Afvalrace 15: Maaltijdsalade

Zo vaak staan normale mensen niet op een weegschaal. Waagschaal zou ik het beter kunnen noemen. Boven een bepaalde leeftijd wordt een weegschaal meer en meer een waagschaal. Ik waag het vandaag toch er weer eens op te gaan staan. Shit. Ik wist dat het veel was. Maar zoveel. 87 Kilo, en nu? Wat wordt de nieuwe aanpak?

Eerst maar eens de batterijen wisselen van de weegschaal. Dat geeft bedenktijd. Ik twijfel sowieso altijd of mijn weegschaal wel het juiste gewicht aangeeft. Het oude beestje waar ik al jaren mijn lijf en leden op meet, puft en zucht zwaar en geeft niet het resultaat, de optelsom, zomaar meteen prijs. Foezelen wil ik ook niet. Soms zegt ‘munne maat’, zo noem ik mijn weegschaal, bij de start ‘0’ en soms zegt ie ‘–:–‘ . Wat moet ik daar nu mee? Dan ga je toch aan alles twijfelen? Als ik vervolgens het vierkante platform (zucht: was mijn vorm maar plat en vierkant) betreed, begint mijn schaal twijfelachtig knipperend, verschillende cijfers uit te spuwen. Alsof ie het niet meteen eens is over de uitslag. De getallen die hij laat zien bewegen ergens tussen 84 en 88. Ongeduldig spring ik op en af het platform. Net zo lang totdat ik een bevredigend gemiddelde ontdek. Met 87 kilo heb ik uiteindelijk vrede. Niet van harte, maar het is wel de uitslag die het meeste voorkomt. Zelfs als ik mijn tenen omhoog krul.

Nu nog even kijken in de langwerpige spiegel van de radiator. Zag ik er maar net zo design uit. Wat zou ik trots zijn. Ik draai een halve slag om. Ai, en profile kan ik voortaan beter maar niet meer lopen. Kortom een aandachtspuntje. Het lijkt wel of mijn buik een enorme dikke boemerang heeft ingeslikt. Zo vreemd heb ik mijn buik er nog nooit aan toe gezien. Vooral de hoek boven de navel baart me grote zorgen. Die is niet natuurlijk. Het ziet er niet uit. Werk aan de winkel.

Op Wikipedia zoek ik eerst naar natuurlijke vormen van de buik. Maar ik vind ze niet. Iedere buik die ik tegenkom is verknipt. Ik besluit de Engelstalige te raadplegen. Die is veel uitgebreider. ‘Belly’ geeft een bijzondere score. En ja hoor. Daar is ie. Mijn boemerangbuik. En profile nog wel. Ik lees de vertaling en huiver. Ik schijn te veel en te hoekig te eten. Er volgt een directe verwijzing voor verdere hulp. Mijn gezonde twijfel bij het doorklikken naar vreemde URL’s, maakt me zenuwachtig. De nood aan informatie en mijn grote nieuwsgierigheid winnen het van de twijfel. Ik klik op de link. Mijn beeldscherm wordt geladen met maaltijdsalades. Kleine, grote, dikke, dunne, groene, rode. Een gevoel van walging overvalt me. Ik begin spontaan te kokhalzen. Dit is niet wat ik zoek. Een leven van maaltijdsalades, dat wil ik niet, dat overleef ik niet.

Ik verman mezelf toch maar. Vervrouwen heeft geen enkele zin. Vermensen ook niet. Verwensen evenmin. Hoe zit het met het vlees? Dat is mijn belangrijkste vraag? Ik sta in de supermarkt en neem willekeurig een maaltijdsalade uit het rek. AH, ik prijs me even gelukkig. Deze bevat kip. Nou ja, kip, reepjes kip. Daar moet ik het mee doen. Het zij zo. Magere kipreepjes en veel groene sla. De reepjes vallen nauwelijks op tussen het groen. Er zit ook maar 50 gram in, lees ik op de verpakking. Ik doe het er mee. Mocht ik nu na het consumeren van een aantal maanden maaltijdsalade een mooi kippenreetje hebben, dan ben ik de man. Hoor je mij niet meer klagen.

Mien Kippenkont

Gewicht 04-11-2005: 88,00 kilo
Gewicht 02-12-2005: 86,50 kilo
Gewicht 23-12-2005: 86,29 kilo
Gewicht 27-01-2006: 87,00 kilo
Gewicht 01-04-2006: 86,50 kilo
Gewicht 19-07-2006: 86,50 kilo
Gewicht 06-09-2010: 90,00 kilo
Gewicht 14-10-2010: 86,00 kilo – Middelomtrek: 105 cm
Gewicht 09-12-2010: 84,00 kilo – Middelomtrek: 103 cm
Gewicht 23-02-2011: 84,00 kilo – Middelomtrek: 103 cm
Gewicht 12-06-2012: 87,00 kilo – Middelomtrek: 106 cm
Gewicht 18-03-2013: 89,00 kilo – Middelomtrek: 107 cm
Gewicht 15-11-2013: 84,50 kilo – Middelomtrek: 105 cm
Gewicht 06-01-2014: 85,50 kilo – Middelomtrek: 105 cm
Gewicht 25-02-2015: 83,50 kilo – Middelomtrek: 102 cm
Gewicht 19-07-2016: 87,00 kilo – Middelomtrek: 107 cm

‘Afvalrace’, een compilatie van hersenspinsels uitgebraakt tijdens het afvallen van schrijver Mien anno 2005/2016. Oftewel verhalen van een jonge schrijver zonder trekdrop met zwemband.

Haags hachie

Trompetgeschal klinkt voor wie het horen wil. In Helmond-West is een nieuwe naam geboren. Tracé Buitenom is omgedoopt tot Kasteelherenlaan. Dat klinkt best chique. De oude kasteelheren Arberg, Berlaer en Cortenbach zijn daar heel blij mee. Kasteelheer Ittere vindt dat ietsje minder. Maar ja, hij was dan ook geen officiële kasteelheer.

Voor de kasteelheren mogen nog wel meer namen in de wijk wijken. Om te beginnen met Helmond-West. Dat is zo’n onbeduidende naam, die kan niemand plaatsen. Wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld? Het Haagje, de Hagen, of ook Brandevoort en Mierlo-Hout?

Een nieuwe naam verzinnen, dat lijkt voor iedereen het beste. Het moet dan wel een naam zijn met internationale allure. Helmond-West telt het grootste aantal verschillende nationaliteiten in één wijk in het Helmondse. Hoewel, de concurrentie met Brandevoort is groot. Daar wonen stiekem best veel allochtonen. De Brandevoorters komen namelijk bijna allemaal uit Eindhoven of omstreken.

Toch moet ik een lans breken voor de naam ’t Haagje. Het is en blijft een Geuzennaam. Die laat je niet zo maar varen. De vloer aanvegen met Helmond-West en ’t Haagje dat mag niet zo maar gebeuren. Ook al werd de naam onlangs nog door het slijk gehaald. Volgens EénVandaag leven we in de Hagen, of vrij vertaald, het Wilde Westen. Met in het centrum een vreemde eend in de bijt. Een Chinese friteszaak waarop de hangjeugd het heeft gemunt.

New Boemerang. Die naam doet de problematiek in Helmond-West alle eer aan. Een boemerang komt net als problemen bijna altijd terug. Toch kan iedereen in Helmond-West met elkaar door één deur. In het Wilde Helmond-West wordt iedereen geduld.

De Haagse hangjeugd is net als andere jeugd in Helmond soms balorig. In Helmond-West misschien wat sneeuwbalorig. Hoe dan ook, echte Hagenezen mokken en zeuren zelden. Het maakt hen niet zoveel uit of hun wijk nu Helmond Noord, Oost, Zuid of West gaat heten. Plat of chique. Het kan ze niet echt boeien. After all, what’s in a name. Het enige dat telt, dat is hun Haagse hachie. Met zoveel nationaliteiten in de wijk zal het altijd één groot feest blijven. Daar kan een naam niets aan veranderen. Helmond-West zal altijd een volkse wijk vol fiësta blijven. Met links en rechts wat zuidelijk temperament. Dat zit de Hagenezen gewoonweg in het bloed en wordt van jong op oud doorgegeven.

Mien zweeft en zwetst door Helmond-West

Gepubliceerd in Wijkkrant Helmond West Mei 2011 > Haags hachie