn in geen woonkamer, wegen of velden te bekennen. Ze hebben hun hazensnor gedrukt. Angsthazen zijn het. Pa Haas niet. Zijn stokstijfpose is slechts een pose. Eigenlijk is hij een verschrikkelijk wilde haas. Eentje om voor uit te kijken. Maar dat weet de kerstman niet. Nog niet.

'Ha, ha, hebbes!', roept ma Engelhaar. 'Gaan we hem koken, bakken of frituren?'
'Ik stel voor om hem eerst het vel over de oren te trekken, niet?'
'Goed plan, kerstman.'

Zodra de kerstman pa Haas in zijn kerstmuts naar zich toetrekt gebeurt het meest onwaarschijnlijke. Haas laat een scheet en kerstman valt acuut flauw. Zo ook ma Engelhaar. Als een konijn gaat haas er vandoor. Niet dat het verschil uitmaakt. Alleen de sprongen zijn wat kleiner. Haas huppelt wat onhandig. In het leger aangekomen brengt hij snel verslag uit. Wommes en Wammes verwerken alles in de computer. In Excel, in min tien graden Celcius deo, want god, wat is het koud. Waarom eigenlijk niet in Word? Dan heb je meteen een goede tekst. Omdat er ook gerekend moet worden. In formules. Kookformules? Nee, rekenformules. De eindsom komt er zo aan. Wat was ook alweer de onderzoeksvraag? O ja, bewegingen rondom de kerstboom- en kerststal.

De uitslag. In een maand tijd is de kerstboom evenredig met de kerststal dagelijks zo'n twaalf keer bezocht door twee kinderen, een moeder en een vader. 31 x 12 x 4 = heel veel. Meer dan vorig jaar. Minder dan twee jaar geleden. Het soort bezoeken is daarentegen anders, zo blijkt, dan vorige jaren. Uit bewondering neemt nog steeds het grootste aantal treffers in. Maar uit honger, dit jaar veel kerstkransjes in de boom, is het aantal bezoeken danig toegenomen. En nog een heel bijzondere ontmoeting. Een vreemde gast met de moeder des huizes. Nou ja, vreemde gast, iedereen kent de kerstman wel, toch? Dat is voor het eerst. Althans dat Wommes, Wammes en pa Haas weten. Je weet natuurlijk nooit wat er onopgemerkt stiekem gebeurd. Wammes, Wommes en pa Haas hebben onder de kerstboom ook wel eens een tukkie gedaan.

Enfin. Volgens jaar opnieuw onderzoek. Misschien is er dan wel sprake van een nieuwe geboorte. Een tweeling in de kribbe van pakweg drie maanden oud. Dat zou wat zijn? Met kleine kerstmutsjes op uiteraard. Ma Haas is al aan het breien. Eind goed al goed, zogezegd. Ook dit jaar is de familie Haas vrijgesteld van familie Engelhaars kerstdis. Zijn zij even lucky dat zij vega zijn en zijn gebleven. De Kerstman kan zijn arrenslee weer pakken en zijn broek optrekken. Hij is hier ook weer klaar. Kan weer back to the North. Tot volgend jaar dan maar weer. Zalig Pasen Kerstman.

Zalig Pasen Kerstman (3)

Ma Engelhaar gilt het uit. Zo'n gigantisch orgasme heeft ze nog nooit meegemaakt. Zelfs niet bij pa. De kerstman schrikt er van. Ook pa Haas kan niet zeggen dat hij dit ooit heeft meegemaakt. Ongehoord. Hij houdt zich stevig vast aan de stam van de kerstboom waaronder hij schuilt. Maar hij doet dat veel te ruw. De kerstballen in de boom en de kaarsjes van de kerstverlichting zwaaien gevaarlijk op en neer. De kerstman ziet het ook. Liggend op de bank, onderop, duwt hij ma Engelhaar snel van zich af. De piek dreigt uit de boom te vallen en net op tijd glijdt hij van de bank. De piek schiet uit de boom rakelings naast zijn kerstmuts en blijft in het hoofdkussen van de bank zitten. Het scheelde niet veel of de kerstman was gekeeld door een vlijmscherpe glazen piek uit de kerstboom. Een ding is zeker, dat had zeker de krant gehaald. Ma Engelhaar snapt niet goed wat er aan de hand is. Zij komt nog bij van het mega-orgasme dat haar lichaam en hoofd volledig in de ban houdt. Ze trilt nog na.

'What the fuck, is dit?', roept kerstman luid.
Geen taal voor een kerstman denkt pa Haas en schiet snel weg onder de boom. De kerstman stevent in zijn bloterik, met slechts zijn kerstmuts op en laarzen aan, naar de kerstboom en inspecteert wat de boom heeft doen bewegen. Maar er is niets te zien. Pa Haas heeft zich snel verstopt achter de kerststal en hoopt dat baardmans hem niet ziet.

'Wat heeft er nu voor gezorgd dat die kerstboom uit zijn slof geschoten heeft? Met een piek nota bene. Nog nooit zo'n agressieve kerstboom meegemaakt.'

Ma Engelhaar is intussen bij zinnen en staat de kerstman bij.
'In een kerststal, daar hoort toch geen haas te zitten, wel?'

Pa Haas voelt nattigheid. Snel neemt hij de benen, poten en oren en maakt dat ie verdwijnt. Een konijn zou er jaloers van worden. Hans Kazan ook. Zo hebben de haas en het konijn met kerstmis toch nog iets gemeen. Gevoel voor verdwijnen.

'Shit, daar gaat de haas. Snel geef me jouw muts.'

Gelukkig is de kerstman meester in de improvisatie. Snel gooit hij zijn muts richting pa Haas. Het is dan geen hoge hoed en de kerstman geen goochelaar, pa Haas vermoedt wat er gaat gebeuren.

Zalig Pasen Kerstman (2)

De kerstman treedt binnen. Het is al donker en de familie Engelhaar ligt al even te bed. De ene helft met zorgen over welke cadeautjes ze gaan krijgen en de andere met zorgen of het einde van de maand wel gehaald wordt, qua budget. Kortom, er wordt die kerstnacht slecht geslapen. Vol spanning kloppen vijf harten. Vijf? Ja, moeder en zusje zijn nog niet in beeld geweest, maar ze bestaan echt. Ze bibberen iets minder hard dan pa en de broertjes, maar toch, het geeft evengoed veel stress.

De kerstman streelt over zijn baard. Wommes trekt zijn oren in. Komt die kleine dikzak nu richting kerstboom gelopen? En wat draagt ie daar op zijn rug? Een lijk? Nee! Hij gooit het lijk hard op de grond. Uit de zak rollen allemaal cadeautjes. Bijna wil Wommes tevoorschijn springen. Zijn de cadeautjes voor hem? Nee, natuurlijk niet. De gedachte alleen al geeft Wommes wel een warm gevoel. En verdrietig tegelijk. Ze krijgen nooit niets in het leger. Ja, worteltjes. Voor de afwisseling met kerst, hele kleine. In zoet geweld. Smaakt best lekker. Maar het grootste feest is en blijft natuurlijk de worteltaart. Mmm ... Die is voor tweede kerstdag. Mjammie.

Waar moest ie nu ook alweer op letten, Wommes? O ja, natuurlijk, de beweging rondom de kerststal en -boom. De dikke kerstman heeft wel iets met de boom, maar niet met de stal. Die keurt hij nauwelijks een blik waardig. De zondaar. Ligt daar niet een heilig geest in? Moet ie die dan niet groeten, al is het maar uit respect? Zo dom is Wommes toch blijkbaar niet. Hij heeft altijd goed opgelet bij de catechismus. Die was altijd vroeg in de morgen, het eerste uur op de Mariakonijnenbasisschool. De rest kon hij dan niet meer volgen. Ja een half uurtje rekenen kon hij nog net bevatten. Optellen. Wel zo handig. Zeker bij het aantal bewegingen rondom de kerstboom en -stal bij de familie Engelhaar.

Zijn broer Wammes wil er dan altijd nog een goed verhaal bij. Liefst gestoeld op filosofie. Maar daar kan Wommes niets mee. Wat moet hij in hemelsnaam vertellen bij hetgeen hij nu ziet. De kerstman kleedt zich uit. Wat doet ie nu? Hoe valt dit te rijmen? Daar gaat de huiskamerdeur opnieuw open. De kerstman is intussen helemaal bloot op de bank gaan liggen. Geen gezicht. Alleen zijn muts heeft ie opgehouden. Voor de herkenning? Daar staat mams in de deuropening. In een dun vuurrood negligé. Nee! Dit gaat hier niet gebeuren. Wommes slaat zijn beide lange oren over zijn ogen. Dit wil hij niet zien. Hij kruipt langzaam naar achteren en vlucht door het vluchtgat,linea recta richting leger. Het is de beurt aan pa Haas. Maar niet nadat Wommes uitvoerig verslag heeft uitgebracht.

Pa leunt tegen de kerstboom en hoort de geluiden in de woonkamer aan. Wat een amateurs denkt hij onwillekeurig. Die geven nooit vaak van dattum, dat mag duidelijk zijn. Hij hoort de vrouw des huizens kreunen en mompelen. Het kreunen snapt pa Haas, het mompelen niet. Het lijkt zelfs op zeuren. Wie zeurt er nu bij zo'n happening? En wat doen ze er lang over. Hij was allang klaar geweest. De kerstman neemt blijkbaar de tijd. Totdat ...

Zalig Pasen Kerstman (1)

Met jaloerse blik zit een kleine haas onder de kerstboom van familie Engelhaar. Hij zit verstopt achter de kerststal. Waarom krijgt die boom en stal toch zoveel aandacht? Hij begrijpt er niets van. Zodra de huiskamerdeur open gaat is de eerste weg die de bezoeker of huisgenoot aflegt een wandeling naar boom en stal. Al dagen observeert Wammes deze merkwaardige boom- en stalgang. Gelukkig is hij zelf nog niet ondekt. Hij weet telkens weer op tijd weg te duiken achter de in rotspapier verpakte, gestapelde kerstbaldozen. Een keer is hij bijna betrapt. Door het kleinste lid van familie Engelhaar, kleine Joris van vier. Het korte oogcontact tussen Wammes en Joris is er een van verbazing en onschuld. Wammes in freeze-stand en Joris in de war. Kerstmis en een haas, iets klopt er niet? Gelukkig is kleine Joris kort van geheugen en snel afgeleid. De aanlokkelijke schittering van een glinsterende kerstbal in de ogen van Joris, redt Wammes. 'Nijn, nijn', denkt Joris nog, wetend dat er iets niet klopt. De kerstbal lacht hem toe. Een vrolijk menneke is het toch. Gelukkig heeft hij niet langer besef van haas.

Voorlopig heeft Wammes genoeg gezien en keert terug naar zijn eigen habitat, de wei van boer Harmsen. Een prachtige wei gelegen tegen een bosrand in de buurt van Harfsen. In de sneeuw volgt hij zijn eigen pootafdruk, de kortste weg naar het leger. Hij wil zo snel mogelijk verslag uitbrengen. Vanochtend zes bezoeken aan boom en kerststal. Dat zijn er twee meer dan gisteren. Hij is benieuwd wat pa daarvan vindt. Zal hij het weer optekenen in het grote boek? En wat zal pa dan zeggen? 'Goed gedaan Wammes!' Zijn broer Wommes is nu aan de beurt. Vroeg of laat zullen alle onderzoeksgegevens leiden tot een eindconclusie. Op zijn laatst op eindjaarsdag. De deadline van dit bewonderingswaardige onderzoek. Zolang ze maar niet ontdekt worden, familie Haas, want dan loopt het onderzoek gevaar. God weet wat er dan gebeurt? Wammes van vier is een wijze haas, maar mankeert helaas nog het bevattingsvermogen, de ratio, om oorzaak en gevolg te duiden. In het leger valt nog het een en ander te leren.

Wommes mag op pad. Weliswaar ouder dan Wammes, maar wel minder slim. Wommes weet het. Gelukkig heeft hij daar verder geen last van. Hij is meer iemand van uitvoering dan van visie. Inzicht laat hij liever over aan Wammes, zijn filosofisch broertje van vier. Op aanraden volgt hij wel hetzelfde potenspoor. Ook Wommes houdt van de kortste weg. Even kijken of de coast in de huiskamer clear is. Yes. Snel positie innemen onder de boom achter de in rotspapier verpakte kerstbaldozen en dan geduldig afwachten. Daar gaat de huiskamerdeur open. Wie komt daar binnen?

Dichtman dicht (140916 - 061216)

Debuut (140916)

Ik bezie een lege pagina
Geel vervagend
Oker ook

Aandrang
Er moet toch tekst in?
Uit mijn koker

Mag ik wat proberen?
Dat
Dat precies

Ik hef ik weet niet wat
Het voelt als pen
Inkt drupt

Letters glijden tussen duim
Wijs- en middelvinger omlaag
Hechten aan papier

In mijn hoofd
Begint poëzie te stromen
Kan ik nog ophouden?

Dit mandicht
Door dichtman
Klapt toe.

Voor even
Even voor
Het geval dat

Ik zet de woorden klem
In mijn woordenval
Poeslief, muisstil


Gehaast (190916)

Kriebels in de nek
Haren flink overeind
Ogen bevroren
Angsthaas

Vuur vlamt op hei
Fik nadert dichtbij
Rook verblind
Sprint

Twee oren in nek
Rug tussen schouders
Zoef zoef
Weg

Op buik in zand
Turen over horizon
Adem stokt
Freeze

De jager legt aan
Vizier op scherp
Trekker over
Pang

Haas rolt op buik
Bloed spat omhoog
Heel even
Dood

Jager schiet een gebed
Haas in hemel
Poten gestrekt
Amen


Zing (260916)

Zing en vecht
Bid en bewonder

In Latijn of Grieks
In Plat of Dialect

Luid of stil
In gedachten

Toe maar
Schreeuw uit

Lelijk desnoods
Groots

En
Lucht het op

Goed
Zo


Vreemd gemoed (031016)

Uit het hart gegrepen
Greep het hart
Naar wat begrip

Het verstand vermoeide zich ermee
Bloedde haast dood
Van emotie

In alcohol en rode verf gedrenkt
Wist het de haast te fileren
Gelukkig maar

De prinses in geen wegen en velden te bekennen
Wierp zich voor de koets
In ijle weemoed

De prins heeft er niets van begrepen
Tast volledig in het duister
In zijn eigen sprookje


Desalniettemin (051016)

Des dat is
Al dat vele
Niet waar?
Te too much
Min minder

Min wordt rijp
Te krijgt veel
Niet toevallig
Al wat lah
Des toevallig

Desalniettemin ontkleed
Ontleed in stukken
In bevreemde lettergrepen
Met hoofdletters fier voorop

De sal zeker
Niet te volgen zijn
Min wordt plusiaal

Desal mag op vakantie
Niet Temin want die heeft straf
Temin baalt als een stekker
Stik jaloers is ie op Desal
Desalniettemin


Campagne (171016)

Ik voer campagne op de campagne
eigen volk eerst daarna de Amerikanen
dan het lager- en het hogerhuis
Het voor- en het achterhuis

Ik haal ze binnen stuk voor stuk
Met leugen en bedrog
Met schijn en valse schijn
Het houdt niet op

Bewijzen roep ik dan
Als ik niet deug
Test mijn testestestestoron
Zie ij wel ik lig en lieg en val

Alle pionnen ingezet
Het gevecht om dame en heer
De heer het mooist hij is de jager
De vrouw die ouwehoert

Schaakmat op de kokosmat
Ze is gevallen, over een paard
Het gelijk net niet gehaald
De heer komt toe de zegen

Hoog van de toren blazen ze allemaal
En de schrijver die bindt in
Hij heeft alles te verliezen
Have, haard, huis en baan

Het zal hem worst wezen.
Net zoals de Hema
In nog geen negentig jaar
Zal hij water bij de wijn doen

Hooguit bij Jip en Janneke
Want die blijven hem immer trouw
Zoals dat gaat bij kinderen
De waarheid van de dronkevrouw


De weg kwijt (211016)

Ze loopt
Niet meer zo hard
De weg kwijt
Waarheen

Waarvoor
Het huis is niet langer thuis
Op bezoek
In straten van weleer

Ze telt en telt
Hier ben ik nooit geweest
De stoep
hij voelt vreemd

En ook de tegels
Ze liggen anders
In visgraat
Op de klinkers

Waarheen?
Waarvoor?
Waarom?
Waarachtig?

Vreemd in heengaan
Daar lijdt de weg
Huilt tranen
Van verdriet

Nee ik draai niet meer om
Telkens dezelfde plaat
Telkens hetzelfde liedje
Het lijden van jonkvrouw Mieke

Verlost van aard


Toe (261016)

Ik dicht toe
Toedichten doe ik het liefst
Met hamers en spijkers
Of met een schietpistool

Woorden die hechten
Met nietmachien
Kit of ducktape
Zo lang ik maar niet hoef te sleutelen

Toe dicht nog eens
Dicht eens toe
Nietje hier en nietje daar
Hechten mag ook

Met naald en draad
Mondkap voor de lippen
Want niemand mag het horen
Laat staan zien of ruiken

Dat ik praat uit mijn nek
Dat dicht ik mezelf toe
Keys to my heart
My lips are sealed


Woordenoorlog (311016)

Bommen en granaten
Perziken en kokosnoten
Bloedsinaasappels en kikkererwten
Het is weer oorlog

Oorlog in mijn onderlijf en bovenlijf
Roerselen in den buik
En niemand die erop schiet
Mijn getroebleerde buik is moe

Mijn hoofd kan het ook niet helemaal meer volgen
Tolt rondjes op zijn atlas
Zelfs lange nek echoot een en al verbazing
Roept moord en brand over Drunense duinen

Wie nog te volgen in deze wondere wereld?
Het journaille en de media, of gewoon het proces
Woordenoorlog in rechtbank, hof, kamer en twitter
Het brallen houdt nimmer op

Woordenoorlog kan alleen maar stoppen
Ergens vooraan in het alfabet en vice versa
Gelezen van onder naar boven en vice versa
Van vice versa daarvan moeten we het hebben

In mateloze woordenoorlogen


Wie zoet is krijgt lekkers (091116)

Marsepein en chocola
Gouden letters en satijn
Een Latino, een vrouw en andersgeaarden

Op weg naar Spanje voor wie nog gelooft in sprookjes
Met rammelende honger en een roede heet geslagen
We zullen ze wel krijgen daar aan de borders

Desnoods bouwen we een muur
Houden daarmee mensen buiten én binnen
En een nog grotere toren, om alles te monitoren

Zo de waard is vertrouwt hij zij gastarbeiders
Ze lopen voor hem door het vuur
Ja zelfs onder de schenen en op spijkerbedden

Transcendente irritatie
Dat is wat hij bezorgd
En keelpijn van het schreeuwen en luisteren

Welterusten president


Blind ziend (151116)

Niets in het niets
Alles in het alles
Alles in niets
Niets in alles

Blind zien
Ziend blind
Varen ervaren
Ervaren laten varen

Wild is de wind
Wind in willen
Uitdagen en verlangen
Verlangend uitdagen

Waar een wil is
Worden wegen verkend
Heerlijk samen
De weg kwijtraken

Blind ziend
Ziend blind


Snoepgedicht (221116)

Taai
Taai taai
Dropvreter

Tum
Tum tum
Salmaniak

Noga
Noga noga
Hoestbombom

Schuim
Schuim schuim
Bekgetrek

Marsepein
Marsepein marsepein
Van Lies tot Enkel

Fondant
Fondant fondant
Tandgekars

Walnoot
Walnoot walnoot
Oeverplezier


Mijtermorfose (291116)

Knip de baard
Zwart zijn gezicht
Met grote vegen
Leg de mantel af

Wit zijn snoet
Plak een baard
Jurk aan
Mijter op

Wissel stuiver
Zing een lied
Ruil boek met roe
Staf met zak

Wie is nu de baas?
Wissel paard met truc
Houterig met lenig
Oud met jong

Staak wild geraas
In avondlicht van Zwarte Piet
Hoor de maan door de bomen
Klop zachtjes op het dak

Zoet, zout, zuur en bitter
Laat het allemaal smaken
Facebook, yammer en twitter
Piet loopt op de daken


Papierloze kamer (061216)

Prop hier
Prop daar
Plak zus
Plak zo
Pepernoten, pepernoten, mandarijn
De vloer vindt het niet fijn

Zooien die opruim
Ja, ook broodkruim
Van bank en staaf
Wie is hier nu braaf?
Zuigen kreng dat spul
Ik meen het, geen flauwekul

De zuiger loopt vol
Zonder Pieten geen lol
De boot is al vertrokken
En wij zitten met de papieren brokken
Sinds Sint
Zie ginds


Gedichten geschreven en gepubliceerd op Schrijversweb.nl onder alias Dichtman